รู้สึกยังไง
เหมือนคนกําลังจะชนะ
เคยชนะที่ไหน
แต่รู้สึกว่ากําลังจะชนะไง
โอ๊ย ไหงยิ่งเล่นมือยิ่งตกเนี่ย
ฝึกฝนน่ะ เล่าไปคงไม่เชื่อ แต่สมัยยังเด็ก
ผมมีชุดแบ็คเกมมอนแม่เหล็กที่เคยเล่นในรถ
ผมจงใจเล่นแพ้พ่อระหว่างที่พ่อขับรถ
พ่อมองไม่เห็นกระดานด้วยซ้ํา แต่ผมก็เล่นแพ้อยู่ดี
กล้าเล่าก็กล้าเชื่อ ทําไมจะไม่เชื่อ
วันนี้วันเกิดเขา
พ่อเหรอ
ใช่ เพิ่งนึกได้
งั้นก็สุขสันต์วันเกิดป๊ะป๋าวินเทอร์
เดินหมากกลับไหม
เขาน่าจะ...
157 ใช่ไหม
เจ็บ
แค่บวกเลขเฉยๆ
ดี
เสียเขาไปนานแค่ไหนแล้วล่ะ
เดือนมีนาก็ครบ 54 ปีพอดี
พับผ่า
เสียใจด้วยนะเอบี
ตอนนั้นคุณกี่ขวบ
สิบเอ็ด พ่อกับแม่เสียชีวิต ในอุบัติเหตุรถชนตอนผมอายุ 11
ไม่ใช่เพราะเล่นแบ็คแกมมอน ไม่ต้องห่วง
ทั้งสองเป็นพ่อแม่ที่ดี
คุณชอบเซ้าซี้ผมว่า "ทําไมไม่มีครอบครัว"
เพราะอย่างนี้ละ
ผมมี
ครอบครัวไปแล้ว
ทําไมถึงยอมให้ฉันปากเสียกับคุณล่ะ เอบี
- จะได้รู้สึกผิดทีหลัง - ผิดสิ มากด้วย
เกมนี้น่าจะต้องค้างไว้ก่อน
ต้องไปจัดการคืนนี้ให้จบ จะพยายามไม่ฆ่าใคร หรือถูกใครฆ่าตาย
นี่
คุณยังมีครอบครัวอยู่นะ รู้ใช่ไหม
ทุกอย่างที่นี่
ที่นี่ทั้งหมด
คุณวินเทอร์
จอร์จ จอร์จ จอร์จ
- ไม่มีภูมิแพ้ใช่ไหม - เธอแจ้งว่าไม่มี
ดีมาก
นี่ใครกัน
ตามเอบี วินเทอร์ขึ้นมาด่วนเลย ก็ส้วมกูตัน!
แกเป็นหุ่นยนต์คนแก่ จากดาวต้อนรับ คงไม่เข้าใจ...
- ผมจะส่งวิศวกรขึ้นมาซ่อมชักโครก - ขอบคุณ
แล้วพรุ่งนี้เช้าผมจะคุยกับพี่ชายคุณ
ฉันอยากทําอะไรที่ยิ่งใหญ่ แต่คุณไม่เคยเข้าใจเลย
และถ้ามาขวางทางมีดทําครัวอีก แม่จะฆ่ามึง!
เฮเลน ไม่ อย่ามาลองดีฉันนะ
คนออสเตรเลียครึ่งประเทศจะมางานนี้
แฮร์รี่ สไตล์สต้องมาที่นี่คืนนี้
เราซวยแล้ว ไม่มีใครอยากมาแสดงในทําเนียบห่วยแตก
- ว่าไง - เรามีปัญหาในงานเลี้ยง
วาเลนติน่า ม็อตตา โลเรนโซ่ ให้ฉันคุยเอง
- ปล่อยเขาไปเถอะ - มันผิดระเบียบทําเนียบ
- ใครแม่งสนวะ - ผมสน
เราไม่มีแขกมาเล่นดนตรีจริงเหรอ
ขออภัยที่รบกวน คุณมิโนก แต่ว่านักแสดงเรายกเลิก
- ได้ค่ะ - ได้ครับ ห้องนอนลินคอล์น
เหลวไหล ผมทําตามระเบียบทุกข้อ
ผมถามเรื่องภูมิแพ้ไปแล้วนะ เอาดอกไม้ออกไปให้หมด
- ทําไมกูต้องไปตามเช็ดไอ้ทริปป์ด้วยวะ - ช่วยไปก่อนได้ไหม
ทําไมผม... เอ็ดดี้ก็ทําได้ แค่ส้วมตันเองนะ
- วันเกิดลูกชาย - ขอโทษ
นี่แหละที่พูดถึง... มีคนอื่นอีกเป็นสิบ...
แม่งหน้าที่คุณนะ
- รอลลี่ สลับที่นั่ง - เชิญทางนี้ครับ
รอลลี่ จับสองคนนี้สลับที่กัน ขอโทษค่ะ ขอบคุณ
เอบี นอกประตูทิศใต้มีรถชน
เสียงมาจากทางนั้น เราให้เจ้าหน้าที่ไปดูแล้วครับ
- ชีล่าไปนั่ง... - เธอทําอะไร
- ไม่ต้องทําห้องอาหารแล้ว - ขอแช่งหน่อยเถอะ ไปตาย เอบี
มีปัญหาเรื่องจิงโจ้
ยังไงก็ไม่ยอมให้เอาจิงโจ้ไปด้วย!
- ฉันยังไม่ได้เอาอะไรของคุณไปเลย - ไม่ได้คุยกับหล่อน
เขา!
คุณไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้นกับผม ไม่ ผมจะเปิดโปงคุณ
ผมจะแฉให้หมด!
ทุกอย่าง!
อยากเจอพอดีเลย ฉันคุยกับมาร์เวลล่าเรื่องของหวาน...
ไม่ได้ไปแล้ว ทิ้งทําเนียบในสภาพนี้ไม่ได้
ยิ่งหลังเหตุการณ์ในคืนนี้อีก
เอลซี่ เอบีอยากให้คุณขึ้นไปเตรียม ห้องนอนลินคอล์นให้ไคลี่ มิโนก
- อ้อ อืม - ขอบคุณ
รมต.ต่างประเทศ เรียบร้อยดีนะครับ
สวัสดีครับ ขอห้านาที
สิ้นสุดคืนนี้ ผมต้องตายอย่างแน่นอน
รีบออกจากชั้นนี้เดี๋ยวนี้
ไม่ต้องห่วง ไว้ค่อยมาเก็บ ไป
- ฮัลโหลค่ะ - เจอกันที่ห้องรูปไข่สีเหลือง
- ใช่ ตอนนี้ - แกเป็นหุ่นยนต์คนแก่...
- แม่จะฆ่ามึง! - ไม่มีใครอยาก...
- นี่ละที่พูดถึง... - ไม่ได้คุยกับหล่อน เขา!
ไปตาย เอบี!
คุณคิดว่ามันเกิดขึ้นในห้องนี้เหรอ
ตอนนี้มั่นใจเลย
(ฆาตกรรมทําเนียบฉาว)
(8. ปริศนาห้องสีเหลือง)
คุณนักสืบคัพพ์ พร้อมรึยัง
ฉันต้องรีบไปขึ้นเครื่อง
ครับ ผมเข้าใจ ถ้าคุณพร้อมแล้วเราก็พร้อมเริ่ม
แอนต์พิตตายักษ์น่ะ
แอนต์พิตตายักษ์คืออะไร
- นกที่จะไปส่อง ถึงต้องบิน - อ้อ โอเค ก็ดี
คงเป็นแอนต์พิตตาที่ตัวใหญ่มากเลยทีเดียว
มหึมา ถ้าเทียบกับ นกวงศ์เทรคีโฟน ซับออสซีนชนิดอื่น
ตัวใหญ่
ผมอยากขอบคุณที่วันนี้คุณมาให้การ กับคณะกรรมาธิการนะ คุณนักสืบคัพพ์
อย่างที่ทราบดี
เราตรวจสอบการเสียชีวิตของเอบี วินเทอร์ หัวหน้าพนักงานต้อนรับของทําเนียบ
ได้ข่าวมาแล้ว
ตอนที่เราเริ่มการไต่สวน คดีนี้ได้ปิดลงไปแล้ว
และรายงานทางการ
ได้ตัดสินว่าคุณวินเทอร์เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย
อันที่จริง เราได้เรียนรู้ ในช่วงการไต่สวนที่เป็นไปอย่างขลุกขลัก...
สว.!
ซึ่งผมขอรับความผิดไว้เพียงคนเดียว
ว่าเรื่องราวการเสียชีวิต ของคุณวินเทอร์นั้น แท้จริงแล้ว...
ซับซ้อนกว่านั้นมาก
เสียดายที่กว่าจะรู้ก็ช้าไปหน่อย เนื่องจากคุณออกไปนอกประเทศแล้ว
ไปหาแอนต์พิตตายักษ์
นกวงศ์เทรคีโอโฟน ซับออสซีนที่ตัวใหญ่ที่สุด
ตามที่เข้าใจ
- ถูก - แต่คุณกลับมาแล้ว
และตกลงที่จะแวะมาที่นี่ในวันนี้ ระหว่างทางไปสนามบินเพื่อรายงานว่า
ได้มีการจับกุมตัวผู้ต้องสงสัย ในคดีสืบสวนของคุณแล้ว
- ถูกต้อง ท่านสว. - ผู้ต้องสงสัยคนนี้ชื่อว่าอะไร
นี่เป็นการไต่สวนแบบปิด คุณนักสืบคัพพ์
เนื่องจากกระบวนการนี้ละเอียดอ่อน
ใช่ โอเค
แต่... ไม่อยากฟังก่อนเหรอ ว่าฉันไขคดีได้ไง
มีของหายไปจากห้องรูปไข่สีเหลือง
- ค่ะ - แจกัน คู่นั้นหายไปหนึ่งใบ
เครื่องลายครามฝรั่งเศส จากปี 1823
หาไม่เจอตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม คืนที่พบศพคุณวินเทอร์ ถูกไหม
ถูกค่ะ
หาไม่เจอหรอก แตกไปแล้ว เสียใจด้วย
คุณนักสืบคัพพ์ นั่นไม่ใช่ของชิ้นเดียว ที่หายไปจากห้องนั้น
อ้อ รู้แล้วละ
ฉันมาหานาฬิกา
โอเค ได้
เรือนนี้ได้ไหม
ไม่ได้ หน้าตาเจาะจง
อ้อ งั้นเหรอ
ทุกห้องมีนาฬิกาวางอยู่บนหิ้งเตาผิง ยกเว้นห้องรูปไข่สีเหลือง
อ้อ เรือนนั้นน่ะเหรอ นาฬิกาแฟรงคลิน
- ไม่อยู่แล้ว - รู้ไหมว่าอยู่ไหน
- ไม่รู้ หาซะทั่วด้วย - มีรูปถ่ายไหม
(หาย!!)
- นาฬิกาใหญ่นะ - ใช่
- ขอรูปได้ไหม - ไม่ได้
- กุหลาบเหลืองเหรอ - ใส่แจกันใบใหญ่ข้างประตู
ใช่ จําได้สิ
- แน่นอน - มันดูเฉา
ผมคงไม่ใช้คําว่าเฉา
- แล้วจะใช้คําว่าอะไร - ไหม้
ไหม้เหรอ
ช่อนั้นทั้งสวยทั้งสด แต่ผ่านไปสองวันก็แห้งเหี่ยว ไหม้
- เกิดจากอะไรได้บ้าง - ของที่แรง
เคมีกําจัดวัชพืช
- พาราควอตมั้ง - พาราควอต
- ผมเดาเอานะ - ที่นี่มีเก็บไว้รึเปล่า
เก็บยาฆ่าหญ้าระดับอุตสาหกรรม ในช็อปจัดดอกไม้เล็กๆ
ที่ผมจัดช่อดอกไม้สวยๆ เนี่ยนะ ถามงี้เหรอ
เสียใจ แต่ต้องถาม
ไม่ ไม่มีหรอก
แต่พอจะรู้นะว่าไปหาได้ที่ไหน
พาราควอตเหรอ ไม่ เดี๋ยวนี้เขาห้ามเราใช้ที่นี่แล้วค่ะ
ห้ามใช้สารเคมีทุกชนิด
เราได้รับแจ้งเมื่อหนึ่งปีก่อน ว่าต้องดีท็อกซ์การทําสวนทุกขั้นตอน
- เดี๋ยวนี้แค่จัดสวนอย่างมีมโนธรรม - คืออะไร
ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
รู้แค่ว่าเราต้องกําจัด ยาฆ่าแมลงทั้งหมดอย่างพาราควอต
แต่พอพูดออกมาแล้ว
เหมือนจะไม่เคยมีใครแวะมาเก็บไปเลยนะ
ถ้ายังมีเหลืออยู่ก็คงอยู่ตรงนี้
อ๋อ ยังอยู่ตรงนี้ค่ะ
- แปลกจังเลย - ใช่
- รู้ใช่ไหมว่าฉันจะพูดว่าอะไร - รู้สิ
แสนจะแปลก
คืนนั้น คืนที่คุณวินเทอร์ถูกฆ่าตาย แล้วเราออกมาที่นี่ด้วยกัน
ฉันเอะใจว่ามีของตรงนี้ที่โดนย้าย คุณเองก็ทัก
ชั้นวางของด้านหลังมันดูผิดปกติ
คุณไม่รู้ว่าทําไม แต่เห็นแล้วรําคาญ
- มีอะไรเปลี่ยนไป - อ๋อ นั่นเอง
เออ!
ไปกับเราได้ไหม
อ้าว!
- คุ้นตาเหรอ - คุ้น มาจากโต๊ะฉัน ทําไม...
อธิบายยากน่ะ
- ขอคืนได้ไหมคะ - ไม่ได้
- แต่นั่นของฉัน - ในนี้ใส่พาราควอต
อ้อ
พี่สาวฉันปั้นให้
ตอนนี้เหมือนจะเป็นอาวุธสังหารไปแล้ว
โอเค
ให้คุณก็ได้
งั้นฉันไปนะ
ขอบคุณ เอมิลี่
- ถึงไหนแล้ว - ถึงห้องรูปไข่สีเหลือง
ไม่ใช่ หมายถึงเราทําอะไรกันอยู่
เรากําลังหาเบาะแส
ที่จะสื่อคือนั่นมันอะไร
ถ้วยใบน้อย
- เข้าใจที่ถามป่ะ - ไม่
- โดยรวมล่ะ - ไม่
เมื่อคืนคุณรู้ว่าบรูซกับเอลซี่อยู่ตรงนั้น
คุณชั่งใจระหว่างบรูซกับเอลซี่
บรูซฆ่าเอบี วินเทอร์ หรือว่าเอลซี่ฆ่า
และตอนนี้เรามีถ้วยใบน้อย แต่ไม่มีบรูซหรือเอลซี่แล้ว
ผมเลยนึกสงสัยว่าเราใกล้ขึ้นรึเปล่าเถอะ
ใกล้อะไร
ใกล้ไขคดีว่าใครฆ่าเอบี วินเทอร์ไง
อ๋อ ใกล้สิ
ใกล้!
คืนงานเลี้ยงรัฐพิธี มีคนออกไปที่โรงเก็บของ
คิดว่าไปหายาพิษ และเอาแก้วออกไปด้วย
คิดว่าแก้วหล่น หรือไม่ก็แตก ไม่รู้ว่าทําไม
เขาก็เลยหยิบอันนี้มา
เขาหายาพิษจนเจอ พาราควอต แล้วเทใส่ในนี้
จากนั้นยกหูโทรศัพท์โทรหา เอบี วินเทอร์ที่ห้องทํางาน
จากนั้นมาที่นี่
คือไปห้องนั้นก่อน แล้วค่อยมานี่
คืนนั้นฉันเห็นแก้วสองใบ
บนโต๊ะกาแฟหนึ่ง และบนโต๊ะข้างโซฟาหนึ่ง
คาดว่าแก้วที่โต๊ะข้างโซฟาใส่ยาพิษ
และได้ถูกเทรดดอกไม้
วินเทอร์น่าจะดื่มบางส่วนเข้าไป
มีคนขว้างแจกัน
ฉันเชื่อว่ามันชนกําแพงนี้
แจกันใบนั้นหายไปแล้ว
อีกใบยังอยู่นี่ และมีรอยบุบอยู่ตรงนี้
ฉันเดาว่าตั้งใจขว้างแจกันใส่วินเทอร์
ทําให้มีรอยบาดที่ใบหน้าของเขา
เมื่อแค่นั้นไม่ได้ผล คนคนนั้นจึงหยิบของชิ้นหนัก
อาจเป็นเชิงเทียน แต่ฉันว่าแค่นั้นยังหนักไม่พอ
ฉันเชื่อว่าเชิงเทียนร่วงลงมา ตอนที่คุณวินเทอร์เซมาชนโต๊ะนี้
หลังได้ดื่มยาพิษเข้าไป ฉันเชื่อว่าของชิ้นหนักนั้นคือนาฬิกา
ไม่เห็นมีนาฬิกา
ก็นั่นแหละ แล้วนี่น่าจะเป็นเหตุผล
- คิดว่านาฬิกาคืออาวุธสังหารเหรอ - ใช่
- ไหนว่าถ้วยใส่ยาพิษคืออาวุธสังหาร - บอกว่า "เหมือนจะเป็น"
- งั้นเราต้องหานาฬิกา - ใช่
- พอจะรู้ไหมล่ะว่าอยู่ไหน - ไม่ แต่รู้ว่ามีที่ไหนที่ไม่มีใครหาแน่
นาฬิกาเหรอ
ไม่ ไม่น่าจะมีนะ
เนอะ คือว่าก็ไม่เชิงเป็น "นาฬิกา" แบบนาฬิกา
ทําไมต้องใส่ฟันหนู "นาฬิกาแบบนาฬิกา" คืออะไร
- ก็ไม่อยากซวยไง - ไม่เป็นไร เราเป็นตํารวจ
อะเคร
ในนี้ก็มีเรือนสวยอยู่นะ
แนวรูปปั้นผู้ชาย แต่มีองค์ประกอบคล้ายนาฬิกา
มีไว้ทําไม
หยิบมาจากห้องสมุด นานละ
แต่ได้ข่าวว่าคุณวินเทอร์เที่ยวหา
และเขาก็เคืองฉันหลายเรื่องอยู่แล้ว
พอได้ข่าวว่าเขาจะออก ก็เลยคิดว่า "โอเค รอออกก่อนก็ได้"
"แล้วค่อยเอาไปวางไว้ที่เดิม" แต่มันไม่เกิดนี่น่ะสิ
เลยยังเก็บไว้
นี่ยังดูไม่ออกเลยว่าเจ๋งหรือบ้ง
ถามจริง
- "ออก" นี่หมายความว่าไง - อะไร
คุณบอกว่าคุณวินเทอร์จะออก แต่แล้วไม่ได้ออก
ออกจากทําเนียบ
- เกษียณเหรอ - คงงั้น
- ตอนไหน - ก็หลังฉันย้ายมาอยู่
- สองสามเดือนไหม - คุณอยู่มาปีนึงแล้ว
- เชี่ย ถามจริง - ไปได้ข่าวมาจากใคร
ไม่รู้สิ ในฟลอร์มั้ง
ในฟลอร์เหรอ ไปประชุมฟลอร์กับเขาด้วยงี้
จะไปรู้เหรอ อาจได้ยินจากยัยแก่ก็ได้ ไม่ก็ไอ้ส้นตีนที่ทํางานให้พี่ฉัน
- เป็นได้หลายคนเลยนะ - ไม่ๆ นี่พูดถึงไอ้ส้นตีนตัวเป้ง
ไอ้ตีนส้นใหญ่ที่สุดในโลก
อะไร มันพูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
ไอ้นั่นมันเพี้ยน รู้ใช่ไหม
- ไม่รู้เหรอว่าเอบี วินเทอร์จะออก - ไม่
แต่นี่ก็ไม่ค่อยจะสนใจพนักงานประจําบ้าน
เพราะมัวแต่ช่วยปธน.มอร์แกน แม่งบริหารทั้งประเทศไง
ใกล้ยังเนี่ย
เพราะที่มาถามเรื่อง แผนเกษียณของวินเทอร์เนี่ย
ฟังดูเหมือนไม่ใกล้สักนิด
เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป
อันที่จริง คืนที่เขาตาย ตอนเธอขึ้นมาบนนี้
แล้วผมขอให้เธอปิดตายชั้นบน เธอไม่ยอม...
- พูดถึงใคร - จัสมิน เฮนีย์
เธอบ่นตั้งยาวว่าทํางานที่นี่มา 11 ปี...
แน่นอน ฉันอยากเป็นหัวหน้า และนึกว่ากําลังจะได้เป็น
แต่คืนนี้ฉันเข้าใจกระจ่างชัด
ว่าฉันไม่ได้เป็นหัวหน้าฝ่ายต้อนรับเร็วๆ นี้แน่
แทบจะไล่ผมไปตาย จนผมแหวกทางให้ดูว่าวินเทอร์ตายแล้ว
ไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกับที่เขาจะออกไหมนะ
คืนที่คุณวินเทอร์เสียชีวิต เขาก็ทิ้งบอมบ์ใส่จัสมิน
จัสมิน เฮนีย์กําลังจะได้เป็น หัวหน้าพนักงานต้อนรับคนใหม่ของทําเนียบขาว
ทุกคนรู้ดี เธอก็รู้ดี คุณวินเทอร์บอกเธอเมื่อปีที่แล้ว
เขาจะเกษียณ และให้เธอขึ้นมาแทน
แต่ในปีที่ผ่านมา
ทุกคนเริ่มรู้สึกได้ว่า... มันกําลังล่องลอยไป
เขาไม่ได้กําหนดวันที่เอาไว้หรอก
แต่ดูเหมือนวันนั้นจะถูกเลื่อนออกไปเรื่อยๆ
ตอนแรกก็เทศกาล
แล้วก็การก่อการร้าย วันที่ 4 มีนา จะออกตอนนั้นได้ไง
ตามด้วยอีสเตอร์
- วันชาติ - ใกล้ถึงช่วงเทศกาลอีกแล้ว
ผมรู้สึกได้ว่าจัสมินเริ่มหงุดหงิด ผมบอกเธอว่า "อดทนไว้"
ให้เวลาเขาปล่อยวางก่อน เดี๋ยวเขาก็พร้อมไปแล้ว
ซึ่งผมเชื่อจริงๆ นะ ผมว่าเธอก็เชื่อ
จนกระทั่งคืนนั้น
ไม่ได้ไปแล้ว
ไม่เกษียณ อย่างน้อยก็อีกสองสามปี
ทิ้งบอมบ์
เธอโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
อะไรเนี่ย!
รู้แล้ว เข้าใจ
สองสามปีเหรอ ฉันรอมาหลายปีแล้ว เรื่องอะไรจะรออีกหลายปี
ไปคุยกับเขาสิ
คุยจนเมื่อยปากแล้ว คุยไปฉันก็ไม่เคยได้อะไร
อุตส่าห์คอยเดินประกบเขา "ใช่ค่ะ ไม่ค่ะ"
"เดี๋ยวฉันจัดการให้ค่ะ" คอยตามล้างตามเช็ดให้เขาตลอด
เธอพยายามไปคุยกับเขาอีกรอบ แต่ไม่ได้อะไร
คงเรียกว่าคุยไม่ได้
แล้วเธอก็ไม่ได้มีโอกาสอีกเลย
- จัสมิน เฮนีย์เหรอ - ใช่
แปลกใจเหรอ
ฉันไม่แปลกใจง่ายๆ
แต่ขอยอมรับว่ามันทําให้อะไรๆ... น่าสนใจขึ้น
ก่อนหน้านั้นฉันได้ระบุตัวหลายคน
ที่เชื่อว่าอาจมีบทบาทในการตายของคุณวินเทอร์
และตอนนี้ก็มีอีกคน
นี่แหละ
คนนี้แหละ
คนนี้มีแรงจูงใจที่ใช่ที่สุด ตรงที่สุด และแรงที่สุด เราได้ยินแล้วนี่
และเธอเข้าถึงได้ทุกอย่าง มันมีเหตุผลที่สุดแล้ว
เธอเป็นคนเล่าทุกอย่างให้เราฟัง พาชมทุกที่ ปั้นแต่งเรื่องราว
ถึงจะมีคนอื่นอีกมากมาย
แต่บางครั้งสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั่นแหละที่ใช่เลย
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าแต่มองไม่เห็น
สิ่งที่ชัดเจน
สิ่งที่เราจ้องอยู่ แต่ลืมสังเกต
ใช่ เห็นด้วย
แต่ยังไงล่ะ
และเมื่อไร แล้วเธอลงมือคนเดียวไหม
แน่นอนว่าทุกอย่างมีเหตุผลขึ้นมาก
ถ้ามีคนอื่นมาร่วมกระทําด้วย
รู้นะว่าถามแปลก
แต่ดูหนัง "ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส" ยัง
- ภาคใหม่น่ะเหรอ - เก่าก็ได้
ไม่ได้ดูสักภาค
- แล้วถามว่าภาคไหนเพื่อ - ก็อ่านนิยาย
ผมไม่ได้อ่านนิยาย หลุดประเด็นแล้ว
- ประเด็นคือเกิดอะไร... - นิยายสนุกนะ
เออ เชื่อว่าสนุก สักวันจะอ่านละกันนะ
(ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส)
อือ โอเค ขนลุกเลย
เอาเถอะ ถ้าจําพล็อตได้ ปรากฏว่าทุกคนฆ่า
ผู้ต้องสงสัยทุกคน
ผมเลยแอบคิดว่า...
เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เห็นด้วยกับผมเหรอ
อะไร
- ตอนที่บอกว่าอยู่ตรงหน้าแต่มองไม่เห็น - ใช่
คุณเคยทําเป็นเห็นด้วยกับผม แล้วผมมารู้ตัวทีหลังว่าล้อเลียน
ถูก
งั้นก่อนหน้านี้ล้อเลียน แต่ตอนนี้ไม่ล้อเลียนแล้วใช่ไหม
ถูก
งั้นขอกรอกลับไปเริ่มต้นใหม่นะ
บางครั้งสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั่นแหละที่ใช่เลย
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าแต่มองไม่เห็น
สิ่งที่ชัดเจน สิ่งที่เราจ้องอยู่
แต่ลืมสังเกต
ใช่
เห็นด้วย
- นั่นมัน... - ใช่
สมุดบันทึกของเอบี วินเทอร์เหรอ
วางอยู่บนชั้นในห้องที่ไม่มีใครแคร์
เพราะที่เดียวที่ไม่มีใครหาคือที่ไหนล่ะ
ผมน่ะใช้กระป๋องที่ดูเหมือนกระป๋องโค้ก
แต่ก้นมันบิดเปิดได้
เอาเถอะ คุณไม่ได้พูดถึงอันนั้น
ห้องที่มีหนังสือ
ไม่มีใครสนใจห้องเก็บหนังสือ
ฉันน่าจะคิดได้แต่แรก เบาะแสก็ชัด
ในสมุด บันทึกของเขา หน้าตาเหมือนหนังสือสมัยก่อน
เขาเขียนทุกอย่างลงสมุด
ห้องสมุด ห้องโปรดของคุณวินเทอร์ เขาจะแวะมาห้องนี้ทุกเช้าก่อนเริ่มงาน
และเขาก็จะมาที่นี่เป็นที่สุดท้าย ก่อนกลับบ้านทุกคืน
ฉันไม่ได้สังเกต และเพราะอย่างนั้นเขาถึงทําแบบนี้
ได้อ่านไหม
พยายามแล้ว
แล้วยังไง
แล้วมันก็ตลกดี
แก่เรียน วิจารณ์ตัวเอง ใจกว้างอย่างคาดไม่ถึง ขมขื่น
เขาเปิดเผยบางความรู้สึก อย่างตรงไปตรงมา บ้างก็บวก บ้างก็ลบ
เขารังเกียจลิลลี่ ชูมัคเคอร์เป็นพิเศษ ซึ่งไม่น่าแปลกใจแม้แต่น้อย
แต่แปลกใจที่ถึงขั้นเคียดแค้น
ความสัมพันธ์ของเขากับคุณโกต์ตาด์ โรยราอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ชอบทริปป์
เขาคิดว่าไม่ควรให้มาร์เวลล่าเข้าใกล้มีด
และไม่ควรให้ชีล่าเข้าใกล้วอดก้า
เขาจดบัญชีที่น่าฉงน มีชื่อย่อและตัวเลข
ที่ตอนนั้นฉันอ่านไม่เข้าใจ
แต่สุดท้ายปรากฏว่ามันเปิดเผยทุกอย่าง
แปลว่าช่วยได้เหรอ
มากๆ นี่ขนาดยังอ่านไม่ถึงหน้าสุดท้ายเลยนะ
- หน้าสุดท้ายมีอะไร - ไม่มี
จดหมายลาตาย
ใช่ แต่มันไม่ใช่จดหมายลาตาย ยกเว้นตอนนั้นฉันยังไม่รู้
ขออภัย แปลว่าอาจเป็นจดหมายลาตายเหรอ
ฉันเชื่อตั้งแต่แรกแล้วว่า คุณวินเทอร์ไม่ได้ฆ่าตัวตาย
แต่ข้อความนั้นดูเหมือนจดหมายลาตาย
แต่พอได้อ่านในบริบทของทั้งหน้า
เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ลาตาย ไม่ใช่แต่แรก
อธิบายไม่ถูก ต้องรอไปก่อน
- เขาฉีกออกมาเองไหมนะ - หรือว่าคนอื่นฉีก
- บังเอิญไหม - หรือตั้งใจ
มีใครรู้ไหมว่าบันทึกอยู่ในนี้มาโดยตลอด
- ใครล่ะ - แองจี้
- จัสมิน - แล้วเขาเก็บไว้กับตัวทําไม
- มันไปอยู่ที่ตัวเขาได้ยังไง - คือยังไง
ถ้าถูกฆ่าด้วยนาฬิกาในห้องสีเหลือง
ทําไมถึงมีจดหมายลาตายติดตัวในห้องนันทนาการ
แค่บังเอิญงั้นเหรอ
แล้วคุณฟันธงว่ายังไง
ไม่ได้ฟันธงอะไรทั้งนั้น เพราะตอนนั้นเองที่นรกแตก
ชั้นบน เดี๋ยวนี้
ผมคนเดิม แค่ต้องเก๊กเข้ม
ผมไม่แฮปปี้ คุณนักสืบคัพพ์
อ้าว งั้นก็แย่เลยสิ เพราะคุณเป็นคนสําคัญที่สุดในโลกนี่เนอะ
ทําไมไม่แฮปปี้ล่ะ
มาทําอะไรที่นี่
ใครปล่อยให้กลับเข้ามาในทําเนียบ
อยากตอบเองไหม
ก็ได้ เออ ก่อนจะเริ่มชี้หน้ากัน
- แฮร์รี่... - ไม่ได้ตัดสินใจคนเดียวซะหน่อย
แต่เป็นการตัดสินใจของหลายๆ... ภาคส่วน
- คุณโทรหาผมเองนะ - แฮร์รี่!
เออ ยอมรับก็ได้ นี่เรียกคุณนักสืบคัพพ์กลับมาเอง
ท่านประธานาธิบดี เรื่องนี้สําคัญ จําเป็นต้องคลี่คลาย
ความเสียหายจากการไต่สวนวุฒิสภา...
ไม่คิดจะบอกฉันด้วยซ้ํา
ก็นายไม่อยู่ที่นี่แล้ว
ที่นี่ทําเนียบขาว ฉันเป็นประธานาธิบดี มันได้บอกนายไหม
ไม่ครับ
เขาไม่ได้บอกผมเช่นกัน และนี่เป็นเขตอํานาจของเรา
ไอ้เชี่ยนี่
เขตอํานาจบ้านแป๊ะ
เรียกไอ้ยามเฝ้าค่ายมาเหรอ
เขตอํานาจกรมตํารวจอุทยานแห่งชาติ...
คือเทือกเขาทีทอนแม่งโว้ย
หลายคนมักเข้าใจผิดว่าอย่างนั้น
นี่มันเขตของตํารวจนครบาล ถึงได้มานี่ไง
- เห็นเครื่องแบบป่ะเนี่ย - ไม่มองยังเห็น เด่นจัด
แต่งเต็มยศตลอดเลยนะ ใส่นอนด้วยไหมฟะ
โอเค ใส่นอนตอนไหนก็มีคนเกรงใจ
เพราะฉันทํางานทั้งวันทั้งคืน
คืนเกิดเหตุฆาตกรรม ภาพเขียนนี้อยู่ในห้องสีแดง
โอเค
และภาพเขียนที่เคยอยู่ในนี้ ถูกย้ายไปห้องสีเขียวแล้ว
ส่วนภาพเขียนที่เคยอยู่ในห้องสีเขียว คือหนึ่งในภาพเขียน
ที่ตอนนี้อยู่ในห้องสีแดง
สีสันเยอะจัง แล้วมันสําคัญไหม
- สําคัญ - ทําไมถึงสําคัญ
เพราะตอนนี้ฉันรู้ชัดแล้วว่า เอบี วินเทอร์ถูกฆาตกรรมยังไง
ไขคดีได้แล้วสิ
ไม่ใช่ ไขได้แค่บางส่วน ส่วนที่สําคัญมากๆ
ฉันรู้ว่าฆ่ายังไง แต่ไม่รู้ว่าใครฆ่า
แต่ตอนนี้รู้วิธีหาคําตอบนั้นแล้ว
ฉันบอกปธน.ว่าขอเวลาสองชั่วโมง
ถ้าให้เวลาสองชั่วโมง
และเรียกทุกคนในรายชื่อที่ฉันให้
ไปเจอฉันที่ห้องตะวันออก ฉันจะชี้ได้ว่าใครฆ่าเอบี วินเทอร์
- เป็นไง - เขายอม
ทําไมต้องสองชั่วโมง
ส่วนใหญ่อยากส่องนก แล้วก็ต้องเก็บตกเล็กน้อย
เอลซี่ ไจเล ถูกต้อง
คุณนักสืบคัพพ์เรียกไปพบในห้องโถง งานนี้น่าจะต้องใส่รองเท้าครับ
ได้
เลือกได้ดีครับ
และฉันต้องขอความคุ้มกันจากคุณ ให้ใครบางคนไปปรากฏตัวที่ทําเนียบขาว
แลกกับยอมมาให้การที่นี่
ถูกต้อง ท่านสว.
เธอมายัง
เธออยู่ไหน
อยู่แถวนี้แหละ
กูจะบ้า!
เจออีกาฟิช นกหัวขวานดาวนี่ และนกฮูกซอว์-เวท
และนี่รู้เลยว่าผู้การโดคส์ตื่นเต้นกับตัวนั้น
เจอนกฮูกทีไรดีใจทุกที
เอาละ ขอบคุณทุกคนที่มา
ปลื้มมากที่สละเวลาอันมีค่า ในวันที่งานยุ่งเพื่อแวะมาหากัน
ขอเชียร์ผู้ชายที่ทรงอํานาจที่สุดในโลกเป็นพิเศษ
ขอบคุณ ท่านประธานาธิบดี
ล้อเล่นรึเปล่าวะเนี่ย
สวัสดีพวก
คุณดูมเบ ขอบคุณที่มา ฉันคอร์ดีเลีย คัพพ์
พิธีกรของคุณในวันนี้
ปฐมนิเทศก่อนเริ่ม
หนึ่ง ทุกคนมาที่นี่
เพราะการฆาตกรรมของเอบี วินเทอร์กันนะ
ถ้ามาเพราะคดีฆาตกรรมคนอื่น จะถือเป็นปัญหาใหญ่มาก
ดังนั้นกรุณามาแจ้ง
กรุณาอย่าแตะต้องวัตถุ หรืองานศิลปะใดๆ เพราะมันอาจมีค่า
และ/หรือมีลายนิ้วมือของฆาตกรที่ยืนอยู่ข้างคุณ
เดี๋ยวจะมีช่วงถามตอบ
เราจะขึ้นไปเริ่มกันที่ห้องนันทนาการชั้นสาม
แล้วค่อยไหลลงมา
ไว้จะอธิบาย ดังนั้นหวังว่า จะสวมรองเท้าใส่สบายกันนะ
หรือแค่หาอะไรมาหุ้มเท้าก็ยังดี
โอเค
ข้อสุดท้าย ข้อนี้สําคัญ
นักสืบไม่น้อย แม้แต่พวกตัวจริง
มักจะสรุปความให้ฟัง เมื่อรู้แล้วว่าใครเป็นคนร้าย
ซึ่งฉันคิดมาตลอดว่าแปลกดี
แต่ฉันขอบอกเอาไว้เลยว่า
ฉันไม่รู้ว่าใครฆ่าเอบี วินเทอร์
ฉันรู้ว่าเขาถูกฆ่า
ฉันรู้ว่าคนฆ่าคือใครคนนึงในห้องนี้
หวังว่าปธน.จะแจ้งไว้แล้วนะตอนชวนทุกคนมา
ฉันไม่รู้ว่าใคร
แต่ทว่ามั่นใจว่าจบทัวร์นี้แล้ว ฉันรู้แน่
เพราะงั้น คนที่ฆ่าเอบี
ขอโทษนะ แต่กลับไม่ทันแล้ว เพราะฉันรู้แน่
และคนที่ไม่ได้ฆ่าเอบี ขอโทษ แต่กลับไม่ได้เหมือนกัน
เพราะฉันจะคิดว่าคุณฆ่า และน่าจะมีหลักฐานพิสูจน์
หรืออะไรสักอย่าง เพราะคุณทําบาปไว้ชัวร์ป๊าบ
งั้น... รัดเข็มขัดให้แน่น
ห้ามหนี
เจอกันในห้องนันทนาการ
- แล้วมันจริงเหรอ - อะไร
- ที่คุณไม่รู้ - จริงแท้แน่นอน
คิดว่าเดี๋ยวก็คิดออกระหว่างทางเหรอ
มั่นใจเลยละ มีนกชนิดนึง
ม็อกกิ้งเบิร์ด... มันจะทําอย่างนึง
มันรู้ว่ามีแมลงอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่รู้ตําแหน่งแน่ชัด
มันจึงสะบัดปีกแผ่ออก
ทําให้แมลงกะพริบตา
คอยดูด้วยนะ
ตอนกะพริบตา
ขอย้อนเวลากลับมาคืนงานเลี้ยง
คดีนี้เริ่มต้นขึ้น ตอนที่แม่ของคุณในห้องข้างๆ ได้ยินเสียงตุ้บ
จึงเดินมาตรงนี้แล้วพบศพคุณวินเทอร์
ตอนฉันมาถึงที่เกิดเหตุ 30 นาทีต่อมา
พวกคุณทุกคนเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย
โดยเฉพาะคุณ
เราเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย
ฉันค้านแทบจะในทันที ว่าคุณคิดผิดและฉันคิดถูก
แล้วนั่นก็เป็นความสัมพันธ์ของเรานับจากนั้นมา
ทัวร์นี้เซ็งเป็ดแน่เลย
จะไปก็ได้นะ
ไม่นานหลังฉันมาถึง
ฉันก็บอกเหตุผลกับทุกคนว่า ทําไมถึงมั่นใจว่าไม่ใช่การฆ่าตัวตาย
ไม่มีมีด
แต่ปัญหาไม่ใช่แค่มีด
คราบเลือดบนเสื้อที่คุณวินเทอร์สวม
ไม่ใช่เลือดของเขา
นั่นเลือดของรัฐมนตรีต่างประเทศไรแลนซ์ แล้วก็เสื้อของเขาด้วย
ซึ่งคุณวินเทอร์ใจดียอมแลกกัน
กับเสื้อคุณไรแลนซ์ ในห้องทํางานของเขา หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า
เหตุผลที่แลกเสื้อ...
แม้จะติดตรึงใจ แต่ก็ไม่เกี่ยวกัน
ฉันไปได้ไหม
ได้สิ
หลักฐานชวนฉงนชิ้นอื่นใช้เวลาหน่อย
แต่ชิ้นแรกที่สําคัญที่สุดก็คือมีดที่หายไป
ซึ่งทําให้ฉันได้ค้นพบว่า ที่แท้ตรงนี้ก็มีมีดอยู่จริง
มีดชั้นดี
และมีดเล่มนั้นเป็นของคุณ คุณโกต์ตาด์
คุณเก็บมีดนั้นออกไปจากที่เกิดเหตุ แล้วพยายามทําลายทิ้ง
เรื่องนั้นคุณยอมรับแล้ว
จบเรื่องนี้ขอคุยเรื่องออฟฟิศส่วนตัวได้มะ
ใบจากต้นซีดาร์แห่งเลบานอนเพียงใบเดียว
และคําโกหกยาวเป็นสาย สุดท้ายก็ดึงฉันไปทางคุณแคนน่อน
ซึ่งเข้ามาในห้องนี้ในเวลาที่คุณวินเทอร์ถูกฆ่าตาย
ยืนซดวอดก้าที่ควรจะต้องไปส่งให้คุณค็อกซ์
เอาวอดก้ามาให้คุณแม่เหรอ
ขอสูบบุหรี่ในนี้ได้ไหม
ไม่ได้
คุณแคนน่อนมีส่วนเกี่ยวข้อง กับการตายของคุณวินเทอร์ไหม
ไม่รู้เหมือนกัน
ยังไม่รู้ แต่เธออยู่นี่ชัวร์
ทั้งคุณโกต์ตาด์และคุณแคนน่อน เข้ามาในห้องนี้
จากนั้นฉันได้รู้เรื่องสําคัญอีกข้อ
คราวนี้จากหนึ่งในไม่กี่ปาก ที่ไม่ได้โกหกฉันในคืนนั้น
แพทย์ชันสูตรแอนน์ ดอดจ์
คุณดอดจ์ได้ยืนยันสิ่งที่ฉันคิดไว้แล้ว
คุณวินเทอร์น่าจะเสียชีวิต จากแรงกระแทกที่ศีรษะจากวัตถุไม่มีคม
และเขาก็ได้กินยาพิษเข้าไปด้วย
อีกทั้งเขายังเสียชีวิตไปแล้ว ก่อนที่จะถูกกรีดข้อมือ
แปลว่าเขาไม่ได้กรีดข้อมือตัวเอง
เพราะว่าเขาตายไปแล้ว
อ้อ โอเค เก็ทแล้ว
ขอบคุณ
ไอ้กุ้งแห้งคนนี้พิลึก
ฉันสันนิษฐานไปแล้วว่า
คุณวินเทอร์ถูกลากเข้ามาในห้องนี้ แน่นอนอยู่แล้ว
และรายงานจากแอนน์ ดอดจ์ยืนยันสันนิษฐาน
คุณวินเทอร์ไม่ได้ฆ่าตัวตายในห้องนันทนาการ
เขาไม่ได้ถูกฆ่าในห้องนันทนาการ
เขาถูกลากเข้ามาในนี้
- จากไหน - จากที่นี่ ห้อง 301
ในคืนงานเลี้ยงรัฐพิธี ได้มีการรีโนเวตห้อง 301
เป็นการรีโนเวตจอมปลอม ที่ปธน.มอร์แกนและเอลเลียตต์สั่งให้ทํา
เพื่อไม่ให้น้องสาวของแฮร์รี่ ฮอลลิงเจอร์ มาพักค้างที่ทําเนียบขาว
เบาะแสแรกว่าห้องนี้มี ส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์คืนนั้น
ก็คือประตูที่ถูกปิดเทปเอาไว้ ซึ่งฉันมองว่าผิดปกติ
ที่ผิดปกติยิ่งกว่าก็คือกลิ่นสี
เพราะอย่าลืม นี่รีโนเวตปลอม
จัดฉากไว้เพียงเพื่อขัดขวางไม่ให้ น้องสาวที่สงสัยจะน่ารําคาญของแฮร์รี่มาเข้าพัก
พอได้ป่ะ ขอร้อง
น้องเป็นคนน่ารักจริงๆ นะ
ใต้ชั้นสีนั้น ฉันขูดไปเจอเลือด เลือดสดใหม่
พร้อมฉากหักมุมสุดแสนไม่ธรรมดาอีกฉาก
นักสืบเด็กผู้เก่งเกินวัย
ซึ่งพักที่โรงแรมเฮย์-แอดดัมส์ฝั่งตรงข้าม
เห็นไฟกะพริบสีแดงในห้องนี้
ไม่นานหลังจากคุณวินเทอร์ตาย
แสงที่ฉันสืบสาวหาต้นตอ ไปถึงข้อมือของทริปป์ มอร์แกน
ไอ้นาฬิกาซังกะบ๊วย ช่วงนี้มีปัญหาบ่อยแท้
ฉันมั่นใจว่าคุณมอร์แกนต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง
แต่ฉันต้องรอให้เขาเผยความจริง ซึ่งตอนนี้เขาได้ทําแล้ว
อย่างละเอียดยิบ ขอบคุณนะ
- ขอบคุณทําไม - ที่อธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่ได้เล่าให้เธอฟังเลย
- เขาได้เล่าให้คุณฟังไหม - เล่า
อ้าวเชี่ย
คุณนักสืบคัพพ์เรียกไปพบในห้องโถง
ฉันรู้ว่าทริปป์เข้ามาในห้องนี้ เพราะคําพูดของนักสืบเด็กเก่งเกินวัย
แต่นอกเหนือจากนั้นฉันไม่รู้อะไร และมั่นใจว่าเขาไม่พร้อมคุยกับฉัน
มากกว่านี้อีกแล้ว
- ข้างเปียโนเหรอ - ใช่
แต่เขาเป็นคนช่างจ้อ
และบางครั้งเราก็แค่ต้องตั้งใจคัดสรร...
เพื่อนคุยให้
จอร์จ แม็คคัตชอน จอร์จ แม็คคัตชอนตัวจริงเสียงจริง
ล้อเล่นน่า รู้หรอกว่าชื่อนี้มีสามคน
ว่าไงจอร์จ
นี่มีทริปป์คนเดียว ขอบใจพระเจ้าเนอะ
เห็นยัยนักสืบนั่นป่ะ ที่แต่งตัวเหมือนอินเดียน่า โจนส์น่ะ
"นักสืบเบอร์หนึ่งของโลก"
ไม่รู้ดิวะ เห็นว่าให้มาเจอนางตรงนี้
รังควานฉันไม่เลิกเลยว่ะจอร์จ
บอกไว้นะ ฉันไม่มีส่วนในเรื่องพวกนี้เลยว่ะ
เรื่องเอบีน่ะ ไม่เกี่ยวจริงนะ
หมอนั่นมันมาทําเป็นอาละวาดที่ห้องฉัน แต่จบแค่นั้น เข้าใจป่ะ
ทําไมมองกันแปลกๆ
ขอเล่าอะไรให้ฟังสิจี ได้มะ
คืนนั้นน่ะ คืนงานเลี้ยง นี่แม่งเมาโคตรๆ
เคยปาร์ตี้ใช่ป่ะเรา
เออ เข้าใจก็บอก
ฉันก็ปาร์ตี้ของฉัน ใช่ป่ะ
เพราะไอ้พี่ขี้ตีนเหม็นไม่ยอมให้ไปงานนั้น
กับก๊วนออสเตรเลียที่แม่งปาร์ตี้มันส์
ฉันเลยไปที่ห้องสุดทางเดิน ใช่ป่ะ
ไอ้พวกนั้นมันจะได้ไม่มาจู้จี้ แล้วพวก นี่เมาสลบแม่งเลย
เมาภาพตัด
พอตื่นขึ้นมา...
เรารู้กันนะ
แม็คคัตชอน เรื่องนี้เราสองคน แค่เม้าท์มอยกันนะเพื่อน
โอเค แล้วพอแม่งตื่นขึ้นมา
เอบี วินเทอร์มันมานอนอยู่ที่พื้น
ข้างๆ ฉันเลย เป็นศพไปแล้ว ศพ!
นี่ก็แบบ "ไอ้เชี่ย!"
สติแตกเลย เพราะตะกี้ เพิ่งทะเลาะกับหมอนี่ในห้องหยกๆ
แล้วไอ้ช่างไฟกํามะลอมันก็รู้ว่าเราทะเลาะกัน
ฉันเลยมองออกไปตรงโถงเว้ย มองไปเห็นอีบัตเลอร์ขี้เมาใช่ป่ะ
นางก็เมา ไม่เห็นฉันด้วยซ้ํามั้ง
ฉันเลยกลับเข้าห้องไปเอาตัวเอบี
นี่ไม่ภูมิใจหรอกนะ เนอะจอร์จ
ไม่ภูมิใจเลย แต่แบบ นี่แม่งอุ้มเขาขึ้นมา
แล้วลากไปเลย ลากไปจนสุดทางเดิน
ไม่รู้แม่งจะลากไปไหนดี
เลยลากไปที่ห้องนันทนาการ แล้วก็แบบ ทิ้งไว้นี่ดีกว่า
เสร็จแล้วฉันวิ่งกลับไปที่อีกห้อง
แล้วก็เห็นเลือดเว้ย
เลยหยิบสีออกมา ใช่ เพื่อน เรื่องจริงเนี่ย
แล้วทาทับเลือดไง
งานฝีมือขั้นเทพ
พอเลือดมันสูบฉีด จู่ๆ ก็เมพขิงขึ้นมา
เพื่อน สรุปกูทาสีเก่งเฟ้ย
ทาเสร็จปุ๊บ จบงานซะที
แล้วแม่งพอมองพื้นก็เห็นพวงกุญแจเว้ย
นี่แบบ เชี่ยไรอีกวะเนี่ย
ก็เลยวิ่งปรู๊ดลงทางเดินอย่างเร็วจี๋
แต่เร็วแบบตีนแมวนะ
ไม่อยากให้ไอ้แม่จ๋าของไอ้เอลเลียตต์สะดุ้งตื่น
เลยหยิบกุญแจ เอากลับไปใส่ในกระเป๋าเอบี
แต่คลําเจอแผ่นกระดาษในเสื้อนอกเขา
พอดึงออกมา แม่งจดหมายลาตายเว้ย
เอบีฆ่าตัวตายว่ะ
เข้!
กูไม่น่าพลาดเลยเนอะ
ทิ้งไว้ที่เดิมก็ดีอยู่แล้ว
แต่ทีนี้จะทําไง ลากกลับไปห้องเดิมเหรอ
ถ้ามีใครมาเห็นล่ะ ยังไงนี่ก็เมาปลิ้นด้วย
แล้วตรงที่แอบพลาดนิดนึงน่าจะเป็นอันนี้
เพราะตอนนี้คลั่งเลย ใจเต้นแรงเหมือนแฮมสเตอร์ 500 ครั้งต่อนาที
นี่ก็เลยใช้หมอง ฉากนี้ต้องเหมือนฆ่าตัวตาย
ก็เลยเปิดประตูห้องข้างๆ เข้าไปในห้องทํางานไอ้คนทําขนมเยอรมัน
กูรู้ว่าไอ้เพี้ยนมันเก็บมีดไว้ในนั้น
เคยแอบเนียนยืมมีดมันหลายทีละ หยิบไปทํานู่นทํานี่
ครั้งนึงต้องเล็มเข็มขัดเสื้อคลุมตัวนึง
ก็เลยไปเอามีดมันมาเลื่อยทิ้ง เห็นภาพเนอะ
เอาเถอะ กูคว้ามีด กลับเข้าไปในห้องนั้น
แล้วก็ลงมือทํางานสกปรกว่ะจี
กรีดข้อมือ ทิ้งมีด เสียบจดหมายกลับที่เดิม แล้วเผ่น
ทําแค่นั้นจริงๆ
อย่างที่บอกนะเพื่อน
กูไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลยจริงๆ
นางนักสืบไม่มาหรอกว่ะ ดีใจที่ได้คุยด้วยนะจี ลาก่อย
- กล้ามาก... - อะไรวะ
อย่าไปเชื่อ มันโกหก!
ใช้มีดฉันเหรอ!
- แม่จ๋าเหรอ - ขี้ตีนเหม็นเหรอ
- อีบัตเลอร์ขี้เมาจะออกโรงให้ดู - ช่างไฟกํามะลอเนี่ยนะ
ที่แกทําโคตรเบียวจัด ทริปป์
แกก็น่าจะชวนฉันไปงานเลี้ยงแต่แรกป่ะ ไอ้พี่ชาย
ทริปป์ได้ทําไหม
ทริปป์ได้ฆ่าเอบี วินเทอร์หรือไม่ ขอยังไม่ตอบ รอไปก่อน
แต่ขอแจ้งว่าคุณวินเทอร์ไม่ได้ตายในนี้
ที่จริงเขาเสียชีวิตมาแล้วเกือบ 20 นาที
ก่อนจะถูกทริปป์ลากลงทางเดิน
เป็นอีกครั้งที่คําถามเดิม ตั้งแต่ตอนที่เข้ามาในห้องนี้ยังจ้องหน้า
จากที่ไหนและฝีมือใคร
แล้วครั้งนี้มันยิ่งเหลือเชื่อและคาดไม่ถึงกว่าเดิม
จากที่ไหน
จากข้างล่างนี่
คืนงานเลี้ยงรัฐพิธี
ไคลี่ มิโนกเจอคราบเลือดในห้องนอนลินคอล์น
ฉันเชื่อว่าคุณวินเทอร์ถูกพาไป ที่ห้องนอนลินคอล์น แต่แค่ชั่วคราวเท่านั้น
เป็นจุดแวะพักสักครู่
สําหรับคนที่ลากเขามาจากห้องรูปไข่สีเหลือง
และแบกเขาขึ้นบันไดไปยังห้อง 301
ทําไมถึงพูดว่าถูกลาก มาจากห้องรูปไข่สีเหลืองน่ะเหรอ
เพราะคุณบอกว่าเห็น... ภายใต้คําปฏิญาณ
ผมมองไปที่โถงแล้วเห็น เขาลากศพออกมาจากห้องรูปไข่สีเหลือง
งั้นก็จากห้องนั้น ห้องรูปไข่สีเหลือง
แต่ฝีมือใคร
ข้อนั้นคุณก็เห็นใช่ไหมคุณดูมเบ
ตามคําแนะนําของทนาย ผม...
ไม่ต้องหงายการ์ดนั้นก็ได้ไอ้เกลอ
คุณเห็นใครลากคุณวินเทอร์ ออกมาจากห้องรูปไข่สีเหลือง
เขา!
อะฮ้า!
บรูซ เกลเลอร์ นายช่างหน้าบูด แต่ปรากฏว่าเป็นคนน่ารัก
เขาทะเลาะกับคุณวินเทอร์และทริปป์ในคืนนั้น
อีกทั้งลิลลี่ยังไปเห็นเขา ในห้องรูปไข่สีเหลืองราว 30 นาทีต่อมา
แต่ตอนที่คุณเห็นเขา คุณดูมเบ
เขากําลังลากเอบี วินเทอร์ในโถงทางเดินนี้
ทําไม
แหม่ ข้อนั้นซับซ้อนกว่า
ในความคิดบรูซ เขากําลังปกปิดความผิด
ที่เขาเชื่อว่าหญิงผู้เป็นที่รักได้กระทําลงไป
เอลซี่ ไจเล
สุด
บรูซกับเอลซี่มีความสัมพันธ์กัน
และในคืนงานเลี้ยง บรูซมาเจอเอลซี่ยืนว้าวุ่นใจอยู่ตรงนี้
เนื่องจากเธอเพิ่งทะเลาะกับคุณวินเทอร์ ในห้องรูปไข่สีเหลือง
ขณะที่คุณวินเทอร์ยังอยู่ในห้องนั้น บรูซพยายามปลอบใจเธอ
แต่เธอเหลือทนแล้ว
ฉันจะฆ่าเขา
บรูซทิ้งเอลซี่ไว้ตรงนี้...
เดินลงทางเดินไปที่ลิฟต์
แต่แล้วด้วยความเป็นห่วงสาว เขาวกกลับมา
เห็นเอลซี่วิ่งออกมาจากห้องรูปไข่สีเหลือง
ครู่ต่อมา ตอนที่เขาเข้าไปในห้องนั้นด้วยตัวเอง ก็พบว่าคุณวินเทอร์ตายแล้ว
ดังนั้น เพราะเขาเป็นผู้ชายที่ดี
เขาจึงเก็บกวาด
ซึ่งรวมถึงการเคลื่อนย้ายคุณวินเทอร์ ออกไปจากห้อง
นั่นคือภาพที่คุณดูมเบมาเห็น
ทีนี้ ข้อสําคัญที่ต้องรับทราบไว้ก็คือ มุมมองของเอลซี่ต่างจากเขาลิบลับ
เธอเชื่อว่าบรูซฆ่าคุณวินเทอร์
เธอยืนกรานว่าตอนกลับเข้ามาในห้อง
คุณวินเทอร์ได้เสียชีวิตไปแล้ว และเธอไม่เห็นบรูซตอนออกไป
บรูซเองก็มีปัญหาส่วนตัวกับคุณวินเทอร์
และเธอรู้ว่าเขาโกรธ ที่คุณวินเทอร์ทําแบบนั้นกับเธอ
ไม่ว่าใครจะเชื่อบรูซหรือเอลซี่...
- เอลซี่ - เอลซี่
บรูซ
ไม่ว่าจะเชื่อใคร บรูซเป็นคนย้ายคุณวินเทอร์
ลากเขาไปที่ห้องนอนลินคอล์น
ทิ้งศพไว้ที่นั่นระหว่างที่เขา ขึ้นไปติดเทปประตูห้อง 301
เพื่อให้เข้าห้องได้ง่ายขึ้น ตอนที่แบกศพคุณวินเทอร์กลับไป
จากนั้นเขาแบกศพขึ้นไป แล้ววางทิ้งไว้ในนั้น
ฉันรู้ว่าฝีมือคุณ เพราะว่าคุณเป็นคนลากศพเขาที่ชั้นนี้
และคุณน่าจะเป็นคนเดียว ที่แบกคุณวินเทอร์ขึ้นบันไดได้
อีกทั้งกุญแจที่ทริปป์ไปเจอในห้องนั้นก็เป็นของคุณ
ดังนั้น
เราจึงมาถึงที่นี่
ที่ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
เพราะฉันเชื่อว่า ในห้องนี้ละที่คุณวินเทอร์ถูกฆ่าตาย
แปลว่าบัดนี้เหลือเพียงคําถามเดียว
ฝีมือใคร
ก็ต้องเขาสิ นายช่างบรูซ
- หรืออาจเป็นผู้หญิง - ไม่ใช่หรอก
- นั่นสิ ผมก็ว่าไม่ใช่ มาร์เจอรี่ - อืม
แต่เป็นได้แค่สองคนนั้นใช่ไหม ไม่บรูซก็ต้องเอลซี่
คุณเล่าเรื่องได้ดราม่ามากนะ
ขอบคุณ ใช่ ฉันก็นึกว่าแบบนั้น
ถ้าไม่ใช่บรูซก็ต้องเป็นเอลซี่ แต่ทันทีที่คิดแบบนั้น
ฉันก็ปล่อยให้ใจคิด กรณีตรงกันข้าม ซึ่งเราพึงทําเสมอ
ถ้าไม่ใช่บรูซหรือเอลซี่ล่ะ
เป็นไปได้ไหมว่าทั้งคู่อาจกําลังพูดความจริง
เป็นไปได้ไหมว่าทั้งสองไม่ได้ฆ่าคุณวินเทอร์
ว่าในตอนนั้น
ตอนที่เอลซี่ยืนหน้าตู้ และบรูซยืนหน้าลิฟต์
บุคคลที่สามได้ฆ่าคุณวินเทอร์ในห้องรูปไข่สีเหลือง
แบบนั้นเป็นไปได้ไหม
- ได้! - ไม่!
หมายความว่าไง "บุคคลที่สาม"
- ใครล่ะ - เขาจะเข้ามาในนี้ได้ไง
ทางประตูนั้นไงล่ะ
มีคนทําได้ด้วยเหรอ
มีคนทําไปแล้ว
เขา
บุคคลที่สาม
เขาบอกว่าเข้าไปในห้องนั้น
ฉันได้ยินเสียงเขาในห้องนั้น
แล้วผมเห็นเขาออกจากห้องนั้นไปที่โถง
ผมได้ความคุ้มกันนะ
ว่าแล้วเชียว! กูรู้อยู่แล้ว
ทํามาใสซื่อบริสุทธิ์ "งุ้ย เค้าเป็นแค่ เซลแมนโง่ๆ ติ่งออสเตรเลีย
บังเอิ๊ญบังเอิญเข้ามาในทําเนียบขาว"
หมอนี่ไง เหมือนในหนัง
เอ็ด นอร์ตัน "สัญชาตญาณดิบซ่อนนรก" หนังดี
ทํามาตบตา ไอ้นี่มันตอแหล
มันเป็นมือสังหาร
และผมทํางานให้คุณ
ล้อเล่นน่า
ตีบทแตกไหมล่ะ
เนอะทุกคน
เจอรัสเซลล์ โครว์คนต่อไปแล้วสิ
ฉันลองพิจารณาดูแล้ว ว่าอาจเป็นคุณดูมเบได้ไหม
คุณดูมเบยอมรับว่าเข้าไปในห้องนั้น
เขาอาจเข้ามาฆ่าคุณวินเทอร์ในนี้
และกลับไปห้องนั้น เสร็จแล้วโทรหาแม่
ผิด ป้า
เป็นไปได้จริง และฉันไม่ดูเบาคุณหรอก
แต่สมมุติว่าไม่ใช่คุณดูมเบ
ลองคิดดูสักครู่ อาจเป็นใครได้อีกไหม
คนที่แนบเนียนยิ่งกว่านั้น
บุคคลที่สี่ที่เข้าไปในห้องนั้น
ก่อนคุณดูมเบแอบเข้ามาในห้องนี้ หลังจากเอลซี่ได้ออกไปแล้ว
แล้วก็ฆ่าคุณวินเทอร์ก่อนเธอจะกลับมา
เป็นไปได้รึเปล่า
- ได้! - ไม่!
ไม่!
เป็นไปไม่ได้ใช่ไหม
แต่ถึงกระนั้น ถึงกระนั้น แม้ฉันจะเข้าใจ
ว่าสถานการณ์นั้นดูเป็นไปไม่ได้ ฉันก็ไม่อยากตัดตัวเลือกนั้นออกไป
เพราะเมื่อได้มาอยู่ในห้องนี้เมื่อคืน
ฉันได้ค้นพบบางสิ่ง สิ่งที่ชวนฉงน
นาฬิกาขนาดใหญ่ที่หายไปจากหิ้ง
แจกันที่หายไป
ดอกไม้ที่ไหม้ด้วยฤทธิ์ยาพิษ
สิ่งที่อธิบายไม่ได้ หากนี่คือฝีมือบรูซ เอลซี่ หรือคุณดูมเบ
สิ่งที่ชี้ว่าอาจมีอีกคนอยู่ด้วย
แต่คนนั้นก็อยู่ตรงนี้แล้วไง
สองคน สามคน
ถ้าอยากให้ครบสี่ งั้นแถมไอ้นี่ให้เลย
เล่นงี้ไม่ปลื้มนะ
ทําไมต้องเค้นสมองหาเหตุผล หนุนเรื่องที่... แทบเป็นไปไม่ได้ล่ะ
เป็นคําถามที่ดีมาก คุณฮอลลิงเจอร์
- จริงดิ - จริง
ฉันเองก็แอบทึ่งกับคําถามไม่แพ้คุณ
นั่นคือคําถามที่นักส่องนก ย่อมต้องถามทุกครั้งที่เห็นอะไรก็ตาม
ทําไม ทําไมต้องเปลืองแรงคิดเรื่องนี้ด้วย
ทําไมฉันต้องพิจารณาคําตอบที่พิสดารที่สุด
สุดโต่งที่สุด และมีความเป็นไปได้น้อยที่สุดของปริศนานี้
และข้อนั้นฉันอยากตอบว่า
นกพิราบนักเดินทาง
เนี่ยนะคําตอบ
คําตอบนี้ผิดคาด
นกพิราบนักเดินทาง ครั้งนึงเคยเป็นหนึ่งในนกที่ดกดื่นที่สุดในโลก
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 พวกมันมีกันเป็นพันล้าน
หลายพันล้าน แต่ถึงปลายศตวรรษที่ 19 มันกลับแทบสูญพันธุ์
อันที่จริงแล้วคนนึกว่ามันอยู่ในป่า
แต่แล้ว ในปี 1907
มีคนพบเห็นฝูงเล็กๆ ในแถบชนบทของเวอร์จิเนีย
นี่เป็นการพบเห็นนกพิราบนักเดินทาง ครั้งสุดท้ายที่เชื่อถือได้ในประวัติศาสตร์
แล้วรู้ไหมว่าใครเห็นนก
คุณมั้ง
ปี 1907 จ้ะ
เขา
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
- ยังโง่ได้อีกกี่เบอร์ - เงียบปาก
เท็ดดี้ โรสเวลต์
ประธานาธิบดีเท็ดดี้ โรสเวลต์เป็นคนสุดท้าย
ที่เห็นนกพิราบนักเดินทางในป่า
และเมื่อได้เห็น เขาแทบไม่เชื่อตาตัวเอง มันดูเป็นไปไม่ได้เลย
มันขัดกับตรรกะ
นักส่องนกที่เก่งกาจ ซึ่งเท็ดดี้ โรสเวลต์เป็นนักส่องนกที่เก่งกาจจริงๆ
ย่อมต้องสังเกตบริบท เข้าใจความสัมพันธ์ ประวัติศาสตร์
สิ่งที่เห็นต้องมีเหตุผล
และนกพิราบป่าฝูงนั้นไม่มีเหตุผล
มันสูญพันธุ์ไปแล้ว
แต่เราต้องเชื่อใจตัวเองด้วย
เพราะเรารู้ว่าเราเห็นอะไรอยู่
ต่อให้ทุกอย่างคัดค้าน "ไม่ ไม่จริงหรอก"
แต่คุณรู้ เขารู้ ฉันรู้
รู้อะไร
รู้ว่าฆาตกรเข้ามาทางประตูนั้น
พร้อมยาพิษหนึ่งแก้ว พาราควอต
รู้ว่าฆาตกรพยายามยัดเยียดให้คุณวินเทอร์ดื่ม และคุณวินเทอร์ก็ดื่มเข้าไป
เพียงเล็กน้อย จากนั้นเททิ้ง ใส่ดอกไม้ข้างๆ ทําให้กลีบไหม้
รู้ว่าฆาตกรขว้างแจกันใส่คุณวินเทอร์ แต่พลาด
แจกันแตกบนผนังนี้
และเศษแจกันที่แตก กระเด็นไปบาดหน้าผากของคุณวินเทอร์
จากนั้นฆาตกรหยิบนาฬิกาเรือนใหญ่บนหิ้ง
เรือนใหญ่ที่สุด หนักที่สุด และเป็นอาวุธสังหารที่เข้าถึงง่ายที่สุดในห้อง
ทุบหัวคุณวินเทอร์ ทําให้เขาขาดใจตาย
เรื่องนั้นฉันรู้
แต่มันเป็นไปไม่ได้นะ
เหลือเชื่อ แต่เป็นไปได้
มันเป็นไปไม่ได้
จะบอกว่ามีคนเข้าไปในห้องนั้น
- ก่อนคุณดูมเบเหรอ - ใช่
จากนั้นเข้ามาในห้องนี้ ตอนคุณวินเทอร์อยู่ลําพัง หลังทะเลาะกับเอลซี่
- ใช่ - แล้วฆ่าเอบี
- ใช่ - แล้วไงต่อ ไปทางไหน
- ออกทางประตู - ประตูอะไร หน้าประตูนี้มีคนอยู่
ส่วนคุณดูมเบก็คุยกับแม่อยู่ในนั้น
- ไม่ใช่ประตูนั้น - งั้นประตูไหน
- ตายแล้ว - ฉิบหาย
ประตูนั้น
อือ นี่ยังมองไม่เห็น
เพราะมันไม่อยู่ตรงนั้นไง คุณดูมเบ
ไม่อยู่แล้ว
แต่คืนเกิดเหตุ ตรงนั้นมีประตู
ทางเดินที่เชื่อมระหว่าง ห้องรูปไข่สีเหลืองกับห้องสนธิสัญญา
ฉันน่าจะเห็นเองไปแล้ว แต่ไม่ได้ติดใจอะไร
แม้แต่ตอนได้มาใช้เวลาอยู่ที่นี่ ก่อนหน้านี้ในวันนี้ และพบสิ่งน่าฉงนอื่นๆ
ฉันก็ไม่ทันเห็น
แต่เมื่อดูออกว่ามีการโยกย้ายภาพเขียนมากมาย
และภาพนี้ถูกนําเข้ามา เพื่อปกปิดพื้นที่ที่ตอนนี้ใหญ่ขึ้น
ฉันถึงคิดออกว่าเกิดอะไรขึ้น
ประตูนั้นได้ถูกปิดตาย หลบซ่อน และแทนที่ด้วยกําแพงนี้
ประตูที่ทําให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ขึ้นมา
และทําให้พวกคุณทุกคนตกเป็นผู้ต้องสงสัย
- ไม่! - ไม่!
เอาอีกละ ถามจริง
- ไม่ใช่ผมอย่างแน่นอน - ต้องงี้สิ
ใช่ คุณ!
พวกคุณทุกคน
ความเป็นไปได้ที่อาจมี คนแอบเข้ามาฆ่าคุณวินเทอร์
แล้วแอบกลับออกไปทางประตูนั้น แปลว่าพวกคุณทุกคนมีสิทธิ์ลงมือ
แม้แต่คุณ และคุณ
คุณด้วย
เพราะถ้าฉันคิดผิดเรื่องนี้ แปลว่าหนึ่งในนี้คือฆาตกรอย่างแน่นอน
ในนี้ไม่มีใครมีหลักฐานยืนยันที่อยู่
ในช่วงเวลาอันสั้นที่เรารู้ว่าคุณวินเทอร์ถูกฆ่าตาย
และถึงคุณจะทําเรื่องประหลาด และผิดมหันต์ทีหลัง
ก็ไม่แปลว่าคุณไม่ได้ฆ่า
อันที่จริงมันเพิ่มความน่าจะเป็นด้วยซ้ํา
ว่าคุณฆ่าเขา
ทุกคนในนี้ดูอยากจะฆ่าเขามาก
คืนนั้นทุกคนทะเลาะกับเขา
- ไปตาย เอบี! - เหมือนคุณเกลียดผมส่วนตัว
เอาแก้วแตกไปเลย!
ไม่ได้ไปแล้ว
นี่มันคือของหวานของฉัน จะเสิร์ฟยังไงก็เรื่องของฉัน!
คุณวินเทอร์ ขอร้องล่ะ ฉันกราบนะ
ทั้งตะคอกเขา
อะไรเนี่ย!
ข่มขู่เขา
มึงรูดซิปปากเอาไว้เลย
รําพึงอย่างเปิดเผยว่าอาจฆ่าเขา
เขาจะไม่ไล่ฉันออกถ้าเขาไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป
บางคนถึงกับพูดว่าจะฆ่าเขา
แม่จะ...
ฆ่าเขา
และคนนึงก็ทําจริง
งั้นบอกมา
ใครปิดตายประตูนั้น
จัสมิน เฮนีย์เป็นคนสั่งปิดตายประตู
อะไรนะ
ผมเห็นตอนมีคนมาทํา ซึ่งก็คิดว่าแปลกดี
เพราะท่านประธานาธิบดี กับคุณมอร์แกนไม่ได้อาศัยที่นี่แล้ว
ผมเลยถาม แล้วได้คําตอบมาว่าจัสมินสั่ง
ไม่คิดจะบอกเลยเหรอคุณเฮนีย์
ไม่ได้จะบอกค่ะ คุณคัพพ์
คุณนักสืบ
คิดว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ เหรอ
คุณอยากได้งานนี้ยิ่งกว่าอะไร คุณคิดว่าเขาหักหลังคุณ
คุณทะเลาะกับเขา งั้นก็ใช่
ไม่แน่
คุณปิดตายประตูนั้นใช่ไหม
ใช่แล้วค่ะ
แต่ฉันไม่ได้เป็นคนต้นคิด
- มันเป็นคําสั่ง - จากใคร
เขาโทรมาบอกให้ฉันจัดการค่ะ
- ใคร - เขา
- เขาเหรอ - ไงนะ
โกหกนะ
แพร์รี่ เขาโกหก
แพร์รี่
นั่นสิ จัสมิน
คุณนักสืบคัพพ์
หรือไม่ได้โทร
- โทรสั่งให้คุณเฮนีย์ปิดตายประตูน่ะนะ - ใช่
ไม่ กล่าวหาอะไรของคุณ
คุณโทรสั่ง ฉันคุยกับคุณ
นี่เป็นครั้งที่สองที่คุณปฏิเสธ ว่าไม่ได้โทรออกคําสั่งที่คนอื่นยืนยันว่าสั่ง
ผมมั่นใจว่ามันไม่ได้เกิด เธอโกหก
และเจ้าหน้าที่เราช์ก็โกหก
ตอนที่บอกว่าคุณสั่งให้หน่วยสืบราชการลับ ออกจากชั้นสองช่วงงานเลี้ยงเหรอ
ท่านโทรมาสั่งตอน 21.22 น. ฉันเป็นคนคุย
ใช่ บ้าไปแล้ว
แพร์รี่ ช่วยหน่อย
ใช่ ได้
เห็นด้วย
เธอได้มีปัญหาอะไรกับเอบีรึเปล่า
อะไร ไม่มี ทําไมถามงี้ล่ะ
คือก็ไม่เชิงนะ
- ผมไม่ได้ทํานะคุณคัพพ์ - คุณนักสืบ
คุณต้องเชื่อผมนะ
ฉันไม่ต้องเชื่ออะไรทั้งนั้น
ที่วอลเปเปอร์ในนั้นมีรูปนก
ในห้องนอนคุณ
หน้าตาคล้ายกับนกเรล-แบบเบลอร์มาเลเซีย
ไม่มั่นใจหรอกนะ แต่... ก็เหมาะสมดี
นกเรล-แบบเบลอร์มาเลเซีย เป็นนกที่หาตัวยากมาก
แต่ไม่ใช่ยากเหมือนนกตัวอื่น มันไม่ได้มองหายาก
แต่ระบุได้ยากว่ามันคือนกอะไรกันแน่
มันชื่อนกเรล-แบบเบลอร์ แต่ที่จริงไม่ใช่นกเรล
ไม่ใช่นกแบบเบลอร์
มันมีเสียงร้องที่แทบเหมือนเสียงนักเชิดหุ่น
เหมือนเสียงมาจากที่อื่น
ไม่แน่...
อาจไม่ใช่คุณ
ไม่แน่... อาจเป็นคําสั่ง
ไม่แน่อาจมีคนโทรจริงๆ
และไม่แน่ก็อาจไม่ใช่คุณ
อาจแค่เป็นคนที่ปลอมตัวเป็นคุณ
ใช้เสียงของคุณ
อําพรางเสียงตัวเอง หลบซ่อน
นั่นก็เป็นไปได้
งาน...
นี้...
ยากหน่อย
ฉันเอง
อะไรนะ
ฉันทําเอง
ฉันสั่งปิดตายประตู เลียนแบบเสียงเอลเลียตต์
ก็ฉันเก่ง คุณก็รู้
เอลเลียตต์เป็นคนขี้ลังเล
"เอ่อ คือว่า เอิ่ม อันนั้น... อันนั้นพูดยากนะ"
ฉันเลียนได้ ก็เลยทํา
- อะไรนะ - ทําไม
คืนนั้นฉันกับคุณวินเทอร์ทะเลาะกัน เรื่องเหตุการณ์ที่เกิดคืนนั้น
เขาว่าฉันเสียๆ หายๆ หลายอย่าง
แล้วตอนกําลังเดือด ฉันคว้าบันทึกเขา
แล้วฉีกหน้านึงออกมา รู้สึกผิดน่ะ
ฉันเลยไปตามหาเขาทีหลัง
ตอนนั้นละที่ได้ยินเขากับเอลซี่เถียงกันในนี้
ฉันเลยกลับไปก่อน แต่ก็กลับมาทันที เพราะว่ามันรุนแรงมาก
ตอนนั้นเองที่เห็นเขา
ตรงนั้น
ตายแล้ว
พวกเขาฆ่าเขา
ใคร
พวกเขา
- ไม่ใช่! - ไม่ใช่!
ทั้งคู่อยู่ในห้องนี้
และมันเหมือนที่คุณเล่าไม่ผิด คุณนักสืบคัพพ์
เธอกับวินเทอร์ทะเลาะกัน เธอขว้างแจกันใส่เขา
แต่ไม่โดน เศษบาดหน้าเขา
หลังจากนั้นบรูซก็เข้ามาทุบเขาด้วยนาฬิกา
พวกเขาเล่าว่าอย่างนั้น
แล้วยาพิษล่ะ
นั่นมันสําหรับสามีเธอ เขาทําลายชีวิตเธอ
เขาอยากให้ฉันตกงาน อยากทําชีวิตฉันพัง
และเธอตั้งใจจะฆ่าเขาจริง
ฉันอยากฆ่าเขาจริงๆ
เธอบอกว่าอย่างนั้น
คืนนั้นเธอไปที่โรงเก็บของ ตอนที่คิดว่าไม่น่าจะมีใครอยู่
และหายาพิษจนเจอ
เธอโทรหาคุณวินเทอร์จากโรงเก็บของ เพราะต้องบอกเขาว่า
จะทําความสะอาดห้องนอนลินคอล์นช้าหน่อย
ไม่กี่นาทีต่อมา พอเธอขึ้นมาถึง
และคุณวินเทอร์ตําหนิเธอ
ทําให้รู้ตัวว่าจะตกงาน เธอปรี๊ดแตก
แล้วก็ขว้างแจกัน เรื่องยาพิษตามมาทีหลัง
เพราะเลือดมันน้อยมาก พวกเขาเลยตัดสินใจทําให้ดูเหมือนฆ่าตัวตายได้
ความคิดของเขา
พวกเขาจัดฉาก เหมือนที่คุณเล่าจริงๆ ค่ะ
คือก็ใกล้เคียง
พวกเขาหยิบแก้วจากห้องข้างๆ
กรอกยาพิษใส่ปากเขา
แล้วเทที่เหลือใส่ดอกไม้
แม่งโหดสัส
แต่ฉันเห็นแก้วสองใบ
แก้วอีกใบเป็นของฉัน ฉันดื่มทําใจ
เพราะเรื่องบันทึก
ก็ฉันไม่รู้จะทําไงดี
ฉันสงสารพวกเขามากนะคะ
รู้นะว่าคงฟังดูบ้า แต่เธอดู...
กลัวมาก
เธอมีลูกสาว
ส่วนเขาก็แค่พยายามปกป้องเธอ
แผ่นที่ฉันบังเอิญฉีกออกมาจากบันทึกคุณวินเทอร์
อ่านแล้วเหมือนจดหมายลาตาย
ที่จริงคงไม่ใช่ แต่อ่านแค่นั้นมันเหมือนจริงๆ
ฉันจึงคิดได้ว่ามันอาจช่วยพวกเขา ช่วยขายให้คิดว่าฆ่าตัวตาย
ฉันเลยให้พวกเขาไป
เขา... สอดมันเข้าไปในเสื้อสูทคุณวินเทอร์
แล้วแบกวินเทอร์ขึ้นไป
เขากลับลงมาเก็บกวาดทุกอย่าง ฉันก็ช่วยนะ
เก็บชิ้นส่วนแจกัน ดูดฝุ่น
คุณลืมแก้ว
- เราอาจพลาดบ้าง - นาฬิกาล่ะ
เขาเอาไปแล้ว บอกว่ารู้วิธีกําจัด
จากนั้นพวกเขาค่อยคิดเรื่องเล่า ตั้งใจให้ไม่ตรงกัน
แล้วประตูล่ะ
ปิดตายประตูทําไม
ก็ทําตัวไม่ถูก
คืนนั้น ตอนที่คุณขึ้นไปสืบสวนที่ชั้นสาม ฉันไม่กังวลเลย
ฉันนึกว่าเดี๋ยวเรื่องนี้ก็ถูกลืม
แต่พอคุณลงมาห้องนี้ก่อนออกไป ฉันก็กังวล
แม้หลังจากคุณไปแล้ว ฉันยังกลัวว่าคุณจะกลับมา
หรืออาจเป็นคนอื่น
ฉันแค่อยากให้ห้องดูเปลี่ยนไป
เปลี่ยนบรรยากาศยังไงก็ได้
ฉันแค่อยากปกป้องพวกเขา
ฉันสงสารคุณวินเทอร์มากนะคะ
แล้วก็เห็นใจพวกเขาจริงๆ
แต่ว่า...
ขอโทษ
- กะพริบตา - ใช่
คอยดูด้วยนะ ตอนกะพริบตา
อะไรนะ
เกือบรอดแล้วเชียว
อีกนิดเดียว
ฉันประทับใจคุณอย่างคาดไม่ถึงเลย ลิลลี่
ช่างฉลาด แก้ปัญหาเฉพาะหน้าเก่ง
แอคติ้งสมจริงเหลือเกิน
ทั้งวันนี้ และคืนนั้น
โหดเหี้ยมร้ายกาจกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
เกือบสําเร็จแล้ว ถึงยังไงฉันก็จะหาคุณจนเจออยู่ดี
แต่เกือบรอดแล้ว
แพ้เพียงแค่คําถามเดียว ที่นักส่องนกย้ําถามไม่ลดละ
ทําไม ทําไมถึงต้องปิดตายประตูนั้นด้วย ลิลลี่
แค่ให้บรรยากาศดีขึ้นเหรอ
- ไม่ คุณต้องการมากกว่านั้น - ฉัน...
เพราะมันมีเหตุผลอื่น เพราะคุณปิดบังบางอย่างไว้
สิ่งที่มีรอยนิ้วมือของคุณเต็มไปหมด
สิ่งที่พิสูจน์ว่าคุณเป็นคนฆ่าเอบี วินเทอร์
- คุณนักสืบคัพพ์! - ขอโทษล่วงหน้านะ ท่านปธน.
โคตรได้!
ขอโทรหาพ่อก่อนนะ
ทําไม
ก็นาฬิกาน่ะสิ
ทําลงไปทําไม ลิลลี่
อ้อ อันนั้นฉันตอบให้ได้ หรือว่า...
งั้นฉันเริ่มเล่าก่อนก็ได้ พร้อมตอนไหนคอยเสริมนะ
เธอทําลงไปเพราะเกลียดคุณ "คุณ" ในที่นี้หมายถึงคุณ ท่านประธานาธิบดี
แต่ก็หมายถึงพวกคุณทุกคนด้วย
ทั้งทําเนียบ หมายถึงตัวทําเนียบ
หมายถึงตัวอาคาร เห็นยังว่าเธอทําอะไรกับห้องสีน้ําเงิน
ไม่มีใครเขาทําหรอก ยกเว้นว่าจะเกลียดที่นี่จริงๆ
แต่ก็เกลียดแนวคิดของการมีทําเนียบด้วย
ในฐานะสถาบัน เธอเกลียดมัน
ทั้งประวัติศาสตร์ ประเพณี พนักงาน
สิ่งที่มันค้ําจุน
อเมริกามั้งนะ เธอเกลียดมัน และเธอเกลียดคุณวินเทอร์ที่สุด
เพราะเขาค้ําจุนสิ่งที่มันค้ําจุน
และเขาขวางทางเธออยู่ ขวางทางมานานมากแล้ว
เขาบ่อนทําลายคริสต์มาสสายสุขภาพ
เธออยากแปลงโฉมทําเนียบขาว
และในความคิดเธอ แปลว่าต้องรื้อรากฐาน รื้อจริงๆ
แต่เขารักทําเนียบ ห่วงใยทําเนียบ
ใส่ใจผู้คนและท่อประปา งานศิลปะและงบประมาณ
เขาห่วงใยคุณด้วย ท่านปธน. คุณก็ด้วย คุณมอร์แกน
และประชาชนชาวอเมริกัน
ที่มาเยือนที่นี่จากทั่วทั้งประเทศ
ซึ่งเธอมองว่าทั้งหมดนั้นมันงี่เง่ามากๆ
ทักท้วงอะไรไหม
เธอฆ่าคุณวินเทอร์เพราะเกลียดเขา
แต่ก็เพราะเธอกลัวเขาด้วย
อยากรู้เหตุผลไหม นี่คือเหตุผล
เพราะเธอได้ไปรู้ในคืนงานเลี้ยงรัฐพิธี
ว่าเขาจะเปิดโปงเธอ
นั่นละที่คุณโกเมซแอบไปได้ยิน ที่ห้องทํางานของคุณวินเทอร์
คนที่อยู่ในห้องนั้นไม่ใช่แฮร์รี่ ฮอลลิงเจอร์ แต่ว่าเป็นลิลลี่ ชูมัคเคอร์
และเธอก็เพิ่งบอกไปว่าใช่ เธอยอมรับกับปาก
เพราะนั่นละที่ทําให้ความพยายามในการใส่ร้าย
บรูซกับเอลซี่เมื่อกี้ทั้งอัจฉริยะและบ้าบิ่น
เธอพูดจริงเจ็ดเท็จสาม
เธอกับวินเทอร์ทะเลาะกันจริงๆ
เขาว่าเธอเสียๆ หายๆ เธอฉีกหน้าบันทึกของเขา
- ทั้งหมดเกิดขึ้นจริง - ที่ว่า "เปิดโปง" คืออะไร
เขาจะฟ้องคุณกับคุณมอร์แกน ว่าเธอได้กระทําการที่เห็นแก่ตัว
และไร้สาระอะไรบ้างตั้งแต่มาที่นี่ ซึ่งคุณคงไม่เคยรู้สักเรื่อง
แต่เขาได้บันทึกทั้งหมด ไว้ในสมุดนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน
ทั้งคําโกหก วาจาบิดเบือน ความเอาแต่ใจ
และพฤติกรรมโหลยโท่ยโดยรวม อยู่ในนี้หมด
เธอจึงกลัว
ขอโทษนะ
โทษที ถามจริง
แค่เนี้ย มีแค่นี้เหรอ
ใช่ เราทะเลาะกัน
ฉันยอมรับ เราทะเลาะกันจริง
ทุกคนทะเลาะกับเอบีทั้งนั้น
และใช่ เขาโมโหมาก ฉันก็ด้วย
คิดว่าฉันจะฆ่าเขา
แค่เพราะเขาจะเปิดโปง "พฤติกรรมโหลยโท่ย" ฉันเหรอ
เอาจริงดิ
ทําไมฉันต้องไปสนด้วย ว่าเขาจะฟ้องอะไรแพร์รี่และเอลเลียตต์
ก่อนอื่น ฉันน่าเชื่อถือกว่าเขาป่ะ อย่ามาทําเป็นโลกสวย
และข้อสอง ฉันไม่แคร์
ฉันรวยย่ะ บอกความลับให้นะทุกคน คนรวยไม่สนโลก
ฉันไม่มานั่งคิดถึงรายได้ ปีละ 114,000 ดอลลาร์หรือเท่าไรก็ช่างหรอก
ขอบอกไว้ว่าฉันบริจาคหมดย่ะ
ฉันมาทํางานนี้เพื่อบําเพ็ญประโยชน์แก่ชาติ จบนะ
จบนะทุกคน
ไม่ชอบก็ไล่ออกสิ
จ้ะ ลิลลี่ เชื่อว่าโดนไล่ออกแน่ แต่ขอบใจ
แล้วหลายประเด็นของคุณดีมาก จริงๆ
แต่เรื่องของเรื่องคือ มันไม่ได้มีแค่พฤติกรรมโหลยโท่ยเนี่ยสิ
คุณวินเทอร์ฉลาด เขารู้ว่าต้องมีมากกว่านั้น
ซึ่งก็หาได้ไม่ยาก
ในบันทึกของเขามีอยู่สองหน้า
ที่ตอนแรกฉันตีความไม่ได้
มีแต่ตัวเลขและตัวอักษรปะปนกันไปหมด แทบเหมือนปริศนาถอดรหัส
ซึ่งเขาอาจตั้งใจแบบนั้นเพื่อปิดบังผลงาน
แต่ฉันตีความออกแล้ว
เพราะว่าฉัน แบบ ไขปริศนาเก่ง
นี่คือรายการเงินทั้งหมดที่คุณยักยอกไป
ขโมย
จะเอาเงินมาจากไหนล่ะ คุณไม่มีงบจะทําทั้งหมดนั่นหรอก
ที่ผ่านมาเงินมาจากไหนล่ะ
ก็เอามาจากอีกกองสิ เงินมันก็งี้ป่ะ
ถูก คุณรวย แต่ถ้าโลกไม่สวยก็จะรู้ว่า
คนรวยขโมยเงินบ่อยมาก
บางครั้งรวยได้ก็เพราะขโมย
ฉันเดาว่าคุณขโมยเงินเพราะว่า
ขี้เกียจ จองหอง และอยากหยามหน้าระบบ แต่ใครจะไปรู้
และมันไม่ใช่แค่เงิน
เลขพวกนี้น่ะ
คือมาตรากฎหมายอาญา และหลักจรรยาบรรณทั้งหลาย
ที่คุณวินเทอร์รู้ว่าคุณละเมิดผ่านการทําสัญญา
ผ่านการแลกสินบนกับเหล่าผู้ค้า
และผ่านผู้คนที่คุณเชิญเข้ามาในทําเนียบขาว
และแนะนําให้คุณยักย้ายที่นั่ง เจ้าหน้าที่รัฐบาลอเมริกันในงานเลี้ยงรัฐพิธี
ฉันคิดว่าคุณวินเทอร์แจ้งทั้งหมดนี้ ในห้องทํางานของเขา
ผมจะแฉให้หมด!
และฉันคิดว่าคุณแคร์มากๆ มากๆ มากๆ จริงๆ
คุณถึงได้พยายามคว้าบันทึกของเขา
และตอนคุณเดินออกจากห้องทํางานของเขาคืนนั้น
ไปยืนตรงทางเดิน
แล้วอ่านแผ่นที่คุณบังเอิญฉีกออกมา
คุณจึงตัดสินใจฆ่าเขา
เพื่อจัดฉากการฆ่าตัวตาย
คุณจะฆ่าเขาไหมถ้าไม่ได้ฉีกแผ่นนั้นออกมา
และคิดออกว่าเอาไปใช้ทําอะไรได้
ก็ไม่แน่ เป็นไปไม่ได้ที่จะฟันธง
แล้วก็ไม่สําคัญ
ทุกเหตุอาชญากรรมเกิดจากแรงจูงใจและโอกาส
ซึ่งคุณเห็นโอกาส
ปัญหาทั้งหมดจะหายไป เพราะคุณวินเทอร์จะหายไป
แล้วคุณก็จะได้ตกแต่งทุกห้องใหม่
ไล่พนักงานออกให้หมด คงดีมากเลย
จะไม่ต้องเสียเวลานั่งในห้องพิจารณาคดี แสงนีออนแยงตาไปอีกสองปี
ระหว่างที่ทนายมือเก่งของคุณ หาทางเอาเรื่องนี้ไปซุกพรม หนทางที่ดีกว่า
แบบนี้ง่ายกว่า แถมสนุกกว่า
และฉลาด นั่นละ
ทอยเต๋าเรียบร้อย
เรารู้เรื่องที่เหลือแล้ว
คุณเป็นคนริเริ่มโครงการ
ปลอดสารพิษ สารเคมี และการจัดสวนอย่างมีมโนธรรม
แปลว่าอะไรก็ไม่รู้
คุณก็เลยถือแก้วไปที่โรงเก็บของ แต่แก้วแตก
จึงหยิบถ้วยของพี่สาวเอมิลี่ เติมพาราควอตจนเต็ม เลือกยาแรงดี
คุณโทรหาคุณวินเทอร์แล้วพูดว่า "ไปเจอกันที่ห้องรูปไข่สีเหลือง"
"ขอคุยกันได้ไหม ฉันขอโทษ" พูดไปงั้นให้เขาเชื่อ เขายอมตกลง
ขอห้านาที
ถึงฉันจะเชื่อว่า เขาสังหรณ์ใจไว้แล้วว่าจะเกิดเรื่องไม่ดี
เหมือนนกที่มีสัมผัสพิเศษ
รับรู้ได้ว่าความกดอากาศเปลี่ยนไปก่อนพายุเข้า
สิ้นสุดคืนนี้ ผมต้องตายอย่างแน่นอน
- คุณดัดเสียงเอลเลียตต์โทรหาหน่วยลับ - โทรมาสั่งตอน 21.22 น.
- สั่งให้ออกจากชั้นสอง - ก็เราโดนสั่งให้ลงมา
จากนั้นคุณถือยาพิษเข้าไปในห้องนั่งเล่นครอบครัว
รอให้เอลซี่ออกไป
แล้วถือเครื่องดื่มเข้ามา
สกอตช์สําหรับคุณ
พาราควอตผสมสกอตช์สําหรับเอบี
จากนั้นคุณก็คืนหน้ากระดาษจากบันทึกของเขา
จดหมายฆ่าตัวตาย
และดูเขาเก็บใส่กระเป๋า เสร็จแล้วจึงเริ่มงาน
ลองใช้คารมกล่อม
เขาคงไม่หลงคารม
แต่คุณวินเทอร์ก็เป็นคนไว้ใจคน
เขาคงไม่เชื่อว่าจะมีใครที่เลวร้ายขนาดนี้
แต่เขาทั้งเห็นและรับรู้ถึง ความใจแคบ โหดร้าย โอหัง
น่าจะมากกว่าเราคนใดจะจินตนาการได้
แต่ถึงแม้จะพบเจอมาขนาดนั้น
เขายังคงพร้อมยอมไว้ใจคุณ
สุดท้ายแลกด้วยชีวิต
วินเทอร์ดื่มยาพิษ รู้ทันทีว่ามันคืออะไร
จึงเทที่เหลือทิ้งใส่กุหลาบ
แต่พาราควอตออกฤทธิ์เร็ว และเจ็บปวดแสนสาหัส
เขาจึงซวนเซ
คุณคงไม่รอบรู้เรื่องยาพิษเท่าไร ลิลลี่
แต่คงรู้มากพอที่จะดูออกว่าที่เขาดื่มเข้าไป
ไม่พอฆ่าเขาหรอก คุณจึงขว้างแจกัน
ซึ่งพลาด แต่มันทําให้เขาตกใจกว่าเดิม
คุณจึงไปหยิบนาฬิกา ปิดจ็อบ
เอบีสิ้นลม แต่ตอนนี้คุณต้องเร่งมือ
จึงคว้านาฬิกาหนีเข้าไปในทางเดิน
แต่ไอ้นาฬิกานี่น่ะสิเนอะ
ทําไงดี
ทั้งใหญ่ ทั้งพิกล เลอะเลือด ร้าวอีก
คงเดินถือไปด้วยไม่ได้ วางสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไม่ดี
ทีนี้เอลซี่กับบรูซเข้ามาเจอศพในห้องอีก
แต่คุณไม่มีเหตุผลให้ต้องเชื่อว่าพวกเขาจะดราม่า
ตีความการกระทําของอีกฝ่ายผิด
เท่าที่คุณรู้ หน่วยสืบราชการลับ จะขึ้นมาใน 30 วิแล้วจับคุณได้
คุณจึงเอานาฬิกาไปเก็บในช่องเก็บของ
ด้านหน้า ซึ่งอยู่ในทางเดิน
รอให้ทุกคนออกจากโถง แล้วค่อยปรี่ออกไป
ผ่านห้องสนธิสัญญาและลงบันไดใหญ่
เป็นอิสระ
คุณกลับไปร่วมงานเลี้ยง
แต่ทํายังไงก็ลืมนาฬิกาไม่ได้
ถ้าพวกเขาขึ้นไปล่ะ ถ้าเจอมันล่ะ
แล้วพอเวลาผ่านไป
และคุณรู้ว่าไม่มีใครพูดถึงศพคนตายเสียที
ซึ่งเชื่อเถอะ ถ้าเจอศพในทําเนียบขาว ชุลมุนวุ่นวายแน่
โดยเฉพาะคืนงานเลี้ยงรัฐพิธี
คุณจึงตัดสินใจกลับขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ย้ายนาฬิกาด้วย ถ้าทําได้
แต่พอขึ้นมา กลับไม่พบอะไร
ไม่มีวินเทอร์ ไม่มีเศษแจกันแตก ว่างเปล่า
มีแค่นายช่างบรูซ เกลเลอร์
ที่ขึ้นมาหารอยรั่วจากห้องของทริปป์ มอร์แกน
นี่มันบ้าอะไร
วินเทอร์ยังไม่ตายเหรอ เกิดอะไรขึ้น
คุณสับสนจริงๆ กังวล
และนั่นคือสิ่งที่ทุกคนเห็นหลังจากนั้น
ฉันเที่ยวหาเขาทุกที่ ดูทุกห้อง
- เธอดูกังวล - เป็นห่วง
ไม่ถึงกับตื่นตูม แต่ดูกังวลจริงๆ
ส่วนฉันเห็น...
ฉันยังหาเอบีไม่เจอเลย
ใช่ ปรากฏว่าคุณเป็นสาวเจ้าบทบาทจริงๆ
แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่
คุณกําลังตื่นตูม
ตอนที่ฉันมาถึง และเริ่มรับรู้ รายละเอียดทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณวินเทอร์
ว่าดูเหมือนเขาจะฆ่าตัวตายในห้องนันทนาการ
ใช่ คุณตกตะลึงมาก อึ้งไปเลย แต่เข้าทางคุณ
คุณรอดแล้ว
แต่แล้วเมื่อฉันเริ่มลงมาสืบสวนที่ชั้นสอง
ก็อย่างที่คุณบอก คุณเริ่มจะกังวลนิดๆ
แต่ไม่นานฉันก็ต้องกลับ
และทันทีที่ฉันพ้นทาง คุณก็เก็บงานด้วยการฝังหลักฐาน
ปิดผนึกเอาไว้ หวังว่าตลอดกาล
แผนการแยบยล สมควรได้รับคําชม
แต่ที่รอดมาได้นานขนาดนี้
มันก็แค่เพราะการสื่อสารคลาดเคลื่อน และพฤติกรรมคิดผิดขั้นสุด
ของคนอื่นๆ อีกมากมายในทําเนียบ
ถือเป็นผลงานทั้งทีม
ขอบคุณพวกนี้ซะนะ
ถึงจะเกลียดพวกเขาก็เถอะ
นี่คือคนที่ตายไป
ตรงนี้ ในห้องนี้
พวกคุณเล่าเรื่องเขาให้ฟังมากมาย
เราเรียนรู้นิสัยใจคอใครคนนึง ได้จากสิ่งที่เขาเขียนและอ่าน
เขาเป็นคนซับซ้อน
มีข้อบกพร่องและดื้อด้าน จงรักภักดีอย่างแรงกล้า
ฉลาด รอบคอบ
และเข้มงวดจนน่ารําคาญ
อีกทั้งยังมีจิตใจกว้างขวางเหลือคณานับ
ชีวิตเขาเคยผ่านความทุกข์ และเขาฝ่าฟันมันมาได้
ฉันเสียดายที่ไม่เคยได้มีโอกาสรู้จักเขา
เขารักทําเนียบแห่งนี้
ฉันไม่รู้จักเขา แต่รู้ว่าเขารัก
รักผู้คนที่ทํางานที่นี่ เคารพทุกคน เข้าใจทุกคน
ชื่นชมทุกคน มองเห็นทุกคน มองเห็นตัวตนและความหลังทุกคน
เห็นสิ่งที่ทุกคนยอมสละ เพื่อมาอยู่ที่นี่ ว่ามาที่นี่กันทําไม
นั่นไง คําถามนั้นอีกแล้ว ทําไม
ทุกคนมาทําไม เขามาทําไม
เพื่อคุณ ท่านประธานาธิบดี
และเพื่อคุณ คุณมอร์แกน
เพื่อทุกคนที่นี่
เพื่อพวกเรา
สําหรับวินเทอร์ ไม่มีคําว่า "พวกเรา" กับ "พวกเขา" มีแค่เรา
ทําเนียบเดียว ครอบครัวเดียว
แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็บากบั่นจะอยู่ร่วมกันให้ได้ ยืนยง
เขาเชื่อในสิ่งนั้น สิ่งนี้
และฟังนะ ฉันเป็นแค่นักสืบ
แต่ฉันคิดว่าสิ่งนี้ควรค่าแก่ความเชื่อมั่น
แต่เธอไม่เชื่อสิ่งนี้เลย
เพราะฉะนั้นเธอต้มเล้งจริงๆ
แถมเป็นฆาตกร
ฉันยังไม่ค่อยมั่นใจว่าสรุปนี่เขตอํานาจของใคร
เพราะงั้นจะใครก็ช่าง จับเธอไปเลย
- ผมเอง - ครับ ใจเย็นๆ ครับหนุ่มๆ
นี่เรื่องของสํานักงาน ผมจับเอง
ลิลลี่ ชูมัคเคอร์
ไม่ได้ขึ้นท็อปสามผมด้วยซ้ํา
ผมทายเจ้าหนุ่มสวิส เจ้าหนุ่มเกลือ กับเจ้าหนุ่มน้ํา
คุณล่ะ
ขอทาย
- ว่าแล้ว - ทุ่มสุดตัว
แล้วแฮร์รี่ล่ะ
เขาทําไมเหรอ
เขามีบทบาทอะไรในเรื่องนี้ไหม
ไม่ ทริปป์ มอร์แกนน่ะพูดถูก เขาเป็นไอ้ส้นตีน
- เออ ใช่มะ - เขาหยาบคายกับคุณวินเทอร์มาก
เขาพยายามเด้งฉันออกจากคดี
และเขาก็แอบไปค้น ห้องทํางานคุณวินเทอร์ ซึ่งไม่เหมาะสม
แต่ฉันคิดว่าเหตุผลหลักน่าจะเป็นเพราะ เขามียอดจิตวิญญาณนักการเมืองขี้ระแวง
แต่เรื่องสมคบคิดน่ะมันโคตรไร้สาระ ขอโทษนะท่านสว.
ไม่ถือ ยังไงก็ไต่สวนแบบปิด
แต่ต้องให้ความดีความชอบเขา ที่เรียกฉันกลับมาไขคดี
คนเราซับซ้อน
ทําไมลิลลี่ต้องใส่ร้ายบรูซกับเอลซี่ด้วยล่ะ
เผื่อฟลุค
เธอรู้ว่าสุดท้ายฉันก็รู้ทันเธอแล้ว
คุณรู้ตอนไหน
ก็รู้ตอนที่รู้ ไม่ได้จะพูดแบบหย่อนปริศนานะ
แต่เมื่อถึงจุดนึง จากที่เราไม่รู้ จะกลายเป็นรู้
เราก็จะเห็น
มันเกิดขึ้นตอนไหน ฉันก็ไม่รู้หรอก
ฉันแอบเอะใจเรื่องลิลลี่อยู่บ้าง
ตอนที่เธอบอกฉันว่า เห็นเอลซี่กับวินเทอร์ทะเลาะกัน
ในห้องรูปไข่สีเหลือง
ฉันอยู่ในห้องโถง เห็นเขาเถียงกับใครคนนึงในห้องรูปไข่สีเหลือง
เอลซี่บอกว่าปิดประตูก่อนทะเลาะกัน
เขาขอให้ฉันปิดประตู
เธอไม่มีเหตุผลต้องกุเรื่องนั้น
และมันก็สอดคล้องกับ สิ่งที่ทุกคนเล่าเกี่ยวกับวินเทอร์
ว่าเขาพยายามขัดแย้งกับคนอื่นในที่ลับเสมอ
เขาไม่ชอบทะเลาะในที่สาธารณะ
เขาหลีกเลี่ยงมันเสมอ
เขาจะเรียกไปที่ห้อง ปิดประตู
ลิลลี่จะเห็นพวกเขา จากทางเดินได้ยังไงถ้าประตูปิดอยู่
มันน่าสงสัย
สุดท้ายเธอเห็นจริงๆ เพราะแอบมองจากห้องนั่งเล่นครอบครัว
ห้องที่เธอเข้าไปผสมยาพิษ
และเมื่อจัสมินบอกว่า เอลเลียตต์เป็นคนโทรสั่งให้ปิดตายประตู
ฉันก็เริ่มมั่นใจว่าเป็นลิลลี่
ฉันเคยเห็นเธอดัดเสียงเขา และฉันไม่เคยสงสัยเอลเลียตต์สักครั้ง
และแล้วเธอก็กะพริบตา
แต่ไม่ใช่เพราะนาฬิกา ถึงจะมีส่วน
แต่เพราะเธอบอกว่าเห็นบรูซ เสียบจดหมายเข้าไปในเสื้อนอกของวินเทอร์
ลิลลี่ไม่ได้อยู่ในห้องนันทนาการ ตอนที่ฉันหยิบจดหมายออกมาคืนนั้น
เธอไม่มีทางรู้ว่ามันอยู่ตรงไหน
เว้นแต่ว่าจะเห็นวินเทอร์ใส่กระเป๋า
ซึ่งเธอเห็น
เครื่องขึ้นตอนไหน
พับล้อใน... สามชั่วโมง
เรแกนหรือดัลเลส
ดัลเลส
งั้นก็ควรรีบไปได้แล้ว
ขอบคุณนะคุณนักสืบคัพพ์ ผมทํางานนี้มานานนม
ไม่เคยเห็นใครเหมือนคุณมาก่อน
มีของให้ด้วยแหละ
สําหรับตอนออกทริป ห้ามเปิดในนี้เชียวนะ
แอบสงสารคนที่นั่งข้างคุณบนเครื่องบินเลย
ขอบใจ
สําหรับทุกอย่าง
ขอแวะที่นึง
แน่ใจนะ เรามีเวลาไหม
มีสิ
ห้านาที
ฉันไขคดีฆาตกรรมได้แล้ว
- ห้องข้างๆ น่ะนะ - ใช่
โล่งอกไปที นึกว่ามาบอกว่ารู้เรื่องไคลฟ์
ไม่
แปลว่าผัวลูกชายฉันจะย้ายกลับมาเหรอ
- ประธานาธิบดีสหรัฐฯ เหรอ - ใช่
ใช่
โธ่ อุตส่าห์กําลังน่าอยู่
เสียใจด้วย
สรุปใคร
เดี๋ยว อย่าเฉลย
ยัยสาวหัวสูงกิริยาทราม
ถูก
ถามฉันแต่แรกก็หมดเรื่อง
คุณนักสืบคัพพ์...
ฉันจะให้เขาเอาวอดก้าขึ้นมาส่ง คุณค็อกซ์
เก่งจริงด้วย
ใช่ ฉันเก่ง
ที่สุด
(ด้วยความระลึกถึงอังเดร บราวเวอร์)
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล