‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎[แนนโนะ] เคยไหม
‎ที่ทำอะไรลงไป
‎เพียงเพราะเป็นสิ่งที่ทำสืบต่อกันมา
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[แนนโนะ] โดยที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‎กำลังสืบทอดอะไรอยู่
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎หลายคนเรียกสิ่งนี้ว่า ประเพณี
‎แล้วมักจะต่อท้ายด้วยคำว่า อันงดงาม
‎[เสียงทุบ]
‎แต่มันงดงามจริงเหรอ
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎[ดนตรีเปิดเรื่อง]
‎[เสียงเฮ]
‎[รุ่นพี่ 1] เก่งมากๆ นั่งลงครับ
‎- นั่งลงครับ ‎- [รุ่นพี่ 2] นั่งๆ
‎[เค] สวัสดีครับทุกคน
‎ผมชื่อเคนะครับ ‎เป็นประธานเชียร์ของปีนี้แล้วก็
‎เป็นผู้ทำหน้าที่จัดงาน ‎ต้อนรับน้องใหม่ของปีการศึกษานี้
‎[เค] ก็อย่างที่พวกเราทุกคนรู้กันว่า ‎ประเพณีการรับน้องของโรงเรียนเราอะ
‎เป็นประเพณีอันสวยงามเก่าแก่ ‎ที่สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นสู่รุ่น
‎ตั้งแต่รุ่นพ่อของพวกผม ‎มาสู่รุ่นผมที่เป็นรุ่นพี่
‎และก็เป็นหน้าที่ของพวกรุ่นพี่ ‎นี่แหละ ที่จะส่งต่อสิ่งเหล่านี้
‎ให้กับพวกคุณทุกคนที่เป็นรุ่นน้อง
‎[เค] ผมขอ ‎เปิดการรับน้องของปีการศึกษานี้
‎อย่างเป็นทางการครับผม
‎[เสียงทุกคนปรบมือ]
‎ทุกคนหิวกันหรือยัง
‎หิวแล้ว
‎[เคตะโกน] ‎หิวกันหรือยัง
‎- หิวแล้วค่ะ ‎- หิวแล้วครับ
‎[เค]โอเค ก็…
‎ขอให้ทุกคนแบ่งกลุ่มกัน ‎เป็นกลุ่มละสี่คนดีกว่า
‎หันหน้าเข้าหากันครับ
‎[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
‎[รุ่นพี่ 3] โทษนะครับ
‎- เปิดเลยฮะ ‎- [รุ่นพี่ 3] เปิดเลยฮะ
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎[เสียงพ่นลม]
‎- [รุ่นพี่ 4] กินสิ ‎- [รุ่นพี่ 3] เอาสิ กินสิ
‎หิวไม่ใช่เหรอ
‎รออะไรล่ะ
‎- [รุ่นพี่ 4] เชิญครับ ‎- [รุ่นพี่ 3] ไป
‎เขยิบเข้าไปเลย เขยิบเข้าไป
‎- เข้าไปกิน ‎- [รุ่นพี่ 4] ชักช้าว่ะ
‎ไปสิ
‎[รุ่นพี่ 3] เฮ้ย ไอ้เหี้ยอ้วก
‎[เสียงอาเจียน]
‎[เสียงรุ่นพี่ร้องโห่และหัวเราะ]
‎[รุ่นพี่ 3] ไอ้ควาย
‎[เสียงเคาะเป็นจังหวะ]
‎[เค] มีใครรู้ไหม ‎ว่าคำขวัญของที่นี่คืออะไร
‎- เลิศวิชา ‎- เลิศวิชา
‎- รักสามัคคี พี่น้องเกื้อกูล ‎- รักสามัคคี พี่น้องเกื้อกูล
‎เอ่อ ไม่ใช่ อันนั้นมันเหมือน ‎เป็นคติพจน์โรงเรียนนะ
‎คำขวัญของที่นี่ มีอยู่ว่า
‎เจอพระไม่เป็นไร
‎แต่ถ้าเจอรุ่นพี่
‎มึง ต้อง ไหว้
‎ดังนั้นถ้าเกิดรุ่นพี่สั่งอะไร ‎ทุกคนทำตามนะครับ
‎[เค] โอเค
‎[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
‎ขอบอร์ดหน่อย
‎[เค] เพลงนี้ร้องตามง่ายมาก แล้วก็…
‎ผมอยากให้ทุกคนเนี่ย เต้นตามเพลงด้วย
‎จะลองสาธิตให้ดูก่อนรอบหนึ่งนะ
‎พร้อม สาม สี่
‎เมื่อหนูโดนข่มขืน เมื่อหนูโดนข่มขืน
‎เขาให้ยืนถ่างขา ‎เขาให้ยืนถ่างขา เขาบังคับ
‎เขาบังคับให้หลับตา ‎ที่ใต้สะพานฉันโดนจนฉีก
‎คนสองคนไม่ว่า นี่ตั้งห้าหกสิบคน ‎จึกๆ จึกๆ จึกๆ จึกๆ
‎[เสียงร้องสนุกสนาน]
‎[เสียงรุ่นพี่หัวเราะ]
‎ไม่ยากนะ โอเค
‎ลองดูไหม สักรอบหนึ่งเนอะ
‎[รุ่นพี่ 1] ลุกๆ
‎ลุกๆ
‎- [รุ่นพี่ 1] ลุกสิ ลุกเลย ‎- ลุกๆ
‎ไว
‎คือหนู หนูเต้นแบบนั้นไม่เป็นน่ะพี่
‎[เสียงถอนหายใจ] ‎[เค] โอเค
‎เดี๋ยวๆ ทุกคนนั่งลงก่อนนะ ‎นั่งลงก่อน นั่งลงก่อน
‎โอเค
‎โอเค ถ้า ถ้ามันยากเกินไป
‎[เค] เดี๋ยวเราลองเปลี่ยนเกมดีกว่า ‎รับรองว่าน้องทำได้แน่นอนนะ
‎(ทีมเวิร์ก ‎ขั้นที่หนึ่ง ขั้นที่สอง ขั้นที่สาม)
‎อันนี้เหมือนเป็นแบบ ความภาคภูมิใจ ‎ของการรับน้องโรงเรียนเรา
‎ผมเรียกมันว่า ตะขาบมนุษย์
‎กติกาคือให้ทุกคนเนี่ย คลานสี่ขาลงไป
‎[เค] และเอาศีรษะตัวเองเนี่ย ‎ไปสัมผัสกับบั้นท้ายของคนข้างหน้า
‎และเพื่อนข้างหน้า ‎ก็จะเอาศีรษะของเขาเนี่ย
‎สัมผัสที่บั้นท้ายของเพื่อนข้างหน้า ‎ของข้างหน้า ของข้างหน้า ไปเรื่อยๆ
‎[เสียงเคหัวเราะ]
‎แล้วเราก็จะเห็นความสามัคคีของทุกคน ‎เป็นหนึ่งเดียวกัน…
‎[เสียงหัวเราะบ้าคลั่ง]
‎ทำไมความสามัคคีของพี่เค
‎ถึงดูหื่นกามจัง
‎ดูเหมือนจะเป็นการ ‎คุกคามทางเพศมากกว่านะคะ
‎มีใครที่คิดเหมือน ‎น้องแนนโนะอีกบ้างไหมฮะ
‎[เค] ยกมือให้ชื่นใจหน่อย
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎ดูเหมือนจะมีเธอคิดอยู่คนเดียวนะ
‎ยูริคิดเหมือนแนนโนะค่ะ
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎[ดนตรีชวนอึดอัด]
‎เจอกันอีกแล้วนะ แนนโนะ
‎สวัสดี ยูริ
‎ต้องขอบคุณแนนโนะมากเลยนะ ‎ที่ทำให้ยูริกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
‎ช่วงนี้ยูริขอฝึกงานกับแนนโนะ ‎ไปพลางๆ ก่อนแล้วกันนะ
‎ยังมีอะไรที่อยากเรียนรู้ ‎จากแนนโนะอีกเยอะเลยอะ
‎[เค] โอเค ดี ‎มีสองคนจะได้ไม่เหงาเนอะ
‎พี่ขอแจ้งให้ทุกคนทราบเลยว่า
‎ที่นี่ เราปราศจาก ‎การคุกคามทางเพศทุกกรณี
‎การอยู่ที่นี่มันมีแค่พี่กับน้อง
‎ฉะนั้น รุ่นน้องที่ไม่ฟังคำสั่ง
‎บทลงโทษก็เป็นสิ่งที่ชอบธรรม ‎จริงไหมฮะ
‎ฉะนั้น
‎ถอดเสื้อออก
‎ถอด เสื้อ ออก
‎เร็ว
‎[ดนตรีระทึก]
‎มึงด้วย
‎[เค] ดี
‎ดี
‎แบบนี้ต้องให้รักกันทั้งรุ่นดีไหม
‎[เค] ดีไหม ดีเนอะ
‎- ทุกคนยืนขึ้น ยืนขึ้น และ… ‎- [รุ่นพี่ 1] ลุกสิ
‎- [เค] ถอด เสื้อ ออก ‎- [รุ่นพี่ 2] ไว
‎- ถอดเสื้อออก ‎- [รุ่นพี่ 2] ให้ไว ถอดเสื้อออก
‎อ้าว
‎โอเค ทุกคนฮะ เดี๋ยวมองกล้องนี้นะ
‎[เค] หนึ่ง มองกล้องนะ
‎หนึ่ง สอง
‎พวกมึงกลับดีๆ นะ
‎- เจอกัน ‎- [เค] มึงด้วย
‎- [ครูใหญ่] อ้าว สวัสดี สวัสดีครับ ‎- [รุ่นพี่ 1] สวัสดีครับ
‎สวัสดีครับ
‎เคมานี่ซิ
‎นี่มันอะไรกันวะ
‎[เสียงเคจากในมือถือ] ‎เฮ้ย ข้างหน้าให้ไวหน่อยซิ
‎ก้มลงไป
‎ตามๆ กันมาเร็ว ดี
‎ก้มลงไป
‎[รุ่นพี่ 1] กลับๆ กลับ วกกลับ
‎[เค] กลับๆ
‎[รุ่นพี่ 1] กลับมา ‎อ้าวหลุด อ้าวหลุด
‎[รุ่นพี่ 2] ไวๆ กลับให้ไว
‎แถวขาดทำใหม่นะ
‎พอดีเด็กมันดื้อด้านน่ะครู ‎ก็เลยต้อง…
‎เล่นเบอร์แรงหน่อยครับ
‎ไอ้เรื่องซ่อมเด็ก หนักนิดเบาหน่อย ‎มันไม่ใช่ปัญหาหรอกเว้ย
‎[ครูใหญ่] แต่ถ้าเผื่อ ‎มันมีคลิปหลุดออกไป
‎ยังไงโรงเรียนก็ปฏิเสธ ‎ความรับผิดชอบไม่ได้
‎แกต้องไม่ปล่อยให้คลิปพวกนี้ ‎มันหลุดออกไปอีก
‎[ครูใหญ่] เข้าใจไหม
‎[รุ่นพี่ 1] มือไม่มีแรงหรือไง
‎[รุ่นพี่ 2] ไปสิ
‎[แนนโนะ] สวัสดี ยูริ
‎สวัสดี แนนโนะ
‎ไม่พอใจเรื่องปล่อยคลิปเหรอ
‎ยูริต้องการอะไรล่ะ
‎ก็ยูริบอกแล้วไง ‎ว่าจะขอฝึกงานกับแนนโนะน่ะ
‎ทำไมล่ะ กลัวโดนแย่งซีนเหรอ
‎อยากทำอะไรก็ทำ
‎แต่ยูริก็รู้ไม่ใช่เหรอ ‎ว่าอยู่ใกล้แนนโนะ แล้วเป็นยังไง
‎[เค] เมื่อวาน
‎มีผู้ไม่หวังดีคนหนึ่งฮะ
‎ปล่อยคลิปการรับน้องของเรา ‎ออกไปสู่โลกออนไลน์
‎แต่น้องไม่ต้องห่วงฮะ
‎วันนี้จุดประสงค์เนี่ย เราไม่ได้ ‎ต้องการที่จะมาหาตัวคนผิดคนนั้น
‎แต่เราต้องการที่จะมาแสดงให้เขารู้
‎[เค] ว่าความสามัคคีของเราน่ะ
‎ไม่ใช่สิ่งที่ถูกบ่อนทำลายได้โดยง่าย
‎[เค] แต่ก่อนอื่นเนี่ย เราจะทำการ
‎ริบโทรศัพท์น้องๆ นะครับ
‎- [รุ่นพี่ 1] โทรศัพท์ครับ ‎- [รุ่นพี่ 2] เอามา
‎[รุ่นพี่ 1] เร็ว โทรศัพท์ครับ
‎[เสียงโทรศัพท์แจ้งเตือน]
‎[เสียงผู้ชายจากในมือถือ] ‎เร็วๆ หน่อย
‎[เสียงเคจากในมือถือ] ‎พวกพี่ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะพี่
‎[ผู้ชาย] ฮะ ไม่มีสิทธิ์เหรอ ‎มึงว่าไงนะ ว่าไงนะ
‎[เค] ผมจะฟ้องสื่อ ฟ้องพ่อ
‎ฟ้องอาจารย์ พวกพี่ซวยแน่ ‎พวกพี่ซวยกันหมดแน่
‎[ผู้ชาย] ฟ้องเหรอ จะฟ้องพ่อเหรอ
‎มึงจะฟ้องพ่อเหรอ
‎[เสียงร้องเจ็บ]
‎[ผู้ชาย] มึงจะฟ้องเหรอ
‎มึงจะฟ้องเหรอ ขี้ฟ้องเหรอ
‎[เสียงรุ่นน้องหัวเราะ]
‎[ผู้ชาย] ถ่ายๆ ถ่ายมันโดนกระทืบ ‎ฟ้องเหรอ
‎[เพื่อนเค] เฮ้ย เค
‎[เสียงหัวเราะ]
‎เฮ้ย กูขอโทษ
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎ฝีมือเธอใช่ไหม
‎แนนโนะแค่อยากแชร์สิ่งที่น่าสนใจ ‎ให้ทุกคนได้ดูกันเท่านั้นแหละค่ะ
‎ในอดีต น้องเคที่ตะโกนปาวๆ
‎บอกว่ารุ่นพี่ไม่มีสิทธิ์
‎[แนนโนะ] ทุกวันนี้กลายมาเป็นพี่เค
‎ว้ากเกอร์เสียงดัง
‎อะไรกันเหรอคะ ‎ที่ทำให้พี่เคกลายเป็นแบบนี้
‎มันคือความ…
‎สามัคคี
‎หรือว่าเป็นแค่ความแค้น ‎ที่ยังไม่ได้ชำระคะ
‎[เสียงเคหัวเราะ]
‎ก็อย่างที่ ‎พวกเราทุกคนรู้กันนะครับว่า
‎ความสามัคคี
‎เพราะความสามัคคี
‎[ตะโกน] ‎ความสามัคคี
‎หมายถึงการรับผิดชอบร่วมกัน
‎[เค] ฉะนั้นถ้ามีใครสักคนทำผิดเนี่ย
‎พวกเราทุกคนก็ต้องรับผิดตามไปด้วย ‎ถูกไหมฮะ
‎[เค] ตอบสิ
‎[รุ่นพี่ 2] ตอบ
‎ไม่เป็นไร
‎ทุกคนยกเว้นแนนโนะ
‎นอนลงกับพื้น
‎นอนครับ นอนครับ
‎[รุ่นพี่ 3] ช้าเหรอ
‎ไว
‎- [รุ่นพี่ 4] นอนไปเลย ‎- [รุ่นพี่ 5] ลงไปสิ
‎นอนลงไป
‎- [รุ่นพี่ 4] กลิ้ง ‎- กลิ้ง
‎อย่าช้า กลิ้ง เร็วๆ
‎[รุ่นพี่ร้องเพลง] ‎อันความกลมเกลียวต่างเป็นใจเดียว
‎ประเสริฐศรี
‎ทุกสิ่งประสงค์จงใจ
‎- จักเสร็จสมได้ด้วยสามัคคี ‎- [รุ่นพี่ 1] ด้วยอะไร
‎[เสียงรุ่นพี่ปรบมือ ‎และรุ่นน้องหอบหายใจ]
‎อยากกลับบ้านกันหรือยัง
‎แต่พวกคุณยังกลับไม่ได้
‎เพราะโทษของการ ‎ทำลายความสามัคคีเนี่ย…
‎พี่เคคะ
‎ช่วยพูดเร็วๆ หน่อยได้ไหมคะ
‎แนนโนะง้วงง่วง ‎[ทำเสียงหาว]
‎[เสียงหาว]
‎ได้
‎ในเมื่อน้องขอเนี่ย พี่ก็จัดให้
‎[เค] งั้นเรามาเล่นเกมสุดท้ายกันไหม
‎ถ้าเล่นเกมนี้เสร็จน่ะ ‎พี่จะปล่อยทุกคนกลับบ้านเลย ดีไหม
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎เกมนี้ จะจบลงต่อเมื่อลูกโป่งแตกหมด
‎[เสียงแนนโนะหัวเราะเสียงดัง]
‎เมื่อไหร่จะเริ่มล่ะคะ
‎[เสียงเคาะไม้เบสบอลกับพื้น]
‎[เค] หนึ่ง สอง สาม
‎[เสียงแนนโนะหัวเราะลั่นต่อเนื่อง]
‎[เค] ต่อไปเลย เข้ามาข้างหน้า
‎[ตะคอก] ตี
‎เปลี่ยนคน
‎[เค] สาม สอง หนึ่ง
‎ตี
‎ตีอีก
‎ก้าวเข้าไปสิวะ
‎ตี
‎[ตะคอก] ‎มึงหัวเราะเหี้ยอะไร
‎[เสียงหัวเราะดังอู้อี้]
‎[เสียงหัวเราะดังต่อเนื่อง]
‎มึงไม่หยุดใช่เปล่า
‎ไม่หยุดใช่ไหม
‎[เสียงกรีดร้อง]
‎[เสียงไม้เบสบอลหล่นพื้น]
‎[ดนตรีระทึก]
‎[เสียงเคแผดเสียงโกรธ]
‎[เสียงเคร้องอย่างบ้าคลั่ง]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงฝีเท้าคนเดินใกล้เข้ามา]
‎[เสียงเคสูดน้ำมูก]
‎นี่แกทำเกินไปแล้วนะ ไอ้เค
‎ครูใหญ่อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ
‎ผมไม่รู้จะไปเรียนที่ไหนแล้ว
‎[ครูใหญ่] นี่ฉันเห็นว่า พ่อแกกับฉัน ‎เป็นเพื่อนกันมานาน
‎ฉันจะปิดข่าวให้
‎แต่ว่าแกต้องลาออกจากโรงเรียนนี้ไปซะ
‎[ครูใหญ่] เข้าใจไหม
‎[ดนตรีวังเวงหดหู่]
‎[รุ่นพี่ 1] เดี๋ยวสุดแถวแล้ว ‎แถวต่อไปขยับมา
‎ข้างหน้านะครับ หน้ากระดานนะ
‎- คนแรก ขยับต่อเลยครับ ‎- [รุ่นพี่ 2] มาเที่ยวคณะบ่อยๆ นะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- [รุ่นพี่ 1] หมุนไปเลยครับ
‎เอาไว้เจอกันนะ มีอะไร
‎[รุ่นพี่ 2] เรื่องเรียนเรื่องอะไร ‎ก็ถามพวกพี่ได้เลยนะ
‎ไม่ต้องเกรงใจกันนะ
‎- ผมขอฝากตัวด้วยนะครับผม ‎- [รุ่นพี่ 3] ครับ
‎- สู้ๆ นะครับ ‎- ครับผม
‎- [รุ่นพี่ 2] สวัสดีครับ ‎- น้องเค
‎ครับ ขอบคุณครับ
‎[รุ่นพี่ 2] น้องน่ารักครับ
‎ก็ยังไงก็คุยกับพวกพี่
‎ได้เลยนะ พวกพี่ไม่กัดนะครับ
‎ครับ สวัสดีครับ
‎เช่นกันครับ เอ้าต่อเลยๆ
‎[แนนโนะ] เจอพระไม่เป็นไร
‎แต่เจอรุ่นพี่ มึงต้องไหว้
‎[ดนตรีระทึก]
‎สวัสดีค่ะ
‎น้องเค พี่แนนโนะนะคะ
‎[แนนโนะ] เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน
‎แต่ว่าเป็นรุ่นพี่
‎เธอตายไปแล้ว
‎พี่แนนโนะนะคะ
‎ส่วนเรื่องตายเนี่ย
‎พี่แนนโนะก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
‎พี่แนนโนะรู้แค่ว่า
‎ชีวิตในวัยเรียน ‎ต่อจากนี้ไปของน้องเคเนี่ย
‎[แนนโนะ] ต้องสนุกมากแน่ๆ เลยค่ะ
‎[เสียงแนนโนะร้อง]
‎น้องเคคะ
‎การจับก้นรุ่นพี่เนี่ย ‎มันไม่น่ารักเอาซะเลยนะคะ
‎[รุ่นพี่ 1] เฮ้ย
‎ผมไม่ได้จับนะพี่
‎[แนนโนะ] ไม่ได้ทำ
‎น้องเคหาว่าพี่แนนโนะโกหกเหรอคะ
‎[รุ่นพี่ 1] รุ่นพี่นะเว้ย ‎หาว่าโกหกเหรอ
‎จับแม่งซิ
‎- นิ่งๆ ‎- [รุ่นพี่ 2] อะไร
‎- [รุ่นพี่ 2] มีไรๆ ‎- [รุ่นพี่ 1] ทำก็บอกมา
‎เขานั่งหันหน้าอยู่ ‎ผมจะจับก้นเขาได้ยังไงล่ะ
‎- เฮ้ย อยู่นิ่งๆ ‎- มึงจับของนุ่มเหรอเมื่อกี้
‎[รุ่นพี่ 2] เจอของแข็งมั่ง
‎[เสียงรุ่นพี่หัวเราะ]
‎[แนนโนะ] ใครทำให้น้องเครับสารภาพได้
‎แนนโนะมีรางวัลให้ค่ะ
‎- [รุ่นพี่ 3] เชี่ยเอ๊ย ‎- [รุ่นพี่ 4] มีรางวัลว่ะๆ
‎แนนโนะให้รางวัลใช่ปะ ‎เพราะงั้นนะ มึงรีบสารภาพเลย
‎- [รุ่นพี่ 1] มึงสารภาพมาเดี๋ยวนี้ ‎- [รุ่นพี่ 3] แม่ง เอาเลยเว้ย
‎[รุ่นพี่ 2] เอายัง ‎มึงจะสารภาพยัง ยังใช่ไหม
‎เฮ้ย จับแม่งขึงซิ
‎มาสิ มาๆ มาสิ
‎- [รุ่นพี่ 2] มาข้างนอกเลย ‎- [รุ่นพี่ 1] กูบอกให้มึงอยู่นิ่งๆ
‎- [เค] อย่าพี่ ‎- [รุ่นพี่ 1] รุ่นน้องก็ฟังพี่สิวะ
‎โอกาสสุดท้ายของมึงมาแล้ว ‎มึงจะไม่พูดใช่ไหม
‎ผมไม่ได้จับจริงๆ พี่จะให้ผมทำไงอะ
‎งั้นก็สูญพันธุ์ไปเถอะมึง
‎โอเค ผมจับก้นแนนโนะเอง
‎[เสียงหินกระแทกพื้น]
‎[เสียงหอบหายใจ]
‎- [รุ่นพี่ 2] เชี่ย ‎- [รุ่นพี่ 5] เยี่ยว
‎[รุ่นพี่ 2] แม่งฉี่ว่ะ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[รุ่นพี่ 2] โห เหี้ย
‎[เสียงหัวเราะโห่ฮา]
‎[แนนโนะ] คำก็แนนโนะ สองคำก็แนนโนะ
‎น้องเคเนี่ยไม่เคารพรุ่นพี่เลยนะคะ
‎- [รุ่นน้อง] อ่อนโว้ย ‎- เรียกพี่แนนโนะสิ
‎- ไม่เอาไม่ร้อง ‎- [รุ่นพี่ 5] แก ร้องไห้แล้ว
‎[แนนโนะ] ใครฉี่คนนั้นเช็ดนะคะ
‎[รุ่นพี่ 6] กลับไปกินนมแม่ดีไหมน้อง
‎[แนนโนะ] สำหรับด่านต่อไป
‎ด่านแห่งความเท่าเทียมค่ะ
‎[เสียงปรบมือและร้องเชียร์]
‎มีใครบางคนเคยบอกพี่แนนโนะเอาไว้ว่า
‎ชายกับหญิง เท่าเทียมกัน
‎เพราะฉะนั้นเราจะให้น้องๆ ‎ลองสลับเพศชายหญิงดูค่ะ
‎[เสียงโห่ร้องและปรบมือ]
‎[รุ่นพี่ 1] น่ารักๆ
‎[เสียงโห่ร้องชอบใจ]
‎ไปๆ
‎[เสียงโห่ร้องและปรบมือ]
‎[แนนโนะ] น้องเค
‎เชิญค่ะ
‎[ดนตรีสนุกสนาน]
‎[รุ่นพี่ 2] เออ
‎[รุ่นพี่ 3] พี่ๆ รออยู่นะครับ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[รุ่นพี่ 2] เปลี่ยนอะไรนานนักวะ
‎- [รุ่นพี่ 3] จะเห็นน้องโป๊ไหมเนี่ย ‎- [รุ่นพี่ 2] ไอ้เค
‎ไอ้เวร อ้าว
‎อ้าวไอ้เค ไอ้เค
‎ไอ้สัตว์เอ๊ย
‎[รุ่นพี่ 4] เหี้ย
‎- [รุ่นพี่ 2] มันหนีไปแล้ว ไอ้สัตว์ ‎- [รุ่นพี่ 1] ข้างหลังๆ ไปๆ
‎ไปๆ
‎[เอฟเฟกต์น่ากลัว]
‎[รุ่นพี่ 1] สัตว์ หาตั้งนาน
‎ลุกมา
‎มองเหี้ยอะไร ไป
‎[รุ่นพี่ 2] ว้าว
‎[รุ่นพี่ 1] ออกมา
‎[รุ่นพี่ 2] เร็วๆ สิวะ
‎ไป
‎ไปสิ อีหนู
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ไป
‎สำออยอีก โอ๊ะ
‎นี่ นั่ง เฮ้ย
‎[แนนโนะ] น้องเคแต่งตัวแบบนี้
‎ก็น่ารักดีเหมือนกันนะคะ
‎[เสียงรุ่นพี่หัวเราะ]
‎[เสียงถอนหายใจ]
‎ดูสิ
‎น้องเควิ่งหนีไป
‎จนทำให้เพื่อนๆ ต้องรอนานเลย
‎น้องๆ รู้จักความสามัคคีไหมคะ
‎[แนนโนะ] ความสามัคคีก็คือ…
‎การรับผิดชอบร่วมกัน
‎นั่นหมายความว่า ถ้าเพื่อนเราทำผิด
‎พวกเราทุกคนก็ต้องรับผิดตามไปด้วย ‎ถูกไหมฮะ
‎[แนนโนะ] อย่างเช่น
‎อย่างเช่น ‎ถ้ามีเพื่อนเราหนีการรับน้อง
‎เราก็ต้องรับโทษด้วย
‎และเมื่อน้องเค ‎เกิดอุบัติเหตุจนขาแพลง
‎พี่แนนโนะก็ต้องแบ่งเอาโทษของน้องเค
‎มาให้น้องๆ คนอื่นๆ ช่วยกันทำแทนนะคะ
‎[เสียงสูดลมคับแค้น]
‎- [รุ่นพี่ 1] มึงเดินเร็วๆ สิ ‎- [รุ่นพี่ 2] อย่าช้าเว้ย
‎[รุ่นพี่ 3] ให้ไวๆ
‎- [รุ่นพี่ 4] เออ มาเร็ว ไวๆ ‎- [รุ่นพี่ 5] เป็นโรคกลัวน้ำเหรอ
‎- บอกให้เร็วๆ ไง ‎- [รุ่นพี่ 2] เย็นจะตายห่าแล้วเนี่ย
‎ไอ้กระโปรงเขียวอะ มึงจะเดินไม่เดิน
‎- [รุ่นพี่ 3] ไป เร็วๆ ‎- [รุ่นพี่ 1] ให้มันเข้มแข็งหน่อยสิ
‎[รุ่นพี่ 2] ให้ไวๆ เร็วๆ
‎[รุ่นพี่ 1] ‎มึงขึ้นไปให้สุด แล้วมึงพูดคำว่า
‎"ขอโทษแทนเพื่อนครับ"
‎[รุ่นพี่ 4] เออ
‎[รุ่นพี่ 1] ไปๆ
‎แต่งตัวแมนแล้วให้มันแมนๆ หน่อย
‎[รุ่นพี่ 4] เออ ทำตัวให้มัน ‎สมกับที่ใส่หน่อย
‎เร็วๆ ไปครับพวกเรา
‎เร็วๆ ไปๆ
‎[รุ่นพี่ 5] เพื่อนรออยู่โว้ย
‎- เร็วๆ ‎- [รุ่นพี่ 2] ให้ไวๆ
‎- [รุ่นน้อง 1] ไหวไหม ‎- [รุ่นน้อง 2] เออ
‎น้องๆ เหนื่อยกันหรือยังคะ
‎- เหนื่อยแล้วครับ ‎- เหนื่อยแล้วครับ
‎แต่น้องเคเขายังไม่เหนื่อยเลยน่ะ
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[เสียงรุ่นน้องหอบหายใจเหนื่อย]
‎สำหรับที่นี่นะคะ ไม่ต้องกลัวผี ‎แต่ว่าให้กลัวรุ่นพี่
‎ถ้าเจอพระก็ไม่จำเป็นต้องไหว้ ‎แต่ถ้าเจอรุ่นพี่
‎มึง ต้อง ไหว้
‎[แนนโนะ] เชิญค่ะ
‎(ยินดีต้อนรับน้องใหม่)
‎สวยๆ เออ
‎เจริญๆ นะครับ
‎[แนนโนะ] น้องเค
‎พี่แนนโนะเตรียมรุ่นพี่คนพิเศษ ‎ไว้ให้แล้วค่ะ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎โห พี่ใหญ่มาแล้วโว้ย
‎- [รุ่นพี่ 1] สวัสดีครับ ‎- [รุ่นพี่ 4] ดีค่ะพี่
‎แต่นี่มันหมา
‎ถึงจะเป็นสุนัข
‎แต่พี่ลัคกี้
‎ก็ถือเป็นรุ่นพี่นะคะ
‎พี่ลัคกี้อยู่ที่นี่ ‎มาก่อนพี่แนนโนะอีก
‎[แนนโนะ] น้องเคจะทำให้ระบบ ‎รุ่นพี่รุ่นน้องที่เราเชื่อมั่นกัน
‎ต้องมามัวหมองเพราะน้องเคเหรอคะ
‎กูไม่กราบ
‎กูบอกให้มึงกราบ
‎[ตะคอก] ‎กูบอกให้มึงกราบลงไป
‎[รุ่นพี่ 1] มันยากอะไร
‎พี่ลัคกี้รอนานแล้วนะคะ
‎[รุ่นพี่ 1] มึงกราบ ‎ให้มันเต็มใจหน่อยซิ
‎ยากตรงไหนวะ
‎ไอ้นี่ ไม่เคารพรุ่นพี่เหรอมึงน่ะ
‎เฮ้ย
‎[รุ่นพี่ 3] ไม่เคารพรุ่นพี่ใช่ไหม
‎ลุกมา
‎กราบพี่มึง
‎[แนนโนะ] ประนมมือสวยๆ
‎แล้วก็ก้มหัวลงไปกราบค่ะ
‎ก้มลงไปอีกสิคะน้องเค
‎[เสียงเคหอบหายใจ]
‎[แนนโนะ] ไม่เห็นยากเลย แค่นี้เอง
‎พี่ลัคกี้พอใจแล้วค่ะ
‎[รุ่นน้อง] เหี้ยเค
‎มึงช่วยทำตาม ‎ที่รุ่นพี่สั่งได้เปล่าวะ
‎มึงรู้เปล่า ว่ามึงแตกแถวแค่คนเดียว
‎ทำพวกกูเดือดร้อน
‎[รุ่นน้อง] ถ้าพรุ่งนี้ ‎มึงทำตัวดีขึ้น
‎กูจะให้นอนด้วย
‎[เสียงเคร้องและหายใจแรง]
‎[เสียงลัคกี้หายใจ]
‎[เสียงลัคกี้ร้อง]
‎[เสียงเคร้องโมโห]
‎[เสียงลัคกี้ครางหงิง]
‎[เสียงร้องออกแรง]
‎[เคตวาด] ‎เป็นเหี้ยอะไร
‎[เสียงลัคกี้ร้อง]
‎[ดนตรีวังเวง]
‎[แนนโนะ] โอ๋
‎ไม่เป็นไรนะคะพี่ลัคกี้
‎พี่เคเขาแค่คิดถึงการเป็นรุ่นพี่
‎ที่สามารถซ่อมคนได้เฉยๆ
‎มึงต้องการอะไรจากกูกันแน่วะ
‎แนนโนะต้องการ…
‎[แนนโนะ] สิ่งที่น้องแนนโนะต้องการ…
‎สิ่งที่น้องแนนโนะต้องการ…
‎[ดนตรีระทึก]
‎[เสียงโซ่หล่นลงพื้น]
‎อุ๊ย
‎[ตะโกน] ‎ทุกคนคะ
‎[แนนโนะ] น้องเคทำร้ายพี่ลัคกี้
‎พี่ลัคกี้หนีไปแล้วค่ะ
‎แย่จัง
‎[รุ่นน้อง 1] ลัคกี้
‎- ลัคกี้ ‎- ลัคกี้
‎ลัคกี้
‎- [รุ่นน้อง 1] ลัคกี้ลูก ‎- [รุ่นน้อง 2] กูว่าแยกกันหาดีกว่า
‎ลัคกี้ๆ
‎[รุ่นพี่ 1] ลัคกี้ล่ะ เจอไหม
‎คือ…
‎ผมพยายามหาทั้งคืนแล้วครับพี่
‎แต่ว่า ไม่เจอเลยครับ
‎พวกพี่ อย่าลงโทษพวกเรานะครับ
‎ตอนนี้ ‎เรามีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นนะคะ
‎เราต้องแต่งตั้งสุนัขตัวใหม่ของรุ่น
‎ถ้าเราหาใครสักคน
‎มาแทนพี่ลัคกี้ที่หายไป
‎น้องๆ จะว่ายังไงคะ
‎- [รุ่นพี่ 1] จับมัน ‎- [รุ่นพี่ 2] มึงมานี่
‎มึงนั่งลง
‎[เสียงคำราม] ‎[รุ่นพี่ 1] มึงนั่ง
‎- [รุ่นพี่ 2] กูบอกให้มึงนั่ง ‎- [รุ่นพี่ 1] นั่งสิวะ
‎- [รุ่นพี่ 3] จับไว้ จับตัวไว้ก่อน ‎- [รุ่นพี่ 4] เป็นเหี้ยไรวะ
‎ตอนนี้ มึงเป็นหมาเว้ย
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[รุ่นพี่ 2] มึงก็ต้องนั่งเหมือนหมา
‎มึงต้องมาเชื่อฟังกูแบบหมา ‎เข้าใจเปล่า
‎- นั่ง ‎- ขัดขามันลง
‎- [รุ่นพี่ 3] ลง ‎- มึงขัดขามันลงเลย
‎[รุ่นพี่ 2] อยู่นิ่งๆ
‎[รุ่นพี่ 4] ดื้อฉิบหาย
‎[รุ่นพี่ 2 ตะคอก] ‎มึงจะเอากับพวกกูเหรอ
‎[รุ่นพี่ 4] จะเอายังไง
‎[แนนโนะ] อย่ารังแกน้องเคลี่สิคะ
‎[รุ่นพี่ 2] เอามันขึ้น เอามันขึ้นมา
‎[รุ่นพี่ 4] นั่ง
‎[แนนโนะ] น่ารักจังเลย
‎ไปเล่นกับพี่แนนโนะดีกว่า
‎[เสียงของเล่น]
‎ปลดปลอกคอให้น้องเคลี่หน่อยค่ะ
‎ไปคาบมานะ หนึ่ง สอง
‎[แนนโนะ] สาม
‎[รุ่นพี่ 2] เอ้าๆ ไปสิ
‎[แนนโนะ] ไปคาบมาสิคะ
‎[รุ่นพี่ 3 ตะคอก] ‎ไป
‎เป็นหมาที่ชอบความรุนแรง ‎[เสียงหัวเราะ]
‎เร็ว
‎เคลี่เร็วๆ
‎คาบ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎[เสียงหัวเราะ]
‎- [รุ่นพี่ 2] ดี ‎- [รุ่นพี่ 1] เร็วๆ มาไวๆ
‎[รุ่นพี่ 3] มานี่ๆ
‎- เร็วๆ ‎- [รุ่นพี่ 1] เร็วๆ สิวะ
‎มาเร็วหน่อย ‎[เสียงหัวเราะ]
‎[รุ่นน้อง] เคโคตรเท่เลย
‎[เสียงของเล่น]
‎[แนนโนะ] ขอมือหน่อย
‎ขอมือหน่อย
‎[เสียงสะอื้น]
‎ขอมือแล้วต้องทำยังไงเอ่ย
‎[แนนโนะ] ขอมือแล้ว
‎[ทำเสียงเห่า]
‎[เสียงเคครางคับแค้น ‎และเสียงรุ่นพี่หัวเราะ]
‎[เสียงร้องคับแค้น]
‎[แนนโนะ] โอ๋
‎[เสียงคำรามโกรธ]
‎[เสียงสะอื้นร้องไห้]
‎[แนนโนะ] อ้ำๆ
‎อ้ำๆ
‎[เสียงหายใจแรง]
‎[แนนโนะ] เห็นไหม เป็นสุนัขเนี่ย
‎ก็ยังดีกว่าเป็นตะขาบนะ
‎แล้วถ้าไม่พอใจ
‎ก็เอาไปลงกับรุ่นน้องปีหน้าก็ได้
‎ถ้าพี่เคยังมีชีวิตรอด
‎[เค] กูขอโทษ
‎กูขอโทษ
‎กูอะไรคะ น้องเคสิ
‎ปล่อยกูออกไปเถอะ
‎อะไรนะคะ ไม่ได้ยินเลย
‎ปล่อยผมออกไปเถอะ
‎ผมจะไม่ทำอีกแล้ว
‎[แนนโนะ] อะไรนะ
‎ปล่อยผมไปเถอะ
‎[เค] ปล่อยผมไปเถอะ
‎[พูดปนร้องไห้] ‎ปล่อยผมไปเถอะ
‎โอ๋ๆ
‎[แนนโนะ] เผื่อหิว
‎[เค] อย่าไปๆ
‎อย่าเพิ่งไป
‎[เสียงร้องไห้สะอื้น]
‎[ยูริ] น่าสงสารจัง
‎อยากออกไปจากที่นี่ไหม
‎ปล่อยผมไปเถอะ
‎[แนนโนะ] ทำอะไรน่ะ ยูริ
‎[ยูริ] ก็วิธีของแนนโนะมันยืดยาด
‎ไม่ทันใจน่ะสิ
‎[ตะโกน] ทุกคน เคลี่หนีไปแล้ว
‎[ดนตรีระทึก]
‎[รุ่นพี่ 1] เชี่ย ไปไหนของมันวะ
‎[รุ่นพี่ 2] เค เคมึงไม่ต้องซ่อน ‎ไอ้เหี้ย กูจับได้มึงตาย
‎ออกมา
‎- เค ‎- [รุ่นพี่ 3] มึงจะออกไม่ออก
‎ไอ้เค มึงอย่าหลบๆ
‎- เค ‎- อย่าให้จับได้นะไอ้เหี้ย
‎เฮ้ย เดี๋ยวมึงสองคนไปทางโน้น ‎แล้วมึงไปทางนี้
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[เสียงหอบ]
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[เสียงปิดประตูรถ]
‎[ผู้ชาย] ‎เมื่อเช้ามดกัดกูขาแดงทั้งขาเลยเนี่ย
‎เออ ยากันยุงไม่ช่วยเหี้ยอะไรเลย
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎[รุ่นพี่ 1] ในป่าก็อย่างนี้แหละมึง ‎เมื่อไหร่จะกลับ
‎- [รุ่นพี่ 2] กลับไปนอนที่บ้าน ‎- [รุ่นพี่ 4] เออ ไอ้เหี้ย
‎[เสียงหัวเราะ] ‎โคลนเข้าปากกู
‎- [รุ่นพี่ 4] เออ กูแบบ ‎- [รุ่นพี่ 2] ไอ้เป้กับใครนะ
‎[รุ่นพี่ 4] ไอ้เหี้ย ‎ชื่อพี่เหี้ยอะไรวะ พี่โย่ง
‎[รุ่นพี่ 2] ที่แม่งฟันเหยินๆ น่ะ
‎[ดนตรีระทึก]
‎[รุ่นพี่ 3] แล้วแม่งตอนบูมนะ
‎แบบโอ้โห ‎[เสียงหัวเราะ]
‎- [รุ่นพี่ 2] มันไปอยู่แถวไหนแล้ววะ ‎- [รุ่นพี่ 3] ไม่รู้แม่ง
‎- [รุ่นพี่ 4] เออมึงช่างหัวแม่ง ‎- [รุ่นพี่ 2] ตายห่าแล้วมั้ง
‎ตอนเป็นรุ่นพี่อยู่เนี่ย โอ้โห
‎[รุ่นพี่ 4] ทำเป็นกร่าง
‎[รุ่นพี่ 2] อย่าเอามา ‎เปรียบเทียบกัน สัตว์
‎ใจดีสุดแล้ว ใจดีที่สุดแล้ว
‎[รุ่นพี่ 2] รุ่นเราเบากว่าเยอะเนอะ
‎[รุ่นพี่ 4] จริง เด็กพวกนี้แม่ง
‎[รุ่นน้อง] เฮ้ย ไอ้เค
‎เฮ้ย ตามมันไป ไอ้เค
‎- มานี่ ไอ้เค ‎- ไอ้เค
‎[เสียงเอะอะโหวกเหวก]
‎[รุ่นน้อง] หยุดนะเว้ย
‎- [รุ่นพี่ 1] เหี้ย มึงไปไหน ‎- [รุ่นพี่ 2] ไอ้เค
‎สัตว์เอ๊ย มานี่สิวะ
‎[เสียงเอะอะโวยวาย]
‎[รุ่นน้อง] ขึ้นมาสิ
‎ขึ้นมาสิ
‎ขึ้นมา
‎[ยูริ] ทุกคน
‎เจอศพลัคกี้แล้ว
‎[เสียงเอะอะ] ‎เหี้ย
‎- [ผู้ชาย] ระยำ ‎- ไอ้เหี้ย
‎มึงทำงี้ได้ไงวะ
‎[เค] กูไม่ได้ฆ่าลัคกี้นะเว้ย
‎กูไม่ได้ปล่อยลัคกี้ด้วย ‎กูไม่ได้จับก้นแนนโนะด้วย
‎มันเป็นคนทำแต่แรกอะ ‎เพราะมันโว้ย เพราะมัน
‎มันทำให้กูต้องมาอยู่ที่นี่ ‎กับพวกมึงไอ้สัตว์
‎[รุ่นน้อง] กูไม่เชื่อมึงหรอกเว้ย
‎[ตะโกนอย่างเหลืออด] ‎ทำไมไม่เชื่อกูบ้างเลยวะ
‎นี่น่ะเหรอวิธีของยูริ
‎ใช่ สนุกป่ะ
‎ได้ผลเร็วกว่าวิธีของแนนโนะตั้งเยอะ
‎ถึงขั้นต้องฆ่าพี่ลัคกี้
‎ยูริชั้นต่ำจริงๆ เลย
‎ทุกคน
‎ในเมื่อเคฆ่าลัคกี้ เคก็ต้องชดใช้
‎[ยูริ] ใครตีหัวน้องเคได้มากที่สุด
‎จะได้รับรางวัลเป็นหัวหน้าเด็กใหม่
‎ไม่ต้องมาเข้ารับน้อง ‎กับเพื่อนอีกต่อไป
‎[เสียงโห่ร้อง]
‎พี่ลัคกี้คงภูมิใจด้วยซ้ำ ‎ที่ได้เสียสละ
‎แนนโนะไม่คิดเหรอว่าถ้าปล่อยเคไป
‎ปีหน้าเคก็จะไปทำแบบนี้ ‎กับรุ่นถัดไปอยู่ดี
‎ด่วนตัดสินคนจังเลยนะ ยูริ
‎ไม่อยากจะเชื่อ ว่าจะได้ยินคำนี้ ‎ออกจากปากของแนนโนะ
‎ขืนแนนโนะยังเป็นอย่างนี้ อีกไม่นาน ‎ยูริคงต้องมาแทนที่แนนโนะแล้วอะ
‎แล้วรออะไรอยู่ล่ะ
‎[เสียงเดาะลิ้น]
‎คำบรรยายโดย: ธาวัน มณีสาตร์