SERIAL NETFLIX
Panie, atakują nas.
Przyszli po Mayę.
Ale napotkają
tylko furię.
Tak właśnie będzie.
Za Teków!
Z siódemką będzie ciężko.
A jesteś w ciąży.
Nigdy mi to nie przeszkadzało. Poprowadzę.
Oczywiście.
- Za Mayę! - Za Mayę!
ROZDZIAŁ SZÓSTY DRUŻYNA
Niedobrze.
O nie! Tekowie!
Moi rodzice!
Przyszli po mnie.
Chiapa, znajdź mamę i tatę.
Zatrzymam golema.
Tutaj!
Mnie szukasz?
To znalazłeś!
Dzięki za pomoc. Wybaczcie, że was okłamałam.
- Jesteśmy wściekli… - Ale cię nie zostawimy.
Upuściła.
Dziękuję,
że mi wybaczyliście.
- Nie wybaczyliście. - Gdzie tam.
Chcę poznać mamę.
Serio?
Znalazł moich rodziców.
- Mamo! - Maya!
Gdzie tata?
Cześć, córciu.
Tato!
Nie uniosę.
Gdybym dotarła wcześniej…
Musimy to z niego zdjąć.
Potrzebujemy lin, drewna i od czterech do 17…
Albo Picchu.
Przymknę na chwilę oczy.
W porządku, gordo. Odpocznij.
Mamo, spodziewasz się dziecka?
Czemu tak mówią? W ogóle się nie spodziewałam.
Mamo.
Nie ma czasu. Weźmy ojca do uzdrowicieli.
Pokazaliśmy im.
Pokazaliśmy.
Ojciec dostał lekarstwo.
Tortille z niebieskiej kukurydzy!
Bardzo silne.
Tortille z niebieskiej kukurydzy!
Oto mój tata.
Niebieska kukurydza.
Mężu, skup się.
Udałnęło się.
To pewnie wojownicy z przepowiedni.
Zaraz. Młodzi jacyś.
Jak bebés gigantes.
Mamo, tato, to jest Rico,
największy czarownik z Księżycowej Wyspy.
Oszołomił mnie magią i zawstydził odwagą.
Mam u niego dług.
Miło poznać, Wasza Wysokość.
Sorki, że leżę.
Nie czuję nóg.
To Chimi, łuczniczka czaszki z Kraju Dżungli.
Nie znam zdolniejszej wojowniczki.
Ma też największe serce na świecie.
Jesteś duchem ducha?
Może kiedyś.
A to Picchu, dzielny wojownik pumy z Gór Złotych.
Z dumą walczę u jego boku. Podziwiam jego siłę i honor.
Picchu miło poznać.
Wielkolud.
Komuś nie żałowali tortilli.
Byliśmy potężną drużyną, ale…
Na bogów. Co teraz?
Idę po zbroję.
Zostań z tatą. Potrzebuje cię.
Chiapa, strzeż ich.
Zajmiemy się tym.
Nie możemy walczyć rzadziej? Kiedy to się stało normą?
Wiesz, ile razy walczyłem, zanim cię poznałem? Zero.
Dla Picchu to norma.
Dobrze. Nawet Picchu martwi. Zadowolony?
Nie jesteście tu mile widziani.
Jam jest Chivo, bóg czarnej magii.
BÓG CZARNEJ MAGII
Jesteśmy Kość i Czacha, boginie kradzieży!
KOŚĆ - CZACHA BOGINIE KRADZIEŻY
Jam jest Vucub, bóg dżungli i zwierząt!
BÓG DŻUNGLI I ZWIERZĄT
A jam jest Xtabay,
bogini iluzji.
BOGINI ILUZJI
Przybywamy po mieszańca.
Oddajcie ją i odejdźcie.
To zakończy horror.
Odejdźcie.
Mają złote talizmany.
Cisza!
Ci ludzie nie mogą się równać bogom.
Cześć, przez ciebie wszyscy zginą.
Są moje.
Weźcie się za resztę.
- Kto ma z kim walczyć? - Ty! Szczurze kanałowy.
Durne kozy!
Rico!
Chimi. Możemy porozmawiać?
Chimi!
Tylko ty i ja, przystojniaku.
Zabierzemy cię do lorda Mictlana.
Ale najpierw ukradniemy twój skarb.
Ale bałagan.
Musi tu być coś cennego.
Nie wiem, siostro. Nic godnego uwagi.
Colibrí, do klatki.
Nic wartościowego!
A może jednak?
Kolczyki królowej bandytów!
I jak? Mam odpowiednią strukturę kości?
Brat mi to dał.
Patrz, złota perła!
Odłóż to.
Dołącz do nas! Wspólnie obalimy Mictlana.
Co?
I tak nikt cię tu nie chce.
Twoja mama nie jest twoją matką.
Zamknij się!
Zabolało, co?
Colibrí!
Oddawaj!
Biedna księżniczka tkwi między światami.
I do żadnego z nich nie należy.
Spójrz prawdzie w oczy. Jesteś wytworem zdrady.
Właśnie.
Kocham zwierzęta.
Nie, jesteś zdrajczynią. Muszę cię zabić.
Pozwoliłaś zwierzętom umrzeć!
Po tym, jak cię wychowały.
Zapłacisz za zdradę.
Zaczekaj!
Nie chcę ich skrzywdzić, spadając. To nie ich wina.
Jestem gotowa.
Jak mogłaś stanąć po stronie ludzi, skoro cię odepchnęli?
Okazuje się, że nie są tacy źli.
Zaufałaś dziewczynie, a ona cię okłamała.
- A… - Zapomniałaś?
Ludzie zabili twoją rodzinę. Teraz też cię zdradzą.
Chimi, zapomniałaś o prawdziwej rodzinie?
Małpko, przepraszam!
Przepraszam.
Kto tam?
Jestem Xtabay.
A może…
Może jestem Mayą.
Może jestem tym pajacem.
A może twoją panną.
Kimkolwiek jestem, jestem twoim najgorszym koszmarem.
Picchu, jesteśmy z ciebie dumni.
Syn dobry wojownik. Najlepszy.
Picchu dumnym synem.
Nieprawdziwe.
Nie!
Przestanie. Picchu nie może patrzeć.
Pozwoliłeś na to, Picchu.
Ty.
Gdybyś nie okazał litości, twoja rodzina wciąż by żyła.
Nie!
Gdyby nie ty, twoi bracia by żyli.
Jesteś najgorszym, co spotkało Teków i twoją rodzinę.
Możemy pokonać Mictlana. Będziemy we trójkę
rządzić Zaświatami.
Zrób to dla rodziny. Lepiej im bez ciebie.
No i Zatz tam będzie.
To jak? Dołącz do nas, hermanita.
Nie.
Jestem orlą wojowniczką z proroctwa.
Nie jedną z was.
Próbowałyśmy. Weźmy perłę i kolczyk.
Tak, ale zostaw tego głupiego ptaka.
Czas ją trzepnąć i do wora z nią.
Śmiało. Spróbujcie szczęścia.
Ty głupi bachorze.
Jeden człowiek nie pokona bogów.
Masz rację.
Colibrí, chodźmy po resztę.
Przepraszam!
Przepraszam.
Gdyby nie ja, nadal by żyli.
Moja matka też.
Potwierdzasz, że zasługujesz na śmierć jak wszyscy ludzie.
Nie. Poznałam ludzi, którzy okazali mi dobroć.
Przyjęli mnie.
A ja przyjęłam ich.
Stop!
Dlaczego?
Nie chcę walczyć, ale zginę w obronie watahy.
Chimi!
- Maya! - Jesteś cała?
Pomóc ci?
To Colibrí.
Chodź. Pomóżmy Ricowi i Picchu.
Oszczędź mnie, a już nigdy mnie nie zobaczysz.
Nie.
Zrób to. Na co czekasz?
To w tej chwili popełniłeś wielki błąd.
Zrób to!
Litość nigdy nie błąd.
Zatem umrzesz jak twoja rodzina.
Patrz i się ucz.
Najpierw musisz zabić nas!
Łapy precz, wiedźmo!
Estefan!
Nie tylko zabiłeś Gran Bruja, ale zniszczyłeś jego złoty talizman.
Istny demon.
Posłuchaj, mocoso.
Użyj kostura jak cywilizowany czarownik.
Tak.
Estefan! W porządku?
Chwila. Dlaczego to zrobiłeś?
A jak by to wyglądało, gdybym ja, bóg czarnej magii,
pokonał marnego robaka z połamanym kosturem?
Pokażę ci, jak wygląda prawdziwa chłopska magia.
Sprawdźmy to. Terebro!
O nie. Prawie mnie dorwałeś.
Powiedz, jak już skończysz się bawić.
Ach tak? To masz.
Nie wiesz, że inni widzą, jaka z ciebie porażka?
Nie są twoimi przyjaciółmi. Są uwiązani,
jak Gran Brujo.
Jedyne, czego dokonałeś,
to zabiłeś kogoś, komu na tobie zależało.
A teraz zabijesz swoich przyjaciół.
- Nie. - Powiedz to.
Powiedz: „Jestem bezwartościowy”.
Przyznaj, a pozwolę ci żyć.
Przyznaj!
Jestem bezwartościowy.
Przepraszam, Gran Brujo!
Nie muszę z tobą walczyć.
Sam się pokonałeś.
Czas umierać.
Zostaw go!
Posmakuj topora!
- Najpierw musisz… - Zabić nas.
Nie ma go. Rico?
- Estefan. Naprawiłeś go. - Estefan był zepsuty?
Jesteś cały?
O mnie się nie martwcie. Dam radę.
Estefan jest nowy.
Posłuchajcie.
Nasza broń może zranić bogów.
No tak.
Chivo nazwał ją talizmanami.
Wykonano ją z krwi bogów.
Krwawią na złoto?
- Picchu chce zobaczyć. - Ostro.
Mój nie świeci.
Gran Brujo uczył, że złote talizmany nie reagują na myśli.
Reagują na uczucia!
Emocje, czyli miłość, gniew…
Topory, czarować, już.
Gniew działa.
- Chivo naprawił Estefana. - Dlaczego?
Nie po to, żeby walczyć fair.
Zrobił to, żebym nie użył chłopskiej magii.
Boi się jej!
Damy radę.
Są.
Topór, zabij koziego boga!
Zapłacisz za to.
Ma tego więcej, głupolu.
Proszę, złoty totemie, potrzebuję tego.
Za przyjaciół.
Udało się!
Magiczne strzały!
Tak! Jedziemy.
Zadziwiasz mnie, Chimi.
Drużyna musi razem. Dobrze?
Dokończmy, co zaczęliśmy.
Hej, koziołku! Walczymy na naszych warunkach!
Samolubna księżniczka i troje wyrzutków.
Wszyscy skrzywdziliście bliskich.
Porażka też was połączy.
Dragón mágico, płomieni las Chivo malvado, zapłaty czas!
Proroctwo to my!
Razem silniejsi.
Racja.
Osłaniaj, Chimi.
Won, kościaki!
Kościaki?
Zwykły chłop nie ma szans!
Nie masz szans z bogami!
Jedna tu.
I trzy tam!
Gracias, Chimi!
Komu jeszcze?
Walcz, dziobaty.
Jesteś zaprawdę litościwy, barbarzyńco.
Rodzice wychowali Picchu.
Komu mało?
Jestem, Maya.
Nie ruszaj się.
Moja bransoletka!
Oddawaj to!
To moje!
Chimi, pożyczysz mi cięciwę?
- Spróbuję zdjąć. - Idealnie! Jak to zrobiłaś?
Nie mam pojęcia.
Ukradnijcie to!
Pomóż mi, Czacha!
Dość! Nie obchodzą mnie rozkazy Mictlana.
Zabijemy cię i zyskamy moc.
- Co? - Orli Szpon!
Adiós, księżniczko.
Colibrí, do czaszki!
Zabierzcie go!
Jakim cudem…
Człowiek nie może zabić boga.
Dlatego lord Mictlan się jej lęka.
Pomszczę cię, siostro.
Przysięgam!
Ale nie dziś. Pa.
Co?
- Co ja zrobiłam? Zabiłam boga. - I dobrze. Ty albo ona.
Poza tym już nie żyła. Była szkieletem.
Gracias.
Dziękuję wam, bracia.
Z całego serca dziękuję wam za walkę u mego boku.
Nie powinnam była kłamać.
Zrozumiem, jak mi nie wybaczycie.
- Co? - Owszem, okłamałaś nas.
Nie ma ideałów.
- Chimi jest blisko. - Przestań.
Jeśli nie wybaczymy tobie, jak mamy wybaczyć sobie?
- Piąstką? - Nie.
Żałuj, tato. Byliśmy niepokonani.
Mogę zabijać bogów. Dlatego Mictlan się mnie boi.
Moja mała pogromczyni bogów!
Nadal jest na ziółkach.
Czyli moja stara broń jest zrobiona z krwi bogów?
To szaleństwo.
Nie byłaby raczej miękka?
Też się dziś czegoś nauczyłem.
Ciekawego.
Moja magia jest tak potężna,
że sam bóg czarnej magii się mnie boi.
To świetnie.
Picchu uczy, że litości się nie daje.
Litość ma w sercu.
To szlachetne.
Jutro ruszamy po chwałę!
Mamo, tata nie może ruszyć z nami na Boskie Wrota.
Ty też nie. Musisz chronić tatę i dziecko.
Ja…
Wiem.
Zniszczyć Boskie Wrota
mogę ja i wojownicy z proroctwa.
Chiapa pójdzie z nami. Uda się.
Mija, Mictlan nie jest jak inni bogowie.
Twojego ojca i braci spotkało coś straszliwego.
Zniszcz Boskie Wrota i wracaj do domu.
Nie chcę już nikogo stracić. Dobrze?
Obiecuję.
W NASTĘPNYCH ODCINKACH
Moja matka to monstruo.
Boskie Wrota!
Łączą nasz świat z Zaświatami.
Nie podda się.
Walczy do końca.
Dla misji żyje.
I umiera.
Napisy: Konrad Szabowicz