-Wayne! -Djöfull.
Pabbi, Rue er á leið í hlöðuna!
Hver fjandinn!
Andskotinn!
Nei, nei, nei!
Hlauptu!
Flýttu þér og hlauptu!
Djöfull.
Hjálp!
Wayne!
Hlauptu!
-Svona, já. -Takk.
Ég er kaldur andskoti! Ég sver það!
Fjandinn sjálfur!
-Hjartað mitt sló á fullu! -Mitt líka! Gaur!
-Djöfull! -Sástu! Hann náði mér!
-Hann náði mér! -Sástu að ég negldi hann?
-Ég bara: ''Skíthæll! Sestu!'' -Þú negldir hann.
Hérna.
Hvað á ég að gera?
Við finnum út úr því saman.
Vel gert.
Ég er stoltur af þér.
Komdu.
Komdu, sestu.
Róleg.
Djöfull.
Ég held að þú hafir haft rétt fyrir þér.
Varðandi hvað?
Þú og ég?
Við áttum að hittast.
Þér virðist vera illt.
Því mér er það.
Percocet?
Ég tek þær fyrir bakið.
Laurie veit að þetta var ég.
Já, tíkin hélt að hún hefði yfirhöndina.
En hún vissi ekki
að ég get þjálfað múldýr til að vinna Kentucky Derby.
Ég hefði getað rústað henni rækilega.
En ég er herramaður.
Óþarfi að gorta sig.
Svo ég lagði til að skipta jafnt á milli okkar
og fara í lífstíðar vopnahlé.
-Eru þau enn að? -Já.
Reyndar ættu þau að sigla inn í Bandaríkin í kvöld.
Ég elskaði þessar áður.
Heyrðu, þetta er við líkamlega sársaukanum,
ekki þessu í hausnum á þér. Heyrirðu það?
Mér var alvara.
Ég vil ekki að þú ruglir of mikið. Þú ert starfsmaður ársins.
Reyndar vil ég að þú takir frí í viku.
-Já. -Farðu heim, slakaðu á.
Farðu í notalegt bað með Epsom salti.
Ef það þarf að sauma þig, sendu mér reikninginn. Ég redda því.
Ég þarf bara að þér batni. Hvernig lítur þetta út?
Allt er þarna.
Jæja, líttu á þetta.
Bara smá tákn um þakklæti mitt.
Hvíldu þig.
Ekki koma aftur og biðja um meira af þessu.
G?
-Hvað segirðu? -Hvað er títt?
Ég veit að þetta er vont.
Ég er góð.
Jæja, náðu í stelpurnar.
Við ættum báðir að fara.
Og yfirgefa sendibílinn?
Hæ. Ég kom að ná í stelpur.
Komdu með mér.
Allt í góðu.
Takk.
Ekkert að þakka.
Förum.
Hvar er kókið mitt?
Ég hélt þú værir búinn.
Ég var ekki búinn.
Fyrirgefðu.
Drullum okkur bara.
Hví fá svo margir að vera svona illir?
Það er auðveldari.
Er auðveldari að gera rangt en að gera rétt?
Það er eðli mannsins. Við erum eigingjörn.
En hví gerðu Guð okkur þannig?
Ég veit ekki, Rue, en einhvern daginn spyr ég hann fyrir þig.
Komdu þér út!
-Má ég vera á sófanum þínum um stund? -Auðvitað máttu það.
-Hann er alltaf þinn. -Takk.
Dreptu á vélinni.
-Hvernig gengur? -Hver dagur er blessun.
Hér eru vegabréfin okkar og sjúkrakortið okkar.
-Hvert eruð þið á leið? -Rétt fyrir utan Los Angeles.
Hvað eruð þið að flytja?
Ungar dömur sem voru óánægðar með það sem Guð gaf þeim.
-Nafn? -Edward Wallace.
Þú.
-Nafn? -Mitchel Bilster.
Sitjið kyrrir, takk.
Hæ.
-Nafn? -Kitty.
Engin Kitty hér.
Guð, ég er svo heimsk. Katherine.
Christina.
-Eruð þið með lyf eða vopn í bílnum? -Alls ekki. Nei.
Velkomin heim.
Takk.
Í upphafi skapaði Guð himin og jörð.
Jörðin var þá auð og tóm.
Myrkur grúfði yfir djúpinu
en andi Guðs sveif yfir vötnunum.
Þá sagði Guð:
''Verði ljós.''
Og það varð ljós.
Guð sá að ljósið var gott
og Guð greindi ljósið frá myrkrinu.
Guð nefndi ljósið dag en myrkrið nótt.
Ég sleppti henni ekki út úr herberginu.
-En þú, Bruce? -Nei, andskotinn.
-Laurie? -Nei.
-Gæti Mitch hafa gert það? -Mitch er ekki hérna.
Ef það varst ekki þú þá bendir rökhugsun aðeins á eina manneskju.
En Faye vakti mig.
Oft kemur iIIur...
Byrjar hann aftur.
Þú ert með langan, mjóan bandorm sem hangir út úr rassgatinu á þér.
Oj, þú ert svo ógeðslegur.
Já, fáðu þér í haus. Það er frábær helvítis hugmynd.
Fáðu réttlæti á einhvern annan hátt.
Mitch?
Ókei, bless.
Þau eru 30 mínútum undan.
Tími til kominn.
Pakkinn er á leiðinni. Við höfum augu á honum.
Móttekið.
Hlakka til að negla þessa andskota á kross.
Andskotinn, maginn minn.
-Ég sagði það. -Drullaðu þér út!
Verkjalyf gæfu þér hægðatregðu, ekki brjálaðan niðurgang.
-Hvað ertu að segja? -Þetta eru hægðalyf.
Við pökkuðum þessu sjálf.
Er þetta gildra?
Þú ættir að deyja eftir 20 mínútur.
Á eftir verð ég ekki í vanda með að finna mann sem er særður.
Þeir vita eitthvað meira en við.
Wayne, hvar ertu?
Svaraðu mér. Hvar í andskotanum ertu?
Ef þú ert að hlusta, éttu skít.
Andskotinn.
Ég get ekki farið í fangelsi.
Andskotinn. Harley!
-Ég get ekki. -Andskotans lyfjaeftirlitið!
Fjandinn hafi það!
Fjandinn hirði þig. Við áttum að drepa þig.
-Grunar þig mig? -Já, fjandinn hafi það!
Eru þetta vinir mínir? Hálfvitinn þinn!
Harley!
-Éttu skít! -Þú lagðir gildru fyrir okkur!
Upp með hendur!
-Þær eru uppi! -Ég er ekki með byssu!
Lyfjaeftirlitið!
Upp með hendur! Núna!
Þið eruð umkringd. Látið vopnin af hendi.
Hlýðið lögreglumönnunum og gangið út um aðaldyrnar.
Tveir grunaðir handteknir. Setjum þá í bílinn.
Hvað gerum við, drengur?
-Áfram! -Á leið inn! Mörk í sigti.
Ég fer ekki aftur í fangelsi. Segðu bara til!
Ég drep allar löggurnar!
Lyfjaeftirlitið!
Upp með hendur! Slepptu vopninu!
-Sendu vopnið hingað! -Andskotinn.
Slepptu vopninu!
-Upp með hendur! Núna! -Slepptu vopninu núna!
Hlýddu! Upp með hendur og niður á hné!
Hlýddu núna!
Leggðu það varlega niður.
Engar bráðar hreyfingar.
Upp með hendur!
Upp með helvítis hendurnar!
-Þú ert ekkert spes, tíkin þín! -Svona, út!
Niður á hné!
Ekki hreyfa þig!
Farið inn!
Leggstu niður!
Það er mark á þakinu að reyna að flýja.
Flýtið ykkur!
Hún er á þakinu! Á þakinu!
Hvern fjandann er hún að gera?
Á þakinu! Farðu niður af kantinum! Niður af þakinu!
Farðu niður af kantinum!
Ég býð upp á kótelettur og kuntu í kvöld, strákar.
Segðu Alamo að ég hlakki til að hitta hann einhvern daginn.
Segðu honum það sjálfur. Ég er hættur.
-Þú ert komin snemma á fætur. -Ég gat ekki sofið.
Hvernig er höndin?
-Jú, hún er betri. -Gott.
...frá Corcoran fangelsi þar sem fangi strauk í gærkvöldi
á hátt sem yfirvöldin kalla óhefðbundinn.
Patrick ''Fezco'' O'Neill fékk lífstíðardóm fyrir morð.
Fanginn sást síðast nær austurjaðri svæðisins
eftir að hann notaði parkúr til að klifra yfir vegginn og strjúka.
-Lögreglan hóf... -Guð minn góður, honum tókst það.
-Djöfull! Honum tókst það! -Hvað?
Ali, honum tókst það! Sérðu þetta?
-Já, hvað? -Guð minn góður. Ég verð að sækja hann.
-Sækja hann? Ha? Nei. -Jú.
Ég lofaði að ef hann stryki þá myndi ég sækja hann.
-Ég verð að fara. -Þetta er bilun.
Nei, ég veit hvar hann felur sig. Ég verð að fara.
Ætlarðu að sækja strokufanga? Hættu nú.
Ali, þú sagðir það sjálfur.
Í stríðu og blíðu.
-Já, en ég meinti ekki... -Djöfull. Guð minn góður.
Rue!
...tillöguna fram sem hornstein
í lokaræðu sinni gegn varaforsetanum Kamölu Harris.
Skoðanakannanir sýna að keppnin milli Trumps og Harris er stöðug.
Arizona er enn eitt af ríkjunum sem mest er fylgst með
og leggja báðar hliðar mikla áherslu á það næstu vikurnar.
Svona nú, Fez.
Svona nú.
Helvítis rautt.
Djöfull. Svona, svona. Djöfull!
Keyrðu! Það er grænt! Áfram!
Svona nú!
Andskotinn.
-Ég þarf að komast. -Því miður, sundið er lokað.
-Ég skil, en ég bý hérna. -Það er lokað.
-Þú getur ekki keyrt hér. -Róaðu þig.
-Ég fór hinum megin. -Þú verður að bíða þar til opnar.
-Má ég ekki fara heim? -Rétt.
-Ókei. -Þú þarft að bíða.
-Ókei. -Það er óöruggt.
-Djöfull. -Einhver hleypur inn í sundið!
-Áfram! -Andskotinn.
Fez!
Hún fer upp á þakið!
Mamma.
Rue?
Gefðu henni frið.
Guð.
Hæ, Leslie.
Þetta er ég, Ali.
Ég er með slæmar fréttir.
Ég hélt að heimurinn yrði betri ef fólk gæti sett sig í spor fíknar.
Skilja fíklana sem þjást af ólæknandi sjúkdómi,
ekki ólíkt krabbameini.
Fíkillinn kann að vera í bata en sjúkdómurinn er ekki horfinn.
Ég hélt að samkennd væri lykilatriðið.
En ef þú getur sett þig í spor fíkla... þá geturðu líka sett þig í spor dópsala.
Þeir selja dóp til að fæða börnin sín. Hver getur ekki skilið það?
Svo kannski...
er samkennd ekki svo hjálpsöm þrátt fyrir allt.
Og kannski er sjúkdómurinn í raun...
að fólk veit ekki lengur muninn á réttu og röngu.
Mér er sama hvað erfiðleikar þínir eru.
Ef þú eitrar fyrir börnum fyrir fé... ertu illur.
Það er einfalt mál.
Algengasta dánarorsök fólks undir fimmtugsaldri er fentanýl.
Það er ekkert slys.
Það eru stórviðskipti.
Ekki bara krakkinn sem selur falskt Percocet.
Vitið þið hve margir þurfa að vera meðvirkir?
Frá stjórnvöldum sem leyfa framleiðslu af efnunum,
til skipafélaganna sem flytja þetta ógeð yfir hafið,
til hafnarstarfsmannanna sem hleypa því inn,
til dóphringanna, framleiðandanna,
spilltu lögganna, embættismannanna við landamærin,
hagnaðarlausu samtakanna sem réttlæta það,
lögfræðinganna og stjórnmálamannanna sem verja þetta allt.
Fyrir nokkrum mánuðum...
missti ég einhvern sem mér var virkilega annt um.
Og í fyrsta sinn í langan tíma...
fékk ég mér í glas.
Ég vissi ekki hvað ég átti að gera við sársaukann.
Ég hef verið kristinn, múslími.
Allt í einu trúði ég ekki á neitt.
En það er heldur ekki málið.
Ég veit bara að ég er þreyttur.
Þreyttur á að missa fólk.
Þreyttur á að eyða lífinu
í þessum herbergjum og á kaffihúsum og heima hjá mér
að tala við krakka,
hjálpa krökkum, hella hjarta mínu og sálu í krakkana,
bara til að sjá þau ekki fá annað tækifæri.
Ég er hættur.
Það eina sem ég veit,
er að það er til rétt og rangt í heiminum.
Ekkert þar á milli.
Þú gerir heiminn betri eða þú gerir hann verri.
Svo einfalt er það bara.
Þetta verður síðasti fundurinn minn.
Ég ætla að finna aðra leið til að hjálpa betur.
Þú vilt versla á netinu af gráu. Þú verður syfjuð af bláu.
Gult gerir þig spennta. En karamella gerir þig graða.
Pör með karamellu í húsinu eru þrefalt líklegri til að sofa saman.
Það fær heilann til að hugsa um nautn vegna tengslanna við sælgætisfæði.
Viltu ekki bara selja staðinn?
Ég skulda meira en það er vert. En það er gott.
Hvernig er það gott?
Það neyddi mig til að setja á mig frumkvöðlahattinn minn.
Við hugsum um allt fyrir stelpurnar. Myndatökur, myndbönd, hár, förðun.
Við tökum greitt fyrir húsnæði og fæði og tökum hluta af tekjum þeirra.
Okkur vantar bara sögumann.
Og það er... ég?
Ekki bíða eftir mér. Ég kem seint heim.
Það er auðveldari ef þú þykist líka við hann.
Hvað heitir hann?
-Snowflake. -En sætt.
Ég er sammála.
Svo þú fékkst þér kærustu?
Þetta er strákur.
Klipptirðu hann?
Ég tók þig ekki fyrir púðlumann.
Nú?
Ég veit ekki. Þú virðist frekar vera dobermanntýpa.
Mér finnst gaman að koma á óvart.
Veistu hvað kemur mér á óvart?
Smá náð í þessum heimi.
Heldurðu að Nate komi aftur?
Ég veit ekki.
Ég vona það.
-Saknarðu hans? -Auðvitað. Annað væri furðulegt.
En þessi gáta, að hann hvarf bara.
-Heldur það ekki vöku fyrir þér? -Mér líkar ekki að hugsa um það.
Hefurðu lesið Biblíuna?
Nei. Af hverju?
Rue skildi hana eftir á sófanum.
Ég vaknaði til að fara í vinnu, gerði mér kaffi og þarna lá hún.
Og starði bara á mig.
Hvað meinarðu?
Lá bara þarna, þar sem hún skildi hana eftir.
-Það er rosa óhugnanlegt. -Já.
Ég henti henni nærri því en fannst það verri fyrirboði.
Svo þú lést hana vera?
Eftir mánuð safnaði ég kjark til að setja hana á bókahilluna.
En það breytti engu. Ég hef enn óhugnanlega biblíu heima.
-svo ég fór að lesa hana. -Og hvað stóð í henni?
Heilmargt. Hún er reyndar frekar ótrúleg.
Myndi halda að hún væri leiðinleg en það er mikið af ofbeldi og kynlífi.
-Er komin ný Biblía? -Nei, þetta er sú sama.
Sem sagt þessi gamla?
Já.
-Var eitthvað varið í hana? -Hún er nokkuð yndisleg.
Svolítið ruglingsleg en hrífandi.
Og hún fékk mig til að hugsa um margt.
Eins og hvað?
Bara að sumt er ekki mér að kenna.
Ekki að ég sé gallalaus en...
Rue?
Ég hef bara haft mikla sektarkennd vegna þess hvernig við skildum.
Ég hefði getað gert betur.
Hún var eiturlyfjafíkill.
Já, ég veit það.
Þetta er svolítið eins og pabbi.
Það síðasta sem hann sagði við mig var: ''Ég elska þig.''
Það gerði það ekki auðveldari. Það skiptir engu hvernig maður skilur.
-Það er samt ömurlegt. -Já, en það er einmitt málið.
Eftir pabba hafði ég í tíu ár áhyggjur
af að það myndi gerast aftur.
Hverjum?
Mér. Að ég myndi... missa einhvern. Og...
Hvað hefur Biblían með þetta að gera?
Í Biblíunni eru allir að deyja úr alls konar hlutum.
Og þeir halda bara áfram.
Og ég held að það sé kjarninn.
Slæmir hlutir gerast.
Hví vera kvíðinn? Hvað hjálpar það?
Sama hvað verðurðu bara að halda áfram, og...
ég held að það sé markmiðið.
Hún var með fallegt bros.
Rue?
Já.
Bros segir mikið um fólk.
Þegar þú brosir þá brosa aðrir. Það smitar.
Viltu vinna saman?
Takk fyrir tilboðið en ég...
held ég þurfi að finna út úr ýmsu fyrst.
Segirðu nei vegna Biblíunnar?
Ég veit ekki. Ég held ég þurfi að lesa hana aftur.
...ég er næst.
Eins og þér líkar.
Þarna er hún, uppáhalds framkvæmdastjórinn minn.
Passið upp á Snowflake.
-Guð minn góður. -Ókei.
Hann er svo sætur.
Viltu ekki telja?
-Nei. -Þetta gæti verið spilastokkur.
Ég fékk hugljómun.
-Ha? -Ég fékk hugljómun.
Ég sat við sviðið og horfði á Kitty dansa.
Hún er há en liðug.
Og þegar fæturnir fóru í sundur eins og á brúðu þá gerðist það.
-Hvað gerðist? -Hugljómunin.
Ég vígði píkunni líf mitt.
Ég keypti, seldi, reið og gleypti allar stærðir og gerðir.
En þarna sat ég...
og starði upp í rauf Kitty...
þegar hún gagntók mig.
Þessi hræðsla.
Ég rek kannski klúbbinn...
en píkan rekur mig.
Hvað hef ég þá verið að gera allan þennan tíma?
-Þú hefur byggt fyrirtæki. -Til hvers?
-Fyrir hvern? -Fyrir þig.
-Til að vera frjáls. -Frjáls?
Ég er bara enn einn þræll með aðeins meiri fé í höndunum.
Ég er Kitty og ég elska mann í einkennisbúningi.
Hvar er yfirmaður þinn?
Þú lítur út eins og þú varst að koma heim úr stríði.
Viltu fá smá útrás?
Ég spurði eftir yfirmanni þínum.
-G? -Já?
-Það er maður sem vill tala við þig. -Segðu að ég sé upptekinn.
Getur þú sagt það?
Haldið þessu blautu.
Ég held þú þurfir að halda þig fjarri vörunum.
Ég held að það sé dýpra.
Þetta sem þú ert með á milli fótanna...
er kraftaverk.
Ég er að tala um hvítar girðingar.
Norman Rockwell lífið.
Sæt lítil stelpa í eldhúsinu.
Berfætt og ólétt.
Við?
Það er biblíulegt.
Ertu viss um það?
Ég vil bandaríska drauminn.
Ég á skilið...
bandaríska drauminn, elskan.
Ég vil hann líka...
fyrir fallegu kakólituðu börnin okkar fjögur.
-Hvað segirðu, hermaður? Hvað viltu? -Ertu yfirmaðurinn?
-Hver spyr? -Ég.
Hvernig hefurðu það?
Ég þekki engan andskotans ''Ég''. Hver ertu?
Vinur Rue.
-Rue vinnur ekki hér lengur. -Af hverju ekki?
-Fólk kemur og fer. -Á Alamo Brown þennan stað?
Veistu, fyrir að vera ókunnugur spyrðu margra helvítis spurninga.
Sestu á aparassgatið þitt.
Hafðu hendurnar sýnilegar.
Kidd. Heyrðu, Kidd.
Heyrðu, Kidd.
Hallaðu þér hingað.
Ef þú lýgur að mér þá skýt ég af þér helvítis typpið.
Ég spurði þig spurningar.
Á Alamo Brown þennan stað?
Er hann hérna?
Gott.
Hvað kom fyrir Rue?
-Hún tók of stóran skammt. -Af hverju?
-Fentanýli. -Hver í andskotanum gaf henni það?
-Ég veit ekki. -Líttu á þetta.
Þú laugst að mér.
Ég er að leita að Alamo Brown!
Alamo helvítis Brown!
Drullaðu þér hingað, aulinn þinn!
Alamo Brown!
Alamo, drullaðu þér hingað!
Ég er ekki grínast!
Hendurnar sýnilegar!
Viltu deyja í kvöld, andskotinn þinn? Komdu!
Slepptu henni á gólfið.
Typpið upp að veggnum!
Typpið upp að helvítis veggnum!
Ég er að leita að einum andskota!
Alamo Brown!
Alamo!
Alamo Brown!
Helvítis...
Sagði einhver nafnið mitt?
Þetta er andskotans Alamo Brown!
Hvað nú?
Svona, skjóttu.
Skjóttu, maður.
Skjóttu!
Viltu smá Alamo Brown? Ég kem strax.
Ertu með Remington 870?
Já, skíthællinn þinn.
Ég er kannski ekki sá menntaðasti á plánetunni...
en ég kann að telja.
Og þú átt þrjú skot eftir, hermaður.
Og það eru fleiri en þrír vopnaðir andskotar hérna.
Ef þú ert ekki með aðra byssu sem ég veit ekki um...
er líklegt...
að þú deyir í kvöld.
Ég er undir það búinn.
Þú hefðir getað skotið í gegnum stelpuna og steindrepið mig.
En þú hikaðir. Ertu prinsippmaður?
Komdu hingað og finndu það út.
Dömur og herrar,
það er stór, sveiflandi Mandingogöndull hér í kvöld.
Hvað með þetta, Mandingo?
Ég gef þér eitt sanngjarnt tækifæri áður en strákarnir mínir kála þér.
-Ég þigg það. -Þá skaltu lækka haglabyssuna.
Svo getum við leyst þetta á gamla mátann.
Á gamla mátann?
Já. Orðið er skuldbinding.
Orðið er skuldbinding.
Kitty!
-Já? -Lækkaði andskotinn haglabyssuna?
Já.
-Ég heyri ekki í þér! -Já!
-Þú hljómar ekki viss, tíkin þín. -Ég er viss.
Hvað heitirðu?
Viltu segja mér hver sendi þig?
Rue.
Svo þú átt eitthvað óuppgert.
Eitthvað þannig.
Kitty!
-Kitty! -Já?
Náðu í kampavínsflösku.
Hérna.
Er hún tóm?
Nei.
Komdu með hana, elskan.
Þetta er djöfull gott.
-Viltu? -Ég drekk ekki.
Andskoti, þú ert leiðinlegur.
Kitty.
Taktu þessa flösku.
Og rúllaðu henni meðfram barnum.
Og þegar hún dettur ættuð þið öll að beygja ykkur niður,
því þá drögum við vopnin.
Hvernig hljómar það?
-Í lagi mín vegna. -Svo það sé á hreinu
þá verða byssurnar niðri þar til flaskan brotnar.
Ekkert svindl.
Allt í lagi, Kitty kisa.
Láttu andskotann rúlla.
Einn Mississippi...
tveir Mississippi...
þrír Mississippi...
Sjáumst í helvíti, andskot...
Bara til vonar og vara...
Megi Guð miskunna þér.
Get ég gefið þér far heim?
Hvernig get ég aðstoðað?
Dóttir mín gisti hjá ykkur fyrir nokkru síðan.
Hún sagði þetta friðsælasta stað sem hún hafði verið á.
Ruby?
-Já. -Hvernig hefur hún það?
Hún er á betri stað.
Mér þykir leitt að heyra það.
Hvað heitirðu?
Martin McQueen.
Ánægjulegt að kynnast þér.
Komdu inn, fáðu þér kaffi og spjallaðu smá.
Hún eignaðist barnið sitt fyrir þrem mánuðum.
Það er kraftaverk.
Ertu svangur?
Komdu með mér.
Martin, viltu fara með borðbænina?
Faðir...
ég bið í dag fyrir þeim hvers augu hafa dofnað af sorg,
hvers sál og líkami eru þung af sorg og hvers styrkur er að dvína.
Drottinn, úthell miskunn þinni yfir þá.
Lát andlit þitt lýsa yfir þeim og frelsa þá
í óbrigðulli ást þinni.
Takk, Rue.
Lát minningu hennar vera blessun.
Amen.
Megi Guð blessa okkur öll.