Да го ебам!
Тато, Ру оди накај амбарот.
Да го ебам!
Не, не, не!
Бегај!
Побрзај и бегај!
Да го ебам!
Помош!
Вејн!
Трчај!
Еве. -Фала, фала!
Јас сум опасно копиле! Жими мајка!
Да му го начукам! Проклетство!
Срцето ќе ми искочеше! - И моето! -Проклетство!
Виде ли како ме фати? - Ама јас го подбрав! Копиле!
Направив само бам! Седи долу!
ЕУФОРИЈА
Повелете.
Што да правам?
Ќе смислиме заедно.
Браво.
Горд сум на тебе.
Дојди...
Ајде, седни.
Само полека.
Да, да го ебам...
Мислам дека цело време имаше право.
За што?
Ти и јас?
Ни беше судено.
Изгледаш како да те боли.
Ме боли.
Перкоцет?
Ги пијам за грбот.
Знаеш, Лори знае дека тоа бев јас.
Да? Таа кучка мислеше дека има предност.
Но не знае дека можам да дресирам магаре да победи на коњска трка.
Да, можев многу гадно да ја заебам таа кучка.
Ама јас сум кавалер. Немам потреба да се фалам.
Затоа предложив поделба на товарот на 50:50.
И доживотно примирје.
Тоа уште оди според планот?
Да.
Всушност, треба вечерва да вплови во Америка.
Порано ги обожавав овие апчиња.
Еј... Тоа е за физичка болка.
Не е за лајната во твојата глава, слушаш?
Го мислев тоа што го кажав, не уништувај се премногу.
Мојата вработена на годината.
Всушност, земи една недела одмор.
Да. -Оди дома, опушти се. Наполни си ја кадата и стави епсомови соли.
Ако ти треба шиење, прати ми ја сметката. Ќе те покријам.
Само сакам да оздравиш.
Како сме? -Сè е тука.
Ајде, ѕирни.
Мој начин да ти се заблагодарам.
Одмори.
Но, немој да доаѓаш да бараш уште од тоа срање.
Џи!
Знам дека боли.
Добро сум.
Во ред, оди по девојките.
Двајцата треба да одиме.
И да го оставиме комбето?
Здраво! Дојдов по овие девојки.
Следете ме.
Добро сме.
Благодарам.
Молам.
Да одиме.
Каде ми е кока-колата?
Мислев дека ја заврши.
Не ја имав завршено.
Извини.
Ајде, само да одиме!
Како толку многу луѓе можат да бидат толку зли?
Тоа е полесно.
Полесно е да правиш нешто лошо отколку добро?
Во човечката природа е да се биде себичен.
Но, зошто Бог не создал вакви?
Не знам, Ру. Еден ден ќе го прашам во твое име, во ред?
А сега губи се!
Може ли да останам малку на твојот кауч? -Секако дека можеш.
Секогаш е твој. -Благодарам.
Исклучи го моторот.
Како сте вечерва? - Секој ден е благослов.
Повелете пасошите.
И нашата медицинска карта. - Каде одите?
Малку надвор од Лос Анџелес.
Што пренесувате?
Две млади дами што не биле задоволни од она што им го дал Бог.
Еј!
Име? -Едвард Волас.
Вие! Името?
Мичел. Билстер.
Останете да седите.
Здраво.
Име? -Кити.
Нема Кити тука.
О, Боже, колку сум глупава. Кетрин.
Кристина.
Имате дрога или оружје во возилото? - Апсолутно не. Не.
Добре дојдовте дома! - Ви благодарам!
На почетокот Бог ги создаде небото и земјата.
Земјата беше пуста и празна
и темнина се ширеше над бездната
и духот Божји лебдеше над водите.
И Бог рече: "Нека биде светлина!'"
И би светлина.
И Бог виде дека светлината е добра
и Бог ја оддели светлината од темнината.
Бог ја нарече светлината ден, а темнината ја нарече ноќ.
Не ја пуштив од таа соба.
А ти, Брус? -Не!
Лори? -Не.
Мич ја пушти? -Мич не е тука.
Ако не си ти, користејќи ги законите на детективскиот резон,
ни остана едно лице. - Феј ме разбуди.
Ние за волкот...
Одиме повторно.
Долга, тенка тенија ти штрчи од задникот.
Одвратен си! -Ајде, издрогирајте се. Тоа е одлична идеја.
Ако не можеш да добиеш правда на еден начин, обиди се на друг.
Мич?
Во ред, чао.
Доаѓаат за 30 минути. - Крајно време беше.
Пакетот е на пат, воздушниот надзор го следи.
Примено.
Едвај чекам да ги заковам тие пички на крст.
Да го ебам! Срање! Да го ебам, мојот стомак...
Ти кажав! -Душо, губи се оттука!
Ако беа аналгетици, ќе имаше запек, немаше да сереш како стока.
Што сакаш да кажеш? - Тоа се лаксативи.
Сами ги спакувавме пакетите.
Ова е местенка?
Ќе бидеш мртов за дваесет минути.
Потоа лесно ќе го најдам човекот што е ранет.
Знаат нешто што ние не знаеме.
Вејн, каде си?
Одговори ми, малечок! Каде си?
Вејн, ако слушаш, еби се!
Проклетство!
Не можам да одам во затвор.
Да го ебам... Харли! -Не можам... - Ебена ДЕА!
Еби се! Требаше да те убиеме кога имавме шанса. -Мислиш дека сум јас?
Да, ти си! -Ова се мои пријатели? Проклет идиот!
Харли!
Еби се! -Ме намести мене и моите?
Рацете горе!
Рацете! -Еби се! -Немам оружје!
Рацете горе!
Предајте го оружјето, слушајте ги офицерите и излезете од предна врата.
Што ќе правиш, малечок?
Полиција! -Оди, оди!
Не се враќам во затвор! Само кажи!
Ќе ги убијам сите тие џандари!
ДЕА! ДЕА! -Рацете горе!
Рацете! Веднаш! -Слушај!
Фрли го оружјето! На земја!
Рацете горе! -Рацете горе!
Ајде, без значката, пичко! -Ајде!
Долу!
Едно лице на покривот се обидува да избега.
Оди, оди! -Внимавај на покривот!
На покривот! -На покривот!
Што кур прави таа?
Внимавај на покривот! - Тргни се од работ!
Симни се од покривот!
Отстапи од работ на покривот!
Вечерва честам свински котлети и пичиња, дечки.
Кажи му на Аламо дека едвај чекам да го запознаам еден ден.
Кажи му сам. Јас давам отказ.
Си станала рано.
Не можев да спијам.
Како ти е раката? -Подобро е.
Супер.
Од затворот каде што синоќа избега затвореник користејќи го методот
што властите го нарекоа неконвенционален.
Патрик Феско О'Нил лежел доживотна казна затвор за убиство.
Последен пат е виден на источната страна
како користи, се чини, паркур, за да се качи преку ѕидот и да избега.
Властите започнаа потрага... - О, Боже, успеал.
О, Боже! Човече!
Успеал! -Што? -Али, успеал! Го гледаш ли ова?
Да, што? -О, Боже! Морам да одам по него.
По него? -Да! -Што? Не.
Му ветив дека ако некогаш избега, ќе го соберам! Морам да одам!
Не размислуваш чисто. -Не, знам каде се крие! Морам да одам!
Ќе земеш избеган затвореник? Ајде!
Али, самиот кажа. Во добро или во лошо.
Да, но не мислев... -Срање! О, Боже!
Ру!
Ајде, Фез, ајде...
Ајде, брат...
Проклето црвено!
Да го ебам. Ајде, ајде... Да го ебам!
Ајде, зелено е! Одиме!
Ајде, ајде!
МЛЕКО
Морам да одам таму! -Жалам, уличето е затворено.
Разбирам, но она е мојата куќа. - Затворено е. -Но тоа е мојата куќа!
Мора да се смирите. -Веќе одев од другата страна и дојдов тука.
Мора да чекате да се отвори. -Не можам да си одам дома? -Точно.
Во ред. -Мора да почекате. - Во ред!
Жена трча по улицата!
Оди, оди!
Фез! Фез!
Фез!
Оди на покривот!
ПСАЛМ 115
Мамо?
Ру?
Ру!
Дај ѝ мир.
Боже.
ВРЕЌИЧКА ЗА ДРОБЕЊЕ
ТЕСТИРАЊЕ НА ФЕНТАНИЛ
Еј, Лесли...
Јас сум, Али.
Имам лоши вести.
Верував дека светот ќе е подобар ако луѓето сочувствуваат со зависноста.
Ако разберат дека зависниците страдаат од неизлечива болест.
Не поразлична од ракот.
Зависникот може да е во ремисија, но болеста не е исчезната.
Мислев дека клучот е во сочувството.
Дека ако можеш да сочувствуваш со зависник, можеш и со дилер.
Продаваат дрога за храна за нивните деца. Кој не може да го сфати тоа?
Можеби...
сочувството и не е од голема помош.
И можеби вистинската болест е
тоа што луѓето повеќе не ја знаат разликата помеѓу доброто и лошото.
Без разлика какви се твоите маки,
ако труеш деца за пари,
зол си.
Едноставно е така.
Најголема причина за смрт кај луѓе под 50 години е фентанилот.
Тоа не е несреќа.
Тоа е голем бизнис.
И не мислам на децата на аголот што продаваат лажен перкосет.
Знаете ли колку копилиња мора да бидат вмешани?
Од власта што им дозволува на луѓето да произведуваат хемикалии
до шпедитерските фирми што го носат ова ѓубре од странство,
до пристанишните работници што го пуштаат тоа срање во земја.
До картелите, хемичарите, корумпираните џандари,
бирократите на границата, здруженијата што го оправдуваат тоа
и адвокатите и политичарите што го штитат сето тоа.
Пред два месеци...
изгубив некого за кого многу се грижев.
И првпат по долго време
зедов пијачка.
Не знаев што да правам со болката.
Бев христијанин, муслиман...
Одеднаш сфатив дека не верувам во ништо.
Но ни тоа не беше тоа.
Помислив дека сум уморен.
Уморен од губење луѓе.
Уморен од трошење на животот во соби, ресторани
и од мојата куќа, од разговори со децата,
помаѓање на деца, од тоа да им ги давам срцето и душата.
Само за да видам дека немаат втора шанса.
Готов сам.
Единствено нешто што го знам сигурно е дека на овој свет има добро и лошо.
Нема нешто помеѓу. Или го правиш светот подобро место или полошо.
На крајот на краиштата е толку проклето едноставно.
Ова ќе биде мој последен состанок.
Ќе најдам друг начин да бидам покорисен.
Сивата те тера да купуваш преку интернет, сината те прави поспан.
Жолтата боја те возбудува. Но карамелот те возбудува сексуално.
Парови со дом во боја на карамела имаат трипати поголема веројатност за секс.
Наводно ти го лаже мозокот да мисли на задоволство
поради поврзаноста со храна за уживање.
Сигурна си дека не сакаш да ја продадеш куќата?
Должам повеќе отколку што вреди, но мислам дека тоа е добра работа.
Како долгот е добар?
Затоа што ме тера да размислувам претприемачки.
Се прилагодуваме на девојките. Снимањето, фризурата, шминката...
За возврат, им наплаќаме за сместување и земаме процент од профитот.
Единственото нешто што ни фали е сценарист.
А тоа сум јас?
Не чекај ме.
Ќе дојдам доцна.
Ќе биде полесно ако се правиш дека ти се допаѓа.
Како се вика?
Снегулка. -Слатко.
Се согласувам. - Си си нашол девојка?
Момче е.
Ти си го истрижал вака?
Не би те сметала за љубител на пудлички.
Не?
Не знам, ми личиш на тип за доберман.
Сакам да ги изненадувам луѓето.
Знаеш што би ме изненадило мене?
Малку милост во светот.
Мислиш ли дека Нејт некогаш ќе се врати?
Не знам.
Се надевам.
Ти недостига? -Секако.
Би било чудно да не е така.
Но, мистеријата во врска со тоа... Дека само исчезна...
Можеш нормално да спиеш? - Не сакам да мислам на тоа.
Дали некогаш ја читаш Библијата?
Не. Зошто? - Ру ја остави на каучот.
Се разбудив едно утро за да одам на работа,
си направив кафе, а таа стоеше таму, само...
Ме гледаше.
Како тоа мислиш? -Само седеше таму точно каде што ја оставила.
Тоа е навистина морничаво.
Да.
Ќе ја фрлев, но тоа би бил најлош предзнак.
Значи, само ја остави таму?
По еден месец, денес собрав храброст да ја ставам на полица.
Но, тоа не не помогна, се уште ја имам морничавата Библија во станот.
И решив да ја прочитам. - И што пишува?
Многу нешта. Всушност, неверојатно е. Очекуваш да биде здодевна,
но таму има многу насилство и секс.
Има нова Библија?
Не, истата Библија. - Значи, старата.
Да.
Добра беше?
Некако е преубава.
Малку збунувачка, но неверојатна и...
Не знам, ме натера да размислувам на многу работи.
На пример?
Само дека... за некои работи не сум јас виновна.
Не е дека сум без вина...
но...
Ру?
Мислам...
Чувствував голема вина за тоа како ги оставив работите.
Можев да ги оставам работите подобро.
Таа беше зависничка од дрога.
Да, знам.
Тоа е како со тато.
Последното нешто што ми го кажа беше дека ме сака.
Не е дека затоа е полесно.
Не е важно во тоа како ги оставаш работите.
Во секој случај е ужас. -Да, но...
Тоа е работата. После тато, поминав десет години грижејќи се
дека тоа ќе се случи повторно.
Кому?
На мене, дека ќе изгубам некого и...
Каква врска има ова со Библијата?
Во Библијата, сите умираат од различни работи.
И само продолжуваат.
И мислам дека тоа е тешкиот дел.
Лоши работи се случуваат.
Па зошто да се грижиме за тоа? Која е користа од тоа?
Без разлика на се, мора да продолжиш и...
Тоа е поентата, мислам.
Имаше многу убава насмевка.
Ру? -Да.
Мислам дека насмевката многу кажува за личноста.
Кога се смееш, и другите се смеат.
Заразно е.
Сакаш да работиш со нас?
Благодарам за понудата, но...
мислам дека прво треба да размислам за некои работи.
Одбиваш поради Библијата? -Не знам.
Мислам дека треба повторно да ја прочитам.
Како што сакаш.
Еве ја... Мојата омилена извршна директорка.
Внимавај на Снегулка.
Пресладок е!
Не сакаш да ги изброиш?
Не. -Можеби е шпил карти.
Имав просветлување.
Што? -Имав просветлување.
Седев на работ од сцената гледајќи ја Кити како танцува.
Таа е висока, но еластична.
И додека ги ширеше нозете како мала марионета,
тогаш се случи. -Што?
Просветлувањето.
Го посветив мојот живот на пичињата.
Купував, продавав, ебев и ги голтав во сите облици и големини.
Но стоев таму и зјапав во цепутката на Кити
кога ме обзеде.
Тој страв...
Можеби јас го водам клубот...
но пичката сè уште управува со мене.
Што по ѓаволите правев цело ова време?
Градеше бизнис.
Зошто?
За кого?
За себе. За да бидеш слободен.
Слободен?
Јас сум само уште еден роб што има малку повеќе пари.
Јас сум Кити. И сакам мажи во униформа.
Кај ти е менаџерот?
Изгледаш како штотуку да си се вратил дома од работа.
Сакаш да се издуваш малку?
Го барав менаџерот.
Џи? -Да?
Надвор има човек на кого му требаш. - Кажи му дека сум зафатен.
Можеш ли ти да му кажеш?
Држете ги влажни.
Мислам дека само треба да престанеш да ја користиш робата.
Јас мислам дека е подлабоко од тоа.
Она што го имаш меѓу нозете...
е чудо.
Зборувам за живот во предградието.
Живот во стил на Норман Роквел, слатко девојче во кујната...
Босонога и бремена.
Ние?
Тоа е библиски.
Сигурен си?
Јас го сакам американскиот сон.
Ми го должат американскиот сон.
И го сакам.
Го сакам и за нашите четири прекрасни деца со боја на какао.
Како е, нареднику? Што сакаш? - Ти си менаџерот?
Кој прашува? -Јас.
Како си?
Не те познавам. Кој си ти?
Пријател на Ру.
Ру веќе не работи тука.
Зошто? -Луѓето доаѓаат и си одат. - Сопственикот е Аламо Браун?
Знаеш, како за странец... поставуваш многу ебани прашања.
Седни долу, мајмуне!
Стави ги рацете за да можам да ги гледам.
Кид! Еј, Кид!
Еј, Кид!
Дојди поблиску.
Сега... Ако ме лажеш,
ќе ти го разнесам ебениот патлак.
Ти поставив прашање.
Дали Аламо Браун е сопственик на ова место?
Дали е тука?
Добро, добро...
Што се случи со Ру?
Се предозирала. -Како?
Со фентанил.
Кој и го даде?
Не знам. -Нигер, види го ова.
Ме лажеше.
Дојдов по Аламо Браун!
Ебениот Аламо Браун!
Да си се нацртал овде, копиле!
Отвори!
Аламо Браун!
Сакам да дојдеш тука!
Не се шегувам!
Рацете за да можам да ги гледам! Сакаш да умреш вечерва? Ајде!
Фрли го.
Потпри го патлакот на ѕидот!
Патлакот на ебениот ѕид!
Дојдов тука по едно копиле!
По Аламо Браун!
Аламо!
Аламо Браун!
Копиле...
Дали некој ме бараше?
Ова е проклетиот Аламо Браун!
Да... Ајде, пукај.
Пукај. Пукај!
Го сакаш Аламо Браун? Доаѓа веднаш!
Тоа е "ремингтон 870", а? -Да, копиле!
Не сум баш најобразованиот црнец на планетата,
но знам да бројам.
А тебе ти останаа три куршуми, војнику.
А јас имам повеќе од три вооружени копилиња тука.
Освен ако немаш некое друго оружје за кое не знам,
шансите се...
дека ќе умреш вечерва.
Се подготвив за тоа.
Знаеш, можеше да пукаш низ девојката и да ме убиеш.
Но се двоумеше. Имаш принципи?
Излези и дознај.
Дами и господа, вечерва имаме тип со патлак голем колку на Мандинго!
Што велиш за ова, Мандинго?
Ќе ти дадам една фер шанса.
Пред моите момци да ти го разнесат задникот.
Ќе ја прифатам.
Ајде, спушти ја пушката.
И можеме да го решиме ова на старомоден начин.
Старомоден?
Да... Зборот е закон.
Зборот е закон.
Кити! -Да?
Ја спушти пушката?
Да. -Кучке, не те слушам!
Да? -Не звучиш многу сигурна!
Сигурна сум.
Како се викаш?
Ќе ми кажеш кој те прати?
Ру.
Значи имаш нерешени сметки.
Така некако.
Кити!
Кити! -Да?
Донеси ми шише шампањ.
Го имам!
Празно е?
Не.
Донеси го тука, убава.
Добар е!
Сакаш? -Не пијам.
Копиле, воопшто не си забавен.
Кити! Земи го ова шише.
И затркалај го преку шанкот.
И кога ќе падне,
најдобро е сите да се наведнете.
Затоа што тогаш ќе повлечеме.
Како ти звучи тоа?
Ми одговара. -Само да биде јасно...
Не повлекуваме додека не се скрши шишето.
Без мамење.
Добро, Кити...
Пушти го да се тркала.
Еден...
Два...
Три.
Се гледаме во пеколот, копи...
За секој случај.
Бог нека се смилува.
Може ли да те однесам дома?
Можам ли да помогнам некако?
Ќерка ми престојуваше тука пред некое време.
Рече дека ова е најмирното место каде што некогаш била.
Руби?
Да. -Како е таа?
Таа е на подобро место.
Жалам што го слушам тоа.
Како се викате?
Мартин. Мартин Меквин.
Мило ми е, Мартин.
Влезете, ќе се напиеме кафе и ќе поразговараме малку.
Тукушто доби малечко, само пред три месеца.
Тоа е чудо.
Гладен сте?
Следете ме.
Мартин, ќе ја почнеш молитвата?
Оче...
Денес се молам за оние чии очи ослабнале од тага.
Чија душа и тело отежнале од тага.
И чија сила се намалува.
Господи, исполни ги со Твојата благодат.
Твоето лице нека ги осветли
и спаси ги со твојата неисцрпна љубов.
Ти благодарам, Ру.
Сеќавање на неа нека биде благослов.
Амин.
Бог нека нè благослови сите нас.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС