เอาละ คือฉันตระหนักอะไรได้บางอย่าง
สิ่งที่ฉันตระหนัก คือปัญหาหนึ่งของฉัน
คือฉันค่อนข้างต่อต้านสิ่งใหม่ๆ
ฉันพูดคำว่าไม่บ่อยเกินไป มาจากความกลัวทั้งนั้น
ฉันเลยตัดสินใจว่าจะเริ่ม พูดคำว่า "ได้" มากขึ้น
ตอนที่คุณขอใครมาขับรถให้
ฉันตอบ "ได้" เพียงเพราะบางที ฉันอาจได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ
เอาเป็นว่าสิ่งที่ฉันพยายามจะพูดคือ
ฉันว่าคุณสามารถช่วยฉัน กับเรื่องสำคัญๆ ในชีวิต
และฉันขอบคุณสำหรับโอกาสนี้
พูดกับผมอยู่เหรอ
ใช่
โทษทีสาวน้อย
มีช่วงเสียงบางช่วงของเสียงผู้หญิง ที่ผมไม่ได้ยินแล้ว
อย่างน้อยฉันก็ดีใจ ที่คุณรู้ว่าฉันเป็นผู้หญิง
จากใจจริง ผมขอบคุณที่คุณมาช่วย
อย่างที่รู้ ผมคงไม่ออกมาเจอผู้คน
หากไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนขั้นสุด
ใช่ ฟังดูเหมือนคุณมีเรื่องใหญ่มาก เรากำลังจะไปไหน
บ้านเพื่อนเก่าที่เป็นนักเขียน ที่จริงต้องเรียกศัตรูจึงจะถูก
เขาเป็นคนบื้อไร้พรสวรรค์ ที่ขโมยสุดที่รักของผมไป
เราไม่ได้คุยกันมา 40 ปีแล้ว
เขาเพิ่งติดต่อมา ขอให้ผมไปพบเขา
เขาบอกว่าเขาอยากขอโทษ
ดีจังเลย
- คุณสองคนจะคืนดีกันเหรอ - เปล่า
ผมจะไปเอาเมียมัน
ฉันไม่แน่ใจว่าฉัน สบายใจกับเรื่องนี้แค่ไหน
ไม่ต้องห่วง ผมใช้เวลาแค่ 15 นาที
ฉันไม่ได้กังวลเรื่องระยะเวลา
แต่เป็นเรื่องที่คุณ จะไปเอากับภรรยาคนอื่น
ผมไม่ได้จะไปมีเซ็กซ์กับเมียเขา
แอนเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว ผมแค่พูดเปรียบเปรย
ผมมาเพื่อทำให้ปีเตอร์อับอาย
ทำให้เขาพังจนซ่อมไม่ได้ โดยการโอ้อวดความสำเร็จของผม
ฟังดูน่าสมเพชมาก และซับซ้อนเกินความจำเป็น
หนังสือผมก็ได้รับคำวิจารณ์แบบนั้น
แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดผม จากการชนะปีเตอร์ในแขนงนั้น
ผมจะเอาความสำเร็จด้านวรรณกรรมของผม ไปฟาดเขาให้หนัก
และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ผมจะดึงมันออกมา
อย่าดึงออกมา
ดึงแน่ ผมจะดึงออกมา และเอาไปยัดใส่หน้าเขา
- เนบิวลาของผม - โล่งอกไปที
คุณช่วยได้ พูดให้ผมดูดีไง
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องวิดีโอเกม
เพราะเป็นสิ่งที่วงการวรรณกรรมดูแคลน
พูดถึงหนังสือผมพอ
ฉันไม่ได้เตรียมใจมา
บางครั้งคำตอบที่ได้ ไม่ได้มาจากสิ่งที่คิด
กระโดดเข้ามาเลย ความประหลาดรออยู่
อาจเรียนรู้อะไรใหม่ๆ ก็ได้
สวัสดีค่ะ คุณคงเป็นคุณลองบอททอม
ใช่ ถูกต้องครับ
และคุณคือ
แมกดาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ปีเตอร์รอคุณอยู่
- บ้านสวยจัง - ขอบใจพ่อหนุ่ม
ฉันเป็นผู้หญิง
อ่า ขอโทษที เข้าใจผิดจากทรงผม
- ปีเตอร์ - คาร์ล
สวัสดีเพื่อนยาก
ไม่เจอกันนานเลย
นานจริงๆ
- คุณดูดี - ผมดูแย่มาก แต่รู้สึกดีมาก
ดีใจที่ได้เจอ
- ขอโทษค่ะ สวัสดีค่ะ ฉัน… - นี่คนขับรถผม
ใช่ ฉันเป็นคนขับรถ
แต่คุณก็เข้ามาด้วย
ใช่ค่ะ
เป็นการตัดสินใจที่แปลกดี
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จัก
ทุกคนสบายดีไหมคะ
ดื่มอะไรหน่อยไหมคะ ชา น้ำมะนาว
วิสกี้ เพียวๆ คนขับรถของผมก็เช่นกัน
- ยังหัววันอยู่เลย - จริงอยู่
และฉันต้องขับรถ
ช่างเป็นมืออาชีพจริงๆ
ผมจ้างคนที่ดีที่สุดเสมอ เดี๋ยวผมดื่มของเธอเอง
ได้ค่ะ
เธอน่ารักดีนะ
นั่นแมกดา
เธออยู่กับผมมาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าถ้าขาดเธอไปจะเป็นอย่างไร
น่าสนใจ
น่าสนใจมาก
เฮ้ นี่คุณเหรอ ซี.ดับบิว.
ใช่
แปลกใจที่คุณยังเก็บไว้
ต้องเก็บสิ นับเป็นช่วงเวลา ที่ดีที่สุดช่วงหนึ่งของชีวิตเลย
จริงด้วย
เป็นช่วงที่ผมพบกับแอน
ใช่
และเราได้สร้าง ครอบครัวแสนน่ารักนี้ด้วยกัน
หลานสิบคน เชื่อไหมล่ะ
หลานเยอะมาก ผมมี 12 คน
- นี่ก็คนหนึ่ง - หือ
คนขับรถของคุณเป็นหลานสาวคุณเหรอ
แคลเพอร์เนีย เธอเป็นแฟนตัวยงของผม
- ใช่ค่ะ - เป็นหญิงรักหญิงด้วย
ใช่ค่ะ
ใช่ค่ะ ใช่
รางวัลเนบิวลา สิ่งที่คุ้นเคย
แน่นอนว่านี่ของแอน ทั้งหมดนี้เลย
เธอได้รับความชื่นชมอย่างมาก
ส่วนปีเตอร์ เขาเป็นคน…
ขยันมาก จริงไหม
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
ไม่งั้นจะใช้คำใดอธิบายคนที่เขียน นวนิยายขนาดสั้น 19 เล่ม
สิบเก้าเล่ม และเป็นเรื่อง ของตัวละครตัวเดิมหมดเลย
ชื่อว่า "วงจรแฮมเมอร์ฟอลล์"
คงไม่รู้จักสินะ
อยากจะอ่านสักเล่มไหม
อยากค่ะ ขอบคุณ ดีจัง
- เริ่มด้วยเล่มนี้ เป็นของแอน - ได้ค่ะ
เธอเป็นอัจฉริยะที่แท้จริง
ใช่แล้ว เป็นคนพิเศษจริงๆ
มาแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
สำหรับเรื่องที่คุณมาวันนี้
สาวๆ ผมขอคุยกับเพื่อนคนนี้สักครู่
ไม่อยากให้คุณต้องเสียเวลามาก
ไม่เลย 40 ปีนับว่านานพอแล้ว ที่จะรอคำขอโทษ
นานจริงๆ
ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
เมื่อคุณพร้อม
ผมพร้อมมาก
ผมก็ด้วย
เอาเลย
ผมเหรอ
ผมไม่ใช่คนที่จะขอโทษ คุณต่างหาก
ไม่ใช่ผม
แล้วผมขับมาถึงที่นี่ทำไม
คุณจะมาขอโทษผม
ฝันไปเถอะ คุณเป็นคนติดต่อผม
บอกว่าอยากเคลียร์เรื่องอดีต
- เคลียร์เรื่องอดีต - ใช่
ให้ตายสิ
จินนี ลูกสาวผม เหมือนแม่ของเธอเลย หัวรั้น
เธอคงเป็นคนคิดแผนการนี้
คุณคิดว่าผม…
ผมมีอะไรที่จะต้องขอโทษ
ที่ทำขาตั้งสามขาหัก
คุณหายไปจากชีวิตของพวกเรา คาร์ล
คุณไม่มางานศพของแอนด้วยซ้ำ
เธอเลือกแล้ว
เข้าใจแล้ว
ผมสงสัยมาตลอดว่าคุณอิจฉา
อิจฉาอะไร หัวนมเหรอ
ผู้ชายที่โง่จนถูกลูกหลานตัวเองหลอก ไม่มีอะไรต้องอิจฉา
พอได้แล้ว
ไปได้แล้ว
ผมไม่ไปจนกว่าจะได้คำขอโทษ
อย่ามาพูดจาไร้สาระ ผมต้องขอโทษคุณเรื่องอะไร
ไม่รู้สิ
อาจเป็นเรื่องที่คุณเกาะแอนดัง
ทำให้เธอมองผมในแง่ลบ
คุณกลายเป็นคนโอ้อวด ตั้งแต่ได้รับรางวัลเนบิวลา
สบประมาทผมในทุกย่างก้าว
ผมไม่ได้ทำ…
คุณบอกแอนว่าผม เก่งด้านปริมาณแต่ด้อยคุณภาพ
คุณขาดบริบทของคำพูดนั้น แต่ผมยังคงยืนยันตามนั้น
คุณทำทุกอย่างเพื่อให้เธอเกลียดผม
ใช่ผมเหรอที่ทำให้คุณ เกิดมามีหน้าตาบูดเบี้ยวแบบนี้
ต้องไปโทษแม่คุณโน่น
ไอ้สารเลว
เฮ้ๆ เฮ้
กล้ามากที่มาเหยียบที่นี่
เหมือนกันแหละ กล้าเขียน แฮมเมอร์ฟอลล์มาได้ตั้ง 19 เล่ม
ระหว่างที่แต่งงานกับหนึ่งในนักเขียน ที่เก่งกาจที่สุดแห่งยุค
แอนชอบเรื่องวงจรแฮมเมอร์ฟอลล์มาก
- เธอชมว่ามีสีสันและจี๊ดจ๊าด - "จี๊ดจ๊าด"
ผมเห็นด้านในปกหนังสือแล้ว
ทุกเล่มใช้คำชมเดียวกันหมด
สงสัยผมคงมาตรฐานไว้ได้
หรือว่าเล่มที่ 20 ล่าช้าด้วยเหตุนี้
หาคนอ่านไม่ได้สิท่า
ไม่เคยเขียนเล่มที่ 20 ต่างหาก
ตอนที่ผมสูญเสียแอน ผมสูญเสียแรงบันดาลใจ
ขอร้อง อย่ามาโทษแอน สำหรับการเป็นหมันด้านวรรณกรรมของคุณ
สมัยนี้หนังสือของคุณ ได้รับคำชมอะไรบ้าง
นิตยสารฮาร์เปอร์ส บอกว่าหนังสือเล่มล่าสุดของผม
คือ "กามารมณ์ทางอวกาศที่ยิงไม่ยั้ง"
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
ตอนหนุ่มคุณดูเจิดจรัสมาก
เรื่องน้ำตานั่น…
ประสบความสำเร็จ
แต่คุณเขียนไตรภาคไม่จบ ทำไม
ผมเขียนอยู่
คุณคงไม่รู้ แต่งานเขียนที่ดีต้องใช้เวลา
แล้ว 42 ปีของการสำมะเลเทเมา ต้องใช้อะไรบ้าง
ผมได้รางวัลเนบิวลา
ถึงคุณเขียนหมื่นเล่ม ก็ไม่มีวันได้รับรางวัลนั้น
ส่วนผม ถึงไม่สามารถเขียนหนังสือ ได้อีกแม้แต่คำเดียวตลอดชีวิตนี้
แต่ผมก็จะยังมีข้อพิสูจน์
ว่าหนังสือเล่มแรกของผม เป็นงานของอัจฉริยะ
แต่ภาคต่อ…
เทียบไม่ได้เลยใช่ไหม
ค่อนข้างอ่อนเปลี้ย
เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร เทียบเราได้เหรอ ไม่มีทาง
เมื่อกี้ดุเดือดมาก พร้อมจะออกจากที่นี่หรือยังปู่
ไม่ ไม่เลย ไม่ ผมยังไม่ไป ต้องไปเอากับเมียเขาก่อน
รู้แล้ว เป็นการเปรียบเปรย
ไม่ ตรงตัวเลย ผมจะไปมีเซ็กซ์กับเมียใหม่เขา
- คุณพูดถึงใคร - แม่สาวใหญ่จากยุโรปตะวันออกนั่น
ผมจะเอาเธอมาเป็นของผม
แมกดาเป็นพยาบาลของเขา
ถ้าอย่างนั้นเรื่องก็เปลี่ยน
ผมจะไปเอากับพยาบาลเขา
ให้ตายสิ
ทุกอย่างโอเคไหมคะ
- ค่ะ - ไม่
- อยู่รับประทานข้าวเย็นไหมคะ - ไม่ค่ะ
ครับ
ได้ค่ะ
ไก่นี่อร่อยมาก แมกดา คุณทำอาหารเก่งมาก
- ไม่เลยค่ะ ฉันไม่ได้… - ไม่ๆ ไม่ต้องถ่อมตัว
ชุ่มฉ่ำดีจริงๆ
คาร์ล เธอไม่ได้เป็นคนทำอาหาร
เธอเป็นพยาบาลไง
- อย่ามาเถียงปู่ คาสซานดรา - แคลเพอร์เนีย
อ้อ ใช่
ผมสับสนชื่อเธอ กับชื่อหลานคนอื่นๆ ของผม
ครอบครัวลองบอตทอม ขึ้นชื่อเรื่องลูกดก
ดีใจที่คุณชอบอาหาร คาร์ล
เป็นคำชมอันมีค่าจากผู้ชาย ที่รอบรู้เรื่องการย่างไก่
รู้ไหมว่าปู่คุณเป็นคนขายไก่ ที่งานเทศกาลประจำรัฐ
เป็นงานเรเนสซองส์
และผมเป็นเจ้าแห่งการย่างผู้ยิ่งใหญ่
ของร้านขายไก่ย่างที่ได้รับรางวัล
ถึงว่าคุณไม่ได้ออก ผลงานหนังสือดีๆ มา 40 ปี
มัวแต่หมักไก่นี่เอง
ผมยุ่งกับการเขียนไตรภาคให้จบ
ซึ่งได้รับรางวัลด้วย
- แค่หนึ่งเล่ม - ใช่ แต่ละเล่มมีความแตกต่าง
บางคนไม่ชอบเขียน หนังสือเล่มเดิมซ้ำ 19 รอบ
เขาเรียกว่าหนังสือชุด 19 เล่ม
เหรอ เรียกอย่างนั้นก็ได้
พอพูดถึงการทำอะไรซ้ำซ้อน ไม่มีที่สิ้นสุด ผมขอเติมอีกสักแก้ว
พยาบาล
ปู่จะดื่มเร็วขนาดไหนก็เรื่องของปู่ แคลิฟอร์เนีย
ผมว่าคุณดื่มพอแล้ว
ผมเพิ่งจะเริ่มเอง
งั้นเหรอ
ผมมองเห็นแต่ผู้ชายที่ชีวิตจบแล้ว
เอาละ ผมขอตัว
- ขอบคุณค่ะ สนุกมาก - ไปห้องน้ำ
เจอแล้ว
คนขายไก่งั้นเหรอ
คนขายไก่คนนี้…
ขออึบนโต๊ะทำงานเอ็งหน่อยแล้วกัน
แคลเพอร์เนีย คุณเป็นเลสเบี้ยนมานานเท่าไรแล้ว
- ฉันไปดูเขาดีกว่า - ไม่ต้อง ผมมาแล้ว
นี่อะไร
ผมต้องขออภัย สำหรับการล่วงล้ำของผมก่อนหน้านี้
ตอนนี้ผมรู้สึก เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น
ไม่แน่ใจว่าควรสบายใจดีไหม
ผมไม่ขอรบกวนเวลาคุณแล้ว
คาลามารี ไปกันได้แล้ว
ไปสตาร์ตรถ เดี๋ยวปู่ตามไป
ได้
ได้ค่ะ ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ
และสำหรับหนังสือ
ฉันจะอ่านทั้งสองเล่มเลย
และขอโทษด้วยค่ะ และได้ค่ะ
- เดี๋ยวฉันไปส่งค่ะ - ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร
- ให้ฉันไปส่งเถอะค่ะ - ได้ค่ะ
เราอย่าได้จากกันแบบไม่ดีเลย
จริงๆ ผมเคารพคุณ
ไม่เคารพได้ไง คุณเขียนหนังสือตั้ง 19 เล่ม
น่าชื่นชมอยู่
แต่เป็นเลขที่แปลกอยู่นะ เลข 19 ทำไมไม่เขียน 20 เล่มเลย
อ้อใช่ คุณเลิกเขียนหลังจากที่แอนตาย
คุณสูญเสียแรงบันดาลใจ หรือ… อาชีพการงานเลย
Annihilation Entire เล่มที่ 20 ของซีรีส์แฮมเมอร์ฟอลล์
จะเอามาทำอะไร
คุณนั่นแหละจะทำอะไร ไหนบอกว่าไม่เคยเขียนไง
แต่คุณเอาไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงาน ให้ใครก็ได้มาเปิดเจอ
ทำไมไม่ตีพิมพ์ล่ะ
- ผมยังเกลาไม่เสร็จ - โกหก
คุณเขียนเสร็จแล้ว ไปจดลิขสิทธิ์แล้วด้วย
เอามานี่
ระวังหน่อยพ่อหนุ่ม
คุณไม่ได้คล่องแคล่ว
เท่าตอนที่เขียนแฮมเมอร์ฟอลล์ เล่มหนึ่ง: The Darkest Hour
ปีเตอร์ ไหนลองบอกที ว่าใครตีพิมพ์เรื่องนี้
อ่านี่ไง สำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์
แล้วใครเป็นผู้ตีพิมพ์ งานของแอนในเวลานั้น
ใช่ แรนดอมเฮาส์ ช่างบังเอิญเสียจริง
แต่มีช่วงหนึ่งที่เธอ เปลี่ยนสำนักพิมพ์ใช่ไหม
เปลี่ยนเป็นใครหนอ
ชื่ออะไรหนอ…
สำนักพิมพ์ทอร์
และน่าสนใจไหมล่ะ
คุณเองก็เปลี่ยนสำนักพิมพ์ ในปีเดียวกัน
และใครกันที่โชคดีได้ตีพิมพ์ หนังสือเล่มใหม่ของคุณ
ทอร์ ใช่แล้ว
ปรากฏว่าทอร์ตีพิมพ์ ทั้งงานของคุณและแอนต่อไป
ทุกเล่มจนแอนเสียชีวิต โห
แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถตีพิมพ์ งานของแอนต่อหลังจากนั้น
เธอจากไปแล้ว แต่ทำไมพวกเขา จึงเลิกตีพิมพ์งานคุณล่ะ
ผมจะบอกเหตุผล
พวกเขาตีพิมพ์งานของคุณ เพราะแอนขอไว้เท่านั้น
เธอเป็นดาว
แล้วพอเธอตาย พวกเขาก็ตัดหางปล่อยวัดคุณ
คุณไม่มีวันที่จะได้ตีพิมพ์ ตอนจบของมหากาพย์เรื่องนี้
เพราะไม่มีใครในโลกนี้แล้ว ที่สนใจที่จะอ่าน
พวกเขาปฏิเสธเล่มล่าสุดของผม
ในที่สุดเราก็รู้ความจริง
และคุณควรละอายที่ใช้ลูกสาว
ล่อผมมาที่นี่เพื่อให้ผมเมา และทำตัวน่าอาย
ผมไม่ได้ทำ
จริงเหรอ แล้วเธอทำทำไม
เพราผมกำลังจะตายไง เจ้าโง่
ว่าไงนะ
ผมกำลังจะตาย
และลูกสาวของผม ยังเด็กพอที่จะเชื่อว่า
การปรับความเข้าใจกันมีอยู่จริง
ก็มีอยู่จริง
แค่ไม่มีสำหรับคุณ
แล้วอีกอย่าง ไก่นั่นแห้งมาก
คาร์ล
"ระวังสตอบอร์"
ขับไป
- ขับไป - ขับอยู่
ให้ตายสิ
สรุปคุณได้สิ่งที่ต้องการไหม
ได้ทำให้เขาอับอายตามที่ตั้งใจไว้ไหม
ทำ
ผมเป็นผู้ชนะ
โอเค งั้นก็คงดีแล้ว
ไม่รู้สิ ฉันสับสนกว่าตอนที่เรามาอีก
ฉันกระโดดเข้าไป และเรื่องที่เจอก็ประหลาดจริง
แต่ฉันว่าฉันไม่ได้เรียนรู้อะไร
ระวัง
- อะไร - ระวัง… สตอร์…
สตอร์…
ไม่ๆ อย่านะ ซี.ดับบิว. อย่า ไม่ๆ
ฉันพูดคำว่า "ได้" มาทั้งวันแล้ว
ฉันจะไม่พูดคำว่า "ได้" กับการที่คุณมาอ้วกในรถฉัน
ให้ตายสิ ฉันตกลงมาขับรถให้คุณ
ตกลงกับแผนสวมเขาพิลึกกึกกือของคุณ
และดูคุณเมาหัวราน้ำ ฉันไม่ไหวแล้ว
สตอบอร์
สตอ…
ซี.ดับบิว.
- ซี.ดับบิว. - คาร์ล
คาร์ล
เป็นไงบ้าง
แอนเหรอ
เปล่าค่ะ จินนี ลูกสาวของแอน
ให้ตายสิ คุณหน้าเหมือนแม่เลย
ขอบคุณค่ะ ใช่
ฉันได้หน้าตาของแม่ และโรคกรดไหลย้อนของพ่อ
นี่ค่ะ ดื่มนี่
ผมกลับมาที่นี่ได้อย่างไร
หลานสาวคุณพาคุณกลับมา
คุณสลบในรถเธอ และเธอคิดว่าคุณกำลังจะตาย
ผมลุกได้
เธออาจจะพูดถูก
ได้รู้จักคุณสักที ซี.ดับบิว. ลองบอททอม
ต้องบอกว่าคุณ ไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลย
ผมไม่เหมือนที่ตัวเองคิดไว้เหมือนกัน
แม่คุณคงเล่าเรื่องราว ชวนขนหัวลุกเกี่ยวกับผม
ที่จริงคุณแม่ไม่เคยพูดถึงคุณเลย
จนกระทั่งวันหนึ่ง คุณแม่กลับมาพร้อมสิ่งนี้
ให้ฉันเปิดในเครื่องเล่นวิดีโอ
ไม่ใช่ทุกวันที่คุณแม่วัย 70 จะกลับบ้านมาพร้อมวิดีโอเกม
แต่คุณแม่บอกว่าเพื่อนเก่าของคุณแม่ เป็นคนเขียน
เธอเก็บสัญลักษณ์ความล้มเหลว ของผมไว้เพื่อให้ผมอับอาย
เปล่าค่ะ ไม่ใช่เลย
คุณแม่ภูมิใจในตัวคุณมาก ที่คุณพบสิ่งที่คุณชอบ
คุณแม่บอกว่าคุณพยากรณ์ เรื่องวิดีโอเกมทั้งหมด
ตั้งแต่ยุค 70 หรืออะไรประมาณนั้น
ใช่แล้ว ใช่
เธอจำได้
ใช่ คุณแม่บอกอีกว่าคุณหันไปเล่นยา ตลอดสามทศวรรษหลังจากนั้น
ถูกเช่นกัน
ยังไงก็ตาม… ฉันขอโทษ ที่หลอกคุณให้มาที่นี่
ฉันโง่เขลาเองที่คิดว่าคนแก่สองคน ที่มีอาชีพการงานเหมือนกัน
และมีความสนใจเฉพาะ ที่แปลกประหลาดร่วมกัน
อาจกลับมาฟื้นความสัมพันธ์ ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะตายจากไป
สงสัยการให้อภัยเป็นสิ่งที่ทำยาก
สำหรับคนที่ดื้อรั้น และไม่กล้ายอมรับเมื่อเป็นฝ่ายผิด
ฉันพูดถึงคุณอยู่
ผมเข้าใจดี
เยี่ยม
อย่าลืมเอาอันนี้ไปด้วยล่ะ
โห พวกเขาแจกให้ใครก็ได้งั้นเหรอ
ใช่แล้ว
ฉันขอขโมยอันนี้หนึ่งอัน
เฮ้
"ระวังสตอบอร์"
เปล่าครับ
ลาก่อนแม่สาว
ปีเตอร์ พฤติกรรมของผมเมื่อคืน ช่างน่าชังจริงๆ
และผมพูดสิ่งที่ไม่น่าให้อภัย
และอึบนโต๊ะทำงานผมด้วย
อ่าใช่ นั่นด้วย
แต่คุณก็ไม่ได้พูดอะไรที่ไม่จริง
ผมแค่อยาก…
ขอให้เขาไปสูดอากาศข้างนอกหน่อย
ผม…
ผมเอง
ไม่อยากเชื่อ
เธอเริ่มปลูก ตั้งแต่วันแรกที่เราย้ายมา
"แด่เมล็ดพันธุ์ที่เบ่งบาน"
ใช่แล้ว
แน่นอนว่าผมอยากอยู่ในเมือง แต่…
คุณทำเพื่อเธอ
คุณเป็นคนดีกว่าผม ปีเตอร์
ใช่ เป็นคนดี…
แต่เป็นนักเขียนที่แสนธรรมดา
เรื่องนั้นผมไม่แน่ใจ
มีนักเขียนสักกี่คนที่พูดได้ ว่าเขียนชุดหนังสือยี่สิบเล่ม
นี่คุณทำอย่างไร…
ไม่สำคัญหรอก
น่าเศร้านะที่โลกจะไม่มีวันรู้ ว่าตอนจบเป็นอย่างไร
จบด้วยร่างที่ไร้ลมหายใจ ร่างผมเอง
ไม่ สำหรับบยอร์น แฮมเมอร์ฟอลล์ กับลูกเรือแบลเลโรฟอน
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอพวกเขา
พวกเขาเพิ่งหลุดเข้าไปในไฮเปอร์สเปซ จากภาคส่วนแอนโดรมีดา
คุณอ่านเล่มที่ 19 ด้วยเหรอ
ผมอ่านครบทุกเล่ม
บางเล่มก็มากกว่าหนึ่งครั้ง
ผมเป็นแฟนหนังสือคุณมาตลอด
อิจฉา ใช่
โกรธ ใช่
เมาเป็นส่วนใหญ่
แต่เป็นแฟนหนังสือมาตลอด
เอาไป
อย่างน้อยก็มีหนึ่งคนที่จะได้อ่าน
ผมอยากให้คนเขียนอ่านให้ฟังมากกว่า
ค่อนข้างยาวอยู่ มีเวลาเท่าไร
จนกว่าจะจบ
"เสียงเดียว
ในศูนย์บัญชาการของแบลเลโรฟอน ยานลาดตระเวนรบของยูเอสพีซี
คือจังหวะช้าๆ ของการขับเคลื่อนในแสงสลัว
ลูกเรือยืนนิ่งขณะมองออกไป ที่ซากปรักหักพังของแอนทิโกนี 5"
"ซากปรักหักพัง" เหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับแอนทิโกนี
"แฮมเมอร์ฟอลล์ตื่นขึ้นด้วยความตกใจ เขาฝันไป
หรืออาจเป็นฝันร้าย
บางทีอาจเป็นนิมิตของโลกอนาคต
เขาแกว่งขาลงมาจากเปลซีโร-จี
เดินไปที่แผงสื่อสาร และติดต่อไปยังฝ่ายควบคุม"
คำบรรยายโดย ธัญญา ศรีธัญญลักษณา