NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Yeni Zelandalı bir haberciyim.
Hayatın garip yönlerine her zaman ilgi duymuşumdur.
O yüzden kara turizmi araştırmaya karar verdim.
Bu, insanların sıradan şeylerden kaçındığı küresel bir akım.
Bunun yerine savaş alanlarında,
felaket bölgelerinde ve diğer tuhaf yerlerde tatil yapıyorlar.
İlgimi çeken şeyler çılgınlık... ...dehşet ve ölüm.
O yüzden, dünyayı dolaşarak
en iyi kara turist deneyimlerini arıyorum.
İlk yolculuğum Latin Amerika'ya.
Çık dışarı!
Mexico City'de, içine ruh kaçan insanlarla yüz yüze geliyorum.
Çok gürültülü, değil mi?
Pablo Escobar'a olabildiğince yaklaşmak ve tetikçisini sorgulamak için
Kolombiya'ya gidiyorum.
Hiç psikoloğa falan gittin mi?
Ya da terapiye girdin mi?
Ve sınırdan Amerika'ya geri girmek için tura katılıyorum.
Zor yoldan.
Cevap ver piç!
Benim adım David Farrier
ve bu yolculuk yüzde 80'den fazla ölüm içeriyor.
LATİN AMERİKA
İlk durağım, Kolombiya'nın Medellín şehri.
Burası, uyuşturucu baronu Pablo Escobar
ve kokain imparatorluğuyla biliniyor.
Pablo'ya benzeyen biri tarafından gezdirildiğim
bir narco fantezi turundayım.
90'lardan kalma devasa bir telsizle şaibeli işler yapıyor.
Dinle, beni tam olarak anlamazsa
annesini öldürürüm.
Sonra da babasını ve büyükannesini.
Büyükannesi ölüyse mezardan çıkarır yine öldürürüm.
Bu, kesinlikle yaptığım en garip taksi yolculuklarından biriydi.
Ve köpeğini öldürürüm.
Köpeği yoksa ona köpek alırım.
Köpeği sevmeye başlayınca onu da öldürürüm.
Narco turizmi, en yeni kara turizm trendlerinden birisi.
Buraya, Pablo'nun küllerinden doğan bu piyasayı araştırmaya
ve onun karanlık geçmişinden kâr eden insanlarla konuşmaya geldim.
Pablo'nun şaibeli kopyası, adını Pablo'dan alan
kötü şöhretli mahallede beni indiriyor.
Bir yamacın kenarındaki Barrio Pablo Escobar,
eğreti bir merdivenler labirentiyle ayakta duruyor.
Kokainin kralını onurlandıran boyalı mabetler her yerde.
Yarattığı tüm kaos düşünülürse
bir nevi yerel bir ünlü olarak görülmesi garip.
Pablo Escobar, kokain ticaretine 1970'lerde girdi.
Ve 80'lerde Kolombiya'yı dünyanın cinayet başkenti hâline getirdi.
Önüne çıkan binlerce insanı katletti.
Kendisi de şiddet dolu bir sona ulaştı.
1993'te, Medellín'deki bir çatıda vuruldu.
Narco turizm macerama başlamadan önce,
Barrio Pablo Escobar'daki insanların
ona neden methiyeler düzdüğünü öğrenmek istiyorum.
Öldür onu Tek Göz!
Öldür oğlum!
En fakir ve suç dolu mahallelerden biri olduğu için
buranın yerlileri sert insanlar olarak biliniyor
ve Pablo'yla ilgili fikri olan insan çok.
Bu bölgede insanlar Pablo Escobar'la ilgili ne düşünüyor?
Buranın kurucusu. Buradaki evlerin çoğunu o yaptırdı.
Ben de o evlerden birinde büyüdüm.
Anneme ve büyükanneme bir ev verdi.
Önceden mezbelede yaşıyorduk.
Onu sevmemem mümkün mü?
Pablo Escobar, onların mahallesinin Robin Hood'u
ama peki ya diğer Medellínliler,
onu kötü adam olarak görenler?
Hükümdarlığı süresince, 1.000'den fazla polis öldürdü.
O günlerde sıcak çatışmanın içinde olan Carlos'la buluşuyorum.
O zalim sokaklarda nasıl hayatta kaldığını merak ediyorum.
Poliskenki hâlim. Bana inanmanı istiyorum.
20 yaşındayken yani.
-20'li yaşlarımdayken. -Bunlar da diğer polisler.
Sence bunlardan kaçı hâlâ hayattadır?
Amirleri de sayarsak muhtemelen beş.
-O günlerden beşi hayatta kaldı yani? -Beşi.
-Evet, o günlerden beri. -Sen nasıl hayatta kaldın?
Birçok polis rüşvetçiydi, El Cartel de Medellín için çalışıyorlardı.
"Plata o plomo" dediklerinde farklı bir anlamı vardı.
"Gümüş mü, kurşun mu?"
Rüşvet yediremezlerse öldürüyorlardı.
Sen rüşvet alıyor muydun?
Pablo Escobar'dan alıyordum. Ona iyi para kazandırdım.
-Pablo Escobar'la hiç tanışmadım. -Peki.
Ama sana rüşvet verdi.
O parayı hayatta kalmak istediğim için aldım.
Muhtemelen bu yüzden hayattasın, Pablo'dan para aldığın için.
Carlos, Pablo'dan rüşvet aldı ve onu bunun için suçlamıyorum.
İşin ironisine bakın ki
Pablo sayesinde hâlâ para kazanıyor.
Sana karşı dürüst olmalıyım. Pablo turları düzenliyorum.
Pablo Escobar turları mı yapıyorsun?
Evet, Pablo Escobar turları.
Buradaki herkes, Pablo Escobar ölüyken
yaşadığı zamana göre daha çok para kazanıyor.
Hâline bak Pablo Escobar. Ben kazandım.
Sen artık toprak altındasın, iskelet oldun.
Bir şey demem gerek Pablo. Sana çok teşekkürler
çünkü isminden para kazanıyorum.
Pablo yaşasaydı adından para kazanan tüm yerlilerle gurur duyardı.
Para kazanmayı seviyordu
ve bu işte çok iyiydi.
Hayatını değiştirmiş, mahalledeki basit bir hırsızdan
teraslarda yaşayan bir milyardere dönmüştü.
Zengin banliyölere gidiyorum.
Pablo'nun eskiden oturduğu bir evin
satışta olduğunu öğrendim.
Pablo'nun lüks hayatına bakış atmak için mükemmel bir fırsat.
Dairenin sahibi Claudia,
Pablo'nun baldızı oluyor.
Kardeşi Roberto ile evlenmiş.
O zamanlar güzellik kraliçesiymiş.
Harika görünüyorsun.
-Teşekkürler. -Hâlâ harika görünüyorsun.
-Pek bir şey değişmemiş. -Teşekkürler.
-Bu biraz garip ama çok iyi. -Teşekkürler.
Görünüşü pek değişmemiş olabilir
ama ev hayatı değişmiş.
Claudia, Roberto'dan boşanmış.
Bu aralar sadece köpekleriyle yaşıyor.
-Ağızlıklara gerek var mı? -Evet.
-Peki. -Beni çok kıskanıyorlar.
Tamam.
Vanessa, bir zincir daha gerekecek.
Isırabilirler mi yani?
Belki.
İyi misin?
-Bekle. -Peki.
Tamam! Merhaba.
Merhaba.
Kocamanmışsınız.
Hayır.
Koca çocuklar.
Selam çocuklar.
Vay be.
-Çok güzeller. -Otur.
Otur.
Kafalarını sevsem sorun olur mu? Merhaba.
Hayır! Oturun.
Oturun.
Hayır Aaron.
Sadece iki köpeğin mi var? Hayır, yedi köpeğim var.
Memnun oldum.
Herhâlde eskiden bir Escobar'la evliysen
çok korumaya ihtiyacın oluyor.
Roket buraya vurmuştu.
-Yani daireyi buradan... -Evet.
-...patlatmaya çalıştılar. -Evet.
Pablo'yu narco savaşlarında öldürmeye çalıştılar.
İşlerin burada o kadar çılgınca olduğunu düşünmek çok garip.
Filmde olmak gibiydi.
Her şey aniden değişti.
Pablo artık yok ama mirası duruyor.
-Buradayım David. -Merhaba. Devamı da varmış.
-Hiç gizli bölmesi ya da saklanma yeri... -Evet.
-...var mıydı? -Evet.
Bunu kaldırıyoruz.
Vay be, şuna bak.
Sen orada bir şey saklamıyor musun?
-Boş mu? -Evet.
İçinde bir şeyler olanları göstermeyeceksin tabii.
Banyoya bakmanı istiyorum.
-Burası Pablo'nun da banyosuydu. -Evet.
Banyo hiç değişmemiş.
90'lar zaman kapsülü gibi.
Çelik ve mermer.
Bütün banyo bu şekilde yapılmış, dolap bile.
Eskiden yatak odası da böyleydi.
Yer, tavan, kapı.
Bütün oda böyleydi.
Burada bayağı kötü şeyler oldu, değil mi?
Evet. Satmak istiyorum.
Satıp bir eve taşınmak istiyorum.
O yüzden satıyorum.
Umarım alan olur.
750.000 dolar istiyorum.
Makul.
Benim bütçemin biraz üstünde ama...
Claudia'ya narco gayrimenkul planlarında şans dileyip
Pablo'nun diğer evlerinden birine gidiyorum,
şehirdeki en popüler narco turist mekânına.
Medellín'in tepelerinden birinde, muhteşem manzarasıyla
Pablo Escobar, kendi beş yıldızlı hapsini inşa etti.
La Catedral.
ABD'ye iade edilmek yerine,
Pablo Kolombiya devletiyle harika bir anlaşma yaptı
ve beş yıllığına bu hapse girdi.
Aynı dairesi gibi,
burası da 90'ların en yeni lüksleriyle dekore edildi.
Ve bu lüks hapsi, arada sırada güzellik kraliçeleriyle
ve en yakın yardakçılarıyla paylaştı.
Temel Reis, Pablo Escobar'ın en güvenilir tetikçilerindendi.
Patronu için sadık bir şekilde 250'den fazla kişiyi öldürdü,
kendi sevgilisini bile.
22 yıl boyunca hapis yattı
ve şu an popüler bir YouTube yıldızı.
Onunla, yeni videosunu çekerken
ormandaki hapishane arazisinde buluşacağım.
En iyi narco tur rehberi benimle.
Instagram, YouTube, Facebook ve Twitter ailem,
hepinize saygılar ve selamlar.
Bugün, La Catedral'den bahsedeceğiz.
Burada Pablo Emilio Escobar Gaviria
ve diğer tüm iyi savaşçılarıyla birlikte hapis yattım.
Bu, 13,5 ay sürdü.
Temel Reis, topluma olan borcunu ödediğini ve artık düzeldiğini söylüyor.
Hapiste cezanı ödedin
ama yaptıklarından ve öldürdüğün insanlardan dolayı
pişman mısın?
Yaptığım her şeyden pişmanım. Artık saçlarım grileşti.
Yanımda bana iyi davranan insanlar olduğu zaman anladım ki
insanları öldürmek hiçbir şeye değmiyor.
İnsanlar beni katil olduğum için değil,
hayatımı değiştirdiğim için seviyor. Cezamı çektim.
Topluma geri dönmek istiyorum.
Sokakta bana destek oluyorlar.
Çıkıp dürüstçe para kazanamazsam
sakince ekmek paramı kazanamazsam
gidip silahla alabilirim.
Pekâlâ. Evet. Silahı alma.
Onu seçeneklerden çıkar.
Onu zaten yaptın.
Bence silahları artık geride bırak.
Eski hapishaneye giderken
yüzlerce kişiyi öldürmekten dolayı biraz pişman olduğunu hissediyorum.
Ama değiştiğine inanmayan insanlara karşı garip bir takıntısı var.
Niye benim gibi bir katille, seni kafandan vurabilecek biriyle uğraşıyorsun?
Değişmeye çalışıyorum, neden benimle uğraşıyorsun?
Ölmekten korkmuyorum.
Ya da karşıma çıkan piçlerden.
Solucan, böcek, hamam böceği, mortadella,
belsoğukluğu, göt, ibne, üçlü orospu çocuğu.
Tüm küfürleri biliyorum.
Kesinlikle renkli bir üslubu var
ve tüm bu küfürleri kalabalığı çekti.
New Yorklu birkaç narco turist,
Pablo'nun hapsine bakmaya gelmiş.
Temel Reis'le karşılaşmayı beklemedikleri için şok oldular.
Tüm dünyada ünlü.
Hikâyesi hakkında ne düşünüyorsun?
Yaptıkları şeyler çok kötüydü ama...
...bazı insanlar onu seviyor, bazısı nefret ediyor.
Sen hangi taraftasın?
-İyi bir soru. -Bu iyi bir soru.
Ben sadece tarihi öğrenmek istiyorum. O kadar.
Bu çılgınca. Hayalimin gerçekleşmesi gibi bir şey.
Temel Reis karşımızda duruyor.
Evet, ona bayıldıklarına eminim.
Çok garip.
Bu kadar adice şeyler yapmış birine
bir kahraman gibi tapmak çok garip.
Kendi kız arkadaşını öldürdü.
Özel turum, ormanla sarılmış hapishane arazisinde devam ediyor
ve yatak odalarından birinin kalıntılarını görünce Temel Reis'in gözleri ışıldıyor.
Güzellik kraliçeleri, geceyi burada geçirirdi.
Muhteşem kadınlar, Kolombiya'nın ve dünyanın en güzelleri.
Burada ateş yakardık, Pablo'ya içkisini getirirdim.
Ama sadece yarım şişe Heineken ve yarım sigaralık ot içerdi.
-Sonra genç bir kadının yanına giderdi. -Playboy malikânesi gibi.
Evet. Buradaki partilerin olayı sarhoş olmak
ya da kokain çekmek değildi.
Birazcık ot...
...ve sert seks.
Onun ne olduğunu anladım.
Pablo Escobar gibi bir savaşçı,
adamlarıyla beraber yer, yan yana savaşır ve grup seks yapar.
Bu hassas bir soru ama öğrenmek zorundayım.
Yani aynı anda mı yapıyordunuz?
Yarak şöleni gibi bir şeydi.
Doğduğumuz günden daha çok amla kaplıydık. Buralarda böyle deriz.
Yarak şöleni mi dedin?
Temel Reis, tam formundaydı. Hatta sevimliydi.
Ve tur devam ettikçe,
yanımda Pablo Escobar'ın acımasız tetikçisi olduğunu
kendime hatırlatmam gerekiyor.
Temel Reis, bu tesiste birilerini öldürdün, değil mi?
Evet, parçalara ayırdım.
Sonra da yaktık.
Şaka yaptım!
Hayır, bu konuda şakalaşmak istemiyorum.
Bu konuda şaka yapmak istemiyorum.
İşte sorun bu. Çok sempatiksin
ama birini parçalara ayırmaktan bahsediyorsun.
Bu komik değil.
Kız arkadaşını öldürdün.
Bu berbat bir şey.
Merhaba.
Sakin ol.
Temel Reis'in hapishane turu, aniden silah çıkmasıyla yoldan sapıyor.
Bu, insan öldürürken kullanacağın türden
bir silah mı?
Herkes silah alabilir ama kullanacak biri gerek.
Kendi yazdığı bir aksiyon sahnesiyle
rol yeteneğini göstermek istiyor.
Kendisinin bir versiyonunu oynuyor.
Y kuşağından bir gangsterle karşılaşan eski mahkûm.
Bakalım burada ne varmış?
Çift gözlü bir şey.
N'aber ibne?
Ne var ihtiyar köpek?
Benim dağımda ne işin var ibne?
Tabancalar ne işe yarar, bilir misin?
Koşulları eşitlemeye.
Bu tüyler ürpertici derecede gerçekçi bir performanstı.
Bunu daha önce yaptığı belli.
Bu...
Çok iyiydi.
Sanırım.
Aynı gerçeği gibi.
Tetikçi!
Temel Reis, eski kötü benliğini oynamaktan zevk alıyor gibi.
Herkesin bu konuyu bu kadar normal karşılaması garip.
Şakaymış gibi davranıyorlar.
İnsanlar buna bayılıyor, değil mi? Bayağı tutuyor.
Seninle tanışmak ve konuşmak istiyor.
Ben konuşuyorum mesela.
Temel Reis'in yeni rolünü kavramakta zorlanıyorum.
Korkunç geçmişini eğlenceye çeviren bir tetikçi.
Ve beni özellikle rahatsız eden bir konu var.
Şunu anlıyorum...
Pablo'yu ne kadar sevdiğini ve sana ne ifade ettiğini anlıyorum.
Ama sana kız arkadaşını öldürttü.
Ben olsam o noktada...
..."Hayır, imkânı yok." derdim.
Onu DEA'ye vermeye çalışarak Pablo'ya ihanet etti.
Pablo Escobar bunu öğrenince onu öldürmemi istedi. Benim Tanrım olan Pablo'ya karşı geliyordu ve beni kullanıyordu.
Öldürmek zorundaydım.
Şu güzel şehre bak.
Bu güzel şehir,
yüz binlerce kurbandan oluşan bir mezarlığın üstünde.
Ve yoksulluktan kurtulmanın tek yolu bu.
David, asla anlayamazsın çünkü çok farklı dünyalardanız.
Ben şiddetin, kanın ve hapsin bir sonucuyum.
Gücü elinde tutan bu.
Silahım.
Pablo'nun tetikçisi olmanın
Temel Reis'i derinden yaraladığını düşünüyorum.
Hiç psikoloğa falan gittin mi?
Bunları konuştun mı? Terapiye girdin mi?
Ben arada sırada psikoloğa gidiyorum.
Belki sana numarasını verebilirim.
Ben siyah güzelimle konuşuyorum.
Benim psikoloğum o.
Farklı yaklaşımlarımız var.
Seninle çok farklı yaklaşımlarımız var.
Ben sana psikoloğumun numarasını vereyim.
Numarayı istemiyorum.
O numarayı istemiyorum.
Seni sevmek istemiyorum ama seviyorum. Bu konuda uyarmışlardı.
Çok kötü şeyler yapmış
sempatik bir adamsın.
Kafam, acımasız bir tetikçinin kendini bana sevdirmesi konusunda karışık.
Temel Reis'in tamamen değiştiğine ikna olmadım.
Hâlâ, uzun süre önce ölmüş bir uyuşturucu baronunun
gölgesinde yaşıyor.
Burada tanıştığım çoğu insan gibi.
Medellín'de, Pablo Escobar'ın mirasının
hâla yaşadığını keşfettim.
Mahalleli çocuklar ve evinde yaşamış güzellik kraliçelerinden,
hâlâ adıyla para kazanan narco turizme kadar her yerde.
KOLOMBİYA
Meksika'ya doğru hareket ediyor
ve Batı Yarımküre'deki en büyük metropolde iniyorum.
Mexico City.
Tam Ölülerin Günü'nde varıyorum.
Milyonlarca Meksikalının, sevdiklerinin ruhlarıyla olmak için
mezarlıklara akın ettiği bir gün.
Eğer kara turistseniz bu, tam tanışmalık bir grup.
Ama ben korkutucu maskelerden ve yüz boyasından
daha derine inmeye geldim.
Tüm Meksika'yı saran karanlık yeni bir takıntı olduğunu duydum.
Ölümün azizine tapan Santa Muerte isminde bir kült.
Kukuletalı cübbe giyen kötü görünümlü bir iskelete
ne tür insanların taptığını öğrenmek istiyorum.
Ve niye? Santa Muerte dini,
insanların arka bahçelerindeki binlerce mabette popülerleşiyor
ama ana akım kiliselerde hâlâ yasak.
O yüzden, bu dinî yolculuğa başlamadan önce
bir rahipten tavsiye almak istedim.
Ertesi sabah, rahibin şeytan çıkarma yaptığı
bir kiliseye gittim.
Kötü ruhlarla savaşın tam ortasındaydı.
Burada ne oluyor?
Buraya annesiyle geldi
ama içinde bir ruh gördüm.
Daha önce hiç şeytan çıkarma görmemiştim.
Acaba komşulardan şikayet geliyor mudur?
Çok gürültülü, değil mi?
Galiba burası şeytan çıkarmaya ihtiyacı olanlar için
-en iyi yer. -Evet.
Tanrım, acaba kaç kişi o kovaya kusmuştur?
Şeytan çıkarıcının,
Santa Muerte'ye tapanlara karşı sert bir duruşu var.
Santa Muerte,
tamamen şeytani bir şey.
Meksika'daki çeteler, uyuşturucu tüccarları,
hırsızlar, tecavüzcüler, katiller...
Hepsi Santa Muerte'ye tapıyor.
En kötüsü de...
...insanların kurban edilmesi.
İnsanların kurban edilmesi mi dedin?
Ama cevap alamadım.
Şüpheli bir dövmesi olan kadın dikkatini dağıttı.
Tam olarak sorgu moduna geçti.
Santa Muerte'ye mi tapıyorsun?
Buna bakabilir miyiz?
Bu bir Santa Muerte dövmesi.
Bu bir Santa Muerte dövmesi mi?
Evet, bu bir Santa Muerte dövmesi.
Bu kadın, yanında Santa Muerte'ye tapan sorunlu oğlunu getirmişti.
Ama oğlu, kiliseyi gördüğü gibi kaçmış.
Ne olduğunu anlayamadan
etrafı kutsal savaşçılarla çevrildi.
Hepsi içinde olduğundan şüphelendikleri şeytanı çıkarmaya kararlı.
Gittikçe daha ürkütücü hâle geliyor
ve midesindeki şeyleri çıkarmalarından korkuyorum.
Dışarı çık!
Yehova adına emrediyorum, çık dışarı!
Kutsal kitaptaki her türlü numarayı denemelerine rağmen
şeytan kıpırdamıyor bile.
Şeytan çıkarıcı pes etmek üzere gibi görünüyor
ama aniden şeytan çıkarma töreni çok daha fiziksel hâle geliyor.
Yere düştü.
Olay hep yerde bitiyor.
Kutsal Ruh adına, seni kovuyorum!
Tanrım, bu berbat bir şey.
Gerçekten canı acıyor gibi görünüyor.
Ama acaba bunun ne kadarı
yaptıkları sert iyileştirme hamlelerinden?
İtmezsen dışarı çıkmaz diyor.
Bu işe yaramış gibi görünüyor, sonunda şeytan içinden çıktı.
-Çık dışarı! -Çık dışarı! Bundan ne anlamalıyım bilmiyorum.
Dışarı çıkan bir şeytan görmedim.
İki saattir süren olay bittiği için rahatladım.
-Özgürlük. -Özgürlük.
-Kötülüğün tüm hükümdarlarından özgürlük. -Kötülüğün tüm hükümdarlarından özgürlük.
Tüm uyarılarına rağmen, şeytan çıkarıcı
Santa Muerte'nin dünyasına olan yolculuğumdan vazgeçmeye ikna edemedi.
O yüzden, koruyucu bir kutsama teklif etti.
Gördüğüm şeylerden sonra buna ihtiyacım olabilir.
Amin.
Ama devam etmeye kararlıyım.
Santa Muerte ve inananları hakkında daha çok şey öğrenmek istiyorum.
Ve beni onlara götürmesi için
Christian isminde kurnaz bir rehber buldum.
O dünyada bağlantıları var.
Santa Muerte'nin kalesi, kötü şöhretli Tepito'ya doğru gidiyoruz.
Bu gece birisi ölecek.
Bu gece öyle bir hava var, şeytan dışarıdaymış gibi.
Tepito dışlananların, hırsızların, fakirlerin ve unutulmuşların mahallesi.
Sadece bu mahallede.
Burada, yeraltında, Santa Muerte onların kutsal muskası.
Santa Muerte'ye inananların kutsal yolculuğuna denk geliyoruz.
Günahlarından arınmak için sürünüyorlar.
Hepsi, ilk olarak 2001'de ortaya çıkan mabede doğru
acı içinde hareket ediyor.
Burası ilk olarak
yerli bir kadın olan Doña Queta, Santa Muerta heykelini
dışarı getirdiğinde açıldı.
Ölülerin Günü'nden sonraki gün geldi
ama Tepito'da şenlik devam ediyor.
Fakat çok farklı bir şekilde kutluyorlar.
Senede bir kere Ölümün Leydisi'ni onurlandırıyorlar
ve kalabalığı coşturan bir destekçisi var.
Santa!
Görüyorsunuz, hissediyorsunuz, Santa burada!
Ben David.
Memnun oldum. David.
"Bacağım ezildi." diyor.
Ezilmiş.
Santísima Muerte der ki "Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına"...
Santa Muerte'ye tapanların ortak noktası, hepsinin zorlu bir yaşama sahip olması
ve yaşadıkları için Santa Muerte'ye teşekkür etmeleri.
Benim de katılıp meşhur mabede sunu yapmam gerektiğini hissediyorum.
Christian'ın dediğine göre içki, popüler bir sunu.
Sert içkileri seviyor ve biraz ota da hayır demiyor.
Mumu aldık, alkolü aldık, marihuanayı aldık. Vay be.
Vay be, marihuana. En iyisi bu.
Teşekkürler. Kaydır, vur.
Bu planlı değildi ama...
-Oluyor işte. -Sana demiştim.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına.
Amin.
Petrol aromalı mescal içtim
ve Santa Muerte'ye ot sundum.
Şimdi mabedin arkasındaki kadınla tanışacağım,
her şeyi başlatan kadınla.
Doña Queta.
Doña Queta'nın kutsaması için Christian ile heykel alıyoruz.
Doña Queta, ben David.
Pek beklediğim gibi çıkmadı.
Bunu da getirdim.
Bilmiyorum, kutsayabilir misin ya da...
-Senin tutmanı söylüyor. -Peki, tuttum.
Sevgiyle tutmalısın.
Böyle tutacağım.
Bir tür kokulu kutsal oda parfümü çıkarıyor
ve heykelimi kutsamaya koyuluyor.
Bu, cennetin kokusu mu...
...cehennemin mi?
Bunu böyle tutmak benim için çok garip
çünkü bizim oralarda ölümü böyle kutlamıyoruz.
Bu benim için oldukça korkutucu.
Ölümü çok seviyoruz
ama herkes için Tanrı önce gelir.
Yani kötü değil,
iyi diyorsun.
"Kötü bir yanı yok." diyor.
"Hepimize göz kulak oluyor." diyor.
O çok güzel.
Teşekkürler.
Beni anında rahatlatıyor.
Ve bizi yukarıdaki özel mabedine davet ediyor.
Karanlık eşyalarla ve garip heykellerle dolu
büyülü bir oda gibi.
Doña Queta, sıradan bir büyükanne gibi.
Ama kurabiye vermek yerine,
tuhaf ölüm heykelleri koleksiyonunu gösteriyor.
Çok havalı.
Bu mahallede yaşamak nasıl?
Çünkü hep çok tehlikeli olduğunu duyuyorum.
"Herhâlde yani, yalan söylemeyeceğim." diyor.
"Burada sikimizin keyfine göre yaşıyoruz." diyor.
"Herkes ne bok isterse yapıyor."
Ve herkes seninle uğraşılmayacağını biliyor.
"Aklından bile geçirme." diyor.
Belli oluyor. Güçlü bir kadınsın.
Alt kattaki kocanın resmi miydi?
Hâlâ buralarda mı?
Evet, hâlâ bana göz kulak oluyor
ama öleli bir buçuk sene oldu.
Yani ruhu burada.
"Başka yere mi gidecekti?" diyor.
"Burası onun evi. Burada olmalı
ve bana göz kulak olmalı."
Nasıl öldü?
Gaspa uğramış.
Üzgünüm.
Hayat böyle.
Doğru. Bu beni korkutuyor
ama sen muhtemelen bu konuyla daha barışıksındır.
Bu hayatı yaşamanın en iyi yolu,
korkusuzca yaşamaktır.
"Sadece yaşa." diyor.
-Doğru diyor. -Katılıyorum.
Kanserini seviyor...
...çünkü ona yaşamayı öğretmiş.
Bu, kansere karşı hayatımda duyduğum en olumlu bakış açısı.
İş ölümle yüzleşmeye geldiğinde,
Doña Queta inanılmaz derecede olumlu bir insan
ve onun yanında olmaktan bile onur duydum.
Buraya aynı deneyim için gelen bir sürü insan var.
Doña Queta sayesinde
Santa Muerte'nin ölüme tapmakla ilgili olmadığını anladım.
Ölümden korkmamakla ilgili.
Sanırım onu azarlamaya geldi.
-Cidden mi? -Evet, bir konuda.
-Evet. -Azarlayacak mı?
"Siktirin gidin yavşaklar, hepiniz delisiniz!" diyor.
İnsanlar, her sene dağıttığı meşhur devasa pastalar için
sıraya giriyor.
Doña Queta'nın küçük mabedinin etrafında koca bir topluluk oluşmuş
ve kendisi artık Tepito'nun başrahibesi gibi.
Pasta sırası şuradan başlıyor.
Doña, pastalar muhteşem görünüyor. Kocamanlar.
Evet!
Buraya, kötülük dolu bir ölüm kültü bulmaya geldim
ama onun yerine, inançlarıyla güç bulan bir grup aykırı insan buldum.
Hep pastayı yanlış keseceğim diye heyecanlanıyorum.
Doğrudan keseceğim.
Aslında kötü bir şeye tapmıyorlar.
Sadece ölümle yüz yüze gelmekten korkmuyorlar.
İyiymiş.
Ve ölüm pastası yiyorlar.
Pastanın kötü olamayacağı kesin.
Meksika'dan ayrılma vakti geldi.
Turistler havuz başında son bir kez uzanabilir,
uçak saati gelmeden tekilalarından son bir yudum alabilir.
Ama ben Meksika'dan kolay yoldan çıkmak istemiyorum.
MEKSİKA
O yüzden 1600 kilometre kuzeye, ABD sınırına gidiyorum.
Amacım, yeni bir hayat için Meksika'dan kaçmaya çalışan
yasa dışı göçmenlerin neler yaşadığını görmek.
Yasa dışı göçmen olmayı,
turist etkinliği hâline getiren
bir sınır geçiş deneyimi olduğunu duydum.
Bu yolculuğu yapmanın nasıl olacağını
ve turun gerçekçiliğini görmek istiyorum.
Başkan Trump'ın vaatlerinden biri duvar yapılmasıydı.
O yüzden, hâlihazırda duvar olduğunu görmek şaşırtıcı.
Duvardan daha çok çite benziyor ve henüz bitmemiş.
Bu turun bayağı kolay olacağı kesin.
Yere yatın!
Saat sabah yedi
ve hiçliğin ortasındaki küçük bir kasabada,
buz gibi yerde yatıyorum.
Çok soğukmuş. Pardon.
Çoğu turist çoktan uyudu. Sıcak otel yatağının tadını çıkarıyor.
Bundan sonra soru yok, cevap yok.
Bugün oyun yok.
Ama bana, kendine komutan denmesinde ısrarcı olan maskeli bir adam bağırıyor.
Nehir çok tehlikeli.
Derinliği 18 metre, genişliği 15 metre. Saatte 160 kilometre.
Tur, askeri acemi birliği gibi başlıyor.
Komutan, eski bir insan kaçakçısı.
Bir sürü insanın sınırdan geçerken başarısız olduğunu
ve daha da kötüsü, öldüğünü görmüş.
Bu turu yaratma amacı
sınırı geçmenin tehlikeli olduğunu göstermek,
yerlileri caydırmak ve farkındalık yaratmak.
Şafak söktükçe, yol arkadaşlarımı görmeye başlıyorum.
Aralarında benim gibi garip yabancılar
ve maceraya katılan birkaç Meksikalı kara turist var.
-Nehir 18 metre derinlikte mi? -Saatte 160 kilometre.
-Ve 15 metre genişlikte. -Yani hepimiz öleceğiz.
Gerçek göçmenler, güvenle karşıya geçmek için
rehberlerine 3.000 dolar veriyor
ama bu tur bize sadece 50 dolara mal oldu.
Ödemezseniz ölürsünüz.
Tamam, ölmek istemiyorum.
Komutanımız rolünü çok ciddiye alıyor.
Gergin şekilde yola çıkıyoruz.
Sahte sınıra olan altı saatlik yolculuğumuz başlar başlamaz
hareket de başlıyor.
Siktir.
Ne taraftan geldiklerini bilmiyorum ama bu kurşun sesleri çok gerçekçi.
Gelin.
Bu ne kadar gerçekçi olacak?
Şu an bu tur mu, Meksika mı emin olamıyorum.
Gerilmiş durumdayım ve neler döndüğünü bilmiyorum.
Bize kim ateş ediyor?
Öğrenmek üzereyiz.
Eğilin!
Görünene göre, sınıra giderken soyguna uğramak yaygınmış.
Bir anlığına bunun bir tur olduğunu unutuyorum.
Bayağı gerçekçi.
Haydi!
Bilgi almak için komutanımıza bakıyorum.
Komutanım, ne oluyor?
Çenemi kapalı tutmalıydım.
Ne istediğini bilmiyorum.
Bunu alabilirsin.
Ne diyorsun yavşak? Nasıl tepki vereceğimi bilmiyorum.
Olay çığırından çıktı.
Gülmesene piç!
Sadece İngilizce. İspanyolca yok.
Amatör tiyatroyla şiddetli gerçekliğin garip bir karışımı.
Cevap versene piç!
Başka eşyan yok mu?
Haydutlar sonunda dağılıyor
ve komutan bizi yanına çağırıyor.
Güvendeyiz ama planlı saldırının üzerimizde kesinlikle bir etkisi oldu.
Max, 3.000 dolarlık platin pırlanta yüzüğünü bile vermiş.
-Yüzüğünü mü kaybettin? -Adama verdim.
-Adama mı verdin? -Sana vurmasın diye.
-Ne kadar naziksin. -Değil mi ama?
Başka bir şey ver
Tekrar yola çıkarken
Mexico City'den Andreas ile konuşuyorum.
Tur, beklediğinden çok daha zorlu çıkmış.
-Eğilme... -O...
O silahlar beni fena korkuttu.
Patladığı zaman kendini tutamıyorsun.
"Siktir" diyorsun. "Siktir" deyip durdum.
Sınırı gerçekten geçmeye çalışmak ve hayatını riske atmak için
ne kadar çaresiz olmak gerek?
Tura başlayalı sadece iki saat oldu
ve önümüzde sınıra gidene kadar hâlâ dört saatlik yol var.
Dağ kısmına geldik.
Hepimiz yorgun ve açız.
Ama gerçek göçmenler için
endişelenecek çok daha tehlikeli şeyler var.
Narcos denen vahşi uyuşturucu tacirleri, sınırları dolaşarak
soymak, tecavüz etmek ya da öldürmek için
çaresiz göçmenleri arıyor.
Ara vermek için duruyoruz.
Bizi bekleyen şeyler konusunda gerginiz.
Şimdiden dayak yedin.
-Başına başka ne gelecek ki? -Evet.
Emin değilim.
Hey!
Ne oluyor?
Ve narcos sahneye girer.
Toplanın piçler! Kaçan olursa vururum.
Genç gangsterlere göre
daha kavgacı, daha sinematik ve çok daha dramatik.
Ayağa kalk!
Dinleyin ibneler!
İşler hiç iyi görünmüyor.
Sonra birden, çantam sahte uyuşturucularla doluyor...
Ne oluyor?
...ve onları kaçırmakla suçlanıyorum.
Ne?
Bunlar niye sende?
-Niye bu kadar uyuşturucu var? -Ne uyuşturucusu?
Yalan söyleyip benim diyebilirdim...
Bizde uyuşturucu olmaması gerek.
...ama kendimi kaybedip doğaçlama yapıyorum.
-Bunlar senin mi? -Hayır, onun.
Ve komutanımızı satıyorum.
Evet, onun. Bu adamın.
Bu işi çözebilir miyiz? Öldürmeyin!
Özür dilerim komutanım.
Bu dramatik doğaçlamayı, grubun kalanı sevmemiş gibi görünüyor.
Hepimiz dramanın içinde kayboluş gibiyiz.
Bunu neden yaptın?
Panik yaptım.
-Siktir. İnanamıyorum. -Şey yapacaklarını...
Niye onlara uyuşturucularımızı verdin?
Herkes yorgun ve moraller düşük.
İşler garipleşmeye başlıyor.
Yürümek istemiyorsan burada kalabilirsin.
Umurumda değil, tamam mı?
Burada kalmak isteyen kalsın.
Yarın çakallar belki gelip seni yer.
Komutan, gerçekliği görmemizi sağladı.
Gerçek yasa dışı göçmenlerin sorunlarını düşünmeye başlıyoruz.
İnsanların bunu gerçekten yaptığını düşünmek çok garip,
-biz sadece... -Evet, karmaşık duygular.
-Deneyim için. -Eğlence için yapıyoruz.
Yani insan "Siktir." diyor.
Suları biterse ölüyorlar.
Kesinlikle. Biz canımız istediğinde
-müsli bar yiyoruz. -Evet.
İnsanı gerçekten düşündürüyor.
Hayatlarını riske atıp tüm bunları yaşamayı göze alıyorlarsa
ülkelerindeki hayatları gerçekten çok boktan olmalı.
-Evet, bayağı ayrıcalıklıyız. -Tamamen.
-Bayağı değil, tamamen. -Evet, yüzde yüz.
Silah ve hakaretler sahte olabilir
ama altı saatten sonra fiziksel olarak çökmüş durumdayız
ve hâlâ oynanacak bir sahne daha var.
Dağın öbür tarafına baktığımızda
özgürlüğün tadını hissedebiliyoruz.
Komutan son emirlerimizi veriyor.
Kaçış arabasına binmemizi istiyor.
Son adımda Sınır Devriyesi'ne yakalanıyoruz.
Turun finali, bir Spaghetti Western'ın hüzünlü sonu gibi gerçekleşiyor.
Ana karakterlerin kurtulacağını düşünüyorsunuz
ama başaramıyorlar.
Ellerinizi kafanızın arkasına koyun.
Bu turu düzenleyenler,
yasa dışı göçmenlerin dertlerini anlamamızı istedi.
Ve son ana kadarki bağlılıkları takdire değer.
İyiymiş.
Gerçek olsa gerek.
Bu, altı deli saat boyunca
çok farklı bir gerçekliğe girip çıkmamızı sağlayan
garip bir rol yapma deneyimi.
Sınırı geçmeye çalışırken...
Zaman zaman eğlenceliydi
ve ikinci kalite bir filmin figüranı gibi hissettim.
Ama sonunda mesajı aldım.
Gerçek göçmenler için
bu asla eğlenceli değil.