Luno, przywitaj się z tatą. Prześlij mu buziaka.
Cześć, tato!
Pali się!
Jakaś dziewczynka weszła do lasu!
Luno!
Luno.
Tatuś tu jest.
Wszystko będzie dobrze.
Musisz być dla niej silny.
To delfin słodkowodny.
Może odjechać tylko z policją ekologiczną.
Nie mam go.
- Przyszedł gliniarz. Zamarłam. - Uspokój się.
Wiem, kto to był.
Wie, że Manaus jest delfinem.
To samo spotkało Gabrielę.
Nie zdobyłeś ciała, Isaacu?
Czego chcesz od Manausa?
Jego zabójca zabił moją żonę.
Nie wiem, co się stało.
- Zaciągnęłam go na dno oceanu... - Ale nie umarł.
Jeśli przeżył, musi być jakiś inny.
Znasz te opowieści dla dzieci?
Śpij, maleńka...
Są prawdziwe.
Wiem, że to nie pożar zabił Gabrielę, ale człowiek też nie.
Jest tak zły, że nawet niebiosa i ziemia nie chcą jego duszy.
Uwięźmy to Suche Ciało.
Już nie chcę, żebyś odchodził.
Boję się.
Musisz przestać opowiadać Lunie bzdury.
Mówiłaś, że naszyjnik ją chroni. Nigdzie się bez niego nie rusza.
Naszyjnik ją chroni.
Pamiętasz, kiedy mamusia ci go dała?
Tak.
Duchy potrzebują ciała.
Wykorzystują kogoś do zabijania.
Widziałem Suche Ciało.
Jest w Lunie.
Luno!
Wejdź we mnie.
Opuść to ciało i wejdź w moje.
Nie ma już w niej Suchego Ciała.
Eric rusza za Curupirą.
Ericu.
Czeka cię jeszcze długa podróż.
Tato!
Co się stało?
Co się stało, kochanie?
Gdzie mój tata?
AMAZONKA, PARÁ
Zobaczmy.
To wszystko.
Jak mam im to pokazać?
Jorge?
Tam! Tam, szefie.
Wąż.
Weź broń. Szybciej!
Tym razem cię dorwę.
Hej.
Teraz podskocz.
Jesteś kluczem do Marangatu? Całe tamtejsze złoto jest moje.
NIEWIDZIALNE MIASTO
Idę po ciebie, tato.
Inês!
To drzewo z mojego snu.
Chodź, Inês!
Musimy iść szybciej. Kończy nam się światło.
Czekaj.
To miejsce ma w sobie niespotykaną energię.
Dobrą czy złą?
Tylko ludzie są dobrzy albo źli, Luno.
Zostań tutaj.
Nie ruszaj się.
Jak się tu dostałaś?
To miejsce jest pod ochroną. Nie ma jak wejść.
Muszę być z przodu.
Jak w moim śnie.
Chodź.
Mój tata tu jest, Inês.
Wchodzę.
Czekaj.
Coś jest nie tak.
Zaszłyśmy tak daleko. Wchodzę.
Musimy odejść.
To nie nasze miejsce.
Nie ma żadnych znaków ani ogrodzeń.
Świat to nie tylko to, co widzisz. Dobrze o tym wiesz.
Stąd wiem, że mój tata jest tu z nami.
Natura ma swoje zasady.
Nie możemy po prostu robić, co chcemy.
Poza tym
potrzebuję czasu, by zrozumieć, jaką energię ma to miejsce.
Chodź.
Ktoś wszedł do Marangatu.
Jak?
A wąż?
Nie ma go już wśród nas.
Dotarcie tu zajęło nam dwa lata.
To był zły moment. Zrozum.
Wiem, co myślisz.
Chcę tylko znaleźć tatę.
Znajdziemy go.
POCHODZENIE I SYMBOLE
Zrobię wszystko, by dostać to, czego chcę.
Już odchodzisz?
Dopiero co mnie wezwałaś.
Czemu waszemu pokoleniu tak trudno siedzieć i czekać?
Matinto.
Spodziewałaś się staruchy?
Możesz spełnić każde życzenie?
Jeśli naprawdę tego chcesz.
Jeśli chcesz tego ponad wszystko.
Chcę, żebyś sprowadziła z powrotem mojego tatę.
Nie spełnię twojego życzenia,
jeśli nie będziesz przestrzegać wszystkich zasad.
To zasada numer jeden.
Jakie są pozostałe?
Zasada numer dwa:
najpierw ja dotrzymam obietnicy,
a potem ty dotrzymasz swojej.
Po tym, jak sprowadzę twojego tatę,
musisz mi dać coś w zamian.
Co?
Dasz mi, co zechcę.
To ostatnia zasada.
Dobrze.
Zgoda.
To twoja szansa.
Nie boję się ciebie.
A powinieneś.
Nie blefuję.
Myślisz, że złoto zrobi z ciebie ważniaka?
Zawsze będziesz pionkiem.
Zabierz mnie tam
albo zgiń.
Co?
Co ty mówisz, Indianinie?
Wolę umrzeć.
Wolisz umrzeć?
Wolisz umrzeć? Naprawdę?
Wolisz umrzeć, co?
Co zrobiłeś?
Co to było?
Lazo nie chce.
Lazo cię nie zabierze.
Lazo nie chce iść.
Lazo cię nie zabierze.
Lazo nie chce.
- Lazo cię nie zabierze. - Hej.
Nie skrzywdzę cię.
Nie chcesz złota?
Nie. Chcę moją córkę.
- Jeśli cię uwolnię, pomożesz mi uciec? - Uciec?
To zbyt trudne.
Gdzie jesteśmy?
Jesteśmy w piekle.
Chodź ze mną.
Co to było?
Widzisz to, co widzi Lazo?
Prawie zdjąłeś klątwę z Lazo.
- Prawie zdjąłeś klątwę z Lazo! - Hej!
Co jest, kurwa?
- Tędy, staruszku! - Zawsze biorą Lazo.
Uspokój się.
Zawsze znajdują Lazo.
- Czego chcesz, gringo? - Zawsze biorą Lazo!
Powiedz!
Spieprzajmy!
Przyszli policjanci i zabrali gringo.
Musiałem się wydostać.
Jakiego gringo, Danilo?
Nie wiem, nigdy go nie widziałem.
Chciał starca.
Zjawił się i wszystko podpalił.
- „Wszystko?” - Tak.
Sprzęt?
Wszystko.
- Zabrał starca? - Nie.
Wysłałem go do księdza do kościoła.
A klucz? Gdzie nasz klucz?
Indianin...
Gringo strzelał.
Został zabity.
Co zrobimy z aukcją?
Dałeś umrzeć jedynej osobie, która mogła nam dać dostęp?
I nic nie zrobiłeś?
Próbowałem go ratować.
Robiłem wszystko, żeby go uratować.
Skoro to wystarczyło,
po co był nam żywy?
Ty idioto.
Skąd weźmiemy klucz na aukcję?
MIT MARANGATU
NIELEGALNE WYDOBYCIE
Czego szukasz?
Nie wiem.
Może coś przeoczyłam.
Wiem, że tata ci ufał.
Ja też ci ufam.
Ale po śmierci Indianina nie możemy wejść.
Może powinniśmy odwołać aukcję z inwestorami.
Nie wycofam się.
Zrobię wszystko, by się tam dostać.
Mój Boże.
Co ci zrobili tym razem?
Lazo znalazł człowieka, który może zdjąć naszą klątwę, ojcze.
Lazo...
Pomocy!
Spokojnie, zajmiemy się tobą.
Nie mogę tego zrobić. Za bardzo się narażę.
Jesteś sędzią, możesz robić, co chcesz.
Ciągle zajmuję się spawami wydobycia. Myślisz, że nikt tego nie widzi?
Gringo znalazł moją kopalnię. Dowiedz się, kim jest i co wie.
Nie mogę.
To głośna sprawa.
Musimy go znaleźć, zanim on znajdzie nas.
Poczekajmy trochę.
Dowiem się czegoś, kiedy wszystko się uspokoi.
To nie była prośba.
Dowiedz się, kim jest gringo.
Dowiedz się, kim jest i co wie.
Wiedziałam, że mogę na ciebie liczyć, Clarice.
Czemu jestem skuty?
Kim jesteś?
Ja tu zadaję pytania.
Co robiłeś przy kopalni?
Nie wiem, o czym mówisz.
Byłeś w nielegalnej kopalni, która eksplodowała,
i nic nie wiesz?
Pamiętam...
pamiętam eksplozję.
- Nie wiem, skąd się tam wziąłem. - Masz kłopoty.
Lepiej współpracuj.
Nie jestem w to zamieszany.
Tylko nie pamiętam dobrze.
Ale...
pamiętam, że był tam...
związany stary człowiek.
Byli tam też dwaj faceci i...
- Zabili rdzennego mieszkańca. - Kogo?
Co pani robi?
Telma Dyorá, prokurator.
Mówił, że zabito rdzennego mieszkańca. Macie ciało?
Indianina?
- Nie. - Mówi się: „rdzenny mieszkaniec”.
Tak. Przepraszam panią.
Za dużo śpisz.
Co?
Chcesz znaleźć córkę, prawda?
Znasz Lunę? Gdzie ona jest?
Chcesz ją znaleźć? Czy nie?
Nie ma pani prawa przesłuchiwać podejrzanego.
Nikt nikogo nie przesłuchuje.
Nie może pani rozmawiać z nim bez pozwolenia.
Przepraszam.
Cholera.
Podejrzany uciekł. Wzywam wsparcie.
Hej!
Dokąd idziesz?
„...świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata,
jak i ja nie jestem ze świata”.
Ewangelia św. Jana, rozdział 17,
werset 14.
Zgubiłeś się?
Chodźmy!
Dokąd mnie zabierasz?
Chodź za mną, to zobaczysz.
Szybciej!
Hej. Bento!
- Później. - Gdzie byłeś?
Muszę iść.
Dalej!
Chodź.
Hej, mały.
Gdzie jesteśmy?
Porto da Palha. Nie wiesz?
Belém?
Naszprycowali cię czymś w szpitalu?
Chodź. Tędy.
Chcesz dać się złapać?
Jestem w Porto da Palha. Szukałem wszędzie.
Ani śladu.
Zgubiliśmy go.
Tu też go nie ma. Wracam do auta.
Chodź.
Czysto. Chodźmy.
Przyszłam powiedzieć, że nie chciałyśmy naruszać sanktuarium waszego ludu.
Nazywamy to Marangatu.
Dziewczyna cię przyprowadziła?
Wiedziałaś, że przybędziemy?
- Mały! Nie kręcimy się w kółko? - Chodź!
Idź. Schowaj się.
Ruchy.
Dalej!
Mały.
Gdzie ona jest?
Myślałem, że tu jest.
Musi być gdzieś indziej.
Znajdziesz ją, jeśli podążysz za jej zapachem.
Uwolnij...
mnie od tego.
To klątwa.
Z Lazo prawie zdjąłeś.
- Luna. - Proszę!
Proszę, zdejmij ją!
Zdejmij ją.
Luna.
Luno!
Tato!
Kochanie.
- Kochanie. - Tato.
Tęskniłam za tobą.
O Boże.
Aleś ty urosła!
Jesteś taka piękna.
Wiedziałam, że wrócisz, tato.
Kochanie.
- To twoje? - Tak.
To ty jeździsz na desce?
I to od dawna.
Jak się tu dostałaś? Babcia cię przyprowadziła?
Nie, tato.
Prababcia zmarła.
- Jak długo mnie... - Ponad dwa lata, tato.
Ale...
- Ale... - Cuca się mną zajęła.
Inês?
Tak.
Cały czas cię szukałyśmy. Mój sen się spełnił.
Jaki sen? Co masz na myśli?
Odkąd cię ostatnio widziałam, śniłam o twoim powrocie.
Ale nie znałam miejsca.
Potem zaczęłam badać istoty i rozszyfrowywać swoje sny.
Cuca bardzo mi pomogła.
- Gdzie ona jest? - Zaprowadzę cię.
Chodź.
Masz zielone włosy?
Mówiłem o dziewczynie, jak mi kazałeś.
Poszedł za mną.
Miałeś rację, przyjacielu.
Miałeś rację.
Osiem razy.
Dzwon zadzwonił osiem razy.
Powinienem być w klatce.
Ale jestem wolny.
Uwolnił mnie od klątwy.
Szkoda, że nie mogłem go tu sprowadzić zgodnie z umową.
Ale obiecuję,
że go znajdę
i sprawię, że zdejmie klątwę i z ciebie.
Znajdę sposób.
Chodź.
Inês, zobacz, kto tu jest!
Chodź.
- Luno... - Tak?
Dasz nam chwilę?
Od lat cię nie widziałam.
Słuchaj ojca, Luno.
- To jakieś jaja. - Hej.
Spakuj się, idziemy stąd.
Dziękuję za opiekę nad Luną.
Słyszę pytania w twojej głowie.
Świetnie. Najpierw powiedz mi, co się dzieje.
Spróbuję.
Ale najpierw musisz się uspokoić.
Może usiądziesz?
Co pamiętasz?
Tamtej nocy w lesie cedrowym...
zobaczyłem Gabrielę.
A to jej miasto.
Co powiedziała Gabriela,
gdy ją widziałeś?
Że mam misję.
- Jaką misję? - Nie wiem.
Nie wiem.
Co było później?
- Umarłem? - Nie.
Nie umarłeś.
Rana zaczęła się rozprzestrzeniać.
Przejmowała twoje ciało.
Prosiłam, żeby cię wyleczyło.
Syna wody.
Zabrało cię.
Ale nie wiedziałam dokąd.
Nie wiedziałam, kiedy wrócisz.
A teraz jesteś tu.
Dzięki Lunie i jej snom?
Luna nie jest zwykłą dziewczynką.
Jest twoją córką.
- A ty jesteś jednym z nas. - Nie jestem.
Nie możesz od tego uciec.
Straciłem wszystko.
Straciłem Gabrielę.
Straciłem pracę.
Przegapiłem dzieciństwo Luny i pogrzeb babci.
Nie wytrzymam, jeśli stracę coś jeszcze.
Nie chcę tego dla Luny.
Dziękuję za opiekę nad nią, ale wracamy do dawnego życia.
Gabriela mówiła o misji.
Moją misją jest zapewnić mojej córce normalne życie.
I to właśnie zrobię.
Chciałaś odejść bez pożegnania?
Co tu robisz?
Znalazłaś swojego tatę,
prawda?
Czego chcesz?
Ciebie.
Luno!
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz