ABURCUBUR
Ne haber Abur Cubur Oburları, ben adamınız AburCubur,
Gamaron Kasası'na Abur Cubur Hücumu yapmaya hazırım.
Bugün ne yapıyorsunuz? Ben ninemin evine gideceğim.
Müthiş bir köpeği var, onu seviyorum. Adı Carl.
-Gördün mü Jo? Bu çocuk yeni Kaka Pabuç. -Tam bir pislik.
Hayır. Tam bir altın madeni.
AburCubur'un tonla takipçisi var
ve bunu istiyorum.
İşemem lazım, geri geleceğim.
Benimle yürü.
Jo, MMO oyunları oyun dünyasının dinozorları.
Geçmişte kalamayız. Mobile geçmeliyiz.
-Çünkü gelecek mobil. -Hayır, günümüz mobil.
Gelecek, tamamen hareketli bir S&M seks makinesi sanal gerçekliği
ama aceleci davranmayalım.
Bir mobil oyun istiyorum.
-Yardım edebilirim. -Maalesef edemezsin.
Mobil oyunlarda bir tutam Y kuşağı rezilliği vardır,
yaşına rağmen sende bu kesinlikle yok.
Sana rezillik bulabilirim.
El ele tutuşmalı mıyız?
Bilmiyorum.
Ama yanlış bir şey yapmadık, onu biliyorum. Değil mi?
Tabii ki yapmadık.
Sadece insanlara söylerken dikkatli olmalıyız.
Doğru, evet. Peki…
Büyük bir anons mu yapmalıyız?
Veya… Hayır, peki.
Belki de insanlara tek tek söylemeliyiz.
-Onlar da haberi yayar. -Tabii.
-Böylece herkes olaya dâhil hisseder. -Evet.
Bunu dikkatle halletmek istiyorum.
Yakaladım.
Siktir. Peki.
-Jo! Bekle. -Herkese söylemeyi planlıyorduk.
Ofisteki insanlarla beraber olmak hassas bir mesele.
Geç kalmanızdan bahsediyordum.
Peki, öyleyse
şunu söylemek için harika bir zaman…
Rachel ve ben birlikteyiz.
Yani?
-Bilmen gerekir diye düşündük. -Niye?
Çünkü ofistekilere haber vermek önemli bir mesele gibi?
Deneyiciler sikişti.
-Jo! -Jo!
Hangi hayal dünyasında yaşıyorsanız son buldu ve kimsenin umurunda değil.
Şimdi işe koyulalım.
Geldiğiniz için sağ olun. Ufak bir sorum var.
-Mobil oyunlar konusunda fikriniz ne? -Berbatlar.
Evet. Oyun değiller.
Sıçarken dikkat dağıtmak için yapılan saçma uygulamalar.
Orta yaşlı kadınları dolandırmak için oyun içi satın alım doldurabilirsin,
yani sen seviyorsundur.
Biraz saygılı ol, oyun deneyici.
Jo, haklı. Ben bayılıyorum ve tam da o nedenden dolayı.
O yüzden bana basit bir mobil oyun lazım ve ikinizin tasarlamasını istiyorum.
-Kendi oyunumuzu mu? -Ahlakınız ve hırsınızı karşılaştırın,
üç saniyeniz var. Üç, iki…
-Yaparız. -Evet! Yaparız.
Harika! Jo, yapımcı sensin.
Hafta bitene dek bir konsept ve temel oynanabilirlik istiyorum.
Ne? Hayır. O aptallarla çalışmak istemiyorum.
Senden öğreniyor olmam lazım.
Öğreneceksin. O aptallarla çalışmak eğitiminin parçası.
-İyi. -Peki.
Bu çok heyecan verici Brad
ama dürüst olmamız gerekirse
şunu bilmelisin, Dana ve ben birlikteyiz.
-Yani? -Ben de öyle dedim.
Seni ilgilendiren bir şey olabilir diye söyleyelim dedik.
Yaptığınız hiçbir şeyle ilgilenmiyorum.
Şahsi ilişkileriniz bu stüdyonun işleyişini hiç etkilemiyor.
Etkilediğini düşünmeniz komik ve üzücü.
Ama gülmüyorum da üzülmüyorum da
bu da ne kadar ilgilenmediğimi gösteriyor.
Peki. Güzel sanırım?
-Niye hâlâ buradasınız? -Peki. Hadi hanımlar.
Yapacağımız bir oyun var.
Yürüyün. Çıkın!
Seni mahcup etmeyeceğim patron.
Bu daha çok bir his.
Yosun kaplı kaleler görüyorum.
Gümüş ve altın renginde parlayan şehirler.
Üstünden eskilik akan şatolar görüyorum.
O ne demek ki?
Bir şeyden eskilik akamaz.
Şato ya eskidir ya değildir.
-Böyle mi? -Evet!
-Kafamdaki tam buydu. -Nasıl…
Tanrım, kesinlikle müthişsiniz.
Çılgın fikirler buluyorum ve çiziveriyorsunuz.
Yüksek kalitede bir çizim üretmek
çok daha fazla zaman alırdı.
Evet, aynen. Başlayalım.
Emin misin? Başlamadan önce vereceğin hiç not yok mu?
Hayır. Mükemmel, olmazsa da sonra düzeltiriz.
Evet. Ama bize notlarını şimdi söylersen
düzeltmemize gerek kalmaz ve hiç ilk denememizde tutturamadık.
Bu kadar mütevazı olmayın. Sizde iş var.
Sözü Poppy'ye vereceğim.
Şimdi o başlayacak. Poppy.
Selam. Yeni genişleme paketine dair beni en çok heyecanlandıran şey
devamlı oyuncuya dayalı çevresel değişimler olacak olması.
Yani, bir açıdan
artık asıl sanatçı oyuncular olacak.
Sanat ekibine böyle bir şey söylemek tuhaf, değil mi?
Evet. Şey, hayır çünkü hâlâ sanata ihtiyacımız olacak.
Bir sürü sanata hem de.
En önemlisi şu, inşaat malzemeleri tasarlamanız gerekecek.
Aklıma tuğla geliyor.
Aklıma beton geliyor.
Aklıma… kalafat geliyor.
Kalafat mı çizelim?
Evet. Kalafat. Kalafat çizin.
Dediğimi çiz, adam.
-Adın neydi? -Adı Phil.
Buranın kullanıp attığı her orta yaşlı beyaz adamı hatırlayamam.
On yıldır burada çalışıyorum.
-Harika gidiyor Pop. -Söylediklerimi çiz, tamam mı?
O şeyleri ve bina şeylerini falan çiz.
Yarın hazır olsun, Phil.
-Hangisine odaklanalım? -İkisini de yapın.
Fazla mal göz çıkarmaz.
Birini sevmezsek sonra rafa kaldırırız.
Harika bir iş çıkardınız arkadaşlar. Cidden müthiş.
Burada olduğumuza inanamıyorum.
Ian bu odada kaç tane efsanevi karakter hayal etmiştir, bir düşünsene.
Kesinlikle.
Sevgili olmamızı kimsenin umursamamasına çok rahatladım.
Ben de. Hayatımızı dürüstçe yaşamalıyız.
Öyleyse dürüst olayım, hareket algılama kıyafetiyle çok tatlısın.
-Bununla mı? -Evet, onunla.
-Sarı noktalı olanla? -Evet.
-Bunu mu beğendin? -Evet.
Peki. Biraz hava atayım.
Hey! Siz oynaşın diye gelmedik buraya.
Çalışmaya geldik. Karakter falan seçin.
Tamam.
Oyun bir şövalye hakkında olsa nasıl olur?
Kadın şövalye. Güçlü bir kadın savaşçı olmak güzel olur.
Bilmem ki. Mobil oyunlar basit olmalı, değil mi?
Yani ya bir hayvan hakkında olsa?
-Hayvan mı? -Evet.
Hayvan var mı?
Domuz, tavuk, tilki, at, keçi, kanguru, salyangoz…
Keçi. Evet. Keçi olmak istiyorum.
Evet. Compton'da kuzenlerim var,
onların keçisi vardı ve manyak şeyler yapıyordu.
Ve böyle yürüyordu.
Adını RuPaul koymuştuk.
-Çok tatlı. -Götün teki gibi görünüyorsun.
Belki tatlı olmamalıyım. Belki de Jo gibi olmalıyım.
Evet. Mızmız ol.
Selam, ben Jo ve mızmız keçinin tekiyim.
Dostum, mızmız keçi.
-Harika bir başlık. -Harika!
Mızmız Keçi!
Mızmız Keçi, Mızmız Keçi, Mızmız Keçi,
Mızmız Keçi, Mızmız Keçi, Mızmız Keçi.
Beynimi patlatacağım be.
Bana yeni bir programcı ekibi lazım David.
-Yok, değil. -Evet.
Genişleme için çalışanlar beni değil Ian'ı dinliyor.
Çünkü odaya hâkim olabiliyorum.
Hayır, senin patron olmana alışıklar.
Beni hayranlık ve korku uyandıran bir tanrı gibi görecek
yeni bir ekip lazım.
Ona üç ekip versen bile yine aynı şey olacak.
Hiçbir şey vermeyeceğim çünkü sizi buraya o yüzden çağırmadım.
-Bizi mi çağırdın? Hatırlamıyorum. -Ben de.
Çünkü David karizması olmayan etkisiz bir lider.
-Bunu mu istiyorsun? -Hayır tabii.
Konuşabilir miyim? Veya bırakın konuşayım. Konuşacağım! Seni cuma günü için çağırdım.
Cuma ne var?
Oyun Dünyasında Kadınlar yemeğinde konuşacaksın.
Evet. Konuşmayacağım.
Ne? Evet, konuşacaksın.
Bak, bu oyun dünyasındaki kadınları…
kabul etmek ve kutlamak için bir fırsat ve bence mühim…
Lütfen yapma şunu… Montreal için, benim için ve işim için mühim bir olay.
Yani bunu yapacaksın, kadın veya Poppy.
Kadınlara ne kadar güçlü olduklarını söyleyeceksin
ve ben yapmanı söylüyorum. O yüzden yap.
Evet, var ya Pop, bu olayda David haklı.
Ve bu, yeni yeteneklerini sergilemen için iyi bir fırsat olabilir.
Sana bir oda dolusu insana ilham vermeyi öğreteceğim.
Yok, sağ ol. Liderlik yöntemlerimiz farklı.
-Evet de benimki işe yarıyor. -Olay şu, senin anlattığın daha heyecanlı.
Benimki daha teknik.
İnsanlara inşaat malzemeleriyle ilham veremezsin.
Öyle mi?
Aynı hayat gibi bu da değişir.
Bu da zorlaşır
ama bütün elementlere direnebilecek bir güçle tutunur.
Buz, rüzgâr, ateş, su.
Ama bu, yalnızca bir evi bir arada tutmaz.
Hepimizi bir arada tutar.
Bu…
…kalafattır.
-Hadi ama! -Böyle mi?
Evet! Kevin, işte bu.
Tanrım, hep… Kusursuz çiziyorsun.
-Pop, sence nasıl? -Bence saçmalık.
Öyle mi? Neden tüylerin diken diken?
Değil ki…
Bu, istemsiz bir tepki…
-İlhama karşı mı? -Hayır.
İlham almadım. Duygusal olarak manipüle edildim.
Ne farkı var?
Ian, yanlış anlaşılma olmasın diye soruyorum,
zaten çalıştığımız şeylere ek olarak mı
bunların üzerinde çalışmamızı istiyorsun?
Evet. Büyünü yap. İşini yap.
Tekrarlıyorum, büyü değil.
Bir ekip yetenekli sanatçı
karmaşık tasarımlara saatler harcıyor.
Evet, sosisin yapılışını duymak istemiyorum.
Sosis değil, ben de kasap değilim.
Güzel sanatlar yüksek lisansım var.
Podcast konuşması istemedi. İşinin başına Phil.
Ben de öyle diyecektim.
-"Podcast istemiyorum." -Çok fazla bilgi.
-Hemfikiriz, uyumluyuz. -Öyle gibiyiz.
Şey ister misin…
Peki. İlham vermeyi öğret.
Güzel. Hadi.
Bana kürdan lazım mı?
Hayır, o benim olayım. Sen cidden…
Çocuklarımla FaceTime'dan konuşacağım.
Peki. Ben çiftçiyim, değil mi? Keçiyi yakalıyorum,
çiftliğime getirip eti için kesiyorum.
Kapitalizm için mecaz gibi.
-Evet, harika. -Güzel. Peki.
Belki bununla başlayıp oradan ilerleyebiliriz.
Tabii.
-Güzel bir başlangıç, değil mi? -Evet, başlangıç.
-Selam. -Selam, işte geldin.
Her yerde seni aradım. Bir şey gösterebilir miyim?
-Evet. -Peki. Şimdi,
bütün gece uyumadım ve bunu yaptım.
Nasıl sence?
Çok iyi. Evet, güzel.
-Köpek mi? -Keçi.
Berbat.
Hayır. Yani, bir gecede yaptın.
Çok etkileyici.
Görüyorum.
Mantıklı mı? Olması gerekeni biliyorum.
Sadece nasıl yapacağımı bilmiyorum.
Evet, kesinlikle. O yüzden denemeye devam etmeliyiz.
Bence bu oyunda toplumla alakalı unsurlar olabilir.
Bu mobil oyun. Basit olmasın mı?
Yani, karmaşıklığı basit, değil mi?
O ne demek, bilmiyorum.
Tanrım. Bu ilk kavganız mı?
Kavga etmiyoruz. İş birliği yapıyoruz.
Evet.
Sadece eksik bir şey var. O kadar.
Öyle mi?
Artık Ian ve Poppy'yle hep eksik bir şey var.
Bence düşünmeye devam edelim.
Çılgın şeyler yapan bir keçi. Daha ne olabilir?
Tanrım! İşe dönün hadi!
Sen işe dön, huysuz kaltak!
-Biraz sertti. -Çok fazla oldu. Özür dilerim.
Özür dilerim. Hoş değildi.
Negatif tavrından artık gına geldi Jo. Tamam mı?
Çünkü bu bizim için büyük bir fırsat
ve yardım edersen senin için de öyle olabilir.
Özür dilerim. Oyunun yapılmasına yardım etmek istiyorum.
Peki, yaptıklarımıza bok atma da bize destek ol.
Doğru. Haklısın.
Aptal geri zekâlı göt! Sikik suratlı! Gıcık!
Düzelt işte seni aptal, göt, sikik suratlı!
Yapımcı değilsin. Değersizsin.
Tuvaletsin! Aynı dedikleri gibi!
Jo?
Her şey düzgün mü?
Bende her şey düz. Eş cinsel olan sizsiniz.
Ben düz bir yapımcıyım ve karar vereceğim.
Rachel haklı. Bir şey eksik.
Ve ne olduğunu biliyorum.
-Ne? -Hikâye.
Yalnızdı, ümitten yoksundu.
Tanrılar onu kederine ve acı verici kaderine terk etmişti.
Yılmaz bedeni her yerde dolaşıyordu,
ziyafet çekiyordu, yiyip içiyordu ama asla doymuyordu.
Böylece Mızmız Kefenci doğdu!
-Kefenci mi? -Adı Mızmız Keçi, C.W.
Öyle mi? Ben "kefenci" diye duydum!
Bu her şeyi değiştirir.
Keçi ölü olabilir mi?
Hayır. Kimse ölü keçi olarak oynamak istemez.
Pardon arkadaşlar. Batırdım.
Tamamen zaman kaybıydı. İşe yaramazın tekiyim.
Götün tekiyim!
Jo, sorun değil.
İşe yaramaz değilsin. Sadece…
Bu da yaratıcı sürecin bir parçası, değil mi?
-Evet. -Öyle mi?
Evet. Yani internetten 80 yaşındaki adamla konuşmamız dışında.
-O kısım tuhaf. -Evet, biraz.
Hikâyeye ihtiyacımız yok. Keçi mızmız.
Teneke kutu yiyor çünkü keçiler bunu yer.
Basit bir oyun döngüsü olmalı.
Sadece döngü.
Evet ama keçi bir şey söylemeli. Önemli bir şey.
-Evet. -Bir şey diyemez. Keçi o.
-Kavga mı bu? -Hayır.
Peki, harika! Bu harika.
Bir ileri bir geri, bir ileri bir geri.
Yaratıcı sürecin parçası.
Sen bir fikir ortaya atıyorsun, sonra sen atıyorsun.
Yakalıyorsun. Geri atıyorsun.
Harika, yaratıcı kişilerin zihnine dalıyoruz.
Ne isterseniz hallederim.
Size göstereceğim. Herkese göstereceğim.
Jo, buna bizden daha çok ihtiyacın var sanki.
Peki, özel konuşalım. Bak, Dana, bu oyunu harika yapabiliriz, biliyorum.
Bununla yetinemeyiz. Devam etmemiz lazım.
-Bana güveniyor musun? -Güveniyorum.
Peki.
Güven.
Ne? Sorun yok, değil mi?
Tabii.
Sizinle orada olup eti ete bastırmayı öyle istiyorum ki.
Laptop'u biraz daha indirebilir misin?
-İğrenç. -Peki. Hayır.
Uzaktan çalışması daha iyi. Kapatıyorum.
Linda, seni gördüğüme sevindim. Harika görünüyorsun.
Sağ ol.
Yo.
Poppy nerede? Başlamak üzere.
Görünüşü hakkında öz güvensiz hissediyor.
-Destekleyici ol. -Yapmak istemiyorum.
Hadi Poppy. Harika görünüyorsun. Çık.
Muhteşem görünüyorsun Poppy.
Göt gibi hissediyorum.
Görünüşünü vurgulamak iyidir. İnsanlar hoş görünen liderleri dinler.
Üzücü olabilir ama insan doğası. Bu duruma dayan.
Evet, bir şeye dayanırsam götüm görünür diye korkuyorum.
Dur. O ne? Ne yapıyor?
Şaka yapıyor. Şaka yapma.
Hiçbir koşulda şaka yapmamalısın.
-Komik değilsin. -Neyse. Bu saçmalık.
"Oyun Dünyasında Kadınlar" mı? Bu etkinlik devasa bir peruk.
Çirkin gerçeği saklamak için endüstrinin taktığı sahte kılıf.
Bunu ciddiye alır mısın lütfen?
Herkese bu onur verilmiyor. Bana veriliyor mu? Hayır.
Benim vaktim doldu. Sorun değil.
Kadınlara onur veriyoruz. Harika. Ama yani…
Erkeklere hiç yer kalmadı mı?
Tanrım. David, kes kesini.
-Bu Poppy'nin büyük günü, yani… -Biliyorum.
-Ne yapıyorsun? -Yengeçli tost.
Yengeçli tost yeme. Sende gaz yapıyor.
-Çocuk gibi yiyorsun. -Hayır.
-Cadılar Bayramı çantası gibi. -İğrenç!
Bak, ben patronum. İstediğimi yerim.
Hayır, yiyemezsin. Hem zihnin hem bedenin zinde olmalı.
Böyle görünmek için çabalamayı seviyor muyum? Hayır.
Ama ben alfayım ve bu da patron olmanın bir parçası.
Bu iş hep böyle yapılır.
Belki öyle yapmak istemiyorumdur.
Müthiş. Dr. Brown'ı arayalım, DeLorean'ı getirsin.
Zamanda geri gidip doğayı değiştirelim.
Dr. Brown kim?
Şaka! Şaka yapıyorum. Güzel yaparım.
Ben de onu diyorum. İyi değil.
-Poppy. -Anlamadım.
Seni çağırıyorlar. Gitme vakti.
Şunu unutma, bu senin anın. Doğal davran.
Ama bütün içgüdülerine karşı gel.
Prompter'dan oku, tamam mı? Bütün gece yazmaya uğraştım.
Evet. Dur, sen…
-Sen mi yazdın? -O konuda yetenekli.
Ben diğer şeylerde iyiyim. Konuşmada değil.
İş için iş ile ilgili olmayan diğer şeylerde falan.
Tanrım. Prompter'da yazandan şaşma.
Gülümsemeyi de unutma. Erişilebilir olman lazım.
-David, sus. Başaracak. -Evet.
-Başaracağım. -Ama gülümse.
Evet. Ama öyle değil.
Biraz daha. Tamam, güzel. Bunu tut.
-Harika. -Harikasın.
-Hadi. -İyi şanslar.
Çık hadi. Yaparsın kızım.
-Evet, kadın. -Kadın.
Olayın bütünüyle sunuma başlayacağım.
-Güncel sunum sende mi? -Evet.
Harika. Ve C.W.,
yeni hikâyeyi benim anlatmamı istemediğinden emin misin?
Daha az tuhaf olur.
Saçmalama. Katkıda bulunmaya açım.
Büyük bir inançla sunumu yapacağım.
Siktir! Jo, bu harika görünüyor.
Sanat departmanına hemen çizdirdim. Kolaydı.
Aslında kolay değildi. Ve hemen çizmedik.
Gece boyunca herkesin projeleri ve teslim tarihlerine yetişmeye çalıştık.
Çabalayıp işi halletmişsin.
Teşekkür ederim.
Pardon. Jo'ya diyordum.
Şunu söylemek istiyorum…
Pardon.
Teşekkür ederim
veya her neyse işte,
beni iyi biri olmaya ittiniz falan işte.
Ne oluyor? Samimi misin?
Evet.
Hayır, kes sesini.
Bu arada, hanımlar,
duydum ki sevgili olmuşsunuz.
-Süper. -Harika.
Sessize alayım mı?
Siktir. Geliyor.
Geldim.
-Hadi. -Bu Mızmız Keçi.
Katliam.
Sera gazları.
Kafeste yaşam, temiz havaya açlık.
Çiftçilik endüstrisi…
Yok. Hayır. Kapat.
-Ne? -Mızmız Keçi öldü.
-Dur. Oyunumuza son mu veriyorsun? -Yok. Siz son verdiniz,
basit, para için yapılmış uyduruk bir oyunu karmaşıklaştırarak.
Basit tutun demiştim.
Ama solcu, sik düşmanı görüşleriyle mahvettiler.
Bu ne Jo? Ekibiz sanmıştık.
Bunu beraber yaptık. Bizi satıyor.
Bu doğru mu Jo?
Evet.
Geminin battığını gördüğün an terk mi ettin?
Övgüyü alıp suçu üstlenmedin mi?
Aferin Jo.
Bu değerli bir ders. Peki. Görüşürüz.
Görüşürüz ezikler.
Özür dilerim.
Rach, sorun değil. Hiç sorun yok.
Bunu aşacağız.
Evet. Aşacağız. Büyük bir mesele değil.
Kesinlikle. Bizi ayırmak için bundan fazlası gerek.
Üçlü bir grubuz, değil mi?
Peki.
Mythic Quest'in eş kreatif direktörü Poppy Li'yi sahneye davet ediyoruz.
Teşekkürler Tracy.
Burada, sektörümüzde önde gelen kadınların arasında olmak bir onurdur.
Ama harika bir lider nedir? Liderlik…
Vay be, prompter çok uzakmış.
Pardon.
Sadece… Pardon.
Şekerim düştü.
Peki, şimdi görebiliyorum…
…hepinizin bana baktığını.
Peki.
Liderlik…
Vay be.
Bu elbise de dar. Ben…
Pardon. Benim…
Peki, artık rahatlayabilirim.
Pırt yaptım.
Duydunuz mu? Duymamışsınızdır. Yengeçli tosttan.
Lanet olsun.
Pardon, bu işte berbatım.
Ben alfa değilim.
İnsanların tüylerini diken diken etmem ve hep gülümsemem.
Ve bazen işte sebepsizce ağlarım,
tek sebebi, ağlamanın aklıma gelmesidir.
Ve olmaya başlar
ve şu an da olduğunu hissedebiliyorum.
O yüzden bunu hızlıca halledeceğim.
Ben uzun da podyum mankeni de değilim.
Zırlamaya başlıyorum. Nedenini bilmiyorum.
Belki östrojendendir. Bilmiyorum.
Bakın.
Diğer insanların beklediği standarda
her zaman ulaşacağıma söz veremem.
Ama söz verebileceğim şey şu, bütün benliğimle liderlik yapacağım,
yani bazen de böyle olabilir.
Ama özür dilemeyeceğim
çünkü özür dilemekten bıktım.
Her zaman.
Olabileceğim en iyi patron olmak için elimden geleni yapacağım.
Niye, biliyor musunuz?
Çünkü ben… Bilmiyorum… Sikeyim herkesi.
Bana niye bu konuşmayı yaptırdınız ki?
Böyle bir fırsatım olmamalı. Ne dediğimi bilmiyorum.
Kadınlar ne ister, ben ne istiyorum, bilmiyorum.
Sanırım sadece patron olmak istiyorum.
Burada duruyorum, geveleyip osuruyorum.
Tekrar oldu bu arada.
Sanırım yengece alerjim var.
Teşekkür ederim.
Siktir. Başardı.
İlham verebiliyormuş. Yardımına da ihtiyacı yokmuş.
Nasıl yani? Konuşmayı ben yazdım. Demiştim.
Ama prompter'ı okuyamadı.
Evet. O da olayın parçasıydı. Bak.
"Göremiyormuş gibi yap. Gözlüklerini tak.
'Ben alfa değilim.' ile başla."
Ama ağladı.
Evet. "Podyum mankeni değilim.
Burada ağlamaya başla. Östrojeni suçla."
-Gazlı olacağını nereden bildin? -Yengeçli tost?
Onları ben koydurdum.
Alerjisi olsa da yiyeceğini biliyordum
çünkü çok gergin olacaktı.
-Hadi be. -Evet.
Başardı. Şimdi ona yeni bir programcı ekibi borcum var.
Evet.
-Dur, ne? -Evet. Dün gece beni aradı.
Konuşma için gergin olduğunu
ve yeni bir ekip vermezsem yapmayacağını söyledi.
Sonra beni aradı
ve konuşma için çok heyecanlı olduğunu ama ben yazarsam yapacağını söyledi.
İstekleri için bizimle oynadı.
Tanrım. Tüylerim diken diken oldu. Bize ilham verdi.
Hayır, vermedi. Bizi duygusal olarak manipüle etti.
Ne farkı var?
Şu allak bullak insan bir patron.
Alt yazı çevirmeni: Ezgi Yağmur Fikirdanış