-Kumusta. -Magandang araw.
-Malapit na tayo. -Mahusay.
Kilala mo ang mga bago kong amo?
Kilalang kilala.
-Mababait ba sila? -Natitiyak ko.
May mga anak sila?
Oo, marami.
Ito ang Tahanan ng Bridgerton.
-Alam mo iyan? -Alam sa bayan ang Tahanan ng Bridgerton.
Bababa na tayo sa karwahe at maglalakad?
Kaunting lakad lang.
Ganoon pala. Gaano kaiksi?
Napakaiksi, ang bago mong trabaho ay kung saan ako nakatira.
Kung saan ako madalas nakatira habang kahalili ng biskonde.
Di ako makapagtatrabaho para sa iyo!
Magtatrabaho ka para sa aking ina, na iyong magugustuhan.
Saan ka pupunta?
Lubos ang pasasalamat ko sa pagsakay at sa alok n'yo
pero hahanap ako ng trabaho sa iba.
Makahahanap ka ba?
Sumulat ako sa mga kaibigan
pero nasabihan ang kanilang mga asawa na huwag kang kunin.
Babalik ako sa probinsiya na hindi masyadong maselan.
Paano kung wala kang makita?
O mas malala, kung makapagtrabaho ka sa tulad ni Cavender?
Kung alam ko lang na dito ako magtatrabaho,
di na ako umalis sa mga Cavender.
May mga aasikasuhin ako sa asyenda ngayong linggo,
pero hindi ko nais na guluhin ka.
Isa itong malaking tahanan.
Bihira tayong magkikita.
Tumutulong lang ako, lalo na't mukhang wala ka nang ibang pagpipilian.
Wala akong alam sa mga sinasabi ng asawa ng mga kaibigan mo.
Maaaring may di lang pagkakaunawaan.
Oo naman.
Kilala kita.
Sophie.
Aba, kung hindi ito ang anak kong dalubhasa sa sining ng paglaho.
Kumusta, Mama.
Gng. Bridgerton. Ikinagagalak kitang makilala.
Sophie Baek, ginang.
Ipagpaumanhin mo muna kami.
-Ako si Gng. Wilson, ang mayordoma. -Kumusta po, Gng. Wilson.
Hindi mo natanggap ang liham ko?
Oo, pero nakabalik ka na bago mo natanggap ang sagot ko,
na, sa kasamaang palad,
walang bakante sa ngayon. At sasabihin ko sa iyo,
narinig ni Gng. Wilson ang mga tsismis na di siya dapat pagtiwalaan.
Mama, wala akong pakialam sa tsismis. May tiwala ako sa kanya.
-Iniligtas niya ang buhay ko. -Sugatan ka?
-Magaling na, salamat kay Sophie. -Ano ang nangyari?
Mahabang kuwento pero maayos na ako
at kailangan talaga ni Sophie ng trabaho.
Napakasuwerteng napunta ka rito.
Nauunawaan kong iniligtas mo ang buhay ng anak ko.
Lubos akong nagpapasalamat na naroon ka noong nangangailangan siya.
Ang totoo, wala pong anuman.
Mayroon ka bang liham ng pagpapakilala mula sa iyong huling amo?
Wa… wala po, iyon ay—
Napakasama ng huli niyang amo.
Si Phillip Cavender.
Oo, sa totoo lang, ayaw ko sa batang iyon.
Sabihin mo ang mga kalipikasyon mo.
Sinasabi ko po kay Gng. Wilson, pamilyar ako sa mga pinakabagong moda.
Kaya kong maglinis, magsulsi, magbasa, magsulat…
-Nagpa-Pranses pa. -At Latin.
Aba, napakapambihira niyan.
Baka makikinabang ang mga dalaga ko sa isang katulong.
Maaaring mapalakas niya ang loob ni Eloise at makasama ni Hyacinth.
Tanggap na siya.
Gng. Wilson, ipakita mo kay Sophie ang silid niya.
Salamat po, Gng. Bridgerton.
G. Bridgerton.
Mga Giliw Kong Mambabasa,
ang sining ng pagdidibuho
ay makuha ang mga paksa nito kung paano ang mga ito sa pang-araw-araw na buhay…
habang hinahayaan ang mga detalyeng patagong umuusbong
na mangibabaw.
Para makita ang ganoong detalye, kailangan ang mapauring mata
at hihigit pa sa pasensiya ng may-akdang ito,
dahil nakatutok ang mata ko sa mga pagdating at paglisan
ni Benedict Bridgerton,
na sa wakas ay bumalik na sa lipunan.
Balik tayo sa paghahanap.
Tiyak mapatutunayang mali si Whistledown sa mga intensiyon ni G. Bridgerton.
Mabuti't hindi na niya tayo iniinip sa nakayayamot na Labanan sa mga Katulong.
Agatha?
Pero ang isang larawan ay pumupukaw lang ng isang sandali,
at kung ang kasalukuyang larawan ni G. Bridgerton
ay nagpapahiwatig ng anumang partikular na interes sa merkado ng kasal,
ang may-akdang ito ay hindi pa rin tiyak,
dahil anumang pagbabalik sa lipunan ay may dalang nakahihimok na paggambala.
Nakatalaga ka kina Bb. Bridgerton at Bb. Hyacinth.
Doon ang mga silid nila.
Si Bb. Bridgerton ay mahilig magbasa ng libro,
magpapanggap na may sakit para makaiwas sa mga kaganapan sa lipunan.
Si Bb. Hyacinth naman,
ay tinangkang pumuslit sa sayawan sa apat na magkakahiwalay na okasyon.
Labahan.
Kusina.
Malapit nang maihanda ang mga jelly, Gng. Wilson.
At si Gregory?
Sandali na lang po.
Mas maaga, siyempre.
Kayong lahat,
ito si Sophie, katulong ng mga binibini.
John.
Katulong. Nais mo ng jelly?
Hindi. Hindi. Salamat.
Sa wakas, mayroon nang tumatanggi sa alindog ni John.
Mukhang magiging magkaibigan tayo.
Ako rin, maaaring maging kaibigan. Saan ka huling nagtrabaho?
Sa lugar na ganito?
Hindi, sa pinagtrabahuhan ko nang halos buong buhay ko, walo lang kami.
Walo?
Sino ang naglilinis, nagsusulsi, naglalaba, naglalampaso?
Ako lahat ang gumawa noon.
Tama. Handa na ang mga jelly.
Tutulong ako sa pagdala.
Hindi mo trabaho iyan, Sophie.
Ang totoo, kailangan ko ng tulong.
Masaya akong makita ka. Iba ang itsura mo. Halika rito.
Hindi ba mas maliit ka dati?
Mukhang tumangkad na siya pero gusgusin pa rin.
Ang pinakamagandang bagay sa Eton ay bawal ang mga ate.
-Gregory! -Na-miss ka namin!
Maligayang pagbabalik.
May napansin kayong kakaiba?
Mas maitim ang buhok mo?
At may handa na para sa unang pag-ahit niya.
Ipatawag na ang barbero, dali, bago may muling umusbong na buhok.
Heto ang paborito mong mga jelly.
Mga jelly? Naiba na ang panlasa ko.
Ngayon gusto ko na ng itlog na Scotch at matapang na tsaa.
Matanda na siya.
Mahusay. Pumunta tayong lahat sa tanggapan para magtsaa.
…ang paglalakbay, matagal ba? Buti't nakauwi ka na.
Bago tayo pumasok, may hindi ako sinabi na mahalagang bagay,
na bumalik ako dahil hinahanap ko ang Binibining Nakapilak.
Akala ko ay sumuko ka na.
Hindi ako madaling sumuko.
Desidido akong hanapin siya,
kahit mahirap hanapin ang tao na ayaw magpakita.
Marahil dahil sa nakahihiyang una n'yong pagkikita,
baka kailangan, mas tahimik na paraan.
Kukunin ni Gng. Wilson
ang mga larawan ng lahat ng binibini sa listahan ng bisita.
Salamat.
At ang isa pang katulong na isinulat ko? Tiyak kong mahusay din siya.
Kung kaya niya ang trabaho, tanggap siya.
Para sa aking anak, na sabik makahanap ng asawa, kahit ano.
Hoy.
Itong dalaga rito, mukhang napakabait, at maitim ang buhok niya…
-Hindi siya. -Hindi?
Tiyak mo?
-Bb. Sophie! -Hazel!
Alalang alala ako sa iyo.
Wala nang dapat ipag-alala. Nagkakaloob ang kalangitan.
O sa ngayon, si G. Bridgerton.
Nangako raw siya sa iyo na ihahanap ako ng trabaho.
Mabuti may isang salita siya.
Mag-usap tayo sa susunod.
Dalawa, dalawa, tatlo. Tatlo, dalawa, tatlo.
Apat, dalawa, tatlo. Lima, dalawa, tatlo.
Magaling, Bb. Hyacinth.
Pito, dalawa, tatlo. Walo, dalawa, tatlo.
Dapat ay tinitingnan mo ang ginagawa ko, Eloise.
Di ka tumingin ni minsan.
Kasi kung iniisip ni Mama na magiging inspirasyon ko ang sayaw mo
para maperpekto ang sa akin, madidismaya siya.
Marahil, magpahinga muna tayo sandali.
Sa totoo lang, ang ideya na maiimpluwensiyahan ako ng mga aralin mo
ay kalokohan.
Ako dapat ang nag-iimpluwensiya.
Bakit kailangan nating impluwensiyahan ang isa't isa?
Kung ayaw mong manood ng aking pagsayaw,
maaari kitang basahan ng tungkol sa mga baylarina.
-O ang koleksiyon ko ng mga laso. -Ayaw ko ng tungkol sa mga baylarina.
Ayaw ko ring kumausap ng mga manliligaw
pero kung ang buhay ng matandang dalaga ay samahan ang batang kapatid
at makinig ng tungkol sa mga laso at baylarina,
hindi ko yata makakayanan.
Paano mo nalamang ayaw mo noong libro?
Tungkol iyon kay Marie Sallé.
Kilala siya sa pag-iimbento ng sariling sayaw. Isa siyang tagabunsod ng sayaw.
Nabasa ko ang libro.
Kita mo?
May binabasa ka ba ngayon?
Ang Practical Education ni Bb. Edgeworth. Hiniram ko ito sa "kubo" ng kuya mo.
Di ko pa nabasa iyon.
Nabasa mo na ba ang Ennui?
Oo, pero mas gusto ko siya kapag mula sa pananaw ng mga kababaihan.
Mahusay na punto. Magpalit tayo ng mga libro minsan.
Magandang umaga.
Nais mo bang mag-ensayo ng pianoforte nang pribado?
Hindi, hindi iyon…
John?
Ano?
-Paumanhin. -Patawad.
Para saan ang sorpresang iyon?
Wala. A…
Ninanais ko lang na
likas na…
masiyahan tayo sa ating tsaa.
Maaari ba?
Nagsasalita ang mga espiritu.
Sinasabi nila sa akin…
Apat.
Imposible iyan! Tiyak na nakita mo.
May talento ako.
Kung ang talento ay panlilinlang.
Kung totoong may talento ka sa panghuhula,
mahuhulaan mo ang mga bagong kapitbahay.
Naniniwala ako…
ako iyon,
pagkatapos kong maikasal sa mayamang ginoo.
May binibini na dumarating at umaalis pero walang ginoo.
Baka siya ay isang mayamang kabit.
Walang mga kabit sa lugar na ito, Celia.
Di nanaisin ng lipunan na maugnay sa tahanan na may ganoong uri.
Ikaw, Sophie?
May tinatago ka bang talento?
Ay, ako po…
Maliban kung itinuturing ninyong talento ang pagsusulsi, wala akong ibang masasabi.
Halika.
Dapat ihanda na ang mga binibini para sa hapunan ni Gng. Danbury.
Halos handa na ang mga karwahe para sa inyo, ginang.
Salamat.
Gng. Wilson?
Ma'am?
Gng. Wilson.
Dapat… Iniisip ko…
-Nagugutom po kayo? -Hindi.
Ang aking sikmura ay…
Nais kong mag…
Nais kong magtsaa,
pero hindi ko alam kung paano gawin.
-Maaari akong gumawa ng imbitasyon kung— -Hindi ganoong uri ng tsaa.
Isang…
panggabing tsaa kasama ang isang tao, mag-isa.
Paano mag-ayos ng ganoon?
Mas mainam na gawin iyon dito.
Paaalisin ko ang mga katulong, pagpapahingahin sila,
mananatili ako hanggang kailangan n'yo ng tulong sa mga bestida.
-Maaari kayong mag-isa. -Mag-isa?
-Kilala mo ang mga anak ko. -Maaari ba silang umalis?
Inuudyok ko si Francesca na maging punong-abala sa isang hapunan ng pamilya.
Maaaring may sakit ako?
Maaari po.
Ma'am, titiyakin kong walang makakapansin
sa anumang panggabing tsaa.
Salamat, Gng. Wilson.
Lahat ay umiinom ng tsaa, ma'am.
Oo, totoo iyan. Lahat ay umiinom ng tsaa.
Dapat lubus lubusin ang buhay.
Ang guwapo mo, Kuya.
A, magandang gabi, Sophie.
G. Bridgerton.
Makikiraan.
-Makikiraan. Baka dito lang tayo magdamag. -Patawad. Totoo.
Kumusta ang trabaho mo?
Sana hindi ka pinapagod ng mga kapatid ko?
Hindi, hinding hindi po.
Nakatutuwang nakagugulat sila.
Mabuti.
Sa palagay ko.
Naiinis ka pa rin ba sa akin sa pagdala sa iyo rito?
Hindi po.
Napakamapagbigay ng lahat.
Dapat ko nga kayong pasalamatan
sa pagbibigay ng trabaho kay Hazel.
A, oo naman.
-Dadalo kayo sa hapunan ni Gng. Danbury? -Hindi.
Sa mga babae lang iyon, salamat sa Diyos.
-Hindi ba kayo nasisiyahan sa kanya? -Tunay na kasiya-siya siya.
Ano lang kasi…
Noong nasa Aking Kubo tayo,
naaalala mo bang tinanong mo ako kung nailang ako?
Hindi bale na.
Kailangan ninyo ng tulong?
Madulas ito at hindi ko mahanap ang katulong ko.
Maaari po ba?
Hayan na.
Salamat, Sophie.
Sabihin mo, Gng. Bridgerton.
Si Benedict ba
ay nahanap na ang hindi niya nakilalang dalaga?
Si Benedict ba ang liberal na masayahing tao na paksa mo?
-Siya nga. -Naisip ko nga.
Nakatutuwang malaman mismo sa may-akda.
Ipinakita ko kay Benedict ang mga larawan ng halos bawat dalaga
na dumalo sa sayawan, at tiyak niyang wala roon.
Maaari kang manalo sa pusta mo sa Reyna, kung tutuusin.
A, ang pustahan kay Benedict na hindi makapag-aasawa ngayong taon?
Alam mo, pinuwersa ako ng Kamahalan.
Kung pahiwatig ang paghahanap namin,
tingin ko mas matalino si Gng. Whistledown kaysa sa akin sa pagpusta.
Ganoon ba katalino si Gng. Whistledown?
O baka siya—
Hindi ba ako naging instrumento para sa Kamahalan
at sa bawat sabik na ina sa lipunan?
Paano inilalarawan mismo ni Benedict ang dalagang iyon?
Nanaisin ko siyang hanapin. Gagawin kong layunin.
Nais kong gawin mo iyan,
palagay ko, alam mo rin ang alam ko, maaaring higit pa.
Aking anak,
nais mo bang maging punong-abala sa hapunan?
Hindi ba oras na para makita naming lahat ang tahanan mo?
A…
Hindi ko po alam kung handa na ako.
Hindi ko po alam kung handa na kami ni John.
Kung ganoon, sa isang linggo?
-Sapat na oras na ba iyon? -Oo, napakatalino niya.
Pranses, Latin at Koreano.
Lampas sa kalahati ang mga nabasa niya sa aklatan.
Sino ang tinutukoy mo?
Napakahusay ng bago kong katulong.
Si Sophie ay aking katulong din.
Kakaibang pinag-aralan iyon para sa isang katulong, hindi ba?
Mahusay siya. Mas marami siyang alam sa sining kaysa mga kuya natin
at magaling din siya sa agham.
Para saan ang tagay natin?
Marahil para sa butones ni Benedict,
na mukhang mas pinapansin niya kaysa sinuman sa atin ngayong gabi.
Para sa butones ni Benedict!
Kumusta ang paghahanap sa binibini sa sayawan?
Sinabi ni Mama kay Penelope na sinabi sa akin
na muli mo siyang hinahanap pero parang walang nangyayari.
Ikaw, si Penelope at ang ina natin ay tama.
Tatapatin ko kayo, napakatagal ko na siyang iniisip
na halos di ko na maalala ang itsura niya.
Benedict!
Masaya akong makita ka muli sa bayan.
-Naaalala mo si Bb. Virginia? -Oo naman. Masaya akong makita ka.
-Masayang masaya ako. -Paumanhin.
-Mga kaibigan mo? -Oo, pareho.
Sinabi ni Hiscox sa probinsiya na may kabit siya
at sila ay nagmamahalan.
Ayaw ko ng ganyang buhay.
Napagtanto mo, nagkaroon si Anthony ng kabit?
-Bago si Kate, siyempre. -Totoo?
Hindi rin ako interesado.
Pero karaniwan iyan. Kalahati ng mga lalaki rito ay may kabit.
Dapat tayong magpakasal ayon sa estado, pero hindi tayo laging ganoon magmahal.
Isa pa.
Gng. Bridgerton, nais n'yo raw po akong makita.
Sophie. Pakiusap, halika. Umupo ka.
Nais kong pagsaluhan natin ang tsaa.
Nais kong ipakita ang pasasalamat ko sa iyo sa pagligtas sa buhay ng anak ko.
Ang bait n'yo po pero ginagawa ko lang ang trabaho ko.
Hindi ka pa nagtatrabaho sa amin noon. Halika.
Paborito ka raw ng pinakamahirap mapahanga na Bridgerton.
Walang tigil kung ikuwento ka ni Eloise.
Ikaw daw ang may pinakamaraming alam.
Magkuwento ka tungkol sa sarili mo.
Ano po ang nais n'yong malaman?
Maaari tayong magsimula sa kung paano ang isang kasing edukado mo
ay napunta sa probinsiya.
Galing ba kayo sa iisang nayon ng mga Cavender?
Hindi po.
Lumaki po ako sa Aylesbury.
Mabait po ang babaeng pinagtrabahuhan ko
para isama ako sa mga aralin ng mga anak niya.
Nito lang ako lumipat sa Tahanan ng Cavender.
Ang pamilyang bago iyon, may dahilan ba kaya ka umalis?
Nagkaroon po kami ng di pagkakasunduan ng ginang
na di ko po nais pag-usapan kung ayos lang.
Sige.
Mula sa mga Cavender, nagpunta ka sa Aking Kubo?
Opo.
Hindi po namin balak iyon,
pero sa biyahe pabalik ay bumagyo, at sa sugat ni G. Bridgerton,
di kami maaaring maglakbay.
Sana ay hindi kayo masyadong nainip, dahil nakulong kayo nang ganoon.
Nandoon po ang mga Crabtree.
Pero hindi po nakaiinip.
Isa po iyon sa pinakamasayang linggo ng buhay ko.
Matagal ko nang gustong makita ang bahaging iyon.
Ang pamilya mo, nakatira pa rin sa Aylesbury?
Sa kasamaang palad, yumao na po sila.
Ganoon pala.
Ikinalulungkot ko iyan.
Alam kong pansamantalang trabaho ito para sa iyo
pero kung nais mong maging permanente ito, dapat manatili ka.
Tuwang tuwa sa iyo ang mga anak ko. Lahat kami.
Salamat po, Gng. Bridgerton.
-Sige po. -Mabuti.
Ngayon, pakiusap,
kumain ka ng cake.
Mas masarap ang mga ito kung mainit-init.
May kung ano sa kanya na nais ko siyang protektahan.
Halos parang may tinatakbuhan si Sophie.
Ano ang palagay mo kay Alice Mondrich?
Ay, pambihira siya.
Masaya akong sumama siya sa atin
lalo't tumutulong siyang hanapin ang binibini ni Benedict.
Palagay niya ay may kandidata siya.
Siya ay nagsasagawa ng dagdag na imbestigasyon.
Lalong mas gusto ko pa siya.
Violet.
Ako ay may pag-aalinlangan.
May nais akong ibigay na regalo kay Gng. Mondrich,
pero kung ibibigay ko sa kanya, mas regalo iyon para sa sarili ko.
Makasarili ito pero hindi ba ako pwedeng magkaroon ng isang bagay para sa akin?
Maling-mali ba iyon?
Masasaktan ba roon si Gng. Mondrich?
Hindi, makikinabang nga siya. Hindi niya magugustuhan ito, pero makikinabang siya.
Gayunpaman,
naniniwala akong mas makikinabang ako.
Nag-aalala ako lagi na ang pagnanais ng para sa akin ay pagkamakasarili,
pero may nais akong
ilang bagay at dapat makuha ko sila.
Dapat makuha mo sila.
Hindi makasariling maghangad ng bagay para sa sarili mo.
May karapatan kang maging masaya o malaya hangga't nais mo.
Marami ka nang nagawa para sa nakararami, Agatha.
Nararapat kang lumigaya.
Oo.
Dapat lubus lubusin ang buhay.
Mas mataas? Mas mababa?
Mukhang tama lang para sa akin.
Nais kong tama lahat bago tayo mag-imbita sa ating tahanan.
Sasabihin mo ba sa akin kung ano ang nag-udyok sa pagbisita mo
noong isang umaga?
Paumanhin.
Hindi ko alam kung ano ang naisip ko.
Hindi ko rin alam pero medyo nasiyahan ako roon.
Totoo?
Sa totoo lang, pinigilan ko ang sarili ko sa ating buhay mag-asawa bilang paggalang
at para maging komportable ka
pero kung nais mong maging mas…
malaya tayo na magpahayag nang magkasama, masaya akong sumunod.
Naniniwala akong dapat sumunod
din ako.
-Paumanhin, paalis na sana ako. -Hindi.
O, ibig kong sabihin, hindi mo kailangang gawin.
Sana ay hindi dahil sa akin.
Nahahalina ako sa mga bituin
o sinusubukan ko.
Kapansin-pansing mas kaunti rito kaysa sa Aking Kubo.
Oo.
Mukhang ang natural na ganda ng mundo ay malamlam sa Mayfair.
Nami-miss ko ang panahon natin sa probinsiya.
Magandang gabi.
Pakiusap, huwag kang umalis.
Ayaw kong umalis ka.
Hiniling ng inyong ina na manatili ako nang permanente.
Mananatili ka ba?
Bata pa lang ako, nais ko nang maging bahagi ng pamilyang tulad ng sa inyo.
Kahit ang magtrabaho rito ay isang pangarap.
Mas marami pang dapat mapasaiyo,
Sophie.
Hindi ko alam kung makabubuting manatili ako.
Dahil?
Dahil…
Kung nais mong manatili,
ayaw kong sirain iyon para sa iyo.
Hindi.
Magandang gabi, G. Bridgerton.
Nasisiyahan sa taimtim na paggalang ang Kamahalan,
at ako ang magsasalita para sa atin.
Dapat magsalita ka lang kung kakausapin ka niya.
Hindi ko naisip na napakaraming paghahanda para sa simpleng tsaa.
Kamahalan.
Naaalala ninyo po si Gng. Alice Mondrich,
na ang panganay ay tagapagmana ng asyenda ng Kent?
Pakisabi sa Kamahalan kung ano ang sinabi mo sa akin.
Kamahalan,
may kapitbahay akong akma sa paglalarawan ng mismong binibini.
Pagkatapos kong mag-imbestiga, naniniwala akong marahil siya na nga.
Totoo?
At sinabi mo na ba ito kay Gng. Bridgerton?
Nagpadala po ako ng liham para ipaalam kay Gng. Bridgerton kaninang umaga lang.
Sana ay tama ang iyong naisip, Gng. Mondrich.
Kamahalan?
Oo.
Pwede siya maging bagong utusan ko.
-Salamat po, Kamahalan. -Maaari—
Maaari ka nang umalis.
Tama ang dating mo para magtsaa
at sa pinakabagong Whistledown.
Mga Giliw Kong Mambabasa,
nitong huli,
mukhang ang Labanan sa mga Katulong sa Mayfair
ay sa wakas, nagsisimula nang humupa.
At sa katahimikan,
ang lipunan ay gutom sa bagong usap-usapan.
Marami ang haka-haka
kung sinong mayamang pamilya ang planong lumipat katabi
ng Tahanan ng Bridgerton.
Pero ang totoo,
iniisip ng may-akdang ito na medyo lipas na ang ganitong haka-haka.
Hindi ba nagnanasa ang isa nang kaunti pang kapapanabikan?
Nakaaabala ba ako?
Hinding hindi.
May liham mula kay Gng. Danbury. May kapitbahay si Gng. Mondrich.
Maitim ang buhok, umalis ng bayan pagkatapos ng sayawan pero kababalik lang,
at tila hindi sila pinag-aral ng sayaw ng mga magulang nila.
Kahanga-hanga.
Marahil siya na nga.
Siya si Bb. Hollis.
Bb. Hollis?
Sa pahintulot mo, iimbitahan ko siya at ang kanyang ina para magtsaa,
at pumasyal ka sa loob, na parang nagkataon lang.
Marahil mas mainam kung huwag kang magbanggit ng sayawan o ng guwantes.
Magiging huwaran ako ng alindog at kariktan.
Mag-ingat ka.
Tigil.
May bago siyang puwesto,
at ang mga disenyo niya ngayong taon ay magagandang tunay.
Maaari tayong bumisita pero huwag mong sabihin kay Papa.
A, paumanhin. Hindi ko alam na may kasama ka, Mama.
Benedict, ipinakikilala ko si Gng. Hollis at anak niyang dalaga, si Bb. Hollis.
Maaari mo ba kaming samahan?
Lumaki ka ba sa probinsiya?
Nakatira kami sa pagitan nila.
Natural na narito ako para sa taon,
pero hinahanap ko ang sariwang hangin kapag nardito kami.
Nais ko ang kalayaan na kaloob ng probinsya.
Mas madaling maging totoo sa sarili
nang wala sa mapagmatyag na mata ng lipunan.
Ano naman ang iba mong kinahihiligan, Bb. Hollis? Mahilig ka bang lumangoy?
Lumangoy?
Oo.
Sa lawa, halimbawa, kung saan kalmado at mababaw,
o sa dagat
kung saan malawak at malalim.
Halos tila bugtong iyan, G. Bridgerton.
Mahilig akong lumangoy,
lalo na sa dagat.
Lagi kami sa baybayin ng Pransiya pag tag-araw noong bata ako.
Totoo? Marunong kang mag-Pranses?
Sabi ng ibang mga tagapagturo, malilinang pa ang aking pagbigkas,
na masyadong mabilis ang galaw ng panga ko.
Hindi ako sumasang-ayon.
Palagay ko ay perpekto kang magsalita. Sino man ang nagsabi niyan ay hangal.
-Kung gayon, Pransiya? -Oo.
Maraming beses nang nakapunta si Colin sa Pransiya. Nakamamangha raw.
-Marahil maipakikita niya minsan. -Oo.
May nais pa ba ng tsaa?
Nasaan si Hazel o si Celia?
Pareho po silang abala kaya tumulong ako, ginoo.
Bb. Hollis, tsaa pa?
Kung ayos lang.
Saan sa Pransiya?
Sabi nila, ang panahon sa Paris ay napakaganda.
Napakaaraw.
Siguro, ang baybayin.
Kung saan-saan kami nakapaglakbay.
Medyo mainit ang timog ng Pransiya.
A, huwag na.
Buwisit!
Benedict.
Paumanhin, lubhang… Paumanhin.
Hayaan mo na.
Kukuha po ako ng isa pa.
Medyo hapon na, hindi ba?
Oo.
Marahil dapat na kaming umalis. Dadalo kami sa isang okasyon sa pamilya.
Napakagandang tahanan.
Pangarap ko lagi na bumisita sa Tahanan ng Bridgerton.
Wala ka ba rito noong sayawan ng mga nakabalatkayo?
Plano kong dumalo pero nakalulungkot, nagkasakit ako at hindi nakapunta.
Marahil sa lahat ng pagbabaltkayo, napagkamalan akong nandoon.
Masaya akong natupad natin ang pangarap na iyan.
G. Bridgerton.
May maitutulong ba ako?
Huwag kang hangal.
Sophie, patawad.
Hindi ko alam na ikaw ang maghahain ng tsaa.
Ano naman? Isa kayong ginoo.
Nakikipagkilala ang mga ginoo sa mga binibini, katulong ako, maglilinis.
Tunay na ganoon.
Pero…
di mo kailangang makita.
Hindi nakatutulong kapag nagsasabi ka ng ganyan.
Lalo kung pinaniniwala mo ako ng mga kahangalang gaya noong kagabi, dito rin.
Wala akong balak na ligawan si Bb. Hollis. Hindi siya maikukumpara.
Kumpara sa ano?
Bakit ka laging narito?
Araw-araw, kahit saan ako lumingon, nariyan ka.
Ito ang pinakamagandang trabahong napasukan ko
pero di ako maaaring manatili kung dito ka nakatira, sinisira mo ito.
Sinisira mo lahat ito.
Hindi ba dapat tumira ang mga binata sa sarili nilang tirahan?
Baka dapat ay mas manatili ako roon.
Kung mas magiging komportable ka.
Marahil nga.
Pakiusap.
Aalis na ako, kung gayon,
bihira na akong babalik dito hangga't maaari.
Salamat.
Nga pala, pabaya kayo kung hindi ninyo gagawin.
Ano?
Ligawan ninyo si Bb. Hollis.
Mukhang kaaya-aya siya.
Napakagandang pantasya.
Opo, senyor.
Ayos na iyan.
John!
Francesca?
Ano?
Alam mo, hindi mo kailangang gawin iyan.
Gawin ang ano?
Hindi mo kailangang gumanap para sa akin.
Hindi mo naabot ang rurok mo, ano?
Hindi.
Hindi ko naabot.
At nagsinungaling ako sa iyo. Hindi pa.
-Kailanman. -Francesca.
Tiyak na iyon ang dahilan kaya wala pa tayong anak.
-Francesca. -Patawad. Hindi ko alam ang mali sa akin.
Walang mali sa iyo, Francesca.
Ano ang naramdaman mo bago ang…
Pagpapanggap na rurok?
Pakiramdam ko…
masarap…
nakakakilig.
Mainit.
Buti naman.
Para sa akin,
kapag magkasama tayo,
hindi lang dahil nais ko ng mga anak.
Kapag magkasama tayo, pakiramdam ko, mas napapalapit ako sa iyo,
sa katawan ko, siyempre, pero…
maging sa puso ko.
Anuman ang hiling mo,
lagi kong sisikaping ibigay sa iyo.
Mga anak.
Mga rurok.
Pero sana alam mo rin na ikaw ay perpekto
bilang ikaw.
Perpekto tayo bilang tayo ngayon,
at marami tayong panahon sa mundo para sa iba pa.
Pababa na siya anumang oras.
Wala siyang imik mula noong nagkita kayo.
Ganyan siya kapag siya ay galit,
at alam kong hindi siya galit sa akin.
Hindi, hindi naman.
Maaga pa para bumisita, Gng. Danbury.
Nais…
Nais kong magpaliwanag.
-Walang dapat ipaliwanag. -Nais kong may isang magpaliwanag.
Di ko nais maging isang utusan ng Reyna.
Iyan ay…
Sandali, ayaw mong maging utusan ng Reyna?
-Bakit? -Di ko lang nais.
Pero bakit? Alam mo ba kung bakit?
O tumatanggi ka kasi hindi kita tinanong o dahil natatakot ka?
Di niya ako tinanong. Isinama niya lang ako sa Kamahalan.
Dahil kinailangang huminahon ka.
Mananaig ang takot mo, at papasok ka roon,
tatanggi sa pinakamagandang regalong maibibigay sa iyo.
Regalo?
Gaya ng sinabi ko, isang karangalan ang maging utusan ng Reyna,
na minimithi ng karamihan.
Hindi ko iyon minimithi.
Hindi mo minithi ang Tahanan ng Kent, pero narito ka rin.
Hindi mo kailangang mithiin para pumayag ka.
Kailangan lang bigyan ka ng pagkakataon para patunayan na ikaw ay karapat-dapat,
at karapat-dapat ka, Alice.
Ikaw mismo ang kailangan niya.
Tingnan mo kung paano ka makipagtalo sa akin, hindi ka nagpapatalo.
Matalino ka at may mabuting-asal.
Hindi ako nanggaling sa mundong ito, Gng. Danbury.
Kaya nga. Hindi ka nanggaling sa mundong ito.
Naiiba ka.
Marahil mas mabuti na nanggaling ka sa kabilang panig.
Dati akong nasa kabilang panig, pero noong nasa loob na ako,
pinili ko lang maging matapang,
at maaari kang maging matapang habang nakatayo sa likod ng Reyna.
Tingnan mo ang mundong pinagtulungan naming buuin.
Hindi ka katulad ng ibang mga utusan ng Reyna.
Hindi ka maghihintay. Hahamunin mo siya. Sasabihin mo ang totoo.
Tatandaan mo lagi na siya ang Reyna,
pero hindi mo siya laging ituturing na Reyna.
Iyon ang kailangan niya.
Ganoon mo makukuha ang pagkakaibigan niya.
Hindi ko ninanais…
Maging kaibigan ng Reyna?
Hindi ko magagampanan ang puwesto mo, Gng. Danbury.
Hindi ko hiling na punan mo ang puwesto ko.
Hiling ko na pagsilbihan mo ang Reyna, ang bansa, kumuha ka ng sariling puwesto.
Sinasabi ko sa iyo, Alice,
umangat ka.
Sabi ni Francesca, tumanggi ka sa imbitasyon sa hapunan,
at nagmamadaling umalis sa Tahanan ng Bridgerton kagabi.
May koneksiyon ba ang dalawa?
Nais ko lang mapag-isa.
Ikinalulungkot kong hindi si Bb. Hollis ang Binibining Nakapilak.
Ayos lang.
Palagay ko, oras nang tapusin ang paghahanap.
Hindi ko tiyak kung totoo nga siya.
Marahil hindi,
tila hindi kung paano mo naisip,
na marahil kaya masyado kang naakit sa kanya.
Nahuhumaling ka lagi sa mga kathang-isip mo.
Mahusay kayo sa pagpapalakas ng loob ko.
Hindi. Lahat tayo, nahuhumaling sa kathang-isip.
Umaasa pa rin ako na makikita ko ang ama mo sa bawat sulok.
Pero alam ko rin na sa katotohanan lumalago ang pag-ibig.
Lumalago ang puso mo sa katotohanan.
Napakasarap mangarap, pero, Benedict,
ang magagawa mo lang sa kathang-isip ay mahumaling.
Magkakaroon ng iba na mapupusuan mo.
Mga binibini ng lipunan natin, na nakapilak o iba pa.
Magtiwala ka.
Sinadya kong matalo roon dahil alam kong matatalo ako.
Nakakamangha ka.
Alam kong nagpapahinga kayo.
Pero hinihiling ko sa inyong lumabas at magpahangin ngayong gabi.
Nasa Tahanan ng Kilmartin ang pamilya, ang iba ay abala.
Pero di kayo maaaring manatili rito. Nais kong umalis ang lahat.
Sige.
Sophie.
Marahil oras na para samahan mo kaming mag-inuman.
Palagay ko, oo.
-Hulaan n'yo kung sino ang nakumbinsi ko? -Ayos!
Sophie.
Gng. Wilson,
nais ko pong ipaalam na nakapagpasiya na akong manatili rito.
Napakasaya ko.
Mahal ka nila rito, totoo.
May sasabihin ba tayo?
Salamat sa lahat sa pagpunta.
Pasensiya na't natagalan ang pag-imbita,
pero nais naming makasiguro na lahat ay maayos.
At maayos naman ang lahat ngayon.
-Akala ko darating ang ating ina. -Oo. Sa katunayan, ideya niya ito.
Mukhang may sakit siya.
-At nasaan si Benedict? -Baka may sakit din tulad ng kanya.
Hindi mo ba naiisip, napakaganda ng pagkakaayos ni Francesca?
Sabik na akong magkaroon ng tahanan ko.
Huwag mo akong simulan tungkol sa mga nagawa at palamuti
at kasal muli. Hindi ko na kayang makinig pa.
Alam mo,
akala ko, interesado ka sa lahat maliban sa akin.
Pero naisip ko na baka interesado ka lang pala sa sarili mo.
Ginoo, may isa pang bisita.
Sana ay na-miss ninyo ako.
Michaela! Bakit ka nagmamaneho?
Mukhang hindi kinaya ng aking kutsero ang mahabang paglalakbay.
-Ikuha ninyo siya ng tubig at balde. -Opo.
Napakagandang sorpresa.
Totoo?
Para kang nakakita ng multo.
Halika rito.
Maaari ka nang pumasok.
Sinabi ni Gng. Wilson na maghahain ka ng tsaa sa isang bagong lugar.
Bago ito.
Oo.
Dapat ko bang maunawaan na ito…
Ako ang tsaa na iinumin mo.
-Maaaring magdahan-dahan. -Magtanggal ka ng damit.
May pahinga tayo ngayong gabi.
-Natitiyak ko. -Lubos na masaya!
Naiwan ko ang pitaka ko sa silid ko.
Magkita tayo sa taberna.
Sophie?
Ano ang…
Akala ko, ikaw ay…
Kung nais mo akong umalis, aalis ko.
Pero ang totoo ay
lumalayo ako dahil nilalamon mo ako.
Hinahanap kita sa bawat silid na pinapasok ko.
Tumitibok ang puso ko kapag malapit ka.
Naging mas mapanukso ang katotohanang narito ka
higit sa anumang pantasya.
At hindi ko kaya na wala ka.
Benedict.
Seryoso ako na mas marami pang dapat mapasaiyo
at desidido akong ibigay ang lahat ng ito sa iyo at higit pa.
Sophie,
pumayag kang maging kabit ko.
Sasama ka ba, Sophie?
Hinihintay ka namin.
Sabi ng isang pantas
na ang buong mundo ay isang entablado, bawat isa ay may papel na dapat gampanan.
Tiyak, maaaring nakasasakal na ang matagal nang mga ginampanang papel.
Ano? Ano iyon?
Wala. Ako ay…
masaya lang.
Pero ano ang mangyayari kung nagpasiya ang isa ng bagong laro?
Lilikha ba iyon ng bagay na hindi inaasahan?
-Hoy. Oras na. -Handa ka na?
O lilikha ba iyon ng…
Matagal ko nang nais tumira sa Grosvenor Square.
Maligayang pagbabalik, senyora.
…mas masahol pa kaysa sa maiisip ng isang tao?
Nagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan