‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎[ดนตรีวังเวงชวนสงสัย]
‎"อีกไม่นาน ‎เราจะได้เรียนด้วยกันแล้วนะ"
‎เราจะรอนะ
‎[แนนโนะ] ความรักในวัยเรียน
‎ปัญหาคลาสสิกของทุกยุคทุกสมัย
‎ที่ผู้ใหญ่ห้าม เพราะหวังดี
‎หรือไม่กล้ายอมรับความจริงกันแน่นะ
‎[ดนตรีเปิดเรื่อง]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่อลังการ]
‎ผอ.จะยุบโรงเรียนของเรา ‎รวมกับโรงเรียนผู้ชายไม่ได้นะคะ
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎มันไม่มีทางเลือกอื่นนะครูนฤมล
‎โรงเรียนเรากำลังขาดทุน
‎โรงเรียนของเรา ได้ชื่อเรื่องผลิต ‎กุลสตรีอย่างดีงามมาตลอด
‎แล้วจู่ๆ จะให้เด็กผู้ชาย ‎แมลงวันหัวเขียวเข้ามา
‎จะทำให้โรงเรียนของเรา ‎แปดเปื้อนมีมลทินนะคะ
‎ไม่แปดเปื้อนก็ได้
‎แต่ผมไม่มีเงินเดือน ‎จ่ายให้ครูนฤมลแล้ว
‎ครูรับได้ไหม
‎เด็กนักเรียนชายพวกนี้ ‎เปรียบเสมือนปลวก
‎ลองมันได้แทะบ้านของเราแล้ว
‎มันจะไม่มีวันหยุดหรอกค่ะ
‎แล้วสิ่งดีงามที่เราสะสมมาล่ะคะ
‎มันจะต้องถึงกาลเวลาล่มสลายนะคะ
‎ล่มสลายเลยเหรอ
‎แล้วตกลงจะให้มันเป็นปลวก ‎หรือเป็นแมลงวันกันดีล่ะเนี่ย
‎นี่ค่ะ
‎พวกเด็กผู้ชายร่อนจดหมาย ‎มาถึงเด็กผู้หญิงทุกวันเลยค่ะ
‎[นฤมล] ดิฉันทนไม่ไหวแล้วนะคะ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ไอ้เด็กพวกนี้มันเชยกว่าที่ผมคิดไว้ ‎เยอะเลยล่ะ
‎ครูรู้ไหม สมัยผมเนี่ย
‎ยิ่งกว่านี้เยอะ
‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎ไม่ได้ค่ะ ยังไงก็ไม่ได้นะคะ
‎[ผอ.] ผมรู้นะ ‎ว่าคุณน่ะรักโรงเรียนนี้มาก
‎แต่ครูนฤมลคงจะลืมไปแล้วมั้ง ว่าผม ‎ไม่มีความจำเป็นต้องขออนุญาตครูนะ
‎ที่เรียกเข้ามาเนี่ย
‎ผมต้องการให้ครู ‎ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายปกครอง
‎ไปคิดนโยบายต่างๆ
‎เพื่อที่จะได้ ‎ช่วยนักเรียนตรงนั้นเนี่ย
‎เขารับมือกับ ‎ความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น
‎[ผอ.] ยอมแปดเปื้อนนิดหน่อยนะ
‎แต่โรงเรียนได้เงิน แล้วก็ได้ไปต่อ
‎จบนะ
‎ดิฉันบอกตรงๆ นะคะ
‎ว่าดิฉันรู้สึกสิ้นหวัง ‎ในการตัดสินใจครั้งนี้มาก
‎ผอ.เองก็ทำ
‎เหมือนกับราวว่าเปิดประตูเมืองให้ ‎ข้าศึกเข้ามายึดครองอย่างนั้นล่ะค่ะ
‎อือ แต่มันก็คงไม่เป็นอะไรมาก ‎นักหรอกมั้งคะ
‎ยังไงน่ะ เด็กของเราก็ต้องพบกับ ‎เด็กผู้ชายในสักวันหนึ่งอยู่แล้ว
‎[หงุดหงิด] ‎แต่มันไม่ควรจะเป็นวันนี้ไงคะ
‎วัยนี้
‎เป็นวัยที่กำลังผลิบาน
‎เปรียบเสมือนบุปผชาติ ‎ที่กำลังแรกแย้ม
‎[ดนตรีหยอกเย้า]
‎เราจะต้องประคบประหงม ‎ประคับประคองให้ดีที่สุด
‎เพราะเป็นวัยที่เปราะบาง
‎เสี่ยงกับการที่ว่อกแว่กมาก
‎เด็กผู้ชายก็เช่นกัน ‎เป็นวัยที่น่ากลัว
‎ไร้ซึ่งวุฒิภาวะ
‎ไร้ความรับผิดชอบ
‎มันเสี่ยงนะคะ
‎เสี่ยงที่จะทำให้เด็กของเราเนี่ย ‎ลงต่ำลงไปเรื่อยๆ
‎[ลินดา] หนูเห็นด้วยกับครูนฤมลนะคะ
‎เราต้องดำรงเกียรติ ‎ของนักเรียนเราเอาไว้ให้ได้
‎ถ้าเรายังไม่เห็น ‎ว่ามันเป็นปัญหาร่วมกัน
‎ก็คงจะผ่านมันไปไม่ได้หรอกค่ะ
‎พูดได้ดีค่ะ ครูลินดา
‎ดิฉันอยู่โรงเรียนนี้มานาน
‎ดิฉันรู้
‎ว่าอันไหน ‎เป็นมาตรฐานอันดีงามของที่นี่
‎ดิฉันขออาสา ‎เป็นศูนย์รวมใจให้กับทุกคน
‎ต่อสู้วิกฤตครั้งนี้ค่ะ
‎พวกเราจะต้องไม่แพ้นะคะ
‎ดิฉันจะออกนโยบาย และทำทุกอย่าง
‎ให้โรงเรียนของเรา ‎พ้นวิกฤติครั้งนี้ให้ได้
‎ครูลินดาคะ
‎ครูลินดาจะต้องเป็น ‎หัวเรี่ยวหัวแรงด้วยนะคะ
‎เป็นเกียรติอย่างสูงค่ะ
‎แต่ว่าเราต้องเริ่มกันเลยนะคะ
‎เพราะว่าตอนนี้เด็กๆ เริ่มเม้าท์ ‎เรื่องรวมโรงเรียนแล้วค่ะ
‎แย่จริง
‎นี่ยังไม่ได้ประกาศ ‎อย่างเป็นทางการนะคะ
‎เตลิดกันไปใหญ่แล้ว
‎ใครน่ะ ใครเป็นคนเอาข่าวไปปล่อย
‎นี่ ที่เขาบอกว่าจะยุบโรงเรียนเรา
‎กับโรงเรียนข้างๆ ‎เรียนรวมกันน่ะ จริงเหรอแนนโนะ
‎จริง
‎[นักเรียน 1] เรียนรวม ‎กับเด็กผู้ชายเหรอ
‎ยังไงอะ ทำตัวไม่ถูกแน่ๆ เลยอะ
‎แล้วแบบ ตอนที่เล่นพละกันอย่างงี้ ‎ยังไงอะ
‎แล้วถ้าเวลาต้องไปทำรายงานที่บ้านล่ะ ‎แค่คิดก็เครียดแล้วอะ
‎[แนนโนะ] ไม่เห็นต้องเครียดเลย
‎พวกผู้ชายไม่มีอะไรหรอก
‎[นักเรียน 2] จริงเหรอ
‎[แนนโนะ] อื้อ แนนโนะ ‎เคยเรียนโรงเรียนสหฯ มาก่อนน่ะ
‎ผู้ชายไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะ
‎ยังไงอะ
‎ก็มีอยู่ครั้งหนึ่งนะ
‎พวกผู้ชายน่ะ เขาชวนกันเล่น ‎สไลด์ลงราวบันได
‎แนนโนะเป็นคนดูต้นทางให้ ‎แล้วพอครูมานะ
‎- ก็แตกกระเจิงเลย ตลกจะตาย ‎- [นักเรียน 2] เฮ้ย
‎[เสียงหัวเราะ] ‎ตลกจัง
‎[เสียงออด]
‎เสื้อสีขาวปกคอซอง คอซองนี่ ‎ใช่ขนมปังหรือเปล่าวะ
‎- นั่นมันครัวซอง ‎- นั่นมันครัวซอง
‎[เสียงพวกเด็กผู้ชายถอนใจ] ‎[เพื่อนปั้นจั่น] เฮ้ย
‎[เสียงเบา] ‎เชี่ย
‎สวัสดี
‎แนนโนะนะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เราปั้นจั่นน่ะ ส่วนนี่ ภพ แมน ‎แล้วก็ไอ้โย่ง
‎ส่วนเนี่ย มายด์ พลอย แล้วก็ข้าว
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎เธอพูดเบาขนาดนั้นเขาจะได้ยิน ‎ได้ยังไง ขยับเข้ามาใกล้ๆ สิ
‎ผู้ชายไม่กัดหรอก
‎จริงๆ แนนโนะก็อยากพาทัวร์โรงเรียนนะ
‎แต่แนนโนะเองก็เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน
‎เดี๋ยวให้เด็กเก่าเขาพาทัวร์ดีกว่า
‎แต่เราว่ามันไม่เหมาะนะ แนนโนะ
‎แต่แนนโนะจำได้ว่า ‎การเป็นกุลสตรีที่ดีน่ะ
‎เราต้องมีไมตรีจิตกับผู้อื่นนะ
‎ใช่ไหม น้ำหนึ่ง
‎ก็ จริงนะ
‎[ดนตรีชวนสงสัย]
‎ไป เดี๋ยวเราพาไปดูห้อง
‎อันนี้ห้องดนตรีนะ
‎ห้องดนตรี อย่างนี้ก็ต้องมี ‎ห้องดนโทหรือเปล่า
‎ก็ตรี โท เอกไง ‎ห้องดนตรี ดนโท ดนเอกน่ะ แฮ่
‎[เสียงหัวเราะคิกคัก] ‎[เพื่อนปั้นจั่น] เฮ้อ ไอ้เหี้ย
‎แนนโนะบอกแล้ว เด็กผู้ชายตลกจะตาย
‎[เสียงแนนโนะหัวเราะ]
‎[กระซิบ] ‎แนนโนะ
‎[น้ำหนึ่ง] เดี๋ยวเรา ‎พาไปดูอีกห้องหนึ่ง
‎อันนี้ห้องศิลปะนะ
‎- [ปั้นจั่น] ห้องศิลปะเหรอ ‎- อือ
‎ที่แบบเขาใช้เย็บผ้า ‎อย่างนั้นหรือเปล่า
‎[น้ำหนึ่ง] ไม่ใช่ นั่นมันห้องการงาน
‎[ปั้นจั่น] แล้วนี่ห้องอะไร
‎[น้ำหนึ่ง] อันนี้เหรอ
‎ผู้หญิงเข้าได้อย่างเดียว
‎ผู้ชายไม่ต้องยุ่ง
‎เบียดกันเชียว
‎[ลินดา] แล้วนี่ ‎เราจะเอายังไงกันดีคะครู
‎ฉันมีวิธีแล้วค่ะ
‎วันนี้จะเป็นวันแรก ‎ที่นักเรียนชายมาเรียนรวมกับเรา
‎เพื่อให้การเรียนการสอน ‎เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
‎ครูเลยอยากจะแจ้งกฎเล็กๆ น้อยๆ ‎ให้ทุกคนได้ทราบ
‎กฎนี้เรียกว่า โซเชียล ดิสแทนซิ่ง
‎[นฤมล] เว้นระยะห่างทางสังคม ‎ระหว่างชายหญิง
‎เริ่มจากการเข้าแถว ‎นักเรียนหญิงกับนักเรียนชาย
‎จะไม่เข้าแถวรวมกันนะคะ
‎นักเรียนหญิงจะเข้าแถวทางฝั่งขวา
‎นักเรียนชาย จะเข้าแถวทางฝั่งซ้าย
‎เริ่มได้ค่ะ
‎[นฤมล] นับจากนี้
‎เราจะแยกกันเรียนนะคะ
‎- เป็นสาวแซ่ แร่รวย สวยสะอาด ‎- เป็นสาวแซ่ แร่รวย สวยสะอาด
‎[นฤมล] ไม่ใช่แค่จะดำรงเกียรติ ‎ให้โรงเรียนสตรีเท่านั้น
‎แต่เราจะสร้างบุรุษ ‎ให้เป็นชายชาตรีด้วย
‎- แม้แตกร้าว รานร่อย ถอยราคา ‎- แม้แตกร้าว รานร่อย ถอยราคา
‎เร็ว เร็วขึ้นกว่านี้ ‎เร็วขึ้นกว่านี้
‎ดีแล้วล่ะ วิ่งให้ออกกำลังเยอะๆ ‎เหงื่อออกเยอะๆ
‎จะได้ไม่ต้องไปคิด ‎เรื่องบัดสีบัดเถลิงกัน
‎ขอบคุณครับ
‎ช็อกโกแลตเย็น ช็อกโกแลตปั่น ‎ห้ามขายนะคะ
‎เพราะมันจะทำให้เด็ก ‎มีความรู้สึกทางเพศ
‎[เสียงออด]
‎- เออ ‎- [ปั้นจั่น] โคตรเหนื่อยเลยอะ
‎แกว่ามันเกินไปหรือเปล่าวะ
‎ก็ นิดนึงว่ะ
‎[มายด์] น่าสงสารพวกนั้นเนอะ ‎ดูสิ มือสั่น กินข้าวกันจะไม่ไหวแล้ว
‎[พลอย] อือ
‎[พูดไม่มีเสียง] ‎เหนื่อยมากๆ
‎[น้ำหนึ่ง] นั่นเขาพูดว่าอะไรอะ
‎[เสียงแจ้งเตือนแชท]
‎ภพบอกว่าเขาเหนื่อยมากน่ะ
‎เดี๋ยวนะ แนนโนะมีไลน์เขาด้วยเหรอ
‎เป็นเพื่อนกันก็ต้องมีไลน์สิ
‎อยากให้แนนโนะแอดพวกเธอ ‎เข้ากลุ่มไว้ไหมล่ะ
‎จะได้คุยกับเพื่อนคนอื่นๆ ได้
‎- เอาสิ ‎- เอาสิๆ
‎[ดนตรีกวนๆ ขี้เล่น]
‎แอดแล้วนะ กดรับด้วย
‎[พลอย] โอเค
‎(กลุ่มของฉัน มายด์เข้าร่วมกลุ่ม ‎พลอยเข้าร่วมกลุ่ม)
‎ห้ามเล่นโทรศัพท์เวลากินข้าว ‎จะคุยอะไรกันนักหนา
‎นี่อะไรกัน
‎ชอบคุณ ชอบคุณ ชอบคุณ
‎ชอบคุณ
‎แนนโนะว่าคุณครูลองอ่านดีๆ ‎ดูอีกทีดีไหมคะ
‎ตายแล้ว
‎ขอนม
‎นี่ไง เธอจะเถียงฉันไหม
‎ขอนมกล่องของโรงเรียน
‎คุณครูเข้าใจว่าอะไรเหรอคะ
‎ขอนมได้เปล่า
‎ได้สิ
‎[เสียงฮือฮา]
‎ชอบคุณนะ
‎เรื่องนี้ต้องจัดการ
‎[เสียงออด]
‎[ดนตรีสนุกสนาน]
‎[นักเรียนหญิง] เฮ้ย ‎เน็ตเป็นอะไรไม่รู้อะ
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ดนตรีโรแมนติก]
‎[เสียงชัตเตอร์]
‎- ถ้าล้างรูปแล้วเราขอใบหนึ่งนะ ‎- ขอด้วย
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[นฤมล] หือ
‎อือ
‎[นฤมล] เย็นมาก
‎สรุปนึกออกยัง
‎ว่าเรียนจบแล้วอยากต่อคณะอะไร
‎เราอยากเอนท์เข้าศึกษาศาสตร์น่ะ
‎แล้วพอจบมานะ เราก็จะกลับมา ‎เป็นครูที่นี่เนี่ยแหละ
‎- ที่นี่ด้วยเหรอ ‎- [นฤมล] อือ
‎โอ้โห
‎แบบนี้ ทิพย์นารีต้อง…
‎มอบมงกุฎรักโรงเรียนดีเด่น ‎ให้กับนฤมลไหมคะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎- [นฤมล] เค้าต้องซับน้ำตา ‎- [ฤทัย] อ๋อ ซึ้งๆ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[ฤทัย] น่ารักอะ
‎แต่เราว่าแกต้องเป็นครูที่ดีแน่เลยอะ
‎[เสียงออด]
‎นี่ แนนโนะยังคุยกับพวกเขาได้อีกเหรอ
‎ได้สิ
‎แต่ว่า เราก็เห็นว่าเธอโดนบล็อกนะ
‎แนนโนะมีแอปใหม่
‎แอปใหม่เหรอ
‎อือ แอปทรูเลิฟ
‎แอปนี้ทำให้สามารถคุยกับคน ‎ในโรงเรียนได้โดยที่ไม่เปิดเผยข้อมูล
‎ครูจะได้จับไม่ได้ ‎ว่าคุยกับผู้ชายหรือผู้หญิง
‎ดีไม่ดีใช้แอปนี้ อาจจะได้เพื่อนแท้ ‎หรืออาจจะมีแฟนเลยก็ได้นะ
‎[น้ำหนึ่ง] หือ
‎อย่างนี้ แค่เราโหลดก็ใช้ได้เลยใช่ปะ
‎ใช่
‎แค่โหลดก็เริ่มเล่นได้เลย
‎เฮ้ย น่าสนใจ โหลดกัน
‎[ดนตรีตื่นเต้น]
‎[เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์]
‎[นักเรียน 1] แบบนี้ ‎ตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ
‎[นักเรียน 2] อือ อยากรู้เหมือนกัน ‎ว่าอีกคนหนึ่งใครอะ
‎[นักเรียน 1] ใช่
‎[นฤมล] นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ
‎นี่เธอเป็นคนคิด ‎แอปนัดบอดบัดสีบัดเถลิงนี่เหรอ
‎บัดสีบัดเถลิง
‎แปลว่าอะไรเหรอคะ
‎ก็เจ้าแอปเนี่ย มันเป็นแอปนัดบอด
‎ที่เป็นแหล่งมั่วสุม ‎ใครคุยอะไรกัน ใครเป็นใครก็ไม่รู้
‎เป็นแหล่งมั่วสุม
‎ก็แค่แชทกันเองนะคะ
‎แนนโนะว่าแอปนี้
‎ทำให้ได้เห็นเนื้อแท้ ‎ของกันและกันมากขึ้น
‎และก็ยังมีประโยชน์ ‎อาจจะทำให้ได้เจอกับเพื่อนแท้
‎หรือดีไม่ดี
‎อาจจะได้เจอกับรักแท้เลยก็ได้นะคะ
‎[แนนโนะ] แล้วพวกครูล่ะคะ
‎เคยมีรักครั้งแรก ‎ในวัยเรียนกันหรือเปล่า
‎นี่ อย่ามาจุ้นจ้านในชีวิตฉัน
‎วัยของพวกเธอ
‎คือวัยต้องเรียนหนังสือ
‎ไม่ใช่เป็นวัยที่ต้องมาหาความรัก
‎เจ้าความรักนี่แหละ
‎มันจะทำให้ทุกอย่างเกิดเรื่องใหญ่โต
‎บางคนอาจจะเสียพรหมจรรย์
‎บางคน
‎อาจจะท้องในวัยเรียน
‎นั่นน่ะสิคะ
‎ถ้ามันลุกลามเลยเถิดเนี่ย
‎มันจะต้องกลายเป็นเรื่อง ‎บัดสีบัดเถลิงแน่ๆ เลย
‎[นฤมล] ถ้าเธอเข้าใจ
‎เธอก็ต้องไปลบแอปนี้ออกให้หมด
‎ลบเลยเหรอคะ
‎แต่แนนโนะว่าแอปนี้
‎อาจจะมีประโยชน์ ‎กับพวกคุณครูก็ได้นะคะ
‎เอาไว้คอยสอดส่อง ‎ว่าเด็กคนไหนกำลังจะเลยเถิด
‎เธอหมายความว่ายังไง
‎รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง
‎ถ้ารู้เขารู้เรา
‎แนนโนะว่าคุณครูน่ะ
‎น่าจะอยากให้ทุกคน ‎ใช้แอปนี้ให้มากที่สุด
‎เพราะแอปนี้ไม่เปิดเผยหน้าตา
‎แล้วพวกครูอาจจะลืมนะคะ ว่าคุณครูน่ะ
‎มีทั้งแอคเคาต์แล้วก็พาสเวิร์ด ‎ของเด็กนักเรียนทุกคน
‎พวกครูสามารถเข้าไปคอยสอดส่องดูได้ ‎ว่าเด็กๆ คุยอะไรกันอยู่
‎และคอยห้ามปรามได้ ‎ก่อนที่จะเกิดอะไรเลยเถิด
‎โดยที่ไม่โดนเด็กเกลียดยังไงคะ
‎แต่ก็แล้วแต่นะคะ
‎พวกครูอาจจะไม่อยากเล่นก็ได้
‎อาจจะกลัวว่าถ้าเล่นเนี่ย ‎อาจจะเลยเถิดกันเอง
‎แต่แค่แชท พิมพ์ตัวหนังสือคุยกัน
‎ไม่น่าท้องหรอกค่ะ
‎ก็นั่นน่ะสิ
‎ถ้างั้น เธอช่วยจัดการให้ครูหน่อย
‎(ทรูเลิฟ ดาวน์โหลดเลย)
‎[ดนตรีน่ารักสดใส]
‎(ชื่อของคุณ)
‎(คุณถูกจับคู่แล้ว)
‎[เสียงแจ้งเตือนแชท]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ดนตรีชวนสงสัย]
‎[นฤมล] ฤทัย
‎[ดนตรีเศร้า]
‎เราตามหาแกตั้งนานน่ะ
‎แกเป็นอะไร ฤทัย
‎แกบอกเราได้ทุกเรื่องเลยนะ
‎แกคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา
‎เราทำให้แกได้ทุกอย่างเลยนะ ฤทัย
‎[เสียงเครือ] ‎ถ้าแกเป็นพี่เสือให้เราได้ก็ดีเนอะ
‎- ได้สิฤทัย เราเป็นให้แกได้ทุก… ‎- [เสือ] ฤทัย
‎พี่ขอโทษ
‎พี่ผิดไปแล้ว
‎ขอโอกาสให้พี่อีกครั้งนะครับ
‎[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
‎รายชื่อนักเรียนที่เข้าข่าย ‎แชทบัดสีค่ะ
‎นักเรียนทุกคนคะ
‎เราสืบพบว่า ยังมีนักเรียนบางส่วน
‎เป็นวัวแหกคอก ‎ไม่ทำตามกฎระเบียบของโรงเรียนอยู่
‎ครูจำเป็นอย่างยิ่ง
‎ที่จะต้องเพิ่มมาตรการให้เข้มงวดขึ้น
‎ที่ครูทำแบบนี้ เพราะครูหวังดี
‎[นฤมล] นับจากนี้
‎นักเรียนหญิง
‎จะเรียนอยู่ตึกนี้เท่านั้น
‎ส่วนนักเรียนชาย
‎จะเรียนอยู่ตึกฝั่งโน้นค่ะ
‎[เสียงนักเรียนโวยวาย]
‎[นักเรียนชาย] แค่เรียนหนังสือเองอะ
‎ยังมีนักเรียนบางคน
‎ที่ครูขออนุญาตริบมือถือนะคะ
‎คุณครูคะ
‎เชิญค่ะ
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[นฤมล] นี่ เธอสองคน ‎เดินห่างๆ กันหน่อยได้ไหม
‎ไม่อย่างนั้นน่ะ ‎ครูจะต้องทำทางเดินแยกชายหญิงนะ
‎สวัสดีครับคุณครู
‎สวัสดีค่ะ
‎[ดนตรีหยุด]
‎คุณครูคะ
‎แนนโนะกลัวคุณครูเหนื่อย
‎ก็เลยซื้อน้ำมาฝากค่ะ
‎[ดนตรีชวนสงสัย]
‎เดินตามมาทำไม
‎เป็นไงบ้างคะ ได้ผลไหมคะ แผนแอบส่อง
‎เวลาอ่านข้อความที่ทุกคนส่งหากัน
‎บางครั้งแนนโนะก็รู้สึกวูบวาบนะคะ
‎ไม่รู้ว่าคุณครู ‎รู้สึกเหมือนกันหรือเปล่า
‎ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย ‎มีแต่เรื่องไร้สาระ
‎นั่นน่ะสิคะ
‎แต่ก็น่าเสียดายนะคะ
‎ทุกคนเริ่มรู้ตัวกันแล้ว ‎ว่ามีคุณครูแอบอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
‎ฉันไม่ได้สนใจแอปอะไรนั่นมากนักหรอก
‎ยังไงฉันก็ต้องหาวิธี
‎ไม่ให้นักเรียนชายกับนักเรียนหญิง ‎อยู่ใกล้กันหรอก
‎แนนโนะก็เชื่ออย่างนั้นค่ะ
‎[ดนตรีหยุด]
‎คุณครูคะ ‎แนนโนะรู้สึกว่ามีเสียงแปลกๆ
‎ดังออกมาจากห้องนี้นะคะ
‎[เสียงผู้หญิงหายใจคราง]
‎[ตวาด] ‎[นฤมล] นี่
‎พวกเธอทำอะไรกันน่ะ หา
‎- ทำอะไร หา ‎- [น้ำหนึ่ง] ครูคะ
‎ทำอะไรกัน ทำอะไร ‎[เสียงปั้นจั่นร้องเจ็บ]
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหม ‎ให้อยู่ห่างๆ กัน ทำอะไร
‎[เสียงน้ำหนึ่งหอบ ‎และเสียงปั้นจั่นร้องเจ็บ]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎ปั้นจั่นไปเถอะ
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ครู] ครูมีข่าวร้าย ‎มาแจ้งให้ทุกคนทราบ
‎ฤทัยเขาจากพวกเราไปแล้ว
‎เธอแอบไปทำแท้งมาจนเสียเลือดมาก
‎จนคุณหมอไม่อาจจะยื้อชีวิตเธอไว้ได้
‎ครูเสียใจด้วยนะ นฤมล
‎[เสียงร้องไห้สะอื้น]
‎[ดนตรีเศร้า]
‎[ผอ.] คุณมีอะไรจะอธิบายไหม ครูนฤมล
‎ดิฉันพยายามปกป้องเด็กนักเรียนค่ะ ‎เพื่อไม่ให้เขาเจอสิ่งที่เลวร้าย
‎แต่พวกเขาไม่รู้หรอกค่ะ ‎ว่าเขาจะต้องเจอกับอะไร
‎เจอกับนี่ไง
‎ปั้นจั่นกับน้ำหนึ่งเนี่ย ‎เขาติวหนังสือกันอยู่
‎แล้วไอ้เจ้ายางลบเนี่ย ‎มันก็หล่นไปที่พื้น
‎น้ำหนึ่งเขาก็เลยก้มลงไปเก็บ
‎ผอ.เชื่อเด็กพวกนั้นเหรอคะ
‎[หงุดหงิด] ผมไม่เห็น ผมไม่รู้
‎แต่ผมรู้อยู่อย่างหนึ่งก็คือ ‎ไอ้เจ้าปั้นจั่นเนี่ย
‎หัวแตกเย็บสิบเข็ม
‎แล้วพ่อแม่เขาก็อาจจะฟ้องเรา
‎ครูนฤมลครับ
‎เพื่อเห็นแก่โรงเรียนเราเนี่ย
‎ผมจำเป็นต้องไล่ครูออก
‎อะไรนะคะ
‎สิ่งที่ครูทำไว้เนี่ย ‎เดี๋ยวผมจะช่วยเคลียร์ให้
‎แต่ครูนฤมลเนี่ยจะต้องออกไป ‎เดี๋ยวนี้เลย
‎แล้วถ้าดิฉันออก แล้วโรงเรียนล่ะคะ
‎โรงเรียนก็กลับภาวะ ‎เป็นโรงเรียนสหศึกษา
‎แบบที่มันควรจะเป็นไงล่ะ
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[ผอ.] สวัสดีนะ นักเรียนทุกคน
‎วันนี้ครู
‎ได้ให้ครูนฤมลเนี่ย
‎มาบอกลาพวกเราทุกคนก่อนจะไป
‎เพราะฉะนั้นน่ะ ‎ขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจฟัง
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครูนฤมลเนี่ย ‎อยู่กับพวกเรามาเป็นเวลายาวนาน
‎เพราะฉะนั้นน่าจะมีข้อคิดดีๆ
‎ที่จะมาฝากพวกเรา
‎เชิญครับครูนฤมล
‎ขอบคุณค่ะ
‎นักเรียนทุกคนคะ
‎ทุกวันนี้ โรงเรียนของเรา ‎มีการเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างมาก
‎ครูอยากจะให้นักเรียนหญิงทุกคน
‎รักษาความเป็นกุลสตรีที่ดีงามเอาไว้
‎ส่วนนักเรียนชาย ‎ก็ขอให้อยู่ห่างๆ นักเรียนหญิงเอาไว้
‎[นฤมล] ในเมื่อวันประตูเปิด
‎พวกเธอจะได้พบกับความสุข ความปลอดภัย
‎(คุณถูกจับคู่แล้ว)
‎[เสียงนักเรียนตื่นเต้นดีใจ]
‎[นฤมล] นักเรียนคะ
‎ในที่วันเหมาะสมมาถึง
‎พวกเธอทุกคนจะได้พบกับความสุข ‎ความสุขในรูปแบบของครอบครัว
‎ครูอยากจะให้นักเรียนทุกคน
‎รักษาความเป็นกุลสตรีที่ดีงาม ‎เอาไว้นะคะ
‎[เสียงแจ้งเตือนแชท]
‎(คุณถูกจับคู่แล้ว)
‎แจกันว่าง
‎[นฤมล] ดอกแดฟโฟดิล
‎หนูเข้าใจทุกอย่างแล้วค่ะครู
‎เข้าใจอะไร
‎หนูไม่ได้แค่ชื่นชมครูนะคะ
‎แต่ที่จริงแล้วหนูอาจจะรักครูก็ได้
‎รักเหรอ
‎จริงๆ นะคะครู
‎บัดสี
‎[นฤมล] เราเป็นผู้หญิงด้วยกันนะ
‎แต่ว่าความรักมันคือความรู้สึกอบอุ่น
‎รู้สึกมีความสุข
‎เวลาที่อยู่ใกล้เขา
‎[ลินดา] ครูรู้ไหมคะ หนูรู้สึกอบอุ่น ‎ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ครู
‎แล้วครูล่ะคะ รู้สึกแบบหนูบ้างไหม
‎ครูเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของหนู
‎หนูทำให้ครูได้ทุกอย่างเลยนะคะ
‎นฤมล
‎เปิดใจให้ความรักเถอะนะ
‎ความรักไม่เคยผิด
‎มีแต่คนต่างหากที่ผิด
‎[ดนตรีซาบซึ้ง]
‎ความรัก ไม่ว่ามันจะหน้าตาแบบไหน ‎มันก็คือความรักไม่ใช่เหรอคะ
‎หนูรู้นะคะ
‎ว่าครูเหนื่อย
‎กับสิ่งที่ครูทำไปทั้งหมด ‎แต่ว่าไม่มีใครเห็นเลย
‎แต่หนูเห็นมันนะคะครู
‎เหมือนสู้อยู่คนเดียว
‎เหลียวไปไม่มีใคร
‎ขอให้เธอรู้ไว้
‎ยังมีฉันอยู่ตรงนี้อีกทั้งคน
‎[เสียงนักเรียนฮือฮา]
‎[เสียงฮือฮาและปรบมือ]
‎[ดนตรีลึกลับ]
‎[เสียงแจ้งเตือนแชท]
‎(คุณถูกจับคู่แล้ว)
‎คำบรรยายโดย: ธาวัน มณีสาตร์