NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MR. & MRS. AMERICAN PIE
Proszę.
W samą porę. Prawie umarłam z pragnienia.
Tego byśmy nie chcieli, prawda?
Tak wytrawne, że aż kwaśne.
Trochę jak goście na tej sali.
Usiądź ze mną.
Raczej mi nie wolno.
No chodź, usiądź.
Nic się nie stanie, wierz mi.
Kim jesteś?
Słucham?
Podajesz mi je przez cały sezon,
a ja prawie nic o tobie nie wiem.
Opowiedz mi o człowieku skrywającym się za martini.
Mam na imię Robert.
Dorastałem w Portoryko.
Powiedz mi, Robercie, tęsknisz za swoją rodziną?
Nie mamy kontaktu.
Powszechna przypadłość.
Ja mam tylko jednego siostrzeńca z koszmarną żoną.
Przykro mi to słyszeć.
Niepotrzebnie.
Choć muszę przyznać, że czasem czuję się samotna,
snując się po moim wielkim domu.
Potrzebuję kogoś do wykonywania pewnych zadań.
Jakich zadań?
Wszystko w swoim czasie, mój drogi.
W zamian proszę jedynie o pełną dyskrecję.
Myślisz, że się nadajesz?
Pomocy!
Pomocy! Ratunku!
Gdzie się wszyscy podziali?
Wszystkie rzekome przyjaciółki porzuciły mnie tu na morzu.
Jak mogli?
Czy są tak pochłonięte
swoją żałosną egzystencją?
Wszyscy o mnie zapomnieli.
Oczywiście, że tak.
Chcę ci tylko ułatwić życie.
Wiem. Ja tobie też.
Skurwysyny.
A może raczej „skurwysuki”.
Całkiem zabawne.
Ale też smutne.
Strasznie smutne.
Czy nie wiedzą,
że porzucona kobieta jest najgroźniejsza?
AŚRAMA APANA VAYU
Porzucona kobieta nie ma nic do stracenia.
Linda nie odbiera.
Jesteś moją jedyną przyjaciółką, Bernadette.
O ile nie siedzisz tu tylko po to, by obgryźć moje kości
tak jak reszta dzikusów w tym mieście.
Do kogo dzwonisz?
Do Maxine.
I co jej powiesz?
Że zgarnięto cię podczas nalotu na bar dla homoseksualistów?
Cholera! Co ja w ogóle...
Rezydencja Dellacorte'ów, mówi Mary Meredith Davidsoul.
Mary? Co ty, do cholery, robisz w moim domu?
Przywiozłam Normę do domu po przyjęciu na jachcie.
Twoja żona porzuciła ją na pokładzie.
O czym ty mówisz? Gdzie jest Maxine?
Nie mam zielonego pojęcia. Ale wracaj szybko do domu.
Spóźnię się na spotkanie mojej grupy rozwoju świadomości,
a moja świadomość nie powinna ucierpieć...
przez twoją żonę i cały ten jej bałagan.
Nie powinnaś jeść czekolady.
Maxine nie wróciła wczoraj do domu.
Może ma romans.
O czym ty mówisz, stary?
Obiecałeś, że odpuścisz.
Fakt. Obiecuję, że to się więcej nie zdarzy.
To dobrze.
Bo obaj wiemy, że to by zniszczyło Maxine.
Byłam idiotką, prawda?
Wierzyć, że ktoś, kto jest nikim, tak jak ja, może zostać wybrany...
Bernadette!
Ratuj się!
Powiedz mojemu mężowi, że go kocham!
Ahoj, astronauto.
Ahoj.
Wszystko w porządku?
- A u ciebie? - Teraz już tak.
Chcesz przyjść na przyjęcie?
Słucham?
Na przyjęcie!
To tak zwany... Nieważne, później wyjaśnię.
Płyń w moją stronę. Uratuję cię.
Dzięki, słodki Jezusku, który spadł mi z nieba.
Panie Diaz, muszę z panem porozmawiać.
Mówiłem, żebyś nie przychodził tam wieczorami.
- Nie wiedziałem, co masz na myśli. - Co jest?
Kojarzę cię.
Tak, aresztowałem cię.
Dobrze cię znów widzieć.
Myślisz, że mógłbyś nas stąd wydostać?
- Moja żona na pewno się zamartwia. - Nie sądzę.
Jest chwilowo nieco zajęta.
Zajęta? W jakim sensie?
Opowiedz nam o tym, jak spotkałeś tę zagubioną syrenę.
Akurat tamtędy przelatywałem
i pomyślałem, że podrzucę tę ładną autostopowiczkę.
Nie wyglądała zbyt groźnie.
Co jest, do cholery?
Jakieś plany wizyty w Białym Domu?
Prezydent na pewno chciałby złożyć gratulacje.
To brzmi wspaniale.
Chętnie odwiedzę prezydenta.
Ale zostałem zaproszony na przyjęcie przez uroczą damę po mojej prawej.
Oczywiście zapraszam też prezydenta.
- Musimy stąd wyjść. - To 50. rocznica
- Balu na Plaży. - Wiem, kto pomoże.
Przepraszam, muszę zadzwonić.
Zaśpiewam.
O rety. Chciałbym tego posłuchać.
Świetnie, że NASA ściągnęła was prosto do studia.
NASA kocha dobrą reklamę.
- Czasem to... - Przysięgam,
ta kobieta jest jak karaluch. Ma dziewięć żyć.
Myślałem, że się przyjaźnicie.
Wcisnęła się do mojego kręgu. To nie czyni z nas przyjaciółek.
Skoro tak twierdzisz.
Owszem.
Ugotuję ci dziś kolację.
- Dlaczego? - Bo świetnie gotuję.
Robisz to z wieloma kobietami z klubu?
W jakim sensie „to”?
To, to.
Jeśli dobrze pamiętam, to ty prosiłaś, żebym cię pocałował.
I byłem zachwycony każdą minutą.
- Spodziewasz się kogoś? - Eddie, to ja.
Drzwi są zaryglowane, wiem, że tam jesteś.
Idź sobie. Między nami koniec. Mówiłem wczoraj poważnie.
Serio? A mówiłeś też poważnie, gdy obiecywałeś
miłość aż po grób?
Nie mówię po hiszpańsku, Eddie.
Jeśli naprawdę tak to czujesz,
masz opuścić to mieszkanie, za które płacę. Natychmiast.
Zostaw mnie.
Obyś zmarł w nędzy i poniewierce.
Ciebie na pewno to czeka.
Mówiłeś coś?
Przepraszam...
Chciała utrzymywać to w tajemnicy.
Ja tego nie chciałem, ale chyba się mnie wstydziła.
Ale mówiłem poważnie.
Czy w to wierzysz, czy nie, chciałbym ugotować ci kolację.
Tyle że musielibyśmy spotkać się u ciebie.
Odezwę się do ciebie.
Muszę jeszcze sprawdzić... kalendarz.
Uratowana przez astronautę.
Taki jest problem... z tym miastem, Normo.
Dobrzy ludzie, tacy jak my, gówno dostają,
a nieudolni kłamcy tacy jak Maxine Simmons są fetowani.
Ten kot jest wart 75 000 dolarów,
prawda, Normo?
Jeśli żona twojego siostrzeńca nie spełni obietnicy,
będę musiała skonfiskować tę starą, kamienną kotkę...
Na rzecz Fibs.
- Kogo? - Halo?
O kurwa.
Douglas.
Mary.
Dzięki Bogu, wróciłaś.
Gdzie Douglas?
Nie mogę śledzić poczynań całej twojej rodziny, Maxine.
Nie wystarczy twoja biedna ciotka?
Tak, przepraszam. Dziękuję, że zaopiekowałaś się Normą.
Tak postępują porządni ludzie.
Bardzo mi przykro, że przez to przeszłaś, Maxine.
Dziękuję, Mary.
Ten astronauta jest bardzo przystojny.
Naprawdę? Nie zauważyłam.
Mary?
Nie przypomnisz mi o zwłóknieniu?
Bez obaw. Jesteśmy kwita.
Dziękuję.
Nie wiedziałem, kto inny miałby gotówkę pod ręką.
Przyznam, że to dziwne uczucie.
Totalnie się zgadzam i powinniście chyba pogadać sami...
Tak, to dobry pomysł.
Tak, ale muszę wysiąść.
A w tym celu i ty musiałbyś wysiąść.
Dobra.
Wysyłasz mi wiele niejednoznacznych sygnałów.
Nie robię tego celowo.
Popełniliśmy błąd, to wszystko.
Nie chciałam brać od ciebie pieniędzy, ale zdecydowałam, że je wezmę...
Pomniejszone o kaucję, którą wpłaciłam. Pojadę do Nowego Jorku i zostanę modelką.
To bardzo dobry plan.
Miłego życia, Mitzi.
Tobie też.
Nie, nie, nie.
Przekonałam się, że jeśli chcesz zostać dostrzeżona,
musisz zrobić coś widowiskowego, tak jak Maxine.
Pewnie wyskoczyła za burtę, żeby zwrócić na siebie uwagę.
Cóż, Mary, my podrabiamy paszporty.
Nie potrzebujemy uwagi.
Odpuściłaś śluby milczenia, czy znów odstawisz jebaną pantomimę?
Ochrypłam od tego milczenia. Przyjdziesz pogadać?
O rany. Szybko się za to wzięłyście.
Dołącz do nas, przydaj się na coś.
Wybacz, nie mogę. Wyjeżdżam do aśramy.
Pozdrów ode mnie Ringo.
Chciałabym. Jadę do Peru.
Ale możecie tu zostać tak długo, jak tylko zechcecie.
Zostawiam książeczkę czekową, częstujcie się.
Pakujcie swoje pufy i wynocha z mojego domu, hipiski.
- Wprowadzam się. - Chyba żartujesz.
Muszę gdzieś ugotować kolację, dlatego, droga panno,
oddasz mi ten dom w tej chwili, bo...
Bo co? Wezwiesz policję i powiesz im, że zabiłam ojca?
O czym ty mówisz?
Doug dotarł do mnie pierwszy.
Dlatego Doug dostanie dwa miliony z pieniędzy tatusia.
A ty masz, kurwa, pecha.
- Przykro mi, Evelyn. - Spierdalaj, Mary.
WINO TRUSKAWKOWE BOONE'S FARM
Wino truskawkowe z Boone's Farm?
Co do... Gdzie mój szampan?
Co się dzieje? Ale...
Och, Maxine. Kochanie, dzięki Bogu nic ci nie jest.
Na pewno nie dzięki tobie. Gdzie byłeś?
Mówiłem ci, miałem spotkanie biznesowe w klubie.
Spotkanie biznesowe,
kiedy ja dryfowałam tam sobie jak przynęta na rekiny?
Nie mogłeś wysłać straży przybrzeżnej?
Wystarczyłby zwykły ponton.
Nawet nie wiedziałem, że zaginęłaś.
Przepraszam, Maxine. Czuję się strasznie.
Robercie, to nie twoja wina.
Kiedy tak samotnie tam dryfowałam...
Poczułam się strasznie. Nie mogłam przestać o tobie myśleć.
Chciałam dobrze. Naprawdę.
Nie przejmuj się, Maxine. Już dobrze.
Nie jest dobrze.
Jaką byłabym przyjaciółką, gdybym wiedząc, że ktoś może cię skrzywdzić,
nic nie powiedziała?
Złą przyjaciółką.
No właśnie.
Może pójdziesz na górę i się zrelaksujesz?
- Zrelaksuję? - Tak.
Mam się zrelaksować? Nie mogę.
Za 48 godzin wyprawiam przyjęcie życia.
Muszę iść na górę, włożyć trykot i zacząć ćwiczyć występ.
Zrelaksować się.
Łatwo ci mówić.
Relaksujesz się na spotkaniach biznesowych w klubie.
Jesteś w tym świetny.
- W kłamaniu. - Co mam powiedzieć?
- Co? - Że dorwali mnie podczas nalotu,
kiedy wyznawałem basenowemu, że miałem romans z jej manikiurzystką?
- Douglas. - Mitzi,
- co ty tu robisz? - Boże.
Chowałam się w krzakach i czekałam, aż Maxine pójdzie na górę.
- Czemu? - Auto nie chce mi zapalić.
- Maxine. - Maxine?
- Co jest? - Ann.
- Maxine? - Boże. Co się stało?
Nie wiem.
Chciała przejrzeć albumy Normy
i tak ją znalazłam.
- Wyczuwam puls. - Dzięki Bogu.
Może po prostu śpi.
- Mitzi? - Wezwę karetkę.
Tak.
Hej, Maxine.
Dobrze, że jesteś.
Przyda się pomoc.
Nie wiem, co robić. Ann!
Nic jej nie będzie?
Trudno powiedzieć. Muszą ją zbadać.
Przepraszam, ale muszę jechać.
- Co? - Wpadłam tylko się pożegnać.
Jadę do Nowego Jorku.
Mitzi, nie możesz mnie porzucić przed Balem na Plaży.
Miałaś pomóc mi z występem.
Nie mogę zostać. Wyniosłam się z mieszkania.
Nonsens. Zatrzymaj się u nas. Mamy masę pokojów.
Nie chcę robić ci kłopotu.
Musimy ruszać.
Chwileczkę.
Nie chce nam robić kłopotu.
Nie obchodzi mnie, co chcecie. Prawie utonęłam.
Może czas robić to, czego ja chcę.
Co ty robisz?
Co robię? Jadę z nią.
Wiem, jak to jest, kiedy porzucają cię na pewną śmierć.
Tyle potrafisz, gdy przychodzi co do czego?
Obgryzasz paznokcie? Przestań.
Mitzi, zrób coś dla mnie i połóż Douglasowi nową warstwę.
- Musi przestać. - Naprawdę trzeba jechać.
Dobrze. Ruszajmy.
Jaką nową warstwę?
Nigdy nie widziałam tak obgryzionych.
Musisz się mocno stresować.
Często to robisz?
Nie, to pierwszy raz.
Nie chodzi mi o manikiur.
Nie.
Ty też byłaś pierwsza.
Ciężko mi w to uwierzyć.
To przez to jebane Palm Beach.
To nie Palm Beach zaprosiło mnie do szatni, Doug.
Mówiłem Maxine, że nie chcę tu wracać.
Teraz obwiniasz Maxine?
Nie, ja... Po prostu nie chciałem jej rozczarować.
Dobrze się z tobą rozmawia, Mitzi.
Manikiurzystki i barmani.
Dobrze słuchamy.
Zgłębiacie naturę ludzką.
Wyższe napiwki.
Wygląda na to, że obie miałyśmy ciężką noc.
Pewnie ciężko przez to przechodzić bez obecności bliskich.
Masz jakichś bliskich, Ann?
Kiedy się obudzisz, wszystko mi o sobie opowiedz, co?
Umowa stoi?
Maxine?
A niech mnie.
Ciągle na siebie wpadamy.
Jesteśmy na swojej orbicie. Wybacz. Straszne. Humor astronautów.
Kto to?
Moja przyjaciółka, Onn Haliday. Ann Holiday.
To dziennikarka. Pisze dla „The Shiny Sheet”.
Jest w śpiączce. To dziennikarka w śpiączce.
O rety.
Tak. Co ty tu robisz?
Miałem badania krwi,
bo nie będę mógł wrócić do bazy.
Wpadłem się też przywitać na oddział pediatrii onkologicznej.
Dlaczego nie możesz wrócić do bazy?
Zaprosiłaś mnie na przyjęcie za parę dni, pamiętasz?
Zaśpiewasz?
- Głupio to zabrzmi... - Nie.
Zanim złapałem bakcyla kosmosu...
Byłem świetnym pianistą.
Ktoś taki jak ty na pewno ma już akompaniament...
Nikogo nie mam.
Nikt mi nie akompaniuje.
Byłabym zaszczycona... Gdybyś pomuskał moje klawisze.
Dobra. Bosko. Jaką piosenkę zaśpiewasz?
Czy to już wszystko?
Jeśli to już wszystko, przyjaciele
To lepiej tańczmy dalej
Idealna tonacja. Dziękuję.
Dobrze. Opada moja piłka.
Będę siedzieć okrakiem na ogromnej piłce plażowej.
- Nieźle. - Tak.
Dobrze.
Wchodzą tancerki, pojawiają się wodorosty, opadają koniki morskie.
Mitzi, teraz podsuwasz mi schody.
A robiąc to, poruszaj się tanecznym krokiem, dobrze?
Schodzisz ze sceny po lewej.
Tylko z gracją.
Dobrze, a potem schodzę.
Czekam na oklaski. Och, dziękuję.
A potem bąbelki. Wszędzie bąbelki, deszcz bąbelków.
Bąbelki. Czas na moją przemowę.
„Dziękuję wszystkim. Dziękuję.
Pewnie zadajecie sobie pytanie: »Kim jest Maxine Dellacorte?«”.
Pomyślałam, że w tej części
usiądę na krańcu sceny, żeby było bardziej intymnie.
Czy to przesada?
Może trochę przesada.
Doceniam twoją szczerość.
Okej.
„Odpowiedź jest prosta. To zwykła dziewczyna.
Prosta sierota z Tennessee”.
Chwila. Jesteś z Tennessee?
Tak. Z Chattanoogi.
Nie żartuj. Johnson City.
- Jaja sobie robisz. - Skąd.
Nie słyszę akcentu.
Często się przeprowadzałem.
Naprawdę jesteś sierotą?
Tak.
Rodzice zostawili mnie w wanience
na schodach sierocińca, kiedy miałam pół roku.
- Przykro mi. - Tak bywa.
- Sam byłem w rodzinie zastępczej. - Teraz to mnie wkręcasz.
Nie, przysięgam.
Spójrz na siebie teraz.
Dziecko z rodziny zastępczej stało się amerykańskim bohaterem z kosmosu.
A ty? Dziewczyna z wanienki stała się bywalczynią roku.
Chyba nie urodziłam się w tej wanience, ale nigdy nie wiadomo.
A jednak... Jesteś ulubienicą Ameryki, prawda?
Pięć minut przerwy.
Dziękuję.
Douglasie?
Nie podoba mi się ten facet.
Astronauta Herkimer? Jest nieszkodliwy.
Jesteś zbyt naiwna.
Czasem nie dostrzegasz tego, co masz przed oczami.
Znam astronautów. Byłem pilotem, pamiętasz?
Dzień dobry.
A co pan tu robi?
Sierżant Sanka.
Czemu zawdzięczamy tę... popołudniową przyjemność?
Chciałbym przedstawić agenta Clune'a...
i agenta Stevensa.
O rety, FBI.
Secret Service.
Prezydent Nixon przyjął pani zaproszenie.
Pojawi się na przyjęciu.
Nix... Co?
O rany. Chyba zaraz zemdleję.
Chce pogratulować astronaucie Herkimerowi
jego niezwykłego aktu odwagi.
To prawdziwy amerykański bohater.
Co się dzieje?
Prezydent się zjawi. Chce nas poznać.
- Nas! - Rany julek.
- Przyjdzie. - „Rany julek”.
Chodź tu! O Boże...
Prezydent przybędzie równo o 21.00.
Powie parę słów o wyjątkowości Ameryki
uosobionej przez astronautę Herkimera i...
Maxine Dellacorte.
O 21.10 zapozuje pani z prezydentem do oficjalnego zdjęcia.
Bez dotykania. O 21.13 prezydent opuści przyjęcie.
A może zechce zostać na mój występ.
Widzieliśmy po drodze twarożek. Miły gest.
Prezydent go kocha.
Wszystko dla Nixona.
Major Herkimer ma już poświadczenie bezpieczeństwa.
Ale wy dwoje... Mamy pewne problemy.
Cała teczka. Jak oficjalnie.
Mieliśmy nadzieję, że to wyjaśnicie.
To pani podpis, prawda?
Tak. Co to jest?
Petycja radykalnej organizacji feministycznej.
Domaga się pani odwołania prezydenta
za podżeganie do wojny i czynienie zła.
Wierzcie mi. Nie miałam pojęcia, co robię.
- Niewiele pani czyta? - Nie.
Ale zapewniam... Nie jestem, nigdy nie byłam,
ani nigdy nie będę feministką.
Ta kartka jest... nieszkodliwa.
Podobnie jak te panie, cuchnące paczulą
i siedzące po drugiej stronie na sztruksowych pufach.
Po drugiej stronie ulicy?
Rozpleniły się po rezydencji Rollinsów.
Evelyn wychodzi z siebie.
Kim jest Evelyn?
- Moją przyjaciółką z klubu. - Wrzodem na tyłku.
Widzę, że dostałeś awans.
Będę na przyjęciu jako przedstawiciel organów ścigania.
Musiałeś tylko wskazać bar pełen mężczyzn takich jak ty.
Ty na pewno jesteś święty.
Twój styl życia nigdy nikomu nie zaszkodził.
Najczęściej kocham swoją pracę.
A czasem jej nie kocham.
Obaj wiemy, że są dobre i złe momenty
na otwarcie ust.
Cóż...
Skoro wiemy, że moja żona nie podpali biustonosza...
Skończyliśmy, panowie?
Niezupełnie.
Nie tylko pańska żona ma znak zapytania w kartotece.
Jeśli chodzi o sprawę z Perrym Donahue,
wszystko zostało załatwione.
Możliwe,
ale chodzi o zarzut obrazy moralności
i homoseksualnego nagabywania z niejakim panem Diazem.
- Co u licha? - Skąd o tym wiecie?
- To było przed chwilą. - Douglas!
Jesteśmy z Secret Service. Mamy za zadanie znać tajemnice.
O czym oni mówią?
To jedno wielkie nieporozumienie, Max.
Widzicie? To wielkie nieporozumienie. To wszystko.
To nie znaczy, że prezydent nie przyjdzie?
Gdyby to zależało ode mnie,
nie wpuściłbym prezydenta do tego domu pełnego oszustów,
ale bardzo chce poznać astronautę.
MÓJ BOHATER!
Astronauta? Oczywiście że Maxine zdołała przyćmić moje zaręczyny.
Nie wiem, co w niej takiego wyjątkowego.
Ma bardzo ładny dom.
Ale ten astronauta...
Chętnie zmierzyłbym mu pachwiny.
Proszę, kochanie. Zmierz ją.
Grayman, myślałam, że to dla Evelyn.
Wieść niesie, że jej na nią nie stać.
No i należą ci się gratulacje.
To takie dziwne.
Zostanę młodą żoną-trofeum niesamowicie bogatego człowieka.
Powinnam być szczęśliwsza.
- Ale Axel wyznał mi coś niepokojącego. - Nie choruje?
Gorzej. Jest demokratą. Był największym darczyńcą Humphreya.
Och, kochanie. Są gorsze rzeczy.
Szukałam cię. Dinah, w której jesteś przymierzalni?
- Tam. - Chodź.
Dobrze.
Bardzo dziekuję.
Panowie, miłego dnia.
Jedźcie ostrożnie.
Co tu się, u licha ciężkiego, dzieje?
Walczę o życie, dryfując na jakimś żałosnym kawałku drewna,
a mój mąż i przyjaciel zostają zatrzymani w gejowskim barze?
Mówiłeś, że Douglas nie jest w twoim typie.
Nie jestem?
Jasne, że nie.
I nie dlatego tam razem byliśmy, Maxine.
To co tam razem robiliście?
Odpowiadajcie!
Chciał ze mną pogadać, ale nie wiedział, że siedzę w gejowskim barze.
Więc... Ja... To znaczy my...
Planowaliśmy dla ciebie niespodziankę. Na Bal na Plaży.
No właśnie.
Przez cały czas o mnie myślałeś?
Byłaś tematem rozmowy
przez cały wieczór.
Prawda, Robby?
Robert. Tak.
Przepraszam, że w was wątpiłam.
Nie chcę płakać i popsuć sobie makijażu.
Idę zająć się sępami z Ceil Chapman, które porzuciły mnie na pewną śmierć.
Pięknie wyglądasz.
Przepraszam.
Dzięki.
Przez chwilę myślałem, że mnie wsypiesz.
Lepiej wymyśl niespodziankę dla mojej przyjaciółki.
Tak.
- Ładna suknia. - Nie przyszłaś tu
- rozmawiać o mojej sukni. - Nie.
- Czego chcesz? - Porady sercowej.
Jestem w tym nowa, a ty odnosisz duże sukcesy.
Ptaszek powiedział mi, że spotykasz się na boku z seksownym tenisistą.
Ten ptaszek miał na imię Maxine?
Może. Tak.
Jeśli musisz wiedzieć, niestety między nami już koniec.
Chciałam wyjść za Axela, żeby utrzymać Eddiego.
Nie masz pojęcia, jak drodzy są kochankowie.
Drogie panie! Chcę coś ogłosić.
Wiem. Tak. Jesteście zaskoczone, bo zostawiłyście mnie na pewną śmierć.
Ale z cytryn, które mi dałyście, zrobiłam lemoniadę,
bo nasz prezydent, Richard Milhous Nixon,
pojawi się na Balu na Plaży.
Prezydent Nixon przyjdzie na twoje przyjęcie?
Chce poznać astronautę, tak. I mnie.
Oszałamiające.
Czy na pewno powinniśmy klaskać?
Nixon jest zły, prawda? To zły człowiek.
Mary, obwiązałaś mózg sznurówką.
On zabija niewinnych ludzi, Evelyn.
Zostawmy politykę za drzwiami balu, dobrze?
Wszyscy jesteśmy patriotami, prawda?
Przyniosę twoją suknię. Jest wyjątkowa.
Tak jak ty.
Maxine, pozwól na słówko.
Pomówmy bez ogródek.
Tak się cieszę, że to mówisz.
Miałam ostatnio parę problemów z cateringiem.
Znalazłam sobie kochanka...
On nie wie, że jestem bezdomna i że nie mam grosza przy duszy.
Ale chcę go zatrzymać.
Maxine,
dowiedziałam się czegoś o sobie tej nocy,
gdy wpatrywałam się w bulwiaste powieki tego wieloryba.
Zabawne, że to mówisz.
Ja też się czegoś dowiedziałam tej nocy spędzonej na morzu.
Powiedzmy to na trzy. Raz...
To ja powinnam wyprawiać Bal na Plaży.
Cóż, szanuję twoją morską przemianę...
...ale po moim trupie.
Byłaby gotowa go współorganizować, zgodnie z naszą pierwotną umową.
Za połowę zysków, oczywiście.
A jeśli odmówię?
Zgłoszę zagrożenie bombowe
i mały Dicky Nix nie odwiedzi imprezki Maxine.
Nie zrobiłabyś tego.
Sprawdź mnie.
Byłam tancerką rewiową, skarbie. Składamy się z wytrwałości i szminki.
Smakowało ci wino truskawkowe i twarożek?
Jak sądzisz, kto je zamówił?
Wygląda na to, że się wkopałaś,
bo prezydent kocha twarożek.
Nie mogę się doczekać, aż zje go na naszym przyjęciu.
Graymanie, niech Dinah zdejmie moją suknię.
Dopisz ją do rachunku pani Dellacorte.
Doszłyśmy do porozumienia.
- Ręce do góry. To nalot. - Nie ruszać się.
Macie prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiecie, może zostać wykorzystane przeciwko wam.
Kto was przysłał?
Jesteście aresztowane za groźby pod adresem prezydenta...
- Idziemy. - ...i pomoc w unikaniu poboru.
Uwaga na głowę.
Cześć.
Hej.
Gimlet? Prostota górą?
Hej.
Opuściłaś pokój.
Opuszczam kraj. Jadę do aśramy.
Na jak długo?
Na rok, może dłużej. Chciałam się pożegnać.
Dlaczego?
Jestem w rozsypce.
Będę za tobą tęsknił.
To jedź ze mną.
- O czym ty mówisz? - Zostaw te bzdury za sobą.
- Daj spokój, Lindo. - Robercie, mówię poważnie.
Jedź tam, gdzie możesz być sobą.
Jedź do Nowego Jorku.
Zamieszki w Stonewall wszystko zmienią.
Nie mogę zostawić Normy.
Doug i Maxine się nią zajmą.
Wiesz, że to przeze mnie jest w tym stanie?
Nie wiesz. A teraz i ja muszę wypić drinka.
Cóż...
Nikomu nie mówiłem.
Tej nocy, gdy prawie umarła,
miałem randkę.
Nie chciała, żebym szedł
i mocno się pokłóciliśmy.
Byłem wściekły.
Wyszedłem. Zrobiłem to celowo. Chciałem ją ukarać.
Kiedy wróciłem, leżała na podłodze.
Próbowała zrobić sobie zastrzyk,
ale w jej insulinie był pęcherzyk powietrza.
Nie wiedziałam, że miała cukrzycę.
Nikt nie wiedział. Nie chciała ujawniać, że jest słaba.
Robercie. Nie rób sobie tego.
Nie rób tego, co ja robiłam z moim ojcem.
Zapomnij o tym poczuciu winy.
Lindo, nie kocham świata zewnętrznego tak jak ty.
Pragnę prostego, spokojnego, bezpiecznego życia,
a ona mi je zaoferowała.
W Palm Beach jest pięknie.
Tu z Normą czujesz się bezpiecznie.
Ale w tym mieście wszyscy coś ukrywają,
a ukrywanie nie czyni cię bezpieczniejszym.
Świat zewnętrzny zawsze nas dopada.
Niech tak będzie.
Mi amor, gratuluję ci prezydenta.
Dziękuję, Raquel.
Może będzie pierwszym członkiem nowego klubu.
- Słucham? - Nie słyszałaś?
Douglas i Pinky budują nowy klub.
Będzie większy i lepszy niż stare, obskurne Palm Royale.
Co... Jaki nowy klub?
Nowy klub będzie w twoim domu.
W moim domu?
W twoim domu. Domu Normy. Domu Douga.
Cóż znaczy imię? To teraz nasz dom.
O czym ty mówisz?
Douglas!
Oto i ona.
Nie oddałeś naszego domu bez omówienia tego ze mną,
prawda?
- Kochanie... - Nie. Żadnego „kochanie”.
Zrobiłeś to?
Zamierzałem ci o tym powiedzieć,
ale wtedy wypadłaś za burtę.
Nie waż się zwalać tego na mnie.
Nie wiem, dlaczego wierzyłam, że tym razem będzie inaczej.
Nawalasz. Ja sprzątam.
Przeprowadzamy się i zaczynamy od nowa.
Myślałam, że jeśli dam ci to wszystko,
to może... Może się zmienisz.
Max, próbuję niczego nie spieprzyć.
Zrobiłem to dla nas.
Nie mam takiego wrażenia.
Kochanie, zasługujesz na to, by być królową Palm Beach.
Królową Palm Beach?
I to mówi człowiek, który zadbał o to, bym nie była miss Chattanooga.
Witaj, Mary. Gdzie reszta?
Zostały aresztowane.
Wpakowali je do radiowozu.
Co za gnoje.
Wiesz, czemu nazywają to radiowozem?
Bo słucha się tam radia.
To chyba nie jest ten powód.
Znam te furgonetki.
Mój mąż, David Davidsoul, umieszczał mnie w nich
parę razy w roku.
Och tak, jeśli wydałam jakikolwiek odgłos w domu,
David wzywał radiowóz.
A to wszystko wina Richarda Nixona.
Nie nadążam.
Gdyby Nixon nie wybierał się na przyjęcie Maxine,
Secret Service nie zwinęłoby naszych wojowniczek...
- Mogłyśmy protestować. - Mogłyśmy go zabić.
Co?
Zabić go.
I wciąż możemy.
O rany, Mary...
Czy nie mówiłaś, że odpowiada za śmierć tysięcy ludzi?
Wiem, że masz dobre intencje. Ale wierz mi,
nie chcesz być kobietą uznawaną za wariatkę w tym mieście.
Stracisz całą swoją władzę.
Brzmisz bardzo patriarchalnie.
Nie próbuję cię uciskać.
Ewidentnie nie myślisz teraz trzeźwo.
Po raz pierwszy w życiu myślę absolutnie trzeźwo.
Nie chcę wzywać policji.
Ja też nie chcę...
żebyś wzywała policję.
Nie zrobisz niczego pochopnego?
No pewnie.
Obiecujesz?
Oczywiście.
Chyba dopadł mnie koniec sezonu.
A może potrzebuję urlopu.
Może odwiedzę Panamę.
- Albo Peru. - Pewnie.
No dobrze, Mary.
Przepraszam, Lindo.
Mam nadzieję, że nie szkodzi, że przyszedłem wcześniej.
Chciałem to jeszcze raz przećwiczyć.
Stresuję się... prawie zawsze.
Naprawdę? Ty?
Szkoda, że nie ma określenia na wieczne poczucie, że jest się oszustem.
Wydaje mi się to całkiem jasne.
Pamiętam, kiedy jako mały chłopiec gapiłem się w Księżyc.
Stałem w ogrodzie i drżałem z zimna w mojej pidżamie.
Czy patrzę na twarz kobiety?
A może jest z sera?
I myślałem sobie: „Czy to wszystko, co jest na Księżycu?”.
Zabawny jesteś.
A ty słodka.
Kocham fortepian.
Zawsze chciałam grać w konkursach piękności, podczas prezentacji talentów.
Ale zamiast tego nauczyłam się uciekać.
Na pewno świetnie grasz.
Może trzeba ci dobrego nauczyciela.
Śmiało, zagraj. Zagraj ze mną.
Tak.
Dobrze.
Tak.
Świetna jesteś. Nie potrzebujesz mnie.
Wybacz. Źle odczytałem sygnały?
Sygnały?
Mój bohater.
Zaproszenie.
Ta piosenka.
To nie metafora twojego umierającego małżeństwa?
To piosenka o zaakceptowaniu własnego losu
na dobre i na złe.
Grant, ja...
Kocham mojego męża.
Dokąd idziesz?
Muszę się przewietrzyć.
Witaj.
Cześć.
Wyjeżdżasz?
Tak.
Słuchaj, ja...
Skeet też utrzymywał naszą znajomość w tajemnicy.
Nie chciał, by ktokolwiek mnie zobaczył.
Ale teraz chcę, żeby ludzie widzieli mnie z tobą.
Ja... Do licha. Nie jestem w tym dobra.
Chcesz iść na przyjęcie?
Tak.
Pani Holiday. Wszystko dobrze.
Gdzie ja jestem? Co się stało?
Musimy zbadać pani trzustkę.
Może być na niej guz.
Pani ciało zalała insulina.
Nie ma żadnego jebanego guza.
Pani Holiday, ma pani szczęście, że żyje.
- Proszę trzymać. - Proszę pani.
Jest pani podłączona.
Zdejmuj te przeklęte rzeczy. Mam deadline.
Musze włożyć spodnie. O rany.
Zaczekaj. Pomogę ci.
Wiesz, czemu czasem tak trudno mi dostrzec coś,
co mam przed oczami?
Przez lata, patrząc w lustro, widziałam dziewczynę,
której nikt nie kochał na tyle, by jej nie porzucać.
Kocham cię, Max.
Odkąd cię po raz pierwszy zobaczyłem, wiedziałem, że jesteś gwiazdą.
To ja za tobą nie nadążałem.
Przez 20 lat
czekałem, aż to zrozumiesz.
Masz rację. Byłem samolubny.
Powinienem był ci powiedzieć o Pinkym.
Chciałem wszystko naprawić.
Cóż...
Douglasie, jesteś w porządku.
Naprawdę. Kocham cię i jesteś dla mnie wszystkim.
Musisz o tym wiedzieć.
Czy ukrywasz coś jeszcze?
Nie oddałem naszego domu.
Naprawdę?
Dzięki Bogu.
Tylko ty możesz to zrobić.
Jesteś opiekunką Normy.
Nie mogę niczego zrobić bez ciebie.
Nie rozmawiajmy o tym teraz, dobrze?
Wróćmy do tego jutro.
Co to?
To coś, co powinienem był dać ci w Chattanoodze 20 lat temu.
Och, Douglasie.
Moja królowa.
Piękna. Och, Douglasie.
Wkrótce przyjadą goście.
Kocham cię, Max.
Witaj, Robercie.
Normo, stoisz.
Nikomu nie mów.
Przygotowuję na bal pewną drobną niespodziankę.
Co planujesz?
Wszystko w swoim czasie.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK