NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
LOKALNY SZERYF ROZSZARPANY PRZEZ TAJEMNICZE ZWIERZĘ
Jestem Fred.
Z zajęć.
Nie jestem tu dla ciebie, Fredzie z zajęć.
Straciłaś kogoś.
Ja również.
Ten atak nie ujdzie na sucho.
PAŹDZIERNIK 1987 ROK
No dalej!
Nie teraz.
Co ty wyprawiasz?
Uznałem, że będziesz to chciała.
Jako pamiątkę po ojcu.
Pierwszy raz kogoś zabiłem.
Stwierdzam, że masz do tego smykałkę.
Ty też.
Lepiej stąd chodźmy.
To rok maturalny.
To Beyoncé lat szkolnych.
W gruncie rzeczy to rok jak każdy inny.
To aż rok!
Szklanka jest do połowy pełna.
- Zawsze ci się tu podobało. - Zgoda, przez kilka dni.
Żyje się tu jak w Pleasantville.
Każdy dzieciak kiedyś marzył o tym, żeby mieszkać w tym domu.
Poza tymi, którzy tu żyli.
Byliście w ogóle na dworze?
Jak w filmie Tima Burtona.
Ani się obejrzysz, a zrobimy tu porządek Allenów.
My?
- Mój personel prześle mi moje rzeczy. - Masz personel?
- Czy każdy nie powinien mieć? - Tak. Personel przynajmniej cię słucha.
Przerwiesz tę oś zła, czy ja mam to zrobić?
Ten dom był kiedyś kojarzony
z szacunkiem i wpływami. Teraz ja odpowiadam za spuściznę rodziny,
a ten dom jest cenny dla jej przyszłości.
Możemy się, proszę, skupić na tym,
że chcecie mnie i Viv brutalnie wyrwać
od życia i przyjaciół w Osace,
żeby wrzucić w tę sielankową satyrę rodem z epoki brązu?
- Ta decyzja nie podlega dyskusji. - Mój Boże.
Na razie, babciu.
- Życzę wspaniałego dnia, kochani. - Tobie też.
- Poszło cudownie... - Jezu.
Nie pomogłaś.
Personel?
Są równie zmęczeni przeprowadzkami jak my. Dajcie im czas.
Będą pakować rzeczy Samuela, żeby było miejsce dla moich.
Możecie zostać tu tak długo jak chcecie.
Musielibyśmy, oczywiście, ustalić warunki, ale zakładam, że dostalibyście
pełną kontrolę nad domem.
Poza tym skrzydłem.
Pa, Maggie.
Pa, Deloris.
Zauważyłem, że już znaczysz swój teren
w biurze i pokoju ojca.
Oddzielam rzeczy na dary od rupieci.
Jeśli o to chodzi, planuję zacząć od porządkowania pokoju Setha.
Nie. Zajmę się tym.
- Mogę to zrobić. - Powiedziałem nie, kurwa!
Widzisz, jaki ojciec, taki syn.
Nie tylko ty go straciłeś.
Możesz mieć mnie za osobę bezduszną,
ale zadbam o spuściznę tej rodziny.
Chcesz spuścizny?
Proszę.
Zostawił mi całą posiadłość.
Ale zostań tak długo, jak chcesz.
Zostawiłaś tatę.
Do jasnej cholery, Freddy! Ledwo zauważył, że to koniec.
Nie zawsze co z oczu, to z serca.
Zastanawiałeś się kiedyś, ile poświęciłam?
Mój najstarszy syn
był prawdziwą miłością życia twojego ojca.
Nie ja i na pewno nie ty.
Z tym nie dało się rywalizować.
Kiedy umarł Seth,
straciłam też męża.
Moim zadaniem było obdarowanie go synami, jeden zmarł, ty odszedłeś
z pierwszą kobietą, która ci się trafiła.
- Uważaj! - Radzę sobie z chłopcami i ich zabawkami,
ale nie cierpię kłamstw,
szczególnie od własnego syna.
- Nie chciałem cię skrzywdzić. - Weź się ogarnij.
Trudno ukryć tchórzostwo.
A tobie wybitnie kiepsko to wychodzi.
Dzień dobry.
Witam.
- Czy możemy pani pomóc? - Mam nadzieję.
Jestem tu przejazdem.
Jechałam wybrzeżem,
nie wiem, dokąd teraz mam się udać.
Rozumiem. Fajna sprawa. Nie ma to jak wolność w podróży.
Nie, skarbie?
O ile wolność to dostęp do Google Maps.
Szukam przewodników.
Szuka pani czegoś konkretnego?
Wiele słyszałam o małym miasteczku na północy stanu.
Ponoć już nie istnieje.
Zbudowali tam centrum handlowe.
Miasto zwało się Harlow.
Czekaj!
Waleed!
Dostęp przyznany. Agent Waleed Jabbar.
Jebany potwór!
„Potwór” to wasze słowo, nie nasze.
Szukam wszystkich danych na temat „Domu Harlow”.
„Rodzina Allenów”.
Proszę, nie odchodź.
Alia!
Alia, nie zasypiaj!
Alia! Cholera!
Nie... Alia, proszę cię!
SZERYF
Dzięki za telefon.
Miałeś rację. Było coś za panelem.
Zawsze jest jakiś panel.
Ale zamrażarka pełna soczków z ludzi,
to coś nowego...
- Soczek z ludzi? - Ludzka krew.
To jej zwrot.
- Jezu. - Daj to do laboratorium.
Przekaż im od Giny: „Szczęśliwych jebanych świąt!”.
Wiesz, co mi to przypomina?
Helsinki.
Chryste. Znowu Helsinki.
Jakie znowu Helsinki?
Mają tam niezwykły lodowy hotel,
właśnie z lodu.
Woody, laboratorium!
Już się robi, szefie!
A tak swoją drogą...
te nagrania z monitoringu to tylko szumy, ktoś je wymazał.
- Dziwne. - Tak.
Ale załatwiam materiał z kamer z baru po drugiej strony ulicy.
Nieźle.
A co z przyczepą?
Sprawdziłem tablicę. Z opisu pasuje do pojazdu
ze scen morderstw w Wisconsin, Pensylwanii, Wirginii i Maryland.
Trzeba namierzyć właścicieli. To nasz jedyny trop.
Są podejrzanymi lub zakładnikami.
Tak czy inaczej, mają przejebane.
Chwila. A jak się skończyły Helsinki?
Ciąg dalszy nastąpi, Baz. Ciąg dalszy nastąpi...
Warto poczekać, ale nie mów mu, że to powiedziałam.
Nie.
Ta stacja to jak podróże w czasie. I nie mówię tego pozytywnie.
Choć przyznaję,
że trochę pracy i czyszczenia,
a to będzie wypasiona bryka, mamo.
Choć ślad węglowy pominę milczeniem.
Marka pasuje do ciebie jak ulał.
Zdziwisz się,
jak fajową masz mamę.
Zresztą, nie chodzi o markę.
Ja i tata mamy wiele wspaniałych wspomnień z dawnych lat,
związanych z tym właśnie autem.
Czyli mówisz o seksie, tak?
Świetne wspomnienia to seks.
Pewnego dnia ta legendarna miłosna bryka może być twoja.
Viv, nasi nastoletni rodzice bzykali się właśnie tam.
Fuj. Mocno fujowe.
Pomyślcie o Barrington-on-Hudson jako...
okazji do nowych, wspaniałych wspomnień.
Porada godna uwagi.
Autorstwa Deloris Allen.
Mówię poważnie. Miałam to szczęście, że wychowałam się w jednym miejscu.
Jeden rok raczej nie zadośćuczyni tego, że wy wręcz przeciwnie,
- dajcie sobie szansę. - Mamo, nasze życie było cudowne.
W tym tkwi problem.
Może to tobie i ojcu przeszkadzały ciągłe przeprowadzki?
Lekomański kryzys wieku średniego jak się patrzy.
Spróbujcie się tym cieszyć.
Tak, będzie wymagać poważnej roboty.
Stała tam przez 25 lat, ale...
nie chcę z niej rezygnować.
To mój Batmobil.
Czy też była.
Mówiłem już, Deloris, ten tydzień mam zapchany...
Dobra, rozumiem.
To może w przyszłym tygodniu?
Znajdź kogoś innego.
Mój tata byłby dumny, że prowadzisz...
Kurwa, Dee... Serio? To cios poniżej pasa.
Twój ojciec zawsze był wobec mnie wyrozumiały.
- Nie chciałby być wykorzystywany. - Chciałam ją oddać komuś zaufanemu.
Moją brykę.
Troszczyła się o nas.
Dee, nie, przestań.
Dlaczego tu naprawdę jesteś?
Cholernie kiepsko próbuję cię przeprosić...
za wszystko, co się przeze mnie stało.
Potrzebowałem 25 lat, żeby stanąć na nogi.
Czas się nie zatrzymał, gdy wyjechałaś, ani gdy wparowałaś tu z...
kawałkiem złomu.
Próbujesz naprawić coś i zamknąć ten rozdział?
To Charger z 1972 roku, nie umiem ci pomóc.
Zrobione.
Spodoba się panu fragment
z mojej rozprawy z drugiej klasy o Demokracji w Ameryce Tocqueville'a.
Typowe, że butny francuski arystokrata z XIX wieku
przewidział powstanie supermocarstw USA i Rosji.
Niech się pan tym nacieszy,
a ja spokojnie udam się do łazienki
na następne 36 minut.
Nie tak zdaje się testy, panie Allen.
Musi pan poczekać, aż inni skończą.
Mieliśmy zostać, aż zrobimy test. Ja swój skończyłem.
Ergo, mogę wyjść, a moi współwięźniowie zostają.
Panie Allen...
wiem, że pańska rodzina ma długą historię
ignorowania małostkowych zasad nas prostaków,
a czasem pisania ich na nowo wedle własnego widzimisię.
Ale lubię wierzyć, że przywracam pewną równowagę.
Tutaj...
między 9 a 10.30 rano, w poniedziałek i czwartek,
jestem królem regentem.
Posadź tę swoją rzyć!
To musiało być poniżające, gdy pana żona pieprzyła się z trenerem,
a panu zabrakło jaj, żeby coś z tym zrobić.
Wynoś się!
Teraz.
Po lunchu.
Zostaniesz za karę tu po lekcjach.
Oczy w papier!
Co tam, kowbojko?
Nie mówię nigdy „kowbojko”.
Wypróbowywałam to.
Czas pokaże, czy to się przyjmie.
Doprawdy?
Rozumiem.
Jesteś autsajderką.
Dziwaczką.
Ale wiesz co?
Jestem dziwaczką do kwadratu.
W gruncie rzeczy jestem licealną najemniczką.
Kliki to środek, a nie cel.
To gra o przetrwanie.
W grze o tron
albo wygrywasz, albo giniesz.
Tak.
Też nie chwytam tego miejsca.
Kumam.
Podoba ci się jakiś koleś?
Jasne, że tak.
Dosyć poważnie traktujesz zajęcia plastyczne.
Dobra, nie chcesz się dzielić. Nie ma sprawy, Picasso.
Rozumiem. Małymi krokami.
Małymi krokami.
W odróżnieniu od większości tu osób
uwielbiam rysować.
Dla mnie nie liczy się farba, ołówki czy płótno.
Tak naprawdę chodzi o...
kolory, cienie i światło.
To one dowodzą, że chwila zawsze jest ulotna. Rozumiesz?
Nie. Ale chyba zaraz mi to wyjaśnisz.
Ludzie mówią o tym, żeby żyć chwilą.
Ale to masło maślane.
Wszystko, co postrzegamy, jest poniekąd...
wyrwane z czasu.
- Wyrwane z czasu. - Tak.
Sama czuję się wyrwana z czasu. Przez cały jebany czas.
Tak, mam podobnie.
To trochę jak z tą sprawą słońca...
I podróżowaniem w czasie, nie?
Chodzi ci o to, że światło słoneczne
dociera na Ziemię w osiem minut?
Czyli technicznie rzecz biorąc patrzysz w przeszłość.
Trochę jak podróż w czasie.
Ale bardziej pokazuje to,
że teraźniejszość nie istnieje.
Głęboka myśl, może-przyjaciółko. Głęboka.
CYRIL LANG 1 WRZEŚNIA 1939 - 15 PAŹDZIERNIKA 1987
Tęsknić już bardziej nie umiem.
Gina, co słychać?
Pewnie.
Może być. To do zobaczenia.
SETH ALLEN PIERWSZE MIEJSCE 1987
Walić to.
Co do cholery?
Cztery nacięcia w układzie X tam, gdzie były kiedyś zatrzaski w podłodze.
Przypomina to człowieka witruwiańskiego. Załączyłem wam zdjęcia.
Przepuścimy przez archiwa, zobaczymy, co wyskoczy.
Scientia revelare, przyjacielu.
Co to był za alarm w firmie?
Ogólnosystemowe sprzątanie po Bostonie.
To jakieś jebane szaleństwo.
- Co się stało w Boston? - Zdjęto tam jednostkę.
Monitoring to sam szum.
Wiemy tylko, że doszło do groźnego naruszenia dostępu do danych.
Niczym atak na ambasadę.
Nienawidzę października.
To musiało być poniżające, gdy pana żona pieprzyła się z trenerem,
a panu zabrakło jaj, żeby coś z tym zrobić.
To mój ryk! Jestem niczym ThunderCat!
Pode mną spalona ziemia, jak u królowej Lannister.
Dziękuję.
Muszę przyznać, że to co zrobiłeś panu Eriksenow
było dziełem sztuki.
Dziękuję panu.
Może jednak się zaprzyjaźnimy.
Cholercia, od razu mam lepszy dzień, a twój dzień był udany, przyjacielu.
Tak, stary.
Wciąż tu nami pomiatają.
W końcu ktoś w szkole ukazał władzom prawdę.
Władza ludu, brachu.
Ale jedna rzecz. Jak ziom do zioma.
- Mówże. - I to z głębi serca.
To całe twoje jebane przedstawienie...
nie wiesz, kiedy przekraczasz granice.
Homosie.
Śledzisz pana Eriksena?
A może się w nim podkochujesz?
- Nikogo nie kocham. - Masz obsesje, zważywszy, ile wiesz.
A może jesteś z tych pałossących,
dupożrących sukinsynów?
Naprawdę?
Wiecie, co jest gorsze od banału?
Banał z zerowym poczuciem ironii.
Wal się.
O w mordę!
Jezu.
Oddaj to.
Cyrk dziwaków.
Odwal się, dobrze?
Tak naprawdę to twoja rodzina
powinna się odwalić.
Dobrze?
Nikt was tu nie chce.
Za to ów nikt bardzo lubi brać pieniądze mojej rodziny.
Niech ci będzie, Cat. Jest twoja.
Zmiatamy.
Mam znosić rok tego?
Jest nieszkodliwa, uwierz mi.
Wiesz, jakie byłybyśmy silne, gdybyśmy się zjednoczyły niczym heroski?
Nazwała cię „Cat”.
No i?
Czyli stara przyjaźń?
Nie, moja przeszłość z Madison
nie ma związku z przyjaźnią. Wierz mi.
Mówiłaś o byciu licealną najemniczką.
To było na serio, prawda?
Tak, strzelam jako pierwsza.
Zróbmy to.
Czyli co?
No wiesz...
Zawiążmy ten sojusz, o którym mówiłaś.
Czyli jakby drużyna, panie Frodo?
Potrzebny ci Samwise.
Mogę nim być. O ile będziesz przestrzegać szkolne zasady.
- Jakie znowu zasady? - Pierwsza, uczucia zachowaj dla siebie.
Nikogo nie obchodzą.
Druga, wszystko jest tymczasowe.
Dzięki Bogu.
Oraz trzecia...
każdy ma słaby punkt.
Nawet Madison.
Możesz z nich korzystać, żeby nie wkurzać wrogów
lub wykorzystać jako broń.
Lub...
wszystko z powyższych.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Mój kierowca odbierze mnie za godzinę.
Tata je uwielbiał.
Więcej śmieci. Ale to teraz twoje śmieci.
Nad czym pracował tata, kiedy go ostatni raz widziałaś?
Jak zwykle.
Skakał obsesyjnie między projektami.
Ale to nie był zdrowy rodzaj obsesji. Męczył się.
Przez symbol?
- Przez co? - Symbol.
- Ten na podłodze u Setha. - Nie wiem, o czym mówisz.
Mam złe wieści.
Gina dzwoniła.
- Monitoring nagrał Chargera. - Monitoring?
Kamery po drugiej strony galerii.
- Kurwa. - Mamy przyjść i odpowiedzieć na pytania.
Ktoś zrobił się niedbały.
Nawet ja wiem, żeby z nimi nie zadzierać w środku dnia.
Mamo, zostań na emeryturze.
- Nie przesadźmy. - Najprostsze wyjaśnienie jest najlepsze.
I najprościej je wykryć.
Twoje auto będzie za godzinę, tak?
Och, kochanie.
Zgadłem.
Siadaj.
Teraz!
Co to za przekręt?
Nie ma żadnego.
Skąd wiedziałeś o mojej żonie? Albo cokolwiek o mnie?
Ktoś z twojej wymuskanej rodzinki mnie sprawdził?
Kto ma te informacje? Bo pozwę...
Chłopie, nie wiem!
Nie zadzieraj ze mną.
Za dwa lata przejdę na emeryturę.
Ledwo odbudowaliśmy z Jenny związek. Po trzech latach znów jesteśmy szczęśliwi.
Nie pozwolę, żebyś to teraz wyciągał.
Zgadywanie odnośnie zdrady to kwestia statystyki.
Powiem to tak, żebyś zrozumiał. Hasztag BombaPrawdy.
To bardzo mocna żółta kartka.
Jesteś tu na siedem miesięcy.
A ja tu będę czekał...
na twój kolejny faul
i czerwoną kartkę.
Teraz odejdź.
W kółko tu przychodzę.
Woźna Sally dała mi klucz.
Załatwiam jej posiłki ze stołówki,
o czym nie wie nikt.
Forteca samotności.
Sie wie.
Mój dziadek grał tu w koszykówkę.
Gdzie nauczyłaś się grać?
Jak to gdzie?
W kościele.
Tak, Cathy chodzi do kościoła.
Niespodzianki służą przyjaźni. Przez to nie robi się nudno.
Ty chodzisz?
Formalnie rzecz biorąc, nie.
Bywałam w kościołach.
Ale też w meczetach, świątyniach, w Katedrze Św. Pawła.
Pochowano tam chyba jakiegoś mojego pra-praprzodka.
Ale chodzę tam edukacyjnie i muzealnie.
Pewnego dnia, w świetlanej przyszłości,
na skolonizowanej planecie,
kościołem będzie to, co można udowodnić i zmierzyć.
Scientia revelare.
„Nauka ujawnia”.
Tak, świętoszek zna łacinę.
Jezu, masz naprawdę niskie mniemanie o nas mieszczuchach.
Prawda, Św. Pawle?
„W świetlanej przyszłości”?
Pytam cię, czy wierzysz w Boga, Nostradamusie.
Ujmę to tak.
Duchy i bogowie mogliby równie dobrze
być strzygami i goblinami.
To dla mnie bez różnicy. Ludzie przeżywają je jako coś prawdziwego,
a tylko to się liczy.
Ale wszystkie przeżycia można sprowadzić do fizyki i biologii.
W tym to, co ponadnaturalne i metafizyczne.
To, że czegoś nie rozumiemy, nie znaczy, iż nie możemy rozumieć.
To wyjaśnia tę całą anatomię w twoim szkicowniku.
Cóż, dziadek uwielbiał biologię, więc...
Dobra, pełna jawność,
skoro już się ujawniamy.
Miałaś rację. Maddy była kiedyś moją najlepszą przyjaciółką.
Tak naprawdę to razem dorastałyśmy.
Kiepska sprawa.
- Przepraszam, że dobrze zgadłam. - Nie ma sprawy.
Wszystko się kończy.
Dzięki za przybycie.
To szybko podsumujmy.
Wyszliście ze stypy po lody i Prosecco,
po czym wróciliście do domu.
Tak.
Byliście w Chargerze...
Fajna bryka, ale to niezarejestrowany pojazd,
co jest bardzo nie wporzo.
Zajmę się tym, obiecuję.
Nie nadaje się też na drogi. Baz może się tym zająć.
No tak... Już byłam w tej sprawie.
W galerii byliście z pół godziny, prawda?
Tak.
- I nic nie widzieliście? - Nie.
Chyba po prostu...
Idę do sklepu...
kupuję lód, szampana, płacę
i wychodzę.
Pół godziny wydaje się długo.
Wiesz, Gina, nie byliśmy do końca szczerzy.
To będzie nieco niezręczne.
Znaleźliśmy w samochodzie jointa
i się zjaraliśmy.
Byliśmy mocno na haju.
W pracy robią nam testy na ślady narkotyków.
Dlatego ta sytuacja jest dosyć niezręczna.
Więc...
- Blant na tyłach galerii handlowej? - Stare dobre czasy.
Gdzieniegdzie nagroda to pięć-siedem lat w kiciu.
Jeszcze raz, przykro mi z powodu waszej straty.
Dziękuję.
Boże.
Przykro mi też, że Seth nie mógł pożegnać się ze staruszkiem.
Za czasów szkolnych zawsze dobrze mnie traktował.
Gina mega na niego leciała.
- Cóż... - Jak każdy.
Ja też.
- Ja podobnie. - Tak.
Plan B.
Jesteśmy u dyrektora. Chce was widzieć.
To dzieciaki.
- Idźcie. - Bardzo ci dziękujemy.
Na razie.
Nie jedź tym wozem, kobieto.
Nie wierzę, że dyrektor Schaefer pytał was o kasę.
A co? Przecież łapówki to lubrykant potrzebny każdemu zdrowemu społeczeństwu.
Po pierwsze, to nie była łapówka.
Po drugie, błagam, nie mów „lubrykant”.
Tak czy inaczej cieszę się, że ominie nas
wycieczka do starej stacji kolejowej.
Nie moja scena.
Podobnie. Zero lęku przed stratą.
Dobra, dosyć!
Mama wrzuca alarm Defcon 1.
Wysłuchaliśmy was dzisiaj rano, a teraz musicie nam odpuścić.
Zgoda. Zachowujecie się jak złamasy. Oczernianie nauczyciela.
Włamanie do zamkniętych pomieszczeń. Co z wami?
Robimy, co możemy.
Tak naprawdę robimy to wszystko dla was.
Dajcie też coś od siebie.
Jedziecie na wycieczkę.
- Co? - Jedziecie na jebaną wycieczkę.
Teraz tu mieszkamy. Musicie się wtopić, a pomaga temu uczestnictwo.
Więc uczestniczcie.
- Dajcie spokój. - Już.
Niech wam będzie.
Muszę ci coś pokazać.
- Wsiadajcie. - Mamo, nie dam rady.
Będzie przednia zabawa.
Do autobusu.
Wiesz, co będzie wypasione? Ta wycieczka!
Ta wycieczka.
To jakiś symbol rytualny.
Pierwszy raz taki widzę.
To może mieć wpływ na dzieci?
Kluczowe pytanie: dlaczego w pokoju Setha?
Dlaczego mój tata chciał to ukryć? Chester mi to sprawdza.
Dzisiaj tajny zrzut próbek.
- Tajny? - Tak.
Centrala ma blokadę.
- Kto nas zaatakował? Gdzie? - W Bostonie.
Kto, to wciąż nierozwiązana zagadka.
Coś grubego się szykuje.
Wampy w sklepie, teraz to.
Właśnie.
A co z Waleedem i Alią?
Waleed jest w śpiączce, nie reaguje. Alia nie żyje.
Jezu, ich biedne dzieciaki.
Inicjatywa rozwiąże sprawę.
Tak.
Wiadomo.
To tylko rok.
Wracamy do autobusu. Koniec wycieczki.
Mówisz tak tylko dlatego,
że masz nową koleżankę.
Kogo?
Cathy?
Widziałem was razem.
A co? Jesteś zazdrosny?
Co się z tobą dzieje?
Nie wiem.
To tylko rok.
Ale co później?
Uciekniesz, żeby zawojować świat?
Oboje tak zrobimy.
Będziesz daleko w durnym Oxfordzie.
A ja myślałam, że tylko czekasz na to,
żeby odziedziczyć moje królestwo, gdy odejdę.
Damy sobie rok, żeby podbić to miasteczko?
Umowa stoi.
- Czy ty właśnie pocałowałaś brata? - Natręt i kanibalka.
Czyżby szykowała nam się kazirodcza komedia romantyczna?
Lada chwila zleci nam się tu telewizja CNN.
Zgoda. A wiadomość dnia: miejscowa suka przymyka gębę.
- Nic ci nie jest? - Tak.
Cicho wszyscy!
Ktoś nie żyje? Nie?
Dobrze. Zostańcie na miejscach!
Zajmę się tym, Julien.
Zadarłeś ze złym sukinsynem w jego zły dzień.
Wpierdol mu, panie E.
Skop mu dupsko, belfrze!
Mam ten tajny zrzut.
Zajmie mi to maks parę godzin.
Dobrze robimy?
Cóż, przynajmniej się staramy.
- Chciałabym powiedzieć „tak”. - Dzieci mają inne zdanie.
Ciężko za nimi nadążyć.
Chciałabyś to cofnąć?
Cofnęłabym wiele rzeczy, ale nie to.
Nie.
A ty?
Chciałbym powiedzieć „nie”.
MOTEL BIURO
Hannah?
Gdzie Chester?
Byłam w Nowym Jorku i nie wiedziałam,
kiedy znów będę miała okazję cię zobaczyć, więc...
postanowiłam sprawdzić co u ciebie.
I powiedzieć...
ci osobiście, jak mi przykro z powodu twojego ojca.
Dostarczę to do laboratorium.
Miło cię widzieć, Fred.
Hannah...
Zostań.
Proszę.
Śledzisz pana Eriksena?
A może się w nim podkochujesz?
Nikogo nie kocham.
Masz obsesję, zważywszy, ile wiesz.
Chwila...
A może jesteś z tych pałossących,
dupożrących sukinsynów?
Fred coś znalazł.
Coś co przed nami ukryłeś.
Co to może być?
Wal się.
Tak czy inaczej wysłaliśmy kogoś, kto zadba o to,
żeby Fred za bardzo nie wsiąkł w twoje bagno i dopóki nie dostaniemy...
Co ja mówiłem? Wal się!
Zawsze byłeś idealistą, Sam.
Wielka szkoda. Zważywszy, że już nie żyjesz.
Śmierć spotka nas wszystkich, Edith.
Ale wiedz, że z nas dwojga przyjdzie najpierw po ciebie.
Napisy: Przemysław Stępień