EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik ben 'n journalist uit Nieuw Zeeland,
en ik onderzoek duistere hotspots over de hele wereld.
Plekken die beroemd zijn door dood en ellende.
't Lijkt raar dat ik op 't strand ben,
zand en bruine lijven,
en ik met een scheiding en een aantrekkelijke bril op.
Maar dit is geen normaal strand.
Hey.
Dit geven? -Geef me dat.
Gaan... -Nee, we gaan naar 't bureau.
Politiebureau? -Ja.
En dit is geen normale vakantie.
Op deze reis ga ik langs Europa's hotspots voor duistere toeristen.
Op het Mediterraanse vakantie-eiland Cyprus... ...probeer ik een verboden stad in te komen.
Wat als we in het donker gaan?
Je kunt neergeschoten worden.
Ik drink met Nazi's in Engeland.
Wij zijn de slechteriken.
En ik bezoek 's werelds meest verontrustende museum.
Je weet dat dit erg vreemd is. -Waarom ben je hier dan?
Je hoefde niet te komen.
Ik ben David Farrier, en deze reis is vreemder dan ik had verwacht.
EUROPA
ENGELAND
Ik begin mijn reis op 't Engelse platteland,
48 kilometer onder Londen, in het dorpje Paddock Wood.
Bedankt!
Ze zeggen dat oorlog een hel is, maar niet voor deze gasten.
Voor vele Britten is het een duistere vakantie...
...in hun achtertuin.
Ik ben op een boerderij in Kent, bij een festival voor duistere toeristen.
Het Glastonbury van de oorlog...
...is 's werelds grootste oorlog re-enactment.
Tachtigduizend duistere toeristen komen hier elk jaar...
...om soldaten uit verschillende oorlogen,
kanten en tijden te spelen.
Ze kijken niet alleen.
Velen nemen een week vrij om in de modder te chillen.
De enige manier om de aantrekkingskracht ervan te ervaren...
...is om zelf vies te worden.
Ik ga in dienst als soldaat in een grootschalig schijngevecht.
Hallo.
Is dit To Hell And Back?
Ik ben toegewezen aan een compagnie genaamd To Hell And Back.
Een stel Britten die Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog spelen.
Raak die roze broek kwijt voor de strijd.
Ik zal 't overwegen.
Door mijn kledingsmaak val ik buiten de groep.
Ik hoop dat Dan, een oud-Britse soldaat,
en de man die mij hier doorheen moet slepen,
me serieuzer neemt.
Als wie wordt ik verkleed?
We hebben een prachtige kersenkleur. Ja, met blote schouders.
Nee. De 101ste Airborne. -Oké.
Tegen wie gaan we vechten?
Je vecht tegen de SBG, de Second Battle Group.
Oké. -Duitsers.
We vechten tegen de Nazi's. -Je wilt je niet...
...mengen in al dat SS-gedoe. Het zijn gewoon Duitse soldaten.
Oké.
Dit is m'n eerste aanraking met de politiek van oorlog re-enactment.
Dan benadrukt het verschil tussen de Nazipartij...
...en het Duitse volk en hun leger.
Dus ik moet geen 'Nazi's' zeggen, maar 'Duitsers.'
Dat is de grote, hakenkruis-dragende olifant in de kamer.
Nu de correcte terminologie voor de vijand is vastgesteld,
wil ik m'n eigen kant leren kennen.
Zonder roze broek...
...hoop ik dat m'n medesoldaten de lol van in de modder zitten uitleggen.
Ik ben gepast gekleed.
Kom erbij, maat. -Het is...
...vreemd dat je geen telefoons mag hebben,
je beleeft dit echt een weekend.
Ja. -'t Regent, we zitten in 'n gat.
Ja. -En dit is leuk?
Ja. -Dit is...
Het rondrennen en schieten is niet verkeerd.
Daar wachten we op, de strijd.
Daar komen we wel. We hebben geen haast.
Maar je snapt dat dit een aparte tijdbesteding is.
Iedereen bereid zich voor op de strijd van morgen,
waar ik Duitsers mag vermoorden.
Ik stem in met wat extra training.
Dit is de 'lol' waar ze vrij voor nemen.
Je kunt het best door 't midden gaan, David...
Ja. -...net zoals vrouwen dat doen.
Wat? Oké.
Laten we hem aanmoedigen.
Gaan!
Ga door, kom op! -Goed bezig!
Niet opgeven! Gaan! -Gaan! Kom op!
Rollen!
Ga voor de frontlinie. Hier!
Zijn gezicht is nog schoon. Opnieuw.
Alsjeblieft.
Bedankt, jongens.
Na deze lol zit ik onder de modder.
Ze zeggen dat dit authentiek is.
En de natuur helpt met de regen,
zodat ik de volledige ellende van de oorlog kan ervaren.
Er zijn geen douches, dus ik ga naar de kantine om op te warmen,
waar ik de Nazi's...
...de Duitsers het eten zie serveren.
Is het normaal dat de Duitsers hier voor de Amerikanen koken?
We zijn geen Duitsers en Amerikanen, maar mensen.
Ondanks het uniform zijn we wel vrienden.
Er is geen oorlog meer. Het is Hollywood.
Iedereen is verkleed. Het is gewoon een spelletje, toch?
Een spelletje.
Bedankt.
Met een bord warm Duits eten...
...ga ik terug naar m'n maten...
...om de situatie rondom de Nazi's uit te zoeken.
Het gaat natuurlijk wel om geschiedenis,
we spelen een rollenspel, en we hebben beide kanten nodig.
Begrijp... -Maar niemand wil 'n Nazi zijn.
Dit is 't onderwerp wat iedereen voor de zekerheid vermijd.
Het kan gezien worden...
...als aanstootgevend, dat wil je niet.
Voor mij is het een dilemma.
Ze willen dat dit zo authentiek mogelijk is,
maar ze moeten de lastige delen van de geschiedenis mijden.
Dus we moeten Amerikanen voorstellen,
de Nazi's koken voor ons.
Duitsers. -Jij eet Italiaanse... Duisters.
Jij eet Italiaanse pizza.
Heel logisch allemaal. Gewoon normaal.
Het drinken gaat 's avonds door,
en ik wil het onnoembare woord niet gebruiken,
maar er zijn twee Nederlanders in SS-uniformen.
Niemand zal toch kunnen ontkennen dat zij Nazi's zijn?
De SS speelde een grote rol in de grootste humanitaire misdaden...
...in de Tweede Wereldoorlog.
Met name de genocide van zes miljoen Joden.
Het is illegaal om SS-uniformen te dragen in Duitsland.
En toch zijn ze hier,
lachend en drinkend alsof het Oktoberfest is.
En niemand vindt 't erg.
Krijg je veel aandacht?
Zeker weten.
Want ik zag dat er mensen naar jullie toe kwamen.
Ik denk dat iedereen verschillend reageert op dit uniform.
Ik weet het niet. Ook de vrouwen...
...hadden allemaal positieve reacties, om eerlijk te zijn.
Allerlei reacties, allemaal positief.
Gister in de bar moesten we de armbanden afdoen,
omdat het een politiek statement is.
Maar daar staat ook 'n hakenkruis. -Ja.
Maar we wilden er niet moeilijk over doen,
dus ik zei, 'Oké, ik doe hem af.'
Dit is denk ik...
...de enige plek waar je je zo kunt kleden.
Ja. -Ja. Correct.
Wat zou je doen als je je thuis zo zou kleden?
Me verstoppen. -Ja.
Want je mag geen...
Uit respect voor de mensen daar zou ik het niet dragen.
En het is verboden, je wordt gearresteerd. -Ja.
Maar dat doen we niet.
't Is iets wat alleen hier kan? -Ja.
Ja. Maar daar willen we geen aanstoot geven.
We dragen 't idee achter 't uniform niet uit.
Snap je? -Natuurlijk.
Laat dat duidelijk zijn.
Het lijken aardige gasten,
maar één ding heb ik nog niet uitgevogeld.
Is het mogelijk om dit na te spelen zonder de slechte delen toe te laten?
Zijn er dingen die we gewoon niet op moeten rakelen?
Vandaag is de climax van 't festival.
Een enorme re-enactment waarin ik het opneem tegen de Duitsers,
of de Nazi's, of hoe ik ze ook moet noemen.
Hou houd ik dit vast?
We hebben echte wapens die gebuikt zijn in de Tweede Wereldoorlog.
We gebruiken losse flodders, maar wat als iemand 'n echte kogel pakt?
Wat als hij blokkeert en explodeert?
Ik ben misselijk, geen idee waarom.
Ik ben zenuwachtig, en 't is niet eens een echte oorlog.
En dan begint het ineens. Oké. Allemachtig.
Dat is hoe oorlogen ontstaan. Je krijgt geen waarschuwing.
Het is zo luid.
Alles klaar. -Klote.
Ik zie niet eens op wie ik schiet door 't zweet in m'n ogen.
Kijk uit. Distel.
Iedereen zit in z'n rol, behalve ik. Ik ben gewoon in paniek.
Kijk uit voor Jerry's in 't gras.
Ik hou niet van oorlog.
Kom op, lopen!
Pas aan het eind zie ik de toeschouwers,
en herinner ik me dat dit alles nep is.
Niet schieten.
Maar sommigen nemen hun rol erg serieus.
Ze is dood.
Ja. Ik denk dat dat het was.
Godzijdank, het is voorbij.
Dat waren de langste, meest hectische 20 minuten van m'n leven.
Ik hoor dat we gewonnen hebben, maar wie weet 't?
Mijn oren suizen nog.
Dat was zo heftig. Ik was bang. Ik vergat dat het nep was.
Wat 'n adrenalinestoot, hè? -'t Komt binnen.
Omdat het zo luid is. -Ja.
Je doet er niks aan. Je begint te denken dat 't echt is.
En dit is jouw vakantie?
Ja. -Ja?
Het is lachen.
Waarom ga je niet naar een eiland in de Caraïben?
Op het strand liggen doet niks voor mij.
Ik ben blij dat deze oorlog voorbij is. Ik ben doodop.
Bedankt jongens, alle acteurs, de chauffeurs, eigenaren.
Maar ik snap waarom mensen hier komen...
...voor een diepgaande ervaring en de adrenaline.
Maar ik weet niet of deze gruwelijke geschiedenis opleuken...
...de beste manier is om 't te begrijpen en herhaling ervan te voorkomen.
Het is in ieder geval niet mijn idee van een vakantie.
Drie uur rijden en ik ben 16 kilometer van de grens met Wales,
midden in het pittoreske Engelse platteland.
Wat kun je hier vinden voor een duistere toerist?
Maar verscholen in dit prachtige landschap...
...ligt 's werelds meest politiek incorrecte misdaadmuseum.
LITTLEDEAN GEVANGENIS MISDAAD DOOR DE EEUWEN
DE MEEST BESPROKEN, BIJZONDERE ATTRACTIE VAN HET LAND
De in een oude gevangenis verborgen...
...collectie wordt beschreven als verontrustend,
gruwelijk, en zeer aanstotelijk.
DOOR DE EXPLICITE INHOUD NIET GESCHIKT VOOR KINDEREN
Ik wil weten wie zo'n schokkende collectie zou maken.
En is het doel educatie of gewoon shockeren?
Andy, ik ben David.
David. Alles goed? -Aangenaam.
Deze plek is indrukwekkend. -Anders.
Apart om zoiets te hebben in dit rustige, schattige dorpje.
Is het om meer beroemd?
Ik zag alleen dit staan...
We zijn niet beroemd, maar berucht.
Wat is het hoofdthema hier, want ik zie van alles?
Waar goed en kwaad samenkomen, in 'n notendop.
Dus het is een diverse collectie.
Elk expositievoorwerp is...
...op de een of andere manier controversieel.
En dit is jouw passie?
Alles waar je passie voor hebt?
Mijn waanzin, denk ik, ja.
Ik ben geïntrigeerd...
...en vraag me af voor welke exposities de waarschuwingsborden buiten zijn.
Maar Andy gaat direct naar de dubieuze dingen.
Waar vind je zoiets als dit? Dit komt uit een modelwinkel. -Juist.
Ik presenteer het waarschijnlijk niet zoals mensen het willen,
want zo ben ik, maar de waarheid is... ...dat kleine, zwarte kinderen...
...en zwarte mensen gelyncht werden door de Ku Klux Klan.
En zoals je ziet heb ik ze bij elkaar gezet.
Ik sta zo perplex dat ik niet weet wat ik moet zeggen.
Het is controversieel, dat is zeker.
Maar dan zie je de golliwogs bij de Ku Klux Klan.
De Ku Klux Klan zou zich ergeren aan 't feit dat...
...ze lijken te spelen met golliwogs.
Veel zwarte mensen willen 't zien omdat het hun verleden is.
Het is confronterend, niet?
Ik weet niet of Andy dit deel van de geschiedenis juist afbeeld.
Wil hij mensen echt onderwijzen, of wil het gewoon shockeren?
De hele gevangenis is tot de nok toe gevuld met spullen,
zonder duidelijke orde.
Het wordt nog duisterder als Andy me de nazikamer laat zien.
Je hebt een lampenkap van mensenhuid.
Dit verontrustende item is onderdeel van Andy's concentratiekampexpositie.
Ik heb hem laten testen, en het is echte mensenhuid.
Het is afschuwelijk, niet?
Het lijkt gestoord dat mensen de huid van iemand rug zouden trekken...
...en er lampenkappen van maken.
De lampenkap is gestoord,
maar het lijkt net zo slecht dat Andy hem koopt en tentoonstelt.
Dit maakt mensen soms boos,
maar we hebben hier diorama's samengesteld.
Dat is een dodenkamp-scène.
En dit bedenk je zelf? -Dit heb ik bedacht.
Hier is een scene waarvan men ook zegt, 'Dat is walgelijk.'
Dit is een verkrachtingsscène.
Dit is een typisch voorbeeld van bijvoorbeeld Auschwitz.
De nazi-officieren verkrachtten...
...de Joodse vrouwen, dat gebeurde.
Ik heb nog nooit zo'n diorama gezien, laat ik 't zo zeggen.
En je zult het nergens anders zien.
Ik denk het niet. -Ik ben graag hard,
en het heeft het element van waarheid en feit.
Ik begrijp waarom mensen dit aanstootgevend vinden.
Het is ook een creatieve licentie, niet?
Jij hebt dit gemaakt. Maar het gebeurde echt.
Maar niet alles hiervan gebeurde.
Voor zover ik weet was Michael Jackson nooit in nazi-Duitsland,
laat staan 'n concentratiekamp.
Hij mag dan geschiedenis weergeven, bepaalde dingen zijn duidelijk verzonnen.
Als ik door gang na gang slenter,
vraag ik me af of Andy's zwak voor seriemoordenaars iets zegt...
...over waarom hij zoveel tijd en geld in z'n collectie steekt.
De West-moorden waren de meest beruchte in Engeland's geschiedenis.
Er zijn 12 lichamen gevonden, begraven in en rondom hun huis,
waar het moordpaar in 1994 werd gearresteerd.
En op de een of andere manier heeft Andy souvenirs uit hun huis.
Hoe komt hij aan die spullen?
Heb je ingebroken of...
Nee, ik heb niet ingebroken. Ik heb toegang gekregen.
Nogmaals, ik kan niet... -Geef me iets.
Nee. Dat is iets waar ik niet over kan praten.
Voor iemand die zo trots is op z'n collectie...
...wil Andy niet graag laten weten hoe hij eraan komt.
Is het allemaal wel echt?
Dan, uit het niets, vertelt hij dat er vandaag iemand is...
...die beweerd een stropdas van Fres West te hebben.
Geweldig dat iemand opbelt op de dag dat wij hier zijn...
...met Wests stropdas.
Volgens Andy heeft West de stropdas mogelijk gebruikt...
...om z'n slachtoffers te wurgen.
Je hebt de stropdas gevonden bij je oma?
Ja, met 't papier en de krant.
Hoe kom je erachter of dat de stropdas is, of dat...
...je oma er een kocht die erop leek.
Hoe oud hij is kun je proberen door te ruiken of hij een muffe...
...geur heeft.
Hij ruikt echt muf, hij ruikt oud.
Ja, hij is zeker oud. Dat zal rond deze periode zijn geweest.
Voor mij is dit Fred Wests stropdas, en daar heb jij aan geroken.
Wat vind je ervan dat... -Fijne gedachte.
...die mand die stropdas droeg?
Ja, dat is vreemd, maar voor jou is het een normale dag.
Toch? -Een normale dag op 't werk.
Volgens mij is een reuktest niet erg wetenschappelijk,
en ik betwijfel het verhaal.
Maar Andy vertelt me dat, voordat hij de stropdas tentoonstelt,
hij hem eerst laat testen op DNA.
Waar haal je zijn DNA vandaan?
Sommige van de mensen waar ik mee werk...
...kunnen helpen met stoffen.
Je kunt niet vertellen waar je z'n DNA vandaan haalt?
Ik zou nooit voorrechten van vertrouwelingen blootgeven.
Als je het over vertrouwelingen hebt, klinkt dat erg...
Ik weet niet of dat legitiem is.
Waarom zou je willen misleiden als je een museum hebt?
Wat is het punt van een aanwinst faken?
Er is geen punt.
Om mensen naar binnen te lokken.
Hij ziet m'n twijfel,
En wil bewijzen dat hij en zijn museum echt zijn...
...door te laten zien hoe ver zijn vertrouwelingen gaan.
Daar komt Charles Bronson,
Engelands beruchtste en meest gewelddadige gevangene.
Er is zelfs een film over hem.
Bronson zit al meer dan 40 jaar achter de tralies,
waarvan 37 jaar in isolatie.
Zijn misdaden: gewapende overvallen, mishandeling,
en het wurgen van een cipier.
En Andy zegt dat ze elkaar al lang kennen.
Ben jij dat met Bronson?
Ja, dat was toen ik op zijn bruiloft was.
Ken je hem door je collectie?
Hij is er erg trots op dat zijn kunstwerken hier hangen,
en die zullen hier blijven.
Na jou. -Dank je.
Op een missie om zich te bewijzen,
nodigt Andy Bronsons nieuwe verloofde, Paula, uit om ons te ontmoeten.
Ik geloof dat je van hem houdt, om wat voor reden, maar je wil leven met iemand die bekend staat...
...om dat hij soms doordraait. -Ja.
Maar dat is een echte zorg.
Ik maak me geen zorgen, want hij...
Charlie is ouderwets, hij doet vrouwen...
Hij zou er niet aan denken om mij iets aan te doen.
Maak je je zorgen om dat je deze relatie moet consumeren?
Als hij vrij komt, direct naar een hotelkamer,
wedden dat ik hem verwen, en hij een hartaanval krijgt.
Dood. -En hij zei,
'Drieënveertig jaar. Ik kom vrij, en dan maak jij me meteen af.'
Stel je voor. Zegen hem.
Paula stemt ermee in dat ik meeluister met haar wekelijkse gesprek met Charles.
't Idee om Engelands gevaarlijkste gevangene te spreken,
vult me met een combinatie van zenuwen en opwinding.
Ik ben zenuwachtig. -Ben je er klaar voor?
Hallo.
welcome home
welcome
come on in and close the door
you've been gone so long
come on in
and close the door
Hey, Charlie, dit is David. Leuk om je te spreken.
Hallo, Dave, hoe gaat het, vriend?
Goed. Ik ben zenuwachtig. We wachtten op je telefoontje,
en ik werd bijna nerveus om je te spreken.
Je hoeft nooit bang te zijn voor mij of Paula.
We eten alleen pygmeeën.
Charlie, ik sprak met Paula over hoe jullie elkaar kennen,
en hoe jullie relatie begon. Ik...
Ik vroeg me af wat je eerste indruk van haar was.
Ja. -Goed. Ik zal 't je vertellen.
Toen ik haar ontmoette, voor 't eerst zag, verlichtte ze de kamer.
Leuk. -Prachtig.
Zodra ik haar zag, dacht ik,
ik ga met haar trouwen.
Ze is net een engel die m'n leven binnen kwam.
Dank je. Dat is lief van je.
Dank je. -Het is waar.
Wat ik hoor schetst een ander beeld...
...van wat ik van je weet uit de oude verhalen.
Als ik je zo hoor lijk je...
...een vriendelijke, redelijke heer.
Ik ben de eerste die toegeeft...
...dat ik een smerige schoft was. Dat was ik echt.
Ik was gewelddadig, verschrikkelijk.
Maar elke dag als ik wakker wordt...
...heb ik een glimlach. -Glimlach.
En ik zit opgesloten in een kooi.
Is Andy daar? -Hier ben ik.
Vriend, hoe gaat het? -Blijf je gedragen, en...
Ja, hou je taai.
En? -Anders dan ik verwachtte.
Dat was de echte Charlie.
Andy heeft zijn punt gemaakt. Zijn vertrouwelingen zijn echt.
En misschien alles in zijn museum ook.
Misschien zelfs die muffe stropdas.
Ik heb besloten dat deze plek om prikkeling draait. Of het gewelddadige criminelen, seriemoordenaars,
of een paar stevige borsten zijn,
Andy voelt zich aangetrokken tot de rare dingen.
Je zou kunnen zeggen dat Andy zelf een duistere toerist is.
Hij heeft enorm veel geld en tijd in deze plek gestoken,
maar als ik vertrek weet ik nog niet waarom.
Ik denk niet dat je ergens anders zo'n collectie kunt vinden.
Misschien is dat genoeg reden.
Na deze duisternis en verdorvenheid heb ik behoefte aan rust.
Dus, net als veel Britten,
reis ik 3200 kilometer naar de Middellandse Zee,
naar het eiland Cyprus.
Hier is het allemaal zon, zand en selfies.
Het perfecte paradijs om te ontspannen.
Cyprus is 'n voormalig Britse kolonie,
en is al sinds de jaren '50 een populaire Europese vakantiebestemming.
Maar in 1974 landde het Turkse leger in Cyprus,
en, afhankelijk van wie je spreekt, vielen ze binnen of bevrijdden ze 't.
Het was een bloederige gebeurtenis die het land in tweeën deelde.
In het midden lag de badplaats Famagusta,
één van de beroemdste en mooiste mediterrane vakantiebestemmingen.
Famagusta was een favoriet bij de internationale jetset,
maar werd tijdens de oorlog verlaten en is nu een spookstad,
compleet afgesloten door 't Turkse leger en verboden terrein.
Dus staat het op het lijstje voor duistere toeristen.
Ik ben in Cyprus om in te breken in de verboden stad.
Ik begin m'n reis in een café in 't zuiden met een uitzicht op mijn doel.
Hoe gaat het? -Goedemorgen.
Ik kom voor het uitkijkpunt.
Ik schijn hier te moeten zijn. -Welkom.
Antonis vluchtte uit zijn huis in de spookstad en keerde nooit terug.
Hij bouwde dit uitkijkpunt in 1979.
Als je daar kijkt kun je Famagusta zien.
Zelfs vanaf deze afstand verbaast het me hoe groot het is.
In deze plaats woonden 40.000 mensen.
Het is ongelofelijk om te bedenken dat het nu compleet verlaten is.
Het is uitgerekt, hè? -Ja.
Dus alles wat je ziet is onbewoond.
Er mogen geen burgers komen.
Binnen komen gaat lastig worden.
Dichterbij kom ik vanaf hier niet,
en er liggen drie militaire zones tussen mij en de spookstad.
Het dichtst bij is de Cypriotische legerzone.
Dan heb je de VN-bufferzone.
En vervolgens moet ik door de Turkse legerzone.
Ik hoorde en las over deze plek,
en ik dacht dat ik op de een of andere manier binnen kon komen.
Wat gebeurt er als ik het probeer? -Dan houdt de VN je tegen.
Als ze je niet direct zien,
dan komen soldaten van de Turkse uitkijkpost...
...om je te arresteren en verhoren.
Wat als we 's nachts gaan, zodat niemand ons ziet?
Dat is op eigen risico.
Je kunt neergeschoten worden.
Echt? -Natuurlijk.
Ik kom hier niet om te sterven,
maar de spookstad moet te bereiken zijn...
...zonder zelf een spook te worden.
Ik moet de grens over, dus ik ga naar Nicosia,
de laatste verdeelde hoofdstad ter wereld.
Hier wonen de Grieken en Turken slechts meters uit elkaar,
gescheiden door een muur.
En hoe verken je 'n voormalig oorlogsgebied beter dan op 'n Segway?
Onze gids Andreas laat graag zien hoe veilig ze zijn.
Is de eigenaar van Segway echt van een klif afgereden?
Is dat waar? Ooit gehoord?
Ja, dat klopt. -Echt?
Maar het was z'n eigen schuld.
Hij ging een smal pad op,
langs een klif bij 'n rivier, en viel in de rivier.
Grappige manier om te sterven. -Ja.
Rollend door het dorp...
...lijken de oude delen van Nicosia af te brokkelen.
Gaat het?
Sorry, ik zag je niet.
We botsten. -Het is oké.
Misschien zijn Segways toch niet zo veilig.
Iedereen is oké, daar gaat 't om. -Ja.
Geen zorgen. -Gelukkig was jij 't.
Daar gaat 't om. -Klaar.
Weer onderweg komen we langs de bufferzone van de VN.
Zouden ze met ons willen praten?
Ik denk 't niet.
Nee? -We mogen niet eens...
Wat mogen we niet eens? -Filmen.
Oh, echt? -Echt.
Hallo.
Wil je hier komen?
Kom even hier.
Ik wil weten wat ze doen.
Hey, alles goed?
Dag, heren. Jullie mogen niet filmen in de bufferzone.
Je kunt niet filmen. -Niet filmen?
Ik kom uit Nieuw Zeeland. Wat deden jullie daar?
Dat vertel ik als de camera weg is.
Dat is prima. We kunnen ons omdraaien.
De VN-soldaat vertelt me...
...dat het Turkse leger prikkelbaar is...
...over het filmen in de bufferzone.
Dat is het Turkse observatiepunt.
Goed.
Alsjeblief, iedereen. -Maak 'n rij.
Het lijkt een beetje overdreven omdat de invasie 40 jaar geleden was.
We gaan naar een meer verlaten grensgebied.
Zo dichtbij en zo ver weg.
Mensen klimmen hier vast vaak in om te kijken, brutaal...
Nee.
Niemand? -Het is gevaarlijk.
Als dit in Nieuw Zeeland was, we zijn brutaal,
Nieuw Zeelanders zouden naar binnen gaan,
gewoon om te kijken, we horen niet graag dat iets niet mag.
Mensen werden doodgeschoten, dus...
Ja, het schieten haalt de lol uit het naar binnen sluipen.
Ik denk dat als je leven in gevaar is,
je dingen op 'n andere manier bekijkt.
Wat was dat?
Ze schieten ergens op.
Schieten ergens op?
Dit gebeurt niet vaak.
Zijn dat kogelgaten daarboven?
Ja. Er zijn overal rond de bufferzone kogelgaten.
Het lijkt ineens veel serieuzer allemaal.
Na het horen van die schoten vraag ik me af...
...hoe de invasie echt was.
Anna. -Hoi.
Ik ben David. Aangenaam.
Ik ontmoet Anna, die voor de oorlog in Famagusta woonde.
Hoeveel waarschuwing kreeg je voor de invasie?
Er klopte een vriend op de deur die tegen mijn moeder zei,
'Er zijn geruchten dat ze Famagusta gaan bombarderen.'
Ging 't snel? 'Het wordt gebombardeerd, we gaan?'
'Maak je zaken op orde, stap in, we gaan.'
We lieten het huis open.
We verlieten een normaal huishouden.
Ja, je wilde terugkomen. -We zouden terugkomen, maar dat ging niet.
Anna doet me realiseren dat Famagusta...
...niet zomaar 'n droombestemming voor duistere toeristen is.
Het was ooit haar huis.
Ze gaat met me mee de grens over naar noord Cyprus,
om me nog dichter bij de spookstad te krijgen.
Maar het is ook het jubileum van de invasie van 1974,
en de spanningen stijgen hoog op.
De volgende dag reizen we naar het noorden...
...in een paar oude VN-trucks.
In voorgaande jaren waren er protesten op het jubileum,
en onze crew wil alles behalve met ons mee komen.
We hebben de slechtste dag van 't jaar gekozen.
Sorry daarvoor.
De Turkse Republiek Noord-Cyprus...
...wordt door slechts één land erkent, en dat is Turkije.
We staan er alleen voor.
Dat zijn onze paspoorten. Bedankt.
Nu zijn we diplomatisch afgesloten van de rest van de wereld.
Ik wil een goede eerste indruk maken.
Drukke dag?
Druk of rustig?
David hier, dat was de vriendelijkste grensbewaker die ik ooit heb gezien.
Er zijn overal Turkse symbolen.
Er is geen twijfel over wie de baas is.
Nog twee grote vlaggen.
Ja, ze hangen overal, gestoord. Geen twijfel over waar we zijn.
Terwijl de vieringen de straten overnemen...
...neemt Anna me mee naar een dak wat uitkijkt op de spookstad.
Daar zijn we.
En op het dak krijg ik m'n eerste kans om de stad van dichtbij te zien.
Het is maar 'n paar meter.
Het lijkt ongelofelijk dat zoveel gebouwen,
hotels, appartementen, winkels en huizen...
...gewoon leeg zijn. -Dit...
...brengt me terug naar 43 jaar geleden.
Het is een oefening van je...
...vermogen om...
...pijn in te houden.
Ik zag dat het iets met je deed toen we hier kwamen.
Ja.
Dit is de spookstad waar ik voor kom,
maar ik had het verhaal eromheen niet verwacht.
Het wordt interessant als we buiten willen filmen.
Turks? -Uit Nieuw Zeeland.
Zodra we onze camera's pakken komt de lokale politie op ons af.
Hebben ze toestemming?
Als ze dat niet hebben mag je niet filmen.
Ja, we hebben mediapassen. -Mogen we die zien?
Deze hier, toch? -Ja.
Ja.
Het is pas serieus als agenten in burger...
...uit het niets verschijnen.
Je hebt toestemming om...
Het is niet geldig in de veiligheidszones.
Oh, dit is niet militair. Oké, dan stoppen we.
We worden meegenomen naar het lokale politiebureau.
Blijkbaar is zelfs 't filmen van de spookstad een misdaad.
Geen vakantiefoto's hier.
Na drie stressvolle uren in een verhoorkamer worden we vrijgelaten.
Ze zeggen dat 't filmen in Noord-Cyprus klaar is en we moeten vertrekken.
Ik ben niet klaar om op te geven. Ik wil nog steeds de stad in.
Ik kan niks zien, maar...
't Is misschien stom,
maar ik ga undercover met een spionagebril van $30...
...om te zien of ik het strand naast de verboden stad op kom.
Oké, dit...
Ik wordt afgezet bij een badplaats direct naast de spookstad.
Er zijn overal borden die zeggen dat ik niet mag filmen.
FOTO'S NEMEN EN FILMEN IS VERBODEN
Maar ik ben gewoon een toerist met verdacht dikke brilglazen.
STRANDSTOEL EN PARASOL TE HUUR
Er staat een wachttoren op 't strand, dus ik ga het water in.
Gewoon een reisblogger met 'n GoPro.
Dat is de wachttoren,
en alles daar langs is de spookstad.
Het gaat maar door.
Ik begin richting de grens te zwemmen, en geloof dat ik onzichtbaar ben,
gewoon een zwemmer.
Daar is de grens.
En daar is de grens, gewoon wat drijvende boeien.
Ik hoef er alleen onderdoor te zwemmen, en de spookstad in te gaan.
Ik wil de duik wagen.
Dan hoor ik 'n fluit.
Het is 't Turkse leger, en ze zijn niet blij.
Goed.
Hey.
Geef me dat. -Dit geven?
Geef me dat.
We waren... -Nee, we gaan nu naar het bureau.
Politiebureau? -Ja.
Mogen we niet filmen?
Kijk eens. Je snapt het, alsjeblieft.
Geef me dat. -Waarom is dat?
Geef hier. We gaan naar 't bureau.
Dit was m'n laatste kans om Famagusta in te komen. Ze willen echt niet dat iemand de spookstad ziet.
Ik zeg, 'Kom hier.' Waarom? Je luistert niet.
Waarom? -Ik heb m'n bril niet op.
Geen bril? -Ik heb m'n bril niet op.
Eerlijk, ik wist 't niet. Oké. Sorry, ik wil geen problemen.
Na wat vlot gebabbel mag ik vertrekken,
zolang ik de beelden verwijder. -Ik kan 't verwijderen.
Ik heb de beelden verwijderd, maar we hebben ze hersteld.
Toen ik in Cyprus kwam,
dacht ik dat Famagusta insluipen een avontuur zou zijn.
maar de situatie rond de spookstad...
...is ingewikkelder dan ik had verwacht.
Het is een lelijke herinnering aan een invasie...
...die een land 40 jaar geleden in tweeën verdeelde.
Ik moet maar accepteren dat deze bestemming...
...onbereikbaar was.