ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
ผมเป็นนักข่าวจากนิวซีแลนด์
และผมมักถูกด้านประหลาดของชีวิตดึงดูดเสมอ
ฉะนั้นผมเลยตัดสินใจ ออกสำรวจการท่องเที่ยวสายมืด
ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ที่ผู้คนเลือกเที่ยว
ในสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับ ความตายและหายนะ
ทริปครั้งนี้พาผมมาที่อเมริกา
ผมได้เยี่ยมชมจุดหมายปลายทาง ของนักเที่ยวสายมืดถึงสามที่
ในนิวออร์ลีนส์ ผมปลอมตัวออกตามล่า หาแวมไพร์ตัวจริง
ขอพูดกับคุณตรงๆ ได้ไหม
ผมมองพวกคุณแล้วคิดว่า คุณมาที่นี่เพื่อเป็นอาหาร
และผมค้นพบโศกนาฎกรรมระดับชาติ ที่กลายมาเป็นที่ท่องเที่ยวในเท็กซัส
เธอจะมีเศษกระดูกติดที่ผม
เนื้อเยื่อสมองกระจายไปทั่วรถ
ในเมืองมิลวอกี้ ผมเดินทาง กับนักเที่ยวสายมืด
เพื่อตามรอยฆาตกรต่อเนื่องชื่อ เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์
ถ้าคุณเอาศพมาให้ผมแล้วบอกว่า "นายต้องหั่นศพนี้
แล้วกำจัดซากมันซะ" ผมคงไม่รู้จะเริ่มยังไง
ผมชื่อเดวิด เฟอร์ริเออร์ และทริปครั้งนี้เพี้ยนกว่าที่ผมคิดไว้เยอะ
สหรัฐอเมริกา
ผมอยู่ในสหรัฐอเมริกา จุดแวะแรกคือแถบมิดเวสต์
ในเมืองที่มีชื่อว่ามิลวอกี้...
ที่ขึ้นชื่อเรื่องเบียร์และชีส และฆาตกรต่อเนื่อง
เดี๋ยวนี้ผมมักตื่นตาตื่นใจ เรื่องฆาตกรต่อเนื่อง
ยิ่งโหดเลือดสาดยิ่งดี
แต่ตอนนี้ผมกำลังเดินทางไปเจอคนๆ หนึ่ง ที่หลงใหลเรื่องฆาตกรต่อเนื่องกว่าผมเสียอีก
เธอประกาศว่าตัวเองเป็นนักเที่ยวสายมืด
และเธออนุญาตให้ผม ร่วมทัวร์สยองไปกับเธอด้วย
ทัวร์มนุษย์กินคนแห่งครีมซิตี้ เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์
เช้านี้ ตำรวจวิสคอนซิน กำลังสืบสวน
การค้นพบอันสยดสยองในอพาร์ทเมนต์ ในเมืองมิลวอกี้
ชิ้นส่วนมากมายซึ่งน่าจะเป็น ศพมนุษย์ถึง 15 ร่าง
รวมถึงศีรษะคนสามศีรษะ แช่ไว้ในตู้เย็น
ผมมาที่นี่เพื่อแวะรับนาตาลี เธอเป็นแฟนพันธุ์แท้ดาห์เมอร์
เธอฝันมาตลอดว่าจะได้ไปเมืองมิลวอกี้
- หวัดดี นาตาลี - สบายดีไหม
ยินดีที่ได้เจอคุณครับ
- ยินดีเช่นกันค่ะ - คุณไม่เคยมาที่นี่ใช่ไหม
- ไม่ ไม่ ไม่เคยค่ะ - น่าตลกชะมัด!
เพราะคุณชอบดาห์เมอร์มาก แต่กลับไม่เคยมาเมืองนี้
ผมแค่สงสัยว่าใครจะโผล่มากันนะ เขาจะเป็นยังไง
- ฉันก็ว่าคุณน่าจะใช่ ค่ะ - ผมมองหาคนใส่เสื้อยืดสีดำ
คุณใส่เสื้อยืดสีดำ ดำล้วน ทุกอย่างเลย
แต่มันคือมอร์ริสซีย์ เขาเป็นมังสวิรัติ เขา...
งั้นคุณก็สนใจอะไรเยอะเลยสิ หมายถึงคุณเป็นนักเที่ยวสายมืด
ค่ะ ส่วนใหญ่ก็เที่ยวจากที่บ้าน เพราะฉันชอบอ่านหนังสือ
คุณรู้เรื่องคดีดาห์เมอร์ครั้งแรกเมื่อไหร่ครับ
คุณว่ามันเริ่มครอบงำสมองคุณตั้งแต่เมื่อไหร่
คือฉันสิบขวบตอนที่มันเกิดขึ้น และ...
ที่จริงมันก็ไม่ชัดเจนเเท่าไหร่ ตอนคุณสิบขวบ คุณไม่...
คุณไม่เข้าใจหรอกว่าอะไรคือลัทธิกินคน
เท่าที่เห็น นาตาลีก็ดูปกติดี
แต่ผมยังสงสัยว่าอะไร ทำให้เธอหลงใหลเรื่องนี้
- ห้องแอร์บีเอ็นบีสวยจัง - โอ้ เยี่ยม!
เรื่องของดาห์เมอร์ แง่ความสยองเลือดสาดแบบไหน...
- ที่ดึงดูดคนให้สนใจเขานัก - มันไม่เคยมีคดีไหนเหมือนคดีเขามาก่อน
มันมีการผ่าสมอง
พยายามเปลี่ยนคนให้เป็นผีดิบ หรือมนุษย์กินคน
ทั้งหมดรวมอยู่ในคนๆ เดียว และเขาไม่ใช่คนซาดิสต์ เขาแค่...
ยังพอมีความเมตตากับเหยื่อ ด้วยการวางยาและบีบคอเหยื่อจนตาย
ถ้าคุณจะว่าอย่างงั้น ก่อนที่ แบบว่า เขาจะควักอวัยวะออกมา
ครับ เขาเหมือนมีมุมดีเล็กๆ ถ้าคุณจะว่าอย่างงั้น คุณจะว่าอย่างงั้นก็ได้
- ก่อนเขาจะเจาะสมองเหยื่อ! - ความเมตตาเล็กๆ น้อยๆ ใช่
เพราะเขาอยู่ที่นั้นกับเครื่องในไส้พุง และกองเลือด
แล้วเขาก็หั่นศพเหยื่อ เขาไม่น่าจะ...
- โหดเหี้ยมมากไปกว่านั้นได้แล้ว - เขาเริ่มฆ่าคนตามถนน
แล้วค่อยๆ เริ่มฆ่าแบบชำแหละศพ ผ่าสมองควักไส้
นาตาลีรู้เรื่องดาห์เมอร์เป็นอย่างดี แต่ความหลงใหลของเธอยังไม่จบแค่นั้น
เธอสะสมอะไรก็ตามที่แปลกประหลาด และเธอมีบางอย่างจะอวดผมด้วย
นี่ใครครับ
ฮวน ดีเอโก้ ชายชาวอเมริกาใต้
ผมจับได้ไหม ผมไม่เคยจับหัว...
กระโหลกคนจริงๆ มาก่อน รู้สึกเหมือนเจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์อาจจะ...
- มีของแบบนี้เยอะเลย - เขามีหัวกระโหลกเยอะเลยค่ะ
เขาจะทุบมันจนป่น แล้วกำจัดมันทิ้งซะ
ที่จริงเขาเก็บไว้บ้างสองสามหัวสำหรับแท่นบูชา ที่เขาประกอบขึ้นในอพาร์ทเมนต์เขา
คุณเคยคิดไหมว่าคุณสองคน มีอะไรที่คล้ายหรือสัมพันธ์กัน
ไม่ ไม่เคย! นี่มัน...
แค่ฉันเป็นคนประหลาด
ผมเพิ่งเจอนาตาลีแท้ๆ แต่เธอเอางานสะสมหัวกะโหลกมาโชว์ผมแล้ว
ผมแค่ทึ่งที่คุณได้รับอนุญาต ให้เดินทางไปไหนมาไหน
พร้อมของพวกนี้ในกระเป๋า แต่ที่นี่อเมริกา ถูกไหม เรื่องเพี้ยนกว่านี้ก็เกิดขึ้นบ่อย
เกิดขึ้นบ่อยค่ะ
ผมปล่อยให้นาตาลีเก็บหัวกะโหลก ส่วนผมลงไปที่เช็คเกอร์สบาร์
มันเป็นศูนย์กลางธุรกิจทัวร์ตามรอยดาห์เมอร์
ตั้งขึ้นเพื่อคนประเภทผม
ผมมาที่นี่เพื่อพบกับเบลล่ากับมิเชล ผู้ดำเนินกิจการทัวร์มนุษย์กินคนครีมซิติี
- เราชอบผู้ชายเลวๆ ผู้หญิงชอบผู้ชายเลว - แน่นอนว่าพวกฆาตกรต่อเนื่อง...
- เป็นคนเลว - ตามนิยาม ผู้ชายเลว
ใช่ พวกคนเลว ฉันสนใจเรื่องวิญญาณ และความตายมากๆ
- เป็นอะไรที่... - คุณชอบความตายเหรอ
- ฉันสนใจความตาย - ก็เลยชอบเจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์
- ค่ะ - ผู้ซึ่งทำให้คนอื่นตายเยอะมาก
เขาทำคนตายเยอะมากก็จริง แต่เขาเป็นเหมือนส่วนผสมที่หายาก
ส่วนผสมของปัญหาหลายอย่างที่ฉันว่า ทำให้เขากลายเป็นสิ่งที่เขาเป็น
เพราะงั้นฉันเลยมีความเข้าอกเข้าใจพอสมควร
- และเห็นใจเขาด้วย - นั่นล่ะคือสิ่งที่ผมไม่ค่อยเข้าใจ
เพราะผมเข้าใจว่าเราเห็นใจเขาได้ในจุดหนึ่ง
แต่ในขณะเดียวเดียว เขาได้ทำ...
ในสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้อย่างที่สุด
เขาไม่ได้สนุกกับการฆ่าคนสักนิด เขาแค่ต้องการใครสักคนข้างๆ เขา
และไม่อยากต้องดูแลพวกเขา
ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่ทุกคนพอจะเชื่อมโยงได้ สักทางหนึ่ง
ทุกคนต่างต้องการใครสักคน ไม่มีใครรัก... ไม่มีใครรักที่จะอยู่ลำพังหรอก
ผมยังไม่เข้าใจว่าทำไม ผู้หญิงหลายคนถึงหลงใหลในตัวดาห์เมอร์
ฆาตกรต่อเนื่องเกย์
ผมเจอนาตาลีอีกครั้ง เธอดูตื่นเต้นกับทัวร์คืนนี้มาก
น่าตลกที่ความกระตือรือร้นของคุณ มันติดคนอื่นด้วย
ฉันรู้สึกแปลกที่รู้สึกกระตือรือร้นเรื่องนี้ แน่นอนว่า...
ไม่มีใครอยากให้ใครโดนฆ่า และไม่มีใครควรแฮปปี้กับเรื่องแบบนี้
มันน่าสนใจที่จะรอดูว่าใครจะโผล่มาบ้าง
ฉันได้ยินว่ามีปาร์ตี้สละโสด ซึ่งมันวิเศษมาก
ยี่สิบ...
และห้า
ผมเอาสายรัดข้อมือให้ครับ
เอาล่ะ! ทุกท่านที่มาทัวร์มนุษย์กินคนครีมซิตี้คืนนี้
กรุณาช่วยไปรวมกันที่ซอยด้านนอก
เอาล่ะเราจะเริ่มทัวร์กันเลยไหม
นาตาลีพูดถูกเรื่องปาร์ตี้สละโสด
ทัวร์เต็มไปด้วยสาววัยสามสิบกว่าๆ
บางทีอาจเหมือนไกด์ของเรา
ที่พวกเธอปลื้มเจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์อยู่ในใจเงียบๆ พ่อหนุ่มสุดเลว
ผมตื่นเต้นที่ในที่สุดก็จะได้ตอบสนอง ความสงสัยใคร่รู้ของตัวเอง
ที่จะรู้รายละเอียด แบบที่ช่วยเห็นภาพชัดเจน
อีกวิธีที่เขาใช้
คือเราพยายามสร้างทาสเซ็กส์ ที่ปราศจากความต้องการทางเพศ
พูดไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่ได้
แต่เขาก็ยังอยากให้พวกนั้นมีชีวิตอยู่ ฉะนั้น เพื่อการนี้
เขาเลยตัดสินใจเจาะกะโหลกเหยื่อ ลึกประมาณสามเซนติเมตร
ขั้นแรกเขาราดน้ำเดือด
จากนั้นก็ใช้น้ำยาและสารกำจัดคราบหลายชนิด ผมตั้งใจฟังข้อมูลอันน่าขยะแขยง และไม่ใช่ผมเพียงคนเดียว
เขาเป็นคนน่าสนใจมาก จริงๆ เพราะเขาแตกต่างไปจากคนทั่วไป
ฉันว่าผู้หญิงก็อยากแก้ไขคนอื่นเหมือนกัน ฉันไม่คิดว่ามันจะ...
- เกี่ยวกับสภาพจิตใจ - ฉันรู้ คือมันก็จริง ฉันหมายถึง...
ใช่
คุณจะแก้ไขเขายังไง คุณคิดว่าจะมีวิธีการอะไรบ้าง
กอดกันนิดหน่อย
- เจาะสมองนิดหน่อย - ใช่
กอดได้ แต่อย่าใกล้ชิดเกินไป
ทัวร์พาเรามาที่คลับ 219 ที่ซึ่งดาห์เมอร์ แวะรับเหยื่อหลายราย
แล้วอะไรๆ ก็เริ่มประหลาดขึ้นเรื่อยๆ
ใครก็ตามที่อยู่กับเราตอนนี้ ช่วยขยับแท่งโลหะไขว้กันได้ไหม
แสดงว่ามี
ทีนี้คุณช่วยขยับโลหะกลับที่เดิมได้ไหม
ถ้าคุณรู้สึกพลังอ่อนล้า คุณใช้พลังของฉันได้ถ้าจำเป็น
ถ้าตอนนี้เรากำลังคุยกับ เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์
คุณช่วยขยับโลหะให้ไขว้กันได้ไหม
ใครมีคำถามอะไรถามคุณดาห์เมอร์ไหมคะ
ผมไม่เชื่อเขาหรอกนะนาตาลี
- คุณเชื่อเหรอ - ไม่ค่ะ ไม่เลย
มุกตื้นมากๆ
- ทำผมรำคาญ - น่ารำคาญ
- คุณรำคาญเหรอ - ฉันก็รำคาญ
ฉันไม่มีความอดทนกับไสยศาสตร์พรรค์นั้น ขอบคุณ
- ไสยหรือเหลวไหลกันแน่ - ไสยเหลวไหล
เรียกอย่างงั้นก็ดีเหมือนกันนะ
ผมคิดไม่ออกเลยว่า ครอบครัวเหยื่อจะรู้สึกยังไง
ถ้ารู้ว่าทัวร์นี้พยายาม เรียกวิญญาณเจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์
เมืองมิลวอกี้
ดราม่าชีวิตจริงวันนี้ในศาลเมืองมิลวอกี้
ฆาตกรต่อเนื่อง เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์ ถูกพิพากษาจำคุกตลอดชีวิต 15 กระทง
ไม่รอลงอาญา
นาตาลีกับผมสนใจว่าอะไรดลใจ ให้ดาห์เมอร์ก่อเหตุ
แต่แท่งโลหะขยับได้ คงไม่ช่วยไขข้อสงสัยเรา
ก่อนผมออกจากมิลวอกี้ ผมรู้สึกคงน่าเสียดายถ้าไม่ลองขุดคุ้ยอีกนิด
เพื่อให้เข้าใจอะไรๆ ให้ลึกซึ้ง
ดาห์เมอร์เหมือนผื่นคัน ที่ผมต้องเกา
ผมเคยนัดหมายเจอกับเวนดี้ แพตทริคคัส
ทนายจำเลยผู้แก้ต่างให้ดาห์เมอร์ในศาล
- สวัสดีครับเวนดี้ - สวัสดีค่ะ
- คือเรามาเมืองนี้เรื่องดาห์เมอร์ - ค่ะ
ผมหมายถึงผมสงสัยเลยมาเจอคุณ เพราะเราได้เจอ
คนเยอะมากที่แค่ฟังต่อๆ กันมา แต่คุณอยู่ที่นั้นตั้งแต่เริ่มต้น
ฉันใช้เวลากับเขานานมาก ฉันหมายถึงฉันเจอเขาทุกวันเลยค่ะ
แต่ฉันก็ถามเค้าตรงๆ ฉันพูดว่า "จริงไหมที่...
คุณกินชิ้นส่วนอวัยวะเหยื่อ" และเขาตอบว่าจริง
ฉันเลยถามว่าเขาเตรียมการยังไง...
แล้วเขาก็...
เขาบอกว่าเขาไปซื้อ เครื่องทุบเนื้อมาจากห้างเซียร์ แล้วก็...
เขาก็เอาเนื้อไปปรุงเหมือนที่คุณปรุงสเต็ก
และวันหนึ่งฉันยื่นกระดาษให้เขา เขาวาดรูปให้ฉัน
เป็นภาพแท่นบูชา
ฉันเห็นภาพนั้นเป็นพันๆ ครั้ง นั้นแท่นบูชาเหรอคะ
ค่ะ แล้วเขาก็เซ็นชื่อด้านล่าง พร้อมลงวันที่
ให้ตายสิ!
อ๋อ คือเขากำลังเตรียมจะทำแบบว่า...
เขาทำแล้ว เขาเก็บร่างเหยื่อสองคนเอาไว้
เขาชอบส่วนมือเป็นพิเศษ
เขาเก็บชิ้นส่วนมือหลายครั้ง แล้วก็อวัยวะเพศด้วย
แล้วเขาก็มีโคมไฟ มีลูกโลกพวกนี้
ซึ่งจะต่อขึ้นไปบนหัวกะโหลกที่เขาเก็บไว้
เหมือนเพิ่มแสงสว่างให้มัน
แล้วเขาก็จะนั่งบนเก้าอี้
เก้าอี้กำมะหยี่สีดำ
มันจะเป็นแท่นบูชาส่วนตัว สำหรับเขา
มันประหลาดมาก เพราะมันเหมือนภาพเขียนของเด็ก
แต่ดันกลายเป็นอะไรที่เหลือเชื่อมากๆ
หมายถึงมันเหมือนซีรี่ย์เรื่องทรู ดีเทคทีฟ อะไรประมาณนั้น ว่าไหม
ใช่ค่ะ
- แต่สุดโต่งกว่า - เกินไปเยอะค่ะ
น่าสยดสยองเมื่อคิดว่าดาห์เมอร์วาดรูปนี้ แล้วเซนชื่อกำกับ
แต่แล้วเวนดี้ก็ทำให้เราประหลาดใจ
เทปสัมภาษณ์ระหว่างเธอกับดาห์เมอร์
งั้นนี่ก็เป็นคนแรกของเขา...
เทปที่เขาพูดถึงเหยื่อรายแรกในมิลวอกี้
ค่ะ
คุณบอกฉันว่าแรงจูงใจที่คุณทำลงไป
คือคุณต้องการให้พวกเขาอยู่กับคุณ
หรือมันเป็นสิ่งที่ทำให้คุณ มีอารมณ์เร้าทางเพศด้วยคะ
ครับ ใช่
หมายถึงตอนที่คุณบีบคอเขาเหรอคะ
ไม่ใช่ตอนนั้น แต่หลังจากนั้น
การได้ฟังเสียงดาห์เมอร์บรรยายรายละเอียด อันน่าสยองทำผมขนลุกเกรียว
นาตาลีดูเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์
- คุณไม่แข็งตัวเหรอคะ - ไม่
แค่ได้รู้ว่าเขาอยู่กับผม...
ว่าเขายังอยู่ตรงนั้น
เขาอาจเป็นแค่ร่างไร้ชีวิต แต่...
คุณละเมิดทางเพศกับร่างของเขา หลังจากบีบคอเขาหรือเปล่าคะ
นึกก่อนนะ
รู้สึกยังไงบ้าง นาตาลี
มันแบบว่า...เวนดี้เจ๋งดี มันสุดยอดไปเลย เธอ...
รอบรู้และดูน่าเชื่อถือเป็นการเป็นงาน และ...
อธิบายชัดเจนดีว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
การได้เห็นกระดาษที่เธอมี รูปวาดแท่นบูชาที่เขาสร้าง
ฉันละสายตาไม่ได้เลย คุณก็ด้วย ฉันบอกได้เลย
- ใช่ - คิดถึงภาพนั้น
- มันน่าค้นหา - จริงด้วย
แค่ภาพวาดลายเส้นธรรมดา
ในฐานะคนที่ไม่เคยฆ่าใครหรือ สร้างห้องเก็บรางวัลที่เต็มไปด้วยกะโหลกคน
มันน่าตื่นตาตื่นใจที่ได้เข้าไปในจิตใจของคน ที่เคยทำเรื่องแบบนั้น
ผมว่านี่เป็นสาเหตุที่คนอย่างผมกับนาตาลี ถึงหลงใหลอะไรแบบนี้
เหมือนการเที่ยวพักร้อนแบบพิลึก ปล่อยใจหลุดลอยจากโลกความจริง
แล้วค่อยกลับสู่ความมีตัวตนที่แสนธรรมดาน่าเบื่อ
ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่และไม่ต้องมีศพนอนเน่า อยู่ในอ่างอาบน้ำ
ผมคิดเสมอว่าทำไมมนุษย์ถึงอยากรู้ เรื่องราวน่าสะอิดสะเอียนแบบนี้
คุณแค่หลงใหลไปกับมัน
ถึงแม้เวลาเดียวกันนั้นคุณอาจคิดว่า "โอ้ พระเจ้า โหดร้ายจังเลย
โรคจิต ไหนเล่าต่อซิ!" งั้น...
- ใช่ เล่าเรื่องอะไรที่สยดสยองอีกสิ - ใช่
คุณอาจประณามก่นด่า แต่เวลาเดียวกันนั้น คุณก็อยากฟังอีก
อยากเห็นอีก
ใช่ นั่นแหละผมว่า พวกเราโรคจิตทั้งคู่นาตาลี ผมว่างั้นนะ
เราแค่ไม่รู้ตัวเองจนกระทั่งตอนนี้
ผมเดินทางลงใต้อีกกว่าหนึ่งพันไมล์ ไปยังจุดหมายปลายทางสายมืดถัดไป
เมืองดัลลัส รัฐเท็กซัส
ดัลลัส
สถานที่เกิดเหตุที่ประธานาธิบดีเคเนดี้ ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1963
มองไปรอบๆ จะเห็นได้ชัดว่า การเสียชีวิตของ เจเอฟเค
ถูกเอามาแปลงเป็นเม็ดเงิน เป็นธุรกิจที่เฟื่องฟู
หน้าต่างบานที่สองจากบนสุดน่ะพวก มองหากล่องสีขาว
หน้าต่างบานที่สองจากบนสุดพวก
- มีการตีกันตรงนี้บ่อยๆ - ตีกันงั้นเหรอ
เรื่องอะไร
เรื่องแบ่งเขต คนเราหวงอาณาเขตตัวดแง
เราก็เลยตีกันเรื่องแย่งอาณาเขต
- ผมต้องจ่ายเงินให้คุณใช่ไหมเนี่ย - ใช่
- เอาเงินจริงเหรอ เท่าไหร่ - สี่สิบเหรียญ
ผมมีแค่...ผมให้คุณได้แค่...
ยี่สิบ ยี่สิบพอไหม
ผมต้องการเข้าใจให้ถ่องแท้ว่า การเสียชีวิตอันน่าสยอง
จะกลายเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวได้ยังไง
ดังนั้นผมเลยร่วมขบวนทัวร์เจเอฟเคสองทัวร์ ซึ่งใหญ่ที่สุดในเมือง
ผมสงสัยใคร่รู้ว่าใครจัดทัวร์นี้ แล้วเขาจะเล่าเรื่องราวพวกนี้ยังไง
ทัวร์แรกสัญญากับผมว่าจะเจาะลึกทุกแง่มุม และจะเล่าทุกรายละเอียด
- โรบิน - สวัสดีครับ!
- ผมชื่อเดวิด - เดวิด ผมโรบิน
- ยินดีที่ได้เจอครับ - ดีใจที่เจอครับ
ไม่มีทางหาคุณไม่เจอ
- คุณเด่นมาก - มีอะไร...
มีอะไรที่ทำให้ผมโดดเด่นงั้นเหรอ คงไม่ใช่หน้าผม
ผมรู้คุณมาที่นี่...
- เพื่อมาดูรถคันนั้น - อ่อ ไม่มีพลาดอยู่แล้วครับ!
งั้นเหรอ แม้แต่คนรุ่นคุณผมก็ประทับใจนะ เดวิด!
โรบินเรียกตัวเองว่านักประวัติศาสตร์
เขาอุทิศระยะเวลา 40 ปีของชีวิต เพื่อค้นคว้าเรื่องการลอบสังหารเจเอฟเค
และเขารู้ลึกรู้จริงในทุกรายละเอียด ที่แวดล้อมเหตุการณ์วันนั้น
เอาล่ะเดวิด ถ้าคุณอยากนั่งในรถ ตรงที่ประธานาธิบดีนั่ง
- เดวิด พร้อมไหม - พร้อมแล้ว
งั้นขับรถเล่นกัน
สิ่งที่ลูกค้าผมอยากทำ
คือเที่ยวตามรอยเส้นทางรถยนต์ ของประธานาธิบดีเจเอฟเค
ตอนนี้เราอยู่ในเส้นทางนั้นแล้ว ที่เรากำลังคุยกันอยู่
คือเส้นทางนี้วันนั้น 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963
ประธานาธิบดีอเมริกา ประธานาธิบดีคนที่ 35 จอห์น เอฟ เคเนดี้
ถูกสังหารอย่างโหดร้าย ท่ามกลางสายตาสาธารณะชน
ตรงนี้คือจุดเกิดเหตุ
สถานที่ที่เรื่องราวเกิดขึ้น
กากบาทนั้นแทนจุดที่ประธานาธิบดี มีปฏิกิริยาเมื่อถูกกระสุนนัดแรก
ห้าจุดเก้าวินาทีต่อมา
ศีรษะประธานาธิบดีกระจายตรงนี้
มองดูรั้วไม้นั่นสิ
มีนักฆ่ามืออาชีพอยู่หลังรั้วนั้น เดวิด
ยังมีทีมแม่นปืนบนตึกดัล-เท็กซ์วันนั้นด้วย
ต่างรอประธานาธิบดี
โรบินเชื่อสนิทใจว่ามีคนหลายกลุ่ม วางแผนสังหารประธานาธิบดี
ออฟฟิศของซาพรูเดอร์อยู่ในตึกตรงนั้น เลขที่ 501 เอล์มเพลส
แล้วก็สิ่งหนึ่งที่คุณควรรู้ เกี่ยวกับหนังซาพรูเดอร์คือ...
ผมชอบโรบินจริงๆ
แต่ผมรู้สึกเหมือนติดอยู่ในรถ กับลุงนิสัยแปลกของผม
และสำหรับคนที่เรียกตัวเองว่านักประวัติศาสตร์
นี่อาจฟังดูคล้ายเป็นการสมคบคิด มากกว่าที่ผมคาดเดาไว้อีก
แต่เขาไม่ได้อยู่บนชั้นหก ตรงหน้าต่างบานมุมพร้อมปืนไรเฟิล
แม้ว่าจะมีบางคนอยู่ที่หน้าต่างบานนั้น ตอนนั้นพร้อมปืนไรเฟิล
คุณจำข้อมูลพวกนี้หมดได้ยังไงกัน
มันฝังอยู่ในหัว ไม่มีหยุด
รู้อะไรไหมเดวิด วันก่อนผมเพิ่งพูด
ผมอยู่กับคู่รักจากบริสเบน เก้าชั่วโมง
- ผมพูดไม่หยุดเลยเก้าชั่วโมง - คุณก็เลยเริ่มธุรกิจทัวร์งั้นเหรอ
เพราะครอบครัวคุณฟังคุณพูดจนเบื่อ
ใช่ ผมต้องการกลุ่มคนฟังใหม่ๆ
โรบินลงจากรถ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาช้าลง
โอเค ทุกคน ตามให้ทัน
- พระเจ้า คุณไวจัง เราเร่งเท้าตาม - เร็วเข้า!
ในปี ค.ศ. 1964 ฤดูใบไม้ผลิปี 64 นะเดวิด
สมาชิกคณะกรรมการวอร์เรนเดินทางมาดัลลัส
เพราะอยากจะเข้าไปดูที่หน้าต่างบานนั้น เพราะไม่ว่าใครก็ตามที่ยิงมาจากหน้าต่างนั่น
เขามองไม่เห็นประธานาธิบดี
- มีรถมา - โอเคน่ะ
ประธานาธิบดี ตอนที่ท่าน...ไปเลย!
ตอนคุณอยู่บนเส้นทางแกะรอยนักฆ่า มันอันตรายนะ
ผมพอรู้ ผมพอรู้ มันทำคุณตื่นเต้น
เดวิด แม้ว่าผมทำแบบนี้มาเยอะ...
เหตุการณ์พวกนั้นยังทำผมเดือดอยู่ตลอด ผมแบบว่า...ผมค่อนข้างหงุดหงิด
ประธานาธิบดีถูกสังหารต่อหน้าสาธารณะ อย่างโหดร้ายตรงนี้...
เพราะว่าเขาถอนกำลังออกจากเวียดนาม
โรบินเป็นผู้รักชาติด้วยหัวใจ
แต่เขาเชื่อสนิทใจว่าทางการสืบสวนผิดพลาด
และทัวร์นี้เป็นวิธีการที่เขาจะแก้ไขมันให้ถูกต้อง
เขาบอกว่าเจเอฟเคถูกฆ่า โดยกลุ่มพันธมิตรที่มุ่งร้าย
ระหว่างซีไอเอกับมาเฟีย ซึ่งเกี่ยวพันกับมือปืนจำนวนมาก
จนถึงตอนนี้ โรบินพาผมทัวร์กว่าสี่ชั่วโมงแล้ว
และผมเกรงว่าเขาพยายาม ทำลายสถิติเก้าชั่วโมงอยู่
...แล้วมันก็ทะลุผ่าน กะโหลกด้านหลังของเขา ศีรษะท่านประธานาธิบดีกระจุย
- หนึ่งในสามของสมองหายไปเลย - คุณมีคนฟังเพิ่มแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไขว้เขวอยู่บ่อยๆ
เขาทำได้หลายอย่าง
เช่นการลอบสังหารทางการเมือง ล้มล้างรัฐบาล
ผมเริ่มรู้สึกว่าโรบินไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเงิน
เขาแค่ต้องการเผยแพร่ความจริง ให้ใครก็ตามที่อยากฟัง
มีนักแม่นปืนซ่อนอยู่หลังรั้วไม้นี้ เธออยู่นี่นะ
โรบินอยากเริ่มทัวร์ต่อ
แต่ผมชักจะสายสำหรับประสบการณ์เจเอฟเค ทัวร์ต่อไปแล้ว
ผมเลยฉวยโอกาสแยกตัวออกมาเงียบๆ
แต่มีอุปสรรคเล็กน้อย
ผมติดอยู่ตรงกลางระหว่าง ทัวร์ไม่สิ้นสุดของโรบิน
ขอรหัสด้วยครับ
ต่อมาก็หนึ่งร้อยห้าเหรียญ...
ผมเดินทางต่อไปอีกฝั่งของเมืองที่หม่นกว่า เพื่อพบกับริคาร์โด
เขาเป็นที่รู้จักเรื่องทัวร์ที่ฉับไวกว่า
อาจเป็นเพราะเขาเล่าเหตุการณ์
เวอร์ชั่นสั้นกระชับว่าใครฆ่าประธานาธิบดี
ผมสงสัยว่าเขามีมุมมองเรื่องนั้นอย่างไร
เรื่องเจ๋งเกี่ยวกับรูปเคเนดี้รูปนี้คือ
เรามีเหตุผลที่เอาเขามาอยู่ตรงนี้
เพื่อที่คุณจะได้ถ่ายเซลฟี่ได้
มีรถลินคอล์น คอนติเนนทัล มีรถครูซเซอร์ส แล้วก็มีรถบัส
อ่อครับผม โรบินเก็บ... ทำไมมีรถโรบินตรงนั้นด้วย
อ่อ รถเค้า เราเก็บไว้ที่นี่ เราดูแลรถเค้าน่ะ
ครับ
ถ้าเกิดอะไรขึ้น เราต้องทำความสะอาดมัน
ผมนึกว่าเขาเป็นคู่แข่งธุรกิจซะอีก
ไม่ ไม่ ไม่เลยครับ ไม่ เขาเป็นเพื่อนที่ดี
คุณคิดยังไงเรื่องทัวร์ของเขา เขานำทัวร์ไม่เหมือนคุณ
เขานำทัวร์แตกต่างจากเรา ใช่ครับ
เรายึดแผนทัวร์หกชั่วโมงของเขา แล้วเอามาแตกเป็น 15 นาที
- งั้นก็ไม่เหมือนทัวร์เจ็ดชั่วโมงแบบโรบิน - ไม่ ไม่ นั่นมันออกสำรวจเลยนะเพื่อน
จุดเด่นของรถบัสคือ เป็นรถทัวร์วีอาร์คันใหม่ที่เรามี
- วีอาร์เหรอ - อะไรนะ
- ความจริงเสมือนน่ะเหรอ - นั่นแหละพวก
คุณเอาวีอาร์มาใช้เหรอ
มันเป็นวิธีนำชมเมืองที่แปลกนะครับ
เพราะนี่มันเกี่ยวกับเหตุลอบสังหารคนๆ หนึ่ง
คือผมก็ว่ามันแปลก
บางทีผมคิดว่า "พวก ฉันหาเงิน จากการลอบสังหารเคเนดี้"
นึกออกไหม แต่ผมก็เล่าเรื่อง ผ่านมุมมองประวัติศาสตร์
ริคาร์โดทำให้ประวัติศาสตร์กลับมามีชีวิต ด้วยเทคโนโลยี...
แต่ผมสงสัยว่ามันอาจเข้ามาบดบัง ข้อมูลข้อเท็จจริงหรือเปล่า
นานๆ ครั้งคุณอาจเจอคนที่คิดว่า มันเป็นเรื่องไร้รสนิยม
แต่มันก็หนึ่งในล้าน
และถ้าคุณไม่ทำ คนอื่นก็จะทำ และเข้ามาเติมช่องธุรกิจอยู่ดี
- เติมช่องธุรกิจ อาจใช่ - ครับ
- ผมไม่รู้ว่าเขาจะใช้วีอาร์ไหม - ยังไม่มีใครทำขนาดนี้
ไม่ ไม่มีใครลองทำขนาดนี้ ไม่
ผมประทับใจกับวิธีการหลายอย่าง ที่เขาหาเงินได้จากเหตุสังหาร
วันนี้เขาอยากถ่ายทำฉากวีอาร์ใหม่ เกี่ยวกับลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
เขาคือชายที่หน่วยสืบสวนทางการบอกว่า เป็นผู้เหนียวไก
และหลังจากนั้นหลบหนีไปอยู่ ที่บ้านโรงแรมเล็กๆ ชานเมือง
สบายดีไหมที่รัก
แพตโตที่นี่และเคยเจอออสวอลด์ ตอนเธออายุ 11 ปี
ขอต้อนรับสู่ปี 1963
- ในนี้ดูเหลือเชื่อมาก - ขอบคุณค่ะ
นี่คือเหมือนสมัยก่อนเหรอครับ
ค่ะ นี่คือตกแต่งเหมือนบ้านหลังนั้น
สมัยปี 1963 ในวันเกิดเหตุลอบสังหาร
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรในบ้านหลังนี้ ว่าแล้วริคาร์โดเลยอาสาเติมเรื่องราวให้เต็ม
เขาเห็นตัวเองประมาณว่าเป็นโอลิเวอร์ สโตน
รู้ไหมว่าเขาสุขุมมาก คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
ฉากวันนี้
ออสวอลด์ต้องเข้ามาหยิบปื้น ที่เขาจะใช้ฆ่าตำรวจ
- แพต ผมขยับรูปคุณ - โอเค
เริ่มกันเลย เอาล่ะ ถ่ายละนะ
แอ็คชั่น
มองรอบๆ ใช่ อย่างงั้น อย่างงั้นแหละ
เอาปืนวางที่เดิม
แม้จะมีผู้กำกับฝีมือดีคุมบังเหียน
ตัวละครออสวอลด์ของริคาร์โดก็ดูเหมือน จะกดดันจนเล่นไม่ได้ เอาล่ะ ต้องถ่ายใหม่ มันไม่เข้าไปใน... ผมเอาปืนเหน็บไม่ได้
- เราต้องเริ่มใหม่ - ได้
- ไม่เป็นไร - เกือบแล้ว
ทีนี้อย่าลืม...
ไคล์ คนที่เล่นเป็นออสวอลด์ ถ้าเป็นลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ตัวจริง
เขาเพิ่งสังหารประธานาธิบดีเคเนดี้ ไปเมื่อ 45 นาทีก่อน
ดังนั้นเขากำลังรู้สึกอะไร กำลังทำอะไรกันแน่
- เครียด - ใช่เลยครับ
- เขาอยู่ข้างนอก - ผมว่าคุณจับจุดถูก
- คุณว่ายังไงบ้าง - เขาหันหลังให้กล้อง
แล้ววางปืนลง
ทุกคนจะได้เห็นว่าเขาซ่อนปืนไว้
ฉันว่ามันใช้ได้อยู่นะ
- คุณต้องคิดมันขึ้นมาเอง - ค่ะ
ใช่ สิทธิเชิงความคิดสร้างสรรค์
โอเค
ผมรู้สึกว่ามุมมองเชิงสร้างสรรค์ของริคาร์โด ที่มีต่อประวัติศาสตร์
จะเข้ามามีผลกระทบต่อข้อเท็จจริง อยากรู้จังว่าโรบินจะคิดเห็นยังไง
ดังนั้นผมเลยจัดการนัดเจอกับเขา หลังเขาเสร็จจากอีกงาน
เมื่อไม่ต้องวุ่นเรื่องประธานาธิบดีที่ตายในอดีต เขาก็วุ่นอยู่กับคนที่ตายไปแล้วจริง
ดูสิเรามีอะไรบ้าง เรามีสน เรามีโอ๊ก เรามีเมเปิล
เรามีมะฮอกกานี
เรามีเชอร์รี่ เรามีไม้หลายพันธุ์
โรบินหยุดตัวเองไม่ได้ ทันใดนั้นรู้สึกเหมือนกำลังทัวร์อยู่
...ทำจากไม้
แล้วเราก็มาจบที่ห้องนี้
ไม่ว่าคุณจะพูดเรื่องอะไรอยู่ก็ตาม ผมรู้สึกว่ากลายเป็นผู้ชำนาญไปแล้ว
ประวัติศาสตร์หัวข้ออะไรก็แล้วแต่ กอล์ฟ
เบสบอล ฟุตยอล กีฬาต่างๆ ที่เราเล่นในอเมริกา
ประวัติศาสตร์กอล์ฟสำคัญกับผมมาก
แน่นอนว่าคุณรู้ว่า กอล์ฟเกิดขึ้นในสก๊อตแลนด์
คุณออกนอกเรื่องอีกแล้ว
- อะไรนะ - ออกนอกประเด็น
คุณพูดถึงอะไรสักอย่าง แล้วคุณก็...เล่าไปเรื่อยไม่หยุด
- ไม่ธรรมดาจริงๆ - คือ เดวิด จะให้ผมพูดยังไง
คุณเป็นแบบนี้มาตลอด ตั้งแต่เด็กเลยหรือเปล่า
ใช่ แก้ไม่หายแล้ว เดวิด
ครอบครัวผมบางคนพยายามรักษาผม
คุณทำบางอย่างที่ผมสังเกต ซึ่งเป็นเทคนิคที่ดีทีเดียว
ตอนที่คุณพูดชื่อคน ที่คุณกำลังเรื่องให้ฟังในประโยคด้วย
มันทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็นที่ต้องการ นี่หรือเปล่าที่คุณทำมาตลอด
- ผมเรียนรู้มาจากพ่อผม - ครับ เคล็ดลับจากพ่อ
ไม่มีเสียงอะไรหวานหูไปกว่า การได้ยินเสียงชื่อตัวเองหรอกครับ
มันเวิร์ค มันได้ผลจริงๆ
เชื่อหรือไม่ว่าหลายครั้งผมชอบอยู่เงียบๆ
- ผมรู้ว่าคุณไม่เชื่อ - ผมไม่เชื่อหรอก
บางทีอีกหน่อยผมอาจทำให้คุณเชื่อได้
แต่ เอาเถอะ...
เราไปเจอภรรยาคุณกันดีไหม
ผมว่ามันคงจะวิเศษไปเลย
ที่นี่คือ...
โรบินค่อนข้างภูมิใจที่บ้านของเขาตกแต่ง ให้เหมือนกับทำเนียบขาว
และผมก็สงสัยว่าใครกันนะที่เป็น แจ็คกี้ที่เคียงคู่กับเจเอฟเคคนนี้
ใครที่จะใช้ชีวิตอยู่กับ วิกิพีเดียพูดได้เดินได้คนนี้
คุณคิดยังไงเรื่องที่เขา...
ฉันว่าความสนใจในรายละเอียด และการเล่าเรื่องของเขาและ...
มันทำฉันบ้า
- จริงเหรอ - จริงค่ะ
คุณอยากให้เธอตอบแบบนั้น
แค่บอกข้อมูลพื้นฐานก็พอ แล้วเดินหน้าไปต่อ
แต่เขาก็จะวกกลับมาที่รายละเอียด จุกจิกเล็กๆ น้อยๆ
- คุณอยากเดินดูห้องอื่นๆ ไหม - อ่อครับ เราไปเดินดูรอบๆ กัน
นี่คือโอกาสที่ผมจะดูว่าโรบินคิดยังไง กับริคาร์โด
ริคาร์โดกับผม ไม่ค่อยมีอะไรคล้ายกัน
รวมถึงเรื่องการลอบสังหารเคเนดี้ด้วย
เพราะเขาไม่รู้อะไรเลยสักนิด เกี่ยวกับเหตุลอบสังหารเคเนดี้
ผมเคยพูดใส่หน้าเขามาแล้ว
นี่ขวานผ่าซากเกินไปไหม สำหรับผู้ชมทั่วโลกครับ
- ผมว่าผู้ชมรับได้ - แต่...
มันมีตลาดสำหรับริคาร์โด ริคาร์โดเป็นนักธุรกิจที่เก่งมาก
เขารู้วิธีการทำให้ลูกค้าสนุก
สำหรับริคาร์โด ความบันเทิงเป็นสิ่งสำคัญ
เราสองคนเป็นพันธมิตรที่ไม่ลงรอยกัน
ฉันไม่เคยเจอริคาร์โด
แต่ฉันว่าความแตกต่างระหว่าง ริคาร์โดกับโรบินคือ
โรบินเป็นนักประวัติศาสตร์ ส่วนริคาร์โดเป็นกับดักนักท่องเที่ยว
- พวกคุณพร้อมไหม - พร้อม!
ไม่ได้ยินเสียงคนด้านหลังเลยพวก!
พวกคุณพร้อมไหม
ไปกันเลย! บูบาโนสกีส์!
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี โปรดมองไปทางขวา
เรามีคุณนายเคเนดี้มาร่วมทัวร์กับเราด้วย
พอๆ กับประสบการณ์ทัวร์วีอาร์ของเขา ทัวร์กลางคืนของริคาร์โดมันประหลาดหน่อยๆ
เป็นทัวร์ตามรอยเส้นทางสุดท้ายของเจเอฟเค ในรถกอล์ฟที่ตกแต่งแบบเท็กซัส
สมบูรณ์แบบด้วยระบบเครื่องเสียงอึกทึก
ริคาร์โดทำทุกอย่างเพื่อเพิ่มมูลค่า
- ขอฟังเสียง "เอเมน" หน่อยได้ไหม - เอเมน!
นั่นแหละที่ผมพูดถึง คุณนายแจ็คกี้ ลงมานี่หน่อยครับ
เขาจ่ายค่าตัวนักแสดงให้แต่งตัว เป็นภรรยาของเจเอฟเค
และในเมืองนี้ ไม่ว่าจะมีรสนิยมหรือไม่ก็ตาม...
เธอเป็นแม่เหล็กดีงคนมาถ่ายรูป
คืนนี้แจ็คกี้ดูเซื่องซึมไปหน่อย แต่...
เธอกลับร่าเริงแจ่มใสตอนถ่ายรูป
ใช่ คือว่าแจ็คกี้ เธอเพิ่งสูญเสียสามี
- เธอก็เลยต้องเล่นให้สมบทบาท - หลอกกันเล่นหรือเปล่า เธอต้องทำ
เมื่อสวมหมวกนั่นเมื่อไหร่ เธอก็ไม่ควรแม้แต่จะยิ้ม
- จริง - มันอยู่ในสัญญา
ตอนเราไปถึง ดีลีย์พลาซ่า
ริคาร์โดลดเสียงเพลงลง และเริ่มเล่าเรื่องดราม่าจริงจัง
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963
ถนนเส้นนั้นที่อยู่ด้านหลังเรา
คือเส้นทางที่ประธานาธิบดีเคเนดี้ เดินทางมาวันนั้น
แต่มีบางคนรออยู่ที่ชั้นหกของตึกตรงนั้น
และชายคนนั้นชื่อว่าลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
ความจริงสำคัญกับคุณแค่ไหน
ผมว่าผมเน้นไปทางความบันเทิงมากกว่าน่ะครับ
คนบางคนแค่ต้องการที่จะ...
คุณมาเที่ยวเมืองใหม่ คุณก็อยากมีช่วงเวลาดีๆ
นั่นแหละเรา เข้าใจที่พูดไหมครับ เรารู้ว่าจะมีช่วงเวลาดีๆ ยังไง
และผมจะพูดเกินจริงไปบ้างบางส่วน...
แต่เรื่องราวหลักเราก็ยังคงไว้
ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์อยู่บนชั้นหก ของตึกคลังหนังสือโรงเรียนเท็กซัส
เขาเล็งอาวุธลงมาและนัดแรกก็ยิงมาตรงนี้
มันจะพลาดเป้าประธานาธิบดี
แต่นัดที่สองจะยิงโดนเขา ตรงจุดกากบาทนี้พอดี
และคุณนายเคเนดี้ก็ตัวเปื้อนเลือด โดยอัตโนมัติเลยครับ
เธอจะมีเศษกระดูกติดที่ผม
เนื้อเยื่อสมองกระจายไปทั่วรถ
เธอเพิ่งเห็นสามีหัวกระจุยอยู่ข้างๆ เธอ
เป็นการจบทัวร์ที่เกินกว่าจะบรรยาย และทุกคนก็ดูหมดความสนใจ
แต่แน่นอนว่าเป็นอะไรที่น่าจดจำ
และบางทีอาจจะดีที่คนเรา ควรตกใจซะบ้าง
พวกเขาจะได้ไม่ลืมอดีต
เหตุผลเดียวที่เธอไม่อยากขยับก็เพราะ เธอหวาดกลัวว่า
สมองสามีเธอจะไหลออกมาอีก
ถ้าคิดจะเที่ยวแบบสายมืด ไม่มีอะไรเป็นสิ่งต้องห้ามที่พูดไม่ได้
และทัวร์เจเอฟเคของเราก็จบลงแล้วครับ แต่นแต๊น!
และคนก็ชอบแบบนั้น
ห้าร้อยไมล์ไปทางตะวันออก ทางใต้ตอนล่าง
จุดแวะสุดท้ายอยู่ที่นิวออร์ลีนส์ หรือชื่อเล่นว่า บิ๊กอีซี่
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาที่นี่เพราะแจ๊ส หรือมาเต้นบนถนนเบอร์บอน
แต่คุณสามารถหาทัวร์แวมไพร์ได้ทุกหัวมุมถนน
ในขณะที่หลายทัวร์เป็นแค่การแสดง
ผมได้ยินมาว่าแวมไพร์มีอยู่ที่นี่จริงๆ แวมไพร์ที่กินเลือดมนุษย์เพื่ออยู่รอด
ผมจะปลอมตัวเป็นนักเที่ยวสายมืด
เพื่อตามหาผีดิบดูดเลือด แล้วดูวิธีการล่าเหยื่อของพวกเขา
ผมเจอกับชายคนหนึ่งชื่อมาเว่น เขามีอาชีพทำเขี้ยวขาย
อาชีพที่ไม่ค่อยมีคนทำ จนเขาต้องตั้งชื่ออาชีพของเขาเอง
ผมเริ่มเห็นภาพของ...
ร่างช่างตีเหล็กเป็นเงาดำๆ
กำลังตีอะไรสักอย่าง แล้วร่างนั่นก็เดินมาหาผม
และผมพูดว่า "ช่างตีเหล็ก ช่างตีเหล็ก ช่างตีเหล็ก" แล้วก็พูดว่า "ช่างเขี้ยว"
- มันก็เลย... - คุณก็เลยทำงานนี้
- ช่างเขี้ยวประจำ - ถูกครับ
ทำไมถึงอยากมีเขี้ยวครับ
เพราะฉันรักมันค่ะ ฉันว่ามันเซ็กซี่ดี
- ทุกคนรักแวมไพร์ - ใช่
- คุณเป็นแวมไพร์หรือเปล่า มาเว่น - ผมไม่รู้คุณพูดเรื่องอะไร
เพราะแบบว่าลุคคุณก็พอได้อยู่
อ่อ แล้วนักล่าจะบอกเหยื่อเหรอว่ามันเป็นนักล่า
ตอบได้มีเหตุผล แต่ผมหมายถึง คุณเคยคิดว่าตัวเองเป็นแวมไพร์ไหม
ผมมีเขี้ยวคู่แรก...
ตอนอายุ 21 ปี
และมันเป็นประสบการณ์เปลี่ยนชีวิตเลยล่ะ ผมเริ่มรู้สึกถึงความรู้สึกใหม่ๆ และอยากศึกษามันให้มากขึ้น
ผมว่ามันไม่มีทางที่ผิดหรือถูกที่จะเป็นแวมไพร์
มันเป็นเรื่องส่วนตัวมากของแต่ละคน
งั้นก็เหมือนฉากละคร เหมือนเป็นชาวกอธ
- หรือเด็กอินดี้ - ไม่ มันไม่เหมือนชาวกอธ
ถ่ายใกล้อีกรูป
อีกนิด...เรียบร้อยแล้ว
รักเลยค่ะ ขอบคุณ ขอบคุณ
- ไม่มีปัญหา - รักเลย
หนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญ แพงกว่าหนีบยึดฟันเสียอีก
แต่ถ้าการปลูกเขี้ยวจะช่วยให้ผม เข้ากับโลกประหลาดนี้ได้ล่ะก็
ผมก็พร้อมจะลองสักตั้ง
- พร้อมจะเห็นผลงานครั้งสำคัญหรือยัง - ครับ อยากเห็นแล้ว
โอเค ลองดูเลย
โอ้ เยี่ยมไปเลย
เอาล่ะมาเว่นเชื่อมั่นในตัวผม
เขาบอกว่าผมควรเจอคู่รักที่เพิ่งเข้าพิธีแต่งงาน อลังการแบบแวมไพร์
ที่ผมตื่นเต้นก็คือข้อมูลที่ว่าพวกเขา ดื่มเลือดมนุษย์ด้วย
ข้าสาบานว่าจะแบ่งปันทุกอย่างของข้า กับเจ้าในชาตินี้
และทุกๆ ชาติสืบไป
โลแกนกับเดลีย์ยอมให้ผมเจอ พวกเขาพา "ผู้บริจาค" มาด้วย
ผมดีใจมาก
ผมจะได้เห็นการกัดคอ และดูดเลือดอย่างหิวกระหาย
ขอพูดกับคุณตรงๆ ได้ไหม
ผมมองพวกคุณแล้วคิดว่า คุณมาที่นี่เพื่อเป็นอาหาร
ไม่ค่ะ แค่ฉันคนเดียว
- ก็จริง - มันคือว่า...
คุณก็เลยมีความสัมพันธ์แบบนี้
สำหรับผมพวกคุณมีความยั่วเย้าทางเพศ
- ขอบคุณ! - ตลอดเวลาเลย
ครับ แบบว่าแม้แต่หน้าอกคุณก็แทบ ทะลักออกมาแล้ว
- ดูสวยจะตาย - รู้ไหม จริงๆ ฉันไม่...
เธอควบคุมมันไม่ค่อยได้ซะส่วนใหญ่
มันเหมือนป้อนอาหารและมีเซ็กส์ พร้อมกันเหรอครับ
ฉันป้อนสิ่งกระตุ้นทางเพศ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันทำ
ในสถานการณ์แบบนี้ มันเหมือนการมีเซ็กส์ แบบสามคนหรือเปล่า
- บางครั้ง - งั้นก็แบบมีอะไร...
- บางครั้ง - ประมาณนั้น... โอเค
ผมรู้สึกว่าผมอยากเห็นกระบวนการ
หมายถึงมันจะเหมาะสมไหม
ถ้าพวกเขาไม่ว่าอะไร ฉันก็ไม่ว่าอะไร
ผมจะเจาะเล็กๆ ตรงนี้...
และอีกจุดข้างๆ เพื่อที่มันจะได้เปิด
ผมมักให้เลือดไหลเป็นหยดช้าๆ ทีละน้อย
กระตุ้นเร้าด้วยภาพ กระตุ้นเร้าทางจิต
ต้องเบามือเสมอ
ผมไม่ค่อยเข้าใจถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
นี่มันรู้สึกเหมือนเซ็กส์มากกว่าการมีชีวิตรอด และก็ไม่เลือดโชกเหมือนที่ผมคาดไว้
ขอบคุณมากจ้ะที่รัก
ในขณะที่ผมดีใจที่พวกเขาให้ผม เข้ามาในโลกส่วนตัว
ผมกลับไม่เชื่อว่าพวกเขาต้องการเลือด ของกันและกันเพื่ออยู่รอด
สำหรับผม นั่นเป็นนิยามของการเป็นแวมไพร์
ผมยังมีความหวังสุดท้ายอีกอย่าง และมันก็อยู่นอกเส้นทางเที่ยว
ผมได้ยินได้ฟังเรื่องบ้านหลังหนึ่ง ในแถบชานเมือง
เป็นบ้านของเหล่าแวมไพร์ตัวจริง
ผมจะได้นั่งแถวหน้า ร่วมพิธีกรรมแวมไพร์
ที่คนจะดื่มเลือดเพื่ออยู่รอดจริงๆ
- ลอรี่ สบายดีไหมครับ - หวัดดีค่ะ
- ผมเดวิด - ยินดีที่ได้เจอค่ะ
แม้จะมีชีวิตอมตะ แต่แวมไพร์ก็ยังฉลองวันเกิด
ค่ะ เรามีวันเกิด คืนนี้เรามีปาร์ตี้วันเกิด
เท่าที่เห็นทุกอย่างก็ดูค่อนข้างปกติ
ผมสงสัยว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อเลือด หรือว่าเพื่อเค้กสักชิ้น
- มีคนอยู่ในนั้น - มีคนทุกที่เลย
- มีห้องน้ำตรงนั้นด้วยนะคะ - ผมเดวิดครับ
- หวัดดี เดวิด - นี่เดวิด
- โดโนแวน - โดโนแวน
- ผมซาร์ - ซาร์ ยินดีที่รู้จักครับซาร์
ยินดีที่รู้จักครับ!
และผมเข้าใจว่าทุกคนที่นี่เป็นแวมไพร์ ถูกต้องไหมครับ - ทุกคนที่เรารู้จัก ใช่ค่ะ - ยอดเลย ยกเว้นเรากับทีมงาน
ใครจะไปรู้
ที่จริงผมเองก็ไม่รู้ ผมอาจเป็นก็ได้ แค่ไม่รู้ตัว
คุณไม่รู้หรอกค่ะ
เราไปทัวร์แวมไพร์มาตอนเรามาที่นี่
แล้วก็เจอแวมไพร์สองสามคน
และดูเหมือนทุกคนแค่แสร้งเล่นละคร ในขณะที่พวกคุณ
ดูเหมือนเป็นของจริง... คุณไม่เหมือนกำลังแอ็คติ้งใส่ผม
ที่นี่เป็นบ้านฉัน คือว่านี่เป็นชีวิตฉัน มันไม่ใช่...
มันไม่ใช่การแสดง นี่คือครอบครัวเรา เป็นครอบครัวของพวกเรา
พวกเขาอาจไม่ได้รับการยอมรับ จากครอบครัวทางสายเลือด
คนเรียกมันว่าครอบครัวที่ถูกเลือก น่ารักสุดๆ เลยว่าไหม!
น่ารักสุดๆ เลย
นี่เป็นปาร์ตี้วันเกิดแวมไพร์ทั่วๆ ไปหรือเปล่าครับ คุณว่าไง
เราชอบหาข้ออ้างมากินกัน
วันหยุดที่ได้มารวมตัวกัน!
ผมรู้สึกคลายเครียดอย่างน่าประหลาดใจ ที่ได้ทำใช้เวลากับแวมไพร์กลุ่มนี้
แต่ผมยังกระหายอยากเห็นใครสักคนดื่มเลือด
ซาร์เริ่มสวดและพ่นแอลกอฮอล์ที่ประตู เพื่อป้องกันวิญญาณร้าย
นี่เป็นไสยเวทย์ของนิวออร์ลีนส์
ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นส่วนหนึ่ง ของวัฒนธรรมแวมไพร์หรือเปล่า
แต่เขายืนกรานว่าต้องทำก่อนกินอาหาร
สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจคือ...
ปิศาจร้ายมันหน้าด้าน
มันไม่ลอบเข้ามาทาง ท่อระบายน้ำเสียหรอก
มันไม่คลานเข้ามาทางหน้าต่าง
แต่มันจะเดินเข้ามาทางประตูเลย
ซาร์เป็นคนเลือกผู้บริจาคสำหรับคืนนี้...
รูมเมทของเขาเอง โดโนแวน
ผมตื่นเต้นกับความคิดนั้น...
แต่ก็ประหม่าแทนโดโนแวน เพราะมันเป็นครั้งแรกของเขา
เขาเป็นผู้บริจาคบริสุทธิ์
ทำไมคุณถึงยอมทำ คือว่านั่นคือคำถามผม
เพราะผมเชื่อเขา และถ้าผมอยู่ในจุดเดียวกันกับเขา
ผมรู้ว่าเขาก็ต้องทำแบบเดียวกันเพื่อผม
- นายถอดเสื้อออกด้วย - คือคุณทั้งคู่...
คุณเป็นเกย์ แต่ไม่ได้คบหากัน นี่มันก็เป็น...
- ไม่ เขาชายแท้ - คุณเป็นชายแท้
ส่วนคุณเป็นเกย์ งั้นการให้อาหารนี่ ก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกันเลย
- กับเรื่องเซ็กส์หรือเพศ - ครับ
ถ้าเขาเดินเข้ามาในบ้านผมเป็นชายแท้ เขาก็เดินจากไปเป็นชายแท้
ผมอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องแวมไพร์ทั้งหมดนี้ มักจบลงด้วยนัยยะทางเพศ
หรือไม่ผมก็คงดูหนังเรื่องทไวไลท์มากเกินไป
แล้วคุณต้องทำแบบนี้บ่อยแค่ไหน
ถ้าหิวสุดๆ ถ้าผมมีความกระหาย ทางจิตวิญญาณขั้นสุด
หกออนซ์
เยอะเหมือนกัน
หรืออาจไม่เยอะ สำหรับผมมันเยอะ เพราะผมไม่มี
ผมไม่ต้องการเลือด มันเลยดูเยอะสำหรับผม
หกออนซ์เท่ากับสามส่วนสี่ถ้วย เผื่อคนที่ไม่ค่อยทำขนมจะงง
ถ้าคุณไม่ทำแบบนี้ จะเกิดอะไรขึ้น
เส้นผมของผมจะหยาบกระด้าง ไร้ชีวิตชีวา ดวงตาจะเป็นต้อขุ่นมัว
เพ่งมองอะไรจะลำบาก
อันนี้น้ำยาฆ่าเชื้อโรค
ผมไม่รู้มาก่อนว่าแวมไพร์เสพติดเรื่อง สุขอนามัยด้วย
เค้นเลือดออกมา
เห็นไหมว่ามันเริ่มจะ...
เลือดออกอีกแล้ว แล้วทีนี้...
- จะรู้สึก หรือจะชิม หรือจะ... - พูดตรงๆ เลยก็...
เมื่อเลือดแตะลิ้นผม มันรู้สึกเหมือน...
ไม่รู้สิ กระแสพลังงาน
ผมก็จะไม่...
ถ้าพูดให้ง่ายที่สุดคือมันเหมือน...
มันเหมือนกับว่า ในที่สุดผมก็มีชีวิต
ชีวิตใหม่อีกครั้ง โอเค
ประหลาดมากเลยว่าไหม
- อะไรเหรอ - หมายถึงเรื่องนี้
หมายถึงเราอยู่ในห้องน้ำเล็กๆ
คุณดูดพลังงานจาก...
เลือดคนอื่น
ยกคำพูดของ...
แองเจลลิก้า ฮูสตันในเรื่อง...
เดอะ อัดดัมส์ แฟมิลี่
"กิจวัตรปกติของแมงมุม คือหายนะของแมลงวัน"
หมอสั่งจ่ายยาวิตามินก่อนคลอดให้ผม
สั่งจ่ายวิตามินบีแบบฉีดเข้าหลัง และหมอสั่งให้...
อยู่ห่างๆ จากอาหารอันนั้น กินได้เฉพาะอันนี้
ดื่มน้ำอันนั้น แต่ไม่ได้ผลสักอย่าง
ดื่มเลือดได้ผลเหรอ
เลือดช่วยผมเพราะผมเป็นแวมไพร์
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ เอ็มเคที่รัก
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู ยู
งานนี้ติดหนึ่งในสิบสุดยอดปาร์ตี้วันเกิด ตลอดกาลของผมเลย
ในที่สุดผมก็ได้เจอแวมไพร์จริงๆ ที่ดื่มเลือดและกินเค้กไอศกรีม
ผมรู้สึกไม่สู้ดีที่เห็นผู้ชายดูดเลือดจากแผ่นหลัง ของโดโนแวน... แต่ผมตัดสินใจแล้วว่าลัทธิแวมไพร์ ไม่เกี่ยวกับเลือดจริงๆ เสียทีเดียว
แต่มันเกี่ยวกับกลุ่มคนนอกที่แสวงหา สังคมของพวกเขา
ผมรอกินไอศกรีมมาตลอดทั้งวัน
การเป็นนักเที่ยวสายมืดเปิดโอกาสให้ผม ได้เข้าสู่โลกที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน
และผมค้นพบว่าแม้แต่ในมุมลี้ลับที่สุด มุมที่ถูกซ่อนเร้น
ยังคงมีซึ่งแสงสว่างเรืองรองให้เห็น