INIHAHANDOG NG NETFLIX
2011 ISANG ARABAL NG DAMASCUS, SYRIA
-Natalo ka! -Nandaya ka!
Hindi!
Oo nga pala, 'di ito hapunan. Sorpresang birthday party mo ito.
-Galit ako sa'yo. -'Wag mong sisirain para sa kanila.
Maligayang bati!
Ba't 'di ka nagulat?
Parang alam mo na yata, mahal?
Siyempre hindi, 'di ko alam.
Maligayang kaarawan, mahal.
Salamat, mama.
Punta ka na sa kuwarto mo't magpalit ka ng damit.
Okay, halina at tayo'y magsikain na.
Nagsisimula na ang rebolusyon ng Syria.
Nasa kalsada'ng lahat ng tao,
hinihiling ang pagpapatalsik kay President Bashar al-Assad sa Damascus.
Magkakasamang Sunnis at Alawites.
Sara, ano 'yan? Samahan mo kaming sumayaw.
-Mamaya. -Ano'ng pinapanood mo?
Nagsisigawan ang isang grupo ng mga babaeng Syrian…
Sabi ko 'wag kang manonood ng ganyan.
Realidad ito, mama.
Natutulad tayo sa Tunisia, Egypt at Libya.
Walang mangyayaring ganyan sa Syria.
Nagagalit na ang mga tao--
Halika na, mahal.
-Nakakabagot ang party. Ayaw ko. -Halika, para sa kapatid mo.
Tito, sige na.
Lahat kayo, "cheese".
Cheese!
Nagpapasalamat ako sa Diyos, biniyayaan ako ng tatlong anak na babae,
mas malalakas kaysa sa libong lalaki.
'Wag nating kalimutan kung gaano sila kasuwerte na ako ang ama nila
at coach nila.
Hayan na.
May dalawang linggo na sa kuwalipikasyon ng National Championships,
Humusay ang kakayahan ni Yusra sa 100m butterfly.
Congratulations, Yusra.
Pero nanalo rin si Sara.
Oo, malakas si Sara at isang lider na kagaya ko.
Si Yusra naman ay may disiplina, lakas at pagsisikap.
Siya ang powerhouse ko.
-Paano naman ako? -Ikaw Shahed, ang darling ni Daddy,
ang munti kong mandirigma.
Mga bisita ko, ako ang unang ama sa kasaysayan
na may tatlong anak na babaeng lalangoy sa Olympics.
2015 PAGKARAAN NG APAT NA TAON
-Uy, 'di mo ba pinsan 'yon? -Nizar.
Nizar!
-Kumusta? -Ayos lang. Magpatugtog ka sa'min.
-Ano? -Magpatugtog ka sa'min.
-Magkano? -Ibibili kita ng shot.
Para sa inyo ito.
Sige, Sara, sige! Talunin mo siya!
Ipakita mo kasi sa'kin.
Huwag, 'wag n'yong gawin 'yan.
Sabi nang 'wag n'yong gawin 'yan, eh.
Gabi na, umuwi na tayo.
Bakit?
Dapat nasa pool na tayo nang 6:00 a.m.
Tingin mo, makakapagsanay pa tayo?
-Kung gusto kong umabot sa Olympics. -Sa Olympics?
Para kanino ka lalangoy?
Wala nang natirang bansa.
Wala na ang Syria! 'Di mo ba napansin?
Masyado pang maaga.
Ano 'yon?
-Ano nga? -Patay na si Razan Haddad.
Dahil sa bomba.
Nasa Facebook.
Diyos ko…
kakakita ko lang sa kanya.
Kita mo? Kayâ dapat umuwi na tayo.
Kayâ dapat mas mag-party pa tayo.
Sara, mag-ingat ka. Bumalik ka rito sa loob.
Nakakairita ka. Hala, pwede mo naman akong tulungan.
Razan Haddad! 'Di ka namin makakalimutan!
Paalam!
'Musta, maganda.
'Musta mga dilag.
Samahan n'yo kaming uminom. Ayaw n'yo ba sa mukha ko?
'Di ba kami guwapo para sa inyo?
Ayaw ko rito sa kalapit-bahayan natin.
Saan kayo galing?
Hindi ba masyado nang gabi?
Sara, tahimik ka lang, ingat ka.
Akin na ang susi.
Magigising sina baba't mama.
Lulu.
'Musta ka na, mahal?
'Wag kang matakot.
'Gandang gabi, mahal.
Alam n'yo kung ano'ng oras na?
Alam n'yo ang gagawin ng ama n'yo 'pag nalaman niya?
Patawad.
Nabalitaan mo na 'yung kay Razan Haddad?
Oo, nabalitaan ko na.
Pagpalain nawa ang kaluluwa niya't bigyan ng lakas ang ina niya.
Halika na, mahal. Matulog ka na. May ensayo ka pa sa umaga.
Gaano ako kabilis?
Pagód ka.
Gaano ako kabilis, baba?
Coach. Hintayin kita sa bahay.
Heto na si Michael Phelps sa 100m fly,
ang ikapito niyang gintong medalya sa Laro. Lane five si Phelps.
Kita mo? Arm propulsion lahat, hindi sipa.
Nagpunta siya ng Sydney, noong 15 taóng gulang siya.
Pero heto na si Phelps!
Ang pinakabatang American swimmer na lumaban sa Olympics.
Nagawa niya! Isang bagong Olympic record.
'Di ka tunay na atleta maliban kung Olympics ang pangarap mo.
'Di ikaw ang kakatawan sa'min sa National sa pagkakataong ito.
Mas mahusay ang bilis nina Yusra at Arwa kaysa sa'yo.
Umaayon ang lahat kay Michael Phelps dito sa Beijing.
-Nagpunta na ng Hannover, Germany si Hala. -Ano?
-Mag-isa lang niya pumunta. -Ba't 'di niya sinabi sa'tin?
Ia-apply niya raw ang pamilya niya.
'Pag wala ka pang 18, ihihingi mo ng permiso ang pamilya mo.
Ba't kayâ 'di niya sinabi sa'tin?
Kadiri ka.
Ipapaskil ko!
'Wag na, ayaw ko'ng mawalan ng mga tagasunod.
Mga ID.
Omar?
Taga-Duma ka? Ano'ng ginagawa mo rito?
Ba't ka tumatawa?
-Kailan naging ilegal ang pagtawa? -Akin na ang ID mo.
-Pasensya na po, 'di niya sinasadya. -Tumahimik ka.
Hindi ako nambabastos.
'Wag kang madaldal. Naintindihan mo?
Itaas mo ang braso mo.
-Ginagawa mo 'yan sa kapatid mo? -'Di kita kapatid.
Kapatid mo 'yon?
Tumayo ka.
Yalla.
Itaas mo'ng braso mo.
Mga sniper!
Tingin kayo sa taas!
Dali, may mga tao sa bus.
'DI MAWAWASAK NG EROPLANO NINYO ANG PANGARAP NAMIN
'Di pwedeng magbiyahe sa sarili nila sa Europe ang mga anak ko.
Ano'ng nangyari sa malalakas na anak na pinalaki mo?
Pangatlong kaibigan ko si Razan na namatay ngayong buwan.
Ang daming beses na naming naharap si kamatayan.
Papuntahin mo na'ng Germany si Yusra bago pa siya maging 18.
Pero ang problema, masyadong mapanganib, mahal.
Sana nga makabiyahe ka.
Kasi namimigay ng visa sa mga Syrian ang mga taga-Europe.
Napakadali mama. Punta kami ng Germany, ta's i-apply namin kayo ng reunion,
sabay-sabay kayong makakabiyahe. Madali.
Hahayaan ko kayong mameligro,
sa mapanganib na parte ng Europe para lang isabay kami?
Ginagawa 'yon ng lahat. Nagawa ni Hala. Madali lang daw sabi niya--
Mahal, dito ka.
-Black-out sa buong distrito. -Takót ako sa dilim.
'Wag kang matakot, anak.
Sana tumagal ang baterya ng kotse.
Yalla, kita mo? Kain na.
Sana makabalik na tayo sa Darayya.
-Mapanganib pa rin sa Darayya. -Mapanganib sa buong Syria.
At 'di mapanganib na mamasyal kayo ng kapatid mo sa Europe?
Oo, 'pag naroon na kami ligtas na tayo.
Kung aabot ka roon.
At kung umabot ka, ano'ng gagawin mo?
Refugee? At sisirain n'yo ang karera n'yo sa paglangoy?
Iyon lang ang paraan.
Akala niya magaganda ang ideya niya.
'Di kayo pupunta.
Tapos na ang usapan.
Kung ako lang ang 17, hahayaan mo'kong umalis.
Ang mahal mong si Yusra ang ayaw mong isapalaran.
Baba, 'yung kay Sara…
'Wag mo nang isipin.
Magpokus ka.
Mag-isa mo sa tubig. Ito ang laban mo.
Dapat kang manalo. 'Wag kang mabait.
May mithiin ka, dapat mo 'yung maabot.
Magpokus ka sa lahat ng bagay na may kontrol ka.
Ang simula.
Ang streamline.
'Yung sipa sa pader. Ang paghinga.
Hanapin mo'ng lane mo. Languyin mo ang karera.
Magsihanda na kayo.
Yusra!
Dalawa ang namatay sa may football field.
Baba.
Pupunta ng Germany si Nizar.
Nizar?
Kasama niya kami't poprotektahan niya kami.
Wala akong tiwalang kasama kayo,
lalo na't papuntang Germany.
Pero pinsan nila si Nizar.
-Alam mong 'di niya sila iiwan. -Kanino ka ba pumapanig?
Hindi ito tungkol sa'tin. Tungkol ito sa mga búhay nila.
Wala na silang kinabukasan dito.
'Di summer camp ang pupuntahan nila. Nanay ka ba talaga?
Kita mo naman ang sitwasyon papa. Mula masamâ, naging mas masamâ pa.
Paano ako aabot ng Olympics, kung 'di ako makalangoy?
Pangako, pagdating ko sa Europe. Magsasanay pa rin ako.
Nag-aalisan na'ng lahat ng swimmer.
Kita mo? Gusto kong umalis. Gusto kong magsanay pa.
-Sasamahan ko kayo. -At iiwanan mo sina Mama at Shahed?
Paano na'ko 'pag may nangyari sa kanya?
Walang mangyayari. Sasamahan namin siya ni Nizar.
Pangako.
Salamat, baba.
'Wag mo'kong pagmukhaing sinungaling.
'Di ako sasáma sa inyo.
Okay? Maginaw doon, at ayaw ko ng ginaw.
'Di ako marunong ng German. English ang alam ko. May sponsor si Romy sa Canada.
Tutulungan ako sa papel, para makapunta ako sa Toronto.
Balewala rin 'yan.
Mas maginaw sa Canada kaysa sa Germany. Bahala ka na!
Tama ba siya?
'Di ko alam.
Mas maginaw sa Canada kaysa Germany?
-Oo naman. -Berlin ang isipin mo imbis na Germany.
DJ capital ng mundo, puro party doon nang buong weekend,
mga underground club.
Berghain.
-Paano mo alam ang Berghain? -Siyempre alam ko.
Kailangang mapunta ng Europe si DJ Niz.
Mas marami ang makikinig sa mixes mo.
'Wag kang mag-Europe na 'di kasama ang dalawa mong paboritong pinsan.
Pero 'di kayo ang paborito kong pinsan. May iba akong pinsan na mabait sa'kin.
Sige, 'wag ka nang sumáma sa'min.
Punta kayo ng Istanbul para sa tourist visa.
Kung may magtanong, mga turista kayong magbabakasyon sa Turkey.
Hanap kayo ng smuggler na dadalhin kayo sa Bulgarian border.
Mas mahal ito kaysa tumawid ng dagat, pero mas ligtas naman.
-Sampung libong Euro, ingatan n'yo. -Paano ka nakakuha nito?
Inutang ko.
'Di ba masyadong malaki, baba? Magtira ka ng sa'yo.
Dadagdagan ko pa sakaling maipit kayo.
Pero kung 'di kayo maipit, ikaw ang makipag-usap.
Oo naman. 'Wag kang mag-alala, tito.
Para sa'yo ito.
Sabihin mo sa mga tao na ikaw ay lumaban para sa bansa mo.
Maiintindihan nila 'yon.
Ikaw din, Sara.
Pwede ko hiramin ang Converse mo?
Masyadong malaki para sa'yo, saka dadalhin ko ito.
Pwede ko gamitin ang nail polish mo?
Hindi, baka masira mo.
Pwede ba'kong sumáma sa'yo?
Sino'ng mag-aalaga kay Lulu?
Ito 'yung ginawa ko para sa'yo.
Ginawa mo ito?
Para tulungan kang makapunta sa Germany.
Ay, ang galing mo naman.
Dadalhin ko ito.
Ikulong na natin si Lulu bago niya dumihan ang kama mo.
Lulu.
-Tulungan mo kami. -Ano'ng ginagawa n'yo?
Lumilipad si Lulu.
Noong ipinanganak kayo…
Nagpasya akong ibigay sa inyo ang mga bagay na wala ako.
Kalayaang mamili ng gusto n'yo sa búhay.
Nang ipikit ko ang mata ko't inisip ang kinabukasan n'yo…
Nandiyan na siya.
'Di ko kayo naisip na naka-trahe de-boda gaya ng ibang ina…
'Sensya na, naantala ako.
-Ano'ng nangyari? -Naiwan ko pasaporte ko.
Ay habibi…
Gusto kong makatapos kayo sa pinakamagandang unibersidad…
'Wag kang mag-alala. Mga kapatid ko na sila. Ako'ng bahala sa kanila.
Halika rito.
Magkaroon ng trabaho't magaganda ang búhay,
'yon ang pangarap ko sa inyo.
Magkakaroon din kami niyan, mama.
-Sana lang. -Sana lang.
Hay, ang mahal ko.
-Babantayan ko siya, okay. -Ingatan mo rin ang sarili mo.
Tawagan n'yo kami agad pagkadating n'yo, okay?
Alam mo bang mahal kita?
-Alam ko. -Alam mo ba talaga?
'Wag na kayong umalis. 'Wag na.
Magkikita rin tayo sa Germany.
Pangako, malapit na.
-Pasaporte, saan kayo pupunta? -Istanbul.
Laptop, telepono…
Magbiyahe kayo nang ligtas.
Laptop, telepono, computer.
Protektahan kayo ng Diyos.
Sa mga pasaherong lalapag sa flight number 221 sa Istanbul via Beirut,
pumunta na kayo sa gate ngayon.
Maligayang pagsakay sa lipad papuntang Istanbul.
Nais namin kayong paalalahanan
na pag-aari ng airline ang mga life jacket.
Anumang pagtatangkang kunin ang mga ito
ay akto ng pagnanakaw, at kayo ay uusigin.
At nais ipaalala sa inyo ng airline
na kayo ngayon ay mga walang tirahang refugee na.
'Di tayo mga refugee.
May tirahan tayo.
Isang kuwarto po.
Ah, okay.
Ganito n'yo pala gusto.
Oo, kami ni Yusra sa kama, ikaw sa sahig malapit sa pinto
para protektahan mo kami gaya ng sabi mo.
Masanay ka na.
Ang galing.
Kita ko sa Facebook na may plazang pinupuntahan ang Syrians. Puntahan natin.
Káya mong gawin lahat ng pinapagawa?
Ito 'yung pinangako mo kay baba.
-Oo nga. -Okay, bahala ka.
-Tinago mo 'yan? -Oo, 'pag walang nakatingin.
-'Di 'yon ang narinig ko! -Ano'ng narinig mo?
-Yalla! -Ano nga?
'Wag mong saktan kapatid ko!
Kama ko 'yan!
-Kama ko 'yan! -Dito ako matutulog.
Kama ko 'to.
Tama na. Ano?
Sa sahig na nga ako.
Mahal ko kayo.
Naghahanap kami ng smuggler.
May kilala kang mapagkakatiwalaan?
Tatawirin natin ang tulay.
Doon tayo galing.
May dalawang milyong Syrian ang Turkey at wala siyang makita ni isa.
-Nandito pa rin tayo sa Europe. -Saan tayo pupunta?
Mali ang dinaanang tulay.
Magbago tayo ng plano. 'Wag na si Nizar, sundan sila.
-Ano? -Simula ngayon, hati na tayo sa paggabay.
Kailan ba ako naging gabay n'yo?
Kita mo? Kami na dapat ang gabay sa simula pa lang.
May mga SIM card sila.
-Marunong kayo ng English? -Kaunti.
Gusto namin ng Europe SIM card.
Tatlo.
Huh? Ba't sila nakaganyan?
'Di nila mabenta ang suit, kayâ nilagyan nila ng life jacket.
-Magkano? -$2,000 bawat isa.
-$2,000? -Oo.
Pwede niya raw tayong dalhin sa Lesbos sa bangka.
Ihahatid tayo ng bus sa dalampasigan, $2,000 bawat isa.
Kalahati ngayon, kalahati pagdating.
Sinabi ni baba na 'wag magbangka.
Nakakatawid naman daw ang mga bangka.
Alam mo ba kung gaano katagal ang Bulgarian route?
Ewan ko, pinakamadali na siguro ito.
Isang bangka, ilang oras lang, ta's nasa Greece na tayo, sa Europe.
Magbabangka pala tayo, at may nag-iisang Mardini na 'di makalangoy.
-Mali ka, nakakalangoy ako. -Sumáma na tayo sa kanya.
Walang phone, GPS, bukas na kurtina, pagkain at banyo.
-Walang banyo nang sampung oras? -Okay lang.
Yalla.
Kaibigan, ang pera, dolyar, Euro, datúng…
Dolyar, Euro. Okay?
Isa?
-Dalawa. -Ikaw?
-Dalawa kami ng kapatid ko. -Okay.
Isang libo?
Sige.
Mga anak ko sila.
Euro, datúng, dolyar.
Yalla.
Babâ kayong lahat, magdadala ako ng bangka.
Babâ kayo.
Babâ.
Bababâ tayo rito?
-Okay ka lang? -Oo.
Kumusta!
Marunong ka ng English?
Oo.
Babae ba o lalaki?
Babae siya.
Ang cute niya!
Kumusta!
Ako si Emad. Kumusta kayong lahat.
Ako si Yusra.
Ako si Sara, ate niya. Galing kaming Syria.
-Mga Syrian kayo? -Oo, mga Syrian.
-Ako si Nizar Mardini. -Kumusta.
-Ano'ng pangalan mo? -Ninar.
-Tagasaan kayo? -Afghanistan, Kabul.
Pero ang lalaking ito'y galing ng Somalia.
Sinundan niya ako simula pa Iran.
Siya ang sumunod sa'kin. Gusto niya ang luto ko.
Dati akong tagaluto sa isang restaurant.
-Ako si Bilal. -Kumusta.
Mamimiss ko siya 'pag punta ko ng Berlin.
Pupunta rin kami ng Hanover, Germany. May kaibigan kami roon.
Tagasaan ka?
Galing kami ng asawa kong si Onnab sa Sudan. Pupunta kami ng Sweden.
Kumusta, ikinagagalak ko kayong makilala.
Ikaw naman? Tagasaan ka?
Taga-Eritrea ako.
Anon'ng pangalan mo?
Shada.
Pupunta kami ng UK.
Kumusta ka.
Nasaan ang smuggler?
Sana makabalik na siya.
'Wag mong sasagutin. Mag-aalala sila kung nasaan tayo.
-Mag-text lang ako sa kanila? -'Wag, ano sasabihin mo?
May nakita akong shooting star.
Anghel na nagtapon ng sigarilyo niya
para 'di siya mahúli ni Allah.
Ba't kailangan mong sirain ang lahat palagi?
Salamat.
Arsenal.
-Ayos ka lang? -Oo, ayos lang.
Sigurado ka?
Oo, kahapon ito, pero ayos ako. Wala ito.
Patingin ako.
Nasasaktan ka riyan? Sandali lang, puputulin ko iyan, madali lang.
-Ganito. -Huwag!
'Di nakakatawa.
Eh, ba't ka tumatawa?
Bababâ tayo.
Yalla.
Halina kayo.
Yalla.
-Okay, pwede na kayong umalis. Okay? -Ngayon na?
Ngayon na, walang coast guard.
Walang problema.
Okay. Isang tao, isang bag.
Isang tao, isang bag.
Okay?
-Pwede mo bang dalhin ang anak ko? -Bitbitin siya?
Kunin mo ang bag.
'Wag, makinig ka.
Tingnan mo nga 'yan. Imposible. Ang dami namin.
'Di kami sasáma.
Halika na.
-Binayad natin ang lahat. Halika. -Hindi.
'Wag maingay, walang problema.
Masyado tayong marami. Kailangan ng isa pa. Isa pang bangka.
'Di na kasya.
-Sa loob! -'Di na kasya sa bangka.
'Wag sisigaw. Madidinig tayo ng pulis.
-Hintayin n'yo ang iba pa. -Dali na!
-Kailangan ng isa pa. -Siksikan kami rito.
Okay, tingin kayo.
Kaliwa ta's kanan.
Ito, harap, likod. Okay? Bagalan lang.
'Wag mabilis, okay? Bagalan lang.
Kaibigan, 'di gumagana.
Ba't 'di gumagana 'yan?
Nagbayad kami ng $2,000.
Sira'ng bangkang 'to.
-Okay, umalis na tayo. -Babâ kayo.
Teka, 'di siya sasáma sa'tin?
Sara? Paano kung 'di sila marunong lumangoy?
Sino'ng marunong lumangoy dito?
Sino'ng marunong lumangoy?
'Yung mga nakataas ang kamay pumili kayo ng mga nakababâ ang kamay.
Tungkulin n'yong tulungan sila, responsibilidad n'yo 'yon.
'Yung nakataas ang kamay, tulungan ang mga nakababâ ang kamay.
Shada.
Ayos lang.
Dalawa kami?
Oo.
Nizar.
Magkakasama tayo rito. Magtulungan tayo.
Magkakasama tayo rito. Tutulungan natin ang isa't isa.
Mabait ang Diyos.
Magtiwala kayo sa Diyos.
Sira ang bangka. Sira nga talaga ito.
Diyos ko, lulubog tayo!
May tagas.
Dahil sa alon 'yan. Ayos lang.
Punô na ng tubig.
Hindi 'yan lulubog.
Hindi tayo lulubog.
Káya natin ito, okay? 'Wag mag-alala.
Baba…
'Wag kang matakot, anak.
Ba't? Ba't huminto ang makina?
-Ba't huminto ang makina? -Hinahon lang!
Lahat kayo, hinahon lang, okay?
Hinahon lang.
Hinahon lang, okay lang 'yan.
Sige.
Emad.
Isa pa.
Sige.
Sinusubukan namin. Sapat ba'ng gas natin?
Oo, gas 'yan. Maganda 'yan.
Magiging maayos tayo, okay.
-Bilal. -Okay.
Hawakan mo.
Paraanin n'yo ako.
Umupo ka. Dapat mabalanse ang bangka.
Ingatan n'yo ang mga bata. Ang mga bata!
Makinig kayo. Nag-aral ako ng mechanical engineering.
Alam ko ang mechanical engineering. Kukumpunihin ko'ng makina.
Hinahon lang.
-May alam ka ba? -Sir, alam mong gawin ito?
Ewan ko, pero susubukan ko. Nasa unang taon pa lang ako.
Mabait ang Diyos.
Pagpalain siya na nagbigay ng sasakyang ito,
na 'di naman káya sa sarili namin.
Ito ba?
Babalik tayo sa Panginoon.
Ibalik mo ngayon 'yan.
Hilahin mo!
Pagaanin mo'ng paglalakbay na ito't bawasan ang distansya.
Panginoon, ikaw ang aming gabay sa daan at tagaprotekta ng aming pamilya.
Humihingi kami ng masisilungan sa hámon ng paglalakbay na ito
mula sa mga masasamâ…
Masyadong mabigat.
Lahat ng 'di kailangan sa dagat, itapon lahat ng 'di kailangan.
Itapon lahat!
Masyado tayong mabigat!
-Salukin ang tubig! -Sige na!
Alisin natin ang tubig.
Bilisan natin!
Salukin ang tubig!
Paulit-ulit na lang tayo.
May network ako. Ang mga coast guard. Tumutunog.
Hello?
Tulong. Kailangan namin ng emergency assistance.
Nasa bangka kami, naipit sa Ayvalik, Turkey at Lesbos.
Tumirik ang makina namin.
Nasa teritoryo kami ng Greece!
-Teka, pwede ba kayong bumalik? -Hindi na kami makakabalik pa.
'Di mo nauunawaan. May mga bata, mga babae. Mamamatay kami.
Pakiusap, 'di mo nauunawaan. Mamamatay kami. Pakiusap, hello?
Wala raw sa patakaran nila.
Salukin ninyo ang tubig!
Abdo. Akin na ang kutsilyo mo!
Umupo kayo! Balansehin n'yo ang bangka!
Sara, ano'ng ginagawa mo?
Akin na'ng lubid.
Sara!
Sara, umupo ka.
Sara, ano ba iyan?
Pagaanin natin ang bangka.
Pakiusap!
Sara.
-Magsalok ka lang. -Okay.
Sara!
'Wag, Yusra! Parang awa mo na, 'wag mong gawin 'yan!
'Di ko siya iiwanan sa tubig, pabayaan mo'ko!
-'Wag, Nizar. Pigilan mo siya. -Ano'ng gagawin ko?
Kung tatalon ka, tatalon din ako.
Huwag!
Tama si Sara. Masyado tayong mabigat.
'Di ako marunong. Tatalon din ako kung marunong ako.
Ayos lang.
Huwag!
Ano'ng ginagawa mo?
Nababaliw ka na ba?
Gumana na! Gumana ang makina!
Umandar ang makina!
Kapit ka, Nizar.
Lumulubog tayo!
Sara, umandar na'ng makina! Halika na.
Hindi. Lulubog ang bangka.
Masyadong mapanganib.
Sara!
Hanapin mo'ng lane mo.
Languyin mo'ng karera.
Bulletproof ako
Walang mawawala…
Dadaplis…
Iputok na…
Yusra!
Tingnan mo.
Malapit na! Kita ko na ang lupa!
Hilahin n'yo. Yalla.
Unahin ang mga babae't bata
Nakaligtas tayo!
-Kumusta po. -'Musta, sir.
-Pwede kaming makahingi ng tubig? -Bawal ang refugee.
-May pera kami. Magbabayad kami. -Bawal ang refugee.
Tara na.
May gripo.
May tubig dito.
Dali, may tubig dito.
Dalhin ang mga bata.
-Ikaw na. -'Di, ikaw na.
-'Di. -Habibi, ikaw na.
Patapusin mo siya.
Okay, uminom na tayo.
-May miss call sa nanay n'yo. -May telepono ka pa?
-Pwede n'yong gamitin ang sa'kin. -Okay.
Ilang beses ko kayong tinawagan. Okay lang kayo? Nasaan kayo?
Sa Lesbos, nasa Europe kami mama.
Salamat sa Diyos. Pinagdarasal ko kayo araw-araw.
Pagpalain ka, Tita. Balitaan mo ang nanay ko't alagaan siya.
Umiiyak si mama.
Yalla, Shahed!
Natanggal si Joey sa American Idol, at 'di talaga patas.
At miss ko na--
Hahanap tayo ng charger.
Salamat.
Sige dito n'yo lang ilagay 'yan. Marami kaming supply.
-Salamat. -Para sa bata.
Maraming salamat. Salamat.
-Salamat. -Walang anuman.
Okay. Para sa'yo.
-Salamat. -Walang anuman.
Ah, 'yung may naka-print.
May nakita akong seagull sa ibabaw natin.
Ang tagal tayong hinintay nito.
Para bang ginagabayan tayo nito.
Walang alam sina mama at baba kung nasaan tayo.
At ba't 'di natin sinagot ang tawag.
At kung gaano katangang mamatay ang swimmers sa dagat.
Alam mo kung ano'ng gagawin ni baba 'pag nalaman niyang tumalon ka?
Ipagmamalaki niya 'yon.
-Isang tsaa para kay Sara. -Salamat.
Tsaa para sa'kin.
at isa, dalawa, tatlo, apat… 125 na asukal…
-Tatlo. -Para kay Sara.
Ang ginawa n'yong dalawa sa dagat,
napaka…
Patawad at 'di ako tumagal doon.
'Di ko alam kung paano n'yo…
Nauna siyang tumalon sa dagat.
Isa siyang superhero.
Sang-ayon ako.
Dapat sinabi n'yo sa'kin, mga propesyonal na swimmer kayo.
Kung may kailangan kayo, tanungin n'yo lang ako.
Kailangan kong liguan ngayon ang buhok ko.
-Punô ito ng asin. -Ah, may paliguan sa likod ng gusali.
Talaga?
-Pero napakahaba ng pila. -Pila?
Talaga? 'Di pumipila ang superhero.
Okay.
Hahanap ako ng paliguang walang pila.
-Yalla, tara na. -Ano'ng ginagawa mo?
-Dapat mukhang European kami. -At mayaman.
Makikita mo ngayon na mapera ako.
-Ayusan nga natin siya. -Huwag.
-Alisin mo ito. -Magtiwala ka sa'min.
Ayaw ko.
Tingnan mo'ko.
-Ano 'yang buhok mo? -'Wag na.
Ang pangit.
Para kang negosyanteng ipinagmamalaki ang sarili niya.
-Mukha na'kong European. -Tara na.
Sige.
Ciao.
Wala silang alam na maraming namamatay sa dagat na 'yan.
Paano tayo pupunta ng Germany?
Sundan nating lahat ang riles ng isang lungsod sa isa pa,
mula Greece, Macedonia, Serbia at Hungary.
Austria, papuntang Germany.
Mas ligtas kung magkakasama tayo.
Mukhang masamâ ito.
Bakit sa UK?
Naroon ang asawa mo?
Patay na ba siya?
Ang asawa ko ay
'di mabuting tao.
'Di ka naka-hijab. Lumalangoy ka.
Wala pa'kong nakitang kagaya mo dati.
Isang propesyonal na swimmer ang ama ko.
Lumangoy siya para sa Syria, at gustung-gusto niya 'yon.
Pero kinailangan niyang huminto.
At puro mga babae ang anak niya, kayâ sinanay niya kami.
Siya ang coach namin ng kapatid ko.
At ikaw ang ambisyon niya.
Oo.
Gusto ko iyon. Mahal na mahal ko'ng lumangoy.
Parang doon ako nabibilang.
At…
balang araw, gusto kong lumangoy sa Olympics.
Sana nga sa, Rio.
Pero parang ang layò-layò ngayon.
'Di ko alam kung kakayanin ko.
Naniniwala akong káya mo.
Ano'ng gagawin mo sa Hanover?
Dadalhin ko'ng buong pamilya ko roon.
Tapos?
'Di ko alam. Kakanta ako, magtatanim ng punò.
At gusto kong mag-aral.
Sining, siguro.
Gusto ko ring mag-aral. Literatura.
Kailangan ko ring humanap ng trabaho, magpadala ng pera sa bahay.
Sa asawa mo?
Hindi, hindi ako kasal.
-Ikaw ba? -Hoy.
Bigyan mo'ko ng kinasal na superhero.
-'Di ba kinasal si Superman kay Lois Lane? -Nag-English ka?
Babaeng superhero.
Hoy, marunong ka ng English?
-English? -Oo.
Pagtawid n'yo sa Tabanovce, ikukulong kayo.
Sino?
Mga pulis ng Serbia.
Kukunin nila 'yung fingerprint n'yo.
Pagkakuha nila sa fingerprint, tapós kayo.
Pwede ko kayong dalhin sa Hungary.
Walang pulis. Walang fingerprint. Walang problema.
-Magkano? -Limandaang Euro bawat isa.
-Okay? -Sige.
Gagawin ba talaga natin ito?
-Alis. -Alis kayo.
-Bawal sa Hungary. -Alis kayo sa truck ko.
-Alis. -Makinig.
Magsilayas kayo!
-Pero nagbayad kami. -Ibalik mo pera ko!
-Dinig n'yo ako? -Alis.
Tumigil ka.
Sabi n'yo dadalhin n'yo kami sa Hungary. Nasaan kami?
'Di ko alam.
Pumunta na lang tayo rito.
Ano'ng nangyayari?
-Alambre ito. -Ingat kayo.
Sige na.
Ayos lang 'yan.
Ingat kayo.
-Kuha ko siya. -Ingat.
Okay, okay lang.
May marunong ng English doon.
-Saan n'yo gustong pumunta? -Budapest, Hungary.
Walongdaang Euro.
Sa lahat?
-Bawat isa. -Hindi, mahal 'yon.
Magpahúli na lang kayo sa pulis.
Teka.
Ano'ng ginagawa mo?
Mas magandang hindi mukhang dáyo.
Baka mas okay?
Oo, walang problema.
Sige na.
Kailangan n'yo ng isang marunong ng English sa bawat kotse ng border guard.
-Sige na. -Yalla, pasok na sa kotse.
'Wag tayong maghiwalay.
Isang marunong ng English bawat kotse, okay?
Marunong ako ng English.
Gusto kong magkasama tayo sa kotse.
Ang border guards? Dapat tumulong tayo.
-Huwag. -Magkikita tayo sa Hungary.
Yalla!
-Sara, huwag. -Pasok ka.
Sara!
Sige na, pasok ka na.
Pasok na sa kotse, dali!
Putik.
Kapit lang.
Border ng Hungary, mag-ingat kayo.
Dalawang minuto lang nandiyan na sila.
Salamat sa Diyos, ligtas ka.
Nandito na tayo sa Hungary.
Nasaan si Sara?
'Di pa siya nakakarating.
Ba't 'di kayo nagdala ng plaka? "Mga refugee kami."
Pumasok kayo. Hintay kayo sa loob.
'Wag kang mag-alala. Darating din siya.
'Di gaya ng exodus sa Bibliya, pero maituturing itong exodus.
Ang mga migrante't refugee na naipit ay nagpasya nang maglakad.
Nagmamartsa sila sa Germany.
Nawalan man sila ng pag-asa, pero dahil nasimulan na ito
ay pruweba ng pagkadesperado nila sa Budapest.
Pwede kang sumama sa'min sa UK.
Kung kailangan mo.
Ang German chancellor na si Angela Merkel
ay humihingi ng pinagsamang European response sa krisis.
Akala niya nanay niya si Merkel.
Germany, tulong!
May giyera sa bansa ko.
Walang tulong. Walang tulong sa bata, sa pamilya. Bakit wala?
-Germany, tulong! -Germany, tulong!
Yusra.
Hulí man at magaling, naihahabol din.
Pinigilan nila kami. Ang laki ng aso nila.
Suwerte't nakumbinsi sila ng driver na pakawalan kami,
ngayon nandito na'ko. Umabot ako.
Sa wakas.
Natakót siyang 'di ka makakarating.
Pasensya na.
Ayos ka lang.
Hayop!
May tubig kayo't oxygen doon. 'Di ako kagaya niyang kriminal.
Sabihin n'yo sa mga kaibigan n'yo, magandang negosyo ito. Okay ba?
70% ng mga driver ko'y nakakapasok sa Germany.
-Viktor. -Ano?
-Pwedeng tingnan? -Halika.
'Di ako sasakay sa truck na 'yan.
Pero magkasama dapat tayo.
Inirekomenda kay Bilal ng táong nakapasok na.
Ayaw ko.
-Alam ko, pero kailangan nating umalis. -Sabi ko, ayaw ko.
Punta ka nang mag-isa. Magkita tayo sa Germany.
-At iiwanan kita? -Nagawa mo naman na.
Ano'ng nangyayari?
Ayaw niyang sumakay sa truck.
Ayos ka lang? Bakit?
Nagpasya kaming 'wag sumakay ng truck.
Eh, ano'ng gagawin mo?
Sasali sa martsa papuntang Germany.
'Di ko na káyang maglakad.
Magkikita-kita rin tayo.
Nasisiguro ko iyon.
Ewan ko kung matutuwa kang titira siya sa karpet mo nang ilang buwan,
Bumisita kayo sa karpet ko anumang oras.
-Ingat kayo. -Nizar.
Ingat ka.
-Sinabi niya sa'kin. -Mga kaibigan?
Ingat ka.
Hahanap kami…
Mami-miss kita.
ng ibang daan kasama sina Nizar at Yusra.
Kayâ aalis na kami.
-Mag-ingat ka. -Mami-miss kita.
Hahanap kami ng ibang daan.
Hayan ka pala.
Paalam.
Emad? Yalla, tara na.
Teka lang.
Wala tayong pambayad diyan.
-Magkano'ng natira natin? -Uubusin ko na ang pera ko.
Para makapagpahinga.
Ano 'yon?
Naaamoy mo ba?
-Hindi. -Nagluluto ng barazek si mama.
-Tigilan mo 'yan. -Ano?
Wala ako sa mood.
Miss na miss ko na sila.
Ako rin, at si Lulu.
Dumudumi siya kahit saan sa kama mo!
Naku, sino'ng nandito?
-Sino? -Si baba.
Dala ni baba ang mga resistance band.
-Ayaw kong manghila. Ayaw! -Ano ka ba.
-Ayaw ko 'yan. Ayaw ko. -Hindi.
-Miss ko na ang mga resistance band. -Hindi.
-Ayaw ko. Sabihin mo ayaw mo. -Hindi.
Mag-empake na kayo't maghanda dahil dadalhin kayo ni Nizar sa Germany.
-Ano? -Seryoso ako. Yalla.
Dalian n'yo na, may bus.
Pinadala ng mga Austrian o kayâ ng mga German.
Pero nakita nila ang martsa, at gusto nila tayong tulungan.
At pinakamaganda nito'y 'di kailangan ng mga ticket.
Ano? Libre?
-Paano mo nalaman 'yon? -Magaling ako sa ibang bagay.
Mag-empake na kayo at aminin n'yo na.
Pwede akong maging hero mo, baby
Káya kong mapawi sa halik ang sakit…
Lumabas ka, magbibihis kami.
Káya kong mapawi sa halik…
-Mag-empake kami. -Dali.
Maghihintay ako sa reception, dalian n'yo.
Yalla.
Patibong 'yan.
Ilalagay nila tayo sa refugee camp, at 'di na tayo makakaalis.
Walang may pakialam.
Ba't 'di na lang tayo umuwi?
'Di na tayo pwedeng umatras, Yusra. Ang layo na ng narating natin.
'Di ako susuko ngayon.
Tingnan mo ako.
Pinakinggan kita dati, ngayon ako ang pakinggan mo.
Pakinggan ka?
-Kung sumáma tayo sa iba. -Kung 'di tayo nagpunta.
Kasalanan ko?
Ako ba?
Ba't mo'ko dinala rito kung galit ka sa'kin?
Para iligtas ka.
At ang pamilya.
Sinusubukan ba'kong iligtas ng lalaking 'yon?
'Di ko hahayaang saktan ka niya.
'Di ko hahayaang pagsamantalahan ka.
Natatakot ako't may mangyayaring masamâ ulit.
Hindi ko 'yon kakayanin.
'Pag humindi ako,
iiwanan mo ba ako?
Siyempre, oo.
Hindi. Magkakasama tayo anumang mangyari.
'Di ako galit sa'yo.
'Di rin ako galit sa'yo.
Madalas.
-Bus dos, mga pasahero sa bus dos. -Dalian n'yo.
Alin ba rito?
Numero siyete. Numero siyete raw.
-Bus numero síngko… -Makikiraan.
Grabe, ang daming tao.
Pasahero sa bus síngko.
Mali, numero tres 'yan.
Bus numero siyete?
Hayun, yalla!
Mga pasahero sa bus numero siyete.
Ito na ba ang Germany?
Oo, dito na tayo sa Berlin.
Nandito tayo!
Hello, baba. Nandito na kami sa Berlin.
Tito, nandito na kami sa Germany!
-Magkikita-kita na rin tayo. -Mahal ko kayong lahat.
Maligayang pagdating sa Germany.
-Maligayang pagdating sa Berlin. -Salamat.
-Binabati tayo ng mga German. -Tama na, nandito na tayo.
Nakarating din tayo.
Pakihanda ang mga pasaporte't papeles. Salamat.
At pangalan mo?
Pasaporte.
Ang papeles.
Salamat.
Yusra Mardini at Sara Mardini?
Ako si Diana. Sumáma kayo sa'kin.
Paano ang pinsan namin?
Isasama siya sa mga lalaki.
-Makikita ko rin sila mamaya, tama? -Oo.
Okay, salamat.
Sige.
May mga bus sa labas ng entrance na papuntang Berlin.
Ang numero ng locker ay nasa ID card ninyo.
-Kailangan naming pumunta sa Hanover. -Oo.
Taga roon ang kaibigan namin.
Nakarehistro kayo rito.
'Di kayo magiging kwalipikado 'pag lumipat kayo ng Hanover.
-Ano raw? -Ewan ko.
Dito kayo.
Unit C3 sa hangar síngko.
Walang pintuan.
Proteksyon sa sunog.
Pero may kurtina.
Salamat.
-Kumusta. -Kumusta.
'Di ka hihilata sa kama sa unang gabi natin sa Berlin.
Nangako ka ng club. Kailangan ko ng musika.
-Nizar… -Yalla, tayo na.
-'Di sapat ang pera natin. -Halika na.
Pupunta tayo ng club nang naka-pajama?
Magtiwala ka lang, okay?
'Di ito Berghain, pero nandito si DJ Niz!
MAKALIPAS ANG DALAWANG BUWAN
'Wag kayong mag-alala. Bumagsak ang bomba sa tapunan sa likod ng bahay.
Si baba ang bahala kay Tito Ahmed. Kumusta naman ang asylum paper?
Wala pa. Hinihintay pa namin. Bibigyan muna nila kami ng appointment.
Binigyan ng upper house ng Russian parliament si Pres. Vladimir Putin
ng permisong ipadala'ng Russian air sa Syria.
Hindi ito Damascus.
BREAKING NEWS HOMS, SYRIA BINOMBA NG RUSSIA
Makakaganti rin tayo.
mga lugar na hawak ng rebelde, na nagresulta sa 36 patay na katao.
Iginiit ng US at mga kaalyado nito…
'Di ka papayagan.
Yusra, nagsasanay siya.
Mga swimmer kami, kailangan namin ng ensayo dalawang beses kada araw.
Gusto naming lumangoy para sa club mo.
Sige na.
Pakiulit nga, ano 'yon?
Lumangoy kami sa bansa namin, sa Syria,
at lumaban din ako sa world championship. Pumunta ako ng Russia't…
Swimming club ito, tama? Dito nagsasanay para maging propesyonal?
Gusto ko kasing sumali sa Olympics. Sinanay kami ng ama namin.
-Gustuhin ko man pero punô na'ng club. -Sinabihan ko na sila.
-Sige, salamat na lang. -Magandang araw, salamat.
Sandali. Lumangoy ako ng 200m freestyle noong 2.12
at 100m butterfly noong 1.09.
-Butterfly noon 1.09? -Oo.
-Totoo ba? -Oo, lumalangoy siya.
Okay.
Mayroon akong break bago ang alas onseng sesyon ko,
sige, sa indoor pool kung mabilis ka.
Salamat.
Okay.
Pero wala akong swimsuit.
-Wala kang swimsuit? -At goggles.
-Maraming salamat. Salamat. -Walang anuman.
Halika na.
Teka.
-Ano'ng pangalan n'yo? -Yusra Mardini.
At ako si Sara.
Sino ka naman?
Sven.
Salamat, Sven.
-Magandang araw sa'yo. -Tara na.
Lalangoy na tayo!
Okay.
Handa, tindig--
Sara!
Ba't mo ginawa 'yon?
Magaling. Pareho kayong nakakalangoy.
May dalawa tayong sesyon ng ensayo araw-araw, 'di kasama'ng linggo.
Oo, ito 'yon.
Assalamu alaikum.
Kung sa tingin mo'y dumaranas ka ng post-traumatic stress disorder
o gusto mong makausap ang isang propesyonal sa mental health.
available ang nurse tuwing Sabado sa hangar síngko.
Maraming salamat sa lahat ng ito.
Walang anuman. Kahit ano'ng pwede kong makuha.
Pero kung gusto n'yo, kailangan nating mamilí,
-hanapan kayo ng kasya sa inyo. -'Di ba ako seryosong swimmer?
Gusto kong sumulat ka sa Syrian national team.
-Yusra, tama na. -Sabihin mo 'yung bilis ko.
Dapat alam nilang nagsasanay ako,
kayâ sabihin mo sa kanilang handa ako sa Rio.
Okay, pero may mga lokal na swim meet na dapat muna nating unahin.
Okay, paano kayo nakakatulog sa ganyang ingay?
'Di kami natutulog.
Kinuwento sa'kin ni Yusra na nilangoy n'yo raw ang dagat ng Greece.
Dapat binigyan kayo ng medalya riyan.
Oo, pero 'di lang naman kami 'yon, eh.
Ang totoo…
masuwerte kaming nakaligtas. Marami ang hindi.
Kayâ…
hindi, ayaw ko ng medalya.
Patawad.
Uy, Yusra. Heto ang kuwarto mo.
Ang bait mo.
Pumayag ang management na gamitin n'yo 'gang sa lumabas ang papeles n'yo.
Salamat.
'Di ako sigurado pero bawal ang pagbisita.
Pero 'yon nga, tahimik dito. At malapit ito sa pool.
Ang galing.
Ako ang guarantor n'yo, kayâ bawal ang party, okay?
O ako ang mapapahamak.
Sige, dumito na kayo, at magkita-kita tayo sa ensayo.
Maraming salamat.
-Walang anuman. -Sige.
Yehey!
Okay, dali.
Kailangan mo ng break.
-Hindi. -'Di 'yon tanong. Mag-break ka.
Sara.
Ang balikat ko…
Lagi na lang ang magkapatid na swimmer.
Gawa ito ng magkapatid. Gawa iyon ng magkapatid.
Napanalo nila ito.
Napanalo nila iyon.
Kasama ko pa ring natutulog ang limang 'di ko kaanu-ano.
'Wag ka nang madrama, kumain ka na lang.
Ayaw ka rin namin na naroon lang.
Kung marunong ka lang lumangoy.
'Yon nga.
Kung marunong lang akong lumangoy.
Wala akong nagagawa rito.
'Di ako makapagtrabaho hangga't wala'ng papeles ko.
Sana 'di na lang ako pumayag na sumáma sa inyo.
Kahit pa isa ako sa mga masuwerte at nakalusot ako,
wala rin akong mapapala rito, wala, maliban sa maghintay at mga papeles.
Maliban kung kapatid ko ang mga Mardini.
Mas okay ang bilis ko doon sa atin.
Kinailangan mong tumakas, siyempre babagal ka.
Sinubukan mo rin, 'di ba?
Para sa Olympics.
-Kita ko 'yung mga litrato mo sa pader. -Oo, sinubukan ko.
At ba't 'di ka nagtagumpay? Kulang ba sa talento o disiplina?
Um…
Okay, 'di kasi ganoon kadaling ipaliwanag.
'Di ako nagtiwala sa sarili ko.
Lumangoy ako para 'di ako matalo, 'di para manalo.
Bigyan mo ng break ang sarili mo. 'Wag mong pahirapan ang sarili mo, okay?
Magpahinga ka.
-Pahinga? -Oo.
Eh, paano ang Rio?
Okay, paano ko 'to sasabihin?
Yusra,
maganda na mayroon kang pangarap,
pero kailangan nating mamulat. Gusto kitang katrabaho,
pero hindi ka lalangoy para sa Syria.
'Di ka makakaabot sa Rio.
Pasensya na.
May iba pang kompetisyon na pwede nating pagtuunan, gaya ng…
Yusra.
Yusra. Uy, unti-unti lang ito.
Yusra, 'di mo sesyon 'yan!
-Nakalimutan mong may ensayo sa gabi. -Abalá ako.
Abaláng nakiki-party sa mga kaibigan? Alam mong nakakahiya kay Sven.
Sabihan mo man lang kaysa 'di ka magpakita.
'Di mo ba naisip na wala sa'tin ang pumiling lumangoy.
-May naalala kang nagsimula tayo? -Naalala kong gusto nating lumangoy.
Ba't pa tayo nagpunta rito, kung 'di rin natin gagalingan?
Baka 'di kasi para sa lahat ang lugar na 'to, 'di gaya mo?
UMALIS KAYONG MGA DAYO
Nizar.
'Di pwede ang oras Arabo rito.
-Pasensya na. -May isang oras na.
'Di ako nakatulog.
-Talaga? -Nizar! Hoy, Sara!
-Nizar! -Hay, Emad!
-'Di pwedeng dumaan dito. -Papunta na kami.
-Okay.
Paano tayo dadaan?
Pasensya na.
-Okay, pasensya na. -Halikayo!
-Pasensya na. -Halikayo!
Nizar, dito. 'Sensya na, kaibigan ko.
-'Sensya na. -Yalla.
-'Sensya na. -'Musta na? Buti nandito ka.
-Oo, nandito ako. -'Sensya na. Uy, Emad!
-'Musta na? -Na-miss kita grabe.
Mukha kang popstar.
-Ano ito? -Popstar ito.
Mukha kang refugee.
-Buti nandito ka. -Na-miss kita.
-Ang ganda mo. 'Musta ka na? -Ayos lang. 'Musta ang lahat?
'Yung iba?
Pinabalik 'yung iba sa border.
-Ano? -Walang tumulong sa'ming tumawid.
Kayâ, tumakbo kami,
at naghiwa-hiwalay na kami. 'Di ko na sila nakita.
Diyos ko, grabe pala.
Oo.
Nakarehistro na'ng hiling mo para sa asylum.
Makakatanggap ka ng sertipiko sa pansamantalang permisong manirahan
hanggang sa maproseso ang aplikasyon mo.
Ganoon lang? Wala ka nang itatanong?
Kung ba't kami umalis ng Syria?
Tatawagin ka para sa panayam makaraan ang ilang buwan.
Oo pero gaano katagal namin malalaman kung okay na o hindi?
Marami kaming pinoprosesong tao. Madalas isang taon o dalawa ang tinatagal.
Oo, pero kailangan din naming i-apply ang pamilya namin.
17 pa lang ang kapatid kong si Yusra.
Ito.
Magiging 18 na ang kapatid mo sa Marso.
'Di 'yon sapat na oras.
Minimum ang anim na buwan para mai-apply n'yo ang pamila n'yo.
Oo pero ang bunso namin at magulang ko'y nasa Damascus pa rin.
Sobrang delikado roon. Kailangan nilang pumunta rito.
Binobomba ang Syria.
Pasensya na.
Pakiusap.
Wala akong magagawa.
Yusra.
Yusra, tama na.
Nasa proseso kasi, eh.
Eh, 'di pupunta sila rito gaya ng ginawa natin?
Dapat 'di na tayo umalis.
Nawala ang vital training ko. Palpak ang paglangoy ko.
'Yan lang ang gusto mo? Lumangoy?
'Di ka ba makasarili?
Makasarili? Ako? Nasa puso ko sina Mama, Baba at Shahed.
Araw-araw ko silang iniisip. 'Di ka nag-iisip. Dere-deretso ka lang.
Pasugud-sugod ka, ngayon nasa peligro sila dahil sa'yo.
Sige dramahan mo pa'ko.
-Ano? -Ako may pangarap.
Eh, ikaw ba't ka nandito?
Pilit kang nakiki-in at nagsasayang ng oras sa party.
Hindi na kita kilala.
'Di ka lumalangoy. Wala kang ginagawa.
Wala kang mapupuntahan.
Okay, sige.
May nalaktawan ka.
Mabagal ang stroke mo sa huling 25 metro. May problema?
Wala.
-Totoo? -Oo.
Okay. Gusto ko sanang sabihin mamaya,
pero may balita akong magpapasayá sa'yo.
Ano 'yon?
Ang International Olympic Committee
ay nagpa-press con, tutulungan nila ang mga atletang refugee.
Bumubuo sila ng refugee team para sa Rio.
Okay.
Binigay ko sa kanila 'yung bilis mo at ang paglangoy na ginawa mo sa dagat,
at 'pag sinipagan natin at humusay ang bilis mo,
makakasali ka sa team.
Ano?
Kung may pagkakataon kang lumaban
iyon ba'y dahil magaling ka o dahil naaawa sa'yo ang mga tao?
Wala akong pinapangarap kundî ang makapasok sa Olympics.
At 'pag nandoon na'ko, lalangoy ako para sa bansa ko.
Pasensya na.
Sa sinabi ko kagabi.
Totoo 'yon 'di ba?
'Di sa kung paano ko sinabi.
Napakalambot mo sa labas, pero ang tigas-tigas mo sa loob.
Pero 'yan ang hinahangaan ko sa'yo.
Masaya akong lumalangoy ka.
Tumawag nga pala si Sven.
Tungkol sa refugee team.
Ituloy mo na.
Ito 'yung matagal mo nang pinangarap.
Pero hindi sa ganito.
Oo, pero wala namang umayon sa mga plano natin.
Ano'ng pinagkaiba nito?
Gusto kong lumangoy para sa Syria.
Hindi.
'Yan ang gusto ni baba.
Nasabi ni baba sa'yo na tumigil na siyang lumangoy para sa Syria?
Serbisyo para sa militar.
Magaling siya roon.
Ang akala ko noong una, palusot lang, pero hindi.
At nawala sa kanya ang dalawang taon ng pagsasanay para humawak ng baril.
Hindi patas ang búhay.
Ako si Sara Mardini.
Wala na'kong bansang tirahan.
Baka ito na lang ang natitira mong pagkakataon.
Tingnan mo ako.
Huwag kang tanga. Kunin mo na.
Ah, hinahanap kita.
Gusto kong sumali sa Olympics para sa Team Syria,
pero kung hindi, sasali ako sa Team Sven.
Kung gusto mo pa'ko,
kahit na tanga ako at 'di para sa'kin.
Sa 2020, magsasanay tayo para sa Syria, pero sa 2016, sa Team Refugee ako.
Marami tayong gagawin.
Handa ka na?
Kuwentuhan mo'ko sa ensayo mo.
Siyempre, Baba.
Ilarawan mo sa'kin ang bawat detalye.
Ang pakiramdam sa ilalim ng tubig,
bawat stroke, bawat galaw na ginagawa mo.
Gusto kong malaman ang ginawa ng German na ito.
Medyo "flop-flop" 'yon. Kailangang anuhin mo…
Masyadong mataas ang ulo 'yung siko dapat.
Okay?
Gaano ako kabilis?
Sven?
Gaano ako kabilis?
-Pupunta tayo ng Rio. -'Di nga?
-Pupunta tayo ng Rio. -Pupunta tayo ng Rio?
Pupunta tayo ng Rio!
'Di ko sila maalis sa isip ko.
Nakita ko sa Facebook na ang 100,000 katao
ay tumawid sa dagat ng Greece sa huling dalawang buwan.
Alam mo, 'di espesyal ang pinagdaanan natin.
Talaga?
Ang nakita ko sa Facebook
ay ang lugar na ito sa Sonnenallee
na pinapatakbo ng taga-Damascus.
Gumagawa siya ng whipped ice cream na ginawa niya dati roon.
Tikman natin.
Olympian na, ang ana ko.
Olympian na, 'di ako makapaniwala.
'Di nabalewala ang lahat ng oras sa pool.
Ganoon nga dapat. Tama lang iyan.
Sara? Wala ka ba ng oras mo?
-Kahit para sa refugee team? -Wala baba, wala.
"Refugee team"? 'Pag ikaw ang nagsabi parang wala lang.
Ganda ng tracksuit.
-Ano'ng ginawa mo? -Maganda 'yung sa likod.
Ang ganda.
Gusto ko talaga ng maikli.
May sasabihin ako sa'yo.
Nagpasya na ako.
Babalik ako sa Lesbos.
Bakit?
Nakita ko'ng organisasyong ito at nag-email ako sa kanila,
tinutulungan nila ang kahit sinong tumatawid.
-Gusto kong sumali rito. -Huwag, Sara. Pakiusap.
Kailangan nating umusad.
-Ano'ng ginagawa mo? -Kailangang naroon ako. Tutulong ako.
Bigyan sila ng tubig, sapatos, lahat ng wala tayo.
Baka ganoon din ang ruta nina Mama, Shahed at Baba.
Kayâ 'di mo'ko sasamahan sa Rio?
Tama ka. Wala pa'kong nagawang kahit ano sa búhay ko.
Unang beses kong naramdaman ang ganito.
'Yan na lang ang piliin mo.
Maging isang Olympian ka.
Pero ako hindi.
Ito 'yung nararapat sa akin.
Nizar.
Ano ito?
Hihintayin ko sana'ng kaarawan mo.
Pero ibigay ko na nang maaga.
Naalala mo ang kaarawan ko?
Wala kang karapatang sumuko.
-Salamat. -Hindi, salamat sa'yo.
Baka ikaw ang paborito kong pinsan.
Sinabi mo 'yan kay Sara noong nakaraang linggo.
Aalis na muna ako. Asikasuhin mo muna ang gamit mo.
Ibinalik mo ang kumpiyansa natin.
'Wag kang mag-alala sa kompetisyon.
Ipinagmamalaki kita.
Sige.
Paalam.
Susunod na hintuan, ang Olympic Village.
Maligayang pagdating sa Rio de Janeiro.
11,238 atleta mula sa 207 bansa
ang nagsama-sama para sumali sa ika-31 palaro ng Olympiad,
ang pinakamalaking palabas sa sports sa buong mundo
Salamat.
-Ano 'yan? -'Di ko alam!
Pero isang bagong team ang nangunguha ng atensyon.
Ang Refugee Olympic Team.
-Yusra, welcome sa Rio. -Salamat.
-Grabe, si David Rudisha 'yon. -Sino?
Wala ka bang kilala?
Lumalangoy na'ko simula pa noong bata ako.
hashtag, 2016.
Nandito tayo ngayon sa sikat na Maracanã Stadium
sa Rio de Janeiro, Brazil para sa seremonya ng pagbubukas.
Naglakbay sila mula sa lahat ng panig ng daigdig
at buong búhay silang nagsanay para sa sandaling ito.
Mga binibibini't ginoo ang napakagandang sandali ay nandito na.
Pinauunlakan namin ang Refugee Olympic Team.
Isang paglalakbay na nagdala sa álab mula Greece papuntang Rio.
RIO
Mga refugee!
Sara!
Gusto kong malaman, sa lahat ng naroroon, ano ang pangunahin n'yong motibasyon?
'Yon ang taga-Syria na makikipagkarera.
Um, okay ako sa kawanggawa, pero…
Oo, lahat tayo'y kinailangang magbanát ng butó rito.
Oo, isang karangalan ang makasali rito.
Nagbibigay ito ng pagkakataong maging isang boses at magbigay pag-asa.
-Hi. -'Di ka pa lalangoy sa laro mo?
-Oo. -Eh, ano'ng ginagawa mo't nakaupo ka?
Paano mo alam--
Nandito ka talaga!
Nakakaloka 'to!
Kapatid.
Paano ka nakapunta rito?
Tinawagan ko ang isponsor ng refugee team,
at sinabi kong ako'ng kapatid ng sikat na sikat na si Yusra Mardini.
-Lumipad ako nang business class. -Ano?
-Naka-economy kami. -'Di ako pang-economy, habibi.
-Paano naman ang Lesbos? -Pupunta na rin ako roon.
May ipapakita ako sa'yo.
Galingan mo, mahal. 'Di ako nag-aalala kasi masuwerte ka.
Walang kinalaman ang suwerte roon. Tandaan mo lahat ng tinuro ko.
Halika, Shahed.
Sana manalo ka.
Galingan mo, Yusra. Mahal ka namin. Miss ka na namin.
Ang laki na niya!
Galingan mo.
'Di 'yan ang gusto kong ipakita sa'yo.
Bakit? Bumalik ba siya ng Eritrea?
Ligtas ba siya?
Narinig kong nag-uusap ang ibang swimmer.
'Di raw ako dapat nandito.
'Di daw ako karapat-dapat.
Tama sila. 'Di nga dapat.
Dapat nasa ilalim ka ng dagat ng Greece.
O natutulog sa tabing-daan ng Hungary.
O bangkay na dapat sa butas sa Darayya.
Gusto ko lang maging swimmer.
Mga kamangha-manghang bagay dapat ang ginagawa ng mga Olympian.
'Wag mong sabihin 'yan.
Naalala mo'ng sinabi ni baba?
"Hanapin mo'ng lane mo. Languyin mo'ng karera."
Walang kwenta.
Paunlakan ang mga atleta sa heat one ng women's 100m butterfly.
Lumangoy ka para sa'ming lahat.
Lumangoy ka para kay baba
dahil 'di niya nagawa.
Lumangoy ka para sa'kin.
dahil 'di ko káya.
Lumangoy ka para kay Sven dahil 'di niya káya.
Lumangoy ka para kay Shada.
Lumangoy ka para kay Razan Haddad.
Lalangoy para sa Qatar, sa lane two, si Nada Arakji.
At sa lahat ng nasawi na naghahanap ng bagong búhay.
Lumangoy ka para sa kanila.
Lalangoy sa lane three para sa Rwanda, si Johanna Urumngi.
Higit ka pa sa isang Olympian.
Lalangoy sa lane four, para sa Refugee Olympic Team,
si Yusra Mardini.
Magsihanda na kayo.
-Sige, Yusra! -Bilis pa!
Ang galing!
Yusra!
Ang galing!
-Makikipagkarera ka sa'kin? -Magkakarerahan tayo?
Sara, tama na. Pagód ako.
-'Di ka naman pinipilit. -Galit ako sa iyo.
Mahal mo ako!
Uunahan pa rin kita.
Ako ang mauuna sa'yo!
Hindi!
Tumawid sa dagat ng Europa kalaunan ang iba pang miyembro ng pamilya Mardini.
Nakatira na sila ngayon sa Berlin.
Bumalik si Sara Mardini sa Lesbos
para tulungan ang mga refugee na tumatawid araw-araw.
Lumaban si Yusra Mardini sa 2020 Tokyo Olympics.
Pinili niyang lumaban para sa Refugee Olympic Team.
Isa na siyang UNHCR Goodwill Ambassador.
at boses ng mga refugee sa buong mundo.
Noong 2018, inaresto ng awtoridad ng Greece si Sara't mga kasamahan niya
sa kaso ng "people-smuggling" sa pagtulong sa refugee.
Tinawag itong "politically motivated" ng Human Rights Watch.
at "'di patas at walang basehan" ayon sa Amnesty International.
Mahaharap sa 20 taóng pagkakakulong kapag napatunayan.
5.7 milyong Syrian ang naging refugee simula noong 2011.
May mahigit 30 milyong refugee sa buong mundo…
kalahati sa mga ito'y wala pa sa edad na 18.
SA ALA-ALA NI NICK CUPAC (1967-2021)
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Eric Hernandez