‪เราล่าเพื่อเป็นอาหารเท่านั้น คุณอันตูเนส
‪คุณกลัวมั้ยคะ
‪ไม่ได้กลัว
‪เคารพต่างหาก
‪คืออย่างนี้ คูรูปิร่าน่ะ...
‪ทำร้ายเฉพาะผู้ที่ทำลายป่าและทำร้ายสัตว์ป่า
‪- แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนคะ ‪- ไม่มีใครรู้
‪เมืองเติบโตขึ้น
‪ป่าหดเล็กลง
‪เลยไม่มีใครเคยเห็นเขาอีก
‪แต่ฉันคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่
‪ที่ไหนสักแห่ง
‪แค่โทรมาบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪ปาร์ตี้ที่หมู่บ้านตอเร่นี้สวยงามมาก
‪ฉันภูมิใจกับชุมชนนี้จัง
‪และแน่นอน ลูกสาวของคุณกำลังสนุก
‪เธอเพิ่งกินคันจิกาจนอิ่มแปล้ ใช่มั้ย ลูน่า
‪- สวัสดีพ่อสิ ส่งจูบหน่อย ‪- พ่อขา!
‪นั่นแหละ ฉันอยากให้คุณมาอยู่ที่นี่กับเราจัง
‪งานเลี้ยงจะจัดยาวๆ ไป ถ้าคุณเปลี่ยนใจก็...
‪ขอโทษค่ะ
‪รักคุณ
‪เธอแน่ใจนะว่าสบายดี
‪ไฟไหม้!
‪- ไฟไหม้! ‪- ช่วยกระจายข่าวด้วย
‪- ไฟไหม้! ‪- ไฟไหม้ รีบมาช่วยกัน!
‪- ดูลซ์ เธอเห็นลูน่ามั้ย ‪- ไม่เห็น
‪- ที่ไหน ‪- วิ่ง!
‪- คุณเห็นลูกสาวของฉันมั้ย
‪เธอไปทางนั้น
‪ลูน่า!
‪ฉันเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้าป่า
‪ลูน่า!
‪เอริค นายอยู่ไหน ‪ฉันจะไปหมู่บ้านตอเร่ มีไฟไหม้ที่นั่น
‪เร็ว!
‪คุณเห็นกาบรีเอลามั้ย
‪เร็วๆ
‪เอริค เฮ่
‪ไม่
‪ลูน่า
‪ลูกรัก
‪เป็นไรหรือเปล่า
‪พ่ออยู่นี่แล้ว
‪ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
‪ไม่เป็นไรแล้ว
‪พ่ออยู่นี่แล้ว
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(หนึ่งเดือนต่อมา)
‪แผนกพิทักษ์สิ่งแวดล้อมครับ
‪อัลบูเกร์
‪เอริค
‪ดีใจที่นายกลับมา
‪ลูน่าเป็นไงบ้าง
‪- ยังตื่นกลัวอยู่เลย ‪- แล้วนายล่ะ
‪นายต้องทำใจให้เร็ว เธอถึงจะดีขึ้น
‪- นี่อะไร ‪- มีคนพยายามติดต่อนาย
‪เห็นบอกว่าเป็นเรื่องส่วนตัว
‪คดีสืบสวนมีความคืบหน้าบ้างมั้ย
‪เอริค นายไปคุยกับอิโว่ดีกว่า
‪(หัวหน้าตำรวจ)
‪อิโว่
‪เราปิดคดีนี้แล้ว เอริค
‪จากรายงานที่เรามี ‪เราหาข้อสรุปสาเหตุไฟไหม้ไม่ได้
‪อาจเกิดจากโคมไฟกระดาษ ‪ในช่วงเทศกาลเดือนมิถุนา
‪ถามจริง
‪มันเป็นอุบัติเหตุ
‪นายจะต้องยอมรับและใช้ชีวิตต่อไป
‪ภรรยาของผมตายและยังจับตัวผู้ร้ายไม่ได้
‪นายยังไม่ต้องกลับมาทำงานหรอก ‪ค่อยๆ ใช้เวลา
‪จนกว่านายจะรู้สึกดีขึ้น
‪- ไงครับ ยาย ‪- ไงจ๊ะ วันนี้กลับเร็วเหรอ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ก็เหมือนเดิม
‪ในเมื่อหลานกลับมาเร็ว
‪ยายจะไปทำธุระสักหน่อย
‪แล้วยายจะไปเล่นไพ่ที่บ้านของจูดิธ
‪ไปเลยครับ ไม่ต้องห่วง
‪- บาย ‪- บาย
‪ลูกทำอะไรอยู่น่ะ
‪หนูขอโทษค่ะ พ่อ
‪ไม่เป็นไร ลูกรัก
‪เอากล่องนั้นมาตรงนี้สิ
‪มาหาพ่อ
‪มานั่งตรงนี้จ้ะ
‪พระเจ้าช่วย ดูเด็กคนนี้สิ
‪- เด็กคนนี้ใครเอ่ย ‪- หนูเอง
‪รวมข่าวเกี่ยวกับงานของแม่
‪(นักมานุษยวิทยาสู้เพื่ออนุรักษ์คติชุมชนริมน้ำ)
‪ฝันของแม่คือพลิกป่านั้นเป็นป่าสงวน
‪ลูกรู้มั้ยว่าป่าสงวนคืออะไร
‪- หนูไม่อยากดูแล้ว พ่อ ‪- ไม่เอาน่า ลูน่า
‪ลูน่าจ๊ะ
‪ฮัลโหล ใครพูดครับ
‪ผมได้ข้อความจากคุณ
‪ครับ ผมเป็นสามีของเธอ ทำไมครับ
‪กำลังโอนสายของคุณเข้าสู่เครื่องตอบรับ...
‪พ่อ เรามาทำอะไรที่นี่
‪- พ่อต้องคุยกับใครคนหนึ่งจ้ะ ‪- จะนานมั้ย
‪ไม่จ้ะ
‪กลับบ้านกันเถอะ
‪ปาร์ตี้ที่หมู่บ้านตอเร่นี้สวยงามมาก
‪ฉันภูมิใจกับชุมชนนี้จัง
‪นั่นแหละ
‪งานเลี้ยงจะจัดยาวๆ ไป ถ้าคุณเปลี่ยนใจก็...
‪ขอโทษค่ะ
‪รักคุณ
‪เฮ่ ตรงนั้นน่ะ รอเดี๋ยว
‪ช่วยหยุดก่อน
‪คุณกำลังทำอะไร
‪ฉันต้องเอามันออกไปจากตรงนี้
‪เจ้าตัวนี้ต้องไปกับเจ้าหน้าที่ ‪จากแผนกพิทักษ์สิ่งแวดล้อม
‪โลมาสีชมพู
‪มันมาอยู่...
‪มาร์เซีย
‪ไอเนสอยู่มั้ย
‪ไอเนส
‪ไอเนส ฉันเอาเขากลับลงทะเลไม่ได้
‪- ตำรวจโผล่มา ฉันตกใจมาก ‪- ใจเย็น
‪ใจเย็น
‪นายรู้ว่าควรทำยังไง
‪- สัตว์น้ำจืดมาอยู่... ‪- อัลบูเกร์
‪- ช่วยตอบเราหน่อยค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪คุณพอรู้มั้ยคะว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เราต้องผ่าชันสูตร
‪เราไม่ได้แม้แต่รถสายตรวจ ‪นายคิดว่าเราจะได้ผ่าชันสูตรเหรอ
‪เอาขึ้นกระบะรถของฉัน
‪ชาวริโอรับอรุณกับเหตุประหลาด
‪โลมาสีชมพูตัวหนึ่งเกยตื้นบนหาดฟลาเมงโก
‪เราพบสัตว์น้ำจืดชนิดนี้ได้เฉพาะทางเหนือ
‪แต่มันกลับมาตายบนชายฝั่งรีโอ
‪ตำรวจพิทักษ์สิ่งแวดล้อมจะสืบสวนเรื่องนี้
‪ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมในข่าวค่ำ
‪ลุงต้องไม่เชื่อแน่
‪ผมมีเรื่องเครียดจะบอก ตื่นสิ
‪เร็ว ผมมีขนมมาฝาก
‪เอาไป
‪- โย่ ‪- เฮ่
‪ว่าไง
‪ไม่เอาน่า ตูตู
‪เอาคืนมา
‪อยากให้ผมทำอะไรอีกล่ะ
‪เอริค
‪อิโว่โทรมา มีอะไรคะ อิโว่
‪- เอริคอยู่กับคุณหรือเปล่า ‪- อยู่ค่ะ ทำไม
‪ให้เขาจัดการเรื่องโลมา
‪เกิดเรื่องที่หมู่บ้านตอเร่
‪- ผมว่าคุณควรไปคนเดียว ‪- ได้ค่ะ ฉันจะไปเลย
‪นายไปจัดการผ่าศพโลมา ‪ฉันจะไปหมู่บ้านตอเร่
‪ว่าไงนะ
‪นายได้ยินอิโว่พูดนี่ เราอย่ามีปัญหาเลย เอริค
‪ฉันไม่สนอิโว่หรอก
‪- มีซากโลมากำลังเน่า... ‪- เฮ่ พวก
‪- น้ำแข็งเท่าไหร่ ‪- ยี่สิบเหรียญ
‪(หมู่บ้านตอเร่)
‪กาบี อย่ามองผมแบบนั้น ก็แค่เทศกาลเดือนมิถุนา
‪มันไม่ใช่แค่เทศกาล มันคืองานของฉัน
‪นี่คือคนที่ฉันเจออยู่ทุกวัน ‪และฉันอยากให้คุณได้รู้จักกันจริงๆ
‪ที่รัก ผมมีงานท่วมหัวเลย
‪- พ่อขา ‪- ว่าไงจ๊ะ
‪พ่อเห็นสร้อยคอของหนูมั้ย
‪สร้อย... แย่แล้ว
‪บอกแล้วใช่มั้ยให้ลูกแปรงฟันไม่งั้นจะฟันหลอ
‪ทีนี้เราจะต้องถอนทิ้งหลายซี่เลย
‪ผุหมดแล้ว
‪ไปกันเถอะจ้ะ ให้พ่อทำงานนะ
‪กาบี
‪โทรศัพท์ของคุณ
‪"โทรศัพท์ของคุณ"
‪- อะไรนะ ‪- คำสุดท้ายที่ฉันพูดกับเมีย
‪ว่าไง เธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ขาดออกซิเจนเหรอ
‪อาจจะเป็นเพราะอุณหภูมิของน้ำเปลี่ยน
‪หรือสารปนเปื้อนอะไรสักอย่าง
‪ทำงานกันเถอะ
‪และเรามาที่นี่ในวันนี้เพราะบริษัทก่อสร้าง
‪ยื่นข้อเสนอครั้งหนึ่งในชีวิตให้เรา
‪เราเอาเงินก้อนนี้ไปซื้อบ้านสวยๆ ‪ในที่ที่ดีกว่าเดิมได้
‪และมีชีวิตที่ดีขึ้น
‪อาชีพของฉันคือทำประมง เชา
‪ฉันจะไปทำมาหากินอะไรอื่นได้
‪แล้วอยู่ที่นี่ไปจะมีประโยชน์อะไร ‪ถ้าไม่มีปลาอีกแล้ว
‪เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪เราอย่าเพิ่งวู่วามกันเลย
‪ทุกคน ตาสว่างซะที ให้ตายเถอะ
‪พวกนั้นกำลังจะให้เงินชดเชยเรา ‪ทั้งที่นี่เป็นที่ดินของเขาอยู่แล้ว
‪ตอนพ่อของฉันมาอยู่ที่นี่ มันไม่มีอะไรเลยนะ
‪ตอนนี้นายใช้กระดาษแผ่นเดียว ‪มาบอกว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ดินของฉันเหรอ
‪เพราะคนแบบแก...
‪- เริ่มแล้วไง ‪- เรื่องมันถึงได้เป็นอย่างนี้
‪นี่เป็นลางร้าย
‪ทุกคน พูดจริงๆ นะ บ้าไปแล้ว มันก็แค่ตำนาน
‪ตำนานกินไม่ได้
‪เพราะตำนานนั้นต่างหาก
‪ฉันถึงหาเลี้ยงตัวมาได้ตลอดชีวิต
‪ใช่
‪นึกดูซิว่าถ้าแม่ของแก...
‪- อย่ามาพูดถึงแม่ของผม ‪- ใจเย็น ทุกคน
‪เธอคงเสียใจมาก
‪เสียใจมากๆ
‪ที่เห็นแกกลายเป็นแบบนี้
‪เขาก่อปัญหาไม่หยุด
‪ทีนี้ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเหรอ
‪คุณซิโซ่
‪คุณจำผมได้มั้ย ผมเป็นสามีของกาบรีเอลา
‪เสียใจด้วยครับ
‪ภรรยาของคุณเป็นคนสำคัญมากของเรา
‪เธอชอบที่นี่มาก
‪เธอเป็นคนเดียวที่ห่วงใยเรา
‪คนที่พยายามอนุรักษ์ประเพณีของเรา ป่าของเรา
‪ที่คุณพูดถึงเมื่อกี้ เรื่องลางร้าย
‪อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ลูกชาย
‪เขาพูดถูกแล้ว ผมก็แค่ตาแก่บ้าบอคนหนึ่ง
‪อย่างแรก กาบรีเอลาตาย ‪แบบที่ไม่มีใครอธิบายได้
‪ตอนนี้ก็ปลาตาย ชาวบ้านหมดทางทำมาหากิน
‪แล้วยังต้องย้ายออกไป
‪ฉันว่าบริษัทรับเหมานี่โชคดีเป็นบ้า
‪- นี่เป็นเรื่องชุมชนหรือกาบรีเอลา ‪- ทั้งคู่
‪เรื่องนี้สำคัญกับฉัน
‪ส่งฉันที่ห้องแล็บ
‪สวัสดี
‪สวัสดีครับ ขอโทษที
‪สวัสดี ผมเอาสัตว์มาชันสูตรศพครับ
‪สัตวแพทย์กลับไปแล้ว
‪หมายความว่ายังไง หมอกลับแล้ว
‪เธอไม่อยู่น่ะสิจ๊ะ ส่วนฉันก็กำลังจะไปเหมือนกัน
‪ผมมีโลมาแม่น้ำอยู่หลังรถ
‪แต่ฟลาเมงโกกำลังจะเล่นแล้ว รอบสี่ทีมสุดท้าย
‪- ต้องไปแล้ว ไปกันเลยจ้ะ ‪- ถามจริง
‪เฮ่
‪- ต้องการอะไร พวก ‪- สวัสดีครับ
‪ไม่มีอะไร
‪แค่อยากเตือนว่ารถของคุณมีน้ำรั่ว
‪แล้วก็เหม็นชะมัด
‪ฉันรู้แล้ว
‪ก็ดี
‪ไงจ๊ะ สบายดีหรือเปล่า
‪ผมเพิ่งกลับจากหมู่บ้านตอเร่
‪ที่นั่นคือทั้งชีวิตของเธอใช่มั้ยครับ
‪(คติชนบราซิล)
‪คุณเป็นใคร
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪อย่าบอกใครจะดีกว่าว่าเห็นฉัน
‪พวกเขาอาจคิดว่าเธอกุเรื่องก็ได้
‪ไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นสิ่งต่างๆ
‪อย่างที่เป็นจริงได้
‪ลูน่า
‪- ลูน่า ‪- ค่ะ พ่อ
‪- ลูกยังไม่นอนเหรอจ๊ะ ‪- หนูแค่มาหยิบคุกกี้
‪- คุกกี้เหรอ ‪- ค่ะ
‪คุกกี้เนี่ยนะ
‪สาวน้อยโดนจับได้คาหนังคาเขา ‪ระหว่างขโมยคุกกี้กลางดึก
‪ไปนอนซะดีๆ ยัยหนู ‪กินคุกกี้เนี่ยนะ พ่อจะนอนแล้ว
‪- อยากฟังนิทานก่อนนอนมั้ย ‪- อยากค่ะ
‪ไม่เอาค่ะ พ่อ
‪หนูอยากฟังเล่มนี้
‪(คติชนบราซิล)
‪โอเค ห่มผ้าซะ
‪- พ่อควรอ่านเรื่องไหน ‪- ซาซี
‪"ซาซี" ไหนดูซิว่าซาซีอยู่หน้าไหน
‪หน้า 55
‪"ซาซีเป็นเด็กชายซุกซนมาก
‪เขาปรากฏตัวกลางพายุสลาตัน ‪กับขาข้างเดียวและใส่หมวกสีแดง
‪หยอกคนนั้นทีคนนี้ที
‪มัดผ้าเช็ดปากติดๆ กัน"
‪อย่าบอกนะว่าคุณเชื่อเรื่องนี้ด้วย
‪ถ้าเขาบอกว่ามีอยู่จริง ก็มีอยู่จริง
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันแต่งกับคนขี้สงสัยขนาดนี้ได้ยังไง
‪ผมเปล่าขี้สงสัย ผมเชื่อตั้งหลายอย่าง
‪เหรอ เช่นเรื่องอะไร
‪เช่นคุณ เช่นลูน่า
‪เช่นเรา
‪งานเลี้ยงจะจัดยาวๆ ไป ถ้าคุณ... ขอโทษค่ะ
‪ขอโทษค่ะ
‪งานเลี้ยงจะจัดยาวๆ ไป ถ้าคุณ...
‪ขอโทษค่ะ
‪เรื่องมันถึงได้เป็นอย่างนี้
‪นี่คือลางร้าย
‪(การต่อสู้ของชุมชนริมน้ำเพื่ออนุรักษ์ป่าสนซีดาร์)
‪นายเอาศพมาไม่ได้เหรอ ไอแซค
‪เขาเห็นหรือเปล่า
‪เอาคืนเขาไป ตูตู
‪(หมู่บ้านตอเร่)
‪ผมอยากแจ้งความ
‪พบศพในป่าสนซีดาร์
‪คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล