NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MR. & MRS. AMERICAN PIE
Wielu ludzi powie wam, że wielkie fortuny buduje się na szczęściu.
Wujek Beauregard.
Ale ja mogę osobiście zaświadczyć, że buduje się je…
na nieszczęściu.
Ratunku! Pomocy!
Po każdej przedwczesnej śmierci moje udziały w rodzinnej fortunie rosły.
I rosły.
I wbrew obecnie panującym przekonaniom,
w myśl których zbierałam trofea po swoich ofiarach,
tak naprawdę
zbierałam pamiątki po tych, których kochałam.
Dowody wdzięczności…
wobec tych, których nieszczęście dało mi dostatnie życie.
Pytałam „Dlaczego ja?”.
Dlaczego jednym pisane jest szczęśliwe życie, a inni tracą je tak szybko?
Przestałam zadawać te pytania, gdy przekonałam się,
że nawet szczęście nie uchroni kobiety przed potępieniem ze strony reszty świata.
Płaci się walutą własnej duszy.
Oczywiście w miarę, jak zbieramy życiowe doświadczenia,
zaczynamy rozumieć, że zgromadzoną fortunę trzeba chronić.
Niezależnie od osoby,
niezależnie od tego, jak jest łagodna, moralna czy wielkoduszna.
Wszyscy ostatecznie uczymy się ochrony naszego szczęścia.
O Boże.
Maxine.
Co ja zrobiłam?
Jeszcze chwila i skręciłby mi kark.
Uratowałaś mi życie.
Nie.
- Co my zrobimy? - Okej.
Może powinnyśmy zadać sobie odwieczne pytanie:
„Co zrobiłaby Norma?”.
Maxine!
- Tak. - Weź się w garść.
To czas na działania.
Co zrobiłaby Norma?
Pozbyłaby się ciała przed wieczornym weselem Douglasa.
Zuch dziewczyna. Brawo.
Dobra… zamknę drzwi na klucz.
Maxine, skup się.
Dwie rzeczy są pewne.
Mitzi nie może się o tym dowiedzieć,
a Douglas nie może się dowiedzieć, że nie jest ojcem.
Jeśli któreś z nich dowie się którejś z tych rzeczy,
odwoła ślub.
Maxine?
Tak.
Okej. Jestem.
Jestem.
- Przyjęłam. - Zuch dziewczyna.
- Okej. - Załatwmy tej paróweczce kocyk.
Dobra.
- Dobra. Masz. - Dawaj. Przeturlam ci go.
- Okej. - Dobra.
- Tak jest. Okej. - A teraz…
Co mam robić? Powołać się na samoobronę?
- Evelyn. - Nie. Maxine.
- Tak? - Absolutnie nie jesteś morderczynią.
Twoja dusza jest bez skazy.
Ale widziałyśmy, co spotkało Lindę
i wiemy, jak wymiar sprawiedliwości traktuje kobiety w tym mieście.
Albo gdziekolwiek indziej.
- Racja. Okej. - Dobra.
Przykryję mu głowę…
- …a ty zajmij się nogami. - Okej.
- Masz? - Czekaj. Tak.
- Jesteś cała? - Tak, w porządku. Bierzmy go.
- Dobra. - Ostrożnie.
- Przenieśmy go. - Dobra, podniosę go.
Stój. Czekaj.
- Odetchnijmy. - Gdzie go schowamy?
Nie wiem. Gdzieś, gdzie nikt go nie znajdzie.
- Rety. - Chwila.
Był aligatorowym sommelierem, prawda?
- Kieł i Ogon. Mają tam akwarium. - Tak.
Pożrą go w trymiga.
Ucieszą się z takiej zemsty!
- Okej. - Świetnie.
Okej.
Wepchnijmy go do windy kuchennej i przenieśmy do auta…
- Idealnie! - …a potem do Kła.
Czekaj.
Evelyn, jeździsz korwetą.
O Boże. Racja. Jest za mała…
Tunel.
Rolls-Royce Normy u Dellacorte’ów.
Ten bagażnik pomieściłby lodówkę!
- Genialne. - Ruszajmy.
O Boże.
- Pomóż mi ciągnąć od tej strony. - Okej.
Raz, dwa, trzy.
Uwaga.
Okej.
- Dobra. Złapię od tej strony. - Otwórzmy to.
- Raz… - Dwa, trzy…
Podnosimy i hop.
Evelyn? Czemu zamknęłaś?
- To Eddie. - Co robimy?
- Ukryj się. - Muszę się schować.
- Tutaj. Właź. Dawaj! - Co? Evelyn.
Właź, szybko.
Idę.
Czemu drzwi były zamknięte?
Bo jestem… sama.
Evelyn.
Może zbyt surowo cię oceniłem.
I…
Jestem gotów walczyć o nasz związek,
ale przysięgnij, że między tobą a Jedem wszystko skończone.
Wszystko skończone. Zdecydowanie.
Mogę ci zagwarantować, że nic,
absolutnie nic się między nami nie wydarzy.
Nie kłamie.
- Jest tutaj, prawda? - Nie żartuj.
Gdzie jesteś?
Nie ma go tu i nigdy go już nie będzie!
To nie kłamstwo. Przykro mi.
Evelyn, ten związek…
…czuję się w nim niepewnie.
O wiele więcej wiesz o świecie.
Jesteś bardziej wyrafinowana…
- Jesteś… - Starsza.
Powiedz to. Starsza.
Widzisz?
Nie ma wątpliwości, że czeka nas poważna rozmowa,
ale w tej chwili mam mnóstwo spraw przed ślubem.
Musi się pozbyć truposza.
- Gdybyś mógł już pójść… - Czekaj.
…później o tym porozmawiamy.
- Evelyn. - Mam tyle do zrobienia.
Proszę, uwierz mi. Później porozmawiamy.
Uprawiałaś seks z kelnerem z windy?
- Epizod. - Że co?
Pieprzyliśmy się.
Dobra, zwieźmy go na dół.
- Potem pobiegniemy do… - Piwnicy.
- …i tam się spotkamy. - Przytrzymaj.
No i po wszystkim.
Po raz ostatni pokazuję się swobodnie w miejscu publicznym.
Potem ta świruska od jaj, Madge Post, zrobi ze mnie dziwkę Nixona.
Co ty wyprawiasz?
Ostrzę poroże.
Mogę z nią pogadać.
Nie. Idziesz?
Muszę zawieźć tort pana młodego.
A potem podrzucisz mnie do Dellacorte’ów, bo pomagam Mitzi się ubrać.
Nie da rady, słonko.
Jesteś zdana na siebie.
Ja mam złoty bilet.
Międzynarodowy Zakon Jelenia wręcza mi nagrodę.
Muszę zjawić się dziś o 16.00 w redakcji Shiny Sheet.
Zrobią mi zdjęcie.
Przegapisz ślub przyjaciela, żeby dać sobie zrobić zdjęcie?
Dougunio by mi tego życzył.
Czemu nie mogę zrobić czegoś dla siebie?
Dinah…
Czy ty mnie jeszcze kochasz?
Muszę zawieść tort do Palm.
ROSYJSKI KRET W PALM BEACH
Zagadka:
który bywalec salonów to sowiecki kret?
Też to widzieliśmy.
Podobno stary J. Edgar nie jest zachwycony.
Ktoś mógłby mu pomóc. O ile się odwdzięczy.
O czym właściwie mówimy?
O naszym szefie.
Tak, plotki są prawdziwe.
Współpracujemy z Rosjanami, gdy nasze interesy się pokrywają.
Kret chce się spotkać.
- Gdzie? - Chwila.
Puścimy z ust kubańską parę, dopiero kiedy dostaniemy immunitet.
Da się to załatwić.
Kret chce się dziś spotkać z reporterką Ann Holiday w Shiny Sheet.
Punktualnie o 16.00.
Przedstawi własną wersję zdarzeń.
Ale my postanowiliśmy przedstawić to wam.
Nasza zagadka przerosła najśmielsze oczekiwania.
A ja zdobędę temat stulecia.
Nie.
Sama spotkam się z kretem.
Obiecuję, dostaniesz swój wywiad. Ale udzieli ci go z więziennej celi.
Przykro mi, Ann.
Nie mogę cię dziś dopuścić do Shiny Sheet.
Wspominałam chyba o epizodzie, nie określałam tylko, z kim go zaliczyłam.
Nie jestem zachwycona, że jedna z moich najlepszych kumpel
zataiła coś takiego.
Bimbrowniku?
- Halo? - Co jest?
- Ktoś tam jest. - Co?
Tutaj, szybko.
Zakryj go czymś. Szybko.
- Kto tam jest? - Trochę za małe.
Wygląda, jakbyśmy zamierzały nakryć do stołu.
To nie ja.
- Mary. - Mary.
Co nie ty?
Usłyszałam zgiełk i strzały.
O czym ty mówisz?
Nikogo nie trafiono w plecy.
Ja…
Obawiam się, że straciłam swojego bimbrownika.
Rozbiłam kulę Davidsoulów o jego czaszkę.
Więc mnie porzucił.
A jeśli go znajdę,
zabiję go.
Jestem wściekła.
I wściekle zakochana.
Mam pomysł.
Może mi to oddasz i…
Możesz na niego pokrzyczeć.
Na swojego chłopaka.
Może taki mój los.
Błądzić po tych świętych korytarzach.
Wiecznie poszukując utraconej miłości.
Przeniosłam się do powieści Brontë.
Cóż za los.
Możliwe, Mary.
Ale za kilka dni, kiedy zmienisz zdanie,
w Palm Royale powinien już być
- otwarty basen. - Tak.
Przyjmiesz trochę witaminy D.
Której potrzebujesz.
Bimbrowniku.
Podziałało. Nic nie zauważyła. Idealnie.
- Świetna przykrywka. - Tędy.
- Tędy? Nogi przodem? - Tak. Dawaj.
- Okej. - Dobra. Zaraz wracam.
Zaczekaj.
No co?
Mary wspominała, że uderzyła Bimbrownika kulą w głowę?
Tak mówiła. A co?
Jed jest Bimbrownikiem.
To on za tym wszystkim stał.
Biegał po tunelach, oszukiwał Mary,
manipulował kobietami w mieście, wysyłał wiadomości do Mitzi.
O rety, wszystko nabiera sensu.
- O nie. Nie, nie. - Co się dzieje?
Uświadomiłam sobie, że dzieliłam kochanka z Mitzi i Ma…
Mary.
- Wiesz, co to oznacza? - Co?
Jesteście siostrami Eskimoskami. Na zawsze.
Nigdy nie słyszałam tego określenia,
ale domyślam się jego sensu i robi mi się niedobrze.
Właściwie mówi się „Inuici”.
Wiem, że Eddie jest zły
i że będzie ciężko.
Ale myślę, że ci wybaczy…
bo naprawdę wierzę, że cię kocha.
A to rzadkość w tym mieście. Wierz mi.
Cokolwiek się stanie,
jesteś prawdziwą szczęściarą.
Wiesz, co jest zabawne, Maxine? I bardzo wymowne?
Nikt nigdy nie powiedział, że to Eddie jest szczęściarzem.
Ani razu.
Byłam skupiona na tym, co powinnam zrobić, by go przy sobie zatrzymać.
Tak jakbym na to nie zasługiwała.
Im dłużej o tym myślę, tym bardziej… Gdybym wierzyła w psychologię,
uznałabym, że moje podświadome motywacje do przespania się z Jedem,
stają się oczywiste.
To znaczy?
Pójdź na górę, weź kluczyki do Rollsa i to zakończmy.
- Tak. To sporo do przemyślenia. - Idź.
Dobra, droga wolna.
Nieważne.
Mogę wejść?
Jest tu FBI.
Co? Jak to możliwe, że on już wie?
Zniknąłeś.
Przepraszam. Musiałem ratować małżeństwo.
To co tu teraz robisz?
Hoover założył podsłuchy w biurach, jesteśmy na nagraniu.
Przyłapani… na gorącym uczynku.
Mam robić, co każą albo mnie zdemaskują.
„Robić, co każą”? Czyli?
Mam stawić się dziś o 16.00 w redakcji Shiny Sheet.
Oni…
Mam strzelać bez ostrzeżenia.
- Dobre wieści. Nie chodzi o nas. - Wyglądam na kogoś,
- kto zabiłby z zimną krwią? - Tom musi kogoś zabić.
Jest inne rozwiązanie.
Wybierz wolność.
Moje dzieci.
Będą cię kochały takiego, jakim jesteś.
Zapewniam cię.
Pocałuj mnie.
Kto, do cholery, dziś zginie?
Pytanie, kto jeszcze dziś zginie.
Pamiętasz?
Muszę iść.
Rafael? Jesteś gotów? Spóźnimy się.
Kim jest Rafael?
To syn Roberta.
Odezwał się do niego.
- Ma syna? - Wszystko ci wyjaśnię. Chodź.
Rafi?
Zanim Robert zaakceptował, że jest momo,
- miał dziecko w Portoryko. - O rany.
A potem przeniósł się tutaj… z różnych powodów.
Teraz twarz Roberta jest we wszystkich gazetach.
Rafi go namierzył i się odnaleźli.
- Wzruszające. - Wiem.
Ruszamy. Spóźnimy się.
- Bar. - Bar? Okej.
Klasyczne fistaszki, nerkowce, a to jest orzech laskowy.
Ciekawe. Dziękuję, Evelyn.
- Witaj, Robercie. - Drogie panie. Co tam knujecie?
Nic. Wpadłyśmy, żeby… pożyczyć Rollsa.
Żeby…
Udekorować go dla szczęśliwej pary.
Nie ma sprawy, mogę zawieźć Rafiego do sądu moją vespą.
Jest tutaj.
- Jesteś. - O rety.
Oto i on. O rany.
Wyglądacie identycznie.
Witaj. Jestem Maxine.
- Hej. - A to Evelyn.
- Miło mi. - Witam.
Mówiłeś, że jedziecie do sądu?
Tak. Chcę dostać prawo do opieki.
Mógłby się tu przenieść, skończyć tu liceum.
Spędzilibyśmy razem trochę czasu i lepiej byśmy się poznali.
Moja mama będzie zła,
ale nie znoszę człowieka, za którego wyszła.
Wiecznie na mnie wrzeszczy.
„Bądź mężczyzną, Rafael. Masz być twardszy”.
Cudownie, że przyjechałeś poznać tatę.
Ja nie miałam okazji poznać mojej kochającej alkohol…
siostry Eskimoski.
- Wiesz może, czym jest… - Maxine, muszą ruszać.
Też mamy coś na głowie, prawda?
- Tak. - Jeździłeś kiedyś vespą?
- Nie. - To genialna sprawa.
Będziemy się świetnie bawić. A pogoda jest idealna.
- Cześć. - Pa.
- Papa. - Pa.
- Słodkie. - Jakie słodkie.
Dobra, powiesz mi, co stało się dla ciebie oczywiste,
i dlaczego ty… z nim?
Opowiem ci podczas ładowania ciała do rollsa.
- Okej. - Musimy się sprężać.
Dobra.
Choć czas spędzony z Eddiem zapewnił mi spełnienie
i pod wieloma względami mnie umocnił…
Chyba go nie potrzebuję.
Twierdzisz, że wyobrażasz sobie istnienie
bez męża albo dążenia do posiadania męża?
Przykro mi to mówić, ale moje odczucia
przypadkiem pokrywają się z tym, co nazywają…
…feminizmem.
- Piśnij komuś, że użyłam tego słowa… - Nie!
Twoja tajemnica jest bezpieczna.
Dobra. Rzućmy tego gnojka aligatorom.
- Mitzi. - Na litość boską.
- Tutaj. - Tak.
Evelyn, jesteś cała.
Dzięki Bogu.
Byłam pewna, że Jed zrobi ci krzywdę.
Co? Nie. Żyję… Wszyscy żyjemy.
Na razie. Ale jest gotów na wszystko.
Nic nie zrobi.
Tego nie wiesz.
Wiem.
Odezwałyśmy się do naszej znajomej, Virginii, która pracuje w FBI
i powiedziałyśmy jej, że Jed prawdopodobnie…
zabił moją siostrę bliźniaczkę.
Wystawiła za nim list gończy,
a on się ponoć dowiedział i uciekł z miasta.
Więc nie musisz się już martwić Jedem.
Juhu. Halo!
Tu twoja druhna!
Doskonale! Łzy!
To nie jest prawdziwy ślub,
jeśli nie łkasz z żalu i nie gardzisz tym dniem, słonko.
Nie pachnie tu trupem?
Nie.
Zabierzesz Mitzi na górę i pomożesz jej się przygotować?
Jesteś gotowa? Chodź.
Lecimy.
Wbijmy cię w suknię ślubną. Dawaj.
Zmienimy tę kwaśną minę na uśmieszek.
Okej.
Pospieszmy się. Ślub o 17.00.
- Dobra. - Ja prowadzę. Kiepsko z tobą.
Drogie panie.
- Hej, Douglas. Żegnaj, Douglas. - Douglas.
O rany.
Świetnie wyglądasz.
Czuję się zaskakująco dobrze, jeśli nie liczyć tej irytującej wysypki.
Max, pamiętasz, jak ci powtarzałem,
że dostaję wysypki, ilekroć biorę aspirynę?
Nie mamy czasu na rozwlekłe opowieści.
Okazuje się, że mam alergię.
Co za ironia.
Mam przyjmować duże ilości aspiryny,
żeby przeciwdziałać tej…
- chorobie serca… - Co ty powiesz?
Jest genetyczna. Przez nią Dellacorte’owie szybko umierali.
- Niesamowite, co? - Fascynujące. Jedźmy.
Widzimy się na twoim ślubie. Okej?
- Muszę… - Właśnie, Max…
Chciałem cię o to zapytać.
Czy to może zaczekać?
Dopiero co…
…otarłem się o śmierć.
Tak.
Zbudowałem z Mitzi nowe życie.
Życie, które powinno zostać uszanowane.
Nie mogę go odrzucić w kąt, jak jakiegoś…
- śmiecia. - Nie…
Dziecko… Dziecko zasługuje na to, by mieć oboje rodziców.
I sądzę… A właściwie mam pewność,
że jako sierota zrozumiesz to lepiej niż ktokolwiek.
Więc posłuchaj. Ja…
Zmieniłem plan.
Weźmiemy ślub z Mitzi, po narodzinach dziecka
zgarniemy pieniądze. Dostaniesz swoją działkę.
A ty i ja oficjalnie się „pogodzimy”, kiedy dzieciak skończy 18 lat.
Czyż to nie jest sensowne?
Boże. Jako pierwszy Dellacorte doczekam, aż moje dziecko dorośnie.
- Maxine? - Osiemnaście?
- Tak. - Osiemnaście lat od teraz?
Po prostu zmieniasz sobie plan.
Tak.
Brałeś dziś aspirynę?
Tak. Równo co dwanaście godzin.
Nie rób tego, Maxine.
Proszę.
To nawet nie jest twoje dziecko, baranie.
Że co?
Nie jesteś ojcem dziecka Mitzi!
Możemy jechać?
Tak, jedźmy.
Widzimy się na twoim ślubie. I lepiej tam bądź, bo cię zabiję.
jesteś boska.
Olśniewająca.
Mitzi, co się dzieje?
Zawsze miałam chłopaka.
A teraz…
będę miała męża.
Przysięgnę, że już zawsze będę go kochać i okazywać mu posłuszeństwo.
A mam dość posłuszeństwa.
Mężowie są na tyle użyteczni, na ile czynisz ich użytecznymi.
Ale co ze mną?
Z prawdziwą mną?
W twoim wieku patrzyłam na to tak…
Dużo lepiej jest
czuć się bezpieczną i mieć zaspokojone wszystkie potrzeby
podczas rozważania wszystkich tych marzeń.
Nie zostałam stworzona do bycia przymierającą głodem artystką,
bo zdecydowanie nie jestem artystką.
Więc po co przymierać głodem?
Niełatwo być samotną kobietą.
Spójrz choćby na Maxine.
Czasem cudze pragnienia są najlepszą drogą kobiety do władzy.
Dinah?
Co się stało?
Boże.
„Droga Normo.
Im mniej mi dajesz, tym więcej ja pragnę dawać tobie.
Oto mój najcenniejszy skarb:
ostatnie cesarskie jajo Fabergé.
Na zawsze twój, Axel”.
Widzimy się na ślubie.
Już prawie koniec.
FARMA ALIGATORÓW
Jak myślisz? Zjedzą go w ubraniach?
Oby. Nie chcę go znów widzieć nagiego.
Chociaż miał fiuta jak… solidne salami.
O rety.
Boże. Jesteśmy.
Co? Gdzie woda?
A przede wszystkim, gdzie aligatory?
Okahumpa?
PRACE KONSERWACYJNE
ZAPRASZAMY DO OKAHUMPA
To trzy godziny stąd. Nie zdążymy.
Musimy ukryć gdzieś ciało do wieczora.
Zamrażarka.
Dinah!
Jak przemknęłaś się między Fritzem a Jorgenem?
Ktoś za to zapłaci.
Nie obchodzi mnie, kto zapłaci.
O ile to nie będę ja…
ani mój mąż.
O Boże. Dwunaste cesarskie jajo.
Nigdy więcej mnie nie lekceważ.
Powtarzaj za mną:
„Pani Dinah Donahue, jest pani niezwykłą osobą”.
„Ma pani mocną pozycję, pani Dinah Donahue”.
Pozycja to twoje drugie imię.
- „Nie musi się już pani bać”. - Złotko, tego nikt ci nie obieca.
Powiedz to.
Bóg mi świadkiem, nigdy więcej nie będziesz się bać.
Te słowa w twoich ustach coś znaczą.
Oczywiście, że znaczą.
To…
To, gdzie mieszkasz, jak mieszkasz…
Ktoś…
Ktoś taki jak ty,
mieszkający w wielkim, pięknym miejscu, mówi mi, że będzie dobrze.
Nawet jeśli mnie okłamujesz, trochę lepiej się już czuję.
Więc dziękuję.
Nie ma sprawy.
Nie jestem taka bogata jak ty.
Ale jestem kurewsko bogata.
Czego chcesz za to jajo? Dam ci wszystko.
Jeśli rzeczywiście masz takie przełożenie na wybory…
Perry Donahue ma zostać nowym burmistrzem Palm Beach.
Każdą urnę wypełni jedno nazwisko: Donahue.
Daję słowo. Co jeszcze?
Nic więcej.
Musisz go naprawdę kochać.
Naciesz się jajem.
Dałabym ci więcej.
Tak, odniosłam takie wrażenie.
Obyś spełniła marzenie o zimowym Białym Domu.
Nikt nie powinien odmawiać kobiecie spełnienia najgłębszych pragnień.
Drobna rada.
Nigdy się nie ograniczaj, kiedy masz przewagę.
Boże. Myślisz, że mu tam zimno.
Tak, Maxine.
Myślisz, że może oddychać?
Nie, Maxine.
O Boże. Evelyn.
Zabiłam kogoś.
Maxine, spoliczkuj się.
Dziękuję.
Skup się na owocach, które przyniosły nikczemne czyny Jeda
- i późniejsze nieszczęścia. - Okej.
Chodźmy ożenić twojego męża.
Dobrze.
Maxine, jak się trzymasz?
To zależy.
Pytasz jako przyjaciółka czy dziennikarka?
Wyłącznie jako przyjaciółka.
Przyjaciółce powiem, że to chyba najgorszy dzień mojego życia.
Gdzie to postawić?
Dinah. Zrób coś dla mnie.
Czy Perry mógłby sprawdzić, co z Douglasem?
- Upewnić się, że nic mu nie jest? - Jest zbyt zajęty
jakąś durną jelenią sesją w redakcji Shiny Sheet.
Pojechał do Shiny Sheet?
Tak napisali w telegramie, który mi pokazał. A co?
Tom mówił, że kazano mu kogoś tam zastrzelić.
- Kim jest Tom? - To kochanek Roberta z FBI.
Jezus Maria!
FBI dostało dziś cynk,
że kret chce się ze mną spotkać
w redakcji Shiny Sheet o 16.00 i przedstawić swoją wersję.
Dinah, mówiłaś, że Perry ma tam być?
Na 16.00.
Dokładnie w tym miejscu i o tej porze Tom ma tam kogoś zastrzelić.
Perry nie jest sowieckim kretem.
Nie, ale ma na takiego wyglądać.
Według mojej zagadki kret jest bywalcem salonów Palm Beach.
Perry idealnie pasuje do tego opisu.
Jest też byłym ambasadorem, był blisko Nixona.
Twierdzisz, że prawdziwy kret urządził to tak…
żeby Tom zastrzelił Perry’ego, a Perry został uznany za kreta?
Redakcja Shiny Sheet to idealne miejsce.
W piątki poza sezonem jest zamknięta.
Perry, Jeleń Ofiarny.
Po raz kolejny.
Ten, kto za tym stoi, potrzebuje tylko ciała.
Co zrobiłaby Norma?
No nie.
Nie.
- Hej. - To się nie dzieje.
Obawiam się, że to się dzieje.
Co wy tu, do cholery, robicie?
Twoja zasadzka to pułapka.
Prawdziwy kret się nie zjawi.
To kto się zjawi?
Halo?
Jestem gotów na zdjęcie.
Chloroform.
Z czasów mojego roku w Edynburgu.
Szybko.
Boże, wybacz mi.
Puszczamy.
Kryć się.
O cholera. Ruchy. Spadamy.
Czemu jest zamrożony?
Gratulacje, agencie.
Wygląda na to, że dorwał pan Kreta z Palm Beach.
Gdzie są wszyscy?
Burmistrzu Barnhill?
Mitzi.
Co…
Co się stało? Już po wszystkim?
Douglas odwołał ślub,
bo ktoś mu powiedział, że to nie jego dziecko.
Jakbym przewidziała przyszłość.
Gdzie Douglas?
W barze.
To też mogłaś przewidzieć.
Benny, jeszcze się nie pakuj. Bądź w pogotowiu.
- Dokąd idziemy? - Dobra.
Wy tu zostańcie.
Wstań z tego krzesła i ożeń się z tą dziewczyną.
Nie.
Musisz tam iść
i ożenić się z Mitzi, bo przysięgam na słodkiego Jezuska,
że osobiście cię zastrzelę.
Śmiało.
Pewnie strzelasz ślepakami. Jak ja.
Jezu.
Boże… dawniej to na mnie działało.
Wcale ci nie współczuję.
Boże, to twoje ego.
Zdajesz sobie sprawę, że oddałam ci…
Dawałam, dawałam i dawałam
tyle, ile tylko jedna osoba może dać drugiej,
od dnia, w którym cię zobaczyłam.
A w zamian za to proszę cię o ten jeden drobiazg!
Nie tylko dla mnie…
Ale i dla Mitzi.
Jestem jej to winna.
Jestem to winna Evelyn.
Proszę, Douglas…
Zrób to dla dziewczyn!
Ma…
Muszę ci coś powiedzieć.
Małżeństwo to nie jest drobiazg, Maxine.
To dlaczego odrzuciłeś nasze, jakby nim było?
- Ja… - Dlaczego, Douglas?
Nie pouczaj mnie o małżeństwach!
Jesteś szczęśliwa?
Odkąd przyjechaliśmy do tego miasta,
jesteśmy tacy nieszczęśliwi.
Pamiętam, że wcześniej byliśmy szczęśliwi.
Naprawdę szczęśliwi, Maxine.
Ty może jesteś nieszczęśliwy,
ale ja przeżywam największą przygodę swojego życia.
Trochę podzwoniłem.
I chcę wrócić do latania.
To tam byłem najszczęśliwszy.
Przewożąc śpiące rodziny po świecie, w blasku gwiazd.
A potem…
Wracałem do domu, a ty na mnie czekałaś.
Tego właśnie pragnę, Max.
Chcę do tego wrócić.
Nie ty decydujesz, do czego wrócimy.
Nie słyszysz, co mówię.
Tego pragnę.
Słyszę.
Nie obchodzi mnie, czego pragniesz.
O rany.
Wyraziłaś się jasno.
Douglas. Musisz wstać.
Musisz włożyć krawat, marynarkę,
przestać to chlać.
Musisz ożenić się z Mitzi.
Inaczej jakakolwiek miłość, która była między nami,
natychmiast się zakończy.
Na zawsze.
Ty i ja…
to się nigdy nie zakończy.
Przenigdy.
Brzmi, jakby to była groźba.
Może tak jest, Max.
Bo ty i ja będziemy razem na zawsze.
I myślę, że o tym wiesz. Taka jest prawda.
No chodź! Chodź ze mną!
Chodź ze mną!
Nie.
Pożałujesz tego.
Pożałujesz tego!
I co?
Zjawiła się spóźniona gościni. Powinnaś do niej iść.
Spóźniona gościni?
Sama wiesz.
Czemu urządzasz imprezy, które są niewypałami?
Przyjechałam na ślub
i chcę po raz ostatni zaapelować do twojej lepszej natury.
Nie jestem pewna, czy mam jeszcze lepszą naturę.
Ale dawaj.
Jako że żadna z nas nie ma praw do pieniędzy,
pomyślałam, że zgodzisz się nimi podzielić
z zagubioną duszą i jej zagubioną córką.
To koniec.
Wszyscy przegraliśmy.
Cóż…
Miałam dobrą passę.
Przyznam, że dobrze się bawiłam.
Wybacz, że myślałam, że zabiłaś mnóstwo osób.
Jesteśmy do siebie pod wieloma względami podobne, prawda?
Gotowe zrobić niemal wszystko, by pozostawać kimś, kim nie jesteśmy.
Myślisz, że można zrobić coś złego, ale z dobrych pobudek?
Kochanie, robisz, co w twojej mocy.
Ale czasem to za mało i…
kiedy tak się dzieje, znajdujesz sposób, by zrobić coś dobrego.
Dlaczego nie byłyśmy przyjaciółkami?
Kiedy Douglas porzucił dla ciebie moją córkę w dniu ślubu…
…żal przesłonił mi zdrowy rozsądek…
Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
Nie sądziłem, że doczekam tego dnia.
Dogadałyście się.
Jak poszło?
Mamy nowego członka sceny towarzyskiej Palm Beach?
Przydadzą się dobre wieści.
Sędzia nie przyznał prawa do opieki samotnemu mężczyźnie.
Jutro rano muszę odesłać Rafiego do domu.
Kochanie.
Tak mi przykro.
Mnie też.
Przepraszam za to, co powiedziałam ci w Szwajcarii.
Nie wiedziałaś, bo na to nie pozwoliłem.
Kocham cię, synu.
Rafi.
Chodź tu.
Chcę, żebyś poznał babcię.
Normo, to mój syn, Rafael.
Jesteśmy rodziną?
Jak to możliwe?
To długa historia.
Jednak z tego wszystkiego wyniknęło coś dobrego.
Coś dobrego.
Rafi, kochanie, sprawdzisz, czy Benny Barnhill wciąż tam jest?
Siwy, we fraku, pewnie pijany.
- Dobra. - Dzięki, słonko.
Maxine?
Skoro sędzia wymaga, żebyś miał żonę, żeby dać ci prawo do opieki,
to cię ożeńmy.
Maxine, nie zaczynaj…
- Robercie. - To szaleństwo.
Wreszcie mogłabym zrobić to,
czego nigdy nie mogłam zrobić.
Dać mężczyźnie, którego kocham…
dziecko.
Maxine, mówimy o małżeństwie.
- To ważna decyzja… - To głupotka.
To zwykła umowa.
Rozglądałeś się po Palm Beach?
Nikt nie bierze tu ślubu z miłości.
Bylibyśmy tu wyjątkiem,
bo tak się składa, że bardzo cię kocham.
Nie mam pierścionka.
Czekajcie.
Podejdźcie.
Ta panna młoda powinna mieć coś odpowiedniego.
Zamienimy się?
Ten pierścionek…
Jedyna rzecz w całym Palm Beach, która jest naprawdę moja.
Powinna go dostać moja córka, Penelope.
Planowałam to w dniu jej ślubu,
do którego nie doszło…
dwadzieścia lat temu.
Dziękuję.
Zebraliśmy się tu dziś…
Może i miałam fatalne dzieciństwo
Może i miałam żałosną młodość
Ale gdzieś w tej mojej fatalnej Żałosnej przeszłości
Musiała pojawić się chwila prawdy
Bo oto stoisz tu
I mnie kochasz
Choć nie wiadomo, czy słusznie
Więc gdzieś w tej swojej młodości Lub dzieciństwie
Musiałam zrobić coś dobrego
Nic nie bierze się z niczego
I nic by nie zdołało
Więc gdzieś w tej swojej młodości
Albo dzieciństwie
Musiałam zrobić
Coś dobrego
Nie mogę być jak Maxine.
Nie mogę przez resztę życia rozważać,
czy on tak, czy on nie,
czy ja tak, czy ja nie.
Widzę, jak na nią patrzysz.
Nie mogę ci tego dać.
Czego pragniesz, Evelyn?
Na tym etapie mojego życia
najbardziej pragnę czegoś, czego nie możesz mi dać.
Niezależności.
Jesteś pewna?
Nigdy nie byłam pewniejsza.
Musisz zrozumieć, że jestem dla ciebie zbyt dobra.
Rozumiem to.
Czasem nie mam pewności.
Uda nam się, kochanie?
Mam nadzieję. Naprawdę mam nadzieję.
Eddie, czekaj.
Wychodzisz stąd?
Tak.
Podrzucisz mnie?
Oto jesteś tu Stoisz tam, kochasz mnie
Choć nie wiadomo, czy słusznie
Więc gdzieś w tej swojej młodości Lub dzieciństwie
Musiałam zrobić
Coś dobrego
Nic nie bierze się z niczego
I nic by nie zdołało
Więc gdzieś w tej swojej młodości
Albo dzieciństwie
Musiałam zrobić
Coś
Dobrego
Panie i panowie,
oto państwo Dellacorte.
Dokąd poszła?
„Zrobiłam swoje. A teraz muszę lecieć”.
O rany. Kolejna szklana salaterka.
Zabawne.
Odebraliśmy mu dom, nazwisko,
ślub, a teraz prezenty ślubne.
Trochę szkoda mi Douglasa.
Mnie nie.
Wiesz…
Coś mi przyszło do głowy.
Jakaś intryga?
Nie, to nie intryga.
To tylko taka refleksja,
która naszła mnie mimochodem.
Mów.
Teraz, kiedy oficjalnie jesteś Dellacorte’em,
technicznie rzecz ujmując, jeśli Rafi urodził się
podczas trwania legalnego małżeństwa,
odblokowałoby to trust.
Szaleństwo.
Byłem…
żonaty z jego matką, kiedy się urodził.
To brzmi legalnie.
Czy widzisz tamtą chmurę Z numerem dziewięć?
Jest moja, moja, moja, moja
Dobra, chłopcy. Wwieźcie pieniądze!
Miłość czaiła się za rogiem
Ta samotna żałobniczka usłyszała zew
I wtedy miłość mnie odnalazła I wzięła w ramiona
Bijcie w bębny, walcie w dzwony
Co za impreza, co za szał
Oto nadchodzę, przepuśćcie mnie
Czy maleńka, czy nieskończona Czarująca błogość
W starym, nowym mieście całusów
Najcudowniejszy, najwspanialszy Najlepszy stan ze wszystkich
Jeśli potrwa wiecznie, będę zachwycona
Jeśli tylko krótki czas To nie szkodzi
Jedno krótkie życie Jest dość długie na śpiew
Słuchaj, kochanie Bawiłam się doskonale
LEGENDARNY TRUST DELLACORTE’ÓW ODBLOKOWANY
NARODZINY
MAXINE DZIELI SIĘ MAJĄTKIEM!
„GDZIE SIĘ PODZIAŁEŚ, BIMBROWNIKU?”
…Z. R. O.
Maxine to zrobiła.
Bimbrowniku, co masz na myśli?
„Maxine to zrobiła, hurra”?
Czy może: „Maxine to zrobiła”.
KRET Z PALM BEACH UNIESZKODLIWIONY
Jedyna komplikacja jest taka, że to nie było ciało, które miało tam być.
Czy FBI myśli, że dorwało kreta?
Zdecydowanie. Inaczej nie mielibyśmy immunitetu.
To kogo obchodzi, czyje to ciało?
Ten układ kart jest jeszcze lepszy.
Kret z Palm Beach znalazł sobie jelenia.
Dziękuję.
- Pozuj. - O, tutaj.
DEMOKRACI PRZEJMUJĄ PALM BEACH? DONAHUE BURMISTRZEM
Kupili to. Jestem w środku.
Nazwij mnie kochanką Nazwij mnie bezwstydną
O miłości, wcale nie jesteś bez winy
Miłości, moje życie Nie jest już bezcelowe
Oszalałam, jestem w ekstazie
Muzyka, maestro i ja
Bijcie w bębny, walcie w dzwony
Co za impreza, co za szał
Oto nadchodzę, przepuśćcie mnie
Czy maleńka, czy nieskończona
Czarująca błogość
W starym, nowym mieście całusów
Najcudowniejszy, najwspanialszy Najlepszy stan ze wszystkich
Jeśli potrwa wiecznie
Będę zachwycona
Jeśli tylko króciutko
To cóż z tego
Jedno krótkie życie
Jest dość długie na śpiew
Co za impreza
Co za szał
Co za zabawa
Co za balanga
Bawiłam się
Doskonale
Tak!
WIELKIE OTWARCIE PALM ROYALE
Senatorze, witamy na wielkim otwarciu.
- Hrabino. - Drogie panie.
Na początku sezonu mówiłyśmy, że przejmiemy to miasto.
Wygląda na to, że nam się udało.
- Dzięki za spłatę podatku. - Nie ma sprawy, wspólniczko.
O rajuniu.
Jestem tu z tobą.
Rządzimy miastem, które rządzi światem.
Może jesteśmy najpotężniejszymi kobietami w najpotężniejszym miejscu na Ziemi.
Spokojnie, tygrysku.
Przejęłyśmy Palm Beach. Co dalej?
Świat?
Co za impreza
Co za szał
Co za zabawa
Co za balanga
Bawiłam się
Doskonale
O tak
Droga Maxine,
ślę pozdrowienia z Miasta Światła.
Paryż jest przepiękny o tej porze roku.
Dziękuję, że przesłałaś mi tak pokaźną sumkę z trustu.
Wiem, jak ciężko pracowałaś na te pieniądze.
Dzięki nim mogę być wolna.
Mogę być, kim tylko zechcę i gdzie tylko zechcę.
Więc dziękuję.
Dziękuję za to, że pomogłaś mi naprawdę się zagubić.
Żebym wreszcie została odnaleziona.
Maxine, znalazłam miłość.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK