- Znajdziemy w twoim wozie narkotyki? - Nie.
Ludzie lubią się kłócić o prawdę.
Jedni mówią, że są nią fakty.
Inni – że to, co słuszne.
Niektórzy twierdzą, że prawda nie istnieje.
Tylko opinie.
Co zabawne...
spieramy się o to, czym jest prawda...
ale dobrze wiemy, kiedy się z nią mijamy.
Kurwa.
AGENCJA DO SPRAW WALKI Z NARKOTYKAMI ODDZIAŁ W LOS ANGELES
EUFORIA
Pies znalazł tylko tyle.
Zaskoczona?
Ani trochę. Mówiłam, że nie kłamię.
Skąd i dokąd jechałaś?
Co zabawne, na wesele.
- O dwudziestej drugiej? - Wracałam tam.
Wracałaś?
Już tam byłam.
Dlaczego wyszłaś?
Koleżanka miała pilną sprawę.
Jaką?
Nie zaprosili jej. Nakręciła się.
Nie chcę się wdawać w szczegóły.
Co cię łączy z Laurie?
To ta, co tak monotonnie gada?
Monotonnie?
Powoli.
Czyli ją znasz?
Nie jakoś dobrze. Trochę.
Nie dzwonicie do siebie?
W życiu!
Byłaś kiedyś w Meksyku?
Nie.
Nigdy.
Fajnie tam?
Gdzieniegdzie.
Czyli wyprzesz się, jak pokażę twoją fotkę z Meksyku?
Ja? W Meksyku?
- Nie byłaś tam? - Masz zdjęcie?
- Ale to nie ty? - W Meksyku?
- Pokaż. - Nie mam go.
Teoretyzujesz?
Za to mogę zapewnić, że nie byłem na Księżycu.
- A ty? - Nigdy.
- Na pewno? - Tak.
Jak ktoś powie, że ma twoją fotkę?
- To nie ja. - Bo?
Bo nigdy tam, kurwa, nie byłem.
- Kumasz? - Jeszcze tak.
Więc co byś powiedziała, gdybym miał twoją fotkę z Meksyku?
A dokładnie skąd?
Czyli tam byłaś?
Na granicy. Jeżdżę w Uberze i Lyfcie.
Ale nie pojechałaś do Meksyku?
Może się zgubiłam i przejechałam granicę.
Kiedyś ćpałam. Wszystko mi się miesza.
Ale pamiętałabyś, że byłaś pół godziny w Meksyku?
Na pewno.
Mówiłeś, że nie masz zdjęcia.
Kłamałem. Pamiętasz to spotkanie?
To znaczy...
To członek kartelu, imieniem Uno.
Prowadzi klub blisko granicy.
Nie wiem, o co chodzi.
Fałszywe zeznania przed agentem.
Artykuł osiemnasty. Pięć lat w więzieniu federalnym.
Wy możecie kłamać, a ja nie?
- Zgadza się. - Pojebane to.
Różnie definiujemy termin pojebane”.
Kłamaliśmy też, że nie znaleźliśmy dragów w wozie.
Poznajesz?
Tak.
Dwadzieścia lat w federalnym.
Stamtąd nie wyjdziesz warunkowo.
Wiemy, dla kogo pracujesz.
Fentanyl, który przemycasz, zabija.
Za każdą śmierć, z którą cię powiążemy, dostaniesz kolejnego dwudziestaka.
Już nie wyjdziesz z pierdla.
Popatrz na mnie.
Widzę, że jesteś dobrym dzieciakiem, który się wkopał.
My chcemy, żeby dragi zniknęły z ulic,
bo niszczą ludzi. Zgodzisz się?
Tak..
Masz dwa wyjścia.
Zabierzemy cię do aresztu federalnego albo...
zostaniesz moją informatorką i pomożesz pogrążyć tych ludzi.
Kurwa!
Też bym tak powiedział.
Masz okazję zamienić przekleństwo w szansę.
Skorzystaj.
I tak zostałam wtyką.
Podmienili prochy na cukierki i środki przeczyszczające.
Miałam zachować spokój i czekać.
Okręć się. Kicia, Kicia! Jak jej tyłek?
- W porzo. - Mógłby być większy?
Nie chcemy odstraszać białych.
Widzę taki gustowny zadek.
Komercyjny, z klasą.
Zdziro, wyglądasz chujowo.
- Ja? - Nikt inny tu tak nie wygląda.
Sorki, mam kaca.
Uśmiechnij się.
Nie ty. Ty.
Znowu ja? Sorki.
Jesteś skacowana czy opóźniona?
- Pogubiłam się. - Uśmiech, zdziro.
Pokaż klawiaturę. To rozumiem!
Zajebisty uśmiech. Jak u Sammy’ego Davisa Juniora!
- Wiesz, dlaczego się szczerzysz? - Nie.
Bo ta dziwka Laurie
nas popamięta.
Myślę, że więcej do niej nie pojedziesz.
To od kogo będziemy kupować?
Myślisz, że w LA brakuje dilerów?
Nie sądzę!
Mam ochotę poświętować.
Na szczęście, mam też nową koleżankę, Kicię. Chodź, maleńka.
Popatrz no.
Kicia lubi tańczyć.
Suka umie tańczyć?
Jest z Kansas. Odpuść jej.
Gdzie jest Kansas?
Wyglądasz jak śmierć na chorągwi.
Chyba się zatrułam.
Zdejmiesz to?
Co będzie, jak odkryją, że to nie dragi?
Zadzwonią do Laurie, żeby naprawiła swój błąd.
Nie oskarżą mnie?
Po co miałabyś je podmieniać? Nie jesteś wtyką.
Zainstalowali mi taką apkę.
Wpisaliśmy nowy numer do twojej mamy.
Jak go naciśniesz, włącza się nagrywanie.
Mogę go trzymać w kieszeni?
Będzie przytłumiony. Lepiej na wierzchu.
To nie wzbudzi podejrzeń?
- Może. - A może nie.
Pierdolnę przez was na zawał.
Popakuję.
Nie trzeba. Mamy zapas.
Ten palec to metafora.
Co?
Palec. Jest metaforą.
Myślałem, że przepadł,
ale na szczęście
obłożyliśmy go lodem
i pojechaliśmy do szpitala. I go przyszyli.
Gdzie tu metafora?
Trzeba naprawiać to, co zniszczone.
Ostrożnie. Posklejać.
Ten palec to my?
Poniekąd.
Nie będzie taki sam.
Skąd wiesz?
Lekarz powiedział, że nie będzie taki sam.
Nie rozumiesz metafory.
Naciągasz ją.
Bliznę można uznać za symbol słabości albo siły.
- Teraz zmieniasz metaforę. - Wcale nie.
Mówiłeś, że jesteśmy palcem, a teraz blizną?
A ty co, anglistka? Mówię o naszym związku.
Patrzę na ten palec i czuję motywację, żeby go odbudować.
Wszystko zbudowałeś na kłamstwie.
Nie wszystko. Część rzeczy.
Tylko” nasz związek, ten dom, nasze finanse i swoją firmę.
Nie wymieniłaś naszej miłości.
Ile mu wisisz?
Coś pomiędzy mało a dużo.
Kwota.
- Zależy, jak prędko spłacimy odsetki. - Jaka kwota?
Milion. Mniej więcej.
Niedobrze mi.
Naprawię to. Musisz wierzyć.
- W co? - We mnie. W nas. W nasze życie.
Koniec bajki.
Co to niby znaczy?
Cassie zadzwoniła do jedynej osoby, która mogła pomóc.
Dokąd to?
Do pracy.
Dzięki.
Musisz jakoś wyglądać.
Okej.
- Cześć. - Co robisz?
Pracuję.
Super.
Mam dla ciebie fajną propozycję.
- Zainteresowana? - Serio?
Na wystawie twoją pracę widzi może dwieście osób.
Noce LA” mają siedem milionów widzów.
Zyskam rozgłos.
Dzięki, że zrobisz to od ręki.
Dzięki za propozycję.
Tutaj.
Bohaterka, Oceana, inspiruje się Georges’em Seuratem.
Więc może jakiś piknik w parku?
Kobiety z parasolkami?
Nie musisz kopiować. To ma być oryginalne.
Spoko.
Masz swobodę. Będzie super. Muszę lecieć.
- To Cassie. - Hej!
Zabierzcie ją z przedmieść do miasta.
Dobra.
Cześć, Harry. Powieś dokładnie na środku.
- Tak? - Mamy kryzys.
- Jaki? - Trudno to wyjaśnić.
Ktoś tu zwariował?
To szaleństwo.
Nie jeden penis. Tylko czternaście. Co sobie myślałaś?
Miała namalować piknik.
To wygląda jak piknik?
- Nie rozumiem. - Moja bohaterka by tego nie namalowała.
Zgadzam się.
- Powiedziałaś o Seuracie? - Tak.
- Kobietach z parasolkami? Dzieciach w łódkach? - Tak!
- Chce pogrążyć serial? - Oczywiście, że nie.
Kto maluje coś takiego?
- Wariactwo! - Ona jest... Trans.
Jezu, Lexi!
Trzeba to załatwić.
Delikatnie.
- Chyba już jestem. - Wejdź na plan.
Okej.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Dziękujemy.
To ja dziękuję.
- Masz talent. - Dzięki.
Nie wiem, czy Lexi ci mówiła,
ale to serial telewizyjny.
Obowiązują tu zasady.
Cenzurują nas.
Okej.
Penisy to przesada.
Ile mam usunąć?
Powiedzmy... wszystkie.
- Zamalować? - Może się udać.
Albo przerobić na bagietki.
- Bagietki? - W klimacie pikniku.
Bardzo dużo tych ograniczeń.
Jedyne jest takie, że penisy mają zniknąć.
Ale piersi są okej?
Ogólnie pozbądźmy się nagości.
Ubierz je albo owiń kocami.
Tu masz swobodę artystyczną.
Ile ci to zajmie?
- Parę godzin? - Zwalmy tę scenę. Na przyszły tydzień.
Dzięki.
Przepraszam. Tak mi głupio.
To normalne. Błędy się zdarzają.
Tylko bywają kosztowne.
Wiem.
Tak? Jakoś wątpię.
Straciliśmy półtorej godziny zdjęć.
Pięćdziesiąt sześć tysięcy dolarów.
Muszę przetrzymać studio do przyszłego tygodnia.
Elektryków i rekwizytorów.
Wiesz, ile nas kosztował
twój błąd w komunikacji?
Pięćdziesiąt sześć tysięcy dolarów.
Sto dziewięćdziesiąt jeden tysięcy.
Nie bądź obciążeniem.
- Obiecuję. - Okej.
Dziękuję.
Zamknij drzwi.
Przykro mi, mój maleńki.
Jak chcesz to załatwić?
Wytłuc wszystkich. Choć to może za mało bolesne.
Jeszcze nie siedzisz, bo masz ustawić transakcję.
Nie wysram ci jej. Zabił jej papugę.
Koniec biznesów.
Więc nie jesteś nam potrzebna. Zawijamy cię do pierdla.
A jeśli ustawię transakcję z innym dilerem?
Jakim?
Lexi zgodziła się przyjąć Cassie.
Broda wyżej. Wypnij tyłek. Uśmiech!
Jesteś szczęśliwa i piękna.
Włącz!
Nie wiem, dlaczego się wyłącza.
Włącz ją.
Świetny pomysł.
Utrzymaj pozę.
Zapozuję, jak uruchomi dmuchawę.
Jesteś warta więcej niż twoje ciało.
Ale moje ciało to fortuna.
Dziewczyny zarabiają miliony.
- Kto? - Bhad Bhabie
- Bhad Bhabie? - Sklęła doktora Phila na wizji
i zyskała sławę.
Jak skończyła 18 lat,
założyła sobie OnlyFans i zarobiła 53 miliony w rok.
Pięćdziesiąt trzy miliony?
Nie zmyślamy. Taki jest dziś świat biznesu.
Jak się uda...
Kupimy kiedyś cały ten budynek. Będzie super.
- Maddy, znasz dobrego dilera? - Co?
Muszę kupić dragi!
- Znowu ćpasz? - Nie dla siebie.
To gówno kiedyś zadziała?
Nie wiem. Nie jestem ogrodniczką.
Myślałam, że jesteś czysta.
To dla mojego szefa.
Czego potrzebujesz?
Koki, E, heroiny.
Heroiny? Dla szefa czy dla ciebie?
Nie dla mnie. Nie mam czasu tłumaczyć.
- Dmuchawa jest ważna? - Tak.
Włosy mają falować, żeby ujęcie było dynamiczne.
Wystarczy mi namiar.
- Nie chcę ci załatwiać dragów. - Nie są dla mnie.
Nie sprzedajemy moich włosów, tylko ciało.
Ono potrzebuje fotografa.
Słyszycie same siebie? Odbiło wam?
Ty szukasz dragów,
ty sprzedajesz się na stronie porno.
Ty ją stręczysz w necie.
To smutne, żałosne i zaburzone.
Jezu, kto by pomyślał...
Wyłącz to gówno! Wkurza mnie.
O tak!
O to nam chodziło!
Nathaniel Jacobs. Słoneczna Dolina.
Nate wiedział, że to jego ostatnia szansa
Nic nie dzieje się bez przyczyny.
Tak było z odkryciem zagrożonego gatunku kwiatów na mojej działce.
To znak.
Taki byłem szczęścliwy
i tak mi zależało na losie seniorów,,
że umknęła mi główna misja Słonecznej Doliny”.
Bóg powiedział Adamowi, że jest prochem
i obróci się w proch.
To powszechna prawda, znana wszystkim seniorom.
Dlatego chcę przeprojektować osiedle.
Dodać hospicjum,
w którym zbiorą się rodziny odchodzących mieszkańców,
podziwiając piękny ogród białych szachownic.
Nie należy ich przenosić,
tylko otoczyć opieką.
Wkomponować w krajobraz, co zrobi nasz świetny zespół architektów.
Wniosek odrzucony.
Wrócimy do tematu, jak dostaniemy ekspertyzę środowiskową.
Chwilowo odrzucony.
Stawką jest moje życie.
-Wniosek odrzucony. - Zainwestowałem wszystkie pieniądze.
Zniszczyłeś mi małżeństwo.
To jakaś osobista zemsta, Bill?
Masz do mnie jakieś wąty?
Nie.
Chcesz mi zniszczyć życie? Powiedz, czego po mnie oczekujesz.
Mów, czego chcesz.
Że padnę na kolana, błagając cię,
żebyś oddał mi moje życie?
- Skończył się panu czas - Zrobię to.
Mamy kolejkę.
Proszę bardzo.
Błagam, Bill.
Na kolanach. Błagam.
Próbuję zrobić coś dobrego.
Naprawdę dobrego.
- To jest dobre. - Koniec tego.
Świat na tym skorzysta.
Panie Jacobs?
Dajcie mi to dokończyć.
To naprawdę dobra rzecz. Słyszysz, Bill?
Po raz ostatni: wniosek odrzucono.
Proszę zabrać swoje rzeczy.
Może pan iść.
Pięć minut przerwy.
Cassie zastawiła swoją obrączkę, a gotówkę zainwestowała w siebie.
Jak mawiał Nate, pieniądz robi pieniądz.
Przyjmujecie gotówkę?
A jej nowe mieszkanie
było akurat naprzeciwko Lexi.
Podbijam. Dolar i stówka.
Laurie się nie odezwała?
Ani słówkiem.
Jak smutno tej suce, w skali od jednego do dziesięciu?
- Na jedenaście. - Raczej sto jedenaście.
Ptak był piękny.
Sam go zajebałeś.
Nie chciałem. Kazano mi.
Ziomek patrzy na mnie jak na tę cholerną papugę.
Sprawdzam.
Ktoś ma farta!
Dokąd mam pójść, jak skończą się nam zapasy?
Skup się na grze, młoda damo.
Mam jeszcze trochę znajomości w Meksyku.
Mogłabym to przewieźć i sprzedawać w klubie.
Sto siedemdziesiąt pięć.
Zarobilibyśmy kupę hajsu. Ty byś zarobił.
Chujowo mi dziś idzie.
Sprawdzam.
Podobno chciałaś się z tego wyrwać.
Teraz chcesz wracać?
Pokażcie.
Tak sobie tylko myślę.
Coś mi się nie zgadza.
Dwieście.
Po co zadajesz tak debilne pytania?
Nie wiem.
Nie tylko to pomyślałaś,
ale jeszcze powiedziałaś.
Więc musisz się teraz, kurwa, wytłumaczyć.
Nie powinnam się wychylać.
To za mało.
Pomyślałam, że im więcej naćpanych w klubie,
tym więcej wydadzą.
Sprawdzacie czy nie?
Coś ukrywasz.
Nie.
To dlaczego się pocisz?
Bo mam dobre karty.
Sprawdzam.
Znam takie miny.
Patrzysz jak jebany szczur,
który szuka drogi ucieczki.
Co planujesz?
- Karty na stół. - Stul pysk.
Znowu ćpasz?
Prawda?
Miałam jedną wpadkę.
Czekam.
All in.
- Ja pierdolę. - Sprawdzam.
Kurwa. Wkręciłaś nas.
Coś ci wyjaśnię.
Jak wpierdolisz się w twarde dragi,
to pewnie zdechniesz.
To się nie powtórzy.
Kurde, Bishop.
Dostałeś wpierdol! Wydymała cię!
Angel nie wróci?
Uciekła z odwyku.
- Zniknęła. - Kurde.
Przykre,
ale życie toczy się dalej.
KICIA
Jest twoja.
Jakby Angel wiedziała, że nie wróci.
I że zapomną o niej, jak o Tish.
Maddy kazała Cassie się odstawić.
Chciała ją pokazać znajomym.
Zapasy topniały, a mnie kończył się czas.
Wyglądasz zajebiście.
Jedźmy.
Dom Brandona Fontaine’a.
- Ma dwadzieścia milionów followersów. - Wow.
Cel jest prosty.
Niech wrzuci filmik, na którym będziesz wyglądać sexy.
Ciekawe, czy federalni mnie ochronią.
Interesują go tylko cipki.
Skusisz go cipką, ale mu jej nie dasz.
Bo jak tylko mu dasz, więcej się nie odezwie.
Nie ufaj tym laskom. Są jak bezpańskie psy,
w tobie widzą hałaśliwego szpica.
Nową sunię. Orientuj się i nie trać czujności.
Wygramy!
Jakbyśmy szły na wojnę.
Rusz się.
Co chcecie?
Magick, twoja kolej.
Szykuję się.
Czas ogłosić najlepszego twórcę contentu w tym miesiącu.
To Ricky D! Gdzie jesteś?
Skąd znasz Brandona?
Moja przyjaciółka się z nim przyjaźni.
- Jak się nazywa? - Maddy Perez.
Jest menadżerką sławnych aktorów.
Znam ją. I uwielbiam. Przyszła?
Gdzieś tu... jest.
- Siemka. - Hej!
- Co tam? - Chcecie się lepiej zabawić?
- Mam kokę. - Uwielbiam kokę.
Uwielbia kokę!
Chodźcie.
- I jak? Zarabia na siebie? - Tak.
Rozgośćcie się.
Mi casa es su casa.
Nie wierzę, że tu mieszkasz!
Sztos, co nie?
Długo się znacie?
Wieki.
- Maddy jest twoją menadżerką? - Tak.
Dziwne.
Cass?
Cass!
Weź sobie.
- Testowałaś? - Mam zaufane źródło.
- Na pewno? - Tak.
Sorki, ale nie chcę umrzeć.
Za bardzo kocham swoje życie.
Nie powinnam być pierwsza?
Taki z ciebie dżentelmen?
Panie przodem.
Dzięki.
Teraz ja!
Tutaj.
- Tutaj? - Tak.
- Moja kolej. - Jego.
Moja kolej, maleńka.
Twoja!
Smilez!
Rusz dupę!
Podoba mi się. Kurwa.
- Podoba mu się. - Bardzo.
Nie mogę otworzyć, a muszę tam wejść.
Brandon!
Moja kolej.
Pomogę.
Wiesz, że jesteś pojebana?
Niegrzeczna sunia.
Niegrzeczna!
Zamknięte na zamek.
Ja pierdolę.
Będzie viral.
Muszę się napić wody.
W porządku?
Biedaczka wymiotuje.
- Rzyganko! - Totalne.
Strasznie chcę cię zerżnąć.
- Serio? - Serio.
- Teraz? - Teraz.
Brandon, przedstaw koleżankę!
To ja, Cassie. Tak mnie znajdziecie.
Hej.
Pomogę ci.
Masz więcej ketaminy?
Wszystko dobrze?
Czy oni... cię skrzywdzili?
Widziałam wszystko.
Na pewno chcesz to robić?
Ktoś cię zmusza?
Lubię tańczyć.
W porządku?
Tak. Muszę tylko zadzwonić.
Kurwa.
Po angielsku.
Pytała Kicię, czy ktoś ją zmusza do tej pracy.
Nie ufam suce.
Hej.
Zostawiłam telefon.
Pozwoliłem ci złamać jedną z moich zasad.
Nikt nie wchodzi sam do mojego biura.
- Nie wiem, dlaczego dzwoni. - Pewnie to ważne.
Mogę?
Mamo?
Słuchaj uważnie.
Udaj, że pytasz matkę o babcię.
Co z babcią?
Wpadłaś. Ta laska powiedziała szefowi, że kapujesz
Skompromituj ją.
Okej.
Dobrze, że nic jej nie jest. Buziak.
Zamknij drzwi. Musimy pogadać.
Przyciągnęłaś uwagę. Teraz musisz ją zatrzymać.
Jest oczywiste, co się tu dzieje.
Hiszpański kurwiszon jest zazdrosny o nową.
- Kurwiszon? - Właśnie tym jesteś!
Kłamiesz! Nie wiem, co ona gada.
- Dokumenty. - Masz.
Rozwijaj czerwony dywan.
Nie rozmawiałaś z Kicią?
Spytałam tylko, czy wszystko dobrze.
- Miałam przecież dbać o dziewczyny. - Gówno prawda!
Możesz uwierzyć jebanej ćpunce.
Bójka na parkingu!
Nie ukradłam żadnych dragów!
To sprawdźmy jej szafkę. Wiem, co widziałam.
Śmiało. Proszę!
Jedna z was kłamie.
- Ona! - Ona!
Ta suka nosi udawany kołnierz, ale to niby ja ściemniam?
Ja nie ufam nikomu.
Nie radzę, okurwieńcu!
- Siadać! - Rączki na widoku!
Pewnie macie sejf.
Wiecie, kogo obrabiacie?
Właśnie to nas kręci.
Jak otworzę sejf, nie żyję.
Teraz albo później. Sram na to.
Beze mnie go nie otworzysz.
Zastrzel dziewczyny.
Dawaj.
Dwie w cenie jednej.
Masz pięć sekund.
Pięć, cztery, trzy...
- Błagam, Boże! - Módl się, maleńka. Dwa...
Twardy skurwiel. Jeden...
Bum!
- Słyszałaś? - Co?
Wystrzał.
Nie.
Jak cię przekonać?
Może odstrzelimy ci kutasa?
Dobra?
Jaja czy jebany sejf?
Decyduj, chłopaku!
Za obrazem.
Słucham?
Jest za obrazem.
Nie było tak trudno.
- Otwórz. - Dawaj.
Śmiało.
Kontynuuj.
Chyba się obsrałeś.
I jak?
Bingo!
Drzwi!
Szlag, szybciej!
Pocałujcie moją białą dupę!
Bishop, trzeba go wieźć do szpitala.
Zaczeka.
Przewiń.
Mają pickupa.
Tablice.
Stary, nie odpływaj. Proszę.
Nie ma tablic.
Widzisz czyjąś twarz?
Mają maski.
Nawet kierowca?
Chyba coś mam.
Co widzisz?
Kobietę z gigantycznymi ustami.
Znasz ją?
Ma na imię Faye
Pracuje dla Laurie.
Wersja polska na zlecenie HBO
Transperfect Media Poland
Tekst: Olga Dowgird