W TYM SEZONIE MYTHIC QUEST
Ian robi, co chce. Jest szefem.
Ale nie moim. Teraz jesteśmy równi.
Dla jasności, to ja jestem szefem.
Realizujemy oba nasze pomysły. Podzieliliśmy dodatek na pół.
Ta praca jest idealna.
Nie rozumiesz, że to problem?
Jeden dobry pomysł kupi mi trochę czasu.
- Wracajmy do pra… - Boże.
Nogi mi zdrętwiały!
- Nie dotykaj! - Co robić?
Znów zacząłem randkować.
Stary Drań D zarzucił sieci.
Zdjęcia ślubne na portalu randkowym?
Wyciąłem ją.
Ona wycięła ciebie.
Prosiłem grafików, żeby coś wyczarowali.
Jak wyglądam?
To dużo dziwniejsze.
Musisz dbać o ciało i umysł.
To część bycia szefem. Zawsze tak było.
Może nie chcę tak dłużej.
Poprosimy doktora Browna, żeby podstawił DeLoreana.
Cofniemy się w czasie, zmienimy ludzi.
Doktor Brown? Kto to?
SEZON 2 MYTHIC QUEST ZACZYNA SIĘ ZA 3, 2, 1…
Dobra. Nowy dodatek.
Pierwsze zadanie dla nowych partnerów.
Czysta karta.
Żegnaj, Raven’s Banquet. Witaj… coś innego.
- Myślałam… - Sądzę…
- Pomysły. - No.
Dobrze. Dyrektorzy kreatywni.
- Równi. - Zaczniesz?
- Serio? Dobra. - Tak.
Nowy dodatek mógłby być osadzony na morzu.
Myślałem o lądzie.
Dziś tego nie ustalimy, więc idę.
Zaraz, wychodzisz?
Wiesz co? Chyba wyskoczę na pustynię.
Oczyszczę umysł i odbuduję więź z formą fizyczną.
Mało kto ma tak silną więź ze swoją formą fizyczną.
- Dzięki. - To nie komplement.
Widzimy się w przyszłym tygodniu.
Nie możesz wyjechać na tydzień. Dopiero zaczęliśmy.
Bez obaw. Powiem Davidowi, żeby zamknął biuro.
Nie musisz zamykać biura. Jestem tu.
Pokombinuję nad nowym dodatkiem. Nie potrzebuję cię.
Nie potrzebujesz mnie. Dobra.
Mała rada, Pop.
Dziś tego nie skończysz, więc trochę się rozluźnij.
Idź się upić.
Prześpij się z kimś.
To by ci oczyściło umysł.
Na razie.
Przespać się z kimś.
Było miło.
A tobie?
Przyznam, Pop,
że było beznadziejnie.
Więc…
Everlight było fajne, co?
Tak.
Słuchaj…
Tak sobie myślałam.
- Może powinnyśmy… - Co tam?
Zajęte?
- Tak, byłyśmy w trakcie… - Super, posiedźmy razem.
Zróbmy sobie babskie pogaduszki.
Odłóżcie kontrolery.
Ekstra! Pogadajmy o tym, co nam leży na sercu,
co dzieje się na świecie.
Prawdę mówiąc, czuję się…
Ja mówię, wy słuchacie.
Nie to, że nie obchodzi mnie, co chciałaś powiedzieć, ale…
Nie obchodzi.
Muszę coś z siebie wyrzucić,
a na was nikt nie zwraca uwagi.
Puśćcie parę, a was zwolnię.
Co?
Pogaduchy i zawoalowane groźby?
Zawoalowane? Chciałam, żeby była jasność.
Jeśli komuś o tym powiecie, wylecicie.
Mam ostatnio taki…
związany z pracą… sen.
A raczej koszmar. Mąci mi w głowie.
Miałaś sen erotyczny z Ianem?
Co? Nie!
Nie! Zamknij się!
- A jeśli tak? - Nic takiego.
Też mi się to śniło.
Co? Nie!
Naprawdę?
Często śni się o swoim szefie.
Nie chodzi o seks, tylko o władzę.
Nie jest już moim szefem. Jesteśmy równi.
Nie według twojej podświadomości.
Sen odzwierciedla twoją potrzebę aprobaty.
Jasne.
Dlatego mówi, że było źle.
Mnie tak nie powiedział. Podobało mu się.
- Mówiłaś, że to nie seksualne. - Bo nie.
To ważne, czy mu dobrze?
Mówię, że byłam lepsza od Poppy.
Słyszę cię. Nie byłaś lepsza.
Jestem świetna w seksie. Genialna.
Dobra.
Powiedz, jak to zatrzymać.
Skoro chodzi o władzę,
może musisz zawalczyć o władzę w prawdziwym życiu.
Może wtedy podświadomość cię dogoni.
Tak.
Podoba mi się. Zawalczyć o władzę. Tak zrobię.
Właśnie tak. Koniec pogaduszek.
To było dziwne, co?
Tak.
Superdziwne.
- Chciałaś gadać? - Nie.
Nie. W porządku.
Musimy pogadać.
Nie. Wstał nowy dzień, pamiętasz?
- To nie to, co myślisz. - Chodzi o Danę?
Dobra, to to, co myślisz. Chodzi o to…
Dobra, więc…
Myślałam, że czas na kolejny krok.
Okazuje się, że może nie jest lesbijką.
To nic złego. Nie musi być.
Może być „B” albo „Q”.
Nigdy nie wiem, od czego jest to „Q”.
Na pewno jest cis. Nie, żeby to było ważne.
Chyba że nie jest cis. Boże, co jeśli nie,
a ja tylko tak zakładałam?
Dobry Boże, zwariowałaś.
Racja. Przepraszam.
Nie chcę czegoś palnąć i jej urazić.
To ważne, żeby o tym mówić.
Mówię o tym…
na wykładach o dyskryminacji w pracy.
Nikt nie przychodzi.
Włącznie z tobą.
Coś mi wtedy wypadło.
Jasne, pogadajmy o tym właśnie teraz,
bo musisz dostać to, czego chcesz, wtedy, kiedy chcesz.
Wyczuwam mikroagresję.
Wyczuwasz makroagresję.
Rozmawiasz ze mną, a powinnaś rozmawiać z nią.
Tak się martwisz, że ją urazisz, że nie mówisz jej prawdy.
Masz rację. Muszę być bezpośrednia.
Muszę doszkolić się na forach o tym całym „Q”…
i wtedy pogadamy.
Dzięki. Czuję się dostrzeżona i wysłuchana.
Na tym polega problem. Nie chcę cię widzieć ani słyszeć.
Zgadnij, kogo wyruchał Ian.
Hej.
Nie!
Znaczy… kogo?
Mnie.
Znalazłem to na szybie w gabinecie.
„Tempe”?
Tempe w Arizonie. Co roku ma tam urlop naukowy.
Błagam, to nie urlop naukowy.
To kolonie dla czterdziestolatków, którzy uczą się MMA.
- To żałosne. - Takie żałosne.
- Wiedziałaś? - Tak.
Dał mi pierścionki,
są bezcenne, ma je z Amazonii.
O co z nimi chodzi?
Myśli, że go odmładzają.
Wiesz, że zgolił brodę, bo siwiała?
- I te tabletki na włosy. - Niby…
Witaminy.
Witaminy na receptę? Żałosne.
Totalnie.
Co ja zrobię?
Mieliśmy gadać z Montrealem
i opowiedzieć o dodatku. A on wyjechał.
Znasz go. Robi, co chce. Jest szefem.
Ale nie moim. Teraz jesteśmy równi.
Dla jasności, to ja jestem szefem.
Pracuje dla mnie, ty też.
Ale masz rację. Nie robisz już pod Ianem.
Hej.
Co?
Nowa pozycja. Czas, żebyś była na górze.
Rozłóż nogi, haruj jak szefowa.
Tak, możesz mi pomóc.
Ianowi nie pasuje? Pieprzyć go.
Nie chcę! Ja nie…
Czego ci trzeba, David? Jestem bardzo zajęta.
Potrzebuję tytułu nowego dodatku.
Jasne. Nie mamy go.
Mamy z Ianem skrajnie różne wizje
nowego dodatku.
Ja chcę…
Nie obchodzi mnie to. Potrzebuję tytułu.
Jeśli nie wymyślimy dobrego, Montreal da nam zły.
Potrzebuję dobrego tytułu na już.
Dobra. Dam radę. Nie potrzebuję Iana.
Mam władzę i zawalczę…
- Tytuł? - Jasne. Dobra.
Tytuł nowego dodatku…
- Tytuł będzie brzmiał… - Tak?
Mythic Quest…
Morze Popiołów.
Super. Poproszę grafików, żeby to ogarnęli.
Muszę wstrzymać Montreal do jutra.
Nie możesz napuścić na nich Jo?
No tak.
Niestety nasze drogi się rozeszły.
W końcu cię zostawiła?
Co? Nie zostawiła mnie. To wspólna decyzja.
Odeszła, żeby sprawdzić inne opcje w firmie.
Dobrze, że rzuciłaś Davida dla mnie. Nie mieliście przyszłości.
- Straszna cipa. - To jasne.
Nie mów tak.
Nie, że to niestosowne. To po prostu jasne.
Tyle do nauczenia.
To dobrze, mam tyle do przekazania.
Na początek: zero notatek. Zero śladów.
Więc…
Nauczysz się tyle, że z mojej protegowanej
awansujesz na wroga.
Jeśli cię wyszkolę, spróbujesz mnie pożreć.
Jeśli pożrę cię, kiedy będziesz próbowała pożreć mnie,
to mnie wzmocni.
Już myślę, jak cię pożreć.
Wiem. Dlatego cię lubię.
Hej.
Mogło być gorzej.
Zgoda. Kompletnie bez polotu.
Cholera.
Napięcie było potworne.
Cisza jak makiem zasiał.
Poppy odwraca się do mnie, patrzy mi w oczy
i mówi…
Poppy mówi…
„Wszystko, czego ci trzeba”.
O rany!
- Tak powiedziała? Nazwała cię „David”? - Tak. Cóż…
Tak mam na imię.
W każdym razie mówię:
„Potrzebuję tego tytułu na już. Bez dyskusji”.
I tak narodziło się Morze Popiołów.
Jak prochy Chrystusa.
Nie. Nie ma tu religijnych konotacji.
Na pewno? Jest tam krzyż.
To miecz. Zawsze tam był.
W każdym razie dobra robota,
trzeba odwagi, żeby mówić tak do szefowej.
Tak. Cóż…
Jestem jej szefem.
Od kiedy? Gratulacje.
Zawsze byłem.
Czasem zapominam, masz takie dobre oczy.
Dziękuję.
Muszę powiedzieć, Sue, że znasz…
Znasz innego Davida Brittlesbee niż ci na górze.
Ten, którego znają…
Jest twardy i sprawiedliwy. To despota.
Jesteś! Musimy pogadać. Masz chwilę?
Jasne. Zawsze mam czas na rozmowy z podwładnymi.
Pokazywałem Sue grafikę do Morza Popiołów.
- Wyrzuć ją. Zły tytuł. - Świetnie…
Słucham?
Nie nadaje się. Jest totalnie… bez polotu.
Sama to wymyśliłaś. Nadaje się.
Nie! Gdyby tak było, to by tak było. Ale nie jest.
Potrzebuję więcej czasu, by umocnić władzę.
Nie wiem, co się dzieje z tobą i z tym…
ale nie mam już czasu.
- Muszę podać tytuł. - Podaj: „Do Ustalenia”.
- Podoba mi się. - To nie tytuł!
Wiesz co? Nie.
Morze Popiołów to ostateczny tytuł.
Nie jest dobry.
To wymyśl lepszy. Już!
Tak zrobię.
Co robisz?
Nie rozkazuj mi! Nie jesteś moim szefem!
Jestem szefem was wszystkich!
Czemu nie rozumieją?
To przez te oczy.
Zrób to, chłopaku. Tak! Dawaj.
Poppy.
Poppy!
Cholera.
Hej.
- Cześć. - Cześć.
Co u ciebie?
Ekstra. Super ekstra.
- Świetnie. - Fajnie.
U mnie też. Jestem z Bradem.
Tak. Wiem.
- Co tam, stary? - Hej.
- Ona przyszła do mnie. - Spoko. W porządku.
- W porządku. - Tak.
Nie martw się. Znajdziesz sobie kogoś.
Nawet nie szukam.
Jestem bardzo zajęty. Dużo jeżdżę na rowerze.
Haruję jak wół.
Pracuję nad nowym dodatkiem.
Bum. Właśnie powstało. Co myślicie?
- Cóż, to… - Tak.
To…
- Fajne! - Dobre.
Czyli wam się nie podoba.
Stać cię na więcej.
- Tak? - Nie wiem…
To nie ostateczny tytuł.
Nadal mamy pole manewru.
Pracujemy nad tym. To proces.
- Jasne. - To dobrze.
Tak. Super.
Cipa.
- Jo. - Wybacz.
Hej.
- Nie mówi się tak do szefa. - Nie.
- I on to wie. - Racja.
Wiem, co się dzieje. Spoko.
To faza miesiąca miodowego.
Jestem tym złym. Obiektem żartów. Frajerem. Tym na „C”.
- Tak. Tylko… - Tak.
Nie jestem „C”, jasne?
Jestem szefem.
Jestem twoim szefem. I twoim.
Jasne? Nie potrzebuję was.
Ani Poppy. Ani Iana.
Sam wymyślę swój tytuł,
świetny tytuł, choćbym miał zarwać noc.
Zajmę się wszystkim jak szef, w gabinecie szefa.
W gabinecie Iana.
Jestem jego szefem, więc… Wracajcie do pracy.
Przynieście mi kawę. Bezkofeinową. Z mlekiem roślinnym.
Proszę.
Nieważne.
Co ty w nim widziałaś?
Byłam młoda.
Cześć, Carol.
Jezu.
Jesteście jak namolne skrzaty.
- Co? - Nic.
Niech zgadnę.
- Chodzi o Rachel. - Rachel.
Unika mnie od paru dni.
Potem wysyła mi zaproszenie na
„forum, gdzie w bezpiecznej przestrzeni dzielimy się uczuciami”.
- Co to? - Nie wiem, mam to w kalendarzu.
Związki w pracy są nielegalne?
Spotykanie się z kimś z pracy nie jest nielegalne.
Jest głupie i musi się źle skończyć,
ale to nie jest sprawa dla działu HR. Więc…
Świetnie, bo…
Poppy miała sen erotyczny o Ianie.
Ja też go miałam.
Rachel odbiło, bo we śnie mu dogodziłam.
- Poppy nie mogła… - Cicho!
To już sprawa dla działu HR,
bo nie powinnyście w pracy
opowiadać o snach erotycznych.
- Ale mówiłaś… - Przejdę do rzeczy.
Lubisz tę kobietę?
W sensie „lubię”?
Dobra. To pokolenie to katastrofa.
Nie umiecie rozmawiać i zachowujecie się jak dzieci.
Przykro mi. To po prostu…
Rachel lubi wszystko omawiać. Bardzo.
Chce wszystko analizować. Ja nie.
Jestem kiepska w konfrontacjach.
Podkradłaś się po cichu i rzuciłaś się na mnie jak dziki kot.
- To konfrontacja. - Przepraszam.
Wiesz, co musicie zrobić?
Porozmawiajcie ze sobą.
Bądźcie szczere. Żadnych pytań, same odpowiedzi.
Nawet, jeśli nie jesteście pewne tych odpowiedzi.
Przynajmniej pogadacie ze sobą, a nie ze mną.
Masz rację.
Muszę być bezpośrednia. Dzięki.
Boże, tęsknię za pracą zdalną.
Dobra, chyba to mam.
Tak, mam to. Proszę.
Tytuł brzmi…
MORZE NAZISTÓW
Kurwa.
Morze nazistów. Bez sensu!
Co robisz?
Cześć.
Właśnie…
Wróciłeś z obozu.
To nie obóz.
To odosobnienie, na którym próbujemy okiełznać moc męskiego ciała
poprzez dyscyplinę brazylijskiego ju-jitsu.
- Dobra. - Co tu robisz?
Próbowałem wymyślić tytuł nowego dodatku.
Poppy miała to zrobić…
Kobiety.
Takie uczuciowe.
Ty się wydajesz uczuciowy.
Trochę mi ciężko.
To była długa noc. Próbowałem wymyślić tytuł.
Mama ma rację. Nie jestem kreatywny. Ogarniam liczby.
Spokojnie, stary.
Nauczyłem się,
że prawdziwa moc nie płynie znikąd.
Płynie ze środka.
Niech rzeczywistość cię nie zatrzymuje.
Moja rzeczywistość jest inna.
Wiesz, że mam ponad dwa metry?
Czego was tam uczą?
Co robisz? Bo…
Wróciłeś stamtąd bardzo agresywny.
Tak.
Posłuchaj. Powiedz, jak się czujesz.
Bezpiecznie.
Właśnie. Stary Ian pomoże.
David,
odpowiedzi, których ci trzeba, masz w sobie.
Pomóc ci je znaleźć?
- Tak. - Dobra.
Tytuł dodatku to…
O tak.
Tak, to jest to. A teraz…
- Co robimy? - Tak.
To jest dobre.
O nie.
- David. - Co się dzieje?
Czemu śpisz w moim gabinecie?
Próbowałem wczuć się w Iana,
żeby wymyślić tytuł dodatku,
- ale nic z tego. - Wymyśliłam to.
Tak?
Co to za tytuł?
Titans' Rift. Dobre. Podoba mi się.
Już widzę tę grafikę.
Dwóch walczących tytanów.
Jeden chce zdominować drugiego, ten się nie daje.
- Coś takiego. Nie wiem. - Świetne.
Swoją drogą, jak na to wpadłaś?
Przyśniło mi się.
Tak? Ekstra. Co to za sen?
Zwykły sen.
Nie zrozumiałbyś, bo nie jesteś kreatywny,
ale my, kreatywni, czasem śnimy.
Sen erotyczny z Ianem?
Nie!
Nie.
Tak.
Też mi się to śniło. Nam wszystkim.
Sny erotyczne o szefie to częsta sprawa.
Chodzi o władzę.
Ale to ty jesteś jego szefem.
Racja.
Muszę to przemyśleć.
W tym śnie nie uprawiałam z nim seksu. Ty to robiłeś.
- Ja? - Tak.
Ian wyszeptał ci tytuł do ucha, kiedy...
Co?
To… to ma być seks?
Tak.
- Jestem w tym dobra. - Spoko.
Kazałeś mi wymyślić tytuł i zrobiłam to.
Fakt. Chociaż zrobił to Ian.
Nie, to…
W mojej głowie.
Tak, Ian to wymyślił,
ale w moim śnie.
To mój sen. Ja wymyśliłam tytuł.
I tak go potrzebowałaś.
Ja też.
Lepiej o tym nie gadać.
- Nikt nie musi wiedzieć. - Zwłaszcza Ian.
- Zdecydowanie. To my! - My!
Tak.
- Hej, Pop. - Tak?
- Zadowoliłem go? - David.
Byłem ciekaw, czy… wiesz.
Hej.
Cześć.
No dobra.
Dzięki, że przyszłaś.
Dziwnie widzieć się w garażu,
ale to neutralne miejsce.
Mam literaturę, która pomoże nam odbyć bezpieczną rozmowę…
Wybacz.
Gdybym tego nie zrobiła, nie wiem, czy zrobiłabym to później.
W porządku?
Tak. Upewniałam się, czy to nie sen.
Pierwszy był słodki, następnego nie oglądam. Ruszcie się.
Gratuluję. Nie pieprzcie się w biurze.
Przyznaję, im częściej to robisz, tym lepiej ci idzie.
Nikt nie zaspokaja mnie tak jak ty.
Nieźle.
Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK