AMAZON ÖZEL
HULU ORİJİNAL
Üzerimde garip bir etki bırakıyorsun
Ve bu hoşuma gidiyor
Üzerimde garip bir etki bırakıyorsun
Ve bu hoşuma gidiyor
Dünyama anlam katıyorsun
Karanlığımı aydınlatıyorsun
Evet, üzerimde garip bir etkin var
Ve bu hoşuma gidiyor
DOKUZ KUSURSUZ YABANCI
Gerçekten dört gözle bekliyorum!
Gittiğimiz bu yer, dünya çapında iki Şifalı Yaşam Ödülü kazanmış.
Ruhsal Sağlık ve Sosyal Etki.
İkinci söylediğim Onur Ödülü de olabilir.
İşin aslı, bu kadın bize devasa bir indirim yaptı.
Toplum adına ne kadar faydalı bir davranış.
İnsanları iyileştirmeyi, kâr etmenin önüne koyuyor.
Sanırım bu civardaki bazı insanlar binlerce dolar ödüyorlar.
Altın bilet bize çıktı!
Yaklaştıkça kendimi daha da hafiflemiş hissediyorum.
Güzel olacak, öyle değil mi tatlım?
-Evet. -Değil mi?
Nasıl gidiyor Zoe? Zoe!
-Efendim? -Orada havalar nasıl?
Daha iyi olmamıştı baba. Sabırsızlanıyorum.
Harika olacak.
Herkese selam! Ben Jess.
Sükûn Evi adındaki bir dönüşüm merkezine gidiyoruz.
Etiketlerdim ama sosyal medyada yoklar.
Aşırı gizemliler.
Her neyse, önümüzdeki 10 gün
meditasyon ve yoga yapıp sağlıklı besleneceğiz.
Ve kaliteli vakit geçireceğiz...
Lanet olsun! Bilerek mi yaptın?
-Yol çok bozuk, arabamın canına okuyor. -Şimdi baştan çekmek zorundayım.
-Zorunda değilsin. -Evet, öyleyim.
Bana sorarsan bu kişisel gelişim konusunu biraz abartıyoruz.
Sormadım ama ne demek bu?
Şu demek...
Tanrı'm!
Eğer sürekli iyileşirsek sonunda mükemmel oluruz, değil mi?
-Peki ya sonra? -Mükemmel bir aşağılık olursun.
Aşağılık değilim, sadece neden gittiğimizi anlamıyorum.
Gidiyoruz çünkü sorunlarımız var Benjamin.
İlişkimizle ilgili. Lanet arabandan daha önemli olmalı.
Dramatik bir şeye ihtiyacımız var.
Evet, bu çok dramatik. Süspansiyon mahvoldu. Tanrı'm!
Şarkı söylemek için güzel bir gün
Harekete geçmek için güzel bir gün
Bu güzel günde ters giden ne olabilir ki?
Sabahtan akşama güzel bir gün
Bekle beni sağlıklı yaşam!
Frances 2.0.
Hazır ol.
Evet, bekle beni.
Kaybedecek bir şey yok Sabahtan akşama güzel bir gün
Lanet bok!
Bir telefon bile açmıyorsun, öyle mi?
Kibarlık etmeye mi çekiniyorsun yoksa?
-Alo? -Selam!
Henüz Nirvana'ya ulaşabildin mi?
Hâlâ sonsuz esenliğe doğru yoldayım.
Tatlım, bu işe şans tanımalısın.
Şans tanıyorum işte, şu an oraya gidiyorum.
Bu da şans tanımak oluyor.
O lanet herifi düşünme bile.
Düşünmüyordum ama keşke dostlarım beni arayıp onu aklıma getirmeyi bıraksa.
Bunu nasıl yapabileceğime dair fikrin var mı?
Temsilcinle görüştün mü?
Hayır ama şimdi hem onu hem de işi gündeme getirdin.
Hatırlatmak istediğin başka bir konu var mıydı?
Seni sevdiğimi bil yeter. Yeni kitabın harika, sen de öylesin.
Sükûn Evi'nde 10 muhteşem gün geçireceksin.
Evet, biliyorum. Ben de öyle hissediyorum.
Yenilenmiş şekilde döneceğim.
Eminim herkes yeni hâlimi daha çok sever.
Ben bu hâlini seviyorum.
Sağ ol.
Temsilcim arıyor.
-Sonra ararım, seni seviyorum. -Tamam, ben de seni.
-Selamlar! -Frances?
-Kitap işleri nasıl gidiyor bakalım? -Vay canına! Sesin çok canlı geliyor!
Sana bahsettiğim sağlık inziva evine gidiyorum.
Pozitif bir ruh haline girmeye çalışıyorum.
Buhar odasında ölenleri aklından çıkarma.
Aydınlandıklarını sanıyorlardı ama canlı canlı piştiler.
Bu öyle bir şey değil, burası muhteşem görünüyor.
Oraya iyileşmeye gidiyorum.
Masaj yaptırırım, belki hafif bir perhiz yaparım.
Bu harika ama ne yazık ki bendeki haberler pek iyi değil Frannie.
Ne demek bu şimdi?
Bence kitabı çok güzel yazmışsın.
Gerçekten öyle düşünüyorum.
Bekle bir saniye.
Kitabı istemediklerini mi söylüyorsun?
Kolay bir yolu olmadığı için bunu direk söyleyeceğim Frannie.
Sözleşmeni feshetmek istiyorlar.
Çok üzgünüm Frannie.
Özellikle o korkunç dolandırıcıyla yaşadıklarından sonra.
Senin adına çok kötü...
Seninle bu konuyu konuşmak istemiyorum!
Buraya kadar! Benden bu kadar!
Artık bitti!
Geber lanet dünya!
Bitti artık!
Geber lanet dünya!
Tanrı'm!
Merhaba!
-İyi misiniz? -Ben...
-Yardıma ihtiyacınız var mı? -Hayır, ben iyiyim!
İyi görünmüyorsunuz.
Sessiz bir çaresizlik anı yaşıyordum sadece.
Pekâlâ... Sessizlik anlayışınız bu mu?
Ölüm perisi gibi çığlık atıyordunuz, bu yüzden kenara çektim.
-Üzgünüm, özür dilerim. -Sorun değil.
Hiçliğin ortasında, yalnız başımayım sanmıştım.
-Açıkça öyle değilmişim. -Hasta mısınız?
Anlayamadım?
Bir çeşit sinir krizi geçiriyor gibi görünüyordunuz.
Yargılamıyorum, benim ailemde de ruhsal rahatsızlıkları olanlar var.
-Öyle mi? Ben iyiyim, teşekkür ederim. -Avazınız çıktığı kadar
"Geber lanet dünya!" diye bağırmak pek normal değil.
Ne olduğunu söyleyeyim... Ateş basmıştı.
İyiyim yani. Çok teşekkür ederim.
Takviye alıyor musunuz?
Affedersiniz...
Progesterone muydu? Oldukça işe yarıyormuş.
Bu konuşmayı gerçekten yapıyor muyuz?
-Bu tavır da ne? -Tavır yapmıyorum.
Sadece hiç tanımadığım yabancıların yol kenarında durup
hormon yenileme terapisi reçetesi yazmasına alışkın değilim.
Özür dilerim. Trajik biri olduğunuzu şu an anladım, iyi günler.
-Günaydın. -Selam.
Pekâlâ.
Sükûn Evi'ne gidiyorsun demek.
-Bunu nereden çıkardınız? -Tüm yasaklı yiyecekleri almışsınız.
Ben de oraya gidiyorum!
Harika.
Bunlarla ana kapıdan geçerseniz şanslısınız.
-SENİ ÖZLEDİM -LANET OLASI BİR NARSİSTSİN
Onu da alacaklar.
Sükûn Evi'nde telefona izin verilmiyor.
-Orası hakkında ne biliyorsunuz? -Pek bir şey değil.
Ama girenler yeni biri olarak çıkıyor.
Onlara bir şey yapıyor olmalı.
Yönetici kadınla tanıştınız mı?
Hayır ama...
Duyduklarım kadarıyla tanışmak isterdim.
Söylentiye göre insanları tamamen değiştiriyormuş.
Ben de bu yüzden gidiyorum, dönüşmek için.
İyi şanslar.
-Merhaba. -Selam.
Durum piyasa ile ilgili, romantizm rağbet görmüyor.
-Sonsuza dek sürmez. -Gerginlik sırtıma iyi gelmiyor.
Frannie hadi ama!
Enerjini bu saçmalıklarla harcama. Unutmaya çalış, iyi vakit geçir.
Kahramanımın göz rengini tasvir ettiğim için feminizm düşmanı mı oluyorum yani?
Namaste. Sükûn Evi'ne hoş geldiniz.
Sizi dinlemek için sabırsızlanıyorum ama bana
bir saniye izin verin.
Jane'i öldürmem gerektiğini söylediler. Kim başkarakterini öldürür ki, kim?
Siz Frances olmalısınız. Gelin... Bir yolculuk biter,
diğeri başlar.
Kadınlardan
nefret ettiğimi nasıl söylerler?
Kadınlardan nefret edemem, ben de bir kadınım ve kendime bayılıyorum.
-Vazgeçmek için hâlâ vakit var. -Ben lütfen, geldik artık.
Aramızda çözebiliriz bence.
Çözmeye çalıştık.
Ama beceremediğimiz aşikâr.
Ya deneriz ya da...
...denemeyiz.
Senin derdin nedir?
Derdim yok. Arabanı biraz ileri al ki girebileyim.
Öylece korna mı çalacaksın?
Nasıl? Korna bu, müzik aleti değil.
Sadece basıyorsun.
Gördün mü? Tek bir nota var.
Namaste. Sükûn Evi'ne hoş geldiniz.
Aman Tanrı'm! Cildin harika.
-Ben, cildine bak. -İsmim Lulu.
-Danışmanlardan biriyim. -Hoş bir cilt.
-Tura hazır mısınız? -Evet.
-Sanırım hazırız. -Harika!
-Yakında onu almamız gerekecek. -Lanet olsun.
-Ne? -Can sıkıcı ama buna değer.
Ama ben... Nasıl yani?
Sürekli mi?
Ama bu benim telefonum.
-Hadi ama! -Onu buradan atabilir miyiz?
Sorun ne biliyor musun? Ben sana söyleyeyim.
Bugünlerde kendi karakterini öldürmek moda olmuş.
Onlar benim bebeklerim, bebek katili olmadığım için üzgünüm.
Karakterlerimi yaralamıyorum bile!
Kaydınızı yaptıktan sonra kortizol seviyenizi
düşürmek için orman banyosunu öneririm.
Vay canına! Kulağa hoş geliyor.
Ödüllü botanik bahçemiz var.
Daha önce tehlikeli olduğumu söyleyen olmamıştı.
Ben nasıl tehlikeli olabilirim?
-Affedersiniz. -Hayır, ben özür dilerim. Sorun değil.
-Adım Carmel. -Evet.
Tabii, anlıyorum. Ben de az önce çocuklarımla telefondaydım.
-Onları çok özledim! -Evet.
Hayır bu...
Şey yapmıyorum...
Bu, bir iş görüşmesi.
Bir işte çalışıyorum ve bu yüzden çocuk falan...
Küçümsemek istemem ama...
-Telefona bakmam lazım. -Evet, tabii.
-İlginiz için teşekkürler. -Evet, anlıyorum.
Carmel, her şey iyi olacak söz veriyorum.
Telefonunda değiller.
Burada
ve buradalar.
Çok güzelsin.
Buradaki herkes böyle güzel mi?
-Aslına bakarsan, evet. -Vay canına.
Sen de buna dâhilsin Carmel.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Pekâlâ, tamam mı?
-Hayır, bir şey daha yapmam gerek. -Olmaz, hayır.
Bir şeye bakmalıyım.
-Frances... -Bu gerekli.
Gerekmediğini hayal et. Çünkü ihtiyacın yok.
Gerçekten de ihtiyacın yok.
Mesele şu ki bir işim çıktı, o yüzden gitmem gerekiyor.
Her zaman bir iş çıkar ama artık buradasınız.
Burada ol
Frances.
Bu konuda çok iyisin.
Şurayı imzalayın lütfen.
Merhaba, biraz öncesi için özür dilerim.
-Ben Frances Welty, öyle demek istemedim. -Hayır, hiç sorun değil.
Frances Welty mi? Yazar olan Frances Welty mi?
Kime sorduğunuza göre değişir.
-Bana sorun, ben her şeyi okudum! -Evet, sanırım artık gidiyoruz.
Sonra görüşürüz ya da görüşmeyiz! Geveze, pek de konuşkanmış.
-Burası havuz bölgesi. -Oldukça güzel.
Ve...
Tanrı'm! Yine mi sen?
Hay aksi!
-Siz Tony olmalısınız. -Evet.
İşemem gerekiyor.
Kişisel sağlık danışmanınız birazdan yardıma gelecek.
Harika.
Bilesin diye söylüyorum ben trajik biri değilim.
Fark etmez...
Müşterilerinizi araştırmıyor musunuz?
Bir suçlu gibi görünüyor.
Bence düzgün biri değil.
Neden telefonumu almak istediklerini tamamen anlıyorum.
-Sorun yok o zaman. -Ama mantıklı düşününce
ya acil bir durum olursa, bir katil ya da ayı çıkarsa?
Pekâlâ mantıken düşün, bir ayı ya da katil çıkarsa ne yaparsın?
Kahvaltı 07.00'de, öğle yemeği öğlen vakti,
akşam yemeği ise 19.30'da tüm ziyaretçilerle birlikte yenir.
Kaç ziyaretçi var?
Toplamda dokuz, oldukça samimi olacak.
Her şey muhteşem görünüyor! Şimdiden iyi hissetmeye başladım.
-Bu harika, değil mi? -Öyle.
Burası da spa'mız.
Vay canına!
Bir dinlenme tesisinde böyle bir mühendislik nadir görülür.
İşçilik olsun, ayrıntılar olsun... İnanılmaz!
Selam!
Napoleon.
Cengiz Han? Patton?
Anladım! Hayır. Napoleon Marconi benim adım.
Ben de Frances. Öylece tarihî isimler söylüyoruz sandım.
-Sanırım rehberimi kaybettim. -Çok memnun oldum.
On günlük kaçamak için mi geldiniz?
-Kendinizi yenilemek için? -Evet, kesinlikle.
Demek buradasınız. Bir an firar ettiğinizi düşündüm.
Bu da ne böyle?
Metabolizmanıza göre hazırlandı, bu yüzden kimseyle paylaşmayın.
Belirli ölçekte hazırlandı bu yüzden
-tamamını içtiğinizden emin olun. -Bu harika bir şey.
Güzeller güzeli eşim ve kızım ile tanışın. Eşim Heather, kızım Zoe.
-Merhaba. -Memnun oldum.
Ben de. Sizi hangi rüzgâr attı? Çünkü mükemmel görünüyorsunuz.
Niye öyle dediniz ki?
İltifat olarak söylemiştim.
Biraz kaplıcaları keşfe çıkacağız, belki şöyle bir ıslanırız.
Havuzda bir iki tur atarız, belki kutsal spa'ya bile uğrarız.
Size kaplıcaları göstereyim, bu taraftan.
- Ciao Frances! - Ciao !
Hadi hanımlar! Huzura giden yol.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Heather tam bir cadaloz.
Pekâlâ, odanız bu tarafta.
Vay canına! MR cihazınız mı var?
Evet, Sükûn Evi'nde her çeşit oyuncağımız var.
-Bir MR cihazı kaç paradır? -Bilmiyorum maalesef.
Duyduğuma göre burayı Bill Gates finanse etmiş.
Ya da en azından açılışında destek sağlamış.
-Bu doğru mu? -Bilgim yok.
Bir sürü şeyi bilmiyorsunuz.
-Bu nedir? -Yasal feragatname.
Buraya kadar gelip imzalamayan oluyor mu?
İlk imzalamayan siz olurdunuz.
"Müşteriler, Sükûn Evi hakkında
sosyal medya platformlarında paylaşım yapamazlar."
Peki, yeni misafirleri nasıl buluyorsunuz?
Fısıltı gazetesi.
-Gülümsemeniz etkileyici. -Öyle olduğunu umuyorum.
O nedir?
-Kan alımı, standart uygulama. -Standart mı?
Tıbbi kaydımı zaten ibraz etmiştim.
-Her ne kadar garip bulsam da. -Birkaç günde bir kan alıyoruz.
İmzaladığınız belgede bahsediliyordu.
Şifa yolculuğunuzun adımlarından bir tanesi bu.
Tamam, pekâlâ.
Hangi kol?
Hiç acımayacak.
Sen cesursun. Sen güçlüsün.
Yeniden doğacaksın.
Buraya gelince
olmak istediğin kişi ol.
Evet.
Odaklan Carmel, hadi!
Siktir!
-Çok özür dilerim! -Affedersiniz!
Hayır, ben çok üzgünüm!
Orman banyosu yapıyordum ve gelen sesi bir dere sandım.
Bu benim hatam, bunu yapmamalıydım.
-Tuvalete gitmem gerekiyordu. -Anlıyorum...
Sağlık danışmanımı hiçbir yerde bulamadım.
Gardiyana ispiyonlamayın olur mu?
Hayır! Bir saniye, gardiyan mı?
Şu Rus kadın var ya...
Tanıştınız mı?
Henüz değil. Siz?
Hayır, tanışmadım ama
sabırsızlanıyorum, hakkında çok şey duydum.
Üzgünüm, ben...
-Tanıdık birine çok benziyorsunuz. -Benzemiyorum.
Evet.
Ben Carmel.
Tony.
Sen neden içeridesin?
Kilo verme,
özgüven kazanma, ruh ve beden dönüşümü.
Peki ya sen?
Dediklerinin aynısı.
-Evli misin? -Evli miyim?
-Siktir, burası pek öyle bir yer değil. -Ne? Anlayamadım?
-Ne demek istediniz? -Oldum olası bekârım.
En azından hayatımın geri kalanında.
Burada işimi bitirmem gerekiyor, henüz tamamen bitirmedim.
Tanıştığımıza memnun oldum Chanelle.
Aynen.
Bu taraftan.
Vay canına!
Burası...
Burası cennet gibi.
Sükûn Evi'ne hoş geldiniz.
Şifa yolculuğun başladı Frances.
Son zamanlarda oldukça huzursuz hissediyordum aslında.
Evet, bunu biliyorum.
Bu harika olacak.
Hissediyorum.
Öyle olmalı.
Seni iyileştireceğiz Frances.
Seni tüm hayatın boyunca hiç olmadığın kadar iyi yapacağız.
Pekâlâ.
Tanrı'm!
Buraya nasıl girdiniz?
Kapıdan girerek.
Adım Maşa.
Sensin.
Neden ağlıyorsun Frances?
Bilirsin, bir miktar "kariyerim bitti" endişesi.
Diğer yandan menopoz.
Kötü bir ilişki ekle,
bir tutam da utanç.
Seni iyileştireceğiz.
Az daha gelmeyecektim biliyor musunuz?
Ve sonra,
buraya vardığımda,
gerçekten geri dönmeyi düşündüm.
Buradaki birçok kişi neredeyse gelmiyordu.
Cesaret gerektirdiğini düşünüyorlar.
Bazen de
hoş olmayacağını.
Sana bir şey söyleyeceğim.
Buraya gelen insanların birçoğu güzel hatta rahat bir yaşama sahip.
Buraya acı için geliyorlar.
Acı çekmek istemiyorum.
Zaten çekiyorsun.
Hayır...
Evet, evet, evet, tamam.
Ne oldu?
Hiçbir şey.
Zoe neden başka bir odada kalıyor?
Çünkü odalar iki kişilik tatlım.
-Kendi odası olduğu için mutlu. -Bunu o mu söyledi?
Kim 20 yaşındayken ailesinden uzak olmayı istemez?
Bizim 20 yaşındaki kızımız.
Özellikle de bu hafta sonu.
Sakinleş hayatım.
Tamam.
Oryantasyondan önce kaplıcaya gideyim diyorum, katılır mısın?
Sen git tatlım.
Ben koşuya çıkacağım.
Hayır, onunla henüz tanışmadım. Resmî oryantasyon bu akşam olacak.
Ama bu boktan bir iş.
Bunu şimdiden söyleyebilirim.
Yarın tekrar ararım.
- Alo? -Selam.
Lars?
Sesimi unuttun mu?
Neredesin?
Boktan bir spa merkezinde.
Yine mi?
Güzel.
- İş için geldim. -Tabii, peki.
On gün ortalarda olmayacağım.
Ne olur ne olmaz haber vereyim dedim.
-Bilmiyorum. -Lars...
Nereye gittiğin artık beni ilgilendirmiyor, değil mi?
Pekâlâ.
-Şey... -On günün tadını çıkar.
Ray.
Burada çok fazla kural var.
Birilerini gizlice dinlemek de bu listededir bence.
Telefonun neden hâlâ yanında?
Telefonum yok.
Tabii, tabii... Sadece bir saatin ve kulaklığın var.
Lars Lee.
Zoe Marconi.
Zoe Marconi'yi Sükûn Evi'ne getiren şey nedir?
Ebeveynlerim.
Peki Lars Lee'yi getiren şey nedir? Ve neden boktan olduğunu düşünüyorsun?
Hepsi öyledir, değil mi?
Şifa evleri.
Zengin insanları dolandırmak ve dolandırırken de
onları iyi hissettirmek üzerine kurulu bir sistem.
Tam anlamıyla saçmalık.
Buna rağmen buraya gelip para harcıyor ve iyi hissediyorsun.
Vay canına!
Sen ve ben arkadaş olabiliriz.
Ray bu konuda ne düşünürdü?
Merhaba tatlım, yine ben.
Bir mesaj daha bırakıyorum.
Birkaç gün ortalarda olmayacağım.
Bir şifa inziva evindeyim.
Her neyse, ulaşılamıyor olacağım. Gerçi umursamadığını biliyorum.
Üzgünüm.
Seni seviyorum.
Söyleyeceklerim...
Evet, bu kadar. Seni seviyorum.
Tony, artık telefonunu almam gerekiyor.
-Kızıma bir mesaj bırakıyordum. -Anlıyorum.
Ama kurallarımız var.
-Telefon lütfen. -Pekâlâ...
Burada olmam gerektiğinden emin değilim.
Yani olaylar çok tesadüfi oldu.
Berbat bir gün geçiriyordum.
Sonra internete "spa" yazdım.
Biraz da vakit kazanayım diye "en pahalı" yazdım,
karşıma sizin yeriniz çıktı ve buradayım.
Burada tesadüflere inanmayız.
Telefon lütfen.
Teşekkürler Tony.
Bu bizim için çok iyi olacak.
Hissediyorum.
Sen ne düşünüyorsun?
Kesinlikle şu an çok iyi hissettiriyor.
Sanırım bu kaplıcada
"Afrodizak" etkisi var.
"Afrodizyak" mı? Doğru mu? -"Afrodiz..." Bence uydurdun.
-Bence doğru söyledim. -Eminim öyledir.
Two Bunch'a kutlama yapmaya gittiğimizde olanları hatırlıyor musun?
Kaplıcada o kadar çok düzüşüyorduk ki en sonunda atılmıştık.
Hatırlıyorum, çılgıncaydı.
Hem de çok...
Tanrı'm!
-N'aber? -Merhaba!
Rahatsız mı ettim? Romantik bir anı mahvetmek isteyecek son insanımdır.
-Katıl. -Kalabalık eğlencelidir.
Bütün gün araba kullandım.
Pekâlâ.
Harika!
Kusuruma bakmayın.
-Adım Napoleon Marconi. -Merhaba!
Ben Chandler, bu da eşim Jessica.
Çok memnun oldum.
Dur biraz, sen şu Lamborghini'nin sahibi misin yoksa?
Evet.
Vay canına!
Onlardan birini kullanmak isterdim.
Hele ki olanlardan sonra.
-Pekâlâ. -Evet.
Alt tarafı
lise öğretmeniyim.
-Buraya indirim sayesinde geldik. -Bakın...
İsterseniz size bir tur attırırım.
-Belki sürmenize bile izin veririm. -Aman Tanrı'm!
-Şaka mı yapıyorsunuz? -Hayır.
Vay canına! Teşekkür ederim.
Rica ederim. Lise öğretmenliği saygı duyulacak bir meslek.
Teklif arabamla sınırlı.
-Kes şunu! -Anlamadım?
-Niyeti o değildi. -Karıma yiyecekmiş gibi bakıyorsun.
Aman Tanrı'm!
Öyle demek istemedim. Hayır, kesinlikle...
Hayır, söz veriyorum.
Endişen olmasın öyle bir amacım yok.
Mutlu bir evliliğim var.
-Ve sözümün eriyimdir. -Güzel.
Asıl ben sana dikkat etmeliyim.
-Hayır... -Çünkü benim eşim de olağanüstü.
-Öyle mi? -Evet.
Çok çekicidir. Hatta o kadar ki
insanlar bizi gördüklerinde "Kocan bu mu? Gerçekten mi?" diyorlar.
İnsanlar bir ona bir de bana bakıyor ve "Kocan bu mu? Gerçekten mi?" diyorlar.
Anladım, komikmiş.
Sen bunu duymuyorsundur çünkü karın kadar çekicisin ve Lamborghini kullanıyorsun.
-Teşekkür ederim. -Çenemi kapatacağım.
Niyetim çenemi kapamak.
Kronik olarak çenesi düşük bir insanım.
Bu yüzden eğer fazla konuşursam bir noktada boka batıyorum.
Pekâlâ, şimdi...
Şu tarafa doğru uzanacağım.
-Tanıştığımıza memnun oldum. -Biz de.
Ne olağanüstü bir yer!
Şaka mı bu?
Yalnızca bir tane. Her seanstan önce bir tane içmek gelenektir.
Ciddiyim, bir sağlık merkezindeyiz.
Bir tane sigara beni öldürmez.
Ziyaretçilerle başa çıkmamı kolaylaştırıyor.
Bu grupla ilgili bir şey var...
Ne? Ne varmış bu grupta?
Sadece...
Elektrik yüklü bir hava var gibi sanki.
Çok farklı tipler bir arada.
Maşa işini bilir.
Ne demek karışım yapıyor?
Söylenti böyle.
Misafirlerini bir kokteyl gibi karıştırıyor ve eşleştiriyor.
Beni nasıl seçti bilmem.
Cidden boka batmış olmalısın.
Sıradan pisliğin tekiyim.
-Tekrar merhaba. -Merhaba.
-Daha iyi misiniz? -Evet, teşekkür ederim.
-Bunu duyduğuma sevindim. -Sizinle paylaşabildiğime sevindim.
-Umarım harika bir yaşamınız olur. -Sizin de.
İnsanlarla iyi anlaşırım, doğuştan bir yetenek.
Namaste.
Nerede olduklarını bilen var mı?
Oryantasyonu kendimiz mi yapacağız?
Bence bizi kasten yalnız bıraktılar.
-Neden? - Law & Order 'daki gibi.
Şüphelileri yumuşatmak için aynı odaya koyarlar.
-Bekle, onunla tanıştın mı? -Evet, tanıştım.
Ne beklememiz gerektiğini söyledi mi?
Acı.
Acı eşiğim çok düşüktür.
Başka ne söyledi?
Açıkçası özet olarak bu kadardı.
Buraya acı çekmeye geldiğimizi söyledi.
Bu konuda ciddi gibiydi.
Onu görseniz...
Bir nevi büyüleyici ve gizemli tek boynuzlu at gibi.
-Anladınız mı? -Namaste.
Sükûn Evi'ne hoş geldiniz.
Şu anda dağın eteğindesiniz.
Zirveye ulaşılmak imkânsız gibi görünse de
ben ulaşmanıza yardımcı olacağım.
On gün sonra
buradan ayrılırken aynı kişi olmayacaksınız.
Sükûn Evi'nden ayrılırken;
daha mutlu, daha sağlıklı,
daha hafif,
daha özgür hissedeceksiniz.
Ve buradaki son gününüzde yanıma gelip "Evet Maşa...
Sen haklıydın! Aynı kişi değilim.
Artık o olduğum kişi değilim. İyileştim.
Özgürüm.
İyileşmemi engelleyen alışkanlıklarımdan, kimyasallardan,
toksinlerden
ve kötü düşüncelerden kurtuldum.
Ruhum ve vücudum artık temiz.
Ve asla tahmin edemeyeceğim bir şekilde değiştim." diyeceksiniz.
Çantalarımızı mı karıştırdınız acaba? Çünkü birkaç eşyam eksik de.
Evet, çikolata ve şarabın kayıp. Frances'in de öyle.
İkisi de antioksidan sayılır bu yüzden...
Benim de birkaç eşyam kayıp.
Eşyalarımızı çalamazsınız.
Artık benimsin Tony.
Benim olmayı istiyorsun.
Sana bakmamı, içini açmamı ve seni iyileştirmemi istiyorsun.
Söylesene, bunlar sana tesadüfi mi geliyor?
Cevap ver, tesadüfi mi geliyor?
Hayır.
Sorun nedir?
Çok mutluyum!
Siz hayalini kurduğum her şeysiniz.
Affedersiniz ama
sizi daha hiç tanımıyorken
kendimizi ellerinize teslim etmemizi istiyorsunuz. Hikâyeniz nedir?
Hikâyem şu:
Ben öldüm.
Buraya Rusya'dan geldim ve çalışmaya başladım.
Çalıştım, çalıştım
ve çalıştım. Tükettim, tırmandım, çalıştım.
Bir şirket kurdum. Tükettim, tırmandım, çalıştım.
İnsanlarla mücadele ettim.
Ve sonra...
Vuruldum ve öldüm.
Bir otoparkta klinik olarak ölmüştüm.
Ve şu adam...
Beni hayata döndürdü.
Göğsümü açtı ve içime ulaştı.
Tıpkı hepinize yapacağım gibi!
Mecazi anlamda.
Hepiniz buraya ölmek için geldiniz.
Sizi hayata döndüreceğim.
Ölümün içinde doğum da olabilir.
Trajedi,
lütuf olabilir.
Biliyorum çünkü bir şirket CEO'suyken aniden bum!
Birden küçük bir kız oldum ve bisiklete biniyordum.
Mutluluk ve masumiyet ile
-tekrar bir araya gelmiştim. -Affedersin!
Bu hiç uygun değil.
Neyin uygun olduğuna ben karar veririm.
Hikâyemizi biliyorsun.
Sizin hikâyeniz ölüm olmayacak.
Zoe.
Özür dilerim.
-O iyi. -Hayır, iyi değil.
Derdin nedir senin?
Lütfen ortaya gelir misin Heather?
Ortaya gel.
Huzuru bozmazsan sevinirim.
-Huzuru bozmazsam sevinir misin? -Huzuru bozmazsan sevinirim.
Buraya inziva için, kaçmak için geldik.
Hiçbiriniz kaçmayacaksınız!
Neden geldiğimizi biliyorsun!
Bizi oyun oynamaya mı çağırdın?
Lapochka.
Burası Sükûn Evi.
Hepinizle oynayacağım.
Hayal gücümü kullanmalıyım
İyi sebepleri düşünmeliyim
Yoluma devam etmeliyim
Elimden gelenin en iyisini yapmalıyım
Durum ne kadar kötü olursa olsun
O gün uyandım ve gittiğini fark ettim
Etrafım karanlık
Güneşimi karartıyor
Eski dostlarım arıyor
Ama kimseyle görüşmek istemiyorum
Boşluk beni buldu
Ve yakamı bırakmıyor
Yaşamaya devam ediyorum
Ama neden bilmiyorum
Pes etmek için çok güçlüsün
Evet, öyleyim
HULU ORİJİNAL
Yarayı bulmak, iyileşmenin bir parçasıdır.
Bu yüzden bizi seçtin, değil mi?
Birbirimizin kötü yanlarını tamamlıyoruz.
Bu, gerçekten de oldukça tehlikeli bir grup.
Kimi kandırıyorum?
Sözün bittiği yerdeyim.
Söyle bana, neden artık seni sevmiyor?
Bilmiyorum.
Arada vahşileşsem de aslında öyle biri değilim.
Gezegenin en büyük sorunu aşırı nüfus
ve özür bile dilemeden devam ediyorlar.
Hâlâ yalnız olman inanılmaz.
Buraya hiç gelmemeliydim.
-Senin için endişeleniyorum. -Endişelenmene gerek yok.
Gerektiğinden değil,
istediğim için.
Söylediğimiz yalanları düşünün.
İncittiğimiz insanları...
Sen ne istiyorsun?
Oğlumu geri istiyorum.
Olayın bu, değil mi?
İnsanları konuşturup onlara karşı koz elde ediyorsun.
Diz çökmüş yalvarıyorlar.
Kurtarılmak için yalvarıyorlar.
Protokolü başlatın.
Çiçek açıyorlar.
Kendimde değilim sanki.
Lars'ın kim olduğunu bilmiyorum ama sıradan bir ziyaretçi değil.
Senin durumun daha kötüye gidiyor gibi.
Korkacak hiçbir şey yok.
Hepimiz burada öleceğiz.
Maşa deli mi yoksa ne yaptığını biliyor mu?