ขอเถิดค่ะ ต้องเข้าใจผิดกันแน่ๆ
ผู้หญิงที่แจ้งจับฉันไม่ได้จ่ายค่าจ้างมาเจ็ดปี
- อย่าไปเชื่อคำเขานะคะ - ฉันไม่ใช่ศาลนะแม่คุณ
ฝากความไปบอกคนให้หน่อยได้ไหมคะ
อัลฟี่ บาร์โรว์ เขารับใช้ เลดี้เพนวู้ดคนใหม่ที่บ้านเพนวู้ดค่ะ
เพื่อนร่วมงานของเธอ หรือใครก็ตามที่จะมาช่วยแก้ต่าง
นอกจากจะหาคนเชื่อคำได้ยากแล้ว
หากคุณผู้หญิงที่เรียกฉันจับเธอเข้ามายุ่ง
ท่านจะทำให้คนที่มาแก้ต่างแทนเธอ
ต้องพบชีวิตพังพินาศไปตามกัน
ดังนั้น จะเรียกใครมาก็แล้วแต่
แต่คิดให้แน่ด้วยว่าเธอมีค่าควรให้เขาเดือดร้อน
คุณพูดถูกค่ะ
เอาผ้าห่มไป
หากถูกตัดสินว่าผิดจริง
เธอจะต้องติดตะรางตลอดชีวิต
เป็นอย่างน้อย
(บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ)
สมาชิกวงสังคมที่รัก
สมเด็จพระราชินีทรงมีพระมหากรุณาธิคุณ เชิญทุกคนไปร่วม
ในงานสำคัญที่สุดประจำฤดูนี้
งานนี้จะเป็นงานราตรีสโมสร สมดั่งที่พระราชินีของพวกเธอเป็นผู้จัด
เป็นคืนที่เลิศหรูอลังการที่สุดแห่งปี
เต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ ตระการตาตระการใจ อะไรประมาณนั้น
จงมาปรากฏตัว อย่าลืมพกรสนิยมมาด้วย
ถ้าหายหน้าโดยไม่แจ้งเหตุจะถูกจดชื่อ
อย่างน้อยฤดูกาลนี้ก็พอจะมีหวังบ้าง
เพราะเรายังไว้ทุกข์อยู่
อย่างน้อยคนก็ไม่คาดหวัง ให้เราไปงานลีลาศพระราชินี
- ขออภัย ฉันแค่พยายามจะ… - ใช่สิคะ ฉันก็โล่งใจ
การหาเหตุเลี่ยงไม่ออกงาน เป็นกิจกรรมร่วมที่ฉันกับจอห์นชอบที่สุด
อ้อ ใช่
รู้ไว้ด้วยว่างานนี้จัดเพื่อ เป็นเกียรติแก่เลดี้อกาธ่า แดนเบอรี่
เพราะหล่อนเลือกเดินทางจากลอนดอนไป…
ที่อื่น
ข้อความดูจะแอบเหน็บเลดี้แดนเบอรี่ใช่ไหมนี่
ข้อความส่วนนี้ตัวเล็กกะจิดริด
แม่แทบจะอ่านไม่เห็นแน่ะ
ในเมื่อตอนนี้ไม่มีวิสเซิลดาวน์เป็นศัตรูคู่ใจแล้ว
พระองค์ท่านอาจจะเปลี่ยนไปชังคนอื่นแทน
รู้เรื่องอะไรมาบ้างไหม เร
เรื่องเลดี้แดนเบอรี่กับพระราชินีน่ะหรือคะ
ไม่อาจทราบได้จริงๆ ค่ะ
ไม่ทราบ
ต้องไม่รู้อยู่แล้วสินะ
เรเป็นแม่บ้านที่ดีมาก แค่เพราะคุณแม่คิดถึงวาร์ลีย์ก็ไม่ควร…
คิดถึงวาร์ลีย์น่ะรึ
ไปได้ความคิดเพี้ยนพิลึกนั่นมาจากไหน
แม่ไม่ได้คิดถึงหล่อน
ผมคิดอยากจะลาออกทุกเช้า
จนกระทั่งเช้านี้
ท่านตื่นมาอย่างสดชื่นดีทีเดียว
ก็เพราะท่านสั่งจับกุมอดีตสาวใช้ไปเมื่อคืนนี้
และในจังหวะนี้
ฉันว่าลอร์ดสต็อทเทอร์อาจอยู่หลังประตู และกำลังจะขอมิสหลี่แต่งงาน
แต่งค่ะ! แต่งๆ
ว่าที่ภรรยาของผม
เจอกันเร็วๆ นี้ และถ้าโชคดี ก็ขอให้ได้เจอทุกวันหลังจากนั้น
ลูกได้คู่ดีเลิศที่สุดในฤดูนี้เลยจ้ะ
- ดูขนาดแหวนสิ - ยินดี…
ลูกต้องเริ่มวางแผนแล้วว่า จะใส่อะไรไปงานลีลาศของพระราชินี
เป็นงานที่เหมาะให้ประกาศข่าวหมั้นอย่างที่สุด
แล้วคุณแม่จะไปไหนคะ
ไปที่คุกไงล่ะ
ไม่รู้หรอกรึ ได้ข่าวว่าเธอช่วยชี้ทาง ทำให้คุณแม่หาโซฟีจนเจอ
โรซามันด์!
คุณแม่แจ้งจับโซฟีหรือคะ
โจรไม่ควรหนีรอดจากความยุติธรรม
โซฟีไม่ใช่โจร คุณแม่ เธอไม่เคยคิดร้ายต่อพวกเราเลย
แม่ไม่อยากฟังเธอพูดแล้ว
อีกเดี๋ยวจะกลับมา
ลูกทำได้ดีมากจ้ะ โรซามันด์
ไม่คิดจะแสดงความยินดีกับพี่หน่อยรึ
ยินดีด้วยค่ะคุณพี่
- อยู่ไหนนะ - ความผิดฉันเอง
ฉันนึกว่าหล่อนเป็นโจร จึงได้ช่วยเลดี้เพนวู้ดคนก่อนหาตัวหล่อน
แต่มิสโพซี่อธิบายแจ่มแจ้งว่าฉันเข้าใจผิดถนัด
แม่โซฟีคนนี้เคยทำงานที่นี่ ตอนที่เลดี้เพนวู้ดคนก่อนดูแลอยู่ใช่ไหม
หล่อนมีครอบครัวที่อื่นอีกไหม
อย่าพูดมากเลยจ้ะ
ผมรู้เราต้องไปคุยกับใคร
อุ๊ย มีเตาย่างหมูอัตโนมัติด้วยรึ
สองคนนี้บอกว่ามีเรื่องด่วนที่สุดต้องคุยกับเธอ
น้องยอมให้ไฮยาซินธ์ อวดโบว์ที่สะสมไว้หน่อยก็เข้าท่าดี
- ช่วงนี้ซื้อเพิ่มมาไม่ใช่น้อย - ไม่น่าประทับใจขนาดนั้นหรอกค่ะ
น้องว่าอาจจะเลื่อนวันกลับไปเรียนอีตัน เพื่อจะได้อยู่เป็นเพื่อนพี่ฟราน
ไม่ต้องนะ อย่าดีกว่า
ขอบคุณทุกคนมากที่ห่วงใย และเป็นกำลังใจให้ แต่…
แม่เชื่อว่าฟรานเชสก้าอยากให้ทุกคนทำตัวปกติ
ต่อให้จะเป็นแค่ช่วงนี้ก็ตาม
ใช่ ขอบคุณค่ะคุณแม่
หรือพวกเราจะคุยเรื่องคนอื่นกันบ้างได้ไหม
- คุณแม่เป็นยังไงบ้างคะ - เพื่อนของคุณแม่ล่ะครับ ลอร์ดแอนเดอร์สันน่ะ
ลอร์ดแอนเดอร์สัน คือเขา…
คุณแม่ ผมต้องคุยกับคุณแม่เรื่องโซฟี
ขอโทษที่ขัดจังหวะทุกคน
ฟรานเชสก้า
ไม่รู้ว่าจะประทับใจไหม แต่พี่อยากเห็นโบว์ที่น้องสะสมไว้นะ มาเถอะ
น้องด้วย เกรกอรี่
ได้ขอหรือยัง
- ขออะไร - ขอใคร
- ยังครับ เธอหายไปก่อนลูกจะได้เจอ - รู้ไหมว่าไปไหน
- ขออนุญาตเจ้าค่ะ - นี่พูดถึงใครอยู่
โซฟี เธอไปอเมริกาแล้ว ลูกพยายามตามไปที่เรือ
แต่มีเรือสองลำออกพร้อมกันเลยหาตัวไม่เจอ
ไล่ตามโซฟีไปถึงท่าเรือเนี่ยนะ
- เกิดอะไรขึ้น - พี่ชายลูกรักกับสาวใช้ของลูก
เธอหนีจากไปกลางดึกโดยไม่บอกลา
- ท่านคะ - ขออภัย
- อะไรนะ - อย่าเอาไปเขียนนะ
- ฉันไม่ใช่เลดี้วิสเซิลดาวน์แล้ว - ผมเสียเธอให้อเมริกาไม่ได้
ผมต้องหาทางจ้างเรือตามไป
ถ้าเพิ่งออกไปเช้านี้ยังอาจมีเวลา
- ไม่เป็นไรหรอก - ใจเย็นๆ
ทุกท่านกรุณาเงียบก่อนจะได้ไหม!
ได้โปรด
เฮเซลมีเรื่องจะเรียนแจ้ง
ขออภัยที่ต้องขัดจังหวะเจ้าค่ะ
แต่ดิฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
ข่าวดีคือ มิสเตอร์บริดเจอร์ตันไม่ต้องจ้างเรือ
มีคนมาหา
สวัสดี โซฟี
หยาบคายจริง
ควรต้องดีใจไม่ใช่หรือที่มีสุภาพสตรี ลดตัวลงมายังที่อโคจรแบบนี้
โดยเฉพาะเมื่อฉันมาช่วยเธอ
- ช่วยฉันรึ - ใช่ ฉันอยากมีน้ำใจ
เธอไม่จำเป็นต้องขึ้นศาล
ไม่ต้องอับอายขายหน้าประชาชี
และก่อความเสียหาย
ให้กับตระกูลบริดเจอร์ตันที่ให้ที่พักแก่เธอ
อย่างไรคะ
สารภาพสิ
แค่นั้น
เรื่องทุกอย่างจะง่ายขึ้นมาก
หากเธอยอมรับว่าแฝงตัวเป็นคนอื่น ยอมรับว่าขโมยของจากฉัน
- ไม่ได้ขโมย - ขโมย
คุณต่างหากที่ขโมยทุกอย่างจากฉัน
ฉันไม่ยอมให้สิ่งเล็กน้อยที่เหลืออยู่ ด้วยการสารภาพเพื่อให้ชีวิตคุณง่ายขึ้น
เธอเลือกอะไรไม่เก่งมาแต่ไหนแต่ไร
อย่างน้อยตอนนี้
เธอจะได้พบกรรมตามสนอง
ยาม! ไม่มีอะไรคุยแล้ว
เรื่องนี้จบไม่สวยแน่
เมื่อไม่มีพยานมาแก้ต่างให้
และจากคำให้การ ภายใต้คำสาบานของเลดี้เพนวู้ดผู้เป็นม่าย…
ท่านคะ ได้โปรด
มิสแพค ศาลต้องเตือนว่าคุณไม่มีสิทธิ์พูด
และตอนนี้ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพิพากษา…
ท่าน! ผมต้องขอให้ปล่อยตัวสตรีคนนี้เดี๋ยวนี้
- นี่เรื่องอะไรกัน - คุณเป็นใครไม่ทราบ
เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตัน บุตรชาย ไวเคานต์เอ็ดมันด์ บริดเจอร์ตันผู้ล่วงลับ
และน้องชายของไวเคานต์แอนโทนี่ บริดเจอร์ตัน
และพี่เขยท่านดยุคแห่งเฮสติ้งส์
มิสเตอร์บริดเจอร์ตันเป็นลูกคนรอง
แม่สาวคนนี้ต้องข้อหาขโมยของจากเคาน์เตส
คุณเย้ยเกียรติของผม ด้วยของประดับรองเท้าคู่เดียวงั้นรึ
ของนั้นคงต้องมีค่ามหาศาล
ท่านคะ ฉันเป็นนายจ้างของมิสแพคมาหลายเดือน
เราให้การจากอุปนิสัยของเธอได้ว่า ข้อหาเหล่านี้ไม่มีมูลความจริงอย่างแน่นอน
- ต้องมีมูลสิ - คุณมีหลักฐานอะไรรึ
ขอละ ช่วยรักษาความสงบในศาล
และทำตัวให้สมยศและสมเกียรติหน่อย
เลดี้เพนวู้ด
ถ้าครอบครัวนี้พร้อมจะจ่ายชดเชย ค่ากิ๊บติดรองเท้าที่หายไป
คุณจะถอนข้อกล่าวหาต่อมิสแพคไหม
ค่ะ เราพร้อมจ่าย
นั่นยังไม่เพียงพอ
เพราะหล่อนต้องข้อหาปลอมตัวเป็นกุลสตรี
กุลสตรีในชุดสีเงินที่งานลีลาศสวมหน้ากาก
ซึ่งเลดี้บริดเจอร์ตันผู้เป็นม่ายเป็นเจ้าภาพ
ฉันขอความเป็นธรรม
ถ้างั้นเราต้องขอเวลาเตรียมแก้ต่างให้มิสแพค
จะแก้ต่างอะไรได้ เว้นแต่ที่เห็นชัดๆ ว่าหล่อนใช้มารยาสาไถย
ทำให้มิสเตอร์บริดเจอร์ตันลุ่มหลงจนขาดสติ
ฉันไม่ได้ทำอะไรเช่นนั้น
- กล้าดีอย่างไรมากล่าวหาลูกชายฉัน… - สงบ! ศาลสั่งให้อยู่ในความสงบ
ท่านผู้พิพากษาเบอร์ตัน เราจะแต่งตั้งทนายให้มิสแพคค่ะ
แต่ระหว่างนี้ไม่ทราบว่าพอจะกรุณา ช่วยดิฉันคลายทุกข์บ้างได้ไหม
เธอเป็นสาวใช้ประจำตัวลูกสาว ดิฉันจะลำบากยิ่งหากไม่มีเธอคอยบริการ
ต้องวิงวอนให้ท่านช่วยจริงๆ ค่ะ
กรุณาให้มิสแพคอยู่ในการคุ้มครองของฉัน จนกว่าเรื่องนี้จะคลี่คลายได้ไหมคะ
เราจะสำนึกบุญคุณอย่างยิ่ง หากท่านยอมตามใจคุณแม่ที่น่าสงสารของผม
ศาลจะปล่อยมิสแพคให้ประกันตัวได้
โดยจะต้องอยู่แต่ในบ้านบริดเจอร์ตันเท่านั้น
และคุณต้องรับประกันว่า จำเลยจะไม่ออกจากความดูแลของตระกูล
แต่ศาลขอแนะนำ
ให้คุยกันเสียให้รู้เรื่อง
หากไม่สามารถตกลงกันได้
ให้มาขึ้นศาลอีกครั้งในหนึ่งสัปดาห์ เพื่อกำหนดชะตาของมิสแพค
ไม่มีการตกลงกันแน่
- หล่อนจะต้องติดคุก - อ๋อ แล้วจะได้เห็นกัน
พระราชินีจะตรัสว่าอย่างไร เมื่อรู้ว่าคุณเลี้ยงโจรไว้ในบ้าน
แถมยังยอมให้ใฝ่สูงเกินศักดิ์ มายั่วรักยวนสวาทลูกชายตัวเอง
คิดว่าพระองค์ท่าน จะยอมให้คุณอยู่ในวงสังคมต่อได้รึ
มาดูกันไหมล่ะ
ดิฉันไม่รู้จะขอบคุณอย่างไร
เป็นพระคุณจริงๆ แต่ท่านไม่ควรลำบากเลย
ไม่ต้องพูดเลย ทำไมไม่ส่งข่าวถึงเรา
ตำรวจไม่ยอมให้แจ้งรึ
ไม่ใช่ค่ะ ฉันนึกว่าสร้างปัญหาไว้มาก ทุกคนคงไม่อยากข้องเกี่ยวด้วยแล้ว
เพราะหลบออกมากลางดึก จึงไม่อยากเป็นภาระท่านมากกว่านี้
ดีนะที่มีคนมาแจ้งเรา
มีคนมากมายที่ห่วงใยเธอนะ โซฟี หวังว่าเธอจะรู้
แต่ตอนนี้ยังไม่พ้นขีดอันตราย ต่อให้เลดี้เพนวู้ด
ไม่ชนะคดีในศาล หล่อนยังอาจฝืน จะเอาชนะในสายตาประชาชน
และถ้าพระราชินีทรงทราบเรื่อง… สัมพันธ์นี้
อาจสร้างเรื่องอื้อฉาวใหญ่
ต่อให้หลบไปอยู่บ้านชนบท ก็อาจไม่ช่วยบรรเทาผลกระทบ
ต่ออนาคตของน้องๆ เรื่องนี้ไม่มีทางออกที่เรียบง่ายเลย
แต่ฉันดีใจที่เธอปลอดภัยอยู่กับเรานะ โซฟี
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ
เราเตรียมห้องไว้ให้แล้ว แต่บอกได้เลย
หากมีอะไรที่เราหลงลืมไป
ฉันไม่เข้าใจค่ะ ห้องฉันอยู่ข้างบน ในส่วนของห้องคนรับใช้
ไม่ใช่แล้วจ้ะ
เลดี้บริดเจอร์ตันแจ้งว่าเธอจะเป็นแขกของเรา
จนกว่าเรื่องคดีนี้จะจบลง
หรือจนกว่ามีการยืนยันสัมพันธ์ กับมิสเตอร์บริดเจอร์ตันอย่างเป็นทางการ
- ทำไมถึงไม่บอกฉัน - ไม่มีสัมพันธ์อะไรกันทั้งนั้น เฮเซล
แต่เลดี้บริดเจอร์ตันกำชับมาว่า ไม่ให้บุตรชายเดินลัดโถงนี้
มาที่ห้องของเธอไม่ว่าจะด้วยเหตุใด และเธอก็ห้ามข้ามไปหาเขา
- เข้าใจค่ะ - ฉันหูตาเป็นสับปะรดนะ
ไปได้แล้ว เฮเซล
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไร
ผมเพิ่งพบสร้อยของคุณในห้องเมื่อคืนนี้
สุภาพสตรีชุดเงินสวมจี้เดียวกันนี้ไม่มีผิด
ฉันไม่เคยคิดจะโกหกคุณ ฉันเพียงแต่…
ฉันทนไม่ได้เมื่อคิดว่าคุณจะผิดหวัง
หากได้รู้ว่าหญิงที่คุณตามหามาตลอดนั้น
สุดท้ายไม่ใช่สาวทรงเสน่ห์ แต่เป็น…
แค่ฉัน
เมื่อผมรู้ว่าเป็นคุณ ความรู้สึกที่มีไม่ใช่ความผิดหวังเลยแม้แต่นิด
แทบทั้งชีวิตผมรู้สึกเดียวดาย แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย
ผมตกหลุมรักคุณ ในงานลีลาศสวมหน้ากากเพราะ…
คุณมองเห็นผม
แค่ผม
ผมจะเป็นคนแบบใดกัน หากมองเห็นคุณเป็นเพียงสตรีชุดเงิน
แต่ถึงกระนั้น
ตลอดเวลามานี้
คุณกลับไม่เชื่อว่าผมจะรับความจริงได้
อาจเป็นเพราะรักที่คุณมีให้ผมนั้น ไม่ใช่อย่างที่ผมคิด
เบเนดิกต์คะ
ขอประทานโทษ มิสซิสวิลสันส่งผมมา
ให้จับตามอง ดูว่าคุณทั้งสองอยู่แต่ในห้องตัวเอง
ผมไปงีบเสียหน่อยคงดี
เราควรหวังว่าอย่างน้อยก็ไม่ให้โซฟีติดคุก
ฉันลังเลมากที่ต้องขอให้คุณช่วย ทั้งที่คุณใกล้จะเดินทางอยู่แล้ว
แต่ถ้าเป็นโลกในอุดมคติ
เมื่อพระราชินีทรงพระราชทานอนุญาต งานสมรสอาจปกป้องเราจากเรื่องอื้อฉาวได้
เรื่องราวก็เป็นดั่งเทพนิยายทีเดียวนะ
สาวใช้กับคุณชายมาหลงรักกัน
หรืออาจจะเทพนิยายเกินไป จนพระองค์ท่านรับไม่ได้
สมเด็จฯ ทรงวางเดิมพันไว้สูงมาก ว่าเบเนดิกต์จะเข้าพิธีวิวาห์ในฤดูกาลนี้
โอกาสสำเร็จช่างน้อยนิด แต่ฉันยินดีที่จะลอง
อีกเรื่องค่ะ ฉันเชื่อว่า คุณพ่อของโซฟีเป็นผู้มีบรรดาศักดิ์
นั่นพอจะช่วยเราได้บ้างไหม
ถ้าแม่เป็นสาวใช้ก็ไม่ช่วยอะไร
ต่อให้โซฟีไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นสาวใช้มาก่อน
วงสังคมก็ไม่มีทางยอมรับสุภาพบุรุษ ที่สมรสกับหญิงสาวซึ่งเป็นลูกนอกกฎหมาย
เกรงว่าผลลัพธ์อย่างดีที่สุดเท่าที่จะหวังได้
คือค่อยๆ หลบฉากไปอยู่บ้านชนบทด้วยกัน
ฉันเลื่อนการเดินทางได้นะ
อยู่ต่อ คอยดูเผื่อว่าเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น ฉันจะได้อยู่…
อกาธ่า ไม่ต้องค่ะ
นี่เป็นเวลาของคุณแล้ว
ขอบคุณมากที่จะช่วย เรื่องพระองค์ท่าน แต่ไม่ต้องค่ะ
อย่าเลย คุณต้องไป
ไวโอเล็ต บริดเจอร์ตัน
ฉันจะคิดถึงคุณ
ฉันก็จะคิดถึงคุณ
อย่างยิ่งทีเดียว
มีอะไรให้ช่วยไหมครับ มิสแพค
เรียกโซฟีเหมือนเดิมเถอะจอห์น
มีใครเรียกหาฉันบ้างไหม
ไม่นะครับ ไม่คิดว่ามี
คืนนี้หล่อจังเลย จอห์น
นี่ชมจริงหรือว่าหยอกกัน
ชมจริงๆ สิ
เพราะฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอสนใจฉันจริงไหม
ตัวเองก็ชื่อเสียลือลั่นไม่ใช่น้อยๆ นี่จ๊ะ
เรื่องพวกนั้นมันก่อนจะพบเธอ…
ฉันนึกว่าคุณจะ…
ผมก็คิดหาทางแอบเข้าห้องคุณเหมือนกัน
ตอนแรกที่คุณจำฉันไม่ได้ ฉันโมโหมาก
ผมรู้
ผมขอโทษจริงๆ
ตอนแรกก็โมโห
แต่แล้วก็รู้ตัวว่ามันไม่สำคัญเลย เบเนดิกต์
คุณแสดงความรักให้ฉันเห็นอย่างล้นเหลือ
อย่างที่ฉันไม่ได้สัมผัสมานานมาก
การที่ฉันไม่อาจเชื่อในรักนั้น…
เพราะคนเดียวในชีวิต ที่ฉันแน่ใจว่ารักฉัน มีเพียงคุณพ่อ
คุณพ่อคือเอิร์ลแห่งเพนวู้ดรุ่นที่หก
ริชาร์ด กัน
คุณพ่อสัญญาว่าจะดูแลฉันตลอดไป แล้วฉันก็วางใจในคำของพ่อ
ฉันวางใจในความรักของพ่อ
แต่หลังจากคุณพ่อเสียไป กลายเป็นว่าฉันคิดผิดทั้งสองเรื่อง
เพราะคุณพ่อ คุณจึงต้องมาเป็นสาวใช้รึ
ในพินัยกรรมของคุณพ่อ ท่านไม่ได้มอบอะไรให้ฉันเลย
อรามินตาบอกไว้ชัดเจน
คุณได้เห็นพินัยกรรมฉบับนี้กับตาไหม
ไม่ได้เห็นค่ะ ไม่อยากช้ำใจมากไปกว่านั้น
โซฟี
เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนั้นเกลียดคุณเข้าไส้
เกลียดมาตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้าฉัน
ถ้าเช่นนั้นทำไมจึงเชื่อ สิ่งที่หล่อนพูดเกี่ยวกับคุณพ่อของคุณ
ฉัน…
ฉันไม่ทราบ
ฉันเพียงแค่เชื่อหล่อน
เชื่อว่าคุณพ่อลืมฉันไปแล้ว
เชื่อว่ารักที่ฉันสัมผัสได้ในหัว เป็นสิ่งที่คิดไปเองฝ่ายเดียวตั้งแต่แรก
เชื่อว่าฉันไม่ควรคาดหวัง ให้คุณจำฉันได้ รักฉัน หรือยอมผูกมัดตัวเอง
โซฟี
ผมรักคุณแน่ๆ
ตอนนี้เชื่อผมได้หรือยัง
ผมเองก็ผิด ผมไม่ควรขอ ให้คุณเป็นเมียเก็บของผมเลย
ผมจะขอโทษไปทั้งชีวิต
เมื่อคืน ผมตั้งใจกลับมาที่บ้านนี้
เพื่อถามคำที่ผมควรจะถามมาโดยตลอด
อย่าค่ะ
อย่าเพิ่ง
ผมได้รับความเห็นชอบจากที่บ้านแล้ว โซฟี
แต่ยังมีคำพิพากษารออยู่ มีชื่อเสียงของตระกูลคุณเป็นเดิมพัน
รอก่อนเถอะค่ะ
ฉันรักคุณ
ฉันรักคุณค่ะ เบเนดิกต์
อาบน้ำกับผมไหม
ฉันยังเสี่ยงไม่ได้ค่ะ
งั้นเราจะไม่เสี่ยง
หันหลังสิครับ
ไม่ต้องทำความเคารพกันแล้วนะ
มิสบริดเจอร์ตัน หวังว่าคุณจะไม่เคืองฉัน
โอ๊ย ฉันโมโหหนักมากทีเดียว
เรื่องน่าสนใจที่สุดเกิดขึ้นในบ้าน ต่อหน้าฉันแท้ๆ
แต่ฉันกลับมองไม่เห็นอย่างกับเส้นผมบังภูเขา
ดีค่ะ เพราะฉันมีเรื่องต้องขอร้อง
ฉันอยากให้คุณช่วย
พาเข้าไปในบ้านเพนวู้ด
ฉันดีใจมากที่เธอแวะมาหา
ประหลาดใจนิดหน่อย
แต่ก็ดีใจมาก
ฉันพร้อมจะปล่อยให้เรื่องที่แล้วมาให้มันแล้วไป
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
แหม เรามีอะไรให้คุยกันมากมาย
จะได้ฆ่าเวลาสักพัก
ฉันพร้อมฟัง
ฉัน… ได้ข่าวว่าเธอทาสีบ้านใหม่
ด้วยสีชมพูทั้งหมด
อยากบอกว่าบ้านสวยเลิศจริง มันช่าง…
สมเป็นเธอ
อัลฟี่
- มาทำอะไรที่นี่ - พินัยกรรมของคุณพ่อ ฉันคิดว่า…
น่าจะอยู่ในห้องทำงาน อรามินตาพยายามจับฉันเข้าคุก
ฉันต้องรู้ว่าในนั้นเขียนอะไรไว้ ก่อนหล่อนทำสำเร็จ
นั่งเถิด ก่อนจะเดินย่ำจนพรมสึก
ขออภัยครับ
แม่รู้ว่าเลดี้แดนเบอรี่บอกว่าความหวังริบหรี่
แต่แม่มั่นใจว่าสุดท้ายทุกอย่างจะดีเอง
เราจะหาทางจนได้ เราหากันได้ทุกที
เป็นอันว่าโซฟีคือกุลสตรีชุดเงินคนนั้น
แม่ว่าลูกสาวท่านเอิร์ลแห่งเพนวู้ด สมควรจะได้ไปงานลีลาศ
ณ จุดหนึ่งในชีวิต
ถ้าเรารอดพ้นเรื่องนี้ไปได้ ถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ
ย้ายไปอยู่ชนบทเป็นการถาวร
- เป็นสามีที่ดี - ลูกกังขากับความรักที่มีให้โซฟีงั้นรึ
ไม่ ผมไม่ไว้ใจตัวเอง
ทำไมกัน เบเนดิกต์
ผมทำให้คุณแม่ผิดหวังมาตลอดชีวิตไม่ใช่หรือครับ
แม่ไม่เคยผิดหวังในตัวลูกคนไหนเลย
จริงอยู่ แม่อาจจะเข้มงวดกับลูกไปหน่อย
แต่ก็มีสาเหตุที่ทำเช่นนั้น
เพราะจริงๆ แล้วในหลายๆ ทาง ตอนยังเด็กแม่เหมือนลูกมาก
พูดอะไรนะครับ
เด็กจะจินตนาการถึงผีสางในโถงมืดๆ
ได้ง่ายกว่าจะนึกภาพแม่ตัวเองสมัยเด็ก
อันที่จริง ตัวแม่เองก็แทบจะลืมเด็กคนนั้นไปแล้ว
เธอเป็นคนยังไงครับ
เธอทำอะไรตามใจ
ไฟรักเปี่ยมล้น
ซนรั้น ไกลกังวล
เต็มไปด้วยความปรารถนาแรงกล้า อยากสัมผัสทุกอย่างในชีวิต
และอยากทำตรงกันข้าม กับสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ต้องการเสมอ
แอนโทนี่เป็นเหมือนคุณพ่อของลูก
แต่ลูกน่ะเป็นลูกแม่
ทั้งตัวและหัวใจ
แล้วเด็กคนนั้นหายไปไหน
แม่ตกหลุมรักไงล่ะ
รักซึ่งทำให้ความพยศสงบเงียบ
แต่ก็เพราะมันไม่จำเป็นแล้ว แม่แค่มีความสุข
ผมก็รู้สึกแบบนั้นกับโซฟี
งั้นความรักก็จะทำให้ ลูกทำได้ทุกอย่างตามที่ตั้งใจไว้
หวังว่าคุณแม่จะไม่ได้ทิ้งสาวน้อย ซุกซนไร้กังวลคนนั้นไปไกลนะครับ
เพราะฟังแล้วเป็นคนมีเสน่ห์ชวนให้รักจริงๆ
ใช่จ้ะ
ต้องอยู่ในนี้แน่
ลิลลี่คิดว่าเห็นเธอเดินเข้ามา ฉันอยากมาดูด้วยตาตัวเอง
- เออร์ม่า - รู้ไหมว่ากุญแจของกล่องนี้อยู่ที่ไหน
เรากำลังหาพินัยกรรมของพ่อเธอ
ฉันเคยเห็นท่านลอร์ดเปิดกล่องนั้น
ด้วยกุญแจจากในลิ้นชักนี้
ดอกไหนกัน
ฉันก็เดาไม่ถูกเหมือนกัน
แล้วเธอจะแต่งบ้านชนบทด้วยชมพูเดียวกันไหม
เอโลอีส คงยากนะ ถ้าอยากให้ฉันเชื่อว่าเธอมาที่นี่
เพื่อชื่นชมรสนิยมการเลือกสีของฉัน
ทำไมล่ะ สาวๆ จะอยากคุยเรื่องสีชมพูไม่ได้รึ
ฉันรู้ว่าจริงๆ แล้วเธอมาทำไม
ในที่สุดเธอก็ยอมพ่ายแพ้ต่อความคลั่ง
คลั่งวิวาห์ไง
เห็นชัดเลยว่าในที่สุดเธอก็เริ่มจินตนาการชีวิต
เมื่อจะมีสามีเข้าสักวัน
และอยากรู้ว่าชีวิตฉันเป็นยังไง
ใช่
ฉันเองก็เริ่มจะ…
คลั่ง
ฤดูที่แล้วลำบากมาก
เมื่อเราสองคนไม่ได้ฝันถึงอนาคตแบบเดียวกัน
ฉันเข้าใจมุมมองของเธอ
ที่ว่าการแต่งงานช่วงชิงอิสระและเสรีภาพไป
แมรี่ วอลสตันคราฟท์ อะไรพรรค์นั้น
เธออ่านแมรี่ วอลสตันคราฟท์ด้วยรึ
ตลอดฤดูที่แล้วเธอพูดถึงนักเขียนคนนั้นไม่หยุด
แล้วไม่อย่างนั้นจะให้ฉันทำอะไรที่เวลส์
หล่อนมีความคิดดีๆ บ้างเหมือนกัน
แต่ความจริงแล้ว หล่อนให้ค่าความรักน้อยเกินไป
มันมีอำนาจเปลี่ยนชีวิตเราได้นะ เอโลอีส
ใช่
ฉันเริ่มจะเห็นแล้ว
เก่งมาก
นี่ไง พินัยกรรม
"ริชาร์ด กัน เอิร์ลแห่งเพนวู้ดรุ่นที่หก"
ถ้าอรามินตาให้ฉันอยู่อาศัย พ่อเพิ่มเงินให้อีกปีละ 4,000 ปอนด์
ตายจริง
มิน่าล่ะ หล่อนถึงให้เธออยู่ด้วย แม่นั่นหากินกับเธอ
โซฟี
มีอะไรรึ
ฉันดูออกแล้วว่าการแต่งงานช่วยเธอได้มาก
อย่างน้อยมันก็มีอำนาจ ทำให้ฉันมีห้องนั่งเล่นในฝัน
ที่นี่ดีกว่าที่บ้านคาวเปอร์มากไม่ใช่รึ
เธอไม่เคยเป็นอิสระในบ้านนั้น
หรือกับคุณพ่อคุณแม่
ฉันมีเรื่องอยากจะขอโทษ
เรื่องเมื่อฤดูที่แล้ว เธอเกือบจะต้องแต่งงาน กับชายแก่อายุมากกว่าสามเท่า
ฉันเองก็มัวแต่…
หมกมุ่นกับตนเองเกินไปจริงๆ จนไม่อาจเข้าใจว่าเธอลำบากเพียงใด
และความสำเร็จในตลาดหาคู่นั้น สำคัญต่อชีวิตเธอเพียงไหน
ขอบใจมาก
แต่สุดท้ายก็ผ่านไป
ทุกอย่างลงตัวในแบบที่ควรจะเป็น
จริงด้วย
แต่ทั้งที่สร้างเรื่องขนาดนั้น
กิ๊บประดับรองเท้าก็ยังเป็นเพชรปลอม
ข่าวนินทาสมัยนี้เป็นแบบนี้แล้วรึ
เราไม่สนใจเรื่องกิ๊บติดรองเท้า
หรือสาวใช้
ไม่ว่าเราคิดอย่างไรกับแม่ม่ายเลดี้เพนวู้ด
หากผู้พิพากษาเห็นสมควร จะตั้งข้อหาแม่สาวคนนั้น ก็ตั้งไป
เลดี้ม่ายคนนั้น
ยังตั้งใจจะมาเพ็ดทูลสมเด็จฯ
อ้างว่าสาวใช้ยั่วยวน สุภาพบุรุษท่านหนึ่งให้หลงเสน่ห์
เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตัน
สุภาพบุรุษที่เหมาะเป็นคู่สมที่สุดของฤดูนี้
ถูกสาวใช้หลอกให้หลงงั้นรึ
แล้วจริงหรือเปล่า
ไม่เลย ไม่ใช่เรื่องจริง
ไม่จำเป็นต้องหลอกให้หลง เพราะเขารักหล่อนอยู่แล้ว
ทั้งที่ไม่มีเหตุผล ไม่ตรงกับความคาดหวังของสังคม
แต่ทั้งสองกลับผูกพันกัน
หล่อนช่วยชีวิตเขาไว้ที่ชนบท
แล้วเขาก็หลงรักหล่อน ในช่วงที่หล่อนพยาบาลจนเขาหายดี
ชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งขึ้นชื่อว่าจะไม่ลงหลักปักฐาน
กลับเปลี่ยนใจเพราะความงามสง่าเรียบง่าย ของสาวน้อยผู้มีชาติกำเนิดต่ำต้อย
สมเด็จฯ ตรัสไว้ถูกต้องแต่แรกเพคะ
เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตัน พร้อมจะเข้าพิธีวิวาห์จนได้
น่าเสียดายนะ
เราคิดถูก ลงเดิมพันไปด้วย
แต่ยังถือว่าเสียพนันอยู่ดี
สมเด็จฯ เพคะ
เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตันแต่งกับสาวใช้ไม่ได้นี่
อุตส่าห์นึกว่าเราจะได้จับคู่กิ่งทองใบหยก ด้วยกันเป็นคู่สุดท้าย เลดี้แดนเบอรี่
น่าเสียดายที่ต้องจบด้วยการแพ้
ไหน บริมสลี่ย์ งานลีลาศเตรียมไปถึงไหนแล้ว
ดีงามอย่างยิ่งพ่ะย่ะค่ะ
เดี๋ยว รอด้วยสิ
จับได้แล้ว
คุณรู้เรื่องราวของเบเนดิกต์ บริดเจอร์ตันแค่ไหน
ฤดูนี้พวกคุณอยู่ด้วยกันบ่อยมากนะ
แล้วคุณล่ะไปรู้อะไรมา
คุณต้องรู้อะไรสักอย่าง คุณปิดบังความจริงจากฉัน
ถ้าคุณรู้ว่าผมปิดความจริงจากคุณ
แปลว่าคุณก็ปกปิดความจริงจากผมเช่นกัน
ผมรู้แค่ว่ามีหญิงสาวชนชั้นล่าง คนที่เขารู้ว่าไม่ควรครองคู่
เป็นสาวใช้บ้านบริดเจอร์ตัน ฉันแอบได้ยินพวกเขาคุยกัน
พวกเขาหลงรักกัน
และเลดี้เพนวู้ดคนก่อน กำลังพยายามจับเธอเข้าคุก
เมื่อเช้านี้ฉันใช้เวลาสี่ชั่วโมง ช่วยพระราชินีเลือกดอกไม้ประดับงานลีลาศ
เมื่อวานนี้ถึงกับถกกันยกใหญ่ว่า เจ้าหมาปอมควรแต่งขน
ให้เหมือนสิงโตหรือไม่
- วันก่อนหน้านั้น… - อลิซ
ถ้าคุณไม่พอใจกับตำแหน่งนี้ เราย้ายไปอยู่ชนบทกันได้
ไม่ๆ ไม่ได้
ใครก็เดินหนีพระราชินีไปเฉยๆ ไม่ได้
และฉันก็ไม่ได้อยากไป แค่อยากทำอะไรที่มีความหมายบ้าง วิล
เลดี้แดนเบอรี่ช่วยพระราชินีปั้นสังคมเราขึ้นใหม่
แต่ฉัน… ทำได้แค่ตกแต่ง
ไม่ได้ตกแต่งด้วยซ้ำ แค่ตอบว่าเอาหรือไม่เอา กับเหล่าข้าราชบริพารที่ตกแต่งอีกที
เราสองคนได้รับชีวิตแบบนี้มาเสียเฉยๆ
และชีวิตนี้ช่างวิเศษ
ในที่สุดเราก็ได้สุขสำราญกันเสียที
แต่ฉันอยากให้คนอื่นได้สุขสำราญเพิ่มขึ้นด้วย
ถ้าฉันสอดมือเข้าไปช่วยสาวใช้คนนี้
นั่นอาจทำให้ทรงวางพระทัยอย่างสนิทใจ
หรือไม่ก็ทำลายครอบครัวนี้แทน
แต่ฉันยังอยากจะทำอยู่ดี
ถ้าอย่างนั้นผมก็สนับสนุนเต็มที่
เธอเพิ่งไปไม่นาน เบเนดิกต์
- มิสซิสมอนด์ริช - สวัสดีค่ะ
อลิซ แย่หน่อยที่ตอนนี้จังหวะไม่ดีเลย
ค่ะ ฉันทราบ เลดี้แดนเบอรี่คุยกับพระราชินีแล้ว ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก
แต่ฉันคิดแผนอีกทางหนึ่งไว้ได้
ผมกับคุณแม่เป็นห่วงคุณมาก
ขอโทษค่ะ
เลดี้เพนวู้ดคนใหม่คะยั้นคะยอ ให้มิสบริดเจอร์ตันอยู่รับชายามบ่าย
เป็นอย่างไร
ฉันอ่านพินัยกรรมแล้วค่ะ
ในนั้นเขียนอะไรไว้
คุณพ่อฉัน…
รักษาสัญญาค่ะ
โพซี่ โรซามันด์และฉัน
ท่านให้มรดกเราเป็นเงินสินสอดเท่าๆ กัน
คุณพ่อรักฉัน
คุณพ่อต้องรักแน่นอน
ใครจะไม่รักได้อย่างไร
คุณไม่เข้าคุกเข้าตะรางแน่
เลดี้เพนวู้ดคนก่อนขโมยเงินสินสอดจากคุณ นั่นทำให้หล่อนทั้งโกหกและเป็นโจร
หากหล่อนไม่ได้ใช้ไปหมดแล้ว เท่ากับฉันมีเงินสินสอด
แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันเป็นลูกตามกฎหมาย หรือเป็นคู่ครองที่เหมาะกับสุภาพบุรุษ
ผมไม่สนเรื่องเงิน
ไม่สนด้วยว่าคุณเหมาะสมหรือไม่
มิสซิสมอนด์ริชมาหาเรา
เธอเป็นนางสนองพระโอษฐ์คนหนึ่ง
เธอมีแผนจะช่วยเราได้
อะไรคะ
เราต้องหาชุดราตรีให้คุณ
เพราะพรุ่งนี้คุณจะต้องไปงานลีลาศของพระราชินี
เกมนี้ต้องเล่นสองคนนะ
ขอโทษค่ะ
เพราะครอบครัวฉัน
ดูเหมือนกำลังจะมีเรื่องฉาว
เรื่องฉาวรึ
ไหนเล่ามาสิ
เบเนดิกต์ คุณพี่ของฉัน
หลงรักสาวใช้
ครอบครัวเราสนับสนุนทั้งคู่
แต่คนอื่นๆ ในวงสังคมหากรู้เข้า จะต้องทักท้วงอย่างหนักแน่
ซึ่งฉันต้องสารภาพว่า ฟังแล้วเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับ…
คุณคิดจะสงวนคำเอาตอนนี้น่ะรึ
ฉันแค่คาดไม่ถึง
ครอบครัวคุณน่าประหลาดใจนัก
ฉันจะไม่โทษคุณเลย ถ้าคิดจะตีตนออกหากจากเรา จากฉัน
ไม่ใช่ ฉันหมายถึงน่าประหลาดใจในทางที่ดี
ความรักไม่ได้มีหน้าตา ตามความคาดคิดของคนเสมอไปนะ ฉันว่า
ฉันไม่ใช่คนที่จะตัดสินความสุขของผู้อื่น
ฉันโล่งใจมากที่ได้ยินคุณพูดอย่างนั้น
ฉันหวังว่าถ้าคุณไม่กังวล หากเราจะเกี่ยวดองกันต่อไป
คุณอาจช่วยพิจารณามาอยู่ในลอนดอนเสียเลย
จนกว่าจะมีทายาทคนใหม่
- ฉันอยู่ที่นี่อยู่แล้ว - ฉันรู้ค่ะ
แต่ฉันคงกำลังรู้สึก…
หวั่นใจ ไม่รู้ว่าคุณจะจากไปเมื่อใด
เพราะคุณไม่ค่อยอยู่ที่เดิมนานๆ
คุณเป็นอีกคนหนึ่งที่เข้าใจอย่างแท้จริง
ถ้าคุณต้องการ ฉันจะอยู่
จะมีความหมายต่อฉันมากเลยค่ะ
ฉันรู้สึกผูกพันกับคุณมาก มิเคล่า
เช่นกัน
ดูสิว่าสาวใช้คนหนึ่งเจออะไรในถังขยะ
ยับย่นไปหน่อย แต่ก็ยิ่งทำให้มีเอกลักษณ์ใช่ไหมล่ะ
ไม่เห็นต้องเก็บมา
แปลว่ายังไม่คิดจะเปิดตัวสินะ
แต่ต้องบอกว่า พี่คิดว่านั่นจะพลาดไปถนัด
ไม่ได้พูดจริงใช่ไหม
ทั้งที่พี่ล้อบทเรียนกุลสตรีทั้งหลายขนาดนั้น
ถ้าพี่จะแก้ตัว
บทเรียนก็น่าล้อเลียนจริงๆ
นึกว่าพี่จะดีใจ
พี่ไม่ต้องแก่ไปอย่างเดียวดายแล้วนี่
เราจะได้เป็นสาวทึนทึกด้วยกัน
ถึงจะฟังดูดีแค่ไหน พี่รู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่น้องต้องการจริงๆ
รู้สึกกลัวก็ไม่ผิดอะไรหรอก
เรื่องที่เกิดขึ้นกับจอห์นนั้นยิ่งกว่าเลวร้ายเสียอีก
พี่เองก็กลัว กลัวจนไม่อยากยอมรับออกมาตรงๆ
บางเรื่องเราก็ควบคุมไม่ได้
แต่เรื่องที่เราควบคุมได้ คือการคอยเป็นกำลังใจให้กัน
และอย่าปล่อยให้ความกลัว
มาขวางเราจากการประสบ พบเจอสิ่งที่อาจเป็นเรื่องแสนวิเศษก็ได้
- ตอนนี้คุณพี่สนับสนุนการแต่งงานแล้วรึคะ - เรียกว่าสนับสนุนก็อาจจะเกินไป
แต่หลังจากอยู่ข้างน้องมาทั้งฤดู
พี่เห็นแล้วว่าในบางครั้ง
การแต่งงานก็อาจมีประโยชน์ของมัน
มีเพื่อนคู่ใจ
มีครอบครัว
ที่นั่งชั้นหนึ่งในงานสังสรรค์
อีกอย่างนะ หากคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้แต่งงานกัน
เราพี่น้องคงจะไม่ได้มีกัน ซึ่งนั่นเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว
ในเวลาส่วนใหญ่น่ะนะ
ที่คุณพี่พูดก็พอจะมีเหตุผลอยู่ค่ะ
แต่ถ้า… สักวันน้องจะได้พบสามีที่เหมาะสม
น้องอยากรู้จักตัวเองให้ดีกว่านั้นก่อน
เป็นแผนที่ดีเยี่ยม
ฤดูหาคู่จะไม่เหมือนเดิมแน่ เมื่อคุณไม่อยู่ เลดี้แดนเบอรี่
แหม ฉันมั่นใจว่าพวกคุณ จะยังหาทางบันเทิงกันเองได้
เราจะต้องคิดถึงคุณจับใจ
พระราชินีจะคิดถึงมากกว่าใคร
แหม
ดื่มให้พวกเรา
คืนนี้เป็นคืนของเราแล้ว โรซามันด์
ไปทักทายลอร์ดสต็อทเทอร์กัน
แล้วจะได้ไปทูลพระราชินีให้จบเรื่องของโซฟี
ฉันทำได้
แน่ใจรึเปล่าคะว่าเราทำได้ รอพบท่านผู้พิพากษาก่อนไม่ดีรึ
อาจสายเกินไป ถ้าเลดี้เพนวู้ดเข้าเฝ้าพระราชินีคืนนี้
- ท่านผู้หญิง - มิสซิสมอนด์ริชจะจัดการทุกอย่างให้
แค่ต้องเดินใกล้ๆ กันไว้ ตอนเราแอบพาคุณเข้างาน
หวังว่าจะต้องแอบเป็นครั้งสุดท้าย
กลุ่มของผู้ใดขอรับ
ไวโอเล็ต บริดเจอร์ตัน
เลดี้วิธวาบริดเจอร์ตัน
ขอรับ กับแขกอีกสามท่าน
ราวๆ นั้นค่ะ ลูกเยอะมาก
บ้านบริดเจอร์ตัน ตามฉันมาเลยค่ะ
เดี๋ยว แล้วจะให้เราทำอะไรกันต่อ
รู้สึกแปลกจังที่ครั้งนี้ไม่ได้ตกเป็นข่าวฉาว
งั้นมาสนุกกับงานดีกว่า
ขอเต้นได้ไหมครับ
มิสโพซี่
มิสบริดเจอร์ตัน
โอ๊ย ไม่นะ คือฉัน…
ไม่รู้คุณทราบไหมว่าฉันไม่ได้มีส่วนรู้เห็น…
ไม่ ฉันก็คิดเช่นนั้น
ฉันแค่มาทักทาย
แต่ไม่รู้ควรทักไหม คุณแม่คุณอาจไม่เห็นชอบ
แต่อย่าให้คุณแม่มากำกับชีวิตคุณเลย
ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งมีคุณแม่ที่ไม่ต่างจากแม่ของคุณนัก
แต่เพื่อนคนนั้นได้ดีมีสุขด้วยตนเองไปแล้ว
จริงหรือคะ
ลอร์ดบาร์นาบี้สนใจคุณอยู่สินะ
เขาเคยขอฉันเต้นรำเป็นครั้งคราว
แต่ฤดูนี้คุณแม่สนใจแต่พี่สาวฉันค่ะ
ฉันไม่ควรให้คุณแม่มากำกับเรื่องของหัวใจแบบนั้น
ลอร์ดบาร์นาบี้เป็นผู้ที่เหมาะสมมาก
และตอนนี้ทั้งคุณแม่กับพี่สาวก็สนใจเรื่องอื่นอยู่
ไปเลย
ได้ค่ะ
มิสโพซี่
ในที่สุดคุณจะยอมรับ คำขอเต้นรำของผมได้ไหมครับ
เลดี้เพนวู้ด
คุณถูกเรียกเข้าเฝ้าค่ะ
พระราชินีทรงเรียกฉันเข้าเฝ้ารึ
ง่ายกว่าที่คิดเสียอีก
ตามมาเร็ว โพซี่
เดี๋ยวนี้
ขอตัวนะคะ
นี่มันอะไรกัน
นึกว่าพระราชินีจะเสด็จด้วย
เชื่อเถิดว่าคุณจะดีใจที่ขณะนี้ทรงอยู่ที่อื่น
โซฟี
แม่ หล่อนมาทำอะไรตรงนี้
เจ็ดปี
เจ็ดปีอันยาวนาน ที่ฉันต้องรับใช้คุณในบ้านของฉันเอง
ฉันถามคุณในวันที่ไล่ฉันออกจากบ้าน ว่าทำไมจึงเก็บฉันไว้นานขนาดนั้น
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ไม่ใช่เพราะมีความกรุณาปรานีต่อกัน
แต่เพราะคุณพ่อของฉันกำหนดให้คุณได้เงินเพิ่ม
เป็นเบี้ยหวัดรายปีที่ดูแลฉัน
แต่พ่อไม่ได้บอกให้คุณเก็บฉันไว้เป็นสาวใช้
- รู้มาได้ยังไง - ฉันเห็นพินัยกรรมแล้ว
ทั้งยังเห็นว่าคุณพ่อฝากเงินสินสอดให้ฉันด้วย
- คุณแม่ - เงียบเสีย โพซี่
แบ่งเป็นสามก้อนเท่าๆ กัน
ให้กับโรซามันด์ โพซี่ และตัวฉันเอง
แต่ฉันขอเดาว่า เงินที่คุณสัญญากับลอร์ดสต็อทเทอร์นั้น
เป็นสองเท่าของที่บอกโพซี่ว่าจะได้
เป็นสองเท่าเพราะยักยอกส่วนของฉันไปด้วย
พูดอะไรไร้สาระ
กล้าดีอย่างไรจึงกล่าวหาคุณแม่ฉันแบบนั้น
หนึ่งหมื่นแปดพันปอนด์
ของพี่ได้เท่าใด
คุณแม่ไม่เชื่อหรือว่าความงาม และเสน่ห์ของลูกจะเพียงพอให้หาคู่ได้
คุณแม่เชื่อว่าลูกต้องแถมเงิน 36,000 ปอนด์
นั่นไม่ใช่ประเด็น หล่อนขโมยของจากฉัน
ลูกคือคนที่ขโมยกิ๊บติดรองเท้ามาเอง คุณแม่
เรื่องมันไม่เกี่ยวกับกิ๊บติดรองเท้า
เงินค่าสินสอดของหล่อน มันเป็นเงินของเรา
น่าจะเป็นเงินของเรา แต่หล่อนขโมยไปจากเรา
หล่อนขโมยเขาไปจากเรา
ลูกๆ ฉันจำเป็นต้องมีพ่อ
อยากได้ความรักจากเขา
ฉันก็อยากได้ความรักจากเขา
แต่หล่อนกลับเสนอหน้าอยู่ตรงนั้น
อรามินตา คุณพ่อก็รักคุณเช่นกัน
ฉันเห็นกับตา และคุณก็ได้รับความรักจากลูกสาว
ลูกทั้งสองคน อย่าได้มองข้ามรักนั้นไป
เชื่อเถอะ ไม่ช่วยอะไรใครเลย
ริชาร์ดเป็นคนดี
แต่เขาอยู่ในโลกแห่งความฝัน
เขายัดเยียดความผิดพลาดครั้งใหญ่ให้ฉัน โดยไม่แจ้งหรือเตือนก่อน
แล้วยังทิ้งให้ฉันต้องรับผล ของการให้ที่พักพิงกับลูกนอกสมรส
เรื่องที่ทำไป ฉันแค่ทำเพื่อปกป้องลูกทั้งสอง
คุณแม่ พวกเราไม่เคยต้องเดือดร้อนเพราะโซฟี
แล้วลูกก็เบื่อที่จะพูดถึงหล่อนเต็มที
ยังมีเรื่องที่เธอแฝงตัวเป็นอภิสิทธิ์ชน
เรื่องนั้นน่าจะตกลงกันได้ เพราะความผิดของคุณนั้นร้ายแรงกว่ามาก
ยักยอกเงินสินสอด
ไม่เคารพพินัยกรรม และมรดกของท่านเอิร์ลผู้ล่วงลับ
ฉันไม่ยอมเข้าคุกหรอก
ถ้าคุณทำลายชีวิตฉัน ฉันจะทำลายชีวิตหล่อน
ฉันก็จะทำเช่นเดียวกัน
เรื่องง่ายมาก
เราทุกคนจะตกลงยอมรับ ความจริงที่สมประโยชน์กับทุกฝ่าย
คืนนี้งดงามมากเพคะ
ใช่
สมเด็จพระราชินีเพคะ
มิสซิสมอนด์ริช เป็นอะไรหรือเปล่า
หม่อมฉันเตรียมของมาถวายเพคะ
สาวใช้ที่เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตันหลงรัก อยู่ที่งานนี้ด้วย
หมายความว่ายังไง อยู่ในงานนี้
หม่อมฉันจัดแจงให้มา
เพื่อให้ทรงมีพระวินิจฉัย เรื่องหล่อนกับมิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
หม่อมฉันเชื่อว่าหากได้ทอดพระเนตร จะทรงเห็นว่าทั้งสองรักกัน
ไม่ได้ มิสซิสมอนด์ริช พาออกไป
- เอ่อ สมเด็จฯ เพคะ - สมเด็จฯ เพคะ
หม่อมฉันไม่ไป
กาลครั้งหนึ่ง
มีเหล่าราชนิกุลในวังหลวง ที่หวังให้พระองค์จากไปเสียให้พ้น
แต่ก็ทรงอยู่
และทรงเป็นสตรีผู้ล้ำเลิศที่สุด ที่ได้ประทับบนบัลลังก์นั้น
เป็นเวลาอันยาวนาน
ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ดนตรี ศิลปะ
มีม้าลายอยู่ในสวนของวัง และทรงชอบเรื่องซุบซิบนินทา
ทรงเป็นสตรีซึ่งมีความสนใจหลากหลาย
แต่ทรงพลาดส่วนที่มีความบันเทิงมากที่สุดในโลก
เมื่อทรงมองข้ามชนชั้นล่าง เพราะด้วยความเคารพนะคะ เลดี้แดนเบอรี่
ใช่ว่าสาวใช้ทุกคนจะเจียมตน หรืองามสง่า หรือเรียบง่าย
สตรีที่เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตันหลงรัก
สตรีที่สามารถทำให้ชายผู้นั้น ถึงกับยอมลงหลักปักฐาน
นั่นย่อมเป็นสตรีที่เปี่ยมไปด้วยพลังและชีวิตชีวา
เป็นลูกไฟที่โชติช่วงถึงขั้นทำให้ เคาน์เตสคนหนึ่งย่างกรายเข้าเรือนจำ
เพราะหมกมุ่นกับสตรีคนนี้เหลือเกิน
สมเด็จฯ เพคะ ทรงกำลังพลาดเรื่องเด็ดของแท้
- เกินไปแล้ว ฉันไม่ยอมหรอก - ต้องยอม
และต้องกลับไปอยู่บ้านชนบท ตลอดช่วงฤดูที่เหลือด้วย
ไหน มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
มีคนบอกว่าตกหลุมรักเข้าแล้วรึ
พ่ะย่ะค่ะ ใต้ฝ่าละอองพระบาท
ขอเบิกตัว มิสโซฟี กัน
กัน
สกุลของลอร์ดเพนวู้ดผู้ล่วงลับน่ะรึ
เป็นลูกสาวของญาติเขาเพคะ
เมื่อกี้คุณเพิ่งชมว่า หน้าเหมือนสามีเก่าไม่ใช่รึคะ เลดี้เพนวู้ด
ใช่ค่ะ
เธอใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่บ้านชนบท
เพิ่งเข้าเมืองมาได้ไม่นาน
- ไหนคุณบอกว่า… - หม่อมฉันเข้าใจผิดเพคะ
พูดได้ไหม
เพคะ ใต้ฝ่าละอองพระบาท
เรื่องที่พวกนั้นพูดเป็นจริงไหม
ที่ว่าเธอเกี่ยวดองกับท่านเอิร์ลผู้ล่วงลับ
หม่อมฉันพูดได้อย่างมั่นใจเพคะ
ทั้งชาติกำเนิดและการศึกษาของหม่อมฉัน สมเป็นบุตรีตระกูลเพนวู้ดโดยแท้
เธอคงจะเป็นเพชรน้ำหนึ่งที่วิเศษมาก
ถือว่าตามนั้น
แล้วมีเรื่องอะไรเกี่ยวกับกิ๊บติดรองเท้ารึ
ไม่มีนะเพคะ ไม่มีอะไรแล้ว
เราว่าเคยมีเรื่อง
แต่เอาที่สบายใจ
งั้นเราเป็นญาติกันแล้วนะ
เป็นพี่น้องกันต่างหาก
ผมว่าสาวน้อยไวโอเล็ต น่าจะประทับใจกับคุณแม่วันนี้มาก
น่าจะจริงจ้ะ
เมื่อสักครู่คุณกล้าเสี่ยงไม่ใช่น้อย
เพคะ สมเด็จฯ
โชคดีนะที่เรายอมตามน้ำไป
เพคะ สมเด็จฯ
ไปได้แล้ว
เล่นอะไรกัน ผมไม่ยอมถูกปั่นหัวด้วย
- ไม่ใช่นะคะ - ได้ข่าวหรือยัง
ดูเหมือนลอร์ดสต็อทเทอร์ไม่พอใจที่ตอนนี้ สินสอดมิสหลี่เหลือน้อยจนแทบไม่พอ
อย่า ไม่ หยุดก่อนค่ะ
คนรู้กันทั่วว่าเขาเป็นนักล่าสมบัติ
ฉันอาจไม่ได้ชอบมิสหลี่ แต่ฉันคิดว่าครอบครัวนั้นจำเป็น
ต้องให้ลูกคนใดคนหนึ่งออกเรือนในฤดูนี้
ลางสังหรณ์บอกว่าเรื่องร้ายจะกลายเป็นดี
วาร์ลีย์
มาทำอะไรที่นี่
คุณนายคะ ขออภัยที่มาเสียดึกดื่น
คงไม่ได้คิดจะมาของานคืนนะ วาร์ลีย์
เพราะถ้าคิดอย่างนั้น ฉันเกรงจะต้องบอกว่า เราพอใจกับการทำงานของเรอย่างยิ่ง
ไม่ ไม่ใช่เลยค่ะ
ฉันกำลังจะไปรับงานใหม่ที่ชนบท
และมาเก็บของที่เหลืออยู่ก่อนจะออกจากเมือง
ฉันทิ้ง… หนังสือไว้
ตอนที่รีบร้อนจากไป
เราร่วมกันล้อเพเนโลปี้ ว่าเป็นหนอนหนังสือไม่ใช่รึ
ฉันไม่เคยเห็นเธอหยิบหนังสือแม้แต่เล่มเดียว
ฉันก็มารับคำขอโทษด้วย ไม่เคยได้เลย
คำขอโทษ จากฉันรึ เรื่องอะไรกัน
เรื่องที่มองข้ามหัวฉันตลอด
ทำเหมือนฉันเป็นคนในครอบครัว แต่ใช้งานฉันเยี่ยงทาส
แถมจ่ายเงินให้น้อยกว่านั้นเสียอีก
ช่างกล่าวหากันอย่างไม่ยุติธรรมเลย
เธอไม่มีทางได้คำขอโทษจากฉัน
ตามนั้น
หรือว่า…
ไม่แน่ฉันอาจจะ…
เสียใจเล็กน้อย
สักเรื่องสองเรื่อง
เรื่องของ…
ชุดที่เคยให้เธอ
นั่นมันของตกยุคไปแล้ว ฉันน่าจะหาของดีกว่านั้นมาให้
หรือจ่ายเงินให้มากกว่านั้น
นั่นก็พอรับได้
ฉันยกโทษให้ค่ะ
วาร์ลีย์
ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
โอ๊ย ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหน
นางเพนวู้ดนั่นทำให้งานที่นี่เหมือนวันพักผ่อนเลย
ฉันต้องไปหาทางที่ชนบท
เพราะหล่อนอารมณ์บูดกลับมา จนกระทั่งไล่ฉันออก
ไล่เธอออกเหรอ
คนโง่ที่ไหนจะไล่เธอออก
เราจะให้เธอไปอยู่ชนบทไม่ได้หรอก
เฮ้อ แต่คุณมีเรอยู่แล้ว
ใช่ แต่บ้านนี้หลังใหญ่จะตาย
ใช่ค่ะ เขาผูกสมัครรักใคร่แล้ว กับมิสโซฟี กัน
ญาติของท่านลอร์ดเพนวู้ดผู้ล่วงลับ
มิสกัน
ให้เกียรติเต้นครั้งแรกกับผมได้ไหมครับ
ได้ค่ะ มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
ตลกร้ายที่สุดไหมเล่า
เป็นแผนที่บ้าคลั่งดีแท้
หล่อนช่างมีพลังแนวใหม่ มิสซิสมอนด์ริชนั่นน่ะ
แต่เราไม่แน่ใจว่าแผนได้ผล เพราะหล่อนวางแผนมาดี
หรือเพราะไร้แผนที่ดีโดยสิ้นเชิงกันแน่
แต่หล่อนคิดถูกอยู่หนึ่งเรื่อง
ทรงชอบที่ได้เกษมสำราญ
ไร้สาระที่สุด
เป็นเรื่องดีเยี่ยมในฤดูกาลนี้เลย
ไม่เพคะ
เรื่องดีเยี่ยมของฤดูกาลนี้คือ จะทรงชนะเดิมพันแน่ๆ
เรื่องมิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
จริงด้วย
ต้องเก็บให้ครบทั้งต้นและดอก
เราสนุกมาก เลดี้แดนเบอรี่
เราสนุกด้วยกันมามากเหลือเกิน
ใช่เพคะ
เราจะคิดถึงคุณ
โอ๊ย ตายจริง
ขอสั่งให้หยุดเดี๋ยวนี้
สั่งให้หยุดรึ
รู้สึกอย่างไรที่สังคมมองคุณ เป็นบุตรีเพนวู้ดอย่างเป็นทางการ
รู้สึกแปลก
แต่ดีค่ะ
จะว่าอะไรไหมถ้าผมขัดจังหวะ
เพราะผมอยากขอ ให้คุณมาใช้นามสกุลบริดเจอร์ตัน
แต่งงานกับผมนะครับ
ค่ะ
ค่ะ แต่งค่ะ
ผมปลื้มนักที่เรื่องเป็นไปตามใจที่ลูกคุณหวัง
เช่นกันค่ะ
ทั้งสองสามารถแต่งงานกันได้ตามขนบ และจะอยู่ในเมืองก็ได้ถ้าอยากอยู่
เป็นคู่ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในสายตาของทุกคน
ดีจริงๆ
และในที่สุดตอนนี้ จะได้ยินดีประกาศเรื่องของเราเสียที
โดยไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
บอกลูกๆ คืนนี้เลยดีไหมครับ
มีปัญหาอะไรรึ
ฉัน…
คืนนี้เกิดเรื่องมากมายหลายอย่าง เราไม่ได้เร่งร้อนเกินไปจริงรึ
ผมไม่เห็นว่ามีเหตุอันใดที่ต้องชะลออีก
นอกจากคุณจะมีเหตุผลส่วนตัวที่ผมยังไม่ทราบ
เหตุผลที่ผมควรทราบไหม
ตอนแรกฉันลังเลเพราะเรื่องลูก
เพราะสามีเก่า เพราะฟรานเชสก้า
แต่วันนี้ฉันเพิ่งเข้าใจ อีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันลังเล
เรื่องอะไรกัน
ฉันเป็นภรรยาและเป็นแม่มานานมาก
จนเสียมุมมองตัวตนก่อนหน้านั้นโดยสิ้นเชิง
ฉันเพิ่งกลับมาทำความรู้จักกับส่วนนั้นของตัวเอง
ตัวตนที่ไร้กังวล ปล่อยตามใจ และ…
เกรงว่าหากเราสมรสกัน ฉันจะเสียโอกาสนั้นไป
แต่ฉันก็ไม่อยากเสียคุณไปเช่นกัน
ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่เข้าใจ
ไม่ดีกว่า…
เราสานต่อ
อย่างเดิมไม่ได้รึ
คบหาพบเจอกัน
แต่ยังมีอิสรภาพส่วนบุคคล
ไวโอเล็ต ผมอยากให้คุณมีความสุข
แต่ผมก็ต้องการความสุขของผมด้วย
ช่วงเวลาที่เราได้มีร่วมกันนั้น เป็นดั่งพรจากสวรรค์
ผมอยากร่วมชีวิตกับคุณ
และผมพร้อมรอหากเชื่อว่า สักวันคุณจะต้องการสิ่งเดียวกัน
- แต่ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคุณต้องการ - ขอร้องค่ะ มาร์คัส ฉัน…
ฉันมีใจให้คุณอย่างยิ่ง
ผมรู้ ผมก็รู้สึกได้
ท่านผู้อ่านที่รัก
ตกใจกันล่ะสิท่า
คืนนี้เห็นมิสสเตอร์ลิ่งไหม
หรือเธอเข้านอนไปแล้ว
- มิสสเตอร์ลิ่งไม่ได้แจ้งหรือคะ - แจ้งอะไรกัน
เธอเก็บข้าวของจากไปแล้ว
ทุกคนคิดว่าฉันจะไปแล้วไปลับ
แต่เกิดเรื่องราวมากมาย เกินที่ผู้เขียนจะอมพะนำต่อไปได้
เราจึงได้กลับมาพบกัน
เราจะทำอะไรกันคะ
ผมอยากเต้นรำกับคู่หมาย
คุณเต้นเก่งทีเดียวนะ ทั้งที่ไม่มีดนตรี
ยิ่งน่าทึ่งมากนะคะ ถ้ารู้ว่าครูสอนเต้นคนแรกของฉันเป็นใคร
ฉันต้องพยายามอีกเยอะมาก
นี่เป็นการกลับมาพบกัน โดยมีรากฐานจากความรักและใส่ใจ
นึกว่าคุณแขวนปากกาวิสเซิลดาวน์ไปแล้ว
ใช่สิคะ นี่ฉันเขียนนิยายอยู่
งั้นใครเป็นคนเขียนจุลสารนี้กัน
แต่ครั้งนี้ ผู้เขียนหาใช่คนเดิมไม่
เที่ยงคืนแล้ว
ต้องหนีกลับหรือเปล่า
ฉันอยู่ได้
นานเท่าที่คุณต้องการค่ะ
หวังใจอยากให้อยู่เคียงกันไปตลอดกาล
แต่ระหว่างนี้ ตัวตนของฉันควรปิดเป็นความลับ
ท่านผู้อ่านที่รัก แล้วเราจะได้สนุกกันมากทีเดียว
(ด้วยอาลัยรัก นิโคลัส เบรมบริดจ์ - โทนี่ คูเปอร์)
พี่มีคำแนะนำจะบอก
คำแนะนำอีกแล้ว แม้แต่ในวันแต่งของผม ก็ยังต้องทำตัวเป็นพี่คนโตผู้ฉลาดล้ำ
ที่จริง เรื่องฉลาดที่สุดที่พี่จะบอก
คืออย่าได้ฟังคำแนะนำของพี่อีก
คุณพ่อจะภูมิใจในตัวนายมาก
พี่รู้ว่าพี่ภูมิใจ
คิดว่าครั้งหน้าเราจะได้ไปงานแต่งของใคร
แหม ฉันชอบงานแต่งนะ มีแต่คนดีๆ มารวมอยู่ในที่เดียว
ชอบในฐานะผู้ไปร่วมงาน
- คิดว่าจะแต่งอีกไหม - ฉันรึ
งานแต่ง ไม่มีทาง
ฉันมีรักแท้ของฉันไปแล้ว
ครั้งเดียวก็เกินพอ
โซฟี
เบเนดิกต์
ทุกท่านที่รัก
เรามารวมตัวกันในสายตาของพระผู้เป็นเจ้า…
เชิญจูบเจ้าสาวได้
(เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตัน)
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม