Peki, bir aydınlanma yaşadım.
Şunu fark ettim, benim sorunlarımdan biri
yeni şeylere çok direnmem.
Çok fazla hayır diyorum ki bunun nedeni tamamen korku.
Ben de bir şeylere evet demeye başlamaya karar verdim.
Yani birinin seni götürmesini istediğinde
evet dedim çünkü belki bir şey öğrenirim, anladın mı?
Neyse. Demek istediğim şu,
bence bana önemli hayat meselelerinde yardım edebilirsin
ve bu fırsat için çok minnettarım.
Benimle mi konuşuyordun?
Evet.
Özür dilerim kızım.
Kadın sesinde artık duyamadığım bazı oktavlar var.
Kız olduğumu bilmeni iltifat olarak algılıyorum.
Desteğin için minnettarım gerçekten.
Bildiğin gibi çok acil bir mesele olmasa
yalnızlığıma son vermezdim.
Evet, ciddi bir mesele gibi geldi. Nereye gidiyoruz?
Eski bir yazar dostumun evine. Yani, aslında düşmanım.
Hayatımın aşkını çalan bir kabiliyetsizin teki.
Kırk yıldır konuşmadık
ve geçtiğimiz günlerde iletişime geçip onu görmeye gitmem için yalvardı.
Özür dilemek istediğini söyledi.
Ne güzel.
-Peki barışacak mısınız? -Hayır.
Karısını sikeceğim.
Bak, bu durum içime sinmedi.
Dert etme. 15 dakikada halledip çıkarım.
Evet, sorun zaman değil.
Adamın birinin karısını sikmen sorun.
Karısıyla cidden seks yapmayacağım.
Anne yıllar önce öldü. Mecazen diyordum.
Buraya Peter'ı boynuzlamaya geldim.
Başarılarımla hava atarak erkekliğini onarılamaz şekilde zedeleyeceğim.
Aşağılık ve gereksiz şekilde karmaşık geliyor.
Kitaplarıma dair de böyle demişlerdi.
Bu, o alanda Peter'a üstün gelmemi engellemedi.
Onu edebî külliyatımın ağırlığı altında ezeceğim.
Ve doğru an geldiğinde çıkaracağım.
Çıkarma.
Evet. Çıkaracağım ve suratına dayayacağım.
-Nebula'mı. -Şükürler olsun.
Yardım edebilirsin. İçeride beni öv.
Video oyunlarından bahsetme.
Edebî dünyada hor görülüyor.
Kitaplarıma odaklan.
Böyle olacağını düşünmemiştim.
Cevap almak her zaman düşündüğün gibi olmaz.
İçeri atla lan. Tuhaf davran.
Belki bir şey öğrenirsin.
Merhaba. Bay Longbottom olmalısınız.
Evet, benim.
Peki siz kimsiniz?
Magda. Memnun oldum. Peter sizi bekliyordu.
-Güzel ev. -Teşekkürler oğlum.
Kızım ben.
Pardon. Saçın yüzünden öyle sandım.
-Peter. -Carl.
Merhaba eski dostum.
Çok uzun zaman oldu.
Evet, çok uzun.
-İyi görünüyorsun. -Görünüşüm berbat ama harika hissediyorum.
Seni gördüğüme çok mutlu oldum.
-Pardon. Selam, evet. Ben… -Şoförüm.
Evet. Ben şoförüm.
Ama içeri girdin.
Evet.
İlginç bir seçim.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
Herkesin keyfi yerinde mi?
İçecek ister misiniz? Çay, limonata?
Viski, sade. Şoförüme de aynısından.
-Biraz erken. -Kesinlikle.
Ve araba kullanıyorum.
Çok profesyonel.
En iyileri işe alıyorum. Onunkini de ben alayım.
Tabii.
Çok hoş biri.
Magda işte.
Birkaç yıldır benimle. Onsuz ne yapardım, bilmiyorum.
İlginç.
Çok ilginç.
Hey. Bu sen misin C.W.?
Evet.
Bunu burada tutmana şaşırdım.
Niye tutmayayım ki? Hayatımın en harika günleriydi.
Evet.
Anne'le o zaman tanışmıştım.
Evet.
Ve birlikte bu harika aileyi yarattık.
On torun, ister insan ister inanma.
Bir sürü torunun varmış. Benim 12 tane var.
-Biri o. -Ne?
Şoförün torunun mu?
Calpurnia. En büyük hayranımdır.
-Öyleyim. -Ayrıca eş cinsel.
Evet.
Nebula Ödülü. Bu tanıdık işte.
Bu Anne'in tabii. Hepsi Anne'in.
Takdir edilen biriydi.
Peter ise, şey, o…
"Verimli" doğru bir terim mi?
Sanırım öyle diyebilirsin.
Yani, 19 kısa roman yazan birine başka ne diyebilirsin ki?
On dokuz! Hepsi de aynı karakter hakkında.
Adı Hammerfall Döngüsü.
Sen duymamışsındır.
Belki birini okumak istersin.
Evet, teşekkürler. Çok hoş.
-Bununla başla. Bu Anne'in. -Peki.
O, gerçek bir dehaydı.
Öyleydi. Eşsiz biriydi.
Buyurun.
Teşekkür ederim.
Şey, asıl meseleye gelelim.
Hanımlar, müsaade eder misiniz?
Daha çok vaktini almayayım.
Hayır, bence 40 yıl bir özrü beklemek için yeterince uzun.
Bence de öyle.
Nereden başlayacağını bilmek zor.
Ne zaman hazırsan.
Epey hazırım.
Evet, ben de.
Buyur.
Ben mi?
Özür dileyen ben değilim, sensin.
Hayır.
O zaman niye buraya kadar geldim?
Sen benden özür dileyeceksin.
Yok artık. Sen benimle iletişime geçtin.
İşleri düzeltmek istediğini söyledin.
-İşleri düzeltmek mi? -Evet.
Lanet olsun.
Ginny. Kızım. Aynı annesi gibi. Bildiğini okuyor.
Bunu o ayarlamış olmalı.
Ve sen sandın ki…
Ben niye özür dileyeyim ki?
Tripod'u bozdun.
Hayatlarımızdan yok oldun Carl.
Anne'in cenazesine bile gelmedin.
O tercihini yaptı.
Anlıyorum.
Kıskandığını hep düşünmüştüm zaten.
Kıskanmak mı? Dangalağın tekini mi?
Evladı tarafından üçkağıda getirilecek kadar ahmak bir adamı mı? Asla!
Yetti artık.
Gidebilirsin.
Özrümü alana dek gitmem.
Saçmalama. Ben niye senden özür dileyeyim ki?
Bilmem ki.
Kendini Anne'in boynuna albatros gibi doladığın için olabilir.
Bana karşı zehirlediğin için.
Nebula kazandıktan sonra çekilmez bir palavracı oldun.
Sürekli beni kötüledin.
Öyle bir şey…
Anne'e verimli bir edebî fahişe olduğumu söyledin.
Bu sözlerim şu an bağlam dışı. Ama ayrıca arkasındayım.
Onu bana düşman etmek için elinden geleni yaptın!
Sana sikilmiş göt gibi bir surat veren de ben miydim?
Onu yapan annen sanmıştım!
Seni orospu çocuğu!
Hey!
Buraya ne cüretle geldin!
Asıl sen ne cüretle çağımızın en harika yazarlarından biriyle evliyken
o Hammerfall süprüntüsünden 19 kitap ürettin!
Anne, Hammerfall Döngüsü'ne bayılıyordu.
-Canlı ve heyecan verici diyordu. -"Heyecan verici."
Evet, kitap kılıfındaki notu gördüm.
Kitapların hepsinde aynısı var.
Kalitemi korumuşum demek ki.
Yirminci kitaptaki gecikme bu yüzden mi?
Lanet kitabını okuyacak birini bulamıyor musun?
O lanet kitabı hiç yazmadım ki.
Anne'le birlikte ilham perimi de kaybettim.
Lütfen. Pişmemiş edebî düşüklerin için onu suçlama.
Bugünlerde senin kitaplarının kapaklarında nasıl övgüler var peki?
Bil diye söylüyorum, Harper's son kitabıma şöyle dedi,
"dizginlenemeyen uzay kabalıkları."
Sana ne oldu dostum?
Geleceğin ne kadar parlaktı.
Yakınma tam bir…
…başarıydı.
Üçlemeyi bitiremedin. Neden?
Yazıyorum.
Sen bilmezsin dostum ama güzel yazmak vakit isteyen bir iş.
Peki 42 yıl boyunca içmek ve etrafta sürtmek ne kadar sürer?
Ben bir Nebula Ödülü kazandım.
Sen 10.000 kitap yazsan da bunu asla başaramazsın.
Benim ise hayatım boyunca bir kelime bile yazmasam da
ilk kitabımın dâhiyane olduğuna dair
elle tutulabilir bir kanıtım olur.
Ama ikinci kitap…
…standartlara tam uymadı, değil mi?
Biraz pörsük kaldı.
Kendini ne sanıyor ki? Kiminle… Benimle mi? Mümkün değil.
Çok ağırdı. Gidelim mi artık dede?
Hayır. Henüz gitmiyorum. Karısını sikeceğim.
Biliyorum. Mecazen.
Hayır, cidden. Cidden yeni karısıyla seks yapacağım.
-Kimden bahsediyorsun? -O Doğu Avrupalı sürtükten.
Kendi malımmış gibi alacağım.
Magda onun hemşiresi.
Bu her şeyi değiştirir.
Hemşiresini sikeceğim.
Tanrım.
Her şey yolunda mı?
-Evet. -Hayır.
-Yemeğe kalacak mısınız? -Hayır.
Evet.
Tavuk muhteşem Magda. Harika bir aşçısın.
-Hayır. Ben… -Hayır. Mütevazı olma.
Muhteşem şekilde sulu.
Carl, yemeği o yapmadı.
O hemşire, unuttun mu?
-Bana cevap verme Cassandra. -Calpurnia.
Doğru.
Onu diğer bir sürü torunumla karıştırdım.
Longbottom ailesi tohumlarının verimliliğiyle tanınır.
Yemeği beğenmene sevindim Carl.
Böyle bir iltifatın tavuk çevirmeye aşina olan birinden gelmesi çok anlamlı.
Dedenin fuarda tavuk sattığını biliyor muydun?
Rönesans fuarıydı.
Ben de ödüllü bir tavuk çevirme lokantacısının
Büyük Et Ustası'ydım.
Kırk yıldır güzel bir kitap yazmamış olmana şaşmamalı.
Yağlamakla meşguldün.
Üçlememi bitirmekle meşguldüm.
Üçlemem de ödüllüdür.
-Bir tanesi. -Evet. Kitaplar birbirinden farklıdır.
Bazılarımız aynı kitabı 19 kez yazmayı sevmez.
Adı on dokuzlama.
Tabii öyledir.
Aynı şeyi tekrarlamaktan bahsetmişken, bir bardak daha çok iyi olur.
Hemşire.
İstediğim kadar hızlı içerim California.
Bence bu kadar yeter.
Daha yeni başlıyorum.
Gerçekten mi?
Çünkü benim tek gördüğüm işi bitmiş bir adam.
Yeter! Gidiyorum ben.
-Çok eğlenceliydi. -Lavaboya.
Bingo.
Sen misin bana tavukçu adam diyen.
Bu tavukçu adam…
…masana sıçacak babalık.
Peki, Calpurnia, ne zamandır lezbiyensin?
-Ben onu bir kontrol edeyim. -Gerek yok. Geldim.
Bu da ne?
Biraz önce yaptıklarım için özür dilemek istiyorum.
-Kendime geldim şimdi. -Bundan rahatlamalı mıyız, bilemedim.
Seni daha fazla rahatsız etmeyeyim.
Calamari, gidiyoruz.
Git, arabayı çalıştır. Birazdan geliyorum.
Evet!
Evet, bizi ağırladığınız için teşekkürler,
kitaplar için de.
İkisini de okuyacağım.
Ve özür dilerim, evet.
-Dışarıya kadar eşlik edeyim. -Gerek yok.
-Hayır, lütfen. -Peki.
Aramız bozuk ayrılmayalım.
Doğrusu, sana saygı duyuyorum.
Nasıl duymam? 19 kitap yazdın.
Bu övgüye değer.
Ama 19'da bırakman tuhaf. Neden 20 tane yazmadın?
Evet, Anne öldükten sonra yazmayı bırakmıştın.
İlham perini kaybetmiştin. Yoksa kaybettiğin kariyerin miydi?
Mutlak Tahribat. Hammerfall serisinin 20. kitabı.
Onunla ne yapıyorsun?
Sen ne yapıyorsun? Yazmadım demiştin!
Ama masanın çekmecesinde, herkesin bulabileceği bir yerdeydi.
Niye yayımlamadın?
-Hâlâ düzenliyorum. -Yalancı!
Bitirmişsin. Telif hakkını bile almışsın.
Ver onu bana!
Dikkat et dostum.
Artık Hammerfall 1: Zifirî Karanlık'ın yazarı kadar dinç değilsin.
Peter, lütfen söyle, bu değerli kitabı kim yayımladı?
İşte. Random Yayıncılık.
O zaman Anne'in yayınevi hangisiydi?
Evet, Random Yayıncılık. Ne tesadüf.
Ama sonra başka bir yayınevine geçti, değil mi?
Peki yenisinin adı neydi?
Neydi ki…
Tor, tabii.
Çok ilginç, değil mi?
Sen de o yıl yayınevini değiştirdin.
Serinin yeni kitabını yayımlama şansını kim elde etmiş peki?
Tor. Amanın.
Aslında Tor hem senin hem Anne'in kitaplarını yayımlamaya devam etmiş.
Her kitabı yayımlamışlar, onun ölümüne kadar. Vay be.
Tabii o noktadan sonra Anne'i yayımlamaya devam edemezlerdi.
Ölmüştü. Ama niye seni yayımlamayı bıraktılar?
Ben nedenini söyleyeyim.
Çünkü seni sadece ona iyilik olarak yayımlıyorlardı.
Yıldıza iyilik!
O öldüğünde de yükü sırtlarından attılar.
Destanını asla bitiremeyeceksin
çünkü okumakla uğraşacak kimse yok.
Son kitabımı reddettiler.
Sonunda gerçeği biliyoruz!
Ve beni buraya çekip, sonra da sarhoş edip
kendimi rezil ettirebilesin diye kızını kullandığın için yazıklar olsun.
Öyle bir şey yapmadım.
Öyle mi? Öyleyse bunu niye yaptı?
Çünkü ben ölüyorum, seni aptal.
Ne?
Ölüyorum.
Kızım da hâlâ eski defterlerin kapanabileceğine…
…inanacak kadar genç.
Eski defterler kapanabilir.
Sadece senin için kapanamaz.
Bu arada, tavuk kuru olmuştu.
Carl.
"Dikkat et, raltobor."
Bas gaza!
-Bas gaza! -Basıyorum.
Aman Tanrım.
İstediğini elde ettin mi?
Onu boynuzladın mı?
Evet.
Galip geldim.
Peki. İyi öyleyse.
Bilmiyorum. Kafam, başladığımız zamandakinden de karışık.
Yani, müdahil oldum ve her şey tuhaflaştı.
Ama bir şey öğrenmedim gibi geliyor.
Dikkat et.
-Ne? -Dikkat… et… raltob…
…raltob…
Hayır. C.W., hayır! Hayır!
Bütün gün evet dedim lan.
Arabama kusmana evet demeyeceğim!
Tanrım. Seni arabayla götürmeye,
o tuhaf boynuzlama olayına evet dedim.
Ve senin içip götü başı dağıtmanı izlemeye. Bıktım.
Raltobor.
Ralto…
C.W.?
-C.W. -Carl.
Carl.
İyi misin?
Anne?
Hayır. Ben Ginny, kızıyım.
Tanrım, tıpkı ona benziyorsun.
Teşekkürler, evet.
Annemin görünüşünü, babamın da mide ekşimesini almışım.
Al. Bunu iç.
Buraya nasıl döndüm?
Torunun seni geri getirdi.
Arabasında bayılmışsın, ölüyorsun sanmış.
Anladım.
Belki de haklıdır.
Demek C.W. Longbottom senmişsin.
Hiç beklediğim gibi değilsin.
Ben de böyle olmayı beklememiştim.
Eminim ki annen korku hikâyeleri anlatmıştır.
Aslında senden bir kez bile bahsetmedi.
Ta ki bir gün bununla eve gelene kadar.
Bunu VCR'a takmamı istedi.
İnsanın 70 yaşındaki annesi her gün eve video oyunuyla gelmiyor.
Ama sonra eski bir dostunun yazdığını söyledi.
Beni aşağılamak için başarısızlığımın bu totemini saklamış.
Ne? Hayır.
Kendine uyan şeyi bulduğun için gurur duyuyordu.
Bu video oyunu olayını 70'lerde falan
tahmin ettiğini söyledi.
Tahmin etmiştim. Evet.
Unutmamış.
Evet. Ayrıca sonraki 30 yılı resmen burnundan çektiğini de söyledi.
O da doğru.
Neyse, seni buraya gelmen için kandırdım, özür dilerim.
Hem meslekleri hem aşırı spesifik ilgi alanları aynı olan iki ihtiyarın
biri ölmeden önce yeniden dost olabileceklerini düşünmem saçmaydı.
Sanırım hatasını kabul edemeyen
inatçının teki olduğunda bağışlamak da zor.
Seni kastettim.
Evet, anladım.
Harika.
Bunu da unutma.
Tanrım, bunları herkese mi veriyorlar?
Evet, veriyorlar.
Şunlardan bir tane çalacağım.
Hey.
"Dikkat et, raltobor."
Yok bir şey.
Elveda eski dostum.
Peter, dün geceki davranışlarım rezil bir ahmak gibiydi.
Ve affedilemez şeyler söyledim.
Ayrıca masama sıçtın.
Evet. O da var.
Doğru olmayan bir şey söylemedin.
Sadece, keşke…
Ona biraz temiz hava gerek.
Ben…
Ben götürebilir miyim?
Aman Tanrım.
Taşındığımız gün başladı.
"Filizlenen tohumlara."
Aynen öyle.
Şehir içinde yaşamak istemiştim tabii ama…
Bunu onun için yaptın.
Benden daha iyi bir adamsın Peter.
Evet, iyi bir adam…
…ve vasat bir yazarım.
Orasını bilemeyeceğim.
Kaç yazar yirmileme yazdığını söyleyebilir ki?
Sen nasıl…
Önemli değil.
Dünyanın bunun nasıl bittiğini bilemeyecek olması üzücü.
Bir cesetle bitiyor. Benim cesedimle.
Hayır, yani Bjorn Hammerfall ve Bellerophon'un mürettebatı için.
Onları son gördüğümüzde
Andromeda bölgesinden hiperuzaya kayıp gitmişlerdi.
Serinin 19. kitabını mı okudun?
Hepsini okudum.
Bazılarını birden fazla kez.
Hep serinin hayranıydım.
Kıskanıyordum, evet.
Kesinlikle sinirliydim.
Çoğu zaman sarhoştum.
Hep hayranıydım.
Al bunu.
En azından bir insan okur.
Yazarın kendisinin okuyuşunu dinlemeyi tercih ederim.
Epey uzun. Ne kadar vaktin var?
Bitene kadar.
"USPC Savaş Kruvazörü Bellerophon'un
komuta merkezinde duyulan tek ses,
ışık altı motorlarının yavaş titreşimiydi.
Mürettebat, Antigone V'in paramparça kalıntılarına sessizlik içinde baktı."
"Paramparça kalıntı" mı?
Antigone'ye ne oldu?
"Hammerfall uykusundan sıçrayarak uyandı. Bunların hepsi bir rüyaydı."
"Veya belki de kâbustu."
"Belki de geleceği görmüştü.
Bacaklarını yer çekimsiz hamağından sarkıttı,
iletişim panelinin önüne geçti ve köprüyle iletişim kurdu."
Alt yazı çevirmeni: Ezgi Yağmur Fikirdanış