‎(เนื้อหาในตอนนี้ ‎มีการแสดงภาพการใช้ความรุนแรงทางเพศ)
‎(อาจรบกวนจิตใจผู้ชมบางส่วน)
‎(โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎[แนนโนะ] มิตรภาพ
‎ใครๆ ก็บอกว่าเป็นสิ่งที่มีค่า
‎ยิ่งเป็นมิตรภาพต่างชนชั้น
‎ยิ่งมีค่าเข้าไปใหญ่
‎แต่ราคาของมิตรภาพ
‎มันแพงขนาดไหนกันนะ
‎[ดนตรีเปิดเรื่อง]
‎[ดนตรีวังเวง]
‎ไป
‎[นาน่า] อะ ยูริ
‎เลิกใช้ใบเก่าได้แล้ว
‎มันขาดหมดแล้ว ไม่เห็นหรือไง
‎โห
‎อย่าเลย ‎เมื่อวานก็เลี้ยงไอติมเราไปแล้ว
‎[ทับทิม] โอ๊ย คิดมากน่า เก่าขนาดนี้ ‎ใช้ต่อทำไม เอาใบนี้ไป อือ
‎เห็นแก่ความเป็นเพื่อนของพวกเราไง
‎นาน่ากับทับทิม ‎ทำไมไม่ไปคบกับแก๊งไฮโซวะ
‎[นักเรียน 1] ต้องมาคอย ‎บริจาคกระเป๋าให้แบบนี้
‎อียูริ ‎มันไม่รู้สึกเป็นตัวถ่วงบ้างเหรอวะ
‎[นักเรียน 2] เออๆ เป็นฉัน ‎ฉันอายนะเว้ย เหมือนมาเกาะเขากินน่ะ
‎[ไม่พอใจ] ‎[นาน่า] พูดอะไรอย่างนี้ได้ไง
‎ไปขอโทษยูริเดี๋ยวนี้นะ
‎ยูริ ถ้าแกได้ยินอะไรแบบนี้อีก
‎บอกพวกเรานะ
‎[นาน่า] นิสัยเสียไอ้พวกนี้
‎[ดนตรีชวนตื่นเต้น]
‎โทษทีนะ
‎[นาน่า] นี่ โต๊ะประจำกลุ่มเราน่ะ
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎หนึ่ง
‎[แนนโนะ] สอง สาม
‎ก็เหลือที่หนึ่งพอดีน่ะสิ
‎ปกติเรานั่งกันแค่สามคน ‎มันก็เต็มอยู่แล้ว
‎เต็ม เต็มยังไงเหรอ
‎นาน่ากับทับทิมเอาไว้วางกระเป๋าน่ะ
‎[แนนโนะทำเสียงเสียดาย]
‎แย่จัง
‎งั้นเด็กใหม่อย่างแนนโนะจะไปนั่ง ‎ที่ไหนล่ะ มันก็เต็มทั้งห้องแล้วอะ
‎ก็ ไม่ได้เต็มนี่
‎เต็มสิ
‎เต็มเพราะว่าใครๆ เขาก็ไม่อยาก ‎จะเปิดใจรับเด็กใหม่อย่างแนนโนะกัน
‎[แนนโนะ] แต่พวกเธอสามคน ‎ไม่เหมือนคนอื่นนี่นา
‎แนนโนะเห็นนะ มิตรภาพของพวกเธอ ‎ไม่ได้วัดกันจากฐานะ
‎[แนนโนะ] ‎แล้วคงไม่ได้วัดจากการมาใหม่
‎ใช่ไหมล่ะ
‎แนนโนะ
‎เด็กใหม่ใช่หรือเปล่า
‎อือ
‎แนนโนะ เด็กใหม่ ฝากตัวด้วยนะ
‎[นาน่า] แต่บอกไว้ก่อนนะ
‎ปกติกลุ่มเราน่ะ ‎ไม่ได้รับใครเข้ามาพร่ำเพรื่อหรอก
‎[นาน่า] ‎แต่นี่เห็นว่าแนนโนะเป็นเด็กใหม่
‎งั้นเราจะลองให้โอกาสดูแล้วกัน
‎ว่าไง
‎[ทับทิม] ถ้าเธออยากอยู่กับพวกเรา
‎เธอต้องแสดงให้เห็น ว่าเธอ ‎มีความเป็นเพื่อนแท้ให้กับพวกเรา
‎[แค่นหัวเราะ] ‎เพื่อนแท้
‎เพื่อนแท้ แนนโนะเข้าใจคำนี้ ‎อย่างดีเลยล่ะ
‎ขอเห็นหน่อยนะ ‎ว่าเพื่อนแท้ของแนนโนะน่ะ
‎หน้าตาแบบเดียวกับพวกเราหรือเปล่า
‎ได้สิ เพื่อนแท้
‎[ดนตรีตื่นเต้นชวนสงสัย]
‎[เสียงออด]
‎นาน่า แนนโนะมีโพยนะ
‎เธอน่ะ อย่าทำแบบนั้นอีกรู้หรือเปล่า
‎กลุ่มเราไม่นิยมทำอะไรแบบนั้นกัน
‎ก็แนนโนะคิดว่าเป็นเพื่อนแท้
‎ต้องช่วยเหลือกันทุกเรื่องซะอีก
‎แต่มันพาพวกเราเกือบซวยไง
‎อือ เข้าใจแล้วล่ะ
‎หิวข้าวแล้วล่ะ
‎[นาน่า] ฝนข้อสอบจนเมื่อยมือไปหมดเลย
‎จริง เมื่อยไปหมดแล้วอะ ‎เหนื่อยก็เหนื่อย
‎นาน่ากับทับทิมจะกินอะไรล่ะ ‎เดี๋ยวเราไปซื้อให้ก็ได้
‎เราเอาข้าวมันไก่
‎งั้นเอาด้วย
‎เอ้า เอาเงินไป เราเลี้ยง
‎ขอบคุณนะ
‎[ทำเสียงพึงพอใจ]
‎ยูริ เราอยากได้น้ำจิ้มแบบทับทิมอะ
‎ได้ เดี๋ยวเราไปเปลี่ยนให้
‎[นาน่า] ขอบใจนะ
‎ขอโทษนะ ยูริ ‎แต่ทำไมซุปเราไม่มีฟักล่ะ
‎เดี๋ยวเราไปเปลี่ยนให้นะ
‎[ทับทิม] ฝากด้วย
‎[นาน่า] ขอบใจนะ
‎[เสียงถอนหายใจ] ‎กว่าจะได้กิน
‎ยูริ เราไม่กินแตงกวา
‎[นาน่า] ยูริเอาหรือเปล่า
‎เอามาไว้จานเราก็ได้
‎[นาน่า] อะ
‎ให้หมดเลย
‎[นาน่า] ไม่อยากจะเชื่อเลย ‎ยังจะกล้ามาโรงเรียนอีก
‎ทำไมล่ะ
‎ก็ยัยมีนน่ะสิ
‎มาอ่อยพี่เต๋า แฟนนาน่า
‎ยูริเขาโกรธแทนเรามาก
‎ก็เลยสร้างแอคหลุมไปถล่มยัยมีนให้
‎ยูริเก่งจัง
‎มีนเขาดูกลัวพวกเธอมากเลยเนอะ
‎ขอบคุณยูริจริงๆ นะ
‎ถ้าไม่ได้ยูริ แย่แน่เลย
‎[ทับทิม] จริง ไหนจะชีตติวข้อสอบ ‎ที่ส่งให้อีกน่ะ
‎แล้วยูรินะ เก็งข้อสอบแม่นมากๆ
‎ไหนๆ แล้วก็ ทวนคำตอบกันหน่อยดีกว่า
‎[ทับทิม] หนึ่ง สอง สาม
‎[พร้อมกันสามคน] ‎สาม สี่ สอง
‎- สอง หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สี่ หนึ่ง ‎- สอง หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สี่ สอง
‎ข้อสุดท้ายแกตอบหนึ่งกันเหรอ
‎อือ แนนโนะเองก็ตอบหนึ่ง
‎[เสียงนาน่าถอนหายใจ]
‎อยากเปลี่ยนคำตอบจังเลยอะ
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎ได้สิ เป็นเพื่อนแท้
‎ก็ต้องช่วยเหลือกันทุกเรื่อง
‎ให้แนนโนะช่วยนะ
‎แบบนี้ รับแนนโนะเข้ากลุ่มได้หรือยัง
‎บ๊ายบายนะเพื่อนๆ
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎คำว่าเพื่อนแท้ของพวกเธอ ‎หมายถึงการเป็นเบ๊เหรอ
‎พูดเรื่องอะไรน่ะ ใครเป็นเบ๊ ‎พวกเราเป็นเพื่อนกันต่างหาก
‎เพื่อน
‎เพื่อนที่คอยทำโน่นทำนี่ให้
‎เพื่อนที่คอยทำชีตสรุปให้
‎เพื่อนที่คอยสร้างแอคหลุม ‎ไปถล่มคนที่เราไม่ชอบ
‎เพื่อนที่เสี่ยงเข้าไปแก้คำตอบให้
‎โดยที่มีเงินเป็นของแลกเปลี่ยน ‎ไม่ต่างอะไรกับลูกจ้างน่ะเหรอ
‎"โอนเงินค่าเปลี่ยนคำตอบให้แล้ว ‎เอกซ์โอ เอกซ์โอ นาน่า"
‎ไม่ต้องมาทำใสซื่อหรอกยูริ
‎แนนโนะรู้นะ
‎แนนโนะรู้นะ ว่าที่ยูริอิดออด
‎ก็เพราะอยากดันราคาให้สูงขึ้น
‎และยูริก็ไม่พอใจ
‎ที่แนนโนะมาปาดหน้าแย่งงาน
‎แล้วยังไงเหรอ เราผิดตรงไหน
‎เราก็แค่ตั้งใจทำงานของเรา
‎เล่นเป็นเบ๊ให้พวกนั้นโขกสับ
‎งานที่ได้เงินดีๆ น่ะ
‎ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ หรอก
‎ยูริก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะเนี่ย
‎ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย
‎ถามจริงๆ เงินมันสำคัญสำหรับเธอ ‎ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎สำคัญสิ
‎[ดนตรีวังเวง]
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎อ้าว
‎แนนโนะเพื่อนยูริค่ะ
‎[แม่ยูริ] สวัสดีจ้ะ
‎รบกวนด้วยนะคะ
‎กินอะไรกันมาหรือยังล่ะ ‎แม่มีหมูทอดกับกะเพราไว้น่ะ
‎[ยูริ] ได้ เดี๋ยวกิน
‎ซื้อโทรศัพท์ใหม่มาให้
‎นี่มันแพงไม่ใช่เหรอลูก ‎ไปเอาเงินมาจากไหนเนี่ย
‎อือ เพื่อนๆ หนู ‎เขาจ้างหนูติวข้อสอบน่ะ
‎มาๆ สอนใช้ดีกว่า
‎นี่
‎อะ สวยเปล่า
‎นี่มันเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดเลยนะ
‎แม่จะได้ไม่ต้องดูแต่ในทีวี ‎เวลาดูอะไรก็ดูในนี้ได้
‎จะได้ไม่เหงาไงตอนหนูไม่อยู่
‎[แม่ยูริ] ‎หนูมีเพื่อนที่ดีจังเลยนะลูก
‎นี่ เราก็จะมีรูปคู่ด้วยกัน ‎รูปแรกแล้ว
‎มันกดยังไง
‎นี่ เห็นรูปกล้องเปล่า กล้องถ่ายรูป
‎แล้วก็กด แค่นี้เอง คือแบบแม่อยาก…
‎[ยูริ] ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่อยาก ‎มีเพื่อนจริงๆ หรอกนะ
‎แต่เราอยู่ในที่แบบนี้
‎มีฐานะแบบนี้
‎เราก็มองไม่เห็นทางไหนที่จะทำให้ ‎ตัวเองดีขึ้น นอกจากทางนี้อีกแล้ว
‎พวกคนรวยส่วนใหญ่ก็มักจะมองคนจน ‎เป็นแบบนี้เสมอไม่ใช่เหรอ
‎เป็นคนที่พวกเขาไว้ทำบุญทำทาน
‎คอยโยนเศษเนื้อให้
‎เป็นเครื่องประดับ ‎ที่ทำให้พวกเขาดูเป็นคนดี
‎แต่ก็ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะยอมรับ ‎ให้เป็นพวกเดียวกับพวกเขาจริงๆ
‎นาน่ากับทับทิม ‎ก็เหมือนกับคนรวยส่วนใหญ่
‎ที่ทำให้เราแอบหลงคิด ‎ว่าเราจะมีเพื่อน
‎มีคนที่คอยช่วยเหลือเราจริงๆ
‎เราเคยลองคิดนะว่า
‎ถ้าวันหนึ่งเราเกิดรวยขึ้นมา
‎รวยมากกว่าพวกเขา
‎เราจะลองกลับมาทำแบบนั้น ‎กับพวกเขาดูบ้าง
‎อะ นาน่า
‎เราโอนเงินให้เธอแล้วนะ ‎ค่าเก็บขี้หมาให้
‎อะ ทับทิม
‎กระเป๋าใหม่ เราทนไม่ได้น่ะ ‎ที่เธอใช้กระเป๋าแบบเชยๆ แบบนั้นน่ะ
‎หรือไม่เราก็จะลองทำแบบเดียว ‎กับพวกเขาเป๊ะเลย
‎อะ เราโอนเงินให้
‎ขอบคุณนะสำหรับมิตรภาพที่แสนดี
‎มิตรภาพที่แสนดีกับผีน่ะสิ ‎[แค่นหัวเราะ]
‎[แนนโนะ] จริงๆ แล้วก็ทำได้นี่นา
‎ทำอะไร
‎สิ่งที่ยูริพูดมาทั้งหมด
‎ยูริก็ทำได้ไม่ใช่เหรอ
‎เราจะทำได้ยังไง
‎เงินเราก็ไม่มี อะไรเราก็ไม่มี
‎ทำได้สิ
‎ถ้าหากว่ายูริ ‎มีสิ่งที่คนรวยกลัวอยู่ในมือ
‎[ดนตรีระทึกไม่ชอบมาพากล]
‎อะไร
‎ความลับไง
‎ยูริก็รู้ไม่ใช่เหรอ
‎ว่านาน่ากับทับทิม
‎มีความลับบางอย่างซ่อนเอาไว้
‎[นาน่า] มา ถ่ายรูปกัน ยูริ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ได้แล้ว
‎- ได้หรือเปล่า ‎- ได้แล้ว
‎ยูริไปปิ้งบาร์บีคิวต่อไป
‎แนนโนะ ขอน้ำด้วยนะ
‎สองคนนั้นเขาแอบเก็บบางอย่าง ‎ไว้ในคอมพิวเตอร์
‎คอมพิวเตอร์นั้นอยู่ในห้องนอน ‎ที่บ้านของนาน่า
‎แต่เขาไม่เคยปล่อยให้เรา ‎เข้าถึงเลยสักครั้ง
‎แนนโนะว่ามันไม่ยากหรอก
‎ขอแค่ยูริดึงความสนใจ ‎ของนาน่ากับทับทิมเอาไว้ให้ได้ก็พอ
‎ดีป่ะ ให้แบบคนคิด…
‎อุ๊ย
‎[แนนโนะ] ขอโทษ
‎[ไม่พอใจ] ‎แนนโนะ
‎ให้แนนโนะไปหยิบเสื้อตัวใหม่ให้ไหม
‎รีบๆ เลย
‎[เสียงจิ๊ปาก] ‎[นาน่า] เปียกหมดแล้วอะ
‎[เสียงจิ๊ปาก]
‎[นาน่า] เปียกหมดเลยเนี่ย ซุ่มซ่าม
‎[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
‎ยูริ
‎มันยังไม่สุกอะ
‎ยังไม่โอนมาอีกเหรอ
‎(ภา แพร์ แพม แป๊บ พิม)
‎(เมย์ เมย์เมย์ เหมย มีน เมษา)
‎(มีน)
‎[เสียงร้องขัดขืนและหวาดกลัว]
‎[เสียงกรีดร้อง]
‎(เตย วีวี่ วี แยม แยมมี่)
‎(หยก ยูมิ ยูง)
‎(ยูริ)
‎[ดนตรีระทึกถึงขีดสุด]
‎[ดนตรีตัดจบ]
‎[เสียงน้ำหยด]
‎[ดนตรีลึกลับไม่ชอบมาพากล]
‎ไง
‎ฟื้นแล้วเหรอ
‎เราขอโทษนะ แนนโนะ
‎"ขอโทษ"
‎เราขอโทษจริงๆ
‎[ตวาด] ‎ไม่เห็นต้องขอโทษเลย ยูริ
‎เธอจะขอโทษทุกคน ‎ที่เข้ามาในห้องนี้ไม่ได้หรอกนะ
‎ทำตัวเป็นมืออาชีพหน่อย
‎[เสียงหายใจแรงปนสะอื้น]
‎แนนโนะนึกเหรอ ‎ว่าคนอย่างยูริจะหักหลังพวกเรา
‎แล้วนึกเหรอ ‎ว่าตัวเองกำลังช่วยยูริอยู่
‎ทั้งๆ ที่ทุกอย่าง
‎มันเป็นแผนของพวกเราตั้งแต่แรก
‎ตั้งแต่รับแนนโนะเข้ากลุ่ม
‎ไม่สงสัยบ้างหรือไง ‎ทำไมโน้ตบุ๊กมันไม่มีรหัสน่ะ
‎ได้ทำตัวเป็นฮีโร่แป๊บหนึ่งเป็นไง ‎สนุกดีหรือเปล่า
‎ยูริน่ะเหรอจะหักหลังเรา
‎ไม่มีทาง
‎มันเป็นหมา ‎ที่ซื่อสัตย์กับเจ้าของมันจะตาย
‎[พ่นลมหัวเราะเย้ย]
‎[เสียงแนนโนะสะอื้นเบาๆ ]
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎หมาที่ซื่อสัตย์เหรอ
‎ไม่ใช่หมาที่ซื่อสัตย์หรอก
‎ก็แค่คนโง่เขลาคนหนึ่งมากกว่า
‎ยูริอยากเป็นหมาไปตลอดเหรอ
‎บ๊อก บ๊อก
‎หรือว่าอยากลองเป็นเจ้าของดูบ้าง
‎ถ้ายูริอยากเป็นเจ้าของ
‎ให้แนนโนะช่วยไหม
‎[เสียงหัวเราะคลุ้มคลั่ง]
‎หัวเราะเหี้ยอะไร
‎หัวเราะให้กับความโง่เขลาของพวกเธอไง
‎ไหนล่ะ
‎- คนที่จะมาข่มขืนแนน… ‎- มึงหยุดเลย
‎เดี๋ยวกูโทรเรียกมาเดี๋ยวนี้แหละ
‎เร็วๆ นะ
‎คิดว่าแนนโนะกลัว ‎การมีเซ็กส์กับผู้ชายเหรอ
‎มึงอย่ามาทำปากดีนะ อีแนนโนะ
‎ชีวิตมึงอยู่ในกำมือของพวกกูแล้ว
‎[ทำเสียงครุ่นคิด]
‎น่าจะกลับกันมากกว่านะ
‎เมื่อกี้ แนนโนะอัปหลักฐานทุกอย่าง ‎ขึ้นคลาวด์ไปหมดแล้ว
‎แล้วมันก็ไม่ได้มีแค่ ‎คลิปนักเรียนถูกข่มขืน
‎[แนนโนะ] มันยังมีหลักฐานการซื้อขาย
‎ที่มีชื่อนาน่า ทับทิม
‎ยูริ อยู่ครบเลย
‎จะทำอะไรก็รีบๆ ทำแล้วกัน
‎[ทำเสียงครางกระเส่า]
‎[ตะคอก] มึงเป็นเหี้ยอะไรของมึง
‎[ตวาด] ‎เงียบ
‎บอกให้หุบปากไง
‎[แนนโนะทำเสียงครางต่อเนื่อง]
‎กูบอกให้มึงเงียบ
‎ยูริ มึงทำอะไรสักอย่างสิวะ
‎- แล้วให้ทำอะไรล่ะ ‎- ให้มันเงียบ
‎มึงอยากได้เงินใช่หรือเปล่า ‎สองหมื่นพอไหม
‎[ทับทิม] กูให้อีกสองหมื่น
‎โอ๊ะ สี่หมื่น
‎พอไหม มึงยืนเฉยทำไมวะ ให้มันเงียบ
‎เร็ว
‎เร็วสิ
‎ยูริ
‎[เสียงแนนโนะครางดังต่อเนื่อง]
‎มันยิ้ม มึงไม่เห็นเหรอ
‎[นาน่า] มานี่ มึง
‎[เสียงร้องตามจังหวะทุบ]
‎[เสียงหอบหายใจแรง]
‎ยูริ
‎เดี๋ยวมึงมาจัดการศพอีนังนี่ด้วยนะ
‎เอามันไว้ในอ่าง ‎ทำเหมือนมันฆ่าตัวตาย
‎ชักช้าอะไรอยู่ล่ะ
‎[ยูริ] พวกมึงนั่นแหละ ‎ที่ต้องจัดการศพ
‎เพราะกูมีหลักฐานว่ามึงฆ่าคน
‎นี่ นี่มึงคิดจะขู่พวกกูเหรอ
‎[ทับทิม] อย่าทำอะไรเกินตัว
‎ตลอดเวลาที่กูอยู่กับพวกมึงน่ะ
‎มึงอยากให้กูเป็นเหยื่อ
‎กูก็เป็นให้
‎มึงชอบฟาดกูด้วยเงิน
‎กูก็ทำให้
‎มึงให้กูหลอกคนมาที่นี่ ‎ด้วยท่าทีใสซื่อ
‎กูก็ทำให้
‎มึงอยากเห็นกูเป็นหมาที่ซื่อสัตย์
‎กูก็เป็นให้
‎ยังมีอะไรเกินตัวอยู่อีกเหรอ
‎ที่แนนโนะบอกให้กู ‎หาวิธีจัดการพวกมึงน่ะ
‎กูก็คิดมาตลอดนั่นแหละ
‎เข้ามาได้แล้ว
‎อย่านะ
‎ก่อนที่พวกเราจะมาเริ่มสนุกกัน
‎ช่วยจัดการศพอีนังนี่หน่อยสิ
‎[ยูริ] เอามันไปไว้ในอ่างน้ำ ‎ทำเหมือนฆ่าตัวตายใช่เปล่า ทำสิ
‎กูพูดกับมึงนะ นาน่า ทับทิม
‎[เสียงหอบหายใจปนสะอื้น]
‎ยูริ
‎เราขอร้อง
‎ปกติใช้แต่ปาก ‎ลองลงมือเองดูบ้างเป็นไง
‎อย่าทำอะไรพวกกูเลย กูขอร้อง
‎[ตวาด] ‎กูบอกให้มึงจัดการ
‎[เสียงสะอื้น]
‎จัดการสิ
‎[เสียงสะอื้นปนหวาดกลัว]
‎[เสียงสะอื้น]
‎มึงจะเอาเท่าไรล่ะ
‎เท่าไรดีล่ะ
‎แสน
‎นั่นน่ะเหรอ ราคาอิสรภาพของพวกมึง
‎ล้าน
‎อิสรภาพราคาถูกงั้นเชียว
‎สิบล้าน
‎[เสียงหัวเราะ]
‎แล้วมึงจะเอาเท่าไรล่ะ
‎ที่พวกมึงเคยทำกับคนอื่นน่ะ
‎มันนับเป็นราคาไม่ได้หรอกนะ
‎มันต้องนับเป็นความเจ็บปวด
‎[ยูริ] พวกมึงทำเอาไว้กี่คลิปล่ะ
‎ทำมาทั้งหมดกี่คนน้า
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ โห นับไม่ไหวเลยอะ
‎พวกมึงจะทำมันกี่ครั้งก็ได้ ‎ขออัดคลิปไว้หน่อยเดียวเท่านั้น
‎ไม่ได้นะ
‎"ไม่ได้นะ" เหรอ
‎คุ้นๆ นะคำนี้
‎เหมือนคำที่กูเคยพูดกับมึงไว้ ‎วันที่มึงทำกับกูเลย
‎[เสียงร้องไห้]
‎แล้ววันนั้นมึงบอกกูว่าอะไรนะ
‎"ช่วยไม่ได้ว่ะ มึงมันโง่เอง"
‎ไม่ต้องยั้งหรอกนะ
‎[เสียงยูริหัวเราะ]
‎- อย่านะ ‎- ยูริ ไม่
‎- อย่านะ ‎- ไม่
‎[นาน่า] ยูริ
‎[เสียงนาน่าและทับทิมกรีดร้อง]
‎[เสียงกรีดร้อง]
‎[เสียงกรีดร้องลากยาว]
‎ขอบใจนะ แนนโนะ
‎ที่อุตส่าห์ยื่นมือมาช่วย
‎แต่โทษทีว่ะ
‎คนอย่างกูไม่ได้ต้องการคนช่วยหรอก ‎กูต้องการเหยื่อ
‎โง่เหรอ มึงคิดเหรอว่าคนอย่างกูจะโง่
‎[ยูริ] ที่กูยอมเจ็บ ยอมทน
‎ก็เพื่อรอเวลาที่จะแก้แค้น ‎ได้อย่างสมบูรณ์แบบเท่านั้น
‎[เสียงผู้ชายหอบหายใจ]
‎[ดนตรีหม่นหมอง]
‎กูหลอกให้มึงเอาคอมมาให้
‎ไม่ใช่เพราะว่าอยากได้คลิปหรอก
‎แต่กูต้องการข้อมูลลูกค้าทั้งหมด
‎เพื่อที่จะได้เอามาขายเองต่างหาก
‎นี่ไง
‎กูได้เป็นเจ้าของทุกอย่างแล้ว
‎เดี๋ยวกูโอนเงินให้นะ
‎[ดนตรีหลอนระทึก]
‎[เสียงดิ้นรนขัดขืน]
‎ถ้ายูริไม่โง่
‎ทุกอย่างคงน่าสนใจกว่านี้
‎[แนนโนะ] มิตรภาพมีราคาของมัน
‎บางครั้งมันก็ราคาสูงกว่าที่เราคิด
‎ราคาสูงจนนึกไม่ถึงว่า
‎เราอาจจะต้องจ่ายมันด้วยชีวิต
‎[ดนตรีระทึก]
‎[เอฟเฟกต์ระทึก]
‎คำบรรยายโดย: ธาวัน มณีสาตร์