‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เร็วเข้า ซยาเนีย เกือบถึงแล้ว
‎- พวกมันไล่จี้เข้ามาแล้ว ‎- ไปต่อเลย ข้าจะถ่วงเวลาให้เจ้า
‎ไม่
‎ขอร้องนะ ซัทส์
‎แม่น้ำอยู่ไม่ไกล
‎- เราไม่มีทางไปถึงหรอก ‎- งั้นเราจะสู้ตาย
‎คามาซอตซ์ นั่นเรือแคนู
‎ขึ้นไป เดี๋ยวนี้
‎ส่งซัทส์มาให้ข้า
‎ท่านจะปกป้องซัทส์ได้ดีกว่าที่ข้าจะทำได้
‎ซยาเนียขอโทษนะ ที่รักของข้า
‎ข้าจะถ่วงเวลาให้
‎ซัทส์
‎แม่จะอยู่กับเจ้าเสมอ
‎เข้ามาเลย เจ้าพวกชั่ว คนเถื่อนสู้ตาย
‎ซยาเนีย
‎ข้าอยู่นี่ ที่รัก
‎ข้าจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
‎ซยาเนีย
‎(บทที่ 8 - ค้างคาวและนกฮูก)
‎ดูแลพวกเขาด้วย ท่านแม่
‎พิษงูหมดแล้วเหรอ
‎ใช่
‎เรากำลังจะตก
‎ทุกคนปลอดภัยนะ
‎เราอยู่ที่ไหน
‎ที่ซ่อนตัว
‎มันบาดเจ็บ ชีมี ‎เจ้าพูดภาษานกฮูกได้ไหม
‎นั่นไม่ใช่นกฮูกธรรมดา
‎อะไรกันเนี่ย
‎ท่านหญิงมิคเทเหรอ
‎เทพีแห่งความตายเหรอ ‎เทพีแห่งความตาย
‎ได้โปรด ข้าขอร้อง ‎ช่วยให้ข้าได้รู้จักแม่ข้าที
‎ได้สิ ในเร็วๆ นี้นะ ชีมี
‎เราต้องช่วยนาง
‎- ไว้ใจนางได้เหรอ ‎- นางเพิ่งช่วยชีวิตเรานะ
‎สุดยอด
‎ข้าขอโทษที่พาพวกเจ้าทุกคน ‎ไปยังที่ปลอดภัยไม่ได้
‎- ฝ่าบาท ‎- ข้าต้องพาเจ้าไปเทก้า
‎ได้สิ แต่หลังจากที่ ‎ท่านฟื้นคืนพลังแล้ว ท่านเทพี
‎ท่านควรพัก ท่านหญิงมิคเท
‎ใช่
‎ข้าจะขอพักสายตาสักหน่อย ลูกข้า
‎อย่าเรียกข้าแบบนั้น
‎ข้าสมควรโดนแล้ว
‎ข้าผิดเอง
‎ถ้าข้าไม่หมกมุ่นกับการล้างแค้น ‎เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น
‎เราทุกคนรู้ดีว่าต้องเจอกับอะไร
‎แล้วพิชู...
‎เขาเสียสละชีวิตเพื่อเรา
‎- เขาตายเยี่ยงนักรบ ‎- ใช่ ตอนนี้เขาอยู่กับครอบครัวแล้ว
‎ทั้งหมดนี้เป็นความผิดข้า
‎พิชู เพื่อนของเจ้าเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่
‎- ดีที่สุดเลย ‎- เสียใจด้วยนะ
‎และข้าเสียใจด้วย ‎เรื่องพ่อของเจ้ากับเจ้าเขี้ยว
‎พวกเขาอยู่ในที่ที่ดีกว่า
‎ข้าเกลียดเวลาคนพูดแบบนั้น ‎เจ้าไม่รู้หรอก
‎ที่จริง ข้ารู้นะ
‎แม่ข้าตายตอนข้าเป็นแค่ทารก
‎ดังนั้นทุกคืนก่อนข้าเข้านอน
‎พ่อข้าจะเล่าเรื่องแม่ให้ฟัง ‎เพื่อให้ความทรงจำเรื่องแม่ยังอยู่
‎แต่คืนหนึ่ง ข้าไม่ยอมฟัง ‎ข้าบอกพ่อว่ามันทำให้ข้าเศร้า
‎นั่นคือตอนที่พ่อบอกความลับเล็กๆ กับข้า
‎เขาบอกว่าเพราะแม่ข้าเสียสละตัวเอง ‎ตอนนี้นางจึงเป็นดาวบนท้องฟ้า
‎และนางจะอยู่ดูแลข้าบนนั้นตลอดไป นั่นไง
‎นั่นแม่ข้า
‎ส่วนนั่นก็พ่อข้า
‎สวยจังเลย
‎พวกเขาได้อยู่ด้วยกันแล้ว
‎ตลอดไป
‎แต่ดาวบางดวงก็ยังไม่ถึงเวลาอยู่บนฟ้า
‎พิชูเห็นแก่เราก่อนเสมอ
‎จำได้ไหมว่าเขาแบกข้าไว้ ‎บนบ่าหลายชั่วโมงและไม่เคยบ่น
‎ใช่ จำตอนที่เขาชนหมัดกับข้า ‎แล้วทำซี่โครงข้าหักได้ไหม
‎เขาเปรียบเสมือนกับพี่ชายข้าเลย
‎ใจเย็น ท่านหญิงมิคเทจะไม่ทำร้ายเจ้า
‎เจ้าไม่รู้หรอก
‎เมื่อเรื่องนี้จบลง ท่านหญิงมิคเท ‎จะแนะนำให้ข้ารู้จักแม่
‎อยู่นี่เอง กำลังห่วงอยู่เลย ‎มีแผนยังไง นักรบอินทรี
‎ไม่มีใครหยุดลอร์ดมิคท์ลันได้
‎งั้นเราจะสู้จนถึงที่สุด
‎เจ้าต้องกลับไปอาณาจักรของเจ้าเดี๋ยวนี้
‎ไม่มีคำทำนาย ‎บอกผู้ปกครองของเจ้าว่าข้าคิดผิด
‎ข้าคิดผิดหลายเรื่องเลย
‎และตอนนี้ข้าอยากให้เจ้าไปเตือนทุกคน
‎ข้าจะไม่ทิ้งฝูงของข้า
‎เมื่อลอร์ดมิคท์ลันทำลายเทก้าแล้ว
‎เขาจะบุกทำลายอาณาจักรของพวกเจ้าด้วย
‎- เจ้าต้องโน้มน้าวให้พวกเขาอพยพ ‎- แต่เราเป็นพวกนอกคอกนะ
‎- พวกเขาไม่มีวันฟังเรา ‎- พวกเขาต้องฟังเจ้า
‎ซัทส์ พวกคนเถื่อนอพยพ ‎ออกจากเทือกเขาทองคำ
‎- ตามรอยพวกเขาได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ตามหาราชากับเจ้าหญิงคนเถื่อน ‎บอกพวกเขาเรื่องที่พิชูเสียสละชีวิตตัวเอง
‎เร็วเข้า ไปได้แล้ว
‎เดี๋ยว แล้วเจ้าล่ะ ‎เราทิ้งเจ้าไว้ที่นี่ไม่ได้นะ มายา
‎ข้าจะอยู่กับท่านหญิงมิคเท ‎จนกว่านางจะแข็งแรง
‎จากนั้นข้าจะทำให้นางบอกวิธีฆ่าสามีของนาง
‎แล้วเราจะกลับไปเทก้า ‎เพื่อเตรียมสู้จนถึงที่สุด
‎เราจะถ่วงเวลาให้
‎และให้ทุกอาณาจักรรู้ว่า ‎เทก้าได้ต่อสู้เพื่อพวกเขา
‎- แต่ว่า ‎- ไป
‎ไปเดี๋ยวนี้ ‎ตอนที่ยังมีความมืดพลางตัวให้
‎รักษาตัวด้วย เจ้าหญิงมายา
‎มายา
‎- ขอบใจ ลูกข้า ‎- ท่านไม่มีสิทธิ์เรียกข้าว่าลูก
‎เจ้าพูดถูก
‎เพื่อนๆ เจ้าล่ะ
‎ข้าส่งพวกเขาไปเตือนอาณาจักรต่างๆ ‎ว่าสามีท่านจะไปฆ่าพวกเขา
‎เพื่อนหนึ่งคนต้องตายเพื่อข้าก็มากเกินพอแล้ว ‎ข้าสูญเสียคนอื่นอีกไม่ได้
‎ข้ารู้สึกถึงการตายของพิชู
‎สำหรับเขา...
‎สำหรับเขา มันไม่ใช่ตายอย่างเสียเปล่า
‎มันคือชัยชนะ
‎ท่าน... ทำไมกัน ทำไมถึงช่วยข้า ‎ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
‎ท่านเกลียดข้านี่ ท่านอยากให้ข้าตาย
‎นานมาแล้วตอนที่ข้าเป็นเทพีสาว ‎ข้าคิดถึงแต่เรื่องอำนาจ
‎ข้าถึงได้แต่งงานกับเทพที่ทรงพลังที่สุด
‎ลอร์ดมิคท์ลัน
‎เขามัวเมากับอำนาจ
‎ข้ารู้ว่าไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะเล่นงานข้า
‎จริงเหรอ
‎นั่นเป็นตอนที่ข้าพบว่า ‎เทพที่บูชายัญลูกครึ่งมนุษย์
‎ครึ่งเทพแห่งความตายจะกลายเป็น ‎เทพที่มีพลังที่สุดในโลกใต้พิภพ
‎ข้าก็เลยให้กำเนิดเจ้า
‎เพื่อที่ท่านจะได้บูชายัญข้าเหรอ
‎แต่ความตายกลับมีหัวใจ
‎และตั้งแต่นาทีแรกที่ข้าอุ้มเจ้า
‎เจ้าก็กลายเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของข้า
‎ข้าสร้างชีวิตขึ้นมา เจ้าไง
‎มันเปลี่ยนข้าไปตลอดกาล
‎แต่ท่านไม่เคยไปหาข้าเลย
‎ข้าไปนะ
‎ข้าเสี่ยงทุกอย่างเพื่อไปหาเจ้า ‎ทุกปีในวันเกิดของเจ้า
‎นี่ นั่นเพลงโปรดของข้า
‎ของข้าด้วย
‎บางคนบอกว่าเพลงนี้มีก่อนโลกเกิด ‎และจะยังคงอยู่หลังจากโลกสลายแล้ว
‎ข้าให้ลอร์ดมิคท์ลันรู้ไม่ได้ ‎ว่าข้าไปหาเจ้า
‎โถ ท่านแม่
‎ข้าขอโทษจริงๆ ลูกแม่
‎ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ
‎ตลอดไป
‎พอไปถึงเทก้า เราต้อง...
‎ท่านแม่ ท่านพ่อ
‎ขอบคุณเทพ มายากลับมาแล้ว
‎เจ้าทำสำเร็จ
‎เดี๋ยว เพื่อนนักรบของเจ้าล่ะ
‎จำที่ข้าสัญญาว่าเราจะข้ามป่าไร้ที่สิ้นสุด ‎เพื่อไปทำลายประตูศักดิ์สิทธิ์ได้ไหม
‎- จำได้ ทำไมเหรอ ‎- ไม่นะ
‎ข้าโน้มน้าวพวกเขาให้เดินเข้าไปในประตู
‎และโจมตีวิหารของลอร์ดมิคท์ลันแทนน่ะ
‎ตายจริง มายา
‎ข้านึกว่าเราคือคำทำนายที่แท้จริง ‎ข้าคิด... ข้าเชื่อจริงๆ
‎แต่ข้าคิดผิด
‎และเพราะข้า เพื่อนข้าต้องตาย ‎เพื่อช่วยให้เราหนีออกมา
‎ไม่นะ พวกเจ้าที่เหลือ ‎หนีออกมาได้ยังไง
‎เราถูกพาไปที่ปลอดภัย
‎ขอบคุณที่ช่วยลูกสาวข้า ท่านหญิง
‎ข้าคือราชินีแห่งเทก้า ส่วนท่านคือ...
‎ท่านหญิงมิคเท
‎เอ่อ เป็นยังไงบ้าง
‎อยากร่วมกินมื้อเย็นกับเราไหม ท่านหญิง
‎หา
‎อยากสิ ได้ไหม มายา
‎กินสิ ท่านพ่อ ‎นี่อาจเป็นมื้อสุดท้ายของเราก็ได้
‎ไม่เลว
‎ออกมาดีทีเดียว
‎ขอบคุณที่เลี้ยงมายาเหมือนลูกแท้ๆ ราชินีเทก้า
‎ขอเหล้าปูลเกอีก
‎ทันทีที่เห็นนาง ข้าก็รู้สึกเหมือน ‎นางเป็นลูกแท้ๆ ของข้า
‎การมีแม่สองคนนี่มันวิเศษมาก
‎ขอบคุณที่ช่วยมายา ‎ตอนที่นางพยายามสู้กับสามีท่านอย่างโง่เขลา
‎ข้าดูออกว่านางได้ความโง่เขลา ‎มาจากสามีของท่าน
‎อะไรนะ
‎- นี่ ‎- อย่าพูด "นี่" กับแม่เจ้า
‎- แต่... ‎- ได้ยินแม่เจ้าแล้วนี่
‎มีแม่สองคนห่วยชะมัด
‎วิเศษจริงที่เจ้าสองคนลืมเรื่องขุ่นเคือง ‎และหัวเราะด้วยกันได้
‎หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎ว่าไงนะ ชาปา
‎- อยากออกไปชิ้งฉ่องเหรอ ‎- อะไร
‎เจ้าอยากให้ข้ากับท่านพ่อพาเจ้าไปเหรอ
‎ชาปาเอาแต่ใจจริง
‎เวลาปวดฉี่ก็ต้องฉี่สิ
‎มาเลย เจ้าแมวยักษ์
‎เดี๋ยวกลับมานะ
‎- ลูกไม้หล่น... ‎- ไม่ไกลต้นจริงๆ
‎ราชินี สามีของข้า ‎และเทพองค์อื่นๆ กำลังมาที่นี่
‎ข้าเข้าใจ
‎แน่ใจนะว่าท่านควรสู้
‎เราไม่มีทางเลือก
‎และนั่นคือที่มาของพลังพวกเขา
‎เพื่อเทก้า
‎มาเร็ว เอสเตฟาน
‎ค่อยๆ ช้าๆ
‎เพื่อเทก้า
‎เราจะสู้จนถึงที่สุด
‎จัดให้ เป็นไงล่ะทีนี้
‎เอล มอนสโตร บลังโก้
‎ลดอาวุธลง
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ชีมี
‎ค้างคาวเหรอ ค้างคาว
‎นักรบเสือพูม่าผู้ยิ่งใหญ่ช่วยชีวิตเราไว้
‎ไม่นะ พิชู
‎มายา ตั้งใจฟังให้ดีนะ
‎ในทั้งสองดินแดน ‎เจ้าเป็นคนเดียวที่ฆ่าลอร์ดมิคท์ลัน
‎- ข้าเข้าใจ ‎- เจ้าต้องแทงเขาที่...
‎ท่านแม่
‎ท่านหญิง
‎สงครามมาถึงแล้ว
‎ไปที่ลานกว้าง
‎เหล่าบุตรสาวผู้กล้าแห่งเทก้า
‎เราอยู่อย่างหวาดกลัวต่อลอร์คมิคท์ลัน ‎และเหล่าเทพชั่วมานานเกินไปแล้ว
‎เขาพรากชีวิตพ่อ พี่ชาย
‎สามี และลูกชายของเราอย่างโหดเหี้ยม
‎และเขาเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
‎เหล่าเทพชั่วจะทำลายอาณาจักรเทก้า
‎เมื่อทำลายแล้ว...
‎พวกเขาจะมาล้างแค้นพวกเรา
‎ดังนั้นเราต้องตัดสินใจ
‎เราหนีไปซ่อนก็ได้...
‎หรือเราจะร่วมสู้กับเทก้า
‎เราสู้ได้
‎หากสู้ลำพัง ‎แต่ละอาณาจักรเปรียบดั่งนิ้วเล็กๆ
‎แต่ร่วมมือกัน เราคือกำปั้นทรงพลัง
‎ตอนนี้ถึงเวลาเลิกอยู่อย่างหวาดกลัวแล้ว
‎ตอนนี้คือเวลาสู้
‎ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นให้ ‎กับการตายของคนที่เรารัก
‎แต่เพื่อปกป้องจิตวิญญาณนักรบในรุ่นต่อๆ ไป
‎ใช่ เมื่อวานเราไว้อาลัย แต่วันนี้
‎วันนี้เราสู้เพื่ออนาคตของเรา
‎เอาละนะ
‎เตรียมตัว นักรบของข้า
‎คืนนี้ข้าจะกลืนกินวิญญาณพวกเจ้า
‎ถ้าต้องตาย เราจะสู้ตายด้วยกัน
‎ยินดีด้วยนะ ยัยลูกครึ่ง
‎เจ้าเพิ่งทำให้ทั้งอาณาจักรของเจ้าได้ตายสมใจ
‎แน่ใจเหรอ เจ้าสองหน้า
‎เกาะจันทราพร้อมสู้กับเทก้า
‎ข้ารู้ว่าเจ้าบอกให้เราหนี ‎แต่ข้าไม่เคยเป็นผู้ฟังที่ดี
‎ข้าไม่ขอโทษนะ มายา
‎ดินแดนผืนป่าจะร่วมสู้กับเทก้า
‎คนเถื่อนสู้ตาย
‎นี่ คิดถึงนะ
‎อาณาจักรเทือกเขาทองคำ ‎ร่วมสู้กับเทก้า
‎คำทำนายเป็นเรื่องจริง
‎มันหมายถึงทุกอาณาจักร ‎ร่วมต่อสู้เคียงข้างกัน
‎เทก้าคืออินทรี
‎เกาะจันทราคือไก่
‎ดินแดนป่าคือหัวกะโหลก
‎เทือกเขาทองคำคือเสือพูม่า
‎นี่ไม่เปลี่ยนอะไรหรอก
‎หมดยุคของมนุษย์แล้ว
‎พ่อข้าบอกว่า "คบสาวมนุษย์ที่ดีๆ นะ"
‎เผื่อข้าไม่ได้ทำแบบนั้นอีก
‎- เรื่องจะเป็นยังไง... ‎- มันก็ขึ้นอยู่กับเรา
‎(เพื่อรำลึกถึงแบลร์ คิตเช่น)
‎(คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ)