Γιε μου! Γιατί;
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν θυμάμαι τίποτα, γιατρέ.
Στο ιστορικό σου γράφει ότι μόλις γύρισες από άδεια.
Ναι. Η γυναίκα μου πέθανε πριν από έναν μήνα.
Λυπάμαι.
-Έχεις παιδιά; -Ένα κορίτσι.
Είναι καλά;
Αναρρώνει.
Έχεις οικογενειακό ιστορικό ψυχασθένειας;
-Η μητέρα μου υπέφερε από κατάθλιψη. -Ανάρρωσε;
-Όχι, πέθανε όταν ήμουν επτά ετών. -Πώς πέθανε;
Αυτοκτόνησε.
Κι ο μπαμπάς σου;
-Δεν τον γνώρισα. Να φύγω τώρα; -Σε λίγο.
Θα ζητήσω κάποιες εξετάσεις και θα σου γράψω ένα αγχολυτικό
για να ανταπεξέλθεις σ' αυτό το στρεσογόνο διάστημα.
Πάρε μια ιατρική βεβαίωση.
Να μείνεις στο σπίτι για λίγο, εντάξει;
Θα σου δώσω αναρρωτική άδεια.
-Δεν μπορώ να μην πάω στη δουλειά. -Και μπορείς, και πρέπει.
Έχεις μετατραυματικό στρες.
-Διεξάγω μια έρευ… -Δεν είναι προαιρετικό, Έρικ.
Τι διάολο; Με στέλνεις σε άδεια;
Ίβο, πρέπει να συνεχίσω την έρευνα.
Βασικά πρέπει να φύγεις.
Ίβο, σε παρακαλώ.
Μη μου το κάνεις, ρε φίλε.
Κάποιος πέθανε. Στον τόπο του εγκλήματος ήσουν μόνο εσύ. Πρέπει να ερευνηθεί.
Αυτήν τη στιγμή δημιουργείς πρόβλημα. Για τους άλλους και για τον εαυτό σου.
Είμαι αθώος!
Θα τα πεις στην ανάκριση.
-Μάρσια, θέλω τη βοήθειά σου. -Στη θέση σου θα έφευγα.
Γιατί; Ξέρεις ότι δεν τον σκότωσα.
Δεν τον σκότωσα εγώ!
-Ούτε εσύ με πιστεύεις; -Πώς περιμένεις να σε πιστέψω;
-Γιατί το λες; -Μου 'πες ψέματα.
-Ότι η Λούνα είναι άρρωστη. -Μα είναι!
Και το δελφίνι; Ξέρω ότι δεν πήρες τη νεκροψία.
-Πήγα στον ιατροδικαστή και… -Πού ήσουν τη Δευτέρα;
Ήμουν σπίτι.
Άσ' τα αυτά, Έρικ. Μίλησα με την κα Ζανουάρια.
Μου είπε ότι γυρνάς στο σπίτι αργά κι ότι ένα πρωί εμφανίστηκες μούσκεμα.
Δεν θυμάμαι.
Θυμάσαι που πήγες στο δάσος πριν βρεθεί το πτώμα;
Τα δεδομένα από το GPS του αμαξιού σου. Πες μου, Έρικ. Τι συμβαίνει;
-Με ερευνάτε; -Θέλω την αλήθεια.
-Δεν θα με πίστευες. -Εγώ θα το αποφασίσω αυτό.
Λέγε, Έρικ.
-Δύσκολα το εξηγείς. -Δοκίμασε.
Ξέρεις τους θρύλους που ακούγαμε παιδιά;
Λοιπόν, είναι αληθινοί. Τη νύχτα το δελφίνι μετατρεπόταν στον Μανάους.
Κι ο Τούτου έγινε κάπρος μπροστά μου.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά δεν είσαι ο εαυτός σου.
Πήγαινε σπίτι, ξεκουράσου.
Καλά είπα, δεν με πιστεύεις.
Αν θες αποδείξεις, πήγαινε στον ιατροδικαστή.
Στοίχημα ότι και τα μάτια του Τούτου είναι λευκά.
Ανησύχησα πολύ.
Όλα καλά, γιαγιά. Πού είναι η Λούνα;
Στο δωμάτιό της, κοιμάται.
Να σε ρωτήσω κάτι.
Είπες στη Μάρσια ότι δεν ήρθα τη Δευτέρα το βράδυ;
Ναι, γύρισα αργά στο σπίτι
-και δεν ήταν κανείς εδώ. -Τι ώρα γύρισες;
Παίξαμε ως αργά.
Ήταν μετά τις δύο το πρωί.
Τι είναι, καλέ μου;
Νομίζω ότι τρελαίνομαι.
Όταν έφυγα με τη Λούνα, ήταν δέκα το βράδυ.
Δεν θυμάσαι τίποτα απ' όσα έκανες τότε;
Όχι.
Πάω να δω τη Λούνα.
-Γεια, μωρό μου. -Μπαμπά…
Είσαι καλά;
Είσαι λίγο ζεστή. Πάλι έχεις πυρετό;
Η προγιαγιά θα σου βάλει θερμόμετρο.
Δεν θα μείνεις εδώ μαζί μου;
Δεν θέλω να βγαίνεις πια.
Φοβάμαι.
Γλυκιά μου, δεν χρειάζεται να φοβάσαι, ναι;
Πρέπει να κάνω μερικές δουλειές,
αλλά η προγιαγιά θα σε φροντίσει μέχρι να γυρίσω.
Μη γεμίζεις τα μυαλά της Λούνα μ' αυτά τα χαζά.
Της είπες ότι είναι κολιέ προστασίας. Τώρα δεν κάνει τίποτα χωρίς αυτό.
Μα είναι κολιέ προστασίας.
Γκάμπι, είσαι ενήλικη. Μπορείς να πιστεύεις ό,τι θέλεις.
Όμως μην το μεταβιβάζεις και σ' εκείνη.
Ξέρεις κάτι; Δεν νομίζω ότι αυτά σε ενοχλούν
επειδή δεν τα πιστεύεις, αλλά επειδή σε τρομάζουν.
Θυμάσαι όταν η μαμά σου σού έδωσε αυτό το κολιέ;
Ναι.
-Είναι από τους Πολεμιστές της Σελήνης. -Ναι.
Σαν το όνομά σου, Λούνα, σελήνη.
Γι' αυτό ξέρω ότι είσαι πάρα πολύ γενναία.
Σωστά;
Θα έρθω γρήγορα, μωρό μου.
Τι είναι τα σημάδια στο στήθος του Έρικ;
Μάλλον τα έκανε κάποιο ζώο.
Ζώο; Τι ζώο;
Είναι ιατροδικαστική εξέταση, όχι μαγική σφαίρα.
Δεν τον ρώτησες για τις πληγές;
Δεν θυμόταν.
-Και η νεκροψία του θύματος; -Ασφυξία.
-Λόγω στραγγαλισμού; -Όχι, δεν υπάρχουν σημάδια στραγγαλισμού.
Τι προκάλεσε την ασφυξία τότε;
Δεν ξέρουμε.
Υπάρχει κάτι που ξέρετε;
-Άκου, κυρά μου… -Αστυνόμος Μάρσια. Θέλω να δω το πτώμα.
-Πού είναι; -Δεν ξέρω.
Τι εννοείς;
Καμίλα!
Δεν θέλω να σου μιλήσω.
Σε παρακαλώ. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Σε υπερασπίστηκα. Εναντιώθηκα στην Ινές, στον Τούτου! Τώρα είναι νεκρός.
-Σκότωσες τον Τούτου. -Όχι!
-Δεν νομίζω ότι το έκανα. -Δεν νομίζεις;
Περίμενε, Καμίλα!
Λιποθύμησα. Δεν θυμάμαι τίποτα.
Όταν συνήλθα, ήταν ήδη νεκρός.
Είμαι γιος του Μανάους.
Εμπρός, Αλμπουκέρκι; Άκου. Μόλις βρήκα…
-Έκλεψες το πτώμα. Συλλαμβάνεσαι. -Θα με συλλάβεις;
Τι φοβάσαι τόσο;
Τι κάνεις;
Κοιμήσου, μωράκι μου
Η Κούκα θα έρθει να σε πάρει
Ο μπαμπάς είναι έξω στο χωράφι
Δεν μπορώ να αλλάξω το ποια είμαι. Δεν έκανα τίποτα κακό!
Τίποτα κακό;
Όχι! Αγαπώ τη Λούσι. Με αγαπάει. Είναι απλώς αγάπη.
Αυτό δεν είναι αγάπη, αλλά ένα βδέλυγμα.
Αν θες να ζήσεις έτσι, καλώς, αλλά όχι κάτω από τη στέγη μου.
Είσαι ένα φρικιό.
Ηρέμησε.
Όλα θα πάνε καλά.
Ξέρω πώς είναι να σε απορρίπτουν, Μάρσια.
Ντρόπιασα την οικογένειά μου.
Έμεινα έγκυος ανύπαντρη…
Με έδιωξαν από το σπίτι.
Αποφάσισα να κρατήσω το μωρό.
Όμως γεννήθηκε νεκρό.
Το πλήρωσα ακριβά. Αλλά να 'μαι τώρα εδώ.
Δεν είσαι φρικιό.
Μπορείς να 'σαι ένας από μας.
Δεν ξέρω, Καμίλα. Όλα είναι μπερδεμένα.
-Μα δεν σκότωσα τον Τούτου. -Πώς το ξέρεις αν δεν θυμάσαι;
Αν όντως σκότωσα τον Τούτου, μπορεί να έχω σκοτώσει και τον Μανάους.
Ηρέμησε, Έρικ.
Πρέπει να θυμηθείς τι έγινε.
Πού ήσουν όταν πέθανε ο Μανάους;
Ο κόσμος είναι σκληρός, Ισάκ.
Φοβούνται καθετί διαφορετικό,
διότι αποκαλύπτουμε πώς όλοι τους είναι ακριβώς το ίδιο,
το πόσο βαρετοί είναι.
Πού είναι;
-Ο Τούτου πέθανε και ρωτάς για την Καμίλα; -Αν δεν ήταν αυτή, θα ζούσε ακόμα.
-Ινές, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι τώρα. -Έχουμε απομακρυνθεί από καιρό, Ισάκ.
Δεν υπάρχει γυρισμός.
Ξέρεις ποιος τους σκότωσε;
Ναι.
Το άτομο που σκότωσε ο Κουρουπίρα.
Και τώρα επέστρεψε.
Βρήκαμε το δελφίνι εδώ.
Πάρκαρα το αμάξι μου απέναντι.
Ήταν να συναντήσω κάποιον που ήξερε κάτι για τον θάνατο της Γκαμπριέλα.
Πιστεύω ότι ήταν ο Μανάους.
Και μετά τι έγινε;
Δεν είμαι σίγουρος. Εκείνη τη νύχτα νόμιζα ότι έλειπα μισή ώρα,
-αλλά μάλλον ήταν πολύ περισσότερο. -Πόσο περισσότερο;
Ώρες.
Το χειρότερο, δεν θυμάμαι τι έκανα εκείνο το βράδυ.
Την άλλη μέρα βρήκα εδώ το δελφίνι.
Εκείνος ο τύπος!
-Τι μ' αυτόν; -Ήταν εδώ, τον θυμάμαι.
Φίλε, να σου πω λίγο;
Μην ανησυχείς, θα μιλήσουμε μόνο.
Άκου, με έχεις ξαναδεί, έτσι;
Εδώ, στην παραλία.
Βλέπω πολλούς στην παραλία. Δεν θυμάμαι.
Ήμουν εδώ τη Δευτέρα το βράδυ, στο αμάξι μου. Ήμασταν μόνο εμείς οι δυο.
Για να το λες εσύ…
Τον θυμάσαι;
Ναι.
-Τι θυμάσαι; -Βγήκε για να μιλήσει με έναν άντρα.
Πώς ήταν αυτός ο άντρας;
Ήταν ψηλός, δυνατός, φορούσε καπέλο.
Τι έκανε στον άντρα;
Τον άρπαξε από τον λαιμό.
Έτρεξε προς τη θάλασσα κι αυτός τον κυνήγησε.
Και μετά;
Μόνο αυτό είδα.
-Τι; -Θα πάω στο Τορέ, να μιλήσω με τον Σίσο.
-Θα έρθω μαζί σου. -Όχι. Αν είμαι ο φονιάς, κινδυνεύεις.
-Δεν σε φοβάμαι. -Εγώ όμως φοβάμαι.
Μείνε μακριά μου.
Γιαγιά!
Λούνα.
Γιαγιά!
Τι συμβαίνει, μωρό μου;
Ηρέμησε, αγάπη μου.
Εδώ είμαι. Ηρέμησε.
Γιαγιά!
Σου χρωστώ μια συγγνώμη.
Τα πλάσματα πεθαίνουν, σωστά, Έρικ;
Ήμουν μπροστά όταν πέθαναν ο Μανάους κι ο Τούτου.
Αλλά δεν το θυμάμαι.
Πιθανόν να τους σκότωσα εγώ.
Ίσως σκότωσα και την Γκαμπριέλα.
Πρέπει να κάνω την τελετή που μου είπες.
Τράβα να πηδήξεις, μικρέ!
Ιμπερέ…
Φτάνει.
Πώς πάει, μικρέ;
Πρέπει να γυρίσεις.
Ακούω έναν παράξενο θόρυβο. Τι είναι;
-Κοίτα… -Ιμπερέ, δεν καταλαβαίνεις.
Ιμπερέ, πρέπει να γυρίσεις.
Πήγα και γύρισα ξανά.
-Πού να γυρίσω, πιτσιρίκι; -Στον εαυτό σου! Για να μας βοηθήσεις.
Δεν πρόκειται…
να βοηθήσω κανέναν.
Εσύ πρέπει να γυρίσεις εκεί απ' όπου ήρθες και να με αφήσεις ήσυχο.
Ο Τούτου είναι νεκρός.
-Δεν είναι δικό μου πρόβλημα. -Πώς δεν είναι, Ιμπερέ;
Λες να κάνω πλάκα; Είναι σοβαρό, αδερφέ! Είναι ο κυνηγός που σκότωσες. Γύρισε.
Μας σκοτώνει όλους. Πρέπει να γυρίσεις.
-Χρειαζόμαστε τον Κουρουπίρα. -Ποτέ!
Ξέχνα τον.
Σου είπα, άσε με ήσυχο.
Περίμενε! Είμαστε μια οικογένεια. Δεν σου δίνω φαγητό όταν χρειάζεσαι;
Δεν σε μαζεύω από τα χαντάκια όταν είναι τύφλα; Και τώρα μου μιλάς έτσι;
Φοβάμαι, Ιμπερέ.
Πρόβλημά σου.
Όρμα και λύσ' το. Ο Σάσι δεν είσαι;
-Είναι μέσα. Μπορούμε να ξεκινήσουμε; -Ναι, φυσικά.
-Και πώς είναι το αγόρι; -Καλά.
Είναι μεγάλος άντρας πια. Αυτή είναι η κόρη του.
Αγάπη μου,
έφερα έναν καλό κύριο που θα σε βοηθήσει να γίνεις καλά.
-Πώς τη λένε; -Λούνα.
Λούνα;
Το τσάι είναι απλώς ένα κλειδί.
Από εσένα εξαρτάται να ανοίξεις την πόρτα
και να περπατήσεις στο μονοπάτι.
Συγκεντρώσου στην αναπνοή σου
και στην καρδιά σου.
Τι θα μου συμβεί;
Θα δεις τι έχεις μέσα σου.
Τι έχεις πραγματικά.
Ίσως δεις πράγματα που θα σε αναστατώσουν. Αλλά είναι απαραίτητο.
Εμπρός.
Ξάπλωσε.
Γιαγιά!
Πρέπει να σου μιλήσω.
-Σε ξέρω; -Όχι. Αλλά ήξερα την Γκαμπριέλα.
-Πες μου. -Ήμουν εκεί όταν πέθανε.
Με την εξουσία που μου έχει δοθεί, αποκαλύψου!
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα