Превод и обработка: Игор Д. Крстевски
Те исплаќам.
И... ти покачувам.
Прифаќам.
Би земал две, благодарам.
Имаш нешто што те издава.
Тоа е невозможно, г-не.
Се случува понекогаш,
да ја прошириш левата зеница,
дури и наметливо, јас би рекол...
во насока да ме измамиш
за да помислам дека има нешто што те издава.
Но тоа што те издава е тоа дека не може ништо да те издаде.
Кога твоите очи се неутрални,
тогаш знам дека блефираш.
Мм, сега кога ми го кажа ова, капетане,
сега сум збунет која измама да ја применам.
Педесет.
Педесет?
Тоа е сѐ што имам.
Го знам тоа, капетане.
Дали ќе вложиш или ќе се откажеш?
Да се однесуваме како цивилизирани луѓе.
Млеко?
Не, благодарам, г-не.
Шеќер?
Не, благодарам, г-не.
Зошто одолговлекувате, капетене?
Не сакам играта да заврши.
Вложувам сѐ.
Чудно.
Не знаев...
дека сме на пат кон Марс.
Нешто не е во ред.
Ох, Број еден.
Во ред е, момче.
Еј, во ред е.
Во ред е.
Многу сакам кога прават така.
И, што прославуваме?
Погоди.
Употреби го тој познат Ксахеански инстинкт.
Во ред. Ти имаш...
тајна.
Весела тајна.
Нема шанси.
Ме примија на Дејстром.
Даж!
Прекрасна си.
Благодарам.
Роботика, или...?
Еј, јас сум стипеднист на Вештачка интелигенција
и Квантна свесност.
О, тоа е...
Тоа е навистина, навистина одлично.
Јас можеби ќе можам да седам со тебе во кафетеријата.
Хм, можеби. Не знам.
Не?
Уште вино?
Нешто подобро.
Изненади ме.
Вина.
Даж,
твоето мени на репликаторот е трагично.
Ванила
и... ванила.
Се разбира.
Не! Не! Не!
Сѐ уште не е активирана.
Зборувај англиски!
Каде се останатите? Од каде си?
Н-не знам..
Од каде си?
Јас сум од Сиетл.
Ќе го земеме подоцна, онесвести ја.
Не, не!
Таа се активира! Таа се актив...
Знам дека мислиш да го внесеш тоа во куќата.
Но, не доаѓа предвид.
Не преправај се дека не зборуваш француски.
Вежбавме.
Број еден, што имаш таму?
Мислиш, чие има.
Нашиот мал убиец.
Па, дури и убијците мора некогаш да се капат.
Ларис те слушнал како зборуваш во сон минатата ноќ.
Дали кажав нешто корисно?
Не, си зборувал глупости.
Но ти не спиеш.
Лоши соништа?
Соништата се прекрасни.
Будењето е тоа што почнувам да го мразам.
Ах, немој со меланхолија.
Денес е голем ден.
Сега, оди и земи нешто да појадуваш.
Знаеш, почнувам да се кајам
што си дозволив да бидам наговорен да го правам ова.
Не сака да прифати појадок од мене.
Стари кучиња.
Кое?
Чај.
Ерл греј. Без кофеин.
И, дали сме подготвени?
Ох, да не правиш и ти интервју, Жабан?
Знаеш, понекогаш ми зборуваш
како да сум беспомошно дртало.
„Дртало“?
Нешто помеѓу намќорлесто и старо мрчало, верувам.
Ах, првиот пристигна.
Одете и облечете се, Ваше Височество
И не заборавај да ги измиеш рацете.
Десет години, сѐ уште треба да те потсетувам.
- Да. Тоа е тоа. - Да, ми се допаѓа.
Мошне угледно, г-не.
Погледни го чворов. Изгледа смешно.
Па, можеби.
Но сакам да си ја задржам работата.
Знаеш дека си нервозен.
Не сум нервозен.
Минатото е минато.
Сега...
Многу подобро.
Ах, драма.
Дали се договоривте за правилата?
Три пати, г-не.
Таа ме уверуваше дека нема да прашува
за вашето одвојување од Ѕвездената флота.
- Да. - И после толку време,
понекогаш се грижам дека забораваш што си постигнал
и кој си.
- Ларис, јас... - Ние... не збораваме.
Сега оди.
И, г-не...?
Бидете капетанот што го паметат.
Додека беше капетан на адмиралскиот брод Ентерпрајз на Ѕвездената флота.
Беше признат како еден од најбестрашните истражувачи,
вешт дипломат,
воен стратег,
хуманитарец и автор
на многу широко прифатени историски анализи.
Тука е со нас на годишнината од Ромуланската Супернова.
да разговараме за неговата улога во тие трагични настани.
Имам ретка можност да го претставам
Адмиралот Жан Лук Пикард.
- Пензиониран. - Досега не сте се сложиле
да учествувате во интервју, па ви благодарам
што ја поканивте Галаксијата во вашата работна соба.
Ах, очекував поголема гужва.
Па... денес е свечен ден.
Ова е ден на сеќавања.
Поттикнување на свест,
за бавните последици од суперновата,
е работа за која сум екстремно посветен.
Ајде да разговараме за тоа.
Кога првпат дознавте дека
Ромуланското сонце ќе експлодира
и за ужасните последици кои ќе следат по тоа,
какви чувства имавте?
Ох, нема доволно зборови со кои ќе може да се опишат
катастрофалните размери на таа промена.
Која е една од причините...
Не можете да ни кажете што чувствувате,
но Вашите првични акции беа
да повикате на масивна преместување на Ромуланците?
Ромуланците побараа да им помогнеме,
и верував дека имавме апосолутна обврска да им помогнеме.
Многу мислеа дека нашите ресурси можеа подобро да се искористат.
отколку да се помага на најголемиот непријател на Федерацијата.
За среќа, Федерацијата одлучи
да го поддржи обидот за спасување.
Да. Првично.
Познат сум по тоа дека добро убедувам.
Но, Федерацијата сфати
дека милиони животи беа во опасност.
Ромулански животи.
Не. Животи.
Го оставивте Ентерпрајз да ја командува флотата за спасување.
10,000 ворп-способни летала.
Мисија да се преместат 900 милиони Ромулански жители
на светови подалеку од последиците од супернова.
Логистички предизвик поамбициозен и од пирамидите.
Пирамидите биле симбол на колосална суетност.
Ако барате историска аналогија:
Данкирк.
Да.
И тогаш...
се случи нешто незамисливо.
Можете да ни кажете нешто за тоа?
Адмиралу?
Мислев дека сме тука да разговараме за Суперновата.
Група на одметнати синтети го онеспособија
одбранбениот штит и го хакираа мрежата за заштита на Марс.
- Да. - Ја збришаа спасувачката флота
и комплетно го уништија пристаништето Утопиа Планитиа.
Експлозиите ги запалија запалливите испарувања
во стратосферата.
Марс остана во пламен до денешен ден.
92,143 животи беа изгубени,
што водеше до забрана на синтетите.
Да.
Ние сѐ уште не знаеме зошто синтетичките се одметнаа
и го направија тоа што го направија.
но верувам
дека одлуката што следеше
за забрана на синтетичките животни форми, беше грешка.
Поручник командир Дата,
офицер за операции на Ентерпрајз, беше синтетички.
Дали некогаш сте изгубиле доверба во него?
Никогаш.
Во што изгубивте верба, Адмиралу?
Вие никогаш не сте зборувале за вашето заминување од Ѕвездената флота.
Зарем не, според фактите, дадовте оставка од Вашата позиција од протест?
Кажете ни, Адмиралу.
Зошто навистина се откажавте од Ѕвездената флота?
Бидејќи тоа веќе не беше Ѕвездената флота.
Се извинувам?
Бидејќи тоа веќе не беше Ѕвездената флота!
Се повлековме.
Галаксијата беше во тага, закопувајќи ги своите мртви
а Ѕвездената флота се скри од нејзините должности.
Одлуката да се откаже спасувањето
и да се напуштат сите тие луѓе на кои им ветивме дека ќе ги спасиме
не беше само нечесно!
Беше вистински криминал!
А јас не бев подготвен да стојам настрана како набљудувач.
И ти, драга моја, немаш поим што е Данкирк, така?
Не знаеш историја. Не знаеш што е војна.
Ти само замавнуваш со раката сѐ исчезнува.
Па, не е толку лесно за оние што загинаа.
И не беше толку лесно за оние кои беа оставени.
Готови сме тука.
„Нема побогато наследство од искреноста“.
Кој го рекол ова, Број еден?
Што бараш овде?
Го видов твоето интервју.
Ме познаваш?
Што?
Дали ме познаваш?
Не.
Погледни ме.
Не си сигурен.
Ти не си сигурен.
Како го знам ова?
Која си ти?
Бев со мојот дечко.
Бевме во мојот стан.
Ми ставија вреќа на главата. Не можев ништо да гледам.
Кои се „тие“?
Не знам, но мојот дечко...
Го убија.
Тогаш ги убив.
Сите.
Што?
Нешто во мене знаеше што треба да прави,
Како да се движам, како да се тепам.
И некако...
Беше како молњата...
кога ја бара земјата.
И тогаш ја тргнав вреќата.
Имаше толку многу крв, само избегав.
- Шшш. - Не знаев каде да одам.
Шшш.
Те молам, пробај да се смириш.
Пробај да се смириш, добро?
Но во моите мисли, не престанувам да те гледам тебе.
Цело време го гледам твоето лице.
Мене?
Да.
Дојдов бидејќи истата молња
што ме спаси таму ме доведе овде.
Зошто?
Бидејќи сѐ во мене ми вели дека сум безбедна со тебе.
Готово.
Како ново.
Благодарам.
Повели.
Ерл Греј. Никогаш не изневерува.
Ќе бидеме во кујна.
Тоа е необичен ѓердан.
Може да го видам?
Благодарам.
Татко ми ми го даде.
Прекрасно.
Дали некогаш...?
Некогаш што?
Дали некогаш си бил странец сам на себе?
Многу, многу пати.
Благодарам.
Може да ми го кажеш името?
Даж.
Даж
Јас сум Жан Лук.
Знам.
И не поради интервјуто
или поради тоа што си голем човек.
Те знам.
Па, сум зборувал, сум држел предавања.
Не, тоа е...
Тоа е постаро.
Подлабоко.
Многу, многу подлабоко.
Можеби си во право.
Дали знаеш како?
Не.
Дали мислиш дека сум луда?
Не.
Дали ми веруваш?
Верувам дека
ти веруваш дека треба да бидеш тука.
И ако станеш опасна,
тогаш Број еден ќе ме извести.
Ларис.
Ќе сакаш да ја одведеш гостинката во нејзината соба?
Мислам дека и треба добро да се наспие.
Ајде, драга. Да се сместиме.
Благодарам.
Дали би сакале да го довршите, Капетане?
Не би знаел како.
Тоа не е вистина, г-не.
Не.
Извинете, г-не. Младата дама си заминала.
Каде?
Се разбудив во 5.00. Нејзината врата беше отворена.
Кучето беше во нејзиниот кревет, но неа ја немаше.
Ги проверив снимките.
Таа не е на поседот.
Треба некаде да одам.
Ако се врати, контактирај ме веднаш.
Архива на Ѕвездената флота
Сѐ во квантната архива
е заклучено, точно?
Точно.
И никој друг освен мене немал пристап, точно?
Освен ако не претпочитате да продаваме билети.
- Дали е ова хумор? - Пробуваме нешто ново.
Не си давај отказ од постоечката работа.
Мојата програма ви овозможува приватност преку оваа точка.
Ако ви требам само кажете „Индекс“.
Индекс.
Идентификувај ја сликата.
Предмет 227.67.
Архивата на Жан Лук Пикард, адмирал, пензиониран.
Масло на платно насликано од Командирот Дата отприлика во 2369.
Едно од двете.
Ви го подари на Вас на Ентерпрајз.
Другата виси во Вашата работна соба, верувам.
И никој друг не бил овде?
Дури ни за чистење?
Провери ги записите.
Никој, Адмиралу.
Оваа слика имаше име.
Пристапувам.
Оваа слика се вика „Ќерка“.
Здраво, мила.
Мамо, некој проба да ме убие.
Што? Мила, к-кој? Што...
Јас...
Само избегав. Мислам дека сѐ уште ме бараат.
Не знам што се случува, мамо.
Даж, треба да одиш некаде на безбедно.
Мамо, се обидов, но, не можев да останам таму.
Јас, не сакам да вовлекувам и други во опасност.
Не сакам и некој друг да биде повреден, мамо.
Мамо, многу се плашам.
Мила, ова е многу важно.
Мораш да се вратиш кај Пикард.
Не, не, премногу е опасно за него, тоа е...
Чекај.
Чекај, јас не ти кажав дека бев кај Пикард.
Се разбира дека ми кажа, сонце.
Како инаку би знаела?
Мамо, не сум зборела со тебе откако се случи.
Што се случува?
Мила, те молам.
Најди го Пикард. Тој ќе ти помогне.
Само затвори ги очите и фокусирај се.
Размислувај јасно, Даж.
Јасно, Даж.
Сега, пронајди го Пикард повторно.
Оди.
Даж?
Како знаеше дека сум тука?
Бев многу загрижен кога дознав дека си заминала.
Јас се плашев дека би можеле да дојдат,
и дека ти ќе беше во опасност.
Знаев како да те најдам овде. Сега знам многу работи.
Можам да чујам разговори и на километар.
Дојди. Да се тргнеме од овде.
Направив неколку истражувања.Можеби имам шизофренија.
Или можеби повреда на главата. Аудиторни халуцинации..
Не, немаш шизофренија.
- Тогаш сум изрод. - Не, не си.
Всушност, ти си многу посебна.
Имав драг пријател.
Командирот Дата.
Тој беше андроид.
Како оние што го нападнаа Марс?
Не, не. Воопшто не. Зборот „андроид“
предизвикува различни чувства кај луѓето.
Заборави ги.
Командирот Дата беше високо одликуван офицер на Ѕвездената флота.
И...
го жртвуваше неговиот живот за мене.
На нашата последна заедничка мисија.
Тоа беше пред околу две децении.
Но тој, исто така, беше и уметник.
Сликар.
Зошто ми го кажуваш ова?
Затоа што, Даж
тој те наслика тебе.
Исто како што си овде и сега.
Но те наслика пред 30 години.
Тоа е невозможно.
Ја нарече сликата „ќерка“.
Во ред, види, твојот пријател насликал некој,
- но... - Ти рече дека беше
како молња што ја бара земјата, во твојот стан.
Знаеше што треба да правиш иако
- ти не си го правела никогаш. - Адреналин.
И знаеше дека доаѓаа по тебе.
И слухот.
И ти ме пронајде.
- Како ме пронајде? - Јас само...
За да ме пронајдеш треба...
безбедносна дозвола, која, патем, ја немаш.
Мислам дека нападот врз тебе
можеби делувал како некој вид будење.
Како позитронско алармно ѕвоно.
Не.
Не, јас сум родена во Сиетл.
Татко ми беше зеноботаничар.
И нашата куќа беше полна со орхидеи.
Тој спои два вида и новиот вид го нарече по мене.
Орхидацеа Даж Онцидиум.
Жолта и розева.
Тоа е прекрасно сеќавање.
И твое е.
Никој не може да ти го допре или одземе.
Но...
мораш да погледеш одвнатре,
длабоко и искрено.
Дали некогаш си ја разгледала можноста...
Дека сум бездушна машина за убивање?
Дека си нешто создадено со љубов и намера.
Како Даж Онцидиум.
Ти ми кажуваш дека не сум вистинска.
Не, не ти кажувам тоа.
Ако си ти таа што мислам дека си...
ти си ми мене толку драга што не можеш ни да замислиш.
Никогаш нема да те напуштам.
Ќе одиме заедно во Дејстром универзитетот во Окинава.
Само што ме примија на Дејстром како стипендист за истражување.
Те примија? Тоа е прекрасно.
Тоа повеќе не ми значи ништо.
Ако сум во право,
тоа значи дека ти си ќерката на човекот,
кој многу значеше, беше многу храбар.
Биди како него.
- Нѐ пронајдоа.
Да одиме, сега.
Даж, чекај. Ни треба помош.
Тие само што не пристигнале.
Даж стој. Чекај.
- Не, нема време.
Остани доле!
Не!
Би сакал да довршиш, Капетане?
Никогаш нема да те напуштам.
Зошто навистина ја напуштивте Ѕвездената флота?
Оваа слика се вика „ќерка“.
Се разбуди.
Во ред сум, момче.
Така е?
Прими силен удар.
Покрај тоа, изгледаш исто.
Многу не исплаши.
Што се случи, Адмиралу?
Даж.
Таа е мртва.
Како е тоа можно?
Полицијата не ја спомна.
Тие рекоа дека си бил сам
кога те најдоа на покривот.
Рекоа дека немало никој друг на безбедносните снимки, само ти.
Дека си трчал...
Таа можеби имала уред за невидливост.
и затоа не ја видовме на снимките.
Да, можеби се активирал автоматски...
- ...кога таа почувствувала опасност. - Г-не?
Таа беше синтетичка.
Напаѓачите беа Ромуланци.
Ох, таа дојде овде за да биде безбедна.
Како ти и Жабан.
Како мене.
Таа заслужи подобро од мене.
Ѝ должам да пронајдам кој ја уби и зошто.
Многу бараш од себе.
Седејќи тука, сиве овие години,
негувајќи го навреденото достоинство,
пишувајќи книги за историјата која луѓето претпочитаат да ја заборават.
Ништо не сум побарал
од себе си.
- Ништо. - Не, Адмиралу.
Не живеев.
Само чекав да умрам.
Институтот Дејстром, Окинава
Адмиралу Пикард.
Чест ми е.
Д-р Џурати, Ви благодарам што одвоивте време.
Агнес. Како можам да Ви помогнам?
Можете ли да ми кажете дали е возможно да се направи
свесен андроид од крв и месо?
Не, навистина. Како можам да...
За ова дојдовте овде?
Да.
Дури и пред забраната, тоа беше... па, ух...
Па, андроид од крв и месо
беше на повидок, ама свесен?
Ни за илјада години.
Ова ме прави и повеќе љубопитен
бидејќи неодамна пиев чај со еден.
Тоа беше Гранд Слам.
Ух, свесни синтети кои личат на човек и внатре и надвор.
Како да беше во друг живот.
Добродојдовте во тоа што остана од одделот на федерацијата
за напредно синтетичко истражување.
Ова е град на духови.
На многу начини.
Андроидите што го уништија Марс потекнуваа од оваа лабораторија.
Сега ни е дозволено само да работиме теоретски.
Да учиме, издаваме, да правиме симулации.
Но вие не смеете да направите ништо.
Точно, ова е сѐ
што некогаш ни значело.
На мене.
Никој повеќе не прави синтети, од било кој вид.
Тоа е прекршување на галактичкиот договор.
Но дали е возможно да се направи синтетички
што личи потполно човечки?
Кратктиот одговор е, не.
Па, дајте ми го долгиот одговор.
- Сѐ уште ќе биде не. - Ве молам.
Насмејте ме.
Тоа е Б4, нели?
Толку многу личи на Дата.
Ова е многу послаба копија.
Дата се обиде да ја симне содржината
на неговата неврална мрежа во Б4 кратко пред неговата смрт.
Скоро сѐ од тоа беше изгубено.
На крајот, Б4 не беше воопшто како Дата.
За волја на вистината, ниеден друг синтет не беше.
- Не. - И тука е проблемот.
Никој до сега не можеше повторно да ја развие науката
со која се создаде Дата.
Тогаш дојде Брус.
Мадокс. Тој ме регрутираше од Ѕвездената флота.
И покрај смртта на Дата, ние дојдовме мошне блиску.
Тогаш не прекинаа, и тоа го уништи.
Каде е тој сега?
Исчезна по забраната.
Пробав да го најдам, но...
Ти рече „покрај смртта на Дата“, што значи било кој друг синтет
би требало да биде направен од Дата.
Напредните, да.
Ако ја имаш невралната мрежа на Дата,
да усовршиш тело од крв и месо
би било релативно лесно.
Но неговите неврони умреа со него.
Гледате, сега дојдовте до она „не“, што Ви го ветив.
Дали ова Ви значи нешто?
Каде го најдовте ова?
Од мојата придружничка на чајанката.
За онаа која Вие тврдите дека не е можно да постои.
Јас навистина...
навистина посакувам да дојдевте кога не сум на работа.
Тоа е симбол за фрактално невронско клонирање.
- Извинете? - Тоа беше радикална,
прекрасна идеја на Мадокс.
Неговата теорија беше дека целиот код на Дата, дури и неговите сеќавања
би можеле да се реконструираат само од еден позитронски неврон.
Ако има синтет кој е совршен, како што велите...
Тогаш Дата, или некој дел од него,
- од неговото битие... - Битие, да...
...можеби е живо.
Нема начин да се дознае
- без испитување... - Даж.
Девојката.
Ќерката на Дата.
Тој отсекогаш сакаше ќерка.
Верувам дека тој Мадокс по лик ја создал
од една стара слика на Дата.
Женско.
Да, претпоставувам дека тие можат да се направат така.
Ух, извинете? „Тие“?
Тие се создаваат во парови.
Близнаци?
Близнаци.
Значи има уште една.
Др. Аша?
Не сакам да се наметнувам. Јас сум Нарек.
Нов сум овде.
Соџи.
Тоа е прекрасно име.
Читав за вашата работа.
Восхитувачка е.
Имам толку многу прашања.
И јас чувствувам дека само што не сте ги прашале.
Тоа е убаво.
Вашиот ѓердан.
Татко ми го направи.
Еден за мене и еден за сестра ми.
Близначки сме.
И јас имав брат.
Не близнак, но...
бевме многу блиски.
Ние...
го изгубивме минатата година.
Многу неочекувано.
Среќна си што ја имаш.
Жалам. Цел ден поминуваш поправајќи повредени луѓе.
Претпоставувам дека последна работа што сакаш кога не си на работа
е да слушаш туѓи тажни приказни.
Погодувајте повторно.
Превод и обработка Игор Д. Крстевски