Neredesiniz, Yüzbaşı?
Ablamın ailesiyle yoldayız.
Nerdeyse geldik, bekleyin bizi.
Doğru yoldan mı gidiyoruz?
Bu yolu defalarca kullandım.
Diğer yolların hepsi tamamen kapalıdır.
Ne olur... Bizi de alın...
Kızım çok küçük.
Lütfen bizi limana götürün...
Yalvarıyorum... Isırılmadım! Isırık değil bu!
Bizden korktuysanız, en azından bebeğimi alın.
Efendim?
Size yalvarıyorum! Efendim!
Lütfen!
Jung-seok...
Gemiye binene kadar bana tek kelime etmeyin!
Bize bu korkunç virüsün neden yayıldığını anlatır mısın, Paul?
Maalesef konu hakkında pek bilgi sahibi değiliz.
Virüsün ilk kez Güney Kore’de bir biyokimya fabrikasından görüldüğü dışında.
Bu bilinmeyen virüsün nasıl yayılmaya başladığı da tam olarak belli değil.
Tabii ki Güney Kore’de büyük bir kaos yaşandı.
Pek çok insan, ülkenin güneyinde güvenli bir...
bölge olduğuna dair internette dolaşan...
bir dedikoduya inanmaya başladı.
Busan? Bu şekilde mi telaffuz ediliyor?
Doğru. Aslında orası boşaltılmıştı.
Ama işin aslı, hiçbir yer tam olarak güvenli değildi.
Ancak Kore Yarımadası’nda tamamen güvenli bir yer var.
Doğru. Sanırım Kuzey Kore’den bahsediyoruz.
Belki de bu olayın, iki ülkenin yeniden birleşmesinden önce olmuş olması bir şanstı!
Öyle görünüyor.
Peki, Kore hükümeti tüm kuvvetini ne kadar zamanda yitirdi?
Bir gün içinde.
Lütfen yavaş olun!
Kıyı güvenliği dikkatine, gemi kalmak üzeredir.
Amca.
-İyi misin bakalım? -Evet.
Bir şeyler getirmeye gitti.
Şimdiye kadar Japonya’ya varmış olmamız gerekmez miydi?
Muhtemelen çok az kalmıştır, merak etme.
Yüzbaşı!
-Ne oldu? -Tekrar Hong Kong’a dönüyoruz.
-Neden böyle birdenbire? -Nedenini bana söylemiyorlar.
Bir şeyi kontrol etmem lazım.
Bir saniye.
Gidip bakayım, ne varmış.
Tabii efendim.
Affedersiniz.
Bir saniye.
Komutanım!
Hong Kong’a geri döndüğümüz doğru mu?
Lütfen yerinize dönün.
Durumu anlamamız gerekiyor, komutanım!
Herkes gittikçe geriliyor.
Lütfen yerinize dönüp, emirlerimizi bekleyin.
Komutanım! Bir sorunumuz var!
Alt güvertedeki kabinlerden birinde enfekte bir şahsın olduğunu tespit ettik!
Bize de erişte verecekler mi?
Epey iyi görünüyor.
İçeri gelin.
Sıradaki lütfen.
Bu da nesi!
Enfekte olan biri var!
Merak etme bebeğim, ben yanındayım.
Nefes al bebeğim, ben hiçbir yere gitmiyorum.
Geçecek.
Bak bana. Benim, annen.
Yanı başındayım, bebeğim.
Oğlumu ne yapacağız?
Bebeğim, bak dayın geldi.
-Abla... -Ne yapacağız onu?
Gitmemiz lazım abla, gel lütfen.
-Gidiyoruz! -Dayın!
Lütfen!
Abla, bırak!
-Lütfen! -Abla!
Abla!
Hayatım!
Hayır!
Hong Kong’a gidecek olan...
son cankurtaran teknesinde bile bir adet vakaya rastlandı.
Bunun üzerine komşu ülkeler daha fazla mülteci kabul etmemeye karar verdi.
Böylece Kore, tamamen karantina altına alınmış oldu.
Evet, olayın üzerinden de dört yıl geçti bile.
Evet. Dört yıl.
YARIMADA
Hong Kong
Uyandırın şunu.
Lan! Kalksana lan!
Yeter!
Kavga etmeye gelmedik.
Patron seni görmek istiyor.
Bırak beni!
Gelin.
Ne işin var burada?
Gidelim haydi.
Hyung!
"Hyung?"
Kardeş misiniz? Öylesiniz, değil mi?
İki kardeş, ha?
Hayır, hayır, hayır!
Ölen karımın kardeşi.
Benim değil.
Epey trajik bir hikâye anlaşılan.
Otursana.
Bu yarımadalıların da olayı neyse artık...
Var sizde bir şeyler.
Hep keder, kahır dolu hikâyeler...
Neyse, biz işimize bakalım.
“Ülkeniz” mi diyeyim istersiniz, yoksa “yarımada” mı?
Kulağıma bir şeyler geldi.
Kendi kaderlerini yazmak isteyen birtakım insanlar...
oraya geri dönüyormuş.
Tabii zombiler, ortada sahipsiz kalan...
altını da, parayı da umursamıyor.
Bence süper düşünmüşler!
Oraya gitmemizi mi isteyeceksin?
Kafayı mı yedin?
Kardeşim...
Kafam gayet yerinde, çok sağ ol.
İyi.
Peki...
Yarımadaya komşu ülkeler...
sınırı geçecek her gemi ve uçağı kontrol ediyor.
Nasıl girilip, çıkılacak?
O iş bizde.
Sınır muhafızlarını kafaya takmana gerek yok.
Biz onları görüyoruz, onlar da karşılık olarak gemileri görmüyor.
İşin aslı, paramız da, kamyonumuz da vardı.
Tam 20 milyon dolar.
Ama dönerken yolun yarısında kayboldu. En son nerede haber almıştık?
-Omok Köprüsü’nde. -Mokdong’da?
Bence abartılacak bir durum yok.
Bir gece gidip...
kamyonu alıyor ve paralarla birlikte dönüyorsunuz.
Zombilerden de korkmayın o kadar.
Geceleri kör oluyorlarmış, öyle duydum.
Peki...
Biz ne kadar alacağız?
Asıl mesele bu, değil mi?
Yarısını.
Canlı dönmeyi başarırsanız tabii.
Kişi başı 2,5 milyon.
Kulağınızı iyi açın...
bu hükümet size ne zaman mülteci statüsü verecek...
ya da acaba günün birinde verdiğini görecek misiniz, belli değil.
Bu yüzden kendi geleceğinizi kendiniz kurarsanız iyi edersiniz.
Kafanızı kullanın!
Tekneye atlayıp, kamyonu getireceğiz, o kadar.
Nesi zor ki bunun?
Yarım günlük iş.
Deli misin? Oraya geri gidilir mi?
Burada kalıp, bu böcek hayatına devam etmek mi istiyorsun?
Keşke bıraksaydın beni de, karım ve oğlumla ölseydim!
Niye kurtardın ki?
O şekilde hareket etmesem, gemideki herkes ölecekti, değil mi?
Mantıklı olan buydu.
Başlatma şimdi mantığına be!
Gerçekten denedin mi ki?
Jung-seok...
Sen de işkence çekiyorsun!
Hayattan vazgeçtin!
Neyse tamam ya, boş ver.
Ben gidiyorum...
sen de mantığınla burada otur.
Bir daha da karşılaşmayalım, zaten birbirimizi gördükçe üzülüyoruz.
Bay bay!
Bunlar yarımadalı piçler değil mi be?
-Ne? -Virüsü bunlar getirdi ya!
Niye alıyorsunuz bunları içeri?
Diğer müşteriler hiç mi umurunuzda değil?
Virüslü mü ne?
Para mara istemez, toz olun!
Sen yürü.
Yarımada sularına girmektesiniz.
Burası, Z055 Chungpyung.
-Alo? -Cevap gelmediği sürece sorun yok.
Neredeyse geldik!
Ne bu surat yahu?
Yakında köşeyi dönüyorsunuz.
Ne lazımsa alın.
Unutmayın, zombiler gece görmez ama sese duyarlıdır.
Ve önemli bir nokta.
Sizi bıraktıktan sonra üç gün boyunca denizde bekleyeceğiz.
Bunları alın.
Biri sana.
Bu da sana.
Kamyonla limana gelince beni arayın...
gelip tekneyi çekelim.
Son olarak!
Oradan canlı çıktığınıza göre şunu iyi biliyorsunuzdur.
Birbirinizi kurtarmak için kahramanlık yapmayın sakın.
Merak etme. Gayet iyi biliyoruz.
Süper!
Bizi hayal kırıklığına uğratmayın.
Ortak geçmişinizin olması beni geriyor.
Evet ya.
Ne olursa olsun bu işi başarmalıyız.
Kişisel hislerinizi işe karıştırmayın.
Korkmayın, bu olaydan sonra bir daha birbirimizin yüzüne bakmayacağız.
Öyle mi?
Neyse artık.
TANRI BİZİ TERK ETTİ
Turist gezisinde değiliz.
Acele edelim, güneş doğmadan önce buradan çıkmamız gerekiyor.
Tamamdır, halledelim haydi.
Tanrım.
Şimdi dene.
Süper!
Tanınmayacak hale gelmiş.
Şehir dört yılda boka dönmüş.
Buralarda mı yaşıyordun?
Taksicilik yaptığım için yolları epey biliyorum.
Şunu söyleyebilirim, o piçler çok güzel işbirliği yapıyor.
SAĞLIKLI, TASASIZ BİR ÜLKE
-Şu olabilir mi? -Nerede?
Plakası 6431 değil miydi?
Birazdan öğreniriz.
Sen burada bekle, ben yalnız giderim.
Ne? Hey, dur bir saniye!
Haydi!
Ne oldu?
O muymuş?
Değil.
Yakınlarda olmalı, biraz daha bakınalım.
Şurada bir tane daha görüyorum.
Gidip bakalım.
Tamam.
Ben gideyim...
-sen yine burada bekle. -Yok artık!
Ben süs olsun diye mi geldim buraya?
Birlikte gideceğiz.
Bayım.
Haydi gidelim.
631. Birim mi onlar?
Yok, değiller.
Tamamdır, bulduk işte.
Doğruymuş...
Aynı dedikleri gibi, hem de Amerikan doları.
Emin olduk, haydi gidelim.
Tamam, tamam.
Hey!
Buradayım!
En son bununla görüşmüşler herhalde.
Şanssız piç.
Milyoner olabilirdi.
Neyse bize kısmetmiş, çıkaralım haydi.
Aman ya...
Çürümüş bu.
Şu bacağı çeksen, teşekkürler.
Teşekkürler.
Geri zekâlılar.
-İyi misin? -İyiyim, ısırılmadım.
Ne uzun sürdü ya!
Arabaya, çabuk!
Koş, koş, koş! Az kaldı!
Süper! Haydi! Haydi!
-Gidelim! -Haydi!
Yırttık!
Şükürler olsun.
Parayı aldık mı yani?
Milyoner oldun!
Harika!
-Parayla ne yapacaksın? -Ben mi?
Şoför tutarım belki.
Gerçek bir milyoner gibi.
Şimdi tek yapacağımız, limana gidip telefon açmak.
O da çocuk oyuncağı artık!
Telefonu versene.
Tabii, bir saniye.
Al.
Bu ne böyle?
Sürmeye devam et.
Haydi, haydi, haydi!
Yaşamak istiyorsan atla.
Pardon!
Korktun mu?
Yu-jin...
sana yabancılarla konuşma demiyor muyum ben?
Dön önüne.
Tüh, bayılmış.
Kemerini takmasını söylememiş miydim?
Jooni, bunları ezebilir misin?
Biraz fazlalar.
O zaman? Ben halledeyim mi?
Ciddi misin?
Yer engebeliydi, benim kabahatim yok.
En sevdiğim buydu ya...
CITY GECE KULÜBÜ
Market kamyoneti.
Yeni gibi.
Canlı bu!
Ne olur yardım edin...
Yalvarırım yardım edin...
Ne bu gürültü ya?
Enfekte olmuş biri işte, ilk defa mı görüyorsunuz?
Lütfen...
Gel, gel, geçti hepsi.
Efendim, ne olur yardım edin...
Yalvarıyorum...
-Versene şunu! -Tut bakalım!
Efendim...
Kahretsin!
Pantolonuma sürüldü, yıkatmam lazım.
Haydi dönelim, güneş doğacak.
Siktir...
Zombiler geliyor!
Küçük pislikler!
Ben ne istiyorum, onlar ne getiriyorlar?
İtaatsizliğiniz yüzünden zincire vurmak lazım sizi.
Teğmen Yoon! Çavuş Hwang! Toplanın!
İşinizi düzgün yapsanıza!
İstediğimi getirdiniz mi?
Selam! Getirmedik, komutanım!
Nasıl getirmezsiniz ya?
Kore-ABD karargâhları aramamı bekliyor, pil olmazsa nasıl...
Yapmayın ya!
-Dalga mı geçiyorsun? -Jooni!
-Çavuş Hwang! -Dedeciğim!
Bu karargâh muhabbeti daha ne kadar sürecek?
-Sıkılmadın mı artık? -Hayır, bu sefer tamamen gerçek!
Yeni atanan Binbaşı Jane ötekiler gibi değil.
Yeni durumda bizi kurtarmaya geliyorlar.
Binbaşıyla aramız iyi.
Dinlesene, iyi arkadaşız diyorum...
-Sus artık! -İnan bana!
-Bıktım artık! Sus! -Kimsiniz siz?
Sen, yeni bir yaban köpeği olmalısın.
Z’lerin o kamyonlara bayıldığını bilmeliydin.
-Kamyon mu? -Kim bu!
Anne!
Lütfen bebeğimi alın, lütfen efendim!
Neredeyse 631. Birim tarafından yakalanıyordu.
Yine mi dışarı çıktınız?
Onu ben ikna ettim.
Niye sözümü dinlemiyorsun?
Özür dilerim anne...
Bak piller burada, dede, pil var!
Tamam! Tamam!
-Uydular. -Merhaba Jane?
Binbaşı Jane?
Jane! Jane! Tamam!
İyi misin?
-Ben de iyiyim! Evet! -Aç.
Biz güçlü askerleriz! Sorun yok!
Ben Yu-jin!
-Ne zaman geliyorsun? -Demek hala birileri yaşıyor burada...
Kimsin sen? 631. Birimden misin?
631’in ne olduğunu bilmiyorum.
Incheon’a dün gemiyle geldim.
Hong Kong’dan.
Ne?
Nereden?
Hay aksi, güneş doğuyor.
Acele edelim.
3. müfreze döndü! Kapıyı açın!
1, 2, 3, 4, 5, 6 paket bisküvi var.
Hepsi doğru.
Yine mi kurtçuk?
Açlıktan ölmek istemiyorsan ye.
Güzel görünüyor, afiyet olsun!
Afiyet olsun! Afiyet olsun!
3. müfreze döndü!
Harikasınız, çavuşum!
Er Kim! Çok güzel değil mi?
Çok güzel.
Çocuklar çok iyi çalıştı.
Bir kutu ton balığı getir bize, başka bir şey istemem.
-Üzgünüm efendim. -Hayır, getir.
Yüzbaşı Seo stoklarımızı çok sıkı tutuyor.
Kontrolsüz dağıtırsam geriye bir şey kalmayacak.
Ve Yüzbaşı Seo...
Bir kutudan ne olur be?
Ondan değil.
Getir.
-Yemek dağıtımı devam ediyor. -Getir.
Getir diyorum!
Kurtçuk mu yiyeceğim yani?
-Mesele o değil. -Bunu mu istiyorsun?
Önce ona raporlamam lazım.
Getirsene, yavşak!
Hayatında saha görmemiş bir adama mı rapor veriyorsun?
Benim komutanım o.
-Çavuşum... -Siktir git!
Burada konuşuyoruz!
Merhaba?
Efendim, canlı bir yaban köpeği ele geçirdik.
Ne?
Yaban köpeği de nedir?
Asker misiniz siz?
Yardım edin lütfen, ben buralı...
Oyun başladı mı?
Henüz değil, efendim.
-Arenaya götürün. -Emredersiniz efendim.
Yeni bir oyuncu!
Yüzbaşı Seo diye söylenmeye devam edersen ikinizi de gebertirim.
Muhtemelen içinde ne olduğunu anlamadan bütün işaret fişeklerini yemiştir.
Kurbağa kılıklı herif...
Geçen sefer ne döküntü varsa toplayıp getirmişti.
Bu ne lan?
Güçlü askerleriz.
Güçlü! Güçlü!
4 yıldır buradayız, kurtarmak için kimse gelmedi...
ama ucunda para olunca iş değişiyor, öyle mi?
Grubuna ne oldu?
Öldüler.
Hepsi.
Yeni bir köpeğimiz var!
Tatlı şey!
-O askerler kim? -Kendilerine 631. Birim diyorlar.
Sivilleri kurtarmak için kurulmuş bir ekip.
Siz onlarla mıydınız?
Kaçmadan önce orada yaşıyorduk.
En başında.
İlk yıllarda SOS sinyalleri gönderirdik...
ama sonunda pes edip, kanunsuz yaşamaya karar verdiler.
Hawaii
Ben gidiyorum.
Evet?
Pat!
Süpersin, tamam.
Rüşvet seven biri değilim, geri götür.
Beni üzüyorsunuz.
Öyle biri değilim!
Baksanıza, Black Label bu.
Sağ ol, içkim de bitmişti.
Benden de kabul edin.
-Raporlayacak bir şey yok mu yine? -Yok, her şey yolunda.
Çavuş Hwang, yabani köpeklerin kamyonunu çalmış...
deli gibi hava atıyordu...
ortamların kralı gibi bir hareketler.
Ee, yürekli çavuşumuz bugün nerelere...
gitmiş de maceralar yaşamış peki?
Ne getirmiş?
Yüzbaşım, işin tuhaf yanı da o.
-Kamyon dolarla dolu. -Dolar mı? Ne kadar?
Epey fazla.
Aşağı yukarı 20 çanta.
Ama sizce o yaban köpekleri, artık tamamen...
değersiz olan parayı taşımakla neden uğraşıyordu ki?
Kamyon nerede?
Kamyonu aldılar, ya uydu telefonu?
Şoför koltuğunun yanında olmalı.
Efendim, ben buraya ait değilim!
Hong Kong’dan geliyorum!
Bu yepyeni.
Başka var mı?
Uydu telefonum var!
Telefon sayesinde hepimiz buradan gidebiliriz!
Burada işte!
-Yalancı pislik! -Bir bok yok tabii!
Sizce bu parayla nereye gidiyorlardı?
Efendim, kamyon nerede?
Durun!
Durun! Lütfen!
Adam iyi durumda, A sınıfı!
İyi koşabiliyor musun?
Koşamıyor musun?
Numarası kaç olsun?
Park Chan-ho’nun numarasını ver.
-61! -Aynen öyle, 61!
Birinci lig bir atıcı!
Süper numara!
Çevirin!
Ben bir paket çikolata yatırıyorum.
Efendim, kamyon nerede?
Efendim! Ben buralı değilim!
Kamyonda para var! Gidip bakın!
O parayla hepimiz kurtulabiliriz, geri zekâlılar!
Vay canına...
-Alo? -Neredesiniz? Güneş çıktı.
Neler oluyor?
Merhaba. Kimsiniz?
Ne?
Sen kimsin lan?
Para nerede?
Nereye gidiyorsunuz?
Bence dışarı çıkmamalıyız...
61! Çık dışarı!
Çık lan dışarı!
Kim olduğun umurumda değil...
Parayı getir yeter...
Şartlar, ilk anlaştığımız adamlarla aynı...
Paranın yarısı, getirenin olur.
Tamam mı?
Buradan çıkabileceğimizi mi söylüyorsunuz?
Incheon Limanı’na yakın bekliyoruz.
Oraya varınca ara beni. Bu kadar basit!
Basitmiş. Yapabilirim, yapabilirim.
Araba kullanmayı biliyorsun, değil mi?
Çok basit iş, haydi gidelim anne.
Hepsini arabamla ezebilirim.
Öylece gidecek misiniz? Bu aydınlıkta?
Daha hızlı koş!
Bizim için veda vakti
Tekrar görüşmek üzere
Bizim için veda vakti
Tekrar görüşmek üzere
Dostum!
Acele etmezsen kapılar kapanacak!
Yoruldunuz, değil mi?
Süper iş çıkardınız.
Bir ziyafete ne dersiniz?
Açık büfe olsun mu? Tamam, hadi o zaman.
Erişte alın bakalım, yavşaklar!
Yavaş yiyin! Arkadaşlarınıza da kalsın.
Açgözlü piçler...
Paylaşsanıza lan!
Şu an çok tehlikeli, güneş batınca gidelim.
Ben hala şu an gidebileceğimizi düşünüyorum...
Gidiyor muyuz? Nereye gidiyoruz?
Dede taşınıyoruz, toparlanalım haydi.
Taşınıyor muyuz?
Nereye?
Incheon Limanı’na gidiyoruz.
Incheon Limanı? Gemiye mi bineceğiz? Tamam!
Durun! Durun!
Jane bizi alana kadar burada kalmamız lazım.
Onu zar zor ikna ettim.
Binbaşı Jane geliyorsa, söyle de limana gelsin.
Olmaz!
Çok yakın olduğunuzu söylemiştin.
Değilsiniz demek ki.
Yakınız!
Tamam, halledeceğim.
Incheon? Incheon Limanı, değil mi?
-Dede, haydi, haydi! -Tamam.
Deli bir ihtiyarla, bu kızları alıp...
silahlı askerlerden kamyon çalmaya mı götüreceksin?
Onun yerine kızlarımla burada yaşamaya devam mı edeyim?
Korktuysan sen burada kal.
Ucuza veririm.
Ona bir ilkyardım kiti verin...
biraz da uyumaya çalışın. Güneş batınca yola çıkıyoruz.
Beni neden kurtardın?
Ben bırakacaktım ama o istemedi.
Şimdi cennet olan babamız, zayıf insanlara yardım etmemiz gerektiğini söylermiş.
Gözüme zayıf göründün.
-Gevezeliği kes de yatağına yürü haydi. -Hayır!
Ben de geliyorum şimdi, git yat!
İstemiyorum!
1! 2!
-Hep böyle yapıyorsun. -Kendisini büyüdüm sanıyor.
Seni belki de orada bırakmalıydık.
Kurtardığımız halde şikâyet ediyorsun.
Tipin de zombiye benziyor zaten.
Incheon Limanı’na gitmek ne kadar sürer?
Temiz bir rota bulabilirsek yarım saat.
Yarım saat, yarım saat...
Ya zombiler? Tehlikeli olmaz mı?
-Yüzbaşı? -Evet?
Önce buradan çıkmamız lazım, zombiler sonraki mesele!
Hwang’dan bahsetmek zorunda mıyız?
O zombilerden daha tehlikeli.
-Haklısın. -Bekçileri atlatabilirim...
ama Çavuş Hwang şüphelenebilir.
Evet, haklısın.
Dikkatini dağıtacak bir yol bulurum o zaman?
Lütfen! Durun!
Lütfen!
Bebeğimi alın efendim!
Jung-seok, tek başına neden hayatta kaldın?
Bırak onu.
Pilleri bitireceksin.
Binbaşı Jane, Incheon Limanı’na geliyor muymuş?
Gelse iyi olur.
Küçük meleklerimi kurtarsa iyi olur.
Hazinelerimi.
Yu-jin ve Jooni.
Onlar, bu cehennemin umut ışıkları.
Ne olursa olsun, onları buradan kurtaracağım.
Binbaşı Jane geliyor.
İyi misin?
Bunları kaçarken çalmıştık, ne lazımsa alabilirsin.
Seni önceden görmüştüm.
Ben...
kaçarken ailenizle karşılaşmıştım.
Bebeğini alman için yalvardın bana.
Bunu neden şimdi anlatıyorsun?
Suçluluk duyduğun için mi?
31 araba.
Yanımızdan 31 araba geçip gitti.
Önce gelen ilk araba bizi alır diye düşündüm...
Sonra 30 tane daha geçti.
Kızlarıma borcun var.
Yu-jin, düğmeleri ilikleyemiyorum, dik dur!
Gemiye mi bineceğiz?
Evet ama önce yapmamız gereken bir şey var.
Arabalarım ne olacak?
Olmaz, hepsini alamayız.
-O zaman bir tane! -Bırak şunu.
Lütfen, bir tanecik!
Bir tanecik olsun alayım.
Gidelim.
Jooni.
Burada bekleyin, güneş doğana kadar dönmezsem eve dönün.
Sadece üçümüz mü?
Sen ne olacaksın? Eve nasıl döneceksin?
Bir yolunu bulurum.
O yüzden beni düşünmeyin, eve gidin.
Ve ne olursa olsun arabadan çıkmayın, tamam mı?
Cevap verin.
Tamam.
Yu-jin, gel buraya.
Yakında döneceğim, ablanın sözünü dinle, tamam mı?
Dönecek misin?
Evet, bebeğim. İşim biter bitmez döneceğim.
Komutanım, kızlarım size emanet.
Gidelim.
Bu, burada yaşarken bulduğumuz bir acil çıkış.
Ne oluyor?
O mu?
Evet, o kamyon.
Çabuk olalım.
Güzel haberler getirdim.
Dün gece, Çavuş Hwang komutasındaki 3. Müfreze...
bizlere bir kamyon getirdi.
İçinde buradaki herkesi, tam bir ay boyunca beslemeye yetecek kadar...
yiyecek var.
Biliyorum, sizler de çok çalıştınız!
Karşılığında, sınırsız oyuna hak kazandınız!
Tam 24 saat boyunca!
Gönlünüzce eğlenerek, yarın yokmuş gibi yaşamaya bakın.
İyi eğlenceler!
Yarın olmayacak.
Susun bir saniye, halinde bir tuhaflık yok muydu?
Kafası iyi sanki.
Bana öyle gelmedi.
Hey, şuraya baksana.
Raporlasak mı sence?
Pek yok ki, ne diye uğraşalım?
Boş ver, bakma o tarafa.
Dinle.
Kızlarıma borçlu olduğuna göre...
onlar için bir iyilik yap.
Johnnie Walker Black Label!
Döndün demek.
Buraya içki sokabiliyor musun?
Neyse artık. Oyun başlamak üzere, burada ne işin var?
Epeydir görüşmediğimizi fark ettim.
Bir yudum alabilir miyim?
Tabii, ne kadar istersen.
-Ciddi misin? -Tabii.
Buraya niye geldin? Raporlayacağın bir şey mi var?
Yok, yok. Aslında hayattaki amacını merak ediyordum.
-Güzel mi? -Çok güzel.
O kadar beğendiysen şişeyi alabilirsin.
Hediyem olsun.
-Neyin var? -Ne?
Azıcık yiyecek için yalvarırken, kurtçuktan başka bir şey vermezdin...
gıcıklık yapıp duruyordun.
Birden bu cömertlik nereden çıktı?
Konuşmamda da söyledim ya.
Sana da, adamlarına da borcumuz büyük...
Siktir lan!
Şaka yaptım, şaka.
Yüzbaşı Seo, benden bir şey mi gizliyorsun?
Hayır, tabii ki hayır.
Kaptan Seo, ben...
Er Kim?
Komutanının odasına nasıl böyle dalabiliyorsun?
Yok, ben...
Beraber misiniz yoksa?
-Evet. -Özür dilerim!
Hiç düşünemedim.
Sizi yalnız bırakayım.
Baş başa kalın...
Çocuklara söyleyeyim de, rahatsız etmesinler...
Keyfinize bakın olur mu?
Kolay gelsin.
Çok iyi.
Aşk, aşk dedikleri...
Komutanım, hazırlıklar tamam. Kamyona gidelim mi?
Sen önden git, benim bir şeyi halletmem gerekiyor.
Ölmeden önce bir dileği mi vardı acaba?
Jooni, ileri bak!
Resmi geçit gibi.
O yol 631. Birim’e çok yakın.
Annemi karşılamayacak mıyız?
Para yerinde duruyor.
Beni de götürür müsünüz?
Buradan gerçekten gitmek istiyorum.
Nereye? Nereden öğrendin?
Seo uydu telefonuyla konuşurken duydum.
Lütfen beni de alın.
Uydu telefonu mu? Nereden buldunuz?
Kamyonda bulduğumuz yaban köpeğinin üstündeydi.
Er Kim!
Oyunu seyretmiyor musun?
Doğal davran.
Sorun yok.
Hep öyle diyorsun ama...
kamyonda bulduğumuz yaban köpeği...
işini ciddiye alıyor.
Hayatta kalmak için ne lazımsa yapıyor.
Bütün konservelerimi ona yatırdım.
Görüşürüz!
Telefon şimdi nerede?
Yüzbaşı Seo’da. Birazdan gelecek.
Git haydi.
Fazla bekleyemem.
O piç geldiğinde de doğal davran, tamam mı?
Tamam...
61!
Ne yapıyorsun? Gidelim haydi.
Yüzbaşı...
Görüşmeyeli çok oldu, Yüzbaşı Seo.
Min-jung, demek hayattasın!
Uydu telefonu sende mi? Gönder.
Uydu telefonu...
Bir saniye.
Silah sesi miydi bu?
Ne silahı be, kapa çeneni de yemene bak.
Hey! Hey!
Gidip karşılayalım.
Şu piçe bakın!
Silah! Silahları getirin!
-İyi misin? -Evet.
-Kalkabilecek misin? -Kalkarım.
Arkamdan ayrılma.
Nereye gitti bu?
Tanrım...
Min-jung, senin için o kadar endişelendim ki...
Benim o, geri ver...
Çavuşum!
Nereye gitti o piç?
Gidin, bulun.
Girişi kapatın!
Haydi!
Ateş!
Dostum, öne geç!
Jung-seok!
Çavuş!
Haydi!
Acele et! Bin!
Binsene! Haydi!
Kendine gel! Haydi!
Gel artık!
Peşlerinden gidin!
Yüzbaşım, iyi misiniz?
Şimdi ne yapacağız, efendim?
Yüzbaşım!
Elinden geleni yaptın, önemli olan bu.
Topla kendini.
Çavuş Hwang!
Gazla!
Bizim için veda vakti
Tekrar görüşmek üzere
Dede, acele et!
Tamam, tamam!
Camı açın.
Anne!
Seni görmeye geldik!
Bir kez olsun söz dinleseniz ne olur?
Tamam ya!
-Sıkı tutun. -Tamam.
Bırakın işaret fişeğini! Hepsini gebertin!
Arkamızda!
Sıkı tutun!
Kaltak!
Hiç fena değil.
Bassana, yavşak!
O tarafa geç, haydi!
Önüne baksana be! Düzgün sür şunu!
Işıkları yakın.
Sağımızda.
Yanında!
Dikkat et!
Bekle!
Sağda kal!
Geri, geri, geri!
Geri al!
Çıkarsana bizi buradan, yavşak herif.
Bas!
Geri al şu arabayı!
Bir şey yap, yavşak! Geri al!
Piç!
Neredeyse geldik.
15 dakikaya limandayız.
Abla, şu gemi mi? Yaşasın!
Yu-jin, iyi misin?
Yu-jin...
Merhaba.
Jooni!
Silahları atın, hemen!
Atsanıza, beynini patlatayım mı istiyorsunuz?
Atın!
Uzaklaştırın.
Böyle işte.
Sonunda bu yarımadadan kurtuluyorum.
Gidince de...
Hong Kong’da her anımı dolu dolu yaşayacağım.
Burada ne yaptığımı kimse bilmeyecek.
İyi bir adam olacağım.
Teşekkürler, çok teşekkürler.
Size her gece teşekkürler edeceğim.
Doğrusu da bu, çok teşekkürler.
Hepinizi çok seviyorum!
Şimdi!
Tamam...
Hayır!
Dede...
Dede, iyi misin?
Dede...
Anne! Anne!
Güneş doğuyor, bir topluluk geliyor.
Gitmemiz gerek!
Para burada.
Bu o değil.
Kaç kez değişmişler ki?
Memnun oldum...
Ben de öyle oldum.
Cesedi yok edin.
Dur!
Parayı alın!
Kapağı kapat! Zombiler geliyor!
Dede...
İyiyim, ben iyiyim...
Dede...
Sizi bu cehennemden kurtarmak istedim...
Hayır...
Beraberiz işte, cehennem nereden çıktı?
Teşekkürler...
Dede...
Dede!
Özür dilerim...
sizi bu dünyada yaşattığım için...
Hayır...
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Dede!
Ölme...
Dede! Hayır!
Gitme...
Kızlar! Havai fişekler!
Acele!
Jooni!
Onlara bir iyilik yapacağına söz verdin.
Ne olursa olsun, kızları yanından ayırma.
Anladın mı?
Lütfen! Git şimdi!
Şimdi!
Komutanım, çok teşekkürler.
Annem geride kaldı.
İyi misiniz?
Artık güvendesiniz!
Jane... Jane!
Jane! Annemi kurtarmamız lazım!
Üzgünüm. Artık çok geç!
Sizi tehlikeye atamayız. Hemen gitmemiz lazım!
Lütfen anneme yardım edin!
Lütfen! Bir seferlik!
Gidelim! Gidelim!
Beklemek zorundasınız.
Lütfen...
Sakin ol...
Beni beklemeyin...
Hayır...
Lütfen...
-Anne! -Yapma anne!
Bırak beni!
Anne!
Anne, lütfen!
Çok sağduyulu bir karar verdi...
En iyisini yaptı! Herkes için...
Başlatma şimdi mantığına be!
Gerçekten denedin mi ki?
Jung-seok...
Sen de işkence çekiyorsun!
Hayattan vazgeçtin!
Annemi kurtarmak zorundayız!
Annenizi getireceğim.
Burada bekleyin.
Anne! Koş!
-Anne! -Anne!
Anne!
Merak etme. İyileşecek.
Birkaç saat içinde, bizi bekleyen yeni dünyaya varacağız.
Eski dünyam da çok kötü değildi.
GANG Dongwon
LEE Junghyun
KWON Haehyo, KIM Minjae
KOO Kyohwan, KIM Doyoon
LEE Re, LEE Yewon
Yazan ve Yöneten YEON Sangho