ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
ผมชื่อเดวิด เฟอร์ริเออร์ ผมเป็นนักข่าวจากนิวซีแลนด์
ผมออกสำรวจแหล่งท่องเที่ยวสายมืดจากทั่วโลก
สถานที่ที่มีชื่อเสียงเรื่องความตายและหายนะ
การเดินทางครั้งนี้พาผมไปถึงคาซัคสถาน
ที่ซึ่งผมได้ร่วมทีมกับนักเที่ยวสายมืด สายฮาร์ดคอร์
- ผมไม่อยากพาคุณมาตาย - หวังว่าเราทั้งคู่จะไปถึงจุดหมายนะ
แบบยังมีชีวิต
...เพื่อชมสถานที่ที่ถูกระเบิดนิวเคลียร์ บ่อยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
- คุณแน่ใจนะว่าโอเค - คุณแค่อย่าสูดดมอะไรเข้าไปก็พอ
พระเจ้า นี่เรื่องจริง
...ไปจนถึงเมืองปิดอย่างไบโคนัวร์
กองบัญชาการลับสุดยอด ของโครงการอวกาศรัสเซีย
และผมต้องปลอมตัว
เพื่อลอบเข้าไปในสาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน ประเทศประหลาดและขี้ระแวง
ถ้าผมพูดอะไรพาดพิงระบอบปกครอง หรือรัฐบาล
อย่าพูดจะดีกว่า
คุณคงไม่อยากพูดอะไรแง่ลบแน่ๆ เพราะคุณอาจถูกดักฟังอยู่
มีนักข่าวหลายคนถูกคุมขังที่นั่น น่ากลัวมาก
แต่ก็ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามแผน
กลุ่มประเทศ "สถาน"
ผมกำลังเดินทางไปตะวันออกกลาง
เพื่อเที่ยวในกลุ่มห้าประเทศที่รู้จักในนาม "สถาน"
เติร์กเมนิสถาน อุซเบกิสถาน
ทาจิกิสถาน เคอร์กีซสถาน
และคาซัคสถาน
ประเทศที่เคยเป็นส่วนหนึ่ง ของสหภาพโซเวียต
ประเทศเหล่านี้เป็นที่รู้จักกันดีว่า มีผู้นำที่ไม่เหมือนใคร
คอรัปชั่นขั้นสุดและการปกปิดความลับ
ฟังดูเหมาะกับนักเที่ยวสายมืด
ผมเริ่มทริปในประเทศ "สถาน" ขนาดใหญ่ อย่างคาซัคสถาน
ประเทศที่เต็มไปด้วยอดีตระเบิดนิวเคลียร์ ที่คร่าชีวิตมากมาย
คาซัคสถานเป็นประเทศที่ใหญ่อันดับเก้าของโลก
มีขนาดพอๆ กับยุโรปตะวันตก
และยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ถูกทิ้งระเบิดปรมาณู บ่อยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ระหว่างปี ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1989
อดีคสหภาพโซเวียตจุดระเบิดอาวุธนิวเคลียร์ นับร้อยที่นี่
การทดสอบนิวเคลียร์ดำเนินการแบบลับสุดยอด ระหว่างยุคสงครามเย็น
ในพื้นที่ที่รู้จักกันในชื่อ "โพลีกอน"
ผมอยากจะเห็นว่าทัศนียภาพ ของพื้นที่ที่เคยโดนนิวเคลียร์เป็นยังไง
สามสิบปีให้หลัง
และเพื่อค้นหาว่าทศวรรษแห่งการทดสอบ อาวุธนิวเคลียร์
ส่งผลกระทบอะไรกับผู้อาศัยบ้าง
ในทริปนี้ ผมร่วมทีมกับนักเที่ยวสายมืด สายฮาร์ดคอร์
แอนดี้!
แอนดี้ ดรูรี่เป็นช่างรับเหมาจากอังกฤษ เขามีภรรยาและลูกอีกสองคน
มันดีมากๆ
แต่แอนดี้มีชีวิตอีกมุมเป็นนักผจญภัย
เขาใช้เวลา 25 ปีที่ผ่านมาเที่ยวพักผ่อน ตามเขตสู้รบทั่วทุกมุมโลก
รู้สึกยังไงที่ได้เข้าไปในเขตสงคราม ผมเดาว่า...
อะไรเหรอครับ
เขตสงครามสุดท้ายที่ผมเข้าไป ตอนเราถูกโจมตีโดยกลุ่มไอซิส
เป็นสถานการณ์ที่รุนแรงมาก
แบบว่าเป็นเขตสู้รบแนวหน้าในเมืองเคอร์คุก
แล้ว...
บานปลายเป็นการบุกโจมตีมวลชนครั้งใหญ่
แล้วสำหรับคุณ มันก็แบบว่า...
- ผมยังไม่อยากถูกฆ่า - ...คุณเลยตื่นเต้นมาก
แต่อารมณ์ตอนอะดรีนาลีนสูบฉีด มันทำผมเสพติดมาก
นิสัยเสพย์ติดความอันตรายของแอนดี้ ยังพาเขาไปถึงเขตสงครามในโซมาเลีย
ปากีสถาน ซีเรีย
เกาหลีเหนือ อัฟกานิสถาน
และอิรัก
ตรงนี้เราอาจตกเป็นเป้านักแม่นปืนตอนไหนก็ได้
ก้มหัวไว้
ความอันตรายของทริปนี้มันมีอยู่จริง แต่เรามองไม่สามารถมองเห็นมันได้
นี่แหละความหฤหรรษ์ของกัมมันตภาพรังสี
แม้จะโดนขู่เตือน แต่แอนดี้กับผมก็กำลังมุ่งหน้า ไปยังพื้นที่จุดระเบิดนิวเคลียร์
ท่ามกลางเขตทดสอบอาวุธนิวเคลียร์
- ต้องขับรถมากกว่าหนึ่งวัน - ผมลองหาข้อมูลมาบ้าง
รู้แม้กระทั่งชื่อระเบิดลูกแรก
โจวัน ตั้งตามชื่อโจเซฟ สตาลิน
มีเกร็ดประวัติศาสตร์ให้คุณค้นหา
มันอยู่ในรายการที่ผมจดไว้ ตอนอ่านมันก็อย่างหนึ่ง
แต่มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ตอนได้มา...ด้วยตัวเอง
แต่ก็นั่นแหละครับ คือว่า เพราะว่า ผมไม่อยากดูจากสารคดี
รู้สึกแบบเดียวกันครับ ความใคร่รู้ คุณก็อยากเห็นด้วยตาตัวเอง
ใช่
- พระเจ้า - ดูนั่นสิ
- นั่น... - ผมขับเป็นเส้นตรงไม่ได้อีกแล้ว!
อย่าขับตกริมถนนล่ะครับ ได้โปรด
ถนนเส้นนี้...มันช่างบรมห่วย
- ไม่อยากพาคุณมาตายบนถนนเส้นนี้ - ขอบคุณ
หวังว่าเราทั้งคู่จะไปถึงจุดหมายนะ... แบบยังมีชีวิต
- นี่แหละปัญหาคลาสสิคของคาซัคสถาน - ใช่
หลังจากขับรถอย่างทุลักทุเล เราก็ถึงเคอร์ชาทอฟในที่สุด
บ้านแสนอบอุ่น
เมืองนี้อยู่ใกล้เขตทดสอบอาวุธนิวเคลียร์
และเคยเป็นหนึ่งในสถานที่ลับสุดยอด ที่สุดแห่งหนึ่งของสหภาพโซเวียต
ไม่มีโรงแรมให้เลือกมากนัก ในพื้นที่แถบนี้ของโลก
เรามาเช็คอินครับ
ไปทางนี้เหรอครับ
ผมไม่คาดหวังโรงแรมหรูขนาดริตซ์...
โถงทางเดินก็ดูไม่เลวร้ายอะไร
...แต่ผมก็คาดหวังโรมแรมแบบในหนังสยอง เบตส์ โมเทล เช่นกัน
มันค่อนข้าง...
ค่อนข้างดี ตกแต่งดี
ทีวีรุ่นใหม่
- ยังจะขออะไรมากกว่านี้อีก - มันสูงไปหน่อย
- มีรอยเปื้อนนิดหน่อย... - ดีทีเดียว
- ...จากครั้งก่อน - อย่าพูดเรื่องรอยเปื้อนเลย
สำหรับชายชอบเที่ยวตามเขตสงคราม
แอนดี้ดูเป็นคนสะอาดสะอ้านอย่างมาก
ผมค้นพบว่าเขามีความลับ
อ่อ คุณมีของใช้หลายตัวเหมือนกันนะเนี่ย
สุขภาพเส้นผมเป็นสิ่งสำคัญสำหรับคุณสินะ
- ใช่ - คุณต้องเป่าให้แห้งด้วยไหม
คือต้องทำเป็นอย่างแรกไหม
- ทุกเช้า - ทุกเช้า
แล้วก็มีผลิตภัณฑ์เส้นผมอีกหลายอย่าง
อันนี้แว็กซ์ก่อนฉีดสเปรย์ผม
- คือใช้อันนี้ก่อนเลย - อย่างแรก ใช่
ไม่ใช่อะไร มันสำคัญที่ต้องดูดี!
เห็นชัดว่าแอนดี้ชอบให้ทุกอย่าง อยู่ในการควบคุม
ตั้งแต่เส้นผมไปถึงเรื่องการจัดตาราง
มันก็แค่ปนๆ ทุกอย่างเข้าด้วยกัน แต่ว่า...
มันไม่ต้องเสียแรงอะไรมาก ก็แค่ไอเดียคร่าวๆ ของ...
- งั้นคุณก็รู้ว่าคุณต้องเจอกับอะไรบ้าง - แน่นอน
และการจัดการสิ่งต่างๆ โดยไม่ใช้ เทคโนโลยีของเขา
ดูเหมือนจะเข้ากับสภาพแวดล้อม ท้องถิ่นอย่างดี
ผมชอบระบบคุณ ชอบที่คุณยังทำอะไร แบบเดิมๆ อยู่ เข้าใจไหม
บางคนอาจบันทึกลงคอมพิวเตอร์ แต่คุณจดใส่สมุดแฟ้ม
จุดแวะต่อไปของทริปขับรถเที่ยวชม กัมมันตรังสี
อยู่ห่างออกไป 120 กิโลเมตร
ท่ามกลางความว่างเปล่า
พวกโซเวียตจุดระเบิดนิวเคลียร์ไปทั่วพื้นที่ เป็นร้อยๆ ลูก
แต่ไม่ใช่เพียงเพราะต้องการพัฒนาอาวุธ
ระเบิดบางลูกถูกใช้เพื่อขุดหลุมขนาดใหญ่
อย่างหลุมนี้
- เห็นไหม ทะเลสาบ - ทะเลสาบ
ในปี ค.ศ. 1965 ทะเลสาบเกิดขึ้น
จากแรงระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดิน
ความรุนแรงมหาศาลกว่าที่ฮิโรชิม่าสิบเท่า
ระเบิดจนกลายเป็นหลุมกว้าง 400 เมตร
และลึก 100 เมตร
พวกเขาตัดสินใจเรียกมันว่า "ทะเลสาบปรมาณู"
- ทำเกินเรื่องไปเยอะเลย - ที่จะมีระเบิดปรมาณู
มันก็แค่ชื่อ!
เราแวะรับไกด์ท้องถิ่น เพื่อพาเราเที่ยวชมรอบๆ
คอนสแตนตินบอกว่าการระเบิดทำให้ ตลิ่งและน้ำปนเปื้อน
น้ำในทะเลสาบจึงมีกัมมันตรังสี สูงกว่าน้ำทั่วไปถึงร้อยเท่า
และแน่นอนว่าแอนดี้แนะนำให้เรา ลองว่ายน้ำเล่นดู
ผมมีกางเกงนี่ เป็นไรไหมถ้าลองว่ายน้ำดู
ครับ ปลอดภัย
- ว่ายน้ำได้ไม่เป็นอันตรายเหรอ - ครับ แต่อย่าดำลงไปลึก
ทำไมถึงไม่อยากให้ดำลงไปลึกๆ มันจะมีสสารนิวเคลียร์ข้างล่างเหรอ
ใช่ครับ นั่นล่ะปัญหา
ปัญหาเลยล่ะ!
น่าประหลาดใจที่ชาวประมง ยังเหวี่ยงคันเบ็ดตกปลาในทะเลสาบปรมาณู
เป็นคำถามที่แปลกแต่ได้ยินมาว่า มีปลาสองหัว...
- มันไม่จริงใช่ไหม - ไม่ใช่เรื่องปกติในแถบนี้ครับ
งั้นก็คือไม่มีปลาสองหัวในนี้ใช่ไหม
ไม่มีครับ
แอนดี้ยังอยากลงว่ายน้ำ แต่ก่อนที่เราจะว่าย
ชาวบ้านก็ชวนเรากิน
ปลาแสนอร่อยและอุดมด้วยสารพิษ
ปลาพวกนี้กินได้เหรอ
- ไม่มีอะไรแย่หรอกครับ - "ไม่มีอะไรแย่"
พระเจ้า
ผมไม่แน่ใจว่าผมอยากกินปลากลายพันธุ์สามตา
ผมขอเลือกไส้กรอกแทนปลา พูดตรงๆ นะครับ
แต่ดูเหมือนเราจะไม่มีทางเลือก
ลองชิมปลา...ปรมาณูสักคำสิ
อ่อ ตามด้วยวอดก้า เยี่ยม
มันจะช่วยกำจัดสารกัมมันตรังสี วอดก้าจะล้างพิษ
ดื่ม
- ผมขออีกแก้ว ปกติผมไม่ดื่ม - ชอบไหมครับ
ไม่! ผมจะลงไปว่ายน้ำ และคงจะจำอะไรไม่ได้เลย
กินเหล้าเมาแล้วกล้า
โอ้พวก
ในที่สุด แอนดี้หรือไม่ก็ฤทธิ์วอดก้า
ก็โน้มน้าวให้ผมลงไปว่ายน้ำกับเขาสำเร็จ
คุณทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก
เป็นความตื่นเต้นปนประหม่า
เดวิด เราทำแบบนี้ทำไมวะเนี่ย
ผมว่าเพราะเราทำได้น่ะสิ
ระลึกถึงคำเตือนของคอนสแตนติน
เราระมัดระวังที่จะอยู่ใกล้ริมน้ำ
เพื่อออกห่างจากโคลนตะกอนปนเปื้อน กัมมันตรังสีในจุดที่ลึกลงไป
เยี่ยมไปเลย!
เราทำได้
ไฮไฟฟ์กันหน่อย
ผมไม่แน่ใจว่าเรากำลังผจญภัย
หรือเรากำลังทำอะไรโง่ๆ กันอยู่
แต่การได้ลอยเหนือผิวน้ำ ผมรู้สึกว่า ตัวเองทำสำเร็จพร้อมความเบิกบานใจ
และตอนนั้นเองที่รู้สึกสุขสงบ
เดาว่านี่คงเป็นเหตุผลของการเที่ยวสายมืด
ได้หลบหนีจากความปกติธรรมดา มาสะดุดเจอกับความสวยงามและคาดไม่ถึง
เต็มเปี่ยมไปด้วยสัมผัสใหม่แห่งความกล้าหาญ
แอนดี้กับผมมุ่งหน้าต่อไปยังจุดแวะถัดไป ในทริปเที่ยวปรมาณูของเรา ณ ใจกลางของโพลีกอน เขตจุดระเบิด
ที่ซึ่งรัสเซียใช้จุดระเบิดอาวุธปรมาณู
ถ้าผมไม่สวมชุดพวกนี้... จะเป็นอันตรายยังไงครับ มันจะ...
ถ้าคุณมีเศษฝุ่นติดรองเท้า คุณอาจสูดดมมันเข้าไปได้
แล้วฝุ่นมันจะส่งผลยังไง มันจะเข้าไปในร่างกายเหรอ
ถ้ามันเข้าไปถึงปอดคุณ มันอาจก่อมะเร็ง
ใช่ ผมเคยได้ยินเรื่องมะเร็งฝุ่น กัมมันตรังสี
- มันเกี่ยวโยงกัน - ผมจะตายอยู่ตรงนี้ไหม
คุณแค่อย่าสูดดมอะไรเข้าไป
หัวผมใหญ่เกิน
ผมฉีดสเปรย์ผมมาหน่อยนึง
งั้นคุณแน่ใจจริงๆ นะว่ามันโอเค
- ครับ - จะมีอะไรผิดพลาดล่ะ
ไม่เห็นรู้สึกว่าอันตรายเลย ว่าไหม
- คุณแน่ใจนะว่ามันโอเค - ครับ
ผมไม่ค่อยมั่นใจในชุดสูททำจากกระดาษ เพื่อป้องกันสารพิษนี่เลย
ตอนเรามุ่งหน้าที่ไปเขตจุดระเบิด
โดยเฉพาะที่ว่าที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ จุดระเบิดปรมาณูลูกแรก
แรงระเบิดอานุภาพมหาศาลพอๆ กับ ระเบิดที่ทิ้งในเมืองนางาซากิ
แต่นั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น
ทางการโซเวียตยังจุดระเบิดอุปกรณ์นิวเคลียร์ กว่าอีก 465 ชิ้นที่นี่
อานุภาพทำลายล้างเท่ากับระเบิดที่ถล่มฮิโรชิม่า จำนวน 2,500 ลูก
จึงไม่น่าแปลกใจที่บริเวณนี้กลายเป็นพื้นที่ปนเปื้อน กัมมันตรังสีมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ซากที่หลงเหลือเป็นแค่โครงสร้างอาคาร คอนกรีตพังๆ ดูแปลกตา
ที่เคยถูกใช้เป็นจุดตรวจสอบแรงระเบิด
- ตอนคุณบอกว่านี่คือจุดศูนย์กลาง... - ครับ
คือตรงไหนครับ ทะเลสาบเหรอ
- ใช่ - นั่นมันแอ่ง
ไม่อยากเชื่อเลยว่ารอบๆ พืชขึ้นเขียวไปหมด
ผมรู้ว่าเรามีน้ำ แต่มันไม่น่าเป็นแบบนี้
มันแค่...ผมคาดว่าทุกอย่างน่าจะตายหมด
เหมือนเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย ว่าไหม
แอนดี้มีเครื่องไกเกอร์ตรวจระดับกัมมันตรังสี เขาอยากทดสอบให้รู้กันไป
เพื่อดูว่าค่ากัมมันตรังสีสูงแค่ไหน
แล้วมันก็พุ่งสูงมากตอนนี้
หก หกจุดห้า
หก สอง เก้า
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!
พุ่งอีก พุ่งอีก
ค่าอ่านได้ที่หกก็ถือว่าสูงกว่าเขตห้ามเข้ารอบๆ เชอร์โนบิลถึง 20 เท่า
เขาดูเหมือนกำลังเสพความอันตราย ที่เกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
แอนดี้ เขารักมัน
พุ่งไปที่ 14 แล้ว
ถึงขีดสุดตรงนี้
สิบสี่
ขณะที่แอนดีสนใจอยู่กับค่าปรมาณู...
สิบสี่!
...ผมก็เริ่มวิตกกังวล
เหมือนจะเป็นยังงั้น ว่าไหม
- ก็คุณมาเพื่อสิ่งนี้ - คุณเห็นผมตื่นเต้นไหม
- ครับ เห็นคุณดี๊ด๊า - ทำไม
- เหมือนเด็กในวันคริสต์มาส - ผมเต้นด้วยเหรอ
คุณเต้น
อ่อ ขอโทษ
ผมเต้นไม่เป็น
เราย้อนกลับสู่จุดที่ค่อนข้างปลอดภัย และถอดชุดสูทกระดาษออก
แต่ยังมีบางส่วนของปริศนานี้ ที่ผมยังหาคำตอบไม่เจอ
เกิดอะไรขึ้นกับคนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่
ผมเคยอ่านเจอว่าหลายหมู่บ้านโดนผลกระทบ จากฝุ่นกัมมันตรังสีหลังการระเบิด
หนำซ้ำบางคนยังถูกใช้เป็นหนูทดลอง ระหว่างการทดสอบระเบิดด้วย
พวกเขาคงต้องโดน...กัมมันตรังสี การจากทดลองนิวเคลียร์แน่ๆ
ส่งผลให้พิการแต่กำเนิดและผลกระทบอีกมากมาย นั่นแหละที่เกิดขึ้น
ผมไม่ค่อย...มีประสบการณ์เท่าไหร่
คุณได้อ่านเรื่องราวตอนมีการทดลองระเบิด
พวกเขาได้รับมอบหมายให้ดูว่าการระเบิด จะทำให้เกิดอะไรตามมาบ้าง
ไม่จริงใช่ไหม
ส่วนตัวแล้วผมไม่มีข้อมูลที่ว่าเลย
เรื่องที่คน...ต้องทรมานจากกัมมันตรังสีโดยตรง
หรือพิกลพิการ
ผมคิดว่าพวกเขาได้รับผลกระทบจริงๆ
- ใช่ - เป็นงั้นแน่ๆ
ผมไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะอุปสรรคทางภาษา
หรือว่าเพราะเขาเป็นไกด์จากทางการ
แต่คอนสแตนตินดูเหมือนอึกอักที่จะยอมรับ
ว่ามีผู้คนเคยได้รับผลกระทบจาก การทดลองระเบิดนิวเคลียร์
เราได้ยินเรื่องมากมายว่ากัมมันตรังสี จากแรงระเบิดและฝุ่นควัน
ก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพร้ายแรง รอบๆ พื้นที่นี้
คำปฎิเสธของคอนสแตนตินจุดประกาย ความสงสัยของเรา
และความเป็นนักข่าวในตัวผม ก็อยากจะรู้ให้ลึกมากกว่านี้
ผมตามไปเจอ ดร. โทลูคาน นัวร์มากามเบทอฟ
หัวหน้าคลินิกสูตนรีเวชท้องถิ่น
ผู้ซึ่งมีมุมมองแตกต่างออกไป
ตอนพวกรัสเซียเปิดโพลีกอน พวกเขาต้องพึ่งรูปแบบทิศทางลม
ดังนั้นพวกเขาเลยคิดว่า
เมฆนิวเคลียร์กับกัมมันตรังสีที่ปล่อยออกมา ก็ไม่น่าจะถูกกักอยู่ในบริเวณนั้น
แต่สุดท้ายมันก็แผ่กระจายไปทั่ว
ครอบคลุมทั่วทุกพื้นที่
ความถี่ของการอุบัติของโรคที่เกี่ยวกับ กัมมันตภาพรังสีสูงมาก
คุณหมอบอกว่ากัมมันตรังสี ฆ่าภรรยาและลูกของเขา
ผมเลยเข้าใจว่าทำไมเขาถึงอยากให้คน รับรู้ความจริงเสียที
แต่ภัยร้ายยังคงดำเนินต่อไป
และมันทำเขาโกรธ
ถ้าคุณลองไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า คุณจะเห็นและเข้าใจเอง
คุณหมอยืนกรานให้เราไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์ เด็กกำพร้า
ที่ดูแลบรรดาเด็กที่ถูกทอดทิ้ง
เขาบอกว่าเด็กหลายคนเจ็บป่วย จากกัมมันตรังสี
ผมรู้สึกไม่สบายใจเลย มันสะเทือนอารมณ์ เห็นแบบนี้
แอนดี้กับผมรู้สึกตระหนก
ทัวร์สายมืดครั้งนี้กำลังพาเรา มาสู่ที่ที่เราไม่เคยคาดคิด
การได้เที่ยวชมภูมิประเทศหลังโดนนิวเคลียร์ ก็เรื่องหนึ่ง
แต่การเผชิญหน้าผลพวงอันเลวร้ายต่อมนุษย์ ต่อหน้าต่อตามันช่างปวดหัวใจ
เธออายุแค่ห้าขวบ เป็นอัมพาต เดินไม่ได้
เธอน่ารัก
ว่าไง!
ผมสะเทือนใจกับที่แห่งนี้จริงๆ และผมก็เห็นว่าแอนดี้ก็รู้สึกเช่นกัน
คุณว่ายังไงบ้าง แอนดี้ ตอนนี้รู้สึกยังไง
โกรธ
ผมแค่ไม่ชอบที่เห็น...เด็กๆ ทนทุกข์ทรมาน
นี่คือความหวาดกลัวที่สุดของผม การที่เห็นเด็กๆ ไม่มีความสุข
หรืออาจได้รับการปฎิบัติแย่ๆ แต่พวกเขาสวยงาม
หมายถึงบ้านหลังนี้... คุณอาจมองว่ามันสุดพิเศษ
มันสำคัญกับคุณยังไงครับที่ได้เห็นอะไรแบบนี้ คุณว่าไงครับ
การได้ว่ายน้ำในทะเลสาบ ได้คุยเรื่องตลก และได้...
เที่ยวสนุก มันก็ดี ไม่คิดว่าผมไม่ควรทำ อะไรแบบนั้น แต่คือว่าพอได้มาที่นี่ และเห็นผลกระทบ...
มัน...เป็นบทเรียนครั้งใหญ่
แล้วเจอกัน!
ผมไม่เคยเห็นที่ไหนเหมือนสถานสงเคราะห์นี้เลย
เราเดินทางไปโพลีกอน มองหาการผจญภัย
และดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับสถานที่นั้น สามสิบปีหลังการทดสอบนิวเคลียร์จบลง
แต่ที่เราไม่คาดคิดคือได้เห็น ผลพวงอันโหดร้าย
ของการทดลองที่ยังส่งผล กับคนถึงทุกวันนี้
สิ่งที่ผมได้เห็นที่นี่จะตรึงอยู่ในใจผมตลอดไป
จุดหมายปลายทางต่อไป ยังคงอยู่ในคาซัคสถาน
แต่ห่างจากโพลีกอนไปทางตะวันตก กว่า 2,000 กิโลเมตร
ไบโคนัวร์คือหัวใจของโครงการอวกาศรัสเซีย
เป็นสถานที่ลับสุดยอด
ไม่ปรากฏบนแผนที่ใดๆ จนกระทั่ง การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
กระทั่งตอนนี้ มันยังเป็นเมืองปิด
และยากที่เข้าไปได้
ถูกป้องกันแน่นหนาโดยกองกำลังพิเศษ
และเป็นจุดหมายปลายทางสุดเพอร์เฟ็ค สำหรับนักเที่ยวสายมืด
ผมอยากเข้าไปข้างในเพื่อดูอาคาร ปฏิบัติการลับสุดยอดด้วยตาตัวเอง
ปัจจุบันไบโคนัวร์ถูกรัสเซียเช่าจากคาซัคสถาน
และยังคงเป็นบ้านของโครงการอวกาศรัสเซีย
นักบินอวกาศ ยูริ กาการิน ถูกส่งตัวขึ้นสู่อวกาศที่นี่ในปี ค.ศ. 1961
และกลายเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้โคจรรอบโลก
ส่งผลให้สหภาพโซเวียตแซงหน้าสหรัฐอเมริกา ในโครงการพัฒนาทางอวกาศนานาชาติ
หลังจากหลายปีที่ถูกเก็บเป็นความลับสุดยอด
ไม่น่าเชื่อที่ไบโคนัวร์พร้อมที่จะเปิดประตู
สู่สายตานักเที่ยวกระเป๋าหนักไม่กี่คน
ที่ยินดีจะจ่ายเงินหลายพันเหรียญ
เพื่อเข้าชมการปล่อยจรวดหนัก 300 ตัน ขึ้นสู่อวกาศ
- เป็นยังไงบ้างครับ - เยี่ยมเลยครับ
นี่คือที่นั่งแถวหน้าเลย
คงมีคนมากสุดแค่ร้อยกว่าคน
แลนซ์ นักธุรกิจจากโอไฮโอ รอคอยมาห้าปีเพื่อโอกาสวันนี้
จรวดนี่มันน่าสนใจยังไงครับ แล้วที่เรากำลังดูอยู่นี่...
อะไรทำให้คุณสนใจครับ
ผมจำได้ว่าย้อนกลับไปตอน...ยุคสงครามเย็น
ทุกอย่างถูกปิดเป็นความลับ เกี่ยวกับเทคโนโลยีจรวดของรัสเซีย
และการได้นั่งแถวหน้าและเห็นด้วยตาตัวเองวันนี้
เป็นอะไรที่ผมไม่เคยจินตนาการ ว่าจะทำได้มาก่อน
เริ่มแล้วครับ
- คุณเห็นไหม - คุณรู้สึกได้เลย
ครับ ทีนี้คุณก็เห็นแล้วว่าทำไมผมถึงเอาแต่คิด ถึงเรื่องนี้มาตลอดห้าปี
ต้องจัดสักรูป
จรวดโซยุซขนาดมหึมากำลังถูกเคลื่อนย้าย ไปที่ฐานปล่อยจรวด
พร้อมสำหรับภารกิจที่มีคนบังคับ เพื่อขึ้นสู่สถานีอวกาศนานาชาติ
และแลนซ์ไม่ใช่ ผู้ชื่นชอบอวกาศเพียงคนเดียวที่ได้ชม
คนอื่นๆ ต่างกำลังถ่ายเซลฟี่
เทคโนโลยีเจ๋งสุดยอด
จรวดลำนี้เหมือนหลุดออกมาจาก หนังนิยายวิทยาศาสตร์ยุค 50 เลย
ซึ่งก็อาจไม่น่าประหลาดใจ
เพราะแลนซ์บอกว่าจรวดพวกนี้สร้างขึ้นจาก แบบจรวดอายุ 50 ปี
ฟังดูเหมือนยุคก่อนประวัติศาสตร์ ในเชิงเทคโนโลยีสำหรับผม
ผมสงสัยว่ามันปลอดภัย ที่จะพาคนขึ้นสู่อวกาศหรือเปล่า
คุณว่าคุณจะกังวลไหมตอนมันถูกปล่อย เพราะผมกังวลตลอด
เชื้อเพลิงเยอะมาก
คนสามคนผูกติดไปด้วย
ผมวิตกกังวลแล้วเนี่ย
มันเก่าแล้ว! อายุตั้ง 50 ปี
ผมว่าถ้าคุณเป็นนักบินอวกาศ
คุณก็คงยอมรับได้กับคำพูดว่า...
"ถ้าฉันต้องจากไป ฉันคงถูกกำหนดให้จากไปแบบนี้"
ช่างสรรหาวิธีจากไปจริงๆ
แต่การอยู่ใกล้จรวด
ยิ่งทำให้ผมกังวลใจว่า บางอย่างอาจผิดพลาดขึ้น
โครงการอวกาศรัสเซีย
ประสบปัญหาเรื่องอุบัติเหตุติดต่อกันหลายครั้ง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
จรวดโปรตอนเอ็มล้มเหลวถึงเก้าครั้ง ในระยะเวลาหนึ่งทศวรรษ์ที่ผ่านมา
ว่าแล้ววิญญาณนักเที่ยวสายมืดในตัวผม
ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเราอาจได้เป็นประจักษ์พยาน อุบัติเหตุจรวดระเบิด
แทนที่จะเห็นการปล่อยจรวด
ไม่ว่าอย่างไร โลกใบนี้เจออุบัติภัยทางอวกาศ มามากมายแล้ว
พระเจ้า ยานชาเลนเจอร์ระเบิดครับ
ทัวร์ของเรารวมถึงการเยี่ยมชม นิทรรศการท้องถิ่นเกี่ยวกับโครงการอวกาศ
สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้จากที่นี่คือ นักบินอวกาศต้องตัวเล็กมากๆ
คุณสูงเกินไป
ให้ตาย
ครับ มันเล็กมาก
พระเจ้า!
- เล็กมากจริงๆ - ไม่น่าจะไหวครับ
ผมสูงเก้งก้างตั้งหกฟุตสองนิ้ว
โอกาสได้ขึ้นไปอวกาศเท่ากับศูนย์
มีคนบอกผมว่านักบินอวกาศ ต้องใช้เวลาถึงสองวัน
ติดแหง็กอยู่ในปล่องเล็กๆ นี่
คุณต้องตัวเล็กมากถึงจะเป็นนักบินอวกาศได้
ว้าว
ใครกันจะเพี้ยนถึงขนาดยอมรับงานนี้
ก็คนเหล่านี้ไง
ผมพบว่ามีการจัดแถลงข่าวกับสื่อมวลชน พร้อมนักบินอวกาศ
ไบโคนัวร์เป็นที่เดียวในโลกตอนนี้
ที่สามารถปล่อยจรวดที่มีมนุษย์บังคับได้
นักบินอวกาศอเมริกันและรัสเซียนั่งข้างกัน
...และสมาชิกลูกเรือควบคุมระบบโคจรจาก สหรัฐอเมริกาคนที่สี่
ช่วยส่งเสิมขีดความสามารถด้าน การวิจัยทางวิทยาศาสตร์
และสมรรถภาพการปฏิบัติงานต่างๆ บนยานด้วย
คำถามของทุกคนออกแนววิทยาศาสตร์ และเต็มไปด้วยเรื่องทางเทคนิค
ผมเริ่มรู้สึกว่ามันเกินความเข้าใจผม
แต่จู่ๆ ก็มีไมโครโฟนยื่นมาให้ และผมก็ถอยหลังกลับไม่ทันซะแล้ว
...งานที่เราต้องทำให้สำเร็จตามเป้าหมาย ทางวิทยาศาสตร์ ให้ดีกว่าที่เราสามารถทำได้
หวัดดีครับ ผมชื่อเดวิด ผมมาจากนิวซีแลนด์
ผมขอโทษนะครับ ขอให้เพื่อนผม ตอบคำถามนี้จบก่อนได้ไหม
- ขอโทษครับ - ขอบคุณครับ
พูดได้ว่าเป็นจังหวะที่ไม่เหมาะเจาะเท่าไหร่ ในสายงานสื่อสารมวลชนของผม
ผมจะใช้เวลาให้มากเท่าที่จะทำได้เพื่อภารกิจนี้ แค่...
ผ่อนคลายแล้วมองกลับมาที่โลก
หวัดดี ผมเอง ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ ผมกังวลว่าผมจะทำพัง ขอโทษ
พูดตรงๆ คืออวกาศค่อนข้าง เป็นเรื่องพิศวงสำหรับผม
ผมสงสัยว่าคุณคิดว่าอะไรคือจุดประสงค์หลัก ของการเดินทางไปอวกาศ
พวกเราก็ออกไปอวกาศกันมาสักพักแล้ว ก็น่าตื่นเต้นดี
ผมเห็นจรวด มันมหัศจรรย์มาก...
แต่เราทำไปทำไม
ขอบคุณสำหรับคำถามครับ คำถามลึกซึ้ง
หนังเกี่ยวกับอวกาศที่ผมชอบคือเรื่อง อพอลโล 13
ทอม แฮงค์สรับบทนำในเรื่องนั้น
เล่นเป็นนักบินอวกาศ
เขาถูกถามคำถามคล้ายกับคำถามของคุณ
ทำไมเรายังคงสานต่อโครงการ ทั้งที่เราพิชิตดวงจันทร์ได้ก่อนคนอื่นไปแล้ว
คำตอบสุดยิ่งใหญ่ของเขาคือ
ลองจินตนาการดูว่าถ้าคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
เดินทางกลับมาจากโลกใหม่แต่ไม่มีใคร ย้อนกลับไปเพื่อตามรอยเท้าเขาเลย
นี่เป็นแรงบันดาลใจที่มากพอสำหรับผม
พวกเขาชนะใจผมเลย!
คำถามผมอาจฟังดูซื่อๆ แต่พวกเขามองว่าลึกซึ้ง
เรายังได้เห็นนักบินอวกาศบอกลา ครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย
การได้เห็นพวกเขาในชุดนักบินอวกาศ เป็นครั้งแรก
ห่างออกไปแค่ไม่กี่เมตร
ทำให้ผมตระหนักว่าพวกเขา ช่างกล้าหาญ
และเป็นวีรบุรุษที่แท้จริง
โดยเฉพาะในสายตาลูกๆ ของเขา
ตอนที่พวกเขาบอกลาผ่านกระจก
มันน่ารักทีเดียว ครอบครัวมาส่งพร้อมหน้า
สวยงาม
ผมคิดว่าคุณต้องเป็นสุดยอดคน
ถึงจะได้เข้าไปอยู่ในจรวดโบราณ
ที่มีเชื้อเพลิงหนักหลายล้านปอนด์ ลุกไหม้อยู่ใต้ที่นั่งคุณ
ห้านาทีก่อนถึงเวลาปล่อยจรวด กรุณาตอบด้วย ฐานไบโคนัวร์
แม้ว่าเราจะอยู่ห่างจากจรวดถึง หนึ่งกิโลเมตร
แต่ก็รู้สึกว่ายังใกล้จนน่ากลัว
ความตึงเครียดแผ่ซ่าน
ไบโคนัวร์...พร้อมในอีกหนึ่งนาที
ทุกอย่างในห้องนักบินเรียบร้อยดี พวกเขาพร้อมแล้ว
เริ่มระบบรักษาความดันอากาศในถังเชื้อเพลิง
ระบบไฟฟ้าภายใน
การปล่อยจรวดช่างยิ่งใหญ่
และเสียงดังสนั่นเข้าไปถึงกระดูก
รู้สึกเหมือนประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต
ผมไม่เคยได้ยินเสียงอะไรแบบนี้ มาก่อนในชีวิต
พระเจ้า มันเล็กลงไวมาก
ผมมาที่นี่เพื่ออยากดูว่าอะไรคือสเน่ห์
ของสถานที่ลึกลับและต้องห้ามแห่งนี้
ตอนนี้...ผมว่าผมรู้แล้ว
เหลือเชื่อ
ดีกว่าที่ผมคาดคิดไว้ซะอีก
ผมกลัวว่ามันจะระเบิด
ดีใจที่สุดท้ายไม่มีใครตาย
- ครับ - ทุกคนรอด
อยู่ในอวกาศ ในวงโคจร
เอาเลยนะ
ทีแรกผมไม่เข้าใจเต็มร้อยว่าทำไม คุณถึงยอมเดินทางมาดูจรวด
แต่ผมว่าผมเข้าใจแล้วล่ะ
- ดื่ม - ดื่ม
จุดแวะสุดท้ายของผมต้องขับรถสี่ชั่วโมง แล้วต่อเครื่องบินสองเที่ยว
สู่เติร์กเมนิสถาน
อดีตประเทศปกครองของโซเวียตแห่งนี้ มีชื่อกระฉ่อน
ถึงระบอบปกครองกดขี่และโดดเดี่ยวที่สุด แห่งหนึ่งของโลก
สูสีกับเกาหลีเหนือ
เป็นประเทศที่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอก
นักข่าวจากต่างประเทศก็ไม่เป็นที่ต้อนรับ
แต่ผมวางแผนทริปนี้ให้ถูกจังหวะ
กับที่ประเทศนี้กำลังเป็นเจ้าภาพกีฬา โดยสภาโอลิมปิคแห่งเอเชีย
มหกรรมกีฬาศิลปะการต่อสู้และกีฬาในร่ม ของภูมิภาคเอเชีย
ทางเดียวที่จะเข้าไปในประเทศปิดนี้ได้
คือผมต้องแกล้งเป็นนักข่าวกีฬาจากนิวซีแลนด์
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ขอต้อนรับสู่ท่าอากาศยานนานาชาติแอชกาบัต
ผมอยากเห็นว่ามีอะไร อยู่ในอาณาจักรสันโดษแห่งนี้
และผมเข้าใจว่ามันยาก ผมรู้
แต่ผมยื่นสมัครขอสัมภาษณ์ประธานาธิบดี
เมืองแอชกาบัตถูกขนานนามว่าเป็นลาสเวกัส ผสมกับเกาหลีเหนือ
และในทางสถาปัตยกรรม มันก็ดูเหมือนไม่น้อย
แต่มีบางอย่างที่แปลกประหลาดเป็นพิเศษ
เมืองนี้กำลังเป็นเจ้าภาพมหกรรมกีฬาครั้งใหญ่
แต่มองไปทางไหนก็ว่างเปล่า
แม้แต่หมู่บ้านนักกีฬาอันหรูหรา ก็เงียบเหมือนเมืองผีสิง
ยกเว้นแต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และเจ้าหน้าที่ในชุดสูทดำ
ที่ดูเหมือนกำลังจับตาดูการมาถึงของเรา
ผมเริ่มวิตกกังวลนิดหน่อย ตอนมาถึงโรงแรม
กดคลิ๊ก...เปิดไมโครโฟน
คลิ๊กอีกทีคือปิด
ที่จริงมัน มันแบบว่า... ใช่ คลิ๊กทีนึงเปิด...
และคลิ๊กอีกทีปิด
พิลึกโคตร!
และความวิตกกังวลของผมก็ไม่เกินไป เมื่อคุณอยู่ในประเทศที่ท่านผู้นำ
อย่างประธานาธิบดี เกอร์บันกูลี เบอร์ดีมูฮาเมดอฟ
ชายผู้มากความสามารถ อดีตทันตแพทย์ผันตัวเป็นเผด็จการ
ควบคุมสื่อและภาพลักษณ์ตนเอง อย่างใกล้ชิด
ไม่ว่าจะเป็นการแสดงให้กองทัพเห็นว่า เขาใช้มีดเก่งแค่ไหน
หรือแสดงความรักต่อสัตว์
เขายังเป็นนักดนตรีที่ประพันธ์และแสดง ผลงานเพลงตัวเอง
เขาเดี่ยวกีต้าร์ได้สุดยอด
ดีงามเสียจนสายตามนุษย์ธรรมดาไม่ควรได้เห็น
แต่เขาไม่ปลื้มคำวิจารณ์
ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา คนที่แสดงความคิดเห็น ออกมาดังๆ แม้แต่นักข่าว
ถูกจับเข้าตาราง ลงโทษและบ้างก็ว่าถูกทรมาน
ท่านประธานาธิบดีเป็นคนน่ากลัว แต่รวมๆ แล้วมีสเน่ห์
เขาน่าหวาดผวา
แต่ผมก็หวังว่าเขาจะไปร่วมงานแข่งกีฬา
ไกด์รัสเซียของผมชื่อว่า เอซิซ ตามมาด้วย เพื่อช่วยผมเข้าใจสถานที่แห่งนี้
เขาเคยมาที่นี่
ถ้าเราถ่ายและผมอยากจะ...
คุยกับใครสักคนตามท้องถนน หรืออะไรแบบนั้น
แล้วถ้าผมพูดอะไรพาดพิงระบอบปกครอง หรือรัฐบาล
อย่าพูดจะดีกว่า ถ้าคุณพูดอะไรพาดพิง
มันอาจสร้างปัญหาให้คนที่อยู่กับคุณตรงนั้น...
- ตอนนั้น - ...ชาวบ้าน ใช่ ตอนนั้น
ผมอ่านเจอว่าห้องพักและโทรศัพท์อาจถูกดักฟัง
ผม...ยังเจอ...
เจอคำเตือนเรื่องเดียวกัน ความวิตกกังวลผมทวีขึ้น
หวังว่าคืนนี้ผมจะไม่ละเมอพูดอะไร ที่ทำให้ท่านประธานาธิบดีไม่พอใจ
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตัดสินใจทำบางอย่าง ที่ไม่เคยทำมาก่อน
กวาดห้องหาเครื่องดักฟัง
เทคนิคผมได้แรงบันดาลใจ มาจากหนังสายลับห่วยๆ ที่เคยดู
ผมรักประธานาธิบดีแห่งเติร์กเมนิสถานเป็นพิเศษ
เขารูปหล่อมาก
แทบจะรอเจอท่านประธานาธิบดี ที่พิธีเปิดการแข่งขันไม่ไหว แถมเตียงนุ่มสบายชะมัด
ผมรื้อทั่วทั้งห้อง แต่ไม่มีเครื่องดักฟัง...
เท่าที่หาดูนะ
ดีที่รู้
ผมเป็นสายลับที่ไม่เอาไหน
จึงได้เวลาที่ต้องกลับไปเป็นนักข่าวกีฬา แล้วออกไปเสี่ยงภัยแล้ว
อาคารพวกนี้ถูกสร้างขึ้น เพื่อการแข่งขันโดยเฉพาะ
ราคาเหนาะๆ ห้าพันล้านเหรียญ
ซึ่งเหลือเชื่อที่แพงกว่า โอลิมปิคที่ริโอเดอจาเนโรเสียอีก
เมืองริโอมีนักท่องเที่ยวกว่า 400,000 คน ที่มาร่วมงานกีฬา
แต่คนละเรื่องกับที่นี่เลย
เกือบทั้งเมืองว่างเปล่า
รู้สึกเหมือนผมเป็นแขกต่างชาติ เพียงคนเดียวที่นี่
มวยปล้ำ
เพราะเกมการแข่งขันเริ่มไปก่อนหน้าพิธีเปิด
ผมกังวลว่านักข่าวคนอื่นๆ
จะจับได้ว่าผมไม่มีความรู้อะไรเลย เรื่องกีฬามวยปล้ำเข็มขัดดั้งเดิม
ผมต้องไม่สติแตก
ไม่มีสื่อมวลชนที่นี่เลย
เมื่อไม่มีสื่อมวลชน ผมก็สงสัยว่าจะมีผู้เข้าชม โผล่มาสักกี่คน
พวกเขาบอกว่าคาดว่าจะมีถึง 100,000 คน
แล้วพวกเขาก็ลดจำนวนลง เหลือสัก 30,000 คน
รู้สึกเหมือนพวกเขาเติมอัฒจันทร์ให้เต็ม... ด้วยการเกณฑ์นักเรียน
พวกเขาล้วน...ใส่ยูนิฟอร์มเหมือนกัน
ผมยังเห็นผู้หญิงหลายคนในกลุ่มคนดูด้วย
เห็นได้ชัดว่ามวยปล้ำเข็มขัดมีฐานแฟนคลับ ผู้หญิงที่แข็งแรงน่าดู
ในเติร์กเมนิสถาน
หรืออาจมีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
รักษาความปลอดภัย
ผมตัดสินใจออกจากแอชกาบัต ไปให้พ้นจากระบบรักษาความปลอดภัยอันแน่นหนา
อยากเห็นว่านอกกำแพงเมือง อะไรๆ จะผ่อนคลายกว่านี้หรือเปล่า
และจะมีข้ออ้างอะไรดีไปกว่าแวะที่ จุดหมายปลายทางนักเที่ยวอันโด่งดัง
ประตูแห่งนรกคือหลุมเพลิงอันน่าตื่นตะลึง
เป็นผลจากจากอุบัติเหตุขุดเจาะน้ำมัน ของโซเวียตซึ่งที่จริงควรถูกดับ
โดยการจุดไฟใส่น้ำมันที่รั่ว
แต่ 40 ปีให้หลัง มันยังคงไฟลุกโชน
กลายเป็นว่าเอซิซอยากไปเที่ยวที่นั้น
แถมวางแผนมาดิบดีแม้จะประหลาดหน่อยๆ ว่าเราควรถึงที่นั่นตอนไหน
ุคุณตื่นเต้นไหมที่จะได้ไปที่นั่น
ครับ ผมฝันมาหลายปีแล้วว่า อยากทำอาหารสักอย่างด้วยไฟปีศาจ
ขั้นต่อไปคือ...ทำความฝันให้เป็นจริง
คุณว่าเมนูอะไรที่เราควรทำมากที่สุดที่นั่น
ไข่เจียวไหม
แล้วแต่คุณ
เราไม่มีไข่
แต่เอซิซมีขนมค้างคืน สำหรับการซ้อมทำอาหาร
เอาล่ะมันอยู่ในหลุมไฟแล้ว...
พระเจ้า...
- ดี - ระวังหลุมไฟ
มันไม่ใช่ปลา
วางแล้ว
ผมยกมันได้แค่สักห้าวินาที
แต่ถ้าจะทอดไข่ มันต้องใช้เวลาอย่างน้อย
- สองนาทีเหรอ - ครับ
ไม่รู้สิ
แต่แผนของเราต้องหยุดชะงัก ตอนที่เราขึ้นรถทัวร์
- อาจเป็นปัญหานิดหน่อย - ผมคุยกับผู้จัดการ...
เราได้รับแจ้งว่าประธานาธิบดี สั่งปิดเมืองแอชกาบัตทั้งเมือง
จากพื้นที่อื่นของประเทศ
นักข่าวถูกห้ามไม่ให้ออกไปไหน
เพื่อเป็นการปลอบใจ เจ้าหน้าที่เสนอ จะพาเราทัวร์เมืองชั้นใน
เป็นโอกาสที่จะเห็นอนุสรณ์สถานและรูปปั้น อันทรงคุณค่าของประธานาธิบดี
คุณถ่ายวิดีโอได้ แต่...
- อย่าถ่ายผม - อย่าถ่ายติดคุณเหรอ
อย่าติดผม
ปรากฎว่าเราไม่ได้รับอนุญาต ให้ถ่ายชาวบ้าน
รวมถึงคนขับรถด้วย
คุณถ่ายวิดีโอสถานที่ต่างๆ ได้ ตึกพวกนี้น่าประทับใจมาก
ตึกใหม่ๆ ทุกตึกเราสร้างด้วยหินอ่อนสีขาว
- หินอ่อนสีขาวเหรอ - ครับ
พอๆ กับความชื่นชอบหินอ่อนสีขาว เป็นการส่วนตัวของเขา
ท่านประธานาธิบดียังมีความหลงใหลแบบเด็กๆ ที่จะสะสมสถิติโลกในกินเนสบุ๊ค
จึงไม่น่าแปลกใจที่เมืองแอชกาบัต เป็นเจ้าของสถิติ
เมืองที่มีอาคารสร้างด้วยหินอ่อนสีขาว หนาแน่นที่สุด
- นั่นตึกสถานีโทรทัศน์ - ตึกสถานีโทรทัศน์เหรอ
มันมีสถิติกินเนสบุ๊คด้วยนะ
ตึกนี่ได้รับการบันทึกว่าเป็น
"สิ่งก่อสร้างทางสถาปัตยกรรมรูปดวงดาว ที่ใหญ่ที่สุดในโลก"
ตลกชะมัด มันคืออะไร
เหมือนลอนดอนอาย ของเราเรียกว่า...เติร์กเมนอาย
อีกครั้ง บันทึกกินเนสบุ๊คสำหรับสถิติ ที่ถูกโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนว่า
"ชิงช้าสวรรค์ในร่มที่ใหญ่ที่สุดในโลก"
สิ่งเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อประชาชน ที่อาศัยที่นี่หรือเปล่า
- นี่คือ... - ทำไมมันถึง... โอ้ พระเจ้า
คือว่า จำเป็นต้องสร้างอะไรพวกนี้ด้วยเหรอ
แบบว่าทุ่มเงินลงไปไม่อั้นเลยใช่ไหม
มันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ
ใช่ ทุกอย่างคืออำนาจ จริงไหม
น้ำพุในทะเลทราย อาจแสดงถึงอำนาจและความมั่งคั่ง
แต่ไม่มีอะไรยืนยันได้ดีกว่าการที่ประธานาธิบดี ตั้งรูปปั้นทองคำยักษ์
ของตัวเขาเองกำลังขี่ม้าอยู่บนยอดอะไรสักอย่าง ที่เหมือนภูเขาน้ำแข็ง
ผมหมายถึงมันเยอะที่จะรับได้หมด ว่าไหม เข้าใจไหมครับ ไม่มีใครที่นี่เลย
ว่างเปล่า แบบว่าสิ่งเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมา แต่ไม่มีใครชื่นชมมัน
ผมมาที่นี่เพื่อเยี่ยมชมอาณาจักรอันแสนสันโดษ
และผมก็ถูกจองจำอยู่ในเมืองหินอ่อน อันแสนว่างเปล่า
คืนนี้เป็นพิธีเปิดมหกรรมกีฬา
และเป็นโอกาสที่ผมจะได้เห็นผู้ชาย คนที่สร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาสักที
แต่เมื่อกลับถึงโรงแรม ทุกอย่างเลวร้ายมาก
เจ็บชิบหายเลย
ผมพิงกระจกในห้องแล้วมันดันแตก
บาดฝ่ามือเป็นแผลยาวสี่นิ้ว
เจ็บโคตรๆ
เลือดทะลักออกจากฝ่ามือ และผมทรมานมาก
แล้วผมก็ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล โดยได้เอซิซคอยเป็นล่ามแปล
โอกาสเดียวที่ผมจะได้เห็นประธานาธิบดีตัวเป็นๆ
แต่ดันต้องมาโรงพยาบาล
และสถานการณ์ก็ยิ่งไปกันใหญ่
ผมคิดว่าผมจะถูกฉีดยาชา
แต่พวกเขาฉีดเคตามีนหรือยาเคให้ผม
เป็นยากล่อมประสาทและยาเสพติดตามปาร์ตี้
จากนั้นพวกเขาก็ปล่อยตัวผม
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
ผมรู้สึก...รู้สึกดี
ผมหายเจ็บ...แต่กลายเป็นเคลิ้มแทน
พิธีเปิดจะเริ่มในอีกหกนาที
มันอาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะเข้าร่วมพิธีเปิด และได้เห็นประธานาธิบดีตัวเป็นๆ
ถ้าผมหาทางเข้าไปได้นะ
ทางนี้เหรอครับ ขอบคุณครับ
ผมมาทันเวลาประธานาธิบดี กล่าวสุนทรพจน์พอดี
เขาอยู่นั่นไง...ตัวจริงเสียงจริง
ประธานาธิบดีเกอร์บันกูลี เบอร์ดีมูฮาเมดอฟ
ชายผู้บัญชาการทุกอย่างเหล่านี้
มิตรที่รัก
ผมขอประกาศเปิดการแข่งขันกีฬาศิลปะป้องกันตัว และกีฬาในร่มแห่งเอเชียครั้งที่ห้า...เริ่มได้!
พิธีเปิดการแข่งขันอลังการเกินไปมาก
และเซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์
แพงกว่าพิธีเปิดโอลิมปิคที่เมืองริโอเสียอีก
ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะยาเค กำลังออกฤทธิ์หรือเปล่า
แต่นี่มัน...บ้าสุดกู่
เกินเรื่องสุดๆ
และหลังจากสามชั่วโมง...
ใช่ครับ สามชั่วโมง...
เราก็มาถึงฉากจบ
พิธีจุดคบเพลิงสุดอลังการบนหลังม้า
ไปเลยเจ้าม้า
ขึ้นไปข้างบนนั่นเลย
หายนะโดยแท้
พระเจ้า ม้ามันไม่ยอมขึ้น
ผมทนดูไม่ได้ แย่จริง
ผมห่วงอนาคตเจ้าม้าเสียจริง
แล้วก็คนขี่ด้วย
โอ้ พระเจ้า!
เสียเวลานานมาก
และพวกเขาก็จุดไฟโดยไม่ต้องใช้ม้า
ขอบคุณพระเจ้า
การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
แต่ผมผิดหวังอย่างมาก
สำหรับผม เงินพวกนี้สามารถสร้างสิ่งที่ดีกว่า ได้อีกห้าล้านอย่าง
หรือใช้เพื่อประชาชน 40,000 คน ที่นั่งอยู่ในสนาม
ผมต้องรีบจบทริปนี้
แล้วออกจากแอชกาบัตวันรุ่งขึ้น เพราะต้องไปรักษามือ
ผมยอมทิ้งความหวังที่จะได้สัมภาษณ์ หรือแม้แต่พบท่านประธานาธิบดี
แต่การเที่ยวสั้นๆ ของผม
ในประเทศลึกลับ แปลกประหลาด และหลงใหลชิงช้าสวรรค์ในร่ม
สร้างความประทับใจให้ผมจริงๆ
และอีกไม่กี่วันต่อไป เอซิซส่งวิดีโอมาให้ผม
เขาลักลอบออกนอกเมือง เพื่อไปที่ประตูแห่งนรก
เพื่อทอดไข่ให้ได้
ผมคิดว่าผมโชคดีที่ได้มาเยือน
และยังสามารถออกมาได้
ผมเรียนรู้ว่าบางครั้งความรื่นรมย์โดยแท้ ของการเที่ยวสายมืดคือการตระหนักรู้ง่ายๆ ว่า
การได้กลับบ้านมันรู้สึกดีแค่ไหน