ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
ผมเป็นนักข่าวจากนิวซีแลนด์
และผมหลงใหล8วามเพี้ยนพิลึกของชีวิต
ผมเลยตัดสินใจออกท่องเที่ยวสายมืด เพื่อออกสำรวจ
ปรากฎการณ์จากทั่วโลก ที่ผู้คนหลีกหนีความจำเจ
แล้วเลือกที่จะเที่ยวพักร้อน ตามเขตสงคราม
พื้นที่วิกฤติภัยและที่แสนประหลาดที่คนไม่คาดคิด
ผมสนใจเรื่องพิลึกพิลั่น น่ากลัว...และน่าขยะแขยง
เลยออกเดินทางทั่วโลก
เพื่อค้นหาประสบการณ์ท่องเที่ยว สายมืดแสนสุดยอด
ทริปแรกของผมคือลาตินอเมริกา
- ออกไป ปีศาจ ออกไป! - ในเม็กซิโกซิตี้
ผมเผชิญหน้าตัวต่อตัวกับคนถูกผีสิง
มันดังมาก ดังจริงๆ
ผมมุ่งหน้าสู่โคลอมเบียเพื่อพยายาม เข้าใกล้พาโบล เอสโคบาร์...
และพูดคุยกับมือปืนส่วนตัวของเขา
คุณเคยไปพบนักจิตวิทยา หรืออะไรพรรค์นี้ไหมครับ
หรือคุณเคยรับการบำบัดไหม
แล้วผมก็เดินทางข้ามพรมแดน กลับสู่อเมริกา...
- แบบทุลักทุเลหน่อยๆ - ตอบสิวะ แม่มเอ๊ย
ผมชื่อเดวิด เฟอร์ริเออร์ และทริปนี้ เต็มไปด้วยความตาย 80 เปอร์เซ็นต์
ลาตินอเมริกา
จุดแวะแรกของผมอยู่ในโคลอมเบีย
เยี่ยมชมเมืองเมเดลจิน
เมืองชื่อกระฉ่อนเรื่องเจ้าพ่อยาเสพย์ติด พาโบล เอสโคบาร์
กับอาณาจักรโคเคนของเขา
ผมทัวร์ยาเสพย์ติดสุดฟรุ้งฟริ้ง
มีคนหน้าเหมือนพาโบล ขับรถไปไหนมาไหนให้
แล้วเขาก็กำลังปิดการขายเผ็ดร้อน ผ่านวอล์คกี้ทอล์คกี้
ฟังนะ ถ้ามันไม่เข้าใจกู
กูจะฆ่าแม่มัน
แล้วก็พ่อมัน
แล้วก็ย่ามันด้วย
และถ้าย่ามันตายห่าไปแล้ว
กูจะขุดศพอีย่ามาฆ่าซ้ำอีกที
นี่เป็นการนั่งแท๊กซี่สุดพิสดารที่สุดครั้งหนึ่ง เท่าที่ผมเคยเจอมา
กูจะฆ่าหมามันด้วย
และถ้ามันไม่มีหมา กูจะซื้อให้มันตัวนึง
แล้วพอมันเริ่มรักหมา กูจะได้ฆ่าหมามัน
การท่องเที่ยวเชิงยาเสพย์ติดเป็นเทรนด์ยอดนิยม สำหรับนักเที่ยวสายมืด
ผมมาที่นี่เพื่อสำรวจอุตสาหกรรมมืด ที่งอกงามจากน้ำมือพาโบล
และพูดคุยกับคนที่ฟันกำไร จากอดีตดำมืดของเขา
ชายหน้าเหมือนพาโบลผู้น่าสงสัย ปล่อยผมลงจากรถ
แถวย่านที่มีชื่อเสียงกระฉ่อน และตั้งชื่อตามเขา
บาร์ริโอ พาโบล เอสโคบาร์ ตั้งอยู่บริเวณที่ลาดเชิงเขา
เชื่อมโยงกันด้วยเขาวงกตบันไดชั่วคราว
ป้ายบูชาตกแต่งวาดภาพ เพื่อเชิดชูราชาแห่งโคเคนมีอยู่ทั่วทุกแห่ง
ประหลาดรงที่เขาถูกมอง ว่าเป็นเซเลปท้องถิ่น
เมื่อคุณคิดถึงความหายนะที่เขาเคยก่อ
พาโบล เอสโคบาร์เข้าสู่วงการค้าโคเคน ในทศวรรษที่ 70
จนเมื่อทศวรรษที่ 80 เขาเปลี่ยนโคลอมเบีย เป็นเมืองหลวงแห่งการฆาตกรรมของโลก
เขาเข่นฆ่าคนนับพันคนที่ขวางทางเขา
พาโบลเองก็พบจุดจบอันแสนโหดร้าย
เขาถูกยิงตายบนดาดฟ้าเมเดลจิน ในปี ค.ศ. 1993
ก่อนผมจะเริ่มผจญภัยทัวร์ยาเสพย์ติด ผมอยากจะรู้ว่า
ทำไมคนในเมืองบาร์ริโอ พาโบล เอสโคบาร์ จึงยกย่องเชิดชูเขาขนาดนี้
ฆ่ามันเลย ไอ้ตาเดียว!
ฆ่ามัน ลูกพ่อ!
ย่านพักอาศัยที่ถือว่ายากจนที่สุด และมีอัตราอาชญากรรมสูงสุด
ชาวบ้านก็ขึ้นชื่ออย่างแรง
และพวกเขาก็มีความคิดเห็นหลากหลาย เกี่ยวกับพาโบล
คนแถวนี้คิดเห็นยังไงกับพาโบล เอสโคบาร์ครับ
เขาเป็นผู้ก่อตั้งย่านนี้ เขาเป็นคนสร้างบ้านพวกนี้เกือบทั้งหมด
ผมก็มาจากบ้านพวกนี้ เขาให้บ้านกับแม่และยายผม
เราเคยซุกหัวนอนในกองขยะ
แล้วจะไม่ให้ผมรักเขาได้ไง
พาโบล เอสโคบาร์คือโรบิน ฮู๊ด ในสายตาคนของเขา
แล้วคนอื่นในเมเดลจินคิดเห็นยังไงกันล่ะ
คนที่มองว่าเขาเป็นวายร้าย
ช่วงที่เขารุ่งโรจน์
เขาฆ่าตำรวจมากกว่า 1,000 นาย และผมกำลังนัดพบคาร์ลอส
ผู้ซึ่งอยู่แนวหน้าของการปะทะในสมัยนั้น
ผมอยากรู้ว่าเขาเอาชีวิตรอดมาจาก ถนนอันแสนโหดเหี้ยมได้ไง
นั้นผมตอนยังเป็นตำรวจ
นี่คือคุณตอนอายุ 20 ปีสินะ
- ผมเพิ่ง 20 กว่าๆ - ส่วนนี่คือเจ้าหน้าที่คนอื่น
คุณว่ามีกี่คนที่น่าจะยังมีชีวิตอยู่วันนี้ ว่าไงครับ
รวมผู้บังคับบัญชาด้วยก็อาจสักห้า
- จากวันนั้นรอดมาแค่ห้าคนเหรอครับ - ยังมีชีวิตอยู่ห้าคน
- ใช่ จากวันนั้น - คุณมีชีวิตรอดมาได้ไงครับ
ตำรวจหลายคนคอร์รัปชั่น และทำงานให้เอล คาร์เทล เดอ เมเดลจิน
แต่คุณจะเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร ตอนเขาพูดว่า "พลาต้า โอ โพลม่า
"เงินสดหรือลูกปืน"
นั่นล่ะ...
ถ้าคุณไม่เล่นสกปรกตามเขา เขาก็จะฆ่าคุณ
งั้นคุณก็ทุจริตใช่ไหม
ผมทุจริตเพื่อพาโบล เอสโคบาร์ ผมทำเงินได้เยอะจากเขา
- ผมไม่เคยเจอพาโบล เอสโคบาร์ จริงๆ - ครับ
แต่เขาจ่ายเงินคุณ
ผมรับเงินเพราะอยากมีชีวิตรอด
อาจเป็นสาเหตุที่คุณถึงยังมีชีวิตอยู่ เพราะคุณรับเงินของพาโบล
คาร์ลอสรับสินบนจากพาโบล ผมไม่โทษเขาหรอก
แต่ความหักมุมอันน่าขัน
คือเขายังมีรายได้อยู่เรื่อยๆ เพราะพาโบล
ผมต้องพูดตรงๆ กับคุณนะว่า ผมทำทัวร์พาโบลด้วย
คุณทำทัวร์พาโบล เอสโคบาร์งั้นเหรอ
ใช่ ทัวร์พาโบล เอสโคบาร์
ตอนนี้ทุกคนที่นี่ทำเงินได้เยอะ
ตอนพาโบล เอสโคบาร์ตาย มากกว่าตอนเขายังอยู่
ดูสิพาโบล เอสโคบาร์ ผมชนะ
นายนอนอยู่ใต้ดิน เหลือแต่กระดูก
ผมต้องขอพูดอะไรหน่อยนะพาโบล
ขอบคุณมากๆ เพราะตอนนี้
ผมทำเงินได้เยอะเลยโดยอาศัยชื่อคุณ
พาโบลจะต้องภูมิใจที่ชาวบ้าน หาเงินเป็นกอบเป็นกำจากชื่อเสียงของเขา
เขาชอบหาเงิน
และเขาก็หาเงินเก่ง
พลิกชีวิตตัวเองจากขโมยชั้นต่ำในเมืองเล็กๆ
ไปเป็นมหาเศรษฐีในเพนต์เฮ้าส์สุดหรู
ผมกำลังมุ่งหน้าไปย่านชานเมืองที่มั่งคั่ง
เพราะได้ยินว่ามีอพาร์ตเมนต์ที่พาโบล เคยพักอาศัย
กำลังเปิดขายอยู่
นับเป็นโอกาสเหมาะที่จะได้สอดรู้สอดเห็น ชีวิตหรูหราของพาโบล
เจ้าของอพาร์ตเมนต์ชื่อคลอเดีย
เธอเป็นน้องสะใภ้ของพาโบล
เธอแต่งงานกับน้องชายพาโบล ชื่อว่าโรเบอโต้
ย้อนกลับไปสมัยนั้น เธอเคยเป็นนางงาม
คุณดูดีมากเลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ตอนนี้ก็ยังดูดี
- ไม่มีอะไรเปลี่ยนเท่าไหร่เลยครับ - ขอบคุณค่ะ
- ซึ่งแปลกมากแต่เจ๋งดีครับ - ขอบคุณครับ
รูปร่างหน้าตาเธออาจไม่เปลี่ยนไปมาก
แต่ชีวิตในอพาร์ตเมนต์นี้ เปลี่ยนไปเยอะเลย
ตอนนี้คลอเดียหย่าร้างกับโรเบอร์โต้
ทุกวันนี้เธออยู่กับสุนัขของเธอ
ต้องใช้ตะกร้อไหมครับ
- ค่ะ - โอเค
ค่ะ เพราะพวกมันขี้หึงฉันมาก
ครับ
วาเนสซ่า เราต้องใช้โซ่อีกเส้น
คือมันจะกัดนิดหน่อยใช่ไหม
ก็อาจจะ
ในนั้นโอเคไหมครับ
- เดี๋ยวค่ะ - โอเค
โอเค! หวัดดี
หวัดดี
โอ้ ตัวใหญ่จัง!
ไม่
ตัวเบ่อเริ่มเลย
ไงพวก
ว้าว
- พวกมันสวยมาก - นั่ง
นั่ง
นั่ง!
พวกมันจะถือสาไหมถ้า... จะลูบหัวนิดๆ หวัดดี
ไม่! นิ่ง
นิ่ง
ไม่ แอรอน
ก็คือคุณมีสุนัขแค่สองตัวนี้เหรอครับ ไม่ค่ะ มีเจ็ดตัว
ดีใจที่ได้เจอ
ผมเดาว่าถ้าครั้งหนึ่งคุณเคยแต่งงาน กับคนในครอบครัวเอสโคบาร์
คุณคงต้องการการปกป้องเยอะเลยล่ะ
ตรงนี้คือที่จรวดพุ่งเข้ามา
- อ่อ คือที่ที่พวกเขาพยายามที่จะ... - ใช่ค่ะ
- ถล่มอพาร์ตเมนต์นี้ - ค่ะ
พวกเขาพยายามฆ่าพาโบล ในช่วงสงครามยาเสพย์ติด
ครับ มันน่าแปลกเมื่อคิดว่า เหตุการณ์บ้าๆ เกิดขึ้นที่นี่
มันรู้สึกเหมือนอยู่ในหนัง
และทุกอย่างก็เปลี่ยนไปทันที
พาโบลจากไปแต่ตำนานและชื่อเสียงยังอยู่
- เดวิด เข้ามานี่ - หวัดดี อ่อ มีอีกนี่
- เขามีห้องลับอะไรไหมครับ... - ค่ะ
- หรือที่ซ่อน - ค่ะ
อ่อ เราต้องยกมันขึ้น
โอ้ ว้าว ดูนี่สิ
คุณไม่ได้ซ่อนอะไรไว้เองใช่ไหม
- ปล่อยว่างเหรอครับ - ไม่!
คุณไม่บอกผมหรอก ว่ามีที่ซ่อนตรงไหนอีกที่คุณซ่อนของเอาไว้
ห้องน้ำ! ฉันอยากให้คุณดูห้องน้ำ! และนี่คงเป็นห้องน้ำของพาโบล ด้วยสินะครับ
- ค่ะ - ห้องน้ำไม่เปลี่ยนไปเท่าไหร่
เหมือนนั่งเครื่องย้อนเวลา กลับไปยุค 90
เหล็กและหินอ่อน
ทั้งห้องถูกสร้างแบบนี้ แม้กระทั่งตู้เสื้อผ้า!
ห้องนอนก็เคยเป็นแบบนี้
พื้นห้อง เพดานแล้วก็ประตูด้วย
ทั้งห้องเคยเป็นแบบนี้
มีข้าวของที่ได้มาโดยมิชอบ เต็มไปหมดในบ้านหลังนี้ ใช่ไหมครับ
ฉันอยากจะย้ายไปอยู่บ้านสักหลัง ไม่อยากเก็บของพวกนี้ไว้
ก็เลยขายมัน!
หวังว่าจะมีคนซื้อ!
ฉันเรียกราคา 750,000 เหรียญ
ราคาสมเหตุสมผล
เกินกำลังซื้อผมไปนิด
ผมภาวนาให้คลอเดียโชคดี กับแผนอสังหาริมทรัพย์ยาเสพย์ติดของเธอ
ผมมุ่งหน้าไปบ้านพักอีกหลังของพาโบล
ซึ่งเป็นจุดเที่ยวยาเสพย์ติด หมายเลขหนึ่งของเมือง
อยู่บนยอดเขาเมเดลจิน พร้อมวิวสวยแบบยอมตายได้
พาโบล เอสโคบาร์สร้างคุกส่วนตัว ระดับห้าดาว
ลา คาเทอดรัล
แทนที่จะถูกส่งตัวไปอเมริกา เป็นอาชญากรข้ามแดน
พาโบลเลือกทำข้อตกลงฉันท์มิตร กับรัฐบาลโคลอมเบีย
และย้ายเข้าไปอยู่ในคุก พร้อมโทษจำคุกห้าปี
ก็เหมือนอพาร์ตเมนต์ของเขา
ห้องขังถูกตกแต่งด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก หรูหราสมัยใหม่ในยุค 90
และเขายังใช้ห้องขังสุดหรูร่วมกับ นางงามเป็นครั้งคราว
รวมถึงผู้ติดตามที่ใกล้ชิดที่สุดด้วย
ป๊อปอายคือมือปืนที่พาโบลไว้ใจมากที่สุด
ตามเก็บคนมากกว่า 250 คน ตามคำสั่งนายด้วยความจงรักภักดี
แม้แต่แฟนเขาเอง
เขาติดคุกหัวโตถึง 22 ปี
แต่ตอนนี้กลายเป็นคนดังบนยูทูป
ผมมาพบเขาในเขตเรือนจำ ที่มีต้นไม้ขึ้นเต็มไปหมด
เขากำลังถ่ายผลงานวิดีโอล่าสุดอยู่
ห้า...สี่...สาม...สอง...
ผมมีไกด์นำเที่ยวยาเสพย์ติด ระดับสุดยอดเลย
หวัดดีครอบครัวอินสตาแกรม ยูทูป เฟสบุ๊คและทวิตเตอร์
ผมขอต้อนรับทุกคนอย่างอบอุ่น
วันนี้เราจะพูดกันเรื่อง ลา คาเทอดรัล
ที่ซึ่งผมถูกจองจำกับ พาโบล เอมิลิโอ เอสโคบาร์ กาวิเรีย
พร้อมสุดยอดทหารของเขา รวมถึงผมด้วย
ผมติดคุก 13 ปีครึ่งเดือน
ป๊อปอายบอกว่าเขาชดใช้หนี้ให้สังคมไปแล้ว
ตอนนี้เขาเปลี่ยนเป็นคนใหม่
คุณชดใช้โทษในเรือนจำไปแล้ว
แต่คุณเสียใจไหมกับสิ่งที่เคยทำ และคนที่คุณฆ่า
ผมเสียใจสุดซึ้งกับทุกอย่าง
ตอนนี้ผมหงอกแล้ว
ได้เรียนรู้ว่าเมื่อคุณอยู่ท่ามกลาง คนที่ปฏิบัติต่อคุณอย่างดี
การฆ่าคนจึงเทียบกันไม่ได้เลย
ผู้คนไม่ได้ชื่นชมผมเพราะผมเป็นฆาตกร
พวกเขาชื่นชมผมเพราะผมเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ ผมรับโทษและชดใช้ความผิดแล้ว
ผมแค่อยากกลับไปใช้ชีวิตในสังคมตามเดิม
ผู้คนตามท้องถนนคอยสนับสนุนผม
ถ้าผมไม่สามารถเดินตามถนน เพื่อใช้ชีวิตอย่างสุจริตได้
ผมก็คงจะคว้าปืน ผมคงทำจริงๆ
เอาล่ะ ผมไม่...คือ
อย่าคว้าปืนเลยครับ
ผมว่าทิ้งตัวเลือกนั้นไปเลย
คุณเคยเจอเคยทำมันมาแล้ว
ผมว่าลืมเรื่องปืน... ทิ้งเรื่องปืนไว้เบื่องหลังดีกว่า
ระหว่างทางขึ้นที่ไปคุกเก่าด้านบน
ผมสัมผัสถึงความเสียใจ จากการฆ่าคนนับร้อย
แต่เขายังยึดติดอยู่กับคนที่ยังไม่เชื่อ ว่าเขาเปลี่ยนไปแล้ว
คุณจะวุ่นวายอะไรกับผม ผมมันฆาตกร คนที่อาจยิงหัวคุณก็ได้
ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองและกำลังทำสิ่งที่ถูก มันเดือดร้อนคุณยังไง
ผมไม่กลัวตายหรือกลัวว่าจะตายไป แล้วโดนหนอนแทะหรอก หนอน แมลง แมลงสาบ หนองใน ไส้กรอกแผ่น
คนระยำ ไอ้ตุ๊ด ไอ้แม่มเย็บ! ผมชินกับคำดูถูกทั้งนั้นแหละ!
เห็นได้ชัดว่าเขาเลือกใช้คำได้มีสีสัน
คำด่าต่างๆ นานาดึงดูดผู้คนได้เยอะเลย
นักเที่ยวสายยาเสพย์ติดหลายคนจากนิวยอร์ค เดินขึ้นมาบนนี้
เพื่อเยี่ยมชมเรือนจำของพาโบล
พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะเจอป๊อปอาย และพวกเขาตื่นเต้นที่เห็นคนดัง
เขาโด่งดังไปทั่วโลก
คุณคิดว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นมายังไง
ไอ้ที่เขาทำมันชั่วร้าย แต่...
ก็มีบางคนรักเขา บางคนก็เกลียดเขา
คุณล่ะอยู่ตรงไหน
- คำถามดี - ถามได้ดีครับ
ผม...ผมแค่อยากรู้ประวัติศาสตร์ ก็แค่นั้นเอง
มันบ้ามาก ผมหมายถึง เหมือนฝันที่เป็นจริง
แบบว่า...นี่ป๊อปอายตัวจริง
ใช่ ผมมั่นใจทีเดียวว่าพวกเขารักป๊อปอาย
ประหลาด
แปลกมากด้วยที่คนเราชื่นชม ใครสักคนว่าเป็นวีรบุรุษ
ทั้งๆ ที่เขาทำเรื่องเลวทรามมากมาย
อย่างเช่นฆ่าแฟนสาวตัวเอง
ทัวร์ส่วนตัวของผมเริ่มต้นโดยการเดินทะลุ เขตเรือนจำที่เป็นป่ารก
แววตาป๊อปอายเป็นประกายเมื่อเราเดินข้าม ซากปรักหักของห้องนอนเขา
ตรงนี้คือที่ที่บรรดานางงามจะมานอน
ผู้หญิงแจ่มๆ สวยสุดในโคลอมเบีย และจากทั่วโลก
ตรงนี้คือที่ที่เราจุดไฟ และผมก็จะเอาเหล้ามาให้พาโบล
แต่เขาจะดื่มแค่เบียร์ไฮเนเก้นครึ่งแก้ว สูบบุหรี่ครึ่งมวน
จากนั้นเขาก็จะไปสนุกกับเด็กสาว
มันเหมือนแมนชั่นเพลย์บอล
ปาร์ตี้ที่นี่ไม่ใช่กินเหล้าจนเมาหัวราน้ำ
หรือเสพโคเคน
แค่สูบกัญชานิดหน่อย
แล้วก็เซ็กส์แบบฮาร์ดคอร์
ผมพอจะนึกออกว่าเป็นยังไง
นักรบอย่างพาโบล เอสโคบาร์
กินพร้อมคนสนิทบนโต๊ะอาหาร
สู้เคียงข้างกันในสนามรบ และเล่นเสียวเซ็กส์หมู่ด้วยกัน
เป็นคำถามที่เปราะบาง แต่ผมอยากรู้ว่า...
คือคุณสองคนเล่นเสียวพร้อมกันเหรอครับ
พวกเราแกว่งไอ้จ้อนไปทั่วเลยครับ
พอคุณพูดเรื่องนี้ พวกเราสนุกกับน้องหนู เยอะกว่าวันที่คุณเกิดเสียอีก
ป๊อปอายยังไหวอยู่ มีเสน่ห์ด้วย
และเมื่อเราเที่ยวไปเรื่อยๆ
ผมต้องคอยบอกตัวเองว่า
ผมเที่ยวอยู่กับนักฆ่าเลือดเย็น มือขวาของพาโบล เอสโคบาร์
ป๊อปอาย คุณฆ่าคนแถวนี้ด้วยใช่ไหม
ใช่ครับ หั่นศพเป็นชิ้นๆ
แล้วก็เผาทิ้ง
พูดเล่นน่ะ!
ไม่สิ ผมไม่อยาก... ผมไม่ตลกด้วยนะเรื่องนี้
ผมไม่อยากเล่นมุกกับเรื่องแบบนี้
ถามเขาสิว่าอยากให้ผมฆ่าเมียเขาไหม
นี่แหละคือปัญหา คุณเป็นคนน่ารัก
แต่คุณพูดเรื่องสับคน ซึ่งมันไม่...
ไม่ตลกเลย
คุณฆ่าแฟนคุณเอง
แย่จริง
หวัดดี
ใจเย็น โอเคน่า!
ทัวร์เรือนจำกับป๊อปอายต้องชะงัก ตอนเขาชักปืนออกมา
นี่คือปืนที่คุณจะใช้เพื่อ...
ตอนคุณใช้ฆ่าคนเหรอครับ
ใครๆ ก็ซื้อปืนได้ถ้าคุณมีคนที่อยากยิง
เขาตัดสินใจจะโชว์ทักษะการแสดงให้ผมดู
ในฉากแอ๊คชั่นที่เขาเขียนขึ้น
ป๊อปอายรับบทเป็นตัวเอง
อดีตนักโทษที่ต้องเผชิญหน้า กับอันธพาลวัยรุ่นยุคใหม่
ดู ดู ดู ดูสิว่ากูเจออะไร!
ไอ้ตัวสองตา!
เป็นไงไอ้ตุ๊ด
ไงวะไอ้หมาแก่
มึงมาทำอะไรบนภูเขาของกู ไอ้ตุ๊ด รู้ไหมว่าปืนเค้ามีไว้ทำไม
ทำให้คนเท่ากัน!
ช่างเป็นการแสดงที่สมจริงประหลาดๆ
ผมพอดูออกว่าเขาเคยทำมาแล้ว
มันช่าง...
ดีครับ
ผมว่า
สมจริงสมจัง
มือปืน! มือปืน!
ป๊อปอายดูจะเพลิดเพลิน ที่ได้เล่นเป็นตัวเองอีกครั้ง
น่าแปลกที่ทุกคนเบื่อหน่าย กับอะไรพวกนี้หมดแล้ว
ทำเหมือนเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่
และคนดูชอบใช่ไหม แบบว่าให้คะแนนดี
คนอยากเจอคุณ คนอยากคุยกับคุณ
ผมก็กำลังคุยกับคุณ
ผมลำบากใจที่จะทำใจรับ บทบาทใหม่ของป๊อปอาย
นักฆ่าที่พยายามเปลี่ยนอดีตอันเลวร้าย ให้กลายเป็นความบันเทิง
และมีบางอย่างที่รบกวนจิตใจผมเป็นพิเศษ
สิ่งหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจ... ไม่เข้าใจเลย...
ความเคารพบูชาที่คุณมีต่อพาโบล และการที่เขาเป็นทุกอย่างสำหรับคุณ
แต่เขาสั่งให้คุณฆ่าแฟนตัวเอง
นั่นน่าจะเป็นอะไรที่ผมคงจะ...
"ไม่ อะไรนะ ไม่มีทาง"
เธอทรยศพาโบล เอสโคบาร์ โดยพยายามมอบตัวเขาให้ ปปส.
พาโบล เอสโคบาร์รู้เข้า ก็เลยสั่งให้ผมฆ่าเธอทิ้ง
เธอขัดขวางพระเจ้าของผมซึ่งก็คือพาโบล และเธอหลอกใช้ผม
ผมก็เลยต้องจัดการเธอ
ดูเมืองแสนสวยนี่สิ
เมืองอันงดงามบนยอดสุสาน เกลื่อนด้วยศพเหยื่อนับหมื่น
และนี่คือทางเดียวที่จะหนีจากความยากจน
คุณไม่มีวันเข้าใจหรอก เพราะเรามาจากสองโลกที่ต่างกัน
ผมเป็นผลผลิตของความเหี้ยมโหด เลือดและคุก
สิ่งนี้คือพลังอำนาจ ปืนไงล่ะ
ผมอดคิดไม่ได้ว่า
การเป็นมือปืนของพาโบล คงทำลายป๊อปอายอย่างรุนแรง
คุณเคยไปพบนักจิตวิทยา หรืออะไรพรรค์นี้ไหมครับ
อย่างเช่นเคยพูดถึงเรื่องนี้ไหม เคยรับการบำบัดไหม
ผมเจอนักจิตวิทยาเป็นบางครั้ง
ผมให้เบอร์โทรกับคุณได้นะ
ผมคุยกับเพื่อนคนสวยสีดำของผมนี่
เธอให้คำปรึกษาผม
เรามีวิธีจัดการต่างกัน
เราล้วนมีวิธีจัดการต่างกัน คุณกับผม
ผมจะให้เบอร์นักจิตวิทยาของผมกับคุณ!
ผมไม่อยากได้เบอร์
ไม่เอาเบอร์มันหรอก
ผมไม่อยากชอบคุณหรอกนะ แต่ผมชอบคุณ มีคนเตือนแล้วว่าให้ระวังว่าจะชอบคุณ
ใช่ คุณเป็นคนน่ารักมาก
และเป็นคนที่ทำเรื่องแย่มากๆ ด้วย
ผมรู้สึกขัดแย้งในตัวเอง ที่กำลังหลงเสน่ห์มือปืนใจโหด
ผมไม่เชื่อสนิทใจหรอกว่าป๊อปอาย กลับตัวกลับใจได้แล้วจริงๆ
ดูเขายังไม่สามารถหนีออกจาก ชีวิตใต้เงาเจ้าพ่อค้ายาที่ตายไปนานแล้ว
เหมือนๆ กับคนส่วนใหญ่ที่ผมเจอที่นี่
ผมค้นพบว่าชื่อเสียงของพาโบล เอสโคบาร์ ยังคงมีชีวิตโลดแล่นอยู่
ในเมืองเมเดลจิน
จากผู้คนในเมืองและสาวงาม ที่อยู่ในบ้านเขา
ไปจนถึงการท่องเที่ยวเชิงยาเสพย์ติด ที่ทำเงินมหาศาลในชื่อเขา
เมเดลจิน โคลอมเบีย
ผมมุ่งหน้าต่อไปที่เม็กซิโก
แวะจอดที่มหานครที่ใหญ่ที่สุด ในซีกโลกตะวันตก
เม็กซิโกซิตี้
ผมมาถึงในวันแห่งความตายพอดี
เป็นวันที่ชาวเม็กซิกันนับล้าน ต่างมุ่งหน้าไปหลุมศพ
เพื่ออยู่กับดวงวิญญาณของ บุคคลอันเป็นที่รักที่จากไปแล้ว
เป็นกลุ่มคนเพอร์เฟ็คที่คุณควรปะปน เข้าไปด้วยถ้าคุณเป็นนักเที่ยวสายมืด
แต่ผมมาที่นี่เพื่อเจาะลึกมากกว่าหน้ากากน่ากลัว และใบหน้าระบายสี
ผมได้ยินมาว่ามีสิ่งน่าหลงใหลสายมืดสิ่งใหม่ กำลังเป็นที่นิยมในเม็กซิโก
ลัทธิที่ชื่อว่า ซานตา เมอร์เช่ ที่บูชานักบุญแห่งความตาย
ผมอยากรู้ว่าคนประเภทไหนที่จะสวดภาวนา
ให้โครงกระดูกหน้าตาปีศาจ ที่สวมผ้าคลุมศีรษะ
และสวดไปทำไม
ศาสนาซานตา เมอร์เช่กำลังเป็นที่นิยมอย่างสูง
ในศาลบูชาในสนามหลังบ้านนับพันแห่ง
แต่ถูกประณามโดยศาสนจักรนิกายหลักๆ
ดังนั้นก่อนที่ผมจะเริ่มเดินทาง ท่องเที่ยวเชิงศาสนา
ผมคิดว่าผมควรขอคำแนะนำจากนักบวช
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมมุ่งหน้าไปโบสถ์
ที่ซึ่งนักบวชกำลังประกอบพิธีไล่ผี
หลวงพ่อกำลังง่วนทำพิธีอยู่ พร้อมดวงวิญญาณร้ายหลายตน
เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย
เธอมาที่นี่กับแม่เธอ แต่พ่อเห็นวิญญาณในร่างเธอ
ผมไม่เคยเห็นพิธีไล่ผีมาก่อน
ผมสงสัยว่าเพื่อนบ้านเคยร้องเรียน อะไรบ้างไหม
เสียงดังมาก ดังมากๆ
เดาว่านี่คงเป็นที่พึ่งของพวกเขา
- สำหรับใครก็ตามที่ต้องให้ช่วยไล่ผี - ถูกต้องค่ะ
พระเจ้า ผมสงสัยว่ามีคนกี่คนอ้วกใส่ถังใบนั้น
หมอผีมีวิธีการจัดการชัดเจน
กับคนประเภทที่ชอบบูชาซานตา เมอร์เช่
ซานตา เมอร์เช่เป็นลัทธิชั่วร้าย
บรรดาแก๊งในเม็กซิโก
พวกค้ายาเสพย์ติด พวกขโมย พวกข่มขืน คนเลวสุดขััว
คนพวกนี้บูชาซานตา เมอร์เช่
ที่เลวทรามที่สุดคือบูชายัญมนุษย์
หลวงพ่อพูดว่าบูชายัญมนุษย์เหรอ
แต่ผมไม่ได้คำตอบกลับมา
หลวงพ่อเสียสมาธิอยู่กับผู้หญิง ที่มีรอยสักหน้าตาประหลาด
แล้วก็เริ่มถามคำถามอย่างเคร่งเครียด
เธอเป็นสาวกซานตา เมอร์เช่หรือเปล่า
เห็นนี่ไหม
นี่มันรอยสักซานตา เมอร์เช่
นี่รอยสักซานตา เมอร์เช่เหรอ
ใช่ นี่แหละรอยสักซานตา เมอร์เช่
ผู้หญิงคนนี้พาลูกชายผู้มีปัญหาของเธอมาด้วย
ผู้บูชาซานตา เมอร์เช่
แต่เขาวิ่งหนีไปแล้วทันทีที่เห็นโบสถ์
ก่อนที่เธอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เธอก็ถูกห้อมล้อมด้วยทีมนักรบศักดิ์สิทธิ์
ที่มุ่งมั่นจะขับไล่ปีศาจร้ายที่พวกเขาสงสัยว่า สิงร่างเธออยู่
มันน่าขนลุกขึ้นเรื่อยๆ
และผมกังวลว่าพวกเขาจะขับเอาอาหาร ในกะเพาะเธอออกมาด้วย
ออกไป!
ไปเดี๋ยวนี้ ในนามของพระยะโฮวาห์ ข้าขอสั่งให้เจ้าออกไป
แต่เจ้าปีศาจร้ายไม่ขยับเขยื้อน
แม้ว่าพวกเขาจะพยายามทุกวิธี ที่พระคัมภีร์บอก
ดูเหมือนหมอผีจะยอมยกธงขาว
แต่ทันใดนั้นเอง พิธีไล่ผีก็เริ่มรุนแรงขึ้น
เธอล้มไปกับพื้น
ต้องลงไปนอนพื้นทุกที
ในนามของพระจิต ข้าสั่งให้เจ้าออกไป!
พระเจ้า ดูแย่มาก
เธอดูเหมือนกำลังเจ็บปวดจริงๆ
แต่ผมสงสัยว่าความเจ็บปวดมากแค่ไหน
ที่เกิดจากการรักษาอย่างเข้มข้น แบบที่กำลังทำอยู่นี้
เธอบอกว่ามันไม่ยอมไป ถ้าคุณไม่ลากมันออกมา
แต่ดูเหมือนวิธีนี้จะได้ผล และปีศาจในตัวเธอก็ถูกขับออกมาในที่สุด
ออกไป! ออกไป! ออกไป!
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำความเข้าใจ สิ่งที่เห็นนี้ยังไง
ผมไม่เห็นปีศาจตนไหนออกจากร่าง
ผมแค่โล่งใจที่พิธีกรรมอันแสนทรมานจบสิ้นสักที
ปราศจากวิญญาณปีศาจร้าย
แม้ว่าหมอผีจะเตือนผม
แต่หมอผีก็ไม่ได้พูดให้ผมยกเลิก การเดินทาง
สู่โลกแห่งซานตา เมอร์เช่
อย่างน้อยเขาก็มอบพรแห่งการปกป้องให้ผม
หลังจากที่เห็นสิ่งที่เกิดตรงหน้า พรน่าจะเป็นสิ่งที่ผมต้องการ
เอเมน
แต่ผมก็ยังมุ่งมั่นจะไปต่อ
ผมอยากรู้เรื่องซานตา เมอร์เช่ และสาวกของเธอให้มากขึ้น
และผมได้เจอไกด์ชาวบ้านชื่อว่า คริสเตียน
เขากำลังพาผมไปเจอสาวกเหล่านั้น
เขามีเส้นสายในโลกของบรรดาสาวก
เรากำลังไปศูนย์บัญชาการลัทธิซานตา เมอร์เช่ ชื่อกระฉ่อนในเมืองเทพิโท
คืนนี้จะมีคนต้องตาย คุณรู้ไหม
ความรู้สึกมันบอกว่าคืนนี้ล่ะโดนแน่ ปีศาจออกล่าคืนนี้
เทพิโทคือย่านของโจร และคนเลวที่สังคมไม่ยอมรับ
- คนยากจน คนที่ถูกลืม - อยู่รวมกันที่ย่านนี้
ในโลกของคนนอกกฎหมาย ซานตา เมอร์เช่คือสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา
เราไปถึงพร้อมๆ กับคณะผู้อุทิศตนแสวงบุญ บูชาซานตา เมอร์เช่ด้วยการคลานเข่า
พวกเขาคลานเพื่อไถ่โทษบาป
ต่างกำลังมุ่งไปข้างหน้าอย่างทรมาน เพื่อเดินทางสู่ศาลบูชาสาธารณะ
ที่ปรากฎเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001
เมื่อครั้งสตรีชาวบ้านชื่อว่า โดน่า เคียต้า
ตัดสินใจนำรูปจำลองของซานตา เมอร์เช่ ออกมาจากบ้านเธอ
แล้วเดินแห่ไปตามริมถนน
หนึ่งวันหลังวันแห่งความตาย
แต่ในเมืองเทพิโท งานเฉลิมฉลองยังคง ดำเนินต่อไป
เพียงแค่พวกเขาฉลองในรูปแบบ ที่แตกต่างออกไป
มีเพียงปีละครั้งที่พวกเขาจะได้บูชา เทพีแห่งความตาย
และที่นี่เทพีมีนักร้องประกอบด้วย
ท่านนักบุญ ท่านนักบุญ ฮูเร่ ฮูเร่ ฮูเร่
คุณรู้สึกได้ คุณรู้สึกได้ ท่านนักบุญอยู่ที่นี่
ผมเดวิดครับ
ยินดีที่รู้จัก เดวิด
ตลอดชีวิตผมมีแต่ปัญหา
ผมถูกรถทับอาการสาหัส แต่เธอช่วยชีวิตผมไว้
เขาแบบว่า "ผมถูกรถทับ..."
โอ้ คุณโดนรถทับ
ซานตา เมอร์เช่บอกว่า
ในนามของพระบิดา พระบุตรและพระจิต...
สิ่งที่ผู้บวงสรวงมีเหมือนกันคือหลายคน ผ่านชีวิตที่ยากลำบากมาก่อน
และวันนี้พวกเขาขอบคุณซานตา เมอร์เช่ ที่ช่วยให้พวกเขายังมีชีวิตรอด
ผมรู้สึกว่าควรเข้าไปร่วมพิธีด้วย
และถวายของบูชาที่ศาลอันโด่งดัง คริสเตียนบอกว่าเหล้าเป็นของไหว้ ที่ท่านโปรดปราน
เทพีชอบเหล้าแรงๆ และชอบสูบกัญชาด้วย
เราได้เทียน แอลกอฮอล์ เราได้กัญชาด้วย...ว้าว
ให้ตายสิ กัญชา เยี่ยมสุดๆ ไปเลย
ขอบคุณครับ ชนมือหน่อย
เราไม่ได้วางแผนมา แต่ผมว่า...
- อะไรก็เกิดขึ้นได้ - ผมว่าผมบอกคุณแล้วพวก
ในนามของพระบิดา พระบุตรและพระจิต
เอเมน
ผมดื่มแอลกฮอล์รสชาติเหมือนน้ำมันเบนซิน เข้าไปอึกใหญ่
แล้วถวายกัญชาให้ซานตา เมอร์เช่
ตอนนี้ผมต้องเข้าไปเจอผู้หญิงคนนั้น ด้านหลังศาล
ผู้หญิงคนที่สร้างทุกสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา...
โดน่า เคียต้า
คริสเตียนกับผมยกรูปปั้น แล้วแบกเอาไปขอพรจากเธอ
โดน่า เคียต้า ผมชื่อเดวิด
เธอไม่ใช่แบบที่ผมคาดไว้เท่าไหร่
ผมซื้อนี่มาด้วยน่ะครับ
ผมเลยคิดว่าบางที ไม่รู้สิ คุณอาจช่วยอวยพรเธอหรือไม่ก็...
คุณต้องถือรูปจำลองไว้
- เธอบอก "คุณต้องถือรูปจำลอง" - โอเค ผมจะถือไว้
แต่คุณต้องมอบความรักให้ท่านเยอะๆ
คุณถือแบบนี้
เธอควักขวดสเปรย์ปรับอากาศ ใส่น้ำศักดิ์สิทธิ์กลิ่นหอมออกมา
แล้วเริ่มสวดอวยพรรูปปั้น
สาวน้อยน่ารักของฉัน
นี่กลิ่นสรวงสวรรค์...
หรือกลิ่นอเวจีครับ
มันแปลกสำหรับผมที่ต้องยืนอุ้มรูปปั้น เพราะว่า...
คือจากที่ที่ผมมา เราไม่ฉลองความตายแบบนี้
สำหรับผม มันน่ากลัวหน่อยๆ นึกออกไหม
เรามีความสุขมากกับความตาย แต่สำหรับคนอื่น พระเจ้ามาก่อนเสมอ
เธอเป็นคนดีไม่ใช่ปีศาจ...
"ไม่มีอะไรเลวร้าย" เธอบอก
เธอดูแลคุณ
เธอดูแลฉัน เธอดูแลทุกคน
"ดูแลพวกเราทุกคน" เธอบอก
เธอน่ารักมาก
ขอบคุณ ขอบคุณ
เธอทำผมรู้สึกสบายใจทันที
เธอเชิญพวกเราขึ้นไปชั้นบน เพื่อดูแท่นบูชาส่วนตัวของเธอ
มันเป็นห้องเก็บของมหัศจรรย์ เต็มไปด้วยเครื่องประดับสายมืด
และรูปปั้นพิสดาร
โดน่า เคียต้าก็เหมือน คุณยายของคุณ
ต่างกันแค่เธอไม่ได้ยื่นคุกกี้ให้กิน
เธอแค่พาเรามาดูของสะสมที่มีแต่ รูปปั้นแห่งความตายหน้าตาประหลาด
เธอเจ๋ง
ความเป็นอยู่ในย่านนี้เป็นยังไงครับ
เพราะที่ผมได้ยินมาคือมันอันตราย
เธอบอกว่า "ใช่ ให้ตายสิ ฉันจะไม่โกหกหรอกนะ...
ที่นี่เราใช้ชีวิตอย่างที่เราอยากใช้
เราอยู่อย่างที่เราแม่งอยากจะอยู่
ทุกคนก็ทำอะไรก็ได้อย่างที่แม่งอยากทำ
ไม่ว่าใคร ทุกคนทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ"
และคนทีนี่รู้ว่าอย่ามาแหยมกับคุณ
ไม่มีใครกล้าแหยมกับฉัน
เธอบอก "คุณไม่ควรแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ"
พอบอกได้ พอบอกได้ว่าคุณเป็นหญิงแกร่ง
ผมเห็นรูปสามีคุณที่ชั้นล่างด้วยใช่ไหมครับ
สามีคุณอยู่แถวนี้ตอนนี้ไหมครับ หรือว่า... ค่ะ เค้าอยู่นี่ คอยดูแลฉัน
แต่เค้าตายไปปีครึ่งแล้ว
แต่วิญญาณเขายังอยู่นี่
เขาต้องอยู่ที่นี่ เขาคอยดูแลฉัน
เธอว่า "เขาไม่มีที่อื่นให้ไป
นี่คือที่ของเขา เขาควรอยู่ที่นี่
และเขาควรอยู่ดูแลฉัน"
เกิดอะไรขึ้นครับ
เขาถูกจี้ทรัพย์
เสียใจด้วยครับ
เรื่องก็เป็นอย่างงั้น
จริงครับ นี่ไง ผมเริ่มกลัวหน่อยๆ แล้ว
แต่คุณน่าจะสบายใจกับเรื่องนี้ มากกว่าผมซะอีก
หนทางสวยงามที่สุดในการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ คือการอยู่โดยปราศจากความกลัว
แค่ใช้ชีวิต ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
เพราะเมื่อคุณตายไป มันไม่เหลือเวลาให้ใช้แล้ว
- และเธอพูดมีประเด็น - เห็นด้วย
และฉันเป็นมะเร็ง
ฉันมีความสุขดี
ฉันรักมะเร็งของฉัน
เธอรักมะเร็งของเธอ
เพราะมันสอนให้เธอใช้ชีวิต
มันเป็นของฉัน
เป็นมุมมองที่ดีที่สุดต่อการเป็นมะเร็ง เท่าที่ผมเคยได้ยินมาทั้งชีวิต
เมื่อต้องเผชิญหน้าความตาย
โดน่า เคียต้าเป็นคนมองโลกแง่ดี อย่างน่ามหัศจรรย์
ผมรู้สึกอ่อนน้อมถ่อมตัวเมื่ออยู่ใกล้ๆ เธอ
มีคนมากมายมาที่นี่เพื่อแสวงหาประสบการณ์ แบบเดียวกัน
เมื่อได้คุยกับโดน่า เคียต้า
ผมตระหนักว่าซานตา เมอร์เช่ ไม่เกี่ยวกับการบูชาความตาย
แต่คือการไม่เกรงกลัวความตาย
ผมคิดว่าเธอแค่มาดุเขา
- อ่อ งั้นเหรอ - เรื่องอะไรสักอย่าง ครับ
- ใช่ - ด่าเขาเหรอ
ซานตา เมอร์เช่บอกว่า "แกมันบ้า!"
เธอว่า "ไอ้ห่าเอ๊ย มึงมันบ้า!"
ผู้คนกำลังเข้าแถว
เพื่อรอกินเค้กยักษ์อันโด่งดัง ที่เธอเสิร์ฟทุกปี
ทั้งชุมชนเติบโตขึ้นรอบๆ ศาลเทพีเล็กๆ ของโดน่า เคียต้า
และทุกวันนี้เธอเป็นเหมือนนักบวชหญิงชั้นสูง แห่งเมืองทิเพโท
ปลายแถวรอรับเค้กอยู่ตรงโน้น
โดน่า เค้กดูดีมาก ใหญ่มากด้วย
ผมมาที่นี่เพื่อตามหาลัทธิความตายอันชั่วร้าย
แต่กลับพบกับกลุ่มที่สังคมไม่ต้องการ ที่ยังรวมตัวกันอย่างเหนียวแน่นด้วยศรัทธา
ผมประหม่านิดหน่อยตอนตัดเค้ก คิดว่าคงจะตัดออกมาแย่
ผมต้องตัดลงไปอีก
ที่จริงพวกเขาไม่ได้บูชาอะไรชั่วร้ายเลย
พวกเขาแค่ไม่กลัวที่จะจ้องหน้ากับความตาย
อร่อยนะเนี่ย
และพวกเขากินเค้กความตาย
แน่ล่ะว่าเค้กไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย
ได้เวลาออกจากเม็กซิโกแล้ว
นักท่องเที่ยวอาจอยากพักผ่อนริมสระน้ำ อีกสักครั้ง
จิบเตอกีล่าแก้วสุดท้าย ก่อนขึ้นเครื่องกลับบ้าน
แต่ผมไม่สนใจที่จะออกจากเม็กซิโก แบบง่ายๆ เหมือนคนอื่น
เม็กซิโก เม็กซิโกซิตี้
ว่าแล้วผมก็มุ่งหน้าไปทางเหนือ อีก 1,000 ไมล์สู่ชายแดนสหรัฐอเมริกา
เพื่อดูว่าผู้อพยพผิดกฎหมาย ต้องเผชิญอะไรบ้าง
ตอนพยายามหนีจากเม็กซิโก เพื่อตั้งต้นชีวิตใหม่
ผมได้ยินมาว่าประสบการณ์ข้ามพรมแดน
ที่เปลี่ยนการเป็นผู้อพยพผิดกฎหมาย ให้กลายเป็นจุดท่องเที่ยวยอดนิยม
ผมอยากค้นหาว่า การเดินทางตามเส้นทางนี้จะเป็นยังไง
และการทัวร์ครั้งนี้จะสมจริงสมจังแค่ไหน
ประธานาธิบดีทรัมป์รณรงค์หาเสียง เพื่อสร้างกำแพง
ผมกลับแปลกใจที่มันก็มีกำแพงอยู่แล้วนี่
แต่ดูเหมือนรั้วมากว่ากำแพง และยังสร้างไม่เสร็จด้วยซ้ำ
มั่นใจว่าทัวร์ครั้งนี้คงจะหมูๆ
นอนลงกับพื้น!
เวลาเจ็ดโมงเช้า
และผมกำลังนอนอยู่บนพื้นเย็นเฉียบ ในเมืองเล็กๆ กลางความเวิ้งว้าง
พื้นเย็นเฉียบเลย อุ๊ย ขอโทษ
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ยังง่วงกันอยู่ กำลังนอนเพลินในเตียงอุ่นๆ ของโรงแรม
ต่อจากนี้ไป ไม่มีคำตอบ ไม่มีคำถาม
วันนี้ เราไม่เล่น
แต่ผมกำลังถูกชายใส่หน้ากากตะคอก
เขาสั่งให้ผมเรียกเขาว่า "ผู้บัญชาการ"
แม่น้ำอันตรายมาก
ลึก 60 ฟุต กว้าง 50 ฟุต ไหลเร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมง
ทัวร์เริ่มต้นเหมือนอยู่ในค่ายฝึกทหาร
ผู้บัญชาการเคยเป็นคนลักลอบพาผู้อพยพเข้าเมือง
เขาบอกว่าเคยเห็นคนล้มเหลวนับไม่ถ้วน
และที่แย่กว่านั้นคือตายกลางทาง ขณะพยายามข้ามชายแดน
เขาจัดทัวร์นี้ขึ้น
เพื่อแสดงให้เห็นว่าการข้ามชายแดน ไม่ใช่เรื่องปลอดภัย
และเพื่อทำให้ชาวบ้านเลิกความคิด และกระตุ้นการรับรู้
ตอนฟ้าสาง ผมเริ่มมองเห็นหน้าเพื่อนๆ ในกลุ่ม
มีคนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติไม่เข้าพวก เหมือนกันกับผม
และยังมีนักเที่ยวสายมืดชาวเม็กซิโก ที่มาร่วมความโชคร้ายกับเรา
- แม่น้ำลึก 60 ฟุตเลยเหรอ - ไหลเร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมงด้วย
- และกว้าง 50 ฟุต - พวกเราตายแน่
ผู้อพยพในชีวิตจริงต้องจ่ายเงิน ให้ผู้ลักลอบพาข้ามชายแดนถึง 3,000 เหรียญ
เป็นค่าส่งตัวให้ถึงฝั่ง อย่างปลอดภัย
แต่ทัวร์ครั้งนี้ราคาแค่ 50 เหรียญ
ถ้าคุณไม่จ่าย คุณตาย
โอเค ผมไม่อยากตาย
ผู้บัญชาการของเราอินกับบทจริงจังมาก
เราออกเดินทางอย่างหวาดหวั่น
ฉากแอ๊คชั่นเริ่มเกือบทันทีที่เรา เริ่มทริปกว่าหกชั่วโมง
เพื่อเดินทางไปเส้นพรมแดนหลอกๆ
โอ๊ย! แม่ง
ผมไม่รู้ว่าพวกเขามาจากทิศทางไหน แต่เสียงปืนฟังเหมือนจริงมาก
เร็วเข้า! ทางนี้!
มันจะเหมือนจริงขนาดไหนเนี่ย
ผมไม่รู้ว่าเป็นฝั่งเม็กซิโกหรือว่าทัวร์เรา
ผมกระวนกระวายใจ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ใครยิงใส่เรา
เดี๋ยวเราก็รู้คำตอบ
ก้มลง! ก้มลง!
มัวทำอะไรกันอยู่แม่งเอ๊ย
เห็นชัดว่าการโดนโจรชิงทรัพย์ ระหว่างทางข้ามพรมแดนเป็นเรื่องปกติ
มึงเป็นไกด์หรือเปล่า
เสี้ยววินาทีนึงผมลืมไปเลยว่านี่เป็นแค่ทัวร์
สมจริงสมจัง
ยืนขึ้น! ยืน! ยืน! ยืน!
ยืนตรงๆ!
ผมมองผู้บัญชาการของเรา เพื่อขอคำแนะนำ
ผู้บัญชาการเกิดอะไรขึ้นครับ
...แต่ผมน่าจะหุบปาก
แกพูดอะไร
ผมไม่รู้คุณต้องการอะไร
นี่กระเป๋าแกเหรอ
เอาไปเลยก็ได้
อะไรของแม่ง อะไร
ผมไม่รู้ว่าควรตอบโต้ยังไง
มันบ้าไปกันใหญ่แล้ว
อย่าหัวเราะ ไอ้ห่า
ภาษาอังกฤษเท่านั้น อย่าพูดสเปน
มันเป็นส่วนผสมของดราม่าสมัครเล่นสุดพิลึก
กับความเป็นจริงอันรุนแรง
ตอบสิไอ้ห่า! ยาอยู่ไหน แกมีแค่นี้เหรอ
แต่ในที่สุด กองโจรก็แยกย้ายไป
และผู้บัญชาการก็เรียกเรามารวมกัน
เราปลอดภัยแล้ว
แต่การแสดงฉากจู่โจม ยังส่งผลกระทบกับพวกเราอยู่
แม็กซ์ถึงขั้นถอดแหวนทองคำขาว ราคา 3,000 เหรียญของเธอให้โจรไป
- คุณให้แหวนไปเหรอ - ฉันให้คนผู้ชายไป
- ให้คนผู้ชายไป - เพื่อไม่ให้เค้าทำร้ายคุณ
- คุณจิตใจดีจริงๆ - ฉันรู้
- ทีหลังให้อย่างอื่น - ตอนเราออกเดินทางอีกครั้ง
ผมคุยกับแอนเดรสจากเม็กซิโกซิตี้
เขาคิดว่าทัวร์น่าท้าทายกว่าที่เขาคิดไว้
- ก้มหัว... - แบบ พวกนั้น...
ปืนทำผมกลัวจนขี้จะแตก
มันช่วยไม่ได้ว่าไหม ตอนปืนดัง
แบบว่า "เชี่ย" ผมพูดแต่ว่า "เชี่ย"
แต่ความสิ้นหวังแค่ไหนกันที่จะผลักดัน ให้คุณพยายามข้ามพรมแดน
และเสี่ยงชีวิต
เราเพิ่งทัวร์ไปแค่สองชั่วโมง
ยังต้องเดินอีกสี่ชั่วโมงเข้าป่าข้างหน้า เพื่อไปถึงชายแดน
นี่เป็นภูเขาย่อมๆ เลยนะ
พวกเราทั้งเหนื่อยและหิว
แต่สำหรับผู้อพยพจริงๆ
มีสิ่งที่หนักหนากว่าที่พวกเขาต้องกังวล
พวกค้ายาแสนป่าเถื่อน ที่ตระเวนรอบๆ พื้นที่ชายแดน
คอยมองหาผู้อพยพสิ้นหวัง เพื่อบุกปล้น ข่มขืนและฆ่าทิ้ง
เราแวะพักแป๊บนึง
ประหม่าและระแวงว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
คุณเพิ่งโดนซ้อมมาหมาดๆ
- จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณอีก - ใช่ ฉันไม่...
ไม่แน่ใจ
เฮ้ย!
เกิดอะไรขึ้น
คิวแก๊งค้ายา
เร็วเข้าแม่งเอ๊ย! ถ้าใครวิ่งหนี กูยิงแม่ม
เหี้ยมกว่า เล่นใหญ่กว่า
และดราม่าจริงจังกว่า แก๊งรุ่นเด็ก
ยืนขึ้น!
ฟังนะไอ้เย็บแม่ม
สถานการณ์ไม่สู้ดีสำหรับพวกเรา
คุกเข่าลงไอ้ห่า!
อย่าขยับ
แล้วจู่ๆ กระเป๋าผมก็เต็มไปด้วย ยาเสพย์ติดหลอกๆ...
เกิดอะไรขึ้น
...และผมถูกกล่าวหาว่าลักลอบขนยา
อะไรนะ
ทำไมมึงมีของพวกนี้
- ทำไมมึงมียาเยอะขนาดนี้ - ยาอะไร
ผมควรจะโกหกแล้วบอกไปว่า มันเป็นยาของผมเอง...
ที่จริงเราไม่ควรมียาพวกนี้
...แต่ด้วยความที่กำลังงง ผมก็เลยด้นสด
- ยามึงเหรอ - เปล่า ยาเขาต่างหาก
และผมก็โยนความผิดให้ผู้บัญชาการ
ใช่ เป็นของเขา ใช่ คนนั้น
อย่าขยับ!
เราตกลงกันดีๆ ได้ไหม ไม่ อย่าฆ่าเขา!
ขยับ! เร็วๆ! เร็วเข้า ไปกันเถอะ!
ขอโทษนะผู้บัญชาการ
แต่การแสดงสดสุดดราม่าของผม ดูจะไม่เป็นที่ถูกใจของเพื่อนในกลุ่ม
เหมือนพวกเขายังอินไม่หาย
ทำไมคุณทำงั้น
ผมแค่ตระหนก
- แม่ง ไม่อยากเชื่อเลย - ผมคิดว่าพวกเขาจะ...
คุณเอายาให้พวกมันไปทำไม!
ทุกคนเหนื่อยล้า กำลังใจก็น้อยลง
และอะไรๆ ก็ดูจะน่าอึดอัดไปซะหมด
มานี่!
ถ้าคุณไม่อยากเดิน คุณก็อยู่ที่นี่
ผมไม่สน โอเค๊
ใครอยากอยู่ที่นี่ก็อยู่ไป
พรุ่งนี้อาจมีหมาป่ามากินคุณ
ผู้บัญชาการยกตัวอย่างให้เห็นชัด
พวกเราเริ่มสะท้อนใจถึงสถานการณ์โหดร้าย ที่ผู้อพยพจริงๆ ต้องดิ้นรนสู้
น่าแปลกที่คิดว่านี่จะเป็น... ว่ามีคนทำอะไรอย่างนี้จริงๆ
- ในขณะที่เราแค่ทำไปเพื่อ... - ใช่ ความรู้สึกปะปนกันไป
- เพื่อประสบการณ์ - คุณทำไปแค่อยากสนุก
แต่มันก็แบบว่า "เชี่ย"
และถ้าพวกเขาไม่มีน้ำ พวกเขาก็ตาย
จริงที่สุด ส่วนเราก็แค่ หยิบธัญพืชแท่งออกมากิน
- เมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ - ใช่
มันทำให้คุณสงสัยว่า
ถ้าพวกเขายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อผ่านพ้น ความลำบากขนาดนี้
พวกเขาคงมีชีวิตที่เฮงซวยสุดๆ ในประเทศบ้านเกิด
- ใช่ พวกโอกาสดีกว่าเขา - ดีกว่าสุดๆ
- ไม่ใช่แค่ดีกว่า แต่ดีสุดๆ - ใช่ ร้อยเปอร์เซนต์
ปืนและคำด่าดูถูกอาจเป็นของปลอม
แต่หลังจากหกชั่วโมง พวกเราก็หมดเรี่ยวแรง
แต่ยังเหลืออีกฉากหนึ่งที่ต้องเล่น
มองไปข้างล่างอีกด้านของภูเขา
เราสามารถลิ้มรสอิสรภาพ
ผู้บัญชาการออกคำสั่งสุดท้ายกับเรา
กระตุ้นให้พวกเรารีบขึ้นยานพาหนะหลบหนี
วิ่ง! เร็วอีก! รีบหน่อย! ขยับเร็ว!
ด่านสุดท้าย เราถูกตำรวจตระเวนชายแดนขัดขวาง
ได้เวลาฉากจบของทัวร์
เหมือนตอนจบน่าหดหู่ ในหนังคาวบอยตะวันตกห่วยๆ
ที่คุณคิดว่าตัวละครหลักจะหนีรอด แต่สุดท้ายกลับหนีไม่รอด
ทุกคนเอามือไพล่หลังศีรษะ
คนจัดทัวร์นี้อยากให้เราเข้าใจ
สถานการณ์โหดร้ายที่ผู้อพยพจริงๆ
และจนถึงตอนจบ ความเล่นจริงอินจริงของพวกเขาช่างน่าชื่นชม
ยังไหว
มันต้องสมจริงขนาดนี้
เป็นประสบการณ์แสดงตามบทบาท ที่แสนพิสดาร
หกชั่วโมงอันบ้าระห่ำ
ที่ทำให้เราได้เผชิญและหลบหนี จากความจริงที่แตกต่างออกไป
คุณพยายามข้ามพรมแดน...
หลายครั้งที่มันก็บันเทิงดี
และผมรู้สึกเหมือนเป็นตัวประกอบ หนังเกรดบี
แต่ในท้ายที่สุด ผมก็ได้ข้อคิดว่า
สำหรับผู้อพยพจริงๆ
นี่ไม่เคยเป็นเรื่องสนุกเลย