Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ADOPTUJ KUNDLA
Jaki uroczy kundelek.
Cześć, maluszku.
Tato, co jest w pudełku?
Rodzino, chciałbym wam przedstawić…
Byka.
- Ale słodziak! - Uroczy.
- Słodki piesio. - Od teraz to twój dom.
Spójrz, babciu. Mój nowy braciszek.
Boże drogi, ale pączuś.
Chyba cię lubi, babciu.
DWA LATA PÓŹNIEJ
O, tak.
O, tak. Ale mi dobrze.
Jesteś niesamowita.
BYK
Jesteś tą jedyną.
W sumie jest wiele innych, ale ty jesteś moją ulubienicą.
Poważnie.
Babciu!
Ale mi z tobą dobrze.
Kto by nie kochał babci?
Tak!
Podoba ci się?
To musi być obustronna przyjemność.
To chyba poczułaś, co?
Kto jest dobrym pieskiem?
No to jedziemy!
Zapnij pasy!
Co się stało?
Gdzie moje okulary?
Moja szminka? Co ona tam robi?
Tak, to mój fiut.
Mamo? Co tam?
Co, do chuja?
Ile razy ci mówiłem, żeby przestał ruchać babcię?
Nie dam rady teraz biec. Muszę skończyć.
Fiut mi się pali!
O, tak.
Słodka, miętowa ulga.
Zostaw to! Niech cię szlag, Byku!
Byku!
Byku, ty gnojku!
Byku!
Cześć, Byku.
Cześć, Miodzia.
Co tam, dziewczyno? Co słychać?
Wszystko w porządku. A u babci?
U babci? Czemu pytasz o babcię?
Dziwne. Kogo obchodzi babcia? Wiesz, o co mi chodzi?
Nie wiem. Czuję zapach stęchlizny, potpourri i mentolu.
No i nie okłamujmy się, paróweczka ci wyszła.
To? Nie, to tylko ranny powstaniec.
Nic wielkiego.
- O 14.30? - Poobiedni powstaniec?
No co? Panny tego nie kumają?
Zajmę się tym.
Dość tego. To się musi skończyć!
Mówiłaś coś?
Byku, byku.
Pukasz babcię od szczeniaka.
Napytasz sobie przez nią biedy. Rozumiesz?
Wiem. Jestem chory.
Ale po prostu pachnie tak staro.
To urzekające.
Skończ z tym. Już lepiej przerzuć się na indyki.
Próbowałem, ale tylko spierniczyłem im Święto Dziękczynienia.
Co, nie smakował im duszony indyk w śmietanie?
Jesteś obrzydliwa.
To nie ja posuwam martwe indyki.
Dobre. Jeden-zero dla ciebie.
Że niby posuwam martwe indyki. No weź.
No tak, młode, wąskie kurki byłyby bardziej w twoim rozmiarze.
A co tam u ciebie?
Mam w tym tygodniu wystawę psów,
więc ćwiczę płynny chód.
Lewa, prawa, tylna lewa, tylna prawa…
Jakbyś szła i jednocześnie podskakiwała.
Nie rozumiem tych całych wystaw.
Wszyscy pragną być najlepszą wersją tego samego.
A jeśli ktoś jest inny? To źle?
A do tego sędziowie cię obmacują.
Nie obmacują.
Delikatnie dotykają mojego ciała i oceniają to uczucie.
Co to za ludzie?
No wiesz, miłośnicy psów.
Dokumentują rodowody, ustalają odpowiednie wzorce rasy
i hodują nas na idealne okazy.
Jesteśmy jak rodzina królewska naszego gatunku.
Moja królowo.
Znalazłem dla Waszej Wysokości idealnego reproduktora.
Czyżby?
A zatem kim jest ten szczęśliwiec?
Zwą mnie sir Ciacho. Lord-książę-hrabia Zarąbistości.
Miło mi cię poznać, pani.
Z reguły mam nieco wyższe standardy,
ale będę dziś wspaniałomyślny
i spełnię swoją penisowską powinność.
Na Boga! Sir Ciacho, byłabym zaszczycona.
Przejdziemy do rzeczy?
Jasne, pewka. Przechodzę do rzeczy.
Przejdźmy do rzeczy.
Pomyślałem, że potem możemy przejść do następnej części,
jak już się trochę poruszamy.
Myślisz o babci czy ma mi to schlebiać?
Byku, idziemy!
Lecę na spacerek.
Dobrze, mój panie. Niebawem do ciebie dołączę.
Wznowimy naszą pogawędkę w parku.
Jasny gwint, ale się podjarałem.
Muszę się przygotować na takie gadki.
Urocze.
Jest mój potworek. Gotowy na spacer, kolego?
Wiem.
Cieszysz się. Tylko to założymy.
Co ty? No weź.
Mój mały napaleniec.
Kto cię kocha?
Chodź, piesku. Gotowy?
Psiakrew! Będę srał!
Muszę siku!
Dzięki Bogu! Trzymam już cały dzień!
Muszę na stronę!
Muszę się odlać!
Szybko, na trawę!
Idzie kupa!
Siku!
Kupa!
Muszę siku!
O, tak.
Spierdalaj.
A co tak jedzie nylonem i żylakami?
Fiut Byka.
Patrzcie, to Rocco, facet bez jaj.
Nie kumam całej tej sprawy z babcią.
Czemu nie poliżesz się jak normalny pies?
Próbowałem.
Nie lubię swojego smaku.
Ja tam swój lubię.
Jest jak lato na wsi.
Smak jeżyn z cynamonem i nutką mięty.
À propos, szkoda, że tego nie widziałeś.
Miodzia się na mnie rzuciła.
Chciała, żebym ją krył i tak dalej.
Jasne, bo kiedyś polizała cię po pysku.
Polizała.
Bo wysmarowałeś go masłem orzechowym.
Miałem pysk w maśle orzechowym? Możliwe.
Słuchaj, stary. Po prostu powiedz jej, że ją kochasz.
Kocham?
O czym ty mówisz?
Ja i moje chłopaki nie lubimy takich rasowych laluni.
Jasne, nie dla psa kiełbasa.
Znasz Miodzię tylko całe życie. Jest twoją najlepszą, kurwa, przyjaciółką.
Po co to komu, nie?
Cześć, Byku.
Znów posuwałeś babcię?
Co ty masz na sobie?
To poniedziałek z krawatem.
Ale to poniżające.
Moich 900 obserwujących tak nie uważa.
Mamcia mówi, że im się podoba.
Jakie to popaprane, że nazywasz swoją panią „mamcia”.
Łaps, nikt cię nie obserwuje.
Ależ obserwują – na telefonie mamci.
Komentują moje fotki i wklejają buźki z serduszkami.
I piszą: „Ja cię kręcę!” albo: „Boże, nie wytrzymam!”.
Mamcia znalazła mi nawet sponsora i dostaję darmowe przysmaki dentystyczne.
Co ty pierdolisz?
Jesteś cenionym członkiem naszej zgrai,
ale jak będziesz udawał człowieka, przestaniemy się z tobą bujać.
To obrzydliwe.
Po prostu mi zazdrościcie.
Hej, Szczęściarz.
Cześć, chłopaki. Co tam?
Boże. Co ty wpierdzielasz?
To? Batonik proteinowy z siemieniem lnianym.
Mały zastrzyk energii przed zabawą.
Szczęściarz, jesz kocie gówno.
Co? Nie może być.
Chyba masz rację.
Nadal je jesz.
Boże, tak.
Ohyda.
Chyba ci jednak smakowało.
Nie.
Ohydne.
Jaki grzeczny psiak. Mała pupeczka zrobiła kupeczkę.
Lubię patrzeć, jak mój człowiek zbiera gówno, zwłaszcza rzadkie.
A ja lubię robić drugie, gdy mamcia ma tylko jedną torebkę.
Po co ludzie je zbierają?
Ma zostać na trawie.
W ten sposób wtapia się w glebę i pomaga wyhodować nową trawę,
którą potem znów obsramy.
To tak zwany krąg gówna.
Czysta poezja.
Skąd ty to bierzesz?
To dzięki moim chłopakom.
Inspirują mnie.
Są jak włochate, dyndające muzy.
MERDOPOLE PARK DLA PSÓW
Dobra, dajcie już sobie spokój.
Jestem tu codziennie. Ten sam tyłek, co wczoraj.
- Złaź, grubasie! - Nie jestem gruby! Mam tylko grube kości.
- Przestań się na mnie ślinić! - Co ci poradzę? Jestem mastifem.
Pierdol się, mastifie.
Banda cholernych szui.
Przepraszam, wymawia się „shih tzu”.
Jak bieganie za piłką może być tak uzależniające?
Nie kumam tego. Masz piłkę, a potem ją upuszczasz.
I znów się nakręcasz. A miałeś ją.
Bo nigdy nie wiadomo, kiedy się ruszy.
A Luter co?
Ożeż kurwa. Wszędzie rozpoznam tę minę.
Nic nie mówcie.
Cześć, chłopaki. Jak leci?
Gonicie dziś za czymś, czy co?
Nie, spoko luz. A ty jak się miewasz?
Dobrze, dobrze.
Ja…
Myślałem, że mnie kochają.
Luter, weź się w garść, stary. Dasz sobie radę.
Co ty tam robisz?
Ja pierdolę. Okno nicości.
Kto ci to zrobił?
Moi… ludzie.
Przynajmniej myślałem, że to moi ludzie.
Wróciłem z parku do domu, a tam czekała na mnie balanga.
Pomyślałem, że jestem dobrym psem, więc na nią zasługuję, co nie?
- Się wie. - Była obłędna i dekadencka.
Żadnych zasad.
Tyle, ile chciałeś?
Pozwolili ci pić z toalety.
Napełnili ją oranżadą!
Najlepsza oranżada, jaką, kurwa, w życiu piłem.
Ale przynajmniej twoja pała wydaje się teraz dwa razy większa.
Więc w sumie jest git.
Będzie dobrze.
Nie, nie będzie!
Nic już nie będzie takie samo.
Spokojnie, kolego.
Znam ten ból. Pamiętaj, że nie jesteś sam.
W pewnym sensie jesteś, bo zniknęło dwóch twoich kumpli,
ale teraz musisz polegać na sobie.
Czołem, Luter.
Widziałem twoje jaja na plakacie. Podobno zaginęły.
Sterling!
Nienawidzę tego dupka.
Myślałem, że się przyjaźnimy.
To było wczoraj.
Dziś jesteś okaleczoną pokraką.
A ja psem wystawowym.
Teraz z nimi się kumpluj.
Możecie się teraz spotykać i wylizywać sobie urojone jaja.
Ja swoje wciąż mam.
No co?
Boże, ale swędzi.
Możecie mnie tam poniuchać?
Trochę się we mnie wgryźć?
Niech ktoś skróci cierpienia tego przegrywa.
Żałosne.
Słuchaj, ty wyfryzowany kutafonie.
Nie jesteś od nas lepszy.
No nie, w sumie jestem.
Od pokoleń udoskonalano mnie do genetycznej perfekcji,
podczas gdy twoja stara wysrała cię do jakiegoś śmietnika.
Natychmiast to odszczekaj!
Mama wydała na świat 15 szczeniąt i robiła dla nas, co mogła.
To, że nie dostałem cyca, nie znaczy, że mnie nie kochała.
Rocco, spokojnie.
Ekipa Byka się tym zajmie. Ten pajac nie jest tego wart.
Pokłony dla króla kastratów.
Co to za zapach? Eukaliptus?
Czyżbyś brał dziś kąpiel z bąbelkami?
Wyszorowali cię i wypieścili jak pudelka?
- Wiesz, czym ja pachnę? - Szczochami.
Otóż to.
Mięchem i trawą.
Wodą z kibla.
Z nutką smrodu z odbytu.
Pachnę jak prawdziwy pies.
Widzisz je?
Urodziły się przede mną. Bez jaj.
Mama przez godzinę parła, żeby je wypchnąć.
Byliśmy jak trojaczki, wychodząc jeden po drugim,
każdy piękniejszy od poprzedniego.
Weterynarz zakrzyknął: „Boże! Spójrzcie na ten piękny worek”.
A potem: „Wow! Spójrzcie na gościa, do którego jest przytwierdzony”.
Dostrzegam podobieństwo. Rzeczywiście wyglądasz jak worek.
Wiedziałem, że ten kretyn nie zrozumie.
Od pokoleń chowają go wsobnie, nie?
Zastanawiasz się czasem, ilu kuzynów musiało się wydupczyć,
żeby wyprodukować takiego dupka jak ty?
Pozycja na człowieka. Tak!
Ludzie się gapią.
Szybko, wsadź mi ogon w dupę.
Czemu się na to gapią?
Bo też mają obsesję na punkcie seksu.
Cześć, Miodzia.
Gdy moi to robią, włażę na łóżko i patrzę im w oczy.
I po zabawie. Zrywam boki.
Luter, moje kondolencje.
Cześć, Miodzia. Czy może „Witaj, moja królowo”?
Cześć, kochanie.
Hej, Sterling.
Lędźwie ci się zaokrągliły.
Pięknie. Lubię takie.
Halo! My tu rozmawiamy.
I spójrz na tę klatkę piersiową.
Psiakość! Jesteś gotowa na ring.
Dzięki.
- Serio tak uważasz? - Tak.
Wprawdzie to ja zostanę Zwycięzcą Rasy,
ale ty masz duże szanse zostać Najlepszą Suką w Rasie.
- Gnoju, jeszcze raz nazwij ją… - Nie, to komplement.
Serio?
Tak, cudnie byłoby nią zostać.
Nawet lepiej niż cudnie, bo wtedy moglibyśmy zrobić to.
Kiki…
No nie wiem.
To nie w moim stylu.
Jestem raczej tradycjonalistką.
Tak.
Ja też popieram tradycjonalizm. Fajnie.
Chcę tylko wystawić dupcię i się nie spieszyć.
Tak, nie, chyba…
Chyba rozumiem… koncept.
A potem zakleszczyć się i jazda.
Ten tu pewnie zabierałby się jak pies do jeża.
Jak zagubiony szczeniaczek.
To nie to samo co spuszczanie się na podusię, co?
Choć ty pewnie wolisz seniorki, co nie?
Tak, spójrzcie tylko na ten wzrok.
Dobrze mówię? Co za zbok.
A kto by nie chciał bzyknąć babci?
Gdy nasza nas odwiedza, gramolę się na nią i ostro posuwam.
Za każdym razem.
Skupiam się na jej kościstych kolanach i…
wchodzę w to gówno całą sobą.
Prawda, Byku?
Jasne, totalnie.
Fajnie pieprzyć babcie.
Dalej! Pora wracać!
- Dobra, chodź! - Chodźmy!
Uwielbiam smród po parku.
Nie wierzę, że nasrałeś na Ralfa.
Mówiłem, że go nie widziałem.
Stary, to nie jaja tworzą psa.
Może i nie spłodzimy szczeniąt, ale poza tym to bez znaczenia.
Tak, wiem.
To tylko niepotrzebny balast.
Kule u nogi.
Dlaczego lubisz tego żałosnego kundla?
Kogo? Byka? To mój bliski sąsiad.
Znamy się, odkąd wisieliśmy na cycu.
Że niby go lubię? Kto go tam lubi? Czemu ktoś miałby go lubić?
Jest dziwny, fajtłapowaty.
Słodki i zabawny.
Pulchniutki, ale nie powiedziałbym, że gruby.
- Dobra, srał to pies. Nara. - Jest za co ugryźć.
Nie to, żebym chciała go gryźć,
ale wygląda jak wór ziemniaków.
Czy wór ziemniaków jest uroczy? Seksowny?
Tego nie mówię, chyba że ktoś lubi ziemniaki.
Ja na przykład lubię, ale nie są dla każdego.
Jestem tylko psem wystawowym, a on normalnym psem.
Czemu miałby chcieć kogoś takiego jak ja?
Sterling, ty głupi chuju.
Dobry piesek!
Mój pieseczek!
Drapanko dla naszego łobuziaka!
- Masz kosteczkę! - I piszczałkę!
Pobawimy się!
Ale sofa jest zakazana.
Kto ma ochotę na mięsko?
Kto chce piłeczkę? Aport, piesku.
Aportuję!
- O nie. - Kto narobił bałaganu?
Może przysmaczek?
- Bzyknij moje kapcie. - Pogrzeb w śmieciach.
Komu chce się pić?
Chodź, mały.
Cudowny dzień.
- Chodź tu! - Co?
Lśniący biały tron?
Gdzie miska na wodę?
Zaczynamy. Wyjątkowa gratka dla wyjątkowego pieska.
Co do…
Napełnili ją oranżadą.
Na wszystko ci pozwalają.
Wszystkim nam się to przytrafiło.
- Jasna… - Już dobrze. Wchodź.
Nie!
Ale to pyszne.
Ale nie.
Spójrzcie tylko. Jaki szczęśliwy piesek.
Tato, nic mu nie będzie?
Będzie czuł się lepiej niż kiedykolwiek…
Ja pierdolę.
Dlaczego?
Żegnaj kolejna paro.
Dlaczego?
Dlaczego my? Co my takiego zrobiliśmy?
No tak, bzykanie babci nie było dobrym pomysłem,
ale kara jest niewspółmierna do zbrodni!
Byku, do kurwy nędzy, wyluzuj. To była tylko kwestia czasu.
My jakoś przeżyliśmy.
Nie rozumiesz. To moje jaja!
Bez nich będę niczym zombiak.
„Pogłaszcz mnie, nakarm, wyprowadź”.
Jesteśmy zombiakami?
Gadasz jak potłuczony.
I to bardzo bolesne.
Bolesne?
A jak ja będę się czuł, gdy będą wyrywać mi jaja?
Myślisz, że to nie będzie bolesne?
Równie dobrze mogliby mi wyrwać duszę czy serce!
Na jedno wyjdzie.
Boję się.
Powinieneś się bać. Wszyscy powinniśmy się bać.
Bo po tym nie ma już nic.
Słońce nie będzie już tak jasne.
Bekon nie będzie bekonowy.
Życie na zawsze straci swój smak.
A Miodzia… Moja słodka Miodzia.
W życiu nie będzie chciała grubego, bezpłodnego potwora bez jaj!
Nie sądzisz, że może cię lubić za twoje wnętrze, a nie za twoje jaja?
I kto gada jak potłuczony?
Co ty o tym wiesz, Łaps?
Mam dość.
Wiem, że się boisz, ale zachowujesz się jak dupek.
Co?
Chłopaki, dokąd idziecie?
Jesteś jak te wszystkie zasrańce, które mają się za lepszych od innych
tylko dlatego, że mają jaja.
Pies cię jebał, Byku!
Ach, tak? Akurat bym na to pozwolił!
Byk? To z ciebie dochodzi ten okropny dźwięk?
Cześć, Miodzia. Tak, ze mnie.
Serio, wow. Wyglądasz wspaniale.
Dzięki.
Muszę się wyszykować na wystawę,
a to oznacza długie godziny szczotkowania.
Potem przycinają mi pazury, myją zęby, a potem…
Co z tobą?
Wszystko w porządku? O nie.
Babcia umarła?
Taka jest kolej rzeczy.
Nie, nic jej nie jest.
Chodzi tylko o całą moją przyszłość.
Wszystkie moje plany.
Niełatwo mi o tym mówić, ale właśnie dowiedziałam się, że…
- Miodzia, do nogi! Idziemy. - Wybacz, muszę lecieć.
Życz mi powodzenia.
Jasne.
Powodzenia!
Ja tu sobie poczekam, póki nie amputują mi jąder.
Żegnaj, Miodzio. Nigdy nie skosztuję twojego słodkiego nektaru.
Ja… zawsze cię kochałem.
W końcu to powiedziałem. Nieważne, że nie słyszałaś.
Kurwa!
Psy są jednak obrzydliwe.
Tylko wąchają tyłki, liżą jaja i się ślinią…
- Przekąska ze śmietnika? - Poproszę.
Cześć, Byku.
Chcesz się pobawić, kolego?
No proszę, szef komitetu kastracyjnego.
Co ty na to? Pobawimy się w aportowanie?
Spójrz na mnie!
Spójrz, jaki ból mi zadałeś.
Nie waż się mnie głaskać.
Nie głaszcz mnie!
Tak jest. Idź sobie.
Idź sobie, bydlaku!
Jak?
Jak będziesz mógł ze sobą żyć
po tym, co zamierzasz mi zrobić?
Spójrzcie na tego malucha pchającego okruszek.
Pomóc ci, kolego?
Nie! Dam radę.
Poradzę sobie. Dam radę.
Tak.
Tak, dasz!
Ja też!
Nie muszę godzić się na to bezsensowne okaleczanie.
Jak ta mała mrówka będę pchał metaforyczny okruszek,
moje jaja, na trawę nadziei i możliwości,
ku wolności!
Te dwunożne, wyprostowane, bezwłose palanty.
Myślicie, że tylko dlatego, że dajecie mi żarcie i schronienie,
buziaki i przytulasy, i sprawiacie, że czuję się bezpieczny i kochany,
macie prawo mnie haratać?
Koniec z obrożami, kąpielami i czyszczeniem zębów.
Będę jadł, co chcę, i spał, gdzie chcę.
Będę robił, co będę chciał i kiedy będę chciał,
z nowymi, lepszymi przyjaciółmi.
Jestem, kurwa, dzikim wilkiem!
Bezmózgi frajer.
Dobrze, chłopcy. Pora spotkać się z przeznaczeniem.
Zostaliśmy we trójkę,
więc powinniśmy się chyba lepiej poznać.
Lewy, zawsze byłeś nieco większy
i miałeś bardziej cierpki smak.
Nazwę cię więc Stary Ocet.
Prawy, jesteś mały, ale potężny.
Typ przywódcy.
Będziesz Napoleonem.
Widzicie to?
To nasz nowy dom.
Daleko, jak okiem sięgnąć.
Psiakość. Już jestem głodny.
Co ja będę żarł?
Chyba nie przemyślałem tego do końca.
FESTIWAL KULINARNY
Deszcz jedzenia!
W moim starym mamrze tego nie było.
Dziwny zapach.
Jakby z nutą trawki i odrobiną cytrusów i sosny.
Co to za dźwięk?
Przestań.
- Dorwę cię. - Cześć, Byku.
Witaj, pani.
Tak się cieszę, że cię znalazłam.
Chyba nie dokończyliśmy rozmowy.
W sumie to chciałem powiedzieć…
No wiesz…
Kocham cię. Zawsze cię kochałem.
Fajnie?
Bardzo fajnie.
Mogę ci wylizać jaja?
Co?
Tak. Nie spodziewałam się, że to będzie pierwsze na liście,
ale skoro tak wyrażasz miłość…
Cudne.
Takie dobre. Miękkie, ale jędrne.
Trochę kłuje. Jak małe igiełki.
Pomóż nam.
Nie pozwól, by nam to zrobili!
Kto to?
Pomóż, proszę.
Kto tam jest?
Tu, na dole!
Co tak stoisz jak widły w gnoju?
Zrób coś!
Stary Ocet? To ty umiesz mówić?
Oczywiście, że tak, idioto.
Co zrobisz, żeby nas ocalić?
Ten kundel nie jest zbyt lotny? Nie możemy dłużej czekać.
Pora wziąć sprawy w swoje ręce i odebrać je z zimnych łap tego błazna.
Zgadzam się, Napcio.
Zbyt długo bujaliśmy się z tym frajerem.
Nie, chłopaki!
Wracajcie! Zajmę się tym. Nie pozwolę, żeby coś wam się stało.
Czekajcie! Wracajcie!
Pierdolony kocur! Puść moje jaja!
Co?
Chwila. Gdzie ja jestem?
Moje jaja. Dzięki Bogu.
To był tylko zły sen.
Chyba jesteś zajęty, więc nie musisz mnie odprowadzać.
Pierdolone psy.
Neurotyczne świry potrzebujące uwagi.
Szczacie i sracie, gdzie wam się podoba,
jakby cały świat był waszą prywatną toaletą.
Już my was nauczymy, wy jebaki mebli.
Jak zdechnąć.
Nie żyje.
Może udawać.
Lepiej rozerwać mu mordę na strzępy.
Moja zgraja!
A ty, to niby kto?
Mamcia nazywa mnie „Nicpoń Łaps”.
Pierdolone psy.
Przyszliście po mnie?
Po tym, co powiedziałem?
Wiemy, że tak nie myślałeś. Byłeś spanikowany, maniakalny, oszalały.
Miałeś gorączkę kastracyjną.
Bardzo was przepraszam.
Byłem przerażony, wściekły, zdezorientowany.
Wieszałem na was psy, towarzysze.
Przeprosiny przyjęte.
Ale co, do diabła, zrobimy z tymi pierdolonymi kocurami?
Ale nerwówka. Czemu nie atakują?
Chcą nam namącić we łbach.
Tym swoim miauczeniem.
Próbują nas wprawić w hipnotyczny trans.
Chyba z powodzeniem.
A potem niespodziewanie
zaatakują nas w niekontrolowanym napadzie furii.
Nie mogę się ruszyć.
Pierdolone psy.
To by było na tyle.
Pora wracać do domu i stawić czoła toporowi.
Ej, chwila.
My nie zdążyliśmy sobie użyć,
zanim ludzie wyrwali nam jaja,
ale ty nadal masz swoje.
Więc zanim je stracisz, wyssiemy z nich resztkę przyjemności.
Razem.
Będziemy ci ssać jaja.
- Co? - Hola.
Chodziło mi o to, że będziemy ci towarzyszyć,
gdy ty będziesz cieszył się jajami.
Zgadza się, Szczęściarzu. Dzisiejsza noc się nie powtórzy.
Jesteśmy oswojeni i dumni,
ale dziś spuszczamy się z łańcucha!
Zabić wiewiórkę!
Psiakrew.
Właśnie okaleczyliśmy tę małą, biedną wiewiórkę.
A po co ją goniliśmy?
Nie wiem.
Dlaczego psy gonią wiewiórki?
Bo nienawidzimy tych zawszonych, włochatych gryzoni.
Jak ja się teraz umyję? Nie chcę lizać wiewiórczej krwi. Fuj!
Kolejna wiewiórka!
Szczęściarz, to nie wiewiórka!
Tylko skunks!
Moje oczy! Nie!
Oczy mnie swędzą!
Tak! Co za ból!
Chłopaki, też się sztachnijcie.
- Jasne… - W życiu.
Nie, dzięki.
Odpierdolcie się, ludzie! Nie będziecie nam mówić, gdzie srać.
Ratunku.
Teraz to już przegięli.
Przeklęte psy!
Ja chodzę!
Wolność ma swoją cenę.
Co, do licha?
Byk?
Miodzia? Nie wierzę, że to ty.
- Co? - Rany! Chyba jesteś cały.
Wszystko w porządku?
To obłęd, że cię widzę, bo zdałem sobie sprawę…
A potem… Bo… ja…
kocham cię.
Sorry, Byku. Spóźnimy się na wystawę!
Potrącił cię samochód?
Miodzia.
- Gdzie? - Tutaj.
Miodzia.
Co się stało?
Byka potrącił samochód i myśli, że widział Miodzię.
Widziałem ją i próbowałem wyznać jej miłość.
Ale odjechała, zanim zdążyłem to powiedzieć.
I już nigdy nie powiem.
Nie umiałem zrobić tego, mając jaja, a bez nich już w ogóle nie powiem.
Odeszła na zawsze.
Byku, co czujesz?
Szampon dla psów,
perfumy,
pretensjonalne dupki,
osąd i odór rozczarowania…
Rany Julek!
Wystawa psów!
A teraz chodźmy po Miodzię.
Jak tam wejdziemy?
Mam pomysł.
No nie wiem, chłopaki.
Dalej, Szczęściarz. Umiesz naśladować ludzkie dźwięki.
Nie skapną się.
Kurwa mać, chłopcy. Postawa.
Łaps, schowaj tego kulfona.
Nie! Teraz jeszcze gorzej.
Hej!
- Hej, jak leci? - Hej!
WYSTAWA PSÓW
Ale jak? Ten gość nie umie pilnować.
Kark do tyłu, grzbiet prosto, broda do góry.
Idealnie.
Wesoły chód…
Zwycięski skok…
Tak jest niedobrze.
O to chodziło. Dobra robota, staruszku.
Następna rasa: borzoj, ring pierwszy.
Borzoj. To Miodzia! Muszę znaleźć ring pierwszy.
Jestem do niczego.
Trzeba mnie uśpić.
Nie zasługuję na to, by żyć.
Rety. Brutalne.
Te biedne psy są ciągle oceniane.
Co za życie.
Kwiat nie myśli o rywalizacji z kwiatem obok.
Po prostu kwitnie.
By zostać czempionem, musisz stawić czoła nie rywalowi obok,
ale rywalowi wewnątrz siebie.
To było głębokie.
Czekoladowe lody na podłodze!
Nie, to gówno!
Ale pokręcone.
A teraz ogłaszamy Najlepszego Psa w Rasie.
- Numer 48. - Miodzia.
Trzykrotny zwycięzca i obecny mistrz, Sterling!
Tak, oczywiście.
Sterling wygrywa. Nic nowego.
Ale z niego palant.
A teraz najwyżej oceniona suka,
która zdobywa tytuł czempionki i Najlepszej Suki w Rasie: Miodzia!
Nie wierzę. Udało mi się!
Mówiłem. Ciężka praca się opłaciła.
Ale szczęśliwa.
Czemu miałaby chcieć takiego żałosnego kundla jak ja?
Spójrz, jak wyróżniasz się z tłumu.
Jesteś taka wyjątkowa.
Wyjątkowa?
A jeśli ktoś jest inny? To źle?
Wyglądasz dużo lepiej ode mnie.
- To mój nos, prawda? Jest za długi. - Nie, wygląda jak mój.
To przez twój tyłek. Jest taki symetryczny.
Po co się torturuję? I tak nigdy nie wygram.
Jesteś idealna. To beznadziejne.
A udław się tą niebieską wstążką, suko!
- Co? - Mogłam nie jeść śniadania.
Mieliby wybrać świnię na wystawie psów?
Nie!
Jak mogłam tego nie widzieć?
Inne jest dobre.
Nie chcę być jak wszyscy inni.
Byk miał rację.
Chcę być sobą.
I chcę…
Byk?
Niewyszczotkowany, śmierdzący.
- Nie jesteś psem wystawowym. - A pies ci mordę lizał!
Że niby jesteś lepszy, bo piłeś z cyca matki?
- Co? - Nie jesteś!
Mama mnie kochała.
Dała z siebie wszystko. Było nas 15, do kurwy nędzy.
Jak jedna matka może wykarmić tyle gęb?
Reginaldzie, wchodzimy na ring!
To się źle skończy.
Reginaldzie, nie opieraj się.
Nie rób tego, kolego. Nawet nie próbuj.
Byk!
Gorzej być nie mogło.
Jesteśmy przy tobie, stary.
Dalej, noc jeszcze młoda.
Dajmy się znów spryskać temu skunksowi!
Nie, dzięki.
Mamcia mówi, że herbatka ziołowa zawsze poprawia nastrój.
Chrzanić mamcię, Łaps!
Nastrój mu się poprawi, jak sobie pociupcia, zanim odetną mu jaja!
Przykro mi, chłopaki. Nie mogę. Mam dość.
Wiem, że nie wyszło idealnie, ale to nie może się tak skończyć.
Tak.
Nie jestem teraz…
w odpowiednim nastroju.
To zadbajmy o odpowiedni nastrój.
Nie ma lepszego sposobu na złamane serce niż znalezienie kogoś innego.
Zapomnij, Rocco.
Psiakość, muszę zaraz jakiejś dosiąść. Idziemy do suczydołka?
No jacha. Panienek tam w bród.
Co ty nie powiesz, Richie. To burdel dla psów.
Musisz być takim kutasem?
Chodźmy za tymi kolesiami. Chyba wiedzą, co robią.
Ale mamy dziś okazy. Muszę się napić.
No! I o to właśnie chodzi.
- Idziemy. - Dobra. Jak tam chcecie.
Witam, suczki.
Chcecie trochę zaszaleć?
Mam dość szaleństwa na dzisiaj.
Kochanie, to nie było szaleństwo.
Tu będzie szaleństwo.
Wejdźcie do domu rozkoszy.
Tędy?
- Tak. Dobra. - Dobra.
Co jest, skarbie?
Nie wiem.
Nigdy nie spotkałem takiego psa jak ty.
I nigdy już nie spotkasz.
Jestem unikatem. I mam na imię Frankie.
Frankie?
A ty jak się wabisz?
Szczęściarz.
Jesteś nim, prawda?
Chodź za mną.
Jasne.
Ja pierdolę.
Mamciu, ratunku.
Siad!
Turlaj się.
Zdechł pies!
Psiamać, ale hardcore.
Wiecie co? Dla mnie to chyba za dużo.
A po całej tej sprawie z Miodzią, nie wiem, czy…
Byku, zapomnij o Miodzi. Nie ma jej tu.
Ale ty tu jesteś. I ona też.
Mamy tu parę słodziaków.
Dobra. Idę go wyniuchać.
O kurka. Nie wiem, co robić.
Bądź sobą.
Nie wiem, kto to jest!
Jak leci?
Cześć, to Byk. Nigdy go nie skorygowano. Sama natura. Wiesz, co mówię?
Cześć, Byku.
Jestem Melasa.
Melasa.
To znak.
Melasa to smaczniejsza wersja miodu.
Bierz ją.
Może się napiję?
Czego?
Miałem na myśli: może napiję się ciebie?
Nie, chwila. Może się czegoś napiję?
To znaczy, może się czegoś napijesz?
Dobrze. Chodź za mną.
Spokojnie, stary. Dasz radę.
- Serio? - Nie. Ma przesrane.
Tak, sam nie wiem.
Zawsze gonię za nowym zapachem czy smakiem,
bo to dla mnie swego rodzaju prawda.
Ale… nigdy nie jestem usatysfakcjonowany.
Czy to ma sens?
Tak. Oczywiście.
Może skupiasz się na tym, co na zewnątrz,
bo boisz się tego, co znajduje się wewnątrz.
Znam to uczucie.
Próbujesz zaakceptować siebie.
Kochać siebie.
Cóż… Masz rację.
Chyba zawsze czułem się inny.
Nie wiem, jak kochać siebie.
Może mi pokażesz?
Tak!
Dobra, szybko poszło.
Teraz twoja kolej.
Co mam robić?
To samo, co ja tobie.
Ale ja nigdy czegoś takiego nie robiłem, więc…
Pierwszy raz widzę coś takiego.
Złotko, na tym właśnie polega moja wyjątkowość.
Mam wszystko.
I zasługuję na dużo miłości.
Masz brzoskwinkę i bakłażana?
Pyszne, prawda?
Jesteś głodny?
No ba! Głodny jak pies.
Co to, kurwa, było?
Denerwujesz się?
Tak, ja…
Spójrzmy, co my tu mamy.
Piżmo.
O rany.
Wąchałeś kiedyś czystą, nieskalaną cieczkę?
Nie wydaje mi się.
To ten zapach? Dość ostry.
Jak kiełbasa, ale słodszy. Jak kiełbasa jabłkowa.
Zawsze się zastanawiałem,
czy kiełbasa jabłkowa jest z prawdziwych jabłek?
Zanurz się w tym, skarbie.
Oczyści cię z wszelkich zahamowań i napełni pożądaniem.
Chyba oczyściło mnie z kataru siennego. A może to przewlekłe zapalenie zatok.
- Bredzisz. - Ja? Nie, no gdzie.
To tylko oralna gra wstępna.
Niektóre psy używają do tego języka w dosłownym znaczeniu.
Ja natomiast uwodzę i daję rozkosz poprzez mielenie jęzorem,
jeśli wiesz, co mam na myśli…
To może powiesz coś do mikrofonu?
Jest włączony?
O co chodzi z tym sikaniem na hydranty? Mam rację?
Zwolnij, kowboju. Kto czeka, zostanie nagrodzony.
Tak.
Nie wiem, czy to prawda. Czekałem na coś dobrego.
Na przyjaciółkę, Miodzię. Polubiłabyś ją.
Macie imiona z tej samej kategorii znaczeniowej.
Zawsze myślałem, że mamy szansę,
ale czekałem i czekałem, a teraz jest za późno.
Miodzia to ktoś znacznie więcej niż tylko moja przyjaciółka.
Jest jak chłodna, mokra trawa, po której biegam.
Jak siusianie o poranku.
Wiesz co? Możesz mnie podrapać?
Po grzbiecie.
Tak, jasne.
Jest wszystkim, czego potrzebuję,
ale nigdy nie miałem odwagi, żeby jej to powiedzieć.
Jedziemy!
Byk?
Miodzia! Boże, jesteś tu!
No dobra, wiesz co? Nie lubię orgietek.
Żartuję! Uwielbiam! Wyobrażasz sobie, gdybym tu stawiała granicę?
Nie do-kurwa-wiary.
Uciekłam z wystawy tylko po to, by zobaczyć, jak kryjesz inną sukę.
Opuściłaś wystawę, żeby mnie znaleźć?
Chwila. To niesamowite! Wspaniałe!
To nie jest à propos… Nikogo nie kryję.
A jak byś to nazwał?
Co, do…? Nie!
Nigdzie cię nie puszczę, złotko.
- Ale ze mnie idiotka. - Miodzia, mogę to wyjaśnić!
Widziałem cię ze Sterlingiem i pomyślałem…
Tego właśnie chciałaś, prawda?
Teraz to bez znaczenia. Myślałam, że jesteś inny.
A jesteś jak wszyscy inni.
Nie! Miodzio, to nie tak!
Zwisasz na fiucie z jej waginy! Jak byś to nazwał?
Nie wiem, ale to nie jest seks.
Cholera! Psy!
Uratuję cię, kochanie.
Jesteś najlepszym kochankiem na świecie.
Żadnych zahamowań, czyste pożądanie.
Szczęściarzu, nie!
Nie zbliżajcie się do niej, skurwysyny!
Sama sobie poradzę. Zostaw mnie w spokoju.
Cholera!
Nie!
Musimy stąd wiać!
Teraz jesteś mój.
Psiamać! Spójrzcie na te jaja!
Dalej, mam cieczkę! Pokryj mnie!
Daj mleczka!
Cześć, skarbie.
Ja pierdolę, sutki.
Spójrzcie na te sutki! Spójrzcie na nie!
Chodź je possać.
Mamo, mogę w końcu je possać?
Chodź, chłopcze.
- Nie, to nie twoja mama! - Ale te sutki!
Miodzia.
Jestem skazańcem. Mamcia nigdy mi nie wybaczy.
Koniec polubień. I serduszek.
Spójrz prawdzie w oczy, Łaps.
Jesteś tylko psem.
Hau, hau.
Wiem, że to nie jest odpowiedni moment, ale zakochałem się.
Co? W kim?
W tym imponującym dobermanie, Frankiem.
Są wszystkim i mają wszystko.
Wszystko? Co masz na myśli?
Mają owoc i warzywo.
Słyszałem o tym.
Frankie ma kiełbaskę i pierożka.
Jestem skołowany.
To bez znaczenia.
Wiem tylko, że nauczyli mnie kochać siebie.
I jak robić 699.
To wszystko przeze mnie.
- Tak. - Jasne.
Wszystko, co się wydarzyło, jest bez wątpienia twoją winą.
Dzięki za wsparcie.
Spójrz na siebie.
Nie pasujesz tu.
Sprawdźmy, czy masz czip. No proszę.
Długo tu nie zabawi.
- Skąd wiesz? - Zeskanował jej chip.
Właśnie informują właścicieli o miejscu jej pobytu.
To chyba dobrze.
Nie pasuje do tego miejsca.
Tędy. Jest tutaj.
Oto i ona.
Miodzia, mój słodki aniołku.
Jak ty tu trafiłaś?
Pospieszmy się. Będziesz się dziś bawić z jednym pieskiem.
Bawić się?
O nie.
O co chodzi?
O to mu chodziło w parku! Kurwa!
Jeśli Miodzia wygra, będzie mógł ją kryć.
Zostanie zapłodniona przez tego dupka Sterlinga.
To koniec.
Muszę na stronę, i to pilnie. Gdzie mam iść?
Stary, nie czujesz? Wszystko obszczane.
To jedna wielka kałuża sików.
Kurka wodna, to może się udać.
Dobra, słuchajcie.
Byliśmy kiedyś na wakacjach w Las Vegas.
Mieli dużo świateł i wszystkie…
Co tam się, u licha, dzieje?
Co do…?
Lać na te skurwysyny!
Co teraz?
Bądź najlepszym człowiekiem, jakim potrafisz.
Ty tam, psie.
Może mógłbyś pomóc…
czworonożnym kolegom?
Nie, zapomnij.
Pierdolone koty.
Pierdolone psy.
Byk!
O co chodzi? Nie mamy dużo czasu.
Muszę znaleźć Frankiego.
- Ale… - Frankie to moja „Miodzia”.
Cholibka. Nie musisz mówić nic więcej.
Powodzenia.
Frankie!
Głodny?
Frankie?
We własnej osobie.
Co do…?
ZAGINĄŁ PIES – NASZ UKOCHANY BYK
Strasznie się martwią.
Chodzili od drzwi do drzwi i cię szukali. Dlatego wiedzieliśmy, że uciekłeś.
Kochają mnie i za mną tęsknią?
To czemu, do kurwy nędzy, chcą mi odciąć jaja?
To jednocześnie słodkie i przerażające.
Ta dwójka wyprodukuje zwycięski miot.
Zarobimy mnóstwo kasy!
- Zapomniałem o serze i krakersach. - Pomogę ci. Czekaj.
Muszę się rozluźnić.
Żebym się przypadkiem nie uszkodził, gdy cię będę grzmocił.
Porozciągam się.
Dobra, tylko mniej gadaj. Najlepiej w ogóle.
Serio, możesz się uważać za szczęściarę.
Jestem świetnym reproduktorem. Jest lista oczekujących.
Szkoda, że nie możesz kopulować sam ze sobą, skoro jesteś taki fajny.
Cóż mogę powiedzieć? Każdy chce moich genów.
Strzelam złotem z tego pistoletu.
Mam lśniące włosie, symetryczną budowę ciała,
zdrowe dziąsła, mocny chód i ogólnie imponującą postawę.
Tak, idealny dupek.
No, dupa też. Wybielana co dwa tygodnie.
- Co za palant. - Co zrobisz?
Przeskoczę przez płot i wpierdolę temu sukinsynowi!
Dalej, Byku!
Oby przestali tak walić.
Bo będzie to zakłócać moje rytmiczne pchnięcia.
Jasne. Bo tym, co sprawia frajdę podczas seksu, jest przewidywalność.
Dobra, jestem rozciągnięty.
Bierzmy się do roboty, kochanie.
O nie, zaczynają.
Teraz naprawdę będzie bolało.
Zajmę się tym.
- Nie mogłeś tak od razu? - Myślałem, że przeskoczy.
Tak.
O tak.
Byku.
Moja królowo.
Co, do diabła?
Miodzio, przepraszam.
Na wystawie chciałem ci coś powiedzieć.
Coś, co powinienem powiedzieć ci już dawno temu.
Ale gdy zobaczyłem ciebie i Sterlinga, myślałem, że zmarnowałem szansę.
Nie powinienem był iść do tego porąbanego suczydołka.
- Byku, ja… - Chwila.
Przepraszam.
Muszę ci to powiedzieć. Kocham cię.
Tak, złotko.
Jasne, że mnie kochasz. Kto by mnie nie kochał za to walenie?
Co? Przyspiesza.
Ale żeby było jasne: nie kocham cię.
Wybacz, ale zawsze jestem szczery do bólu.
Jesteś jedną z wielu.
Kocham cię od szczeniaka. Uwielbiałem, gdy żułaś mi uszy.
I gdy próbowaliśmy ugryźć krople deszczu, gdy padało.
Wciąż sikam jak suczka, bo podobało mi się, jak to robisz.
Byku, czy ty płaczesz?
Nie wiem, czy z radości, czy z bólu, i co się tu właściwie dzieje.
Nie wiem, co będzie po tym,
ale wiedz, że zawsze będę cię kochał.
Och, Sterling!
O tak. Och, Sterling.
To było interesujące.
Jesteś dość ciasna,
albo raczej ja dość duży.
Chyba cię nie bolało? Nie, żeby mnie to obchodziło.
Dobra, narka.
- Ale dał popis. - Może ciasteczko?
Chyba jej się podobało.
Nie ścieka po mnie, prawda?
To było wspaniałe!
Jesteś bohaterem.
Jebać Lassie. Jebać Beethovena. Benjiego też jebać.
To ty wymiatasz.
Tak, to było inspirujące.
Lubię bawić się tyłkiem,
ale myśl, że mam w sobie szatańskie nasienie Sterlinga
jest traumatyzująca.
Idę je z siebie wyrzucić.
- Byk? Boże! - Byk!
Wróciłeś!
Chodź tu, byczku.
- Jasna cholera, śmierdzi dupą. - Mój pieseczek.
Uważajcie na odbyt, ludzie.
Miodzia?
- Miodzio, ja… - Cicho. Teraz moja kolej.
To, co zrobiłeś… Chcę ci za to podziękować.
I powiedzieć, że też cię kocham.
Odkąd byliśmy szczeniakami. Tak, jak mówiłeś.
- Nie gadaj! - Tak, idioto.
Czemu zawsze czekałam przy płocie, aż się obudzisz?
Lubiłam patrzeć, jak co rano obwąchujesz miejsce na siusiu,
sprawdzając w kółko ten sam obszar.
Podoba mi się, że oblałeś szkołę dla psów, że śpisz rozwalony na grzbiecie
i że zawsze czekasz na mój powrót do domu.
Ale jestem zwykłym kundlem.
A ty ideałem.
Bycie ideałem ma swoje wady.
Mam tego dość.
A co z rodowodem?
Srał go pies. Na świecie jest dość Sterlingów.
Tak, ale musisz wiedzieć, że wkrótce stracę swój jedyny atut.
Wierz mi, nikt nie będzie za nimi tęsknił.
Serio?
Serio.
Jesteś sobą, mimo że je masz, nie dlatego, że je masz.
Szkoda, że nie wiedziałem. Uniknęlibyśmy tej całej zadymy.
Ja nie żałuję, bo inaczej być może nie bylibyśmy teraz razem.
Jesteś jedyny w swoim rodzaju, Byku.
I za to cię kocham.
No i wciąż mam cieczkę.
KLINIKA WETERYNARYJNA PAPY DOUGA
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
- Co tam? - Dobrze wyglądasz.
- Dzięki. - Jesteś w formie.
Dzięki, mały.
Dobrze wyglądasz, Byku.
Mój człowiek!
- Co tam? - Byk!
Co słychać?
Hej, kowboju.
Hejka.
Jak się czujesz?
No wiesz. Chyba w porządku.
Ale czasem mam urojenia, że wciąż je mam.
I ciągle mam koszmary.
Nawiedzają mnie jak jakieś obłąkane duchy.
„Dlaczego nas zabiłeś, Byku?
Co my ci takiego zrobiliśmy? Dlaczego?”
Trochę to przerażające.
Mnie się śniło, że jaja były klaunami i występowały na imprezach dla dzieci.
Cześć, Miodzia.
- Hej. - Jak tam, laleczko?
Cześć, chłopaki.
Ach, te szczeniaczki.
Słuchajcie, niektórzy z was mogą nie dostać się do cyca.
Ale nie przejmujcie się. To nie czyni was gorszymi psami.
Bycie mamą to mordęga.
Nie ma nocy, żeby któryś nie ssał mi sutków.
Po prostu… tego nie rozumiem.
Nie mogą być moje.
Może coś wtedy zjadłem.
Cześć, czempionie. Mamy dla ciebie niespodziankę.
Napełniliśmy toaletę oranżadą.
- Nie! Co, do chuja? - Chodź.
Nie! Boże, nie!
Nie ma to jak karma.
Ssij mi gołego fiuta, skurwielu!
Dalej, ty burżujska suko.
Mamy dziś babski wieczór.
Popilnujesz szczeniaków?
Chcę trochę zaszaleć z tymi stukniętymi sukami.
Tak, jasne.
Czekajcie, włochate zdziry!
Nie martw się, Byku.
Co one tam mogą zaszaleć, nie?
Tak. Masz rację, Łaps.
Co one mogą zaszaleć.
RACH, CIACH!
Napisy: Monika Bartz