ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
ผมเป็นนักข่าวจากนิวซีแลนด์
ผมออกสำรวจแหล่งท่องเที่ยวสายมืด จากทั่วโลก
สถานที่ที่โด่งดังจากความตายและหายนะ
เพราะฉะนั้นมันเลยแปลกที่ผมมาโผล่ที่ชายหาด
หาดทรายและการนอนอาบแดด
นี่คือผมกับผมทรงแสกกลาง กับหน้ากากดำน้ำที่ค่อนข้างดูดี
แต่นี่ไม่ใช่ชายหาดธรรมดา
เฮ้
- จะเอาอะไรครับ - เอามาให้ผม
- คือเราจะ... - ไม่ เราจะไปสถานีตำรวจกันเลย
- สถานีตำรวจเหรอ - ใช่
ชักเริ่มไม่ใช่ฮอลิเดย์ปกติแล้วล่ะครับ
ทริปครั้งนี้ ผมเดินทางไปทั่วแหล่ง ท่องเที่ยวสายมืดทั่วยุโรป
เกาะแห่งการพักร้อนกลางเมดิเตอเรเนียน เกาะไซปรัส ผมปลอมตัวเพื่อแทรกซึม เข้ากับคนในเมืองต้องห้าม
แล้วถ้าเราไปตอนกลางคืน ตอนที่ไม่มีคนเห็นเราล่ะ
คุณอาจโดนยิง
ในอังกฤษ ผมเคยดื่มเหล้ากับนาซี
พวกเรามันคนเลว เราเลวสุดๆ
และผมยังได้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ ที่หลอนที่สุด
- คุณรู้ใช่ไหมว่ามันประหลาดมาก - แล้วคุณเข้ามาดูทำไมล่ะ
คุณไม่เห็นต้องมาดูเลยนี่
ผมชื่อเดวิด ฟาร์ริเออร์ และทริปนี้ ประหลาดกว่าที่ผมคาดไว้เสียอีก
ยุโรป
ประเทศอังกฤษ
ผมเริ่มการเดินทางในแถบชนบทของอังกฤษ
สามสิบไมล์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน ในเมืองเล็กชื่อว่าแพดด๊อกวูด
ขอบคุณครับ!
คนเราพูดว่าสงครามคือนรก แต่ไม่ใช่กับคนเหล่านี้
สำหรับชาวอังกฤษหลายคน มันคือแหล่งท่องเที่ยวสายมืด...
ในสนามหลังบ้านพวกเขา
ผมอยู่ในฟาร์มแห่งหนึ่งในเมืองเคนท์ อยู่ที่เทศกาลที่ผมว่าเหมาะกับนักเที่ยวสายมืด
เรียกกันว่าแกลสตันบูรีแห่งสงคราม
เป็นเทศกาลจำลองการรบที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นักเที่ยวสายมืดกว่าแปดหมื่นคน เดินทางมาที่นี่ทุกปี
แสร้งแต่งตัวเป็นทหารรบผู้กรำศึก จากหลากหลายสงคราม
จากหลายฝักฝ่ายและต่างยุคสมัย
พวกเขาไม่ได้มาแค่ดูเฉยๆ
หลายคนถึงกับลางานทั้งสัปดาห์ เพียงแค่ต้องการมาลุยโคลน
ผมไม่เข้าใจว่ามีอะไรน่าหลงใหล แต่หนทางที่ดีที่สุดที่จะหาคำตอบ
ก็คือยอมเปรอะเปื้อนนิดๆ หน่อยๆ
ผมถูกเกณฑ์เป็นทหาร
เพื่อเข้าร่วมสมรภูมิรบจำลอง ขนาดเท่าของจริง
หวัดดีครับ
นี่ ทูเฮลแอนด์แบ็ก ใช่ไหม
ผมถูกมอบหมายให้สังกัดกองชื่อว่า ทูเฮลแอนด์แบ็ก
พวกเขาคือคนอังกฤษที่แสร้งว่าเป็นอเมริกันชน ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ถอดกางเกงขาสั้นสีชมพูทิ้ง ก่อนเริ่มรบนะน้อง
ครับ ขอคิดดูก่อนนะ
รสนิยมการแต่งตัวของผม จำแนกว่าผมเป็นคนนอก
ผมหวังว่าแดน อดีตทหารอังกฤษ
กับผู้ชายอีกคนที่มีหน้าที่ดูแลผม ให้ผ่านการรบจำลองนี้ไปได้
ก็ดูจะสนใจผมมากขึ้นมาหน่อย
ผมจะต้องแต่งตัวเป็นอะไรครับ ผมจะต้องเล่นเป็นใคร
เรามีที่เป็นสีแดงอมชมพู ใช่ เปิดหัวไหล่
- ไม่ ไม่ ทหารราบหนึ่งร้อยหนึ่งแอร์บอร์น - โอเค
เราต้องบุกปะทะกับใครครับ ตอนเราลงสนามรบ
คุณต้องสู้รบกับเอสบีจี หรือกองกำลังสู้รบที่สอง
- โอเค - พวกเยอรมัน
- งั้นเราก็จะต้องสู้กับพวกนาซี - คือว่าที่จริงก็ไม่เชิง
แค่ต้องเข้าไปวุ่นวายกับหน่วยทหารเสริมเอสเอส อะไรพรรค์นั้น แค่ทหารเยอรมันธรรมดา
โอเค
(ภาษาต่างประเทศ)
นี่เป็นประสบการณ์แรกของผม ในการเมืองสงครามจำลอง
แดนเน้นย้ำถึงความแตกต่างระหว่าง พรรคการเมืองนาซี
กับประชาชนเยอรมันกับกองทัพพวกเขา
เลยดูเหมือนผมไม่ควรใช้คำว่า "นาซี" แต่ควรเรียกว่า "คนเยอรมัน"
มันจึงเป็นข้อถกเถียงเกี่ยวกับเครื่องหมาย สวัสดิกะที่หลายคนเลือกไม่พูดถึง
และเมื่อผมเรียนรู้มารยาท ที่จะเรียกศัตรูอย่างถูกต้องแล้ว
ก็ได้เวลาที่ผมต้องสนิทสนมกับฝ่ายเดียวกัน
หลังจากถอดกางเกงชมพู
ผมหวังว่าเพื่อนทหารราบจะอธิบายให้เข้าใจว่า ทำไมการนั่งในหลุมโคลนถึงเป็นเรื่องหฤหรรษ์
ผมแต่งตัวถูกกาลเทศะขึ้นแล้ว
- มารวมกับเราเลยพวก - มันค่อนข้าง...
แปลกนิดหน่อยที่คุณเอามือถือ หรืออะไรมาด้วยไม่ได้
คุณต้องใช้ชีวิตอย่างนี้ตลอดสุดสัปดาห์ - ใช่ - ฝนตก เราอยู่ในหลุม
- ใช่ - สนุกตรงไหนเนี่ย
- ใช่ - นี่เป็น...
ได้วิ่งไปรอบๆ แล้วก็ยิงคนมันก็ไม่แย่นะ
นั่นแหละที่เราเฝ้ารอ พูดจริง ลุยสมรภูมิ
เดี๋ยวเราก็ได้ลงมือกันแล้ว แต่เราไม่ทำอะไรก่อนได้รับสัญญาณ
แต่คุณรู้ดีว่านี้เป็นการใช้เวลาสุดสัปดาห์ ที่ประหลาดมาก
ทุกคนกำลังเตรียมพร้อมเพื่อการรบพุ่ง ครั้งใหญ่พรุ่งนี้
ที่ผมจะได้ฆ่าพวกเยอรมัน
ผมยอมปฏิบัติการฝึกรบเพิ่มเติมนิดหน่อย
นี่คือ "ความสนุก" ที่พวกเขายอม เก็บวันหยุดเพื่อลามาร่วมรบ
ผมว่าอาจดีที่สุดถ้าคุณนั่งตรงกลาง เดวิด...
- ครับ - ...แบบว่า เหมือนผู้หญิงนั่ง
อะไรนะ ก็ได้
ส่งเสียงเชียร์เค้าหน่อยพวก
ไป! ไป! ไป!
- ไปเรื่อยๆ เร็วหน่อย! - ดีมาก!
- ดันเข้า! ไป! - ไป ไป! เร็วพวก!
กลิ้งไป! กลิ้งไป!
ไปให้ถึงเส้นแนวหน้า ตรงนั้น!
หน้าเขาดูสะอาดไปหน่อย ไปอีกครั้ง
นายทำได้
ขอบใจพวก
สนุกชะมัด เปื้อนโคลนเละเทะ
ผมเดาว่าพวกเขาคงพูดว่านี่แหละของแท้
ธรรมชาติก็ยังเป็นใจให้ฝนตก
ผมก็เลยได้ประสบการณ์ความสิ้นหวัง ท่ามกลางสงครามอย่างสมบูรณ์แบบ
ไม่มีน้ำให้อาบ ผมเลยต้องไปโรงอาหาร เพื่ออบอุ่นร่างกาย
ที่นั่นผมเห็นนาซี...
ชาวเยอรมันกำลังเสิร์ฟอาหาร
เป็นเรื่องปกติเหรอที่คนเยอรมันทำอาหารให้ คนอเมริกันในสถานการณ์เช่นนี้
พวกเขาไม่ใช่เยอรมัน เราไม่ใช่อเมริกัน เราต่างเป็นคนเหมือนกัน
แค่เพราะเราใส่เครื่องแบบ ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ใช่เพื่อนเรา
เราไม่ได้ "อยู่ในสงคราม" อีกต่อไป รู้ไหม นี่มันแค่ฮอลลีวูด
ทุกคนแต่งกายข้ามเพศ แต่งตัวเล่น มันก็แค่...แค่เวลาเล่นสนุก จริงไหม
แค่เวลาเล่นสนุก
ขอบคุณมากครับ
เมื่อได้จานอาหารเยอรมันมาแล้ว
ผมก็กลับไปหาเพื่อนร่วมรบของผม
พยายามหาข้อมูลเรื่องการเมือง ที่เกี่ยวข้องกับนาซี
มันน่าสนใจเพราะเรากำลัง จัดการกับประวัติศาสตร์
เรากำลังสวมบทบาท และเราต้องเข้าใจทั้งสองฝ่าย
- คุณต้องเข้าใจ... - เพราะไม่มีใครอยากเป็นนาซีหรอก
นี่แหละหัวข้อที่ใครๆ ก็พยายามออกห่าง เผื่อเอาไว้นะ
ซึ่งมันแปลได้ว่า
หลายคนไม่พอใจ ซึ่งคุณไม่อยากทำยังงั้น
สำหรับผมมันเป็นเรื่องลำบากใจ
พวกเขาอยากให้มันเหมือนจริงมากที่สุด เท่าที่จะเป็นได้
แต่พวกเขาต้องหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึง ประวัติศาสตร์ที่น่าอึดอัดบางส่วน
งั้นเราก็เป็นอเมริกัน
กินอาหารจากฝีมือนาซี
- พวกเขาเป็นเยอรมัน - คุณกำลังกินอาหารอิตาเลียน...เยอรมัน
คุณกำลังกินพิซซ่าอิตาเลียน
เข้าใจแจ่มแจ้ง เรื่องปกติ
เราดื่มกันไปเรื่อยๆ จนมืด
และผมไม่อยากใช้คำที่ไม่ควรพูด
แต่มีหนุ่มชาวดัตช์สองคนในเครื่องแบบ กองกำลังเอสเอส
ไม่มีใครปฏิเสธว่าสองคนนี้ เป็นนาซีเหรอไง
กองกำลังเอสเอสมีบทบาทสำคัญ ในการก่ออาชญากรรมโหดร้ายต่อเพื่อนมนุษย์
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ชาวยิวกว่าหกล้านคน
แค่ใส่เครื่องแบบกองกำลังเอสเอส ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในเยอรมันนี
แต่ดูพวกเขาตอนนี้สิ
ยิ้มแย้มและกินดื่มกับทุกคน ราวกับเป็นเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงในเยอรมันนี
และเหมือนไม่มีใครใส่ใจด้วยซ้้ำ
คุณได้รับความสนใจจากคนเยอะไหม
คุณไม่อยากรู้หรอกครับ
เพราะผมมองคุณอยู่ตรงนั้น เห็นคนเดินเข้ามาหาคุณเยอะเลย
ไม่รู้สิ ผมคิดว่าคนตอบสนองต่อ เครื่องแบบนี้ในแบบของเขา
ผมก็ไม่รู้ พวกผู้หญิงก็ด้วย
พูดตรงๆ นะครับ ปฏิกิริยาพวกเขาเป็นไปในทางบวก
ปฏิกิริยาทุกรูปแบบเลย ทุกคนแสดงออกทางบวก
แม้ว่า...เมื่อวานที่บาร์ เราต้องถอดเครื่องหมายสวัสดิกะออก
เพราะพวกเขาบอกว่า มันเป็นนัยยะทางการเมือง
- แต่คุณติดเครื่องหมายสวัสดิกะที่นี่ - ครับ
อืม...ผมไม่อยากสร้างปัญหา พวกเราไม่อยากทำใครไม่พอใจ
ผมเลยพูดว่า "โอเค เราจะถอด ไม่มีปัญหา"
คือ ผมเดาว่ามันคือ...
บางทีที่นี่อาจเป็นสถานที่ที่คุณ จะแต่งตัวแบบนี้ได้
- ใช่ - ใช่ ถูกต้อง
คุณจะทำยังไงถ้าคุณใส่ชุดนี้ที่บ้าน
- คงต้องซ่อน - ใช่
เพราะคุณใส่ชุดนี้ไม่ได้...
ด้วยความเคารพทุกคนที่บ้านผม ผมจะไม่ใส่มันเลย
- เพราะมันต้องห้าม เราอาจโดนจับ - ใช่ ต้องห้าม
เราไม่ทำยังงั้นหรอก
- มันเลยพิเศษที่คุณใส่ชุดนี้ที่นี่ได้ - ใช่
ใช่ แต่เราไม่ใส่ที่บ้าน เราไม่อยากทำให้ใครโกรธ เราไม่ต้องการแพร่กระจายอุดมการณ์อะไร ภายใต้เครื่องแบบนี้
- เข้าใจใช่ไหม - แน่นอน
ผมอยากพูดให้เคลียร์กันไป
พวกเขาดูเป็นคนดี
แต่ยังคงมีคำถามที่ผม ยังหาคำตอบไม่ได้
เป็นไปได้เหรอที่จำลองสมรภูมิรบขึ้นมา โดยปราศจากการให้อภัยสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น
มีอะไรไหมที่เราไม่ควรขุดคุ้ย หรือหยิบมาเป็นประเด็น
วันนี้คือจุดไคลแม็กซ์ของเทศกาล
การจำลองสมรภูมิรบขนาดใหญ่ ที่ซึ่งผมจะต้องปะทะกับคนเยอรมัน...
หรือไม่ก็นาซี หรืออะไรก็ตาม แล้วแต่ที่คุณจะเรียก
ผมไม่รู้ว่าต้องถือปืนยังไง
ปืนนี้ของจริง เคยถูกใช้จริงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
เราจะยิงจริงโดยไม่ใช่กระสุน แต่ถ้าบังเอิญว่าใครใส่กระสุนเข้าไปล่ะ
ถ้ากระสุนขัดลำกล้องแล้วระเบิดใส่เราล่ะ
ผมรู้สึกคลื่นไส้ ไม่รู้ทำไม
โคตรประหม่า ทั้งๆ ที่ไม่ใช่สงครามจริงซะหน่อย
นี่แค่เริ่มต้น เอาล่ะ ตายโหงล่ะ
เดาว่าสงครามคงเริ่มแบบนี้ ไม่มีใครเตือนคุณ
เสียงดัง ดังมาก
- พร้อมแล้ว - แม่งเอ๊ย
เหงื่อเข้าตาผม ผมมองไม่เห็นเลยว่ายิงใส่ใคร
ระวัง โอ๊ย หนาม
ตอนนี้ทุกคนเล่นอินกับบทตัวเองสุดๆ อาจยกเว้นผม ผมกำลังสติแตก
ระวังพวกเยอรมันที่สุ่มในพงหญ้า
ไม่ชอบสงครามเลย
ไปเลย เร็ว เร็ว!
จนเกือบจุดสิ้นสุด ผมถึงเห็นฝูงคนดู
แล้วนึกขึ้นได้ว่านี่เป็นแค่การแสดง
อย่ายิง
แต่บางคนก็สวมบทบาทจริงจังไปหน่อย
เธอตายแล้ว
ใช่ ผมก็ว่างั้น
ขอบคุณพระเจ้า จบสักที
เป็นช่วงเวลา 20 นาทีที่ยาวนาน และน่ากลัวที่สุดในชีวิตผม
เราได้รับแจ้งว่าเราชนะแล้ว แต่ใครจะรู้
ผมยังหูอื้ออยู่เลย
มันสมจริงสมจังมาก ผมกลัวนิดๆ ลืมไปเลยว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง
- อะดรีนาลีนพุ่งพล่านไหมล่ะ - ใจเต้นตุบๆ
- เพราะมันเสียงดังโคตรๆ - ใช่
ช่วยไม่ได้ ทันใดนั้นคุณจะเริ่มคิดว่ามันจริง ทั้งๆ ที่มันไม่จริงสักหน่อย
นี่คือคุณมาเที่ยวฮอลิเดย์เหรอครับ
- ครับ - เหรอครับ
ผ่อนคลายดี
แบบว่าทำไมคุณไม่ไปเที่ยวเกาะสวยๆ ในทะเลแคริบเบียนล่ะ
การนั่งเล่นบนชายหาด มันไม่ใช่แนวผมเลย
ผมดีใจที่สงครามจบลงสักที เหนื่อยจะตาย
ขอบใจพวก นักจำลองเหตุการณ์ทุกคน คนขับและเจ้าของยานพาหนะ
แต่ผมเห็นว่าทำไมคนถึงมาที่นี่
เพื่อประสบการณ์มีส่วนร่วม และให้อะดรีนาลีนสูบฉีด
แต่ผมไม่แน่ใจว่าการเอาประวัติศาสตร์ อันน่าโหดร้ายมาทำเป็นเรื่องสนุก
จะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ช่วยเราเข้าใจ หรือหลีกเลี่ยงไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยยังไง
ที่แน่ๆ นี่ไม่ใช่ไอเดียวันหยุดในแบบผม
แพดด๊อกวูด
สามชั่วโมงทางตะวันตก ผมอยู่ห่างชายแดนเวลส์ 10 ไมล์
ท่ามกลางทัศนียภาพชนบท อันงดงามของอังกฤษ
ที่นี่จะมีอะไรน่าสนใจสำหรับ นักท่องเที่ยวสายมืดกันนะ
แต่ผมได้ยินว่ามีที่แห่งหนึ่ง ซ่อนตัวอยู่กลางทุ่งรูปร่างกล่องช็อคโกแลต
มันคือพิพิธภัณฑ์อาชญากรรม ที่ไม่ถูกต้องทางการเมืองที่สุดของโลก
คุกลิตเติลดีน อาชญากรรมผ่านกาลเวลา
จุดเที่ยวที่แปลกประหลาด และถูกพูดถึงมากที่สุดของเมือง
ซ่อนตัวอยู่ในเรือนจำอายุ 200 ปี
ผลงานสะสมของพิพิธภัณฑ์นี้ ถูกกล่าวขานว่าน่าพรั่นพรึงที่สุด
โหดร้าย สยดสยองและน่ารังเกียจ
คำเตือน: ด้วยภาพเนื้อหาที่แสดงรุนแรง
สถานที่เที่ยวแห่งนี้ไม่เหมาะกับเด็ก
ผมอยากรู้ว่าใครเป็นคนสร้างผลงาน ที่ชวนสะอิดสะเอียนพวกนี้
และมันมีจุดประสงค์เพื่อการศึกษา หรือแต่สร้างความช็อคล้วนๆ
แอนดี้ ผมเดวิดครับ
- เดวิด โอเคดีไหม - ยินดีที่ได้เจอครับผม
- ผมสบายดี ที่นี่น่าประทับใจมาก - ไม่เหมือนที่อื่น
เป็นสถานที่ที่ไม่เหมือนใคร ซ่อนตัวในเมืองเหงาเล็กๆ น่ารักๆ
มันโด่งดังอย่างอื่นอีกไหมครับ ถ้าไม่นับที่นี่
ผมเห็นแต่อะไรอย่างนี้บนป้าย มีอย่างอื่น...
คือผมไม่คิดว่าเรามีชื่อเสียงหรอกนะ ผมคิดเป็นชื่อเสียซะมากกว่า
ธีมที่คุณจัดแสดงเป็นยังไงครับ เพราะผมเห็นมีหลายอย่างแตกต่างกัน
เมื่อความดีกับปิศาจร้ายปะทะกัน พูดสั้นๆ ก็นั้นแหละครับ
เป็นงานสะสมที่แบ่งคนเป็นฝักฝ่าย
ทุกชิ้นส่วนที่จัดแสดงเป็น...
เป็นที่โต้แย้งในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
จากความหลงใหลล้วนๆ เหรอครับ
เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณหลงใหล
ความบ้าคลั่งของผมมากกว่า ใช่
ผมแปลกใจที่สุด
คิดสงสัยว่างานแสดงประเภทไหน ที่ต้องติดป้ายเตือนชัดเจนที่ประตูหน้า
แต่แอนดี้ไม่ยอมเสียเวลา เขารีบพาผมเข้าชมงานเจ้าปัญหา
คือว่าคุณไปเจอข้าวของพวกนี้ได้ยังไงครับ - ผมได้มาจากร้านขายโมเดล - ครับ
คือผมอาจไม่ได้นำเสนอมัน ในแบบที่คนส่วนใหญ่นำเสนอ
เพราะผมเป็นคนแบบนี้ แต่ความจริงคือ รู้ไหมว่าเด็กผิวดำตัวน้อยน่าสงสาร
กับคนดำถูกฆ่าแขวนคอโดยฝีมือ กลุ่มคูคลักซ์แคลน
อย่างที่คุณเห็น ผมจับพวกเขามาวางด้วยกัน
ด้วยความสัตย์จริงคือผมอึ้งจนพูดไม่ออก
แน่นอนว่าคนต้องถกเถียงไม่พอใจ
แต่คุณก็เห็นตุ๊กตาตัวดำกับคูคลักซ์แคลน
คูคลักซ์แคลนไม่พอใจเพราะเหตุผลว่า
คนมองพวกเขาว่ากำลังเล่นกับตุ๊กตาตัวดำ
คนดำจำนวนมากอยากเห็นเพราะ มันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เขา
มันก็เหมือนการเผชิญหน้ากันน่ะสิครับ ปะทะกันซึ่งหน้า
ผมไม่แน่ใจว่าแอนดี้นำเสนอเสี้ยวประวัติศาสตร์ ได้อย่างแม่นยำ
นี่เขาตั้งใจให้ความรู้ผู้คน หรือว่าแค่อยากให้คนช็อคกันแน่
คุกแห่งนี้มีข้าวของเต็มวางเต็มไปหมด จนถึงเพดาน
ไม่มีการจัดหมวดหมู่หรือลำดับ
และมันยิ่งหดหู่มากขึ้นเมื่อแอนดี้ พาผมไปที่ห้องนาซี
คุณจะเห็นที่บังตะเกียงทำจากหนังมนุษย์
ชิ้นส่วนอันน่าเศร้าใจของแอนดี้ชิ้นนี้ เป็นส่วนหนึ่งของงานแสดงค่ายกักกัน
ผมทดสอบแล้ว มันเป็นหนังมนุษย์จริงๆ
น่าเกลียดน่ากลัวมาก
มันบ้ามากที่คนจะถลกหนังแผ่นหลัง ของคนอื่นออกมาจริงๆ
แล้วก็เอาไปทำเป็นที่บังตะเกียง
ที่บังตะเกียงมันวิกลจริตสุดๆ
แต่ก็คงเลวร้ายพอกับที่แอนดี้ไปหามันจนเจอ แล้วเอามาตั้งแสดง
บางครั้งคนก็โกรธเกรี้ยว
แต่เรามีหุ่นจำลองตรงนี้ด้วย เราเอามาวางด้วยกัน
เป็นฉากค่ายมรณะ
- คุณทำด้วยตัวเองเหรอ - ผมทำเอง
คุณทำฉากขึ้นมาแล้วก็อย่างว่า คนพูดว่า "คือ มันน่าขยะแขยงสิ้นดี"
และนี่คือ เผื่อคุณชอบ นี่ฉากข่มขืน
เป็นตัวอย่างจาก เอ่อ ค่ายกักกันออชวิตซ์
เจ้าหน้าที่ค่ายมรณะของนาซีกำลังข่มขืน
แบบว่า ผู้หญิงยิว มันเกิดขึ้นจริงๆ
ผมไม่เคยเห็นหุ่นจำลองแบบนี้ เอามาจัดแสดงแบบนี้
และคุณจะไม่เห็นที่ไหนแน่ๆ เพราะว่า...
- ไม่แน่ๆ ผมก็ไม่คิดงั้น - ผมอยากให้มันรุนแรง
และ...เสี้ยวความจริง และข้อเท็จจริงมันอยู่ที่นั้น
ผมพอจะเห็นชัดว่าทำไมคนถึงคิดว่า ของพวกนี้มันเกิดจะทน
เพราะคุณถือสิทธิความคิดสร้างสรรค์ด้วย ใช่ไหมครับ
หมายถึง คุณเป็นคนทำขึ้นมา
แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ
แต่บางอย่างก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ
เท่าที่ผมรู้ ไมเคิล แจ็คสันไม่เคยอยู่ ในเยอรมันนียุคนาซี
ไม่ต้องพูดถึงค่ายกักกันเลย
เขาอาจกำลังบันทึกประวัติศาสตร์ แต่เห็นชัดว่าเขาสร้างมันขึ้นมาเองด้วย
ขณะที่ผมเดินดูไปถามโถงทางเดิน แถวแล้วแถวเล่า
ผมสงสัยว่าจุดอ่อนของแอนดี้เรื่อง ฆาตกรต่อเนื่องอาจบอกเงื่อนงำบางอย่าง
ว่าทำไมเขาถึงใช้เวลาและเงินมากมาย เพื่อของสะสมพวกนี้
ฆาตกรรมฝีมือครอบครัวเวสต์ถือว่าเหี้ยมโหดที่สุด ในประวัติศาสตร์อังกฤษ
ศพทั้งหมด 12 ร่างถูกพบว่าฝังอยู่ในบ้าน และรอบๆ บ้านพวกเขา
เมื่อคู่รักนักฆ่าถูกจับกุมตัวได้ในที่สุด ในปี ค.ศ. 1994
และแอนดี้ก็อุตส่าห์ไปหาของที่ระลึก จากบ้านพวกเขามาจนได้
เขาเอาของพวกนี้มาได้ยังไง
คุณงัดเข้าไปในบ้านหรือว่าคุณ...
เปล่า ผมไม่ได้งัดเข้าไป มีคนให้ผมเข้าไปเอง
- ก็คือ ผมไม่สามารถ... - บอกผมหน่อยน่ะ
ไม่ได้ บอกไม่ได้ มันเป็นเรื่องที่ผม ไม่ควรพูดถึง
สำหรับชายที่ภูมิใจกับของสะสมของเขา
แอนดี้ไม่ปรารถนาจะบอกว่าเขา ได้ของพวกนี้มาได้ยังไง
แบบว่าของพวกนี้จริงหมดเลยไหม
และอยู่ดีๆ เขาก็บอกผมว่ามีคนแวะมาหาเขาวันนี้
ชายที่อ้างว่ามีเนคไทที่เฟร็ด เวสต์เคยสวม
มหัศจรรย์มากที่อยู่ดีๆ วันที่เรามาหาคุณ
ก็มีคนโผล่มาพร้อมกับ...
เนคไทของเฟร็ด เวสต์
แอนดี้บอกว่าเขาคิดว่าเนคไทเส้นนั้น เคยถูกใช้โดยเฟร็ด เวสต์มาก่อน
เพื่อรัดคอเหยื่อของเขา
คุณเจอเนคไทที่ไหน บ้านคุณย่าเหรอครับ
ใช่ บ้านคุณย่าพร้อมข่าวตัดจากหนังสือพิมพ์
คุณรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นเนคไทหรือแค่...
แค่คุณย่าออกไปเจอแล้วเห็นว่ามันคล้ายกัน ก็เลยซื้อมา
ครับ อายุใกล้เคียง ลองดมกลิ่นเหม็นอับ...
ของเนคไทดูสิ
โอ้ เหม็นอับจริงๆ เหม็นของเก่า
ใช่ มันเก่ามาก ผมมั่นใจว่ามันน่าจะยุคเดียวกัน
ในใจผมคิดว่านี่แหละเนคไทเฟร็ด เวสต์ และคุณเพิ่งดมมันไป
- คุณรู้สึกยังไงที่รู้ว่า... - พอใจทีเดียว
...ที่ผู้ชายคนั้นเคยสวมเนคไทนี้
ครับ มันเป็นเรื่องประหลาดนะ แต่มันก็เหมือนวันธรรมดาทั่วไปของคุณ
- เหรอครับ - วันธรรมดาวันหนึ่งในออฟฟิศ
ผมไม่คิดว่าการดมกลิ่น มีความเป็นวิทยาศาสตร์ตรงไหน
และผมก็สงสัยเรื่องที่มาที่ไปของมันอยู่ดี
แต่แอนดี้บอกผมว่าก่อนที่ของชิ้นนี้ จะมาอยู่ในพิพิธภัณฑ์
เขาจะเอาไปตรวจดีเอ็นเอ
แล้วคุณเอาดีเอ็นเอมาจากไหน
ก็จากคนบางคนที่ผมติดต่องานด้วย เป็นการส่วนตัว
มันจะช่วยหาร่องรอยบนวัสดุผ้า
แสดงว่าคุณบอกไม่ได้ว่าได้ดีเอ็นเอ มาจากไหน
ผมจะไม่มีวันเปิดเผยแหล่งข้อมูลวงใน
เพราะเมื่อคุณพูดเรื่องคนวงใน มันฟังดูเหมือน
แต่ผมไม่รู้นะว่ามันชอบด้วยกฎหมายหรือเปล่า
มีประโยชน์อะไรที่จะหลอกคนถ้าคุณเป็นเจ้าของ หรือเปิดพิพิธภัณฑ์ของตัวเอง
จะมีประโยชน์อะไรที่จะปลอมข้าวของ พวกนี้ขึ้นมา
ไม่มีประโยชน์
แค่ต้องการให้คนมาพิพิธภัณฑ์เยอะๆ
เขาสัมผัสความสงสัยผมได้
แอนดี้ก็เลยตั้งใจจะพิสูจน์ว่าเขา และพิพิธภัณฑ์ของเขาเป็นของแท้
โดยการพาผมไปดูว่าวงในของเขา กว้างขวางแค่ไหน
ต้อนรับสู่ ชาร์ลส์ บรอนสัน
นักโทษที่โหดเหี้ยมและชื่อกระฉ่อนที่สุด ของประเทศอังกฤษ
เขามีแม้กระทั่งหนังที่สร้างเกี่ยวกับตัวเขา
บรอนสันติดคุกมากว่า 40 ปีแล้ว
โดยถูกขังเดี่ยวอยู่ 37 ปี
อาชญากรรมที่เขาทำมีตั้งแต่ ปล้นติดอาวุธ ทำร้ายร่างกาย
และบีบคอพัสดีเรือนจำ
และแอนดี้บอกว่าเขากับบรอนสัน รู้จักกันมานานแล้ว
นั่นคุณกับบรอนสันเหรอครับ
ครับ ถ่ายตอนผมไปร่วมงานแต่งของเขา
คุณเป็นเพื่อนกับเขาผ่านการสะสมเหรอ
ที่จริงเขาภูมิใจมากที่มีงานศิลปะของเขา จัดแสดงที่นี่
และคือว่ามันก็จะจัดแสดงที่นี่ต่อไป
- คุณก่อน - ขอบคุณครับ
ในภารกิจพิสูจน์ความน่าเชื่อถือของเขา
แอนดีเชิญพอลล่า คู่หมั้นคนล่าสุดของบรอนสัน ให้มาเจอกับเราที่คุก
ผมเชื่อว่าคุณตกหลุมรักชายคนนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ฉันเห็นแฟนบรอนสันโป๊...ตอนนี้เขาจะฆ่าฉัน!
- ว่าเป็นคนวิกลจริต - ค่ะใช่
แต่มันเป็นสิ่งที่ควรกังวลจริงๆ
คือฉันไม่ได้กังวลอะไรเพราะเขา...
ชาร์ลีเขาเป็นพวกหัวอนุรักษ์ เขาไม่เคยทำร้ายผู้หญิง
เข้าใจไหม เขาไม่เคยคิดทำร้ายฉันเลย
คุณกังวลไหมว่า คือว่า คุณต้องมีอะไรกัน เข้าใจไหมครับ
เมื่อเขาพ้นโทษ เราจะตรงเข้าโรงแรมเลย
พนันกับคุณเลยว่าเขาเสร็จฉันแน่ เขาหัวใจวายแน่
- ตาย - และเขาพูดว่า
"แม่งตั้ง 43 ปี พอออกจากคุกก็โดนคุณฆ่า ตายตั้งแต่คืนแรก"
แค่จินตนาการดู อวยพรเขาด้วย
พอลล่ายอมให้ผมคุยโทรศัพท์รอบสัปดาห์ กับชาร์ลส์
ความคิดที่จะได้คุยกับนักโทษที่อันตรายที่สุด ในอังกฤษ
ทำเอาผมรู้สึกประหม่าและตื่นเต้นแทบบ้า
- ประหม่านิดๆ ครับ - พร้อมไหมคะ
หวัดดี
ต้อนรับกลับบ้านจ้ะ
ต้อนรับจ้ะ
เข้ามาสิจ๊ะ แล้วปิดประตู
เธอจากไปแสนนาน นานเหลือเกิน
เข้ามาก่อนสิจ๊ะ
แล้วปิดประตู
เฮ้ ชาร์ลี นี่เดวิด ดีใจที่ได้คุยกับคุณ
หวัดดี เดวิด สบายดีไหมเพื่อน
ผมสบายดีครับ ประหม่านิดหน่อย เรารอคุณโทรเข้ามาสักพัก
และผมก็ประหม่าที่ได้คุยกับคุณด้วย
คุณไม่เห็นต้องประหม่าอะไรกับผมหรือพอลล่า
เราสองคนแค่ชอบกินตัวปิกมี่
คือว่าชาร์ลี ผมได้คุยกับพอลล่าวันนี้ เรื่องที่คุณสองคนเจอกันได้ยังไง
แล้วความสัมพันธ์คุณเริ่มตอนไหน ผมแค่อยาก...
ผมแค่สงสัยว่าคุณประทับใจอะไรในตัวพอลล่า ครั้งแรกที่เจอกัน
- ใช่ - เอาล่ะ จะบอกให้นะ
ตอนผมเจอเธอครั้งแรก มองเธอ เธอทำให้ห้องสว่างไสว
- ดีจัง - สวยงาม
ทันทีที่ผมเห็นเธอ ผมคิดเลยว่า
"ฉันจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้"
เธอเป็นเหมือนนางฟ้ามาโปรดชีวิตผม มันวิเศษสุด
ขอบคุณค่ะ คุณแสนดีจริงๆ
- ขอบคุณค่ะที่รัก - ก็มันเรื่องจริง
ทุกอย่างที่ผมได้ยินมาเรื่องคุณ มันเป็นอีกภาพหนึ่งเลย
จากที่ผมรู้จักคุณจากการอ่าน ข่าวสารต่างๆ ก่อนหน้านี้
คือว่า การได้คุยกับคุณตอนนี้ คุณดู...
ดูเป็นสุภาพบุรุษ มีเหตุมีผล และน่ารักมากๆ
อย่างแรกผมต้องยอมรับนะเดฟ
ว่าผมมันโคตรเลวเลยพวก ผมเคยเลว
ผมโหดเหี้ยม ป่าเถื่อน
แต่ทุกวันที่ผมตื่นนอน
- ผมยังมีรอยยิ้มบนหน้า - ยิ้ม
และผมติดคุกหัวโตอยู่ในกรงขัง
- แอนดี้อยู่ด้วยไหมน่ะ - ส่งมา นี่ฉันเอง
- เพื่อนยาก สบายดีไหม - ทำตัวดีๆ ล่ะ และ...
นั่นแหละ เข้มแข็งเข้าไว้
- คุณคิดอะไรอยู่ - ไม่เหมือนที่หวังไว้
นี่แหละชาร์ลีตัวจริง
สรุปว่าแอนดี้พิสูจน์แล้ว ว่าคนวงในของเขาเรื่องจริง
และบางทีข้าวของที่พิพิธภัณฑ์ ก็อาจเป็นของจริงด้วย
แม้แต่เนคไทเหม็นอับเส้นนั้น
ผมตัดสินแล้วว่าที่แห่งนี้ เป็นผลจากความสนใจใคร่รู้และน่าตื่นเต้น
ไม่ว่าจะเป็นอาชญากรโหด ฆาตกรต่อเนื่อง
หรือแค่เต้านมสักคู่
แอนดี้หลงใหลในสิ่งที่พวกเราทั่วไปไม่หลงใหล
ผมเดาว่าเราคงเรียกแอนดี้ ว่าเป็นนักเที่ยวสายมืดได้
เขาทุ่มเทเวลาและเงินมากมาย ไปกับสถานที่แห่งนี้
แต่ผมก็จากที่นั่นมาก โดยยังไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำว่าทำไม
ผมไม่คิดว่าคุณจะเจอของสะสมแบบนี้ ได้ที่ไหนในโลก
และนั่นอาจเป็นเหตุผลที่เพียงพอแล้ว
ลิตเติลดีน
หลังจากดูอะไรหดหู่และเสื่อมสายตา ผมก็อยากจะพักผ่อนปล่อยตัวปล่อยใจ
ก็เหมือนกับคนอังกฤษคนอื่น
ผมเดินทางกว่าสองพันไมล์ไปทางใต้ สู่คาบสมุตรเมดิเตอเรเนียน
ที่เกาะไซปรัส
ที่นี่มีแต่แสงแดด หาดทรายและเซลฟี่
เป็นสรวงสรรค์อันสมบูรณ์แบบที่จะพักผ่อน
ไซปรัสเคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษ
และเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยม ของนักเที่ยวยุโรปตั้งแต่ทศวรรษที่ 50
แต่ในปี ค.ศ. 1974 กองทัพตุรกี ขึ้นฝั่งบนเกาะไซปรัส
และคนก็พูดต่างกันไปว่ากองทัพได้รุกราน หรือไม่ก็ปลดปล่อยเกาะให้เป็นอิสรภาพ
เป็นเหตุการณ์นองเลือด ที่แยกประเทศออกเป็นสองส่วน
ที่ติดอยู่ตรงกลางคือรีสอร์ทชายหาดฟามากุสต้า
หนึ่งในที่เที่ยววันหยุดสุดดังและสวยงาม ของทะเลเมดิเตอเรเนียน
ฟามากุสต้าเป็นที่ชื่นชอบของเศรษฐี และนักเดินทางนานาชาติ
แต่มันถูกทิ้งร้างช่วงสงคราม และตอนนี้กลายเป็นเมืองผีสิง
ถูกตัดขาดโดยกองทัพตุรกี และกลายเป็นพื้นที่ต้องห้าม
ซึ่งแน่นอนว่าทำให้มันเป็นจุดหมายปลายทาง ของนักเที่ยวสายมืดอย่างเรา
ผมมาไซปรัสเพื่อลักลอบเข้าไปในเมืองต้องห้าม
ผมเริ่มการเดินทางที่คาเฟ่ในตอนใต้ พร้อมทิวทัศน์ของเป้าหมายของผม
- สบายดีไหมครับ - หวัดดีตอนเช้า
ผมมาดูหอคอยของคุณน่ะครับ
- ได้ยินว่าต้องมาที่นี่ - ยินดีต้อนรับครับ
แอนโทนิสหนีออกจากบ้านมาที่เมืองผีสิง และไม่เคยหวนกลับไปอีกเลย
เขาสร้างจุดชมวิวนี้ในปี ค.ศ. 1979
ถ้าคุณไปตรงนั้น คุณจะเห็นฟามากุสต้า
แม้จะอยู่ห่างไกลกันมาก แต่ผมก็ประหลาดใจในความใหญ่โต
ที่แห่งนี้เคยเป็นบ้าน ให้ผู้คนกว่า 40,000 คน
น่าประหลาดใจที่คิดว่าตอนนี้ มันกลายเป็นเมืองร้างไม่มีคนอาศัย
- มันแผ่ขยายออกไปใช่ไหมครับ - ใช่ ใช่
เพราะฉะนั้นทั้งเมืองที่คุณเห็น ไร้ร้างซึงผู้คน
พลเรือนไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา
การลอบเข้าไปถือเป็นความท้าทาย
นี่คือจุดที่ใกล้ที่สุด เท่าที่ผมจะเห็นได้จากตรงนี้
มีเขตทหารสามเขตตั้งอยู่ระหว่าง ผมกับเมืองผีสิง
ที่ใกล้ผมที่สุดคือเขตทหารซิปริออต
ถัดออกไปก็เป็นเขตกันชนสหประชาชาติ
และสุดท้ายผมก็ต้องข้ามเขตทหารตุรกี เป็นด่านสุดท้าย
น่าตลกที่ผมผ่านและได้ยินเรื่องราวของที่นี่
และผมก็คิดไปเองว่าผมน่าจะหาทางเข้าไปได้
- จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมพยายามหาทางเข้าไป - คุณก็จะโดนหน่วยสหประชาชาติขวาง
ถ้าพวกเขาไม่เห็นคุณ ตรงไปทางนั้น
คุณจะเห็นกองทหารจากจุดสังเกตการณ์ตุรกี...
ส่องเห็นคุณและมาจับคุณ แล้วสอบสวนคุณ
แล้วถ้าเราเข้าไปตอนกลางคืน ตอนที่ไม่มีใครเห็น
งั้นก็เป็นความเสี่ยงของคุณเอง
คุณอาจโดนยิง
- จริงเหรอ - แน่นอน
ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อถูกฆ่า
แต่แน่นอนว่าต้องมีสักทาง ที่จะลอบเข้าไปในเมืองผีสิงได้
โดยไม่กลายเป็นศพเสียก่อน
ผมจำเป็นต้องข้ามชายแดน ก็เลยมุ่งหน้าไปนิโคเซีย
เมืองหลวงที่ถูกแบ่งแยกเมืองสุดท้ายของโลก
ที่นี่ชาวกรีกและชาวเติร์กอาศัยห่างกัน นับเป็นเมตรได้
ถูกกั้นกลางด้วยกำแพง
แล้วจะมีวิธีไหนที่จะเที่ยวเขตอดีตสงคราม ได้ดีกว่าการขี่เซคเวย์
แอนเดรส ไกด์ของเรายินดีสาธิตให้ดูว่า มันปลอดภัยแค่ไหน
จริงไหมที่คนที่มีเซคเวย์เคยขี่จนตกหน้าผา
จริงไหมครับ เคยได้ยินมาบ้างไหม
- ครับ จริงครับ - จริงเหรอ
ครับ แต่เป็นความผิดพลาดของเขาเอง
เขาขี่ขึ้นไปบนทางลาดแคบๆ
เลียบหน้าผาแล้วก็ตกลงไปในแม่น้ำ
- ครับ เป็นการตายที่ตลกจัง - ครับ ใช่
แล่นละลิ้วผ่านตัวเมือง
ย่านเก่าแก่ของนิโคเซีย ที่ดูเหมือนกำลังปรักหักพัง
คุณโอเคไหม
ขอโทษครับ ไม่ทันเห็นคุณ
- เราขี่ชนกัน - ไม่เป็นไร
บางทีเซคเวย์อาจไม่ปลอดภัย อย่างที่แอนเดรสบอก
- ที่สำคัญคือเราไม่เป็นไร - ใช่ ใช่
- อย่าห่วงไปครับ - ดีใจที่เป็นคุณ ไม่ใช่ผม
- นั่นแหละสำคัญ - พร้อม
กลับสู่เส้นทาง เรามาถึงเขตกันชนสหประชาชาติ ที่แยกเหนือและใต้ออกจากกัน
พวกเขาจะคุยกับเราไหม ถ้าเรียกเขามา
ผมไม่คิดงั้น
- ไม่เหรอ - เราไม่ได้รับอนุญาตให้...
ให้...
- ไม่ได้รับอนุญาตให้อะไร - ให้ถ่ายหนัง
- อ้าว จริงเหรอ - จริงครับ
หวัดดี
ช่วยมานี่หน่อยได้ไหม
มานี่สักแป๊บนึงครับ
ผมแค่อยากรู้ว่าพวกเขาทำอะไรอยู่
เฮ้ สบายดีไหมครับ
คุณครับ ผมอยากแนะนำว่าคุณ ถ่ายวิดีโอด้านในเขตกันชนไม่ได้นะครับ
- คุณต้อง...ถ่ายไม่ได้ - เราถ่ายไม่ได้เหรอ
ผมมาจากนิวซีแลนด์ ผมแค่อยากรู้ว่า พวกคุณทำอะไรกัน
ผมบอกให้ได้ แต่คุณต้องหันกล้องไปทางอื่น
โอเค ก็ได้ เราหันกล้องไปทางอื่นก็ได้
ทหารสหประชาชาติบอกผมว่า
กองกำลังตุรกีค่อนข้างขี้หงุดหงิด
ถ้ารู้ว่าใครถ่ายทำอะไรในเขตกันชน
ตรงนั้นคือจุดสังเกตการณ์ทหารตุรกี ด้านบนนั้น
ดี
- ได้โปรด ทุกคน - เอาล่ะ ไฟล์เดียว
ดูเหมือนพวกเขาทำเกินไป เพราะการรุกรานก็ผ่านมากว่า 40 ปี
เราไปต่อกันที่บริเวณชายแดน ที่ค่อนข้างรกร้าง
มันเหมือนยิ่งใกล้แต่ก็ยิ่งไกล
ต้องมีคนแอบชะเง้อดูฝั่งตรงข้าม...
ไม่ ไม่ ไม่
- ไม่มีเลยเหรอ - มันอันตรายมาก
ผมรู้สึกว่าถ้าที่นี่อยู่ในนิวซีแลนด์ เราจะแบบแอบดู
ผมว่าคนนิวซีแลนด์เป็นประเภท ชอบแอบเข้าไป
แค่จะแอบดู เพราะเราเป็นพวกไม่ชอบถูกห้าม ว่าที่ไหนไม่ควรเข้าไป
มีคนเคยถูกยิงตาย เพราะงั้น...
ใช่ การโดนยิงนี่ทำเอา ความอยากแอบเข้าไปดูหมดสนุกเลย
ครับ ผมเชื่อว่าถ้าชีวิตคุณตกอยู่ในอันตราย
คุณจะเห็นสิ่งต่างๆ ในมุมมองที่เปลี่ยนไป
เสียงอะไรครับ
ยิงอะไรสักอย่าง
ของแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ
ข้างบนนั่นเป็นรูกระสุนเหรอครับ
ครับ มีรูกระสุนทุกที่ รอบๆ เขตกันชน
สิ่งต่างๆ ดูเหมือนจะรุนแรงมากขึ้น
การได้ยินเสียงปืนทำให้ผมอยากเข้าใจ
ว่าการรุกรานที่จริงเป็นยังไง
- แอนนา - หวัดดี
ผมเดวิด ยินดีที่รู้จักครับ
ผมพบกับแอนนา เธอเคยอยู่ในฟามากุสต้า ก่อนช่วงสงคราม
คุณเคยได้รับคำเตือนบ่อยไหมครับ เกี่ยวกับการรุกราน
เพื่อนคนหนึ่งมาเคาะประตู แล้วบอกกับแม่ฉันว่า
"เราได้ยินข่าวลือว่าพวกเขา กำลังจะทิ้งระเบิดใส่ฟามากุสต้า"
มันเร็วมากงั้นเหรอ แบบว่า... "มันกำลังจะโดนระเบิด ไปกันเถอะ"
"รวบรวมสติ รีบไปขึ้นรถ เราต้องไปเดี๋ยวนี้"
เราทิ้งบ้านเปิดไว้อย่างงั้น
เราทิ้งบ้านของเรา ครอบครัวเดิมของเรา นึกออกไหม
- ครับ แต่คุณจะกลับไป - เราจะกลับไป แต่ไม่เคยได้กลับ
แอนนาทำให้ผมตระหนักว่าฟามากุสต้า
ไม่ใช่แค่ที่เที่ยวในฝันของนักเที่ยวสายมืด
แต่ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นบ้านของเธอ
เธอยินยอมข้ามเขตแดน ไปที่ไซปรัสตอนเหนือกับผม
เพื่อพาผมเข้าใกล้เมืองผีสิง
แต่มันยังเป็นวันครบรอบเหตุการณ์รุกราน ปี 1974 ด้วย
ความตึงเครียดสูงสุดเท่าที่เคยเป็นมา
วันถัดมาเราเดินทางไปไซปรัสตอนเหนือ
ใช้รถบรรทุกปลดประจำการ ของสหประชาชาติสองคัน
หลายปีก่อนมีการประท้วงในวันครบรอบ เหตุการณ์รุกราน
และทีมงานของเราก็ยอมทำอย่างอื่นมากกว่า จะเดินทางมากับเรา
พูดง่ายๆ คือเราเลือกวันที่แย่ที่สุดของปี
ขอโทษด้วย
สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ
เป็นที่ยอมรับโดยประเทศเดียว นั่นก็คือตุรกี
เราต้องพึ่งตัวเองแล้ว
นี่พาสปอร์ตทั้งหมดของเรา ขอบคุณ
ตอนนี้เราถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ในเชิงการทูต
ผมเลยตั้งใจว่า จะต้องสร้างความประทับใจแรกพบ
วันนี้งานยุ่งไหมครับ
ยุ่งแบบเงียบๆ
นี่เดวิดพูด นั่นเป็นการข้ามชายแดน ที่เป็นมิตรที่สุดเท่าที่เคยเจอ
มีสัญลักษณ์ตุรกีทุกที่เลย
ไม่มีทางจำผิดเลยว่าใครบัญชาการอยู่
มีธงใหญ่อีกสองธง
ใช่ มีทั่วทุกแห่งเลย บ้าไปแล้ว
ไม่มีทางจำผิดเลยว่าเราอยู่ที่ไหน
เมื่อขบวนฉลองของกองทัพคราคร่ำ เต็มท้องถนน
แอนนาก็พาผมไปที่ดาดฟ้า เพื่อดูเมืองผีสิง
เราถึงแล้ว
และบนดาดฟ้าก็เป็นครั้งที่ผม ได้เห็นเมืองแบบชัดๆ และใกล้ๆ
ห่างไปแค่ไม่กี่เมตร
อาคารมากมายดูเหลือเชื่อมาก
โรงแรม อพาร์ทเมนต์ ร้านค้า บ้านเรือน
- ล้วนว่างเปล่า - พอได้เห็นกับตา
ทำให้ฉันนึกย้อนไปเมื่อ 43 ปีก่อน
มันเหมือนคุณต้องฝึกฝน...
ความสามารถที่จะ...
ระงับความเจ็บปวด
ผมพอจะเห็นว่าคุณสะเทือนใจ ตอนที่ขึ้นมาบนนี้
ค่ะ
นี่คือเมืองผีสิงที่ผมดั้นด้นมา
แต่ผมไม่ได้หวังจะรู้เรื่องราว ที่มาพร้อมกับเมืองนี้
มันน่าสนใจยิ่งขึ้นเมื่อเราตัดสินใจ ไปสำรวจด้านนอก
- คนตุรกีหรือเปล่า - จากนิวซีแลนด์
วินาทีที่เราเอากล้องออกมา ตำรวจท้องถิ่นก็ประชิดตัวเรา
พวกเขามีใบอนุญาตหรือเปล่า
ถ้าไม่มี ก็ถ่ายทำไม่ได้
- ครับ เรามีบัตรผ่านสื่อมวลชน - ขอดูหน่อยครับ
- อันนี้ครับ ได้ไหม - ครับ
ครับ ครับ
คุณรู้ทันทีว่าเรื่องชักไปกันใหญ่ เมื่อตำรวจนอกเครื่องแบบ
โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
คุณได้รับอนุญาตให้...
มันใช้ไม่ได้ในเขตความมั่นคง
อ่อ นี่ไม่ใช่เขตกองทัพ ก็ได้ครับ เราจะหยุด ครับ
เราถูกกักตัวและคุมตัวไปสถานีตำรวจท้องถิ่น
เห็นได้ชัดว่าแค่ถ่ายเมืองผีสิง ก็ถือเป็นอาชญากรรมแล้ว
ไม่มีภาพวันหยุดพักร้อน
หลังจากโดนสอบสวนอย่างเคร่งเครียด กว่าสามชั่วโมง เราก็ถูกปล่อยตัว
เขาบอกเราว่าการถ่ายทำในไซปรัสเหนือ จบแค่นี้และเราควรกลับออกไป
ผมยังไม่พร้อมจะแพ้ ยังอยากเข้าไปในเมืองผีสิง
มองไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ แต่...
อาจฟังดูโง่
แต่ผมจะปลอมตัวเข้าไป พร้อมแว่นสายลับราคา 30 เหรียญ
ดูว่าจะลอบเข้าไปถึงชายหาดติดกับ เมืองต้องห้ามได้หรือเปล่า
โอเค นี่...
ผมลงจากรถตรงรีสอร์ทชายหาดที่อยู่ติดกับ เมืองผีสิง
มีป้ายติดเต็มไปหมด มันเตือนว่า ผมไม่ควรถ่ายอะไรทั้งสิ้น
ห้ามถ่ายภาพและวิดีโอ
แต่ดูสิ ผมเป็นแค่นักท่องเที่ยว ที่สวมแว่นหนาผิดปกติแค่นั้นเอง
เตียงอาบแดดและร่มให้เช่า
มีหอสังเกตการณ์รักษาความปลอดภัยบนหาด แผนของผมคือมุ่งหน้าลงน้ำ
แค่บล๊อคเกอร์นักเที่ยว กับกล้องโกโปร
นั่นคือหอสังเกตการณ์
แล้วเลียบชายหาดตรงนี้คือเมืองผีสิง
มันทอดตัวไกลสุดสายตา
ผมเริ่มว่ายน้ำเข้าใกล้เส้นเขตแดน เชื่อว่าคงไม่มีใครเห็นผม
ก็แค่นักว่ายน้ำ
เส้นแบ่งเขตอยู่นี่
เส้นแบ่งเขตเป็นแค่ทุ่นลอยน้ำธรรมดา
ที่ผมต้องทำคือว่ายลอดมันไป เพื่อเข้าสู่เขตเมืองผีสิง
ผมกำลังจะดำน้ำลงไป
เสียงนกหวีดดังขึ้น
เสียงจากกองทหารตุรกี พวกเขาไม่แฮปปี้
ก็ได้
เฮ้
- เอามาให้ผม - เอาอะไรครับ
เอานั่นมา
- คือเราจะ... - ไม่ เราจะไปสถานีตำรวจกันเลย
- สถานีตำรวจเหรอ - ใช่
เราห้ามถ่ายวิดีโอเหรอครับ
นั่นไงล่ะ คุณเข้าใจนี่ ได้โปรด
- เอามาให้ผม - อ้าว เอาไปทำไม
ได้โปรด ส่งมาครับ เราไปสถานีตำรวจกัน
นั่นคือโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้ เข้าไปในฟามากุสต้า พวกเขาไม่อยากให้ใครเห็นเมืองผีสิง
ผมบอกคุณ "มานี่" เพื่ออะไรน่ะเหรอ คุณไม่ยอมฟัง
- เพื่ออะไร - ขอโทษ ผมไม่ได้ใส่แว่น
- ไม่ใส่แว่น เหรอ - ผมไม่ได้ใส่แว่น
ด้วยความสัตย์จริง เราไม่รู้ โอเค ขอโทษครับ เราไม่อยากมีปัญหา
หลังจากพูดรัวๆ ใส่เขา เขาก็ยอมปล่อยตัวผม...
(ภาษาต่างประเทศ)
- ...ตราบใดที่ผมลบไฟล์ทิ้ง - ครับ เราลบออกก็ได้ เราลบไฟล์ทิ้ง แต่เรากู้กลับมาได้
ตอนผมมาที่ไซปรัส
ผมคิดว่าการเข้าไปในฟามากุสต้า อาจเป็นการผจญภัย
แต่สถานการณ์รอบๆ เมืองผีสิง
มันซับซ้อนเกินกว่าที่ผมจินตนาการ
เป็นการย้ำเตือนอันน่ารังเกียจ ของการบุกรุกอันโหดร้าย
ที่แบ่งแยกประเทศออกเป็นสองส่วน มากกว่า 40 ปี
เดาว่าผมคงต้องยอมรับ ว่าจุดหมายปลายทางแห่งนี้
ช่างเกินจะเอื้อมถึง