"เล็กซี่"
"กำลังไป"
เอาล่ะ เฟย์ ฉันไปก่อนนะ
อะไร นายจะไปแล้วเหรอ
ใช่ ฉันกำลังจะไปแล้ว
"เล็กซี่: ฉันจองที่นั่งที่ดีที่สุดไว้ให้นาย"
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ก่อนนายจะไป ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนายนะ
เรื่องอะไรล่ะ
ทุกเรื่อง
นายพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
เพื่อน...
พวกตำรวจเจอศพเมาส์แล้ว
โทษที
ได้ยินที่ฉันพูดไหม
ไหนนายบอกว่าลอรี่ฆ่าเมาส์ไง
- ลอรี่น่ะ - อะไร
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ
ใช่ ก็ลอรี่ไง
แม่ค้ายาที่อยู่อพาร์ตเมนต์ แถวเคมเปอร์
ใช่ นายเป็นคนบอกฉันว่าเธอฆ่าเมาส์
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ
- เคยพูดสิ - เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ
- เมายาเหรอ - นายก็รู้ว่า
ลอรี่กับคนพวกนั้นทำฉันกลัว
ทำไมนายต้องปกป้องพวกเขาด้วย
ฉันไม่ได้ปกป้องใครทั้งนั้น นี่มันอะไรกันเนี่ย
- งั้นนายทำงานให้ลอรี่เหรอ - เฮ้ย ไม่นะ
เธอหุบปากไปเลยดีกว่า
โอเค งั้นทำไมนายถึงพยายามปกปิด คดีฆาตกรรมที่เธอก่อล่ะ
เอาล่ะ
ได้เวลาที่นายต้องกลับแล้วนะ พี่เบิ้ม
เพื่อน...
เราต้องตกลงกันว่า เราจะพูดอะไรกันดี
- โอเคไหม มันเป็นปัญหาแล้วนะ - เดี๋ยว แอช
เดี๋ยว แอช อย่า
เคยคิดถึงอนาคตบ้างไหม
- "ตลอดเวลาเลย" - จริงเหรอ
- ใช่ - "นายมีแผนอะไรเหรอ"
ฉันไม่มีแผนจริงจังหรอก แต่...
ฉันคิดว่าจะไปอยู่ในฟาร์มน่ะ
ฉันนึกภาพนาย เป็นเจ้าของฟาร์มไม่ออก
"ช่างสิ หาม้า วัว หมู ไก่ แพะมา"
สร้างครอบครัวเล็ก ๆ
เหมือน "กระท่อมน้อย ในทุ่งกว้าง" ไง รู้ไหม
ฉันไม่รู้จักซีรีส์เรื่องนั้นนะ
"ไม่เคยได้ยินชื่อ 'กระท่อมน้อยในทุ่งกว้าง' เหรอ"
โอเค นี่อาจฟังดูบ้าไปหน่อย แต่...
แผนของฉันคือ มีลูกสามคนตอนอายุ 30
แต่ละคนอายุห่างกันปีครึ่ง
แล้วตั้งแต่อายุ 30 ถึง 58 ฉันจะได้ตั้งใจ
เป็นแม่ที่ดีแล้วเลี้ยงลูกหรืออะไรไป
จากนั้นส่งลูกคนเล็กเข้ามหาวิทยาลัย ตอนอายุ 58
ซึ่งทำให้ฉันมีเวลา 32 ปี
"หันมาใส่ใจตัวเองและใช้ชีวิต แล้วก็ใช้เวลาไปกับงานเขียน"
เธอวางแผนไว้หมดแล้วจริง ๆ สินะ
"ใช่ มันบ้าดีใช่ไหม"
ซีรีส์เรื่องนั้น พวกเขาก็มีลูกสามคนนะ
"อย่าลืมรักษามารยาท"
"แม้ว่าเราจะอยู่ห่างจาก สังคมที่เจริญแล้วหลายร้อยไมล์"
ถ้านายอยู่ในที่แบบนี้ นายคิดว่าจะต้องพกปืนไหม
"เออสิ ฉันต้องมีปืน"
ฉันเกลียดปืน
ไม่มีใครโดนยิง แล้วคิดกับตัวเองว่า
"โว้ว ดีนะที่เราไม่มีปืนไว้ยิงตอบโต้"
"ใช่ แต่จะมีตำรวจไว้ทำไมล่ะ"
ฉันจะไปรู้ได้ไง ให้ตายสิ
เดี๋ยว นายเล่นอินสตาแกรม หรือทวิตเตอร์ไหม
- "ไม่มีทาง" - จริงเหรอ
- "จริง" - ทำไมล่ะ
ทำไมฉันต้องอยากให้คนอื่นรู้ว่า ฉันคิดอะไรหรือรู้สึกยังไงด้วย
"ไม่รู้สิ เราใช้มันติดต่อคน ที่มีความสนใจคล้าย ๆ เราได้นะ"
"ฉันแค่รู้สึกว่า คนเราบอกอะไรกันมากเกินไป"
- ออนไลน์เหรอ - "ใช่"
"พวกเขาทำลายความน่าค้นหา"
"อย่างเช่น ถ้าฉันชอบผู้หญิงสักคน"
ฉันก็อยากทำความรู้จักเขา ด้วยตัวเอง
ฉันไม่อยากกูเกิลหาข้อมูล
- ฉันอยากปอกเปลือกทีละชั้น - "ใช่ แต่..."
นายจะอยากเสียเวลา ทำความรู้จักคนอื่นไปทำไม
ถ้านายไม่มีอะไรเหมือนพวกเขาเลย
"ไม่รู้สิ"
นั่นคือสิ่งที่ฉันชอบในตัวเธอที่สุด
เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
"ไม่จริงนะ เราทั้งคู่..."
มีอารมณ์ขันเหมือนกัน
มีจุดยืนหนักแน่น และอยากรู้อยากเห็น
แล้วก็อยากมีลูก
"นั่นไม่ใช่ความสนใจ พวกมันเป็น..."
นิสัยที่แท้จริง
นั่นคือสิ่งสำคัญที่คนไม่โพสต์ออนไลน์
"ใช่ ฉันไม่เคยคิดในแง่นั้นเลย"
"ดีใจไหมล่ะ ที่เราเป็นเพื่อนกัน"
ใช่ ดีใจมาก ๆ เลย
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
นี่ เล็กซี่ ไปได้สวยเลยนะ เรียกเสียงหัวเราะได้มากเลย
อย่าเพิ่งเหลิง โอเคไหม
- "กำลังไป" - "ฉันจองที่นั่งที่ดีที่สุดไว้ให้นาย"
แย่แล้ว
"สูจิบัตร ชีวิตของเรา"
ฉันมีตัวเองนับพันเวอร์ชั่น
นอกจากฉันจะดูดีแล้ว ฉันยังรู้สึก...
เล็กซ์ คราวนี้เธอทำได้ดีกว่าที่เคยนะ
เขาไปหาตัวปลอมพวกนี้มาจากไหน
- ซวยแล้ว - ฉันไม่รู้เลยว่า
น้องสาวฉันมีฝีมือขนาดนี้
เก่งมากเลยใช่ไหมล่ะ
เขากล้าเนอะ เขาขึ้นมาบนนี้
เปิดเผยแผลใจทั้งหมดของตัวเอง
ฉันไม่รู้เลยว่าชีวิตเธอลำบากแค่ไหน เล็กซี่
มาปรบมือให้ความยากลำบาก ในชีวิตของเล็กซี่หน่อยได้ไหม
เร็วเข้า ทุกคน
แต่ผู้หญิงในอัฟกานิสถาน หรือที่ไหนก็ช่าง โดนตัดหัวเลยนะ
นั่นเหยียดเชื้อชาตินะ
พระเจ้า ไม่มีอะไร แย่เท่ากับการอยู่ใต้เงาฉัน
นี่เป็นส่วนหนึ่งของละครหรือเปล่า
นี่เป็นส่วนหนึ่งของละครเหรอ
ไม่รู้สิ
- เล็กซี่ - ลูน่าต่างหาก
นี่เป็นส่วนหนึ่งของละครหรือเปล่า เล็กซี่
- เร็วเข้า - หยุดเถอะ ๆ
นี่ละครของเธอนะ ออกมาสิ
- เธอเป็นดาราของวันนี้ - ซวยแล้ว
- ได้โปรด แคสซี่ หยุดเถอะ - เธอคือดาราของคืนนี้
- เขาอยากเป็นดารามาตลอด - เล็กซี่ สู้ ๆ
นี่เป็นช่วงเวลาแจ้งเกิดของเธอไง เจิดจรัสสิ
หยุดเถอะ...
ฉันควรหยุดเหรอ ฉันเนี่ยนะ
ฉันไม่ใช่คนทำละคร เพื่อให้เธออับอายขายหน้านะ
- ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น - จริงเหรอ
แล้วนี่อะไร
- เราอยู่ในองก์ไหน - อย่าตั้งคำถาม
นี่คืออัจฉริยภาพของเล็กซี่ ฮาวเวิร์ด
ไงคะ ทุกคน
ฉันซูส
- เป็นแม่ของสาว ๆ ในชีวิตจริง - พระเจ้าช่วย
รับบทโดยอีธาน
เขาอยู่ไหน อีธาน
ซึ่งจะบอกว่า...
เธอเล่นได้ เหมือนฉันมากเลยจ้ะ คนดี
- ขอบคุณครับ ทุกคน ขอบคุณ - เขาจะต้องได้รางวัลแน่
ลูกรัก กลับบ้านกันเถอะ
- หนูสมควรโดนแบบนี้เหรอ - พระเจ้าช่วย แม่ อย่านะ
- หนูสมควรโดนเหรอ - แม่ หยุดนะ
- ลูกนั่นแหละหยุด
เล็กซี่ ฉันจะฆ่าเธอ
ฉันสมควรโดนแล้วใช่ไหม
เพราะฉันใช้ชีวิตเต็มที่ใช่ไหม
- แม่ - ฉันเป็นคนยอมเสี่ยง
โชว์นมหน่อย
ฉันเป็นคนที่ตกหลุมรัก
ฉันต่างหากที่เจ็บ ไม่ใช่เธอ เล็กซี่
เธอไม่เคยใช้ชีวิตด้วยซ้ำ
เธอถึงมายืนอยู่ตรงนี้ แล้วตัดสินเราทุกคนได้
เธอมันก็แค่คนยืนดูเฉย ๆ
- พอแล้ว ๆ - แม่ หยุดนะ
โอเค
ถ้านั่นทำให้ฉันเป็นนางร้าย
งั้นเป็นก็ได้
ฉันเป็นนางร้ายก็ได้
ใช่ เอาเลย
เล็กซี่
ตอนนี้ในละคร คือตอนที่ฉัน แย่งเจคมาจากมาร์ทาใช่ไหม
ไม่ แคสซี่ ไม่มีเรื่องนั้นในละคร
ตอนนี้มีแล้ว
- นั่นใครพูด - ฟังนะ ฉันอยากบอกว่าฉันเข้าใจ
- ฉันรู้ว่าเธอเผชิญกับอะไรอยู่ - พระเจ้า
- ฉันไม่อยากฟังเธอ - ฉันผ่านมาแล้ว
เดี๋ยวนะ ฮาลลี่แย่งแฟนมาร์ทาเหรอ
ไม่รู้ว่าฉันต้องพูดอีกกี่รอบนะ
พวกเขาไม่ได้คบกัน
ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่นังนั่นนอนกับเขา
ตลอดเวลาที่มาร์ทาบอกว่า จะกลับไปคืนดีกับเขา
ไม่นะ ทำไมล่ะ
เพราะฮาลลี่เป็น นังทุเรศตีสองหน้าไง จะอะไรล่ะ
- ฉันไม่ได้ทุเรศ เธอนั่นแหละทุเรศ - เธอนั่นแหละทุเรศ นังบ้า
- ฉันไม่ได้ทุเรศ - นี่ พอได้แล้ว
ระวังคำพูดหน่อย สาวน้อย
โอเค ๆ รู้อะไรไหม ขายหน้าเปล่า ๆ กลับบ้านเถอะ
หนูไม่กลับ ละครยังไม่จบเลย
พระเจ้า ฉันรู้สึกเหมือนจะอ้วก
แม่ นี่มันไม่ยุติธรรมเลย
- น้องไม่ผิด เธอเป็นนักเขียน ๆ - มันไม่ยุติธรรมนะ แม่
เขาทำแบบนี้ได้ยังไง
เกรปฟรุตลูกละ 325 เหรอ นี่เราอยู่ในเวเนซุเอลาหรือไง
- เล็กซี่ ฉันจะฆ่าเธอ - โอเค พอได้แล้ว ๆ
โอเค ฉันไม่รู้ ฉันกำลังสติแตก ไปให้พ้น ไปให้พ้นเลย
- บ้าเอ๊ย... เล็กซี่ - โอเค หยุด หยุดนะ
โอ้ พระเจ้า ใช่ นั่นแหละ
โอ้ พระเจ้า ฉันชอบไปหมดทุกอย่างเลย
ไม่
ฉันจะฆ่าเธอ ลงมาจากม้านั่นนะ
- ลงมาจากม้า - อะไรเนี่ย
ลงมา
นังบ้านี่
ฉันจะฆ่าเธอ
นังนี่ต้องโดนกำราบบ้างแล้ว
อย่า... แมดดี้ อย่า
แมดดี้ อย่านะ อย่า...
อย่า... แมดดี้ อย่า
แมดดี้ ตบเลย
- นังตัวดี - หยุดนะ ๆ
ไปตายซะ
ให้ตายสิ
- หยุดนะ - จะไปไหน นัง...
หยุดนะ
หยุด...
อย่า...
- แมดดี้ อย่านะ - ซ้อมเลย ตบมันเลย แมดดี้
ซ้อมให้น่วมเลย แมดดี้ นังนั่นสมควรโดนแล้ว
เขานอนกับแฟนเธอนะ
ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ ทั้งหมดนี้อยู่ในบทค่ะ
เชื่อไหมล่ะ ลูกฉันเป็นอัจฉริยะ
ปิดม่าน
ปิดม่านเดี๋ยวนี้
"ไม่กี่วันก่อนหน้านั้น"
"ฉันแวะไปบ้านเอลเลียตมา"
อ้าว ว่าไง
เป็นไงบ้าง
ก็เรื่อย ๆ ฉันแค่...
เดินเล่นอยู่แถวนี้ เลยคิดว่าจะแวะมา
แล้วไล่นายไปตายซะ โทษฐานที่ขี้ฟ้อง
ไม่ แต่พูดจริง ๆ นะ...
ฉันว่านายอาจช่วยชีวิตฉันไว้ โดยบังเอิญ
ดังนั้นเรื่องที่เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเกิดขึ้นยังไง ไม่ว่ามันต้องเป็นยังไง
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร...
ก็ขอบคุณพระเจ้า ที่มันเกิดขึ้น
เพราะฉันคงไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วบอกนายว่า ฉันยกโทษให้นาย
แล้วมันทำให้รู้สึกดีมาก เพราะ...
ฉันต้องไปขอโทษคนอื่นอีกเยอะ
แต่ไม่ค่อยมีใครให้ยกโทษให้
ดังนั้น...
ขอบใจนะ
งั้นเธอไม่ได้ใช้ยาอะไรเลยเหรอ
ไม่ นายล่ะ
ใช้
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ฟ้องใครหรอก
ขอบใจ
เธอคุยกับจูลส์บ้างไหม
ไม่ นายล่ะ
ไม่ได้คุยเลย
คนนั้น ฉันต้องใช้เวลาอีกหน่อย
ฉันเข้าใจ
ฉันเล่นอะไรให้ฟังได้ไหม
ได้สิ เอาเลย
โอเค
"ฉันไม่มีที่ไป"
"สร้างจรวดให้เธอขึ้นสู่อวกาศ"
"ฉันมองดูเธอจางหายไป"
"คอยเปิดไฟเอาไว้ ในสถานที่ที่ถูกทอดทิ้งนี้"
"มันเศร้าจริง ๆ"
"รู้สึกเหมือนเธอตกลงมา บนหัวฉันพอดี"
"ส่งเธอไปกับสายลม"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
"เธอกับกีตาร์ของฉัน"
"คิดว่าเธอ เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน"
"ฉันยอมแลกทุกอย่าง เพื่อจะเห็นเธอส่องประกายอีกครั้ง"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
"มีแค่เราเผชิญหน้ากับโลก"
"แค่คนบาปสองคน ที่คอยเย้ยหยันโลกนี้"
"ถ้าฉันรั้งเธอไว้ที่นี่"
"ฉันก็คงทำเพื่อตัวเองเท่านั้น"
"มันเศร้าจริง ๆ"
"รู้สึกเหมือนเธอตกลงมา บนหัวฉันพอดี"
"ส่งเธอไปกับสายลม"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
"ใช่ ฉันหวังอย่างนั้น"
"คิดว่าเธอ เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน"
"ฉันยอมแลกทุกอย่าง เพื่อจะเห็นเธอส่องประกายอีกครั้ง"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
"ฉันรู้ว่าความสัมพันธ์นี้มันพังแล้ว"
"ฉันเลยเปิดประตูทิ้งไว้"
"เราไม่ได้คุยกันมานานแล้ว"
"สักวันเราจะพบกันอีกครั้ง"
"ในอนาคตข้างหน้า เมื่อเธอเติบโตขึ้น"
"เธอจะกลับมาซบไหล่ฉัน"
"บอกฉันว่าพายุสงบแล้ว"
"วันนั้นเราได้พบกันอีกครั้ง"
"รู้สึกเหมือนเธอตกลงมา บนหัวฉันพอดี"
"ส่งเธอไปกับสายลม"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
"เธอกับกีตาร์ของฉัน"
"คิดว่าเธอ เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน"
"ฉันปล่อยเธอไป"
"ฉันหวังว่าท้ายที่สุดแล้ว มันจะคุ้มค่านะ"
ฉันยังต้องเกลามันอีก
ฉันชอบนะ
ตอบตามจริงหรือจะให้ท้า
ตอบตามจริง
เธอว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้ไหม
นายเป็นคนพูดเองว่า เราเป็นอิทธิพลไม่ดีให้กันและกัน
ฉันก็ยังคิดแบบนั้นอยู่
ใช่ ฉันเจอเขาแล้ว
ฉันบอกทุกคนว่า นั่นเป็นส่วนหนึ่งของละคร
มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันเคยทำ แล้วมันก็กลายเป็นหายนะ
มันอาจจะแย่กว่านี้ได้นะ
ยังไง
มันอาจจะน่าเบื่อ
ก็จริง
มีละครกี่เรื่องในประวัติศาสตร์ ของอีสต์ไฮแลนด์ไฮ
ที่ก่อให้เกิดจลาจลได้
ทั้งที่มันยังไม่จบด้วยซ้ำ
ศิลปะควรจะอันตรายอยู่แล้ว
การแสดงต้องดำเนินต่อไป
เล็กซี่...
- เล็กซี่... - เล็กซี่...
ฮาลลี่ ปัดฝุ่นซะ
แล้วกลับขึ้นหลังม้า
เร็ว ๆ ด้วย
มาลุยกันเถอะ
อย่างที่คุณอาจสังเกตเห็น
เราประสบปัญหา ความขัดข้องทางเทคนิค
แต่จริง ๆ นะ ฉันว่าเรา ต้องขอเวลาอีกสองสามนาที
ฉันอยากขอบคุณทุกคนที่มาที่นี่
ฉันไม่รู้เลยว่า เรื่องพวกนี้จะเกิดขึ้น
เมื่อไม่นานมานี้ ฉัน...
คุยกับเพื่อนคนหนึ่ง ถึงละครเรื่องนี้
แล้วฉันถามเขาว่า
"ถ้าฉันทำให้คนอื่นไม่พอใจล่ะ"
เขาบอกฉันว่า
"บางครั้งคนเรา ก็ต้องถูกทำให้เสียความรู้สึกบ้าง"
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถ มาร่วมกับเราได้ในคืนนี้
ฉันก็ขออุทิศละครนี้ให้เขาค่ะ ขอบคุณค่ะ
โทษทีพวก แต่เราต้องทำเหมือนว่า นายไม่ได้เป็นคนทำ
เพราะงั้นออกไปซะ
เดี๋ยวตำรวจก็พังประตูเข้ามาแล้ว
แล้วถึงพวกเขารู้ว่านายเป็นคนทำ
ฉันก็ยังต้องติดคุกนานอยู่ดี
มานี่ ไอ้น้อง
ฟังฉันนะ
ออกไปมอบตัวซะ
ฉันจะรับผิดทั้งหมดเอง ได้ยินไหม
- ไม่ - พวกเขาจะเข้ามาในนี้
พวกเขาจะเจอฉันพร้อมมีดในมือ
บอกไปว่านายไม่เกี่ยว
ฟังฉันนะ ฉันเป็นคนทำ
ฉันฆ่าไอ้สารเลวนี่
ได้ยินไหม ไม่ใช่นาย
ไม่
เร็วเข้า ไปล้างมือซะ
ฉันรักนายนะ ไอ้น้อง
แอช เลิกเล่นได้แล้ว
ฉันอยากให้นาย เดินออกไปเดี๋ยวนี้เลย
แอช เราจะไม่ทำแบบนี้
นายคิดว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
อยากตายหรือไง
ส่งปืนมา ไอ้หนู
แอช
ฉันจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับนาย ส่งปืนมา
ไม่เอาน่า พวก
ฉันไม่ได้ขอนะ
ไม่เอาน่า พวก ได้โปรด
บ้าเอ๊ย
แอช
แอช เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
แอช เปิดประตูสิวะ
แอช
"ซีบี เจคอบส์แอนด์โค"
ผิด ฉันรู้
ดูมุกทะลึ่งของคุณพ่อสิ แต่นั่นมัน...
นั่นใครน่ะ
รู้จักเขาเหรอ
พ่อจะไม่กอดผมหน่อยเหรอ
นั่นลูกชายคุณเหรอ
ใช่
ได้ส่วนที่ดีที่สุดของเขามา
ฉันว่าฉันรู้นะว่าส่วนไหน
รู้ไหมว่าเรามีอะไรเหมือนกัน
เราทั้งคู่เกิดอารมณ์ จากการทำร้ายคนอื่น
คิดว่าไงล่ะ
- อยากขึ้นไปคุยกันข้างบนไหม - ไม่
ตอนนี้พ่ออยู่ที่นี่เหรอ
แค่ตอนนี้นะ ใช่
มีความสุขไหม
พ่อยังหาทางไปอยู่
โทษที
มีความสุขขึ้นไหม
ขึ้นไปคุยกันข้างบนดีไหม
- แค่คำถามทั่วไปเอง - ใช่
ในบางแง่
- มันไม่ยุติธรรมเลย - พ่อรู้
พ่อจะทำลายชีวิตเรา
แล้วก้าวต่อไป ไปมีความสุขกว่าเดิมไม่ได้
พ่อทำพลาดมาเยอะ
ตอนที่ผม...
อายุสิบเอ็ดขวบ
ผมเจอวิดีโอที่พ่อ นอนกับโสเภณีในโรงแรม
รู้ไหม ผมฝันร้ายซ้ำ ๆ มานานมาก
ฝันซ้ำแล้วซ้ำอีก
ในฝัน เขานอนกับผม เหมือนที่นอนกับพวกเธอ
ผมเคยเล่าให้พ่อฟังหรือเปล่า
ฉันว่าได้เวลา...
ที่ทุกคนต้องกลับแล้วนะ
ฉันต้องคุยกับลูกชายฉัน
พระเจ้า
โชคดีนะ
แล้วเจอกัน เพื่อน
ผมใช้เวลาทั้งชีวิต พยายามปกป้องพ่อ
และแทนที่จะรักผม พ่อกลับเกลียดผมที่ทำแบบนั้น
พ่อไม่ได้ภูมิใจกับคนที่พ่อเคยเป็น
พ่อรู้ว่าพ่อทำร้ายแก
ผมไม่อยากฟัง
พ่อพยายามแยกมันออกจากกัน
แต่ทำไม่สำเร็จ
พ่อทำพลาด เนท
แต่พ่อรักแก
พ่อรักแกนะ
และพ่อควรจะปกป้องแก ควรทำให้แกปลอดภัย
แต่พ่อไม่ได้ทำ
พ่อไม่ได้ทำ
ไม่มีเรื่องไหนที่พ่อเสียใจ ไปกว่านี้แล้ว
ผมไม่อยากได้คำขอโทษ
ผมอยากแก้แค้น
หมายความว่ายังไง
นั่นอะไร
มันมีทุกอย่าง
ทุกอย่าง
เนท
อย่าทำแบบนี้
เนท มองพ่อสิ
อย่าทำแบบนี้
เนท อย่าทำแบบนี้ พ่อขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้
พ่อเป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้น
ผมไม่คิดว่าพ่อจะเปลี่ยนแปลงได้
ผู้กำกับกรีนวูด เขาอยู่ในนี้
ขอบใจนะ เนท ขอบใจมาก
คัล คุณถูกจับแล้ว
วางมือไว้บนท้ายทอย
ทั้งสองข้าง
แอช
อย่าขยับ
ยกมือขึ้น
อย่าทำแบบนี้
ยกมือขึ้น
หมอบลงไป
เปิดประตูเลย ดึง
ไป
เร็วเข้า ออกมา
แอช
แอช เปิดประตูนะ
- แอช - อย่าขยับ
- แอช - ทิ้งมีดเดี๋ยวนี้
อย่ายิงนะ มีเด็กอยู่ในนั้น
- ทิ้งมีดเดี๋ยวนี้ - อย่ายิง...
- มีเด็กอยู่ในนี้ ๆ - ทิ้งมีด ทิ้งมีดเดี๋ยวนี้
ได้โปรด อย่ายิง
- แอช ออกมาเดี๋ยวนี้ - ทิ้งมีดซะ
- ขยับช้า ๆ ทิ้งมีดเดี๋ยวนี้ - มีเด็กอยู่ในนี้
ได้โปรด อย่ายิง
- แอช ออกมาเถอะ - ถอยมาซะ
แอช
- ออกมาแอช ทำอะไรของนายวะ - ยกมือไว้
ถอยออกมา
มีเด็กอยู่ในนั้น
แอช
อย่ายิงนะ
แอช ไม่เอาน่า ออกมาเดี๋ยวนี้
ขอร้องล่ะ
แอช ไม่เอาน่า ได้โปรด
อย่ายิงเขา เขาเป็นแค่เด็ก
อย่ายิง ๆ แอช
แอช
แอช ๆ
ตอบฉันสิ
แอช
เขาถูกยิง
"หนูอยู่ตรงทางเดินตอนพ่อตาย"
"พ่อร้องเสียงดังออกมา เหมือนพ่อไม่รู้ว่า"
"จะเกิดอะไรขึ้น"
"จากนั้นก็มีแต่ความเงียบ"
"ความคิดแรกของหนูคือ"
"รู้สึกเหมือนในหนังเลย"
"หนูรู้ว่าหลายคนรู้สึกแบบนั้น เมื่อเกิดเรื่องสะเทือนใจขึ้นมา"
"อย่างน้อย หนูก็ได้ยินแบบนั้นบ่อย ๆ"
"รู้สึกเหมือนไม่ใช่ความจริง"
"รู้สึกเหมือนในหนังเลย"
"นี่แหละ นี่คือ..."
"นี่คือตอนที่ตัวละคร ไม่มีทางกลับเป็นเหมือนเดิมได้"
"ตอนที่ชีวิตทำลายพวกเขา"
"นี่คือ..."
"นี่คือฉากที่จะเป็นแผลใจ ของเธอตลอดไป"
เล็กซี่ แต่งตัวเร็ว พ่อของลูกน่ะ
อะไรนะ
รู้สึกเหมือนทั้งชีวิตของลูก ลูกถูกบังคับให้ดูแลทุกคนเลยนะ
"หนู..."
"หนูเห็นพ่อตาย"
"และสิ่งเดียวที่หนูคิดได้คือ ทำไมมันดูไม่เหมือนเรื่องจริงเลย"
"แสงไฟ"
"บู๊ตหนัก ๆ ของหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน และน้ำเสียงที่สงบ น่านับถือ"
"นับสาม แล้วยกเขานะ"
"มันเงียบมาก"
"หนูชาไปหมด หนูไม่สนอะไร"
"หนูไม่รู้สึกถึงชีวิต อย่างที่มันควรจะเป็น เพราะว่า"
"ใจหนูไม่ได้อยู่กับตัว หนูไม่ได้อยู่ที่นั่น"
"หนูแค่เห็นมันเฉย ๆ"
"แต่มันไม่จริงเลย"
"หนูสน"
"และถ้า..."
"ถ้าเหตุผลที่มันรู้สึกเหมือนหนัง เป็นเพราะ..."
"หนูอยากเชื่อว่า การสูญเสียพ่อไป"
"เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว ที่สำคัญกว่านี้"
"เรื่องที่หนู..."
"หนูยังแต่งเติมได้"
"หนูจำได้สองสามวันก่อนพ่อเสีย"
"พ่อบอกหนูว่า"
"ถ้าหนูอยากอยู่กับพ่อเมื่อไหร่"
"สิ่งที่หนูต้องทำก็แค่หลับตา"
"แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกัน"
"พ่อบอกว่า"
"ความทรงจำดำรงอยู่ เหนือกาลเวลา"
"และไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดจบ"
"พ่อบอกว่าตราบใดที่หนูยังมีชีวิตอยู่"
"พ่อก็จะอยู่กับหนูตลอดไป"
"หนูคิดถึงพ่อค่ะ"
"หนูคิดถึงพ่อ จนกระทั่งหนูหลับตา"
"แค่นี้แหละ"
"ขอบคุณค่ะ"
"ว่าไง"
ไง
ฉันแค่อยากบอกเธอว่า ฉัน...
ฉันคิดว่าละครเธอดีมากเลย
เธออาจเป็นคนเดียวที่คิดแบบนั้น
"ใช่ นึกดูสิว่าถ้าฉันเกลียดมัน แต่แคสซี่ชอบมันแทนน่ะ"
"วันนี้ทำอะไรหรือเปล่า"
ฉัน...
แค่นอนอยู่บนเตียง
ดี งั้นฉันแวะไปหาได้ไหม
ได้สิ มาเลย
โอเค ดี แล้วเจอกันนะ
- "โอเค" - โอเค บาย
ฉันรู้สึกว่า เด็กมัธยมปลายมีแต่พวกบ้า ๆ
ก็เหมือนมัธยมสองนะ
แค่แสดงออกรุนแรงกว่า
พวกปีสุดท้ายนิสัยดีมากเลย
รู้สึกยังไงบ้าง
ไม่รู้สิ ฉันไม่เป็นไร
เอาล่ะ ๆ ไม่เคยเห็นพวกเธอห้าคน อยู่กันพร้อมหน้าเลย
เราจะถ่ายรูปกันนะ
- ไม่ แม่ อย่าถ่ายรูปนะ - เอานะ ทุกคน
ชิด ๆ กันแบบนั้นแหละ สวยมาก
แม่คะ ไม่มีใครอยากจดจำเวลาแบบนี้หรอก
- สาว ๆ ตัวน้อยน่ารักของฉัน - หยุดเถอะ หยุด
"ฉันว่าละครเธอเป็นครั้งแรก ที่ฉันสามารถมองดูชีวิตตัวเอง"
"แล้วไม่เกลียดตัวเอง"
จากสิ่งที่ฉันทำไปได้
หมายความว่าไง
ไม่รู้สิ ฉันคิดว่าฉันผ่านอะไรมาเยอะ
แล้วฉันไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี
แต่เธอผ่านอะไรมาเยอะ แล้วรู้ว่าจะทำอะไรกับมัน
- ฉันก็ไม่แน่ใจนะ - เล็กซ์ ดูสิว่าเธอทำอะไรได้
ฉันทำแบบนั้นไม่เป็น
ฉันไม่รู้ว่าจะทำแบบเธอได้ยังไง
แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่า การได้ดูมัน มีความหมายกับฉันมาก
เธอคิดถึงพ่อบ่อยไหม
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันรู้สึกว่า ยังต้องเรียนรู้จากเขาอีกมาก
แล้วฉันก็คิดว่า ฉันโกรธเรื่องนี้มากด้วย
ใช่
เธอเคยโกรธเรื่องนี้ไหม
มันซับซ้อนกว่านั้นนิดหน่อย
หมายความว่าไง
ฉันว่า...
ฉันโล่งใจนะ ที่เขาเลิกมาหาแล้ว
เพราะฉันกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น
ฉันเข้าใจ
ตอนนี้ทุกครั้งที่โทรศัพท์ดัง มันจะ...
รู้ไหม
แต่เธอหาทางออกได้
เธอหาทางออกจนได้
ตอนที่พ่อฉันตาย ใคร ๆ ก็บอกฉันว่า
มีเหตุผลที่เขาต้องตาย
เรื่องนี้เคยทำให้ฉันโมโหมาก
ฉันอยากบีบคอพวกเขาจริง ๆ
แต่ฉันว่า สิ่งที่พวกเขาจะบอกคือ
เราต้องหาเหตุผลให้มัน
เราต้องหาเหตุผลให้เรื่องพวกนี้
เพราะฉันไม่อยากให้มันคาใจ ตลอดไป
ฉันทำไม่ได้ ฉันจะให้มันคาใจตลอดไปไม่ได้
มันรู้สึกไม่ดีเลย
แต่...
ฉันรู้ว่าคนอื่นถูกหล่อหลอมมาอีกแบบ
- แต่... - ใช่
มันหนักเกินไปสำหรับฉัน
- โทษทีนะ - ไม่
- ไม่ โทษที - ขอโทษนะ ฉันไม่ได้...
เล็กซี่
ฉันรับรองได้ว่า มันไม่ใช่ความผิดเขาทั้งหมด
ฉันไม่ได้รู้แน่ชัดหรอกนะ
แต่ฉัน...
ฉันแน่ใจว่าเขาตื่นมาทุกวันแล้วคิดว่า
"ฉันจะเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อลูก"
"ฉันจะอยู่เคียงข้างลูก"
แต่นั่นก็เป็นปัญหาเหมือนกัน
เพราะเขาอยากเป็นคนที่ดีขึ้น เพื่อเธอเท่านั้น
เพราะฉันรู้ว่าเขารักเธอ มากกว่าที่เขารักตัวเอง
ฉันไม่รู้ว่ามันทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นไหม
ขอบใจนะ
ไม่เป็นไรนะ
ฉันคิดถึงเธอนะ
รู้ไหมอะไรที่ตลก
เนทเลิกกับฉัน ก่อนที่ฉันจะขึ้นเวทีด้วยซ้ำ
ไม่ต้องห่วง
นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น
โทษที
ขอโทษนะ
โทษที
ว่าไง
ฉันรู้ว่าเธอคงยังโกรธฉันอยู่
แต่ฉันอยากบอกให้เธอรู้ว่า
ฉันรักเธอ
และฉันคิดถึงเธอ
มาก ๆ เลย
"จูลส์เป็นรักแรกของฉัน"
"ฉันอยากจดจำไว้แบบนั้น"
"แต่ฉันไม่รู้ว่ามันจริงไหม"
"เพราะฉันมัวแต่เมายา เป็นส่วนใหญ่"
"ฉันรู้ว่าเธอคงทำใจไม่ได้ง่าย ๆ"
"และหวังว่าเธอจะยกโทษให้ฉัน"
"ฉันปลอดยาไปจนจบปีการศึกษา"
"ฉันก็อยากพูดได้ว่า มันเป็นการตัดสินใจของฉันเอง"
"ในบางแง่ มันก็ง่ายกว่า"
"ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้ จะคงอยู่ตลอดไปไหม"
"แต่ฉันพยายามอยู่"
"ฉันจำที่อาลีพูดได้"
"ความคิดที่ว่าฉันอาจเป็นคนดีได้"
"คือสิ่งที่ทำให้ฉันพยายามเป็นคนดี"
"บางทีมันอาจจะจริงก็ได้"