ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Είμαι ρεπόρτερ από τη Νέα Ζηλανδία.
Πάντοτε με τραβούσε η περίεργη πλευρά της ζωής.
Έτσι, αποφάσισα να ερευνήσω τον σκοτεινό τουρισμό,
ένα παγκόσμιο φαινόμενο, που οι άνθρωποι αποφεύγουν το φυσιολογικό.
Γι' αυτό, πηγαίνω διακοπές σε πολεμικές ζώνες,
χώρους καταστροφής
και άλλους αντισυμβατικούς προορισμούς.
Μ' ενδιαφέρει το παρανοϊκό...
το μακάβριο... και το αποκρουστικό.
Έτσι, ταξιδεύω στον κόσμο σε αναζήτηση απόλυτων εμπειριών σκοτεινού τουρισμού.
Το πρώτο μου ταξίδι είναι στη Λατινική Αμερική.
-Έξω! -Στην Πόλη του Μεξικού,
έρχομαι αντιμέτωπος με δαιμονισμένη.
Είναι πολύ δυνατά. Πάρα πολύ.
Κατηφορίζω στην Κολομβία, για να πλησιάσω όσο κοντά μπορώ στον Πάμπλο Εσκομπάρ...
και ανακρίνω τον προσωπικό του εκτελεστή.
Έχεις πάει ποτέ σε ψυχολόγο;
Έκανες ψυχοθεραπεία;
Και κάνω μια ξενάγηση διέλευσης συνόρων στην Αμερική...
-με τον δύσκολο τρόπο. -Μίλα, μπάσταρδε!
Είμαι ο Ντέιβιντ Φάριερ και αυτό το ταξίδι περιέχει πάνω από 80% θάνατο.
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η πρώτη μου στάση είναι η Κολομβία
και μια επίσκεψη στην πόλη Μεντεγίν,
διαβόητη για τον βαρόνο ναρκωτικών, Πάμπλο Εσκομπάρ...
και την αυτοκρατορία κοκαΐνης του.
Είμαι σε μια ξενάγηση ναρκο-φαντασίωσης, με οδηγό έναν σωσία του Πάμπλο,
που κάνει ύποπτη συμφωνία μέσω ασυρμάτου της δεκαετίας του '90.
Είναι σίγουρα από τις πιο αλλόκοτες διαδρομές με ταξί που έχω κάνει.
Ο ναρκοτουρισμός είναι η τελευταία τάση στον σκοτεινό τουρισμό.
Ήρθα να εξερευνήσω τη βιομηχανία που ξεπρόβαλε από τις στάχτες του Πάμπλο
και να μιλήσω σε κόσμο που επωφελείται απ' το σκοτεινό παρελθόν του.
Ο ύποπτος σωσίας του Πάμπλο με άφησε
στην κακόφημη γειτονιά που πήρε τ' όνομά του.
Η Συνοικία Πάμπλο Εσκομπάρ έγκειται σε μια πλαγιά,
που συγκρατείται από πρόχειρες σκάλες σαν λαβύρινθοι.
Υπάρχουν παντού ζωγραφισμένοι βωμοί προς τιμήν του βασιλιά της κοκαΐνης.
Είναι περίεργο που θεωρείται τοπική διασημότητα,
αν σκεφτείς το χάος που προκάλεσε.
Ο Πάμπλο Εσκομπάρ εισήλθε στο εμπόριο κοκαΐνης στη δεκαετία του '70.
Μέχρι το '80, είχε μετατρέψει την Κολομβία σε δολοφονική πρωτεύουσα του κόσμου,
σκοτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους που του στέκονταν εμπόδιο.
Ο ίδιος του βρήκε βίαιο τέλος.
Πυροβολήθηκε σε μια ταράτσα στο Μεντεγίν το 1993.
Πριν ξεκινήσω τη ναρκοτουριστική μου περιπέτεια,
θέλω να μάθω γιατί ο κόσμος της Συνοικίας Πάμπλο Εσκομπάρ τον εξυμνεί.
Ως μία από τις φτωχότερες και γεμάτες εγκληματικότητα γειτονιές,
οι ντόπιοι της έχουν κακή φήμη.
Και υπάρχουν πολλές γνώμες για τον Πάμπλο.
Τι γνώμη έχει ο κόσμος για τον Πάμπλο Εσκομπάρ, εδώ;
Ο Πάμπλο Εσκομπάρ είναι ο Ρομπέν των Δασών της γειτονιάς τους.
Όμως, τι πιστεύουν οι άλλοι στο Μεντεγίν; Αυτοί που τον έβλεπαν ως κακοποιό.
Κατά την κυριαρχία του, σκότωσε πάνω από χίλιους αστυνομικούς.
Συναντώ τον Κάρλος, που ήταν στην πρώτη γραμμή, τότε.
Θέλω να μάθω, πώς στο καλό επιβίωσε.
Εδώ είμαι αστυνομικός, για να με πιστέψεις.
-Εδώ είσαι 20 ετών; -Ήμουν στα 20.
Κι άλλοι αστυνομικοί.
Πόσοι από αυτούς είναι ζωντανοί, λες;
Μαζί με τους διοικητές, ίσως πέντε.
-Πέντε είναι ζωντανοί, από τότε; -Πέντε ζωντανοί
-από τότε, ναι. -Εσύ πώς είσαι ζωντανός;
Πολλοί ήταν διεφθαρμένοι και δούλευαν για το Καρτέλ του Μεντεγίν.
Είναι άλλο πράγμα να σου λένε "Plata o Plomo",
"Χρήμα ή Σφαίρα".
Φίλε...
Αν δεν σε διαφθείρουν, σε σκοτώνουν.
Άρα, ήσουν διεφθαρμένος.
Ήμουν διεφθαρμένος του Εσκομπάρ. Του έβγαλα καλά λεφτά.
Αλλά, δεν τον γνώρισα ποτέ, ειλικρινά.
Σε πλήρωσε, όμως.
Πήρα τα λεφτά, γιατί ήθελα να ζήσω.
Πιθανόν, γι' αυτό ζεις ακόμα, πήρες τα λεφτά του.
Ο Κάρλος δωροδοκήθηκε απ' τον Πάμπλο και δεν τον κατηγορώ.
Κατ' ειρωνεία της τύχης, ακόμα παίρνει επιταγές χάρη σ' εκείνον.
Θα είμαι ειλικρινής.
Κάνω ξεναγήσεις για τον Πάμπλο.
-Κάνεις ξεναγήσεις για τον Εσκομπάρ; -Ναι, τον Εσκομπάρ.
Τώρα, όλοι βγάζουν περισσότερα χρήματα,
που ο Εσκομπάρ πέθανε, παρά όταν ζούσε.
Για κοίτα, Πάμπλο Εσκομπάρ. Κέρδισα. Τώρα, βλέπεις τα ραδίκια ανάποδα.
Θέλω να σου πω κάτι, Πάμπλο.
Σ' ευχαριστώ πολύ, γιατί τώρα βγάζω λεφτά στ' όνομά σου.
Ο Πάμπλο θα καμάρωνε για τους ντόπιους που πλουτίζουν στ' όνομά του.
Του άρεσε να βγάζει λεφτά.
Και ήταν πολύ καλός σ' αυτό.
Μετέτρεψε τη ζωή του, από ασήμαντος κλέφτης στις συνοικίες,
σε δισεκατομμυριούχο με ρετιρέ.
Πηγαίνω στα εύπορα προάστια,
γιατί άκουσα ότι ένα διαμέρισμα που ζούσε ο Πάμπλο
είναι προς πώληση.
Τέλεια ευκαιρία για μια ματιά στην πολυτελής ζωή του Πάμπλο.
Η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, Κλώντια, ήταν νύφη του Πάμπλο.
Σύζυγος του αδερφού του, Ρομπέρτο.
Εκείνη την εποχή, ήταν εστεμμένη καλλονή.
-Ήσουν πανέμορφη. -Ευχαριστώ.
-Ακόμα είσαι. Δεν έχεις αλλάξει καθόλου. -Ευχαριστώ.
-Είναι περίεργο, αλλά και τέλειο. -Ευχαριστώ.
Η εμφάνισή της μπορεί να μην άλλαξε πολύ,
αλλά όχι και η ζωή στο διαμέρισμα.
Η Κλώντια χώρισε με τον Ρομπέρτο.
Τώρα, είναι μόνη με τα σκυλιά της.
-Χρειάζονται φίμωτρα; -Ναι.
-Επειδή, ζηλεύουν πολύ. -Μάλιστα.
Μπορεί να δαγκώσουν;
Πιθανόν.
Είσαι εντάξει;
Περίμενε.
Εντάξει!
Γεια.
Είναι μεγάλα!
Όχι.
Είναι μεγάλα αγόρια.
Γεια, παιδιά.
-Είναι πανέμορφα. -Κάτω.
Κάτω.
Πειράζει να τα χαϊδέψω λίγο στο κεφάλι;
Γεια σας.
Όχι! Μείνε.
Μείνε.
Όχι, Άαρον.
Μόνο αυτά τα δύο έχεις;
Όχι, έχω επτά.
Χάρηκα που σας γνώρισα.
Υποθέτω, πως αν είχες παντρευτεί έναν Εσκομπάρ,
θα χρειαζόσουν πολλή προστασία.
-Εδώ ήταν που προσπάθησαν... -Ναι.
-Ν' ανατινάξουν το σπίτι. -Ναι.
Είναι παράξενο αν σκεφτείς πόσα τρελά πράγματα έγιναν εδώ.
Ο Πάμπλο πέθανε, αλλά η κληρονομιά του ζει.
-Ντέιβιντ, εδώ. -Γεια.
Έχει κι άλλο.
-Είχε τίποτα μυστικούς χώρους ή κρυψώνες; -Ναι.
Να το σηκώσουμε;
Κοίτα εδώ.
Δεν έκρυψες τίποτα δικό σου;
-Το άφησες άδειο; -Όχι.
Δεν θα μου δείξεις τις δικές σου;
-Αυτό ήταν το μπάνιο του Πάμπλο; -Ναι.
Το μπάνιο δεν άλλαξε καθόλου. Σαν χρονοκάψουλα από τη δεκαετία του '90.
Έχουν γίνει κακόφημα πράγματα εδώ, έτσι;
Ακούγεται λογική.
Λίγο εκτός μπάτζετ μου, αλλά ξέρεις...
Εύχομαι στην Κλώντια καλή τύχη στα ναρκο-μεσιτικά της σχέδια,
ενώ πηγαίνω σε άλλη κατοικία του Πάμπλο,
το νούμερο ένα σημείο ναρκοτουρισμού στην πόλη.
Ψηλά, στην κορυφή ενός λόφου στο Μεντεγίν, με απίστευτη θέα,
ο Εσκομπάρ έχτισε τη δική του πεντάστερη φυλακή,
τη Λα Κατεντράλ.
Από το να εκδοθεί στις ΗΠΑ,
ο Πάμπλο έκανε μια συμφωνία με την κολομβιανή κυβέρνηση
και μετακόμισε στη φυλακή του για κάθειρξη πέντε ετών.
Όπως το διαμέρισμά του,
τη διακόσμησαν με τις νέες ανέσεις της δεκαετίας του '90
και μοιραζόταν αυτήν την πολυτέλεια με την εκάστοτε εστεμμένη
και τους πιστούς του ακόλουθους.
Ο Ποπάι ήταν ο πιο πιστός εκτελεστής του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Με αφοσίωση, σκότωσε πάνω από 250 άτομα για το αφεντικό του,
ακόμα και την κοπέλα του.
Ήταν στη φυλακή 22 χρόνια.
Τώρα είναι δημοφιλής σταρ του YouTube.
Συναντιόμαστε στα γεμάτα βλάστηση εδάφη της φυλακής,
όπου ετοιμάζει το νέο του βίντεο.
Έχω τον απόλυτο ναρκο-ξεναγό.
Ο Ποπάι λέει ότι πλήρωσε το χρέος του στην κοινωνία και έχει σωφρονιστεί.
Εξέτισες την ποινή σου,
αλλά έχεις μετανιώσει για όσα έκανες και αυτούς που σκότωσες;
Εντάξει, μη...
Μη βγάλεις όπλο.
Άσε αυτήν την επιλογή εκτός.
Ήσουν εκεί, το έζησες.
Λέω, άσε το όπλο... Άσε τα όπλα πίσω σου.
Καθ' οδόν για την παλιά φυλακή,
διακρίνω λίγη μεταμέλεια για τους εκατοντάδες νεκρούς.
Αλλά, έχει εμμονή με όσους δεν πιστεύουν ότι έχει αλλάξει.
Αναμφίβολα, έχει μια γλαφυρότητα στον τρόπο έκφρασης
και οι βρισιές του μάζεψαν κόσμο.
Δύο ναρκοτουρίστες από τη Νέα Υόρκη ήρθαν να δουν τη φυλακή του Πάμπλο.
Δεν περίμεναν να συναντήσουν τον Ποπάι και τα έχουν χαμένα.
Είναι διάσημος σε όλο τον κόσμο.
Τι πιστεύεις για την όλη ιστορία;
Ό,τι έκαναν ήταν...
απαίσια, αλλά...
κάποιοι τον λατρεύουν, κάποιοι τον μισούν.
Εσύ πού τάσσεσαι;
-Καλή ερώτηση. -Καλή ερώτηση.
Εγώ...
Θέλω να μάθω την ιστορία. Αυτό μόνο.
Είναι τρελό. Όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Είναι ο Ποπάι.
Είμαι σίγουρος ότι τον λατρεύουν.
Πολύ περίεργο.
Είναι παράξενο.
Να λατρεύεις σαν ήρωα κάποιον που έχει κάνει τόσο ελεεινές πράξεις.
Σκότωσε την κοπέλα του.
Η ιδιωτική μου ξενάγηση συνεχίζεται μέσα στα γεμάτα βλάστηση εδάφη της φυλακής
και τα μάτια του Ποπάι αστράφτουν μόλις βρίσκουμε απομεινάρια ενός δωματίου.
Είναι σαν την Έπαυλη του Playboy.
Το κατάλαβα αυτό.
Είναι λεπτή ερώτηση, αλλά πρέπει να μάθω.
Ήσασταν και οι δύο εκεί και το κάνατε ταυτόχρονα;
Ο Ποπάι ήταν σε καλή κατάσταση. Συμπαθητικός, θα έλεγα.
Όσο συνεχίζει η ξενάγηση, πρέπει να μου υπενθυμίζω
ότι είμαι μαζί με τον ψυχρό δολοφόνο του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Ποπάι, έχεις σκοτώσει ανθρώπους σ' αυτόν τον χώρο, έτσι;
Όχι, δεν θέλω να κάνεις αστεία.
Δεν θέλω να κάνεις αστεία γι' αυτά.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Είσαι συμπαθής, αλλά μιλάς για πετσοκομμένα πτώματα...
Δεν είναι αστείο.
Σκότωσες την κοπέλα σου.
Αρρωστημένο.
Γεια.
Η ξενάγηση του Ποπάι κάνει μια αιφνίδια παράκαμψη όταν βγάζει όπλο.
Τέτοιο όπλο χρησιμοποιούσες...
όταν σκότωνες ανθρώπους;
Τώρα, αποφασίζει να επιδείξει τις υποκριτικές του ικανότητες
σε σκηνή δράσης που έγραψε.
Ο Ποπάι υποδύεται μια εκδοχή του εαυτού του.
Έναν πρώην κατάδικο που αντιμετωπίζει ένα νεαρό γκάνγκστερ.
Ήταν μια τρομακτικά πειστική ερμηνεία.
Φαινόταν ότι το είχε ξανακάνει.
Ήταν...
Ήταν καλό.
Νομίζω.
Όπως στην πραγματικότητα.
Ο Ποπάι φαίνεται να ευχαριστιέται που υποδύεται τον παλιό κακό εαυτό του.
Είναι περίεργο που όλοι είναι τόσο απαθείς για όλο αυτό...
και το αντιμετωπίζουν ως αστείο.
Και ο κόσμος το λατρεύει, έτσι; Έχει καλή τηλεθέαση.
Ο κόσμος θέλει να σε γνωρίσει, να σου μιλήσει.
Εγώ σου μιλάω.
Δυσκολεύομαι να διαχειριστώ το νέο ρόλο του Ποπάι:
Ο δολοφόνος που μετατρέπει το σκοτεινό παρελθόν του σε ψυχαγωγία.
Κάτι συγκεκριμένο μ' ενοχλεί. Αυτό που δεν καταλαβαίνω... Καταλαβαίνω...
τον θαυμασμό στον Πάμπλο και όσα σήμαινε για σένα,
αλλά σε ανάγκασε να σκοτώσεις την κοπέλα σου.
Σ' αυτό, εγώ θα έλεγα...
"Όχι. Αποκλείεται."
Νομίζω, το ότι ήταν εκτελεστής του Πάμπλο, έκανε μεγάλη ζημιά στον Ποπάι.
Έχεις πάει ποτέ σε ψυχολόγο; Μίλησες γι' αυτό; Έκανες ψυχοθεραπεία;
Πάω σε ψυχολόγο καμιά φορά.
Να σου δώσω τον αριθμό, ίσως.
Έχουμε άλλο σκεπτικό.
Έχουμε άλλο σκεπτικό εμείς οι δύο.
Δεν θέλω τον αριθμό τους!
Δεν θέλω τον αριθμό τους.
Δεν θέλω να σε συμπαθήσω, αλλά σε συμπαθώ.
Με προειδοποίησαν γι' αυτό.
Είσαι πολύ συμπαθής άντρας...
που έκανε πολύ άσχημα πράγματα.
Είμαι μπερδεμένος που συμπάθησα έναν στυγνό εκτελεστή.
Δεν είμαι πεπεισμένος ότι ο Ποπάι έχει σωφρονιστεί.
Μοιάζει ν' αδυνατεί να ξεφύγει από τη σκιά ενός νεκρού βαρόνου ναρκωτικών,
όπως οι περισσότεροι που γνώρισα εδώ.
Ανακάλυψα ότι η κληρονομιά του Πάμπλο Εσκομπάρ είναι ακόμα ζωντανή,
εδώ στο Μεντεγίν.
Από τα παιδιά της συνοικίας και τις καλλονές που ζούσαν σε σπίτια του,
μέχρι τον ναρκοτουρισμό που ακόμα βγάζει χρήματα στ' όνομά του.
ΜΕΝΤΕΓΙΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Ανηφορίζω προς το Μεξικό
και καταλήγω στη μεγαλύτερη μητρόπολη στο δυτικό ημισφαίριο,
την πόλη του Μεξικού.
Έφτασα την Ημέρα των Νεκρών.
Η μέρα που εκατομμύρια Μεξικανοί πηγαίνουν στα νεκροταφεία
για να είναι με τις ψυχές των νεκρών αγαπημένων τους.
Είναι το τέλειο πλήθος να συναναστραφείς αν είσαι σκοτεινός τουρίστας.
Όμως, ήρθα να ψάξω κάτι βαθύτερο από τρομακτικές μάσκες και βαφές προσώπου.
Άκουσα για μια νέα σκοτεινή εμμονή που σαρώνει στο Μεξικό.
Μια αίρεση ονόματι Santa Muerte, που λατρεύει την Αγία του Θανάτου.
Θέλω να μάθω τι σόι άνθρωποι
προσεύχονται σ' έναν σκελετό με διαβολική όψη και κουκούλα.
Και γιατί.
Η θρησκεία της Santa Muerte αυξάνεται σε δημοτικότητα
σε χιλιάδες οικιακά παρεκκλήσια.
Όμως, απαγορεύεται στις κοινές εκκλησίες. Πριν ξεκινήσω το θρησκευτικό μου ταξίδι,
λέω να συμβουλευτώ κάποιον ιερέα.
Το επόμενο πρωί, πηγαίνω σε μια εκκλησία,
όπου ο ιερέας τελεί έναν εξορκισμό.
Ήταν απασχολημένος μ' έναν σωρό από κακά πνεύματα.
Τι γίνεται εδώ;
Δεν έχω ξαναδεί εξορκισμό.
Αναρωτιέμαι αν παραπονιούνται οι γείτονες.
Είναι πολύ δυνατά. Πάρα πολύ.
Υποθέτω, ότι εδώ πρέπει να έρθει
-κάποιος που χρειάζεται εξορκισμό. -Ακριβώς.
Αναρωτιέμαι πόσοι έχουν κάνει εμετό στον κουβά.
Ο εξορκιστής είναι σκληρός με αυτούς που λατρεύουν τη Santa Muerte.
Είπες, ανθρώπινη θυσία;
Αλλά, δεν πήρα απάντηση.
Του απέσπασε την προσοχή μια κυρία με ένα ύποπτο τατουάζ.
και ξεκίνησε πλήρη ανάκριση.
Είναι τατουάζ της Santa Muerte;
Η γυναίκα έφερε τον ταλαιπωρημένο γιο της, έναν πιστό της Santa Muerte.
Αλλά, αυτός το 'βαλε στα πόδια μόλις είδε την εκκλησία.
Πριν το καταλάβει,
την περικύκλωσε μια ομάδα ιερών πολεμιστών.
Όλοι αποφασισμένοι να βγάλουν τον δαίμονα από μέσα της.
Γίνεται μυστήριο...
και ανησυχώ μήπως βγάλουν τα σωθικά της.
Αλλά ο δαίμονας δεν υποχωρεί.
Παρόλο που δοκιμάζουν όλα τα κόλπα στην Αγία Γραφή.
Φαίνεται ότι ο εξορκιστής θα ρίξει λευκή πετσέτα,
όμως, ξαφνικά, ο εξορκισμός γίνεται πιο σωματικός.
Την ξάπλωσαν κάτω.
Πάντα καταλήγουν στο έδαφος. Θεέ μου, είναι άθλιο.
Μοιάζει να βιώνει πραγματικό πόνο.
Αναρωτιέμαι όμως, πόσος προκαλείται απ' το σχολαστικό πιάσιμο που γίνεται.
Φαίνεται ότι έπιασε...
και ο δαίμονας έφυγε, επιτέλους.
Δεν ξέρω τι συμπέρασμα να βγάλω.
Δεν είδα κανέναν δαίμονα να εξέρχεται.
Ανακουφίστηκα, που τελείωσε το δίωρο μαρτύριο.
Παρά τις προειδοποιήσεις,
ο εξορκιστής δεν μ' έπεισε να εγκαταλείψω το ταξίδι μου
στον κόσμο της Santa Muerte.
Έτσι, προσφέρθηκε να μ' ευλογήσει για προστασία.
Μετά απ' όσα είδα,
ίσως τη χρειαστώ.
-Αμήν. -Αμήν.
Είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω.
Θέλω να μάθω περισσότερα για τη Santa Muerte και τους πιστούς της.
Βρήκα έναν ξεναγό της πιάτσας, τον Κρίστιαν,
που θα με πάει σ' αυτούς.
Έχει διασυνδέσεις στον κόσμο τους.
Είμαστε καθ' οδόν για το διαβόητο οχυρό της Santa Muerte στο Τεπίτο.
Κάποιος θα πεθάνει απόψε.
Υπάρχει τέτοια ατμόσφαιρα στον αέρα, λες και θα βγει ο διάβολος.
Το Τεπίτο είναι η γειτονιά των απόκληρων,
των κλεφτών,
-των φτωχών και των ξεχασμένων. -Μόνο στη γειτονιά.
Εδώ, στον υπόκοσμο, η Santa Muerte είναι η ιερή τους μασκότ.
Φτάνουμε μαζί με πιστούς, γονατιστούς προσκυνητές της Santa Muerte,
που μπουσουλούν για εξιλέωση των αμαρτιών τους.
Όλοι τους, πηγαίνουν επώδυνα σε δημόσιο βωμό,
που πρωτοεμφανίστηκε το 2001,
όταν μία ντόπια, η Δόνα Κέτα,
αποφάσισε να βγάλει το ομοίωμα της Santa Muerte, απ' το σπίτι της,
έξω στο πεζοδρόμιο.
Είναι η επομένη της Ημέρας των Νεκρών,
αλλά στο Τεπίτο, οι εορταστικές εκδηλώσεις συνεχίζονται.
Απλώς, εορτάζονται με διαφορετικό τρόπο.
Μία φορά τον χρόνο, τιμούν την Κυρία του Θανάτου.
Κι εδώ, έχει δικό της "κράχτη".
Είμαι ο Ντέιβιντ. Χάρηκα πολύ. Ντέιβιντ.
Λέει "Με πάτησε όχημα..."
Σε πάτησε όχημα;
Κοινό χαρακτηριστικό πολλών πιστών εδώ, είναι ότι έζησαν σκληρή ζωή.
Κι ευχαριστούν την Santa Muerte που τους κράτησε ζωντανούς.
Θεώρησα ότι πρέπει να συμμετάσχω,
κάνοντας προσφορά στον διάσημο βωμό της.
Ο Κρίστιαν λέει ότι το ποτό είναι δημοφιλής προσφορά.
Της αρέσουν τα δυνατά πράγματα κι ενδίδει σε λίγο χόρτο.
Έχουμε κεριά, αλκοόλ,
μαριχουάνα...
Γαμώτο, η μαριχουάνα είναι το καλύτερο.
Ευχαριστώ. Αυτός είσαι.
Δεν είναι σχεδιασμένο, αλλά...
-Απλά συνέβη. -Σ' το είπα, δικέ μου.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Αμήν.
Ήπια μεσκάλ με γεύση βενζίνης
και πρόσφερα χόρτο στη Santa Muerte.
Τώρα, πρέπει να γνωρίσω την κυρία πίσω από το βωμό,
αυτήν που ξεκίνησε όλο αυτό...
την Δόνα Κέτα.
Ο Κρίστιαν κι εγώ παίρνουμε ένα ομοίωμα για να το ευλογήσει.
Δόνα Κέτα, είμαι ο Ντέιβιντ.
Δεν είναι όπως την περίμενα.
Ναι, έφερα κι αυτό, επίσης.
Σκέφτηκα, μήπως μπορείς να το ευλογήσεις ή...
-Λέει να το κρατήσεις εσύ. -Εντάξει, το κρατάω.
Το κρατάω έτσι;
Φέρνει κάτι σαν αποσμητικό χώρου με καθαγιασμένο αέρα
και ψεκάζει το ομοίωμα με ευλογία.
Είναι η μυρωδιά του παραδείσου...
ή της κόλασης;
Είναι παράξενο που το κρατάω, γιατί...
από εκεί που έρχομαι, δεν γιορτάζουμε τον θάνατο έτσι.
Για μένα, είναι τρομακτικό αυτό.
Είναι καλή, όχι διαβολική.
Αυτό λες.
"Δεν είναι τίποτα κακό", λέει.
"Μας φροντίζει όλους μας", λέει.
"Είναι καλή."
-"Τόσο γλυκός." -Το κατάλαβα αυτό.
Αμέσως, με ηρεμεί.
Και μας προσκαλεί πάνω στον προσωπικό της βωμό.
Είναι σαν μαγικό δωμάτιο,
γεμάτο με σκοτεινά μπιχλιμπίδια και περίεργα ομοιώματα.
Η Δόνα Κέτα είναι σαν φυσιολογική γιαγιά,
μόνο που δεν προσφέρει μπισκότα,
αλλά μας δείχνει τη συλλογή της από αλλόκοτα αγάλματα θανάτου.
Είναι καλή.
Πώς είναι η ζωή στη γειτονιά;
Άκουσα ότι είναι πολύ επικίνδυνα εδώ.
Λέει "Ναι, πολύ! Δεν θα πω ψέμματα... Ζούμε, όπως σκατά θέλουμε να ζήσουμε.
Ο καθένας, όλοι μας, κάνουμε ό,τι σκατά θέλουμε."
Ο κόσμος ξέρει να μην τα βάλει μαζί σου.
Λέει "Ούτε να το σκέφτεσαι, γαμώτο."
Το βλέπω. Βλέπω ότι είσαι δυνατή γυναίκα.
Είδα και φωτογραφία του άντρα σου κάτω;
Είναι εδώ αυτή τη στιγμή ή...
Όμως, το πνεύμα του είναι εδώ.
Λέει "Δεν έχει πού αλλού να πάει, γαμώτο.
Εδώ είναι το σπίτι του. Πρέπει να είναι εδώ, να με φροντίζει."
Τι συνέβη;
Έπεσε θύμα ληστείας.
Λυπάμαι.
Είναι αλήθεια. Αυτό με τρομάζει λίγο,
αλλά εσύ έχεις συμφιλιωθεί μ' αυτό πιο πολύ από μένα.
"Απλά ζήσε" λέει. "Απλά ζήσε."
-Κι έχει δίκιο... -Συμφωνώ.
Αγαπάει τον καρκίνο της...
γιατί της έμαθε να ζει τη ζωή της.
Αυτή είναι η πιο θετική στάση απέναντι στον καρκίνο που άκουσα ποτέ.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση του θανάτου, η Δόνα Κέτα είναι απίστευτα θετικό άτομο.
και με τιμά που είμαι δίπλα της.
Υπάρχει πολύς κόσμος που ήρθε για την ίδια εμπειρία.
Μέσω της Δόνα Κέτα,
συνειδητοποίησα ότι η Santa Muerte δεν αφορά τη λατρεία στον θάνατο.
Αλλά να μην φοβάσαι τον θάνατο.
Νομίζω ότι ήρθε να τον κατσαδιάσει... -Αλήθεια. -για κάτι, ναι.
Να του τα ψάλλει;
Λέει "Γαμηθείτε, καριόληδες, γιατί είστε τρελοί!"
Ο κόσμος κάνει ουρά για τις τεράστιες τούρτες που σερβίρει κάθε χρόνο.
Μια ολόκληρη κοινότητα έχει μεγαλώσει γύρω από το βωμό της Δόνα Κέτα.
Και τώρα, είναι η Υψηλή Ιέρεια του Τεπίτο.
Δόνα, οι τούρτες είναι καταπληκτικές. Τεράστιες.
Ήρθα να βρω μια διαβολική αίρεση θανάτου.
Απεναντίας, βρήκα μια ομάδα απόκληρων, δυναμωμένοι από την πίστη τους.
Aγχώνομαι όταν κόβω τούρτα, μήπως τα θαλασσώσω.
Θα την κόψω κι ό,τι γίνει.
Δεν λατρεύουν κάτι διαβολικό.
Απλά δεν φοβούνται να κοιτάξουν τον θάνατο κατάματα.
Είναι νόστιμη.
Και τρώνε τούρτα θανάτου.
Σίγουρα, μια τούρτα δεν είναι διαβολική.
Ώρα να φύγω από το Μεξικό.
Οι τουρίστες μπορεί να χαλαρώσουν λίγο ακόμα στην πισίνα,
πίνοντας μια τελευταία τεκίλα πριν μπουν στο αεροπλάνο του γυρισμού.
Όμως, δεν μ' ενδιαφέρει να φύγω με τον εύκολο τρόπο.
ΜΕΞΙΚΟ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ
Έτσι, πηγαίνω 1.600 χλμ. βόρεια, στα σύνορα με τις ΗΠΑ,
για να δω τι αντιμετωπίζουν οι παράνομοι μετανάστες,
αφήνοντας το Μεξικό για μια νέα ζωή.
Άκουσα για μια εμπειρία διέλευσης συνόρων,
που μετατρέπει την παράνομη μετανάστευση σε τουριστική ατραξιόν.
Θέλω να μάθω, πώς είναι να κάνεις αυτό το ταξίδι...
και πόσο ρεαλιστική είναι η ξενάγηση.
Ο Πρόεδρος Τραμπ έκανε καμπάνια για να χτιστεί τείχος,
οπότε, εκπλήσσομαι που υπάρχει ένα ήδη.
Είναι περισσότερο φράχτης παρά τείχος και δεν έχει καν τελειώσει.
Σίγουρα, η ξενάγηση θα είναι εύκολη.
Στο έδαφος!
Είναι 7:00 π.μ.
και ξαπλώνω σε παγωμένο έδαφος, σε μια μικρή πόλη, στη μέση του πουθενά.
Είναι πολύ κρύα. Συγγνώμη.
Οι πιο πολλοί τουρίστες κοιμούνται ακόμα, στα ζεστά κρεβάτια τους.
Μετά απ' αυτό, όχι άλλες απαντήσεις, ούτε ερωτήσεις. Σήμερα, δεν παίζουμε.
Όμως, εμένα μου φωνάζει ένας μασκοφόρος, που απαιτεί να τον αποκαλούμαι "Διοικητή".
Το ποτάμι είναι επικίνδυνο.
18 μ. βάθος, 15 μ. πλάτος, 160 χλμ. την ώρα ροή.
Η ξενάγηση αρχίζει σαν στρατιωτική εκπαίδευση.
Ο Διοικητής είναι πρώην δουλέμπορος.
Λέει ότι έχει δει αμέτρητους ανθρώπους ν' αποτυγχάνουν
και χειρότερα, να πεθαίνουν, προσπαθώντας να περάσουν τα σύνορα.
Κάνει την ξενάγηση για να δείξει ότι η διέλευση συνόρων δεν είναι ασφαλής
και να αποθαρρύνει τους ντόπιους, ώστε να ευαισθητοποιηθούν.
Με το χάραμα, αρχίζω να διακρίνω τους συνοδοιπόρους μου.
Ανάμεσά τους, περίεργοι ξένοι σαν εμένα,
καθώς και Μεξικανοί σκοτεινοί τουρίστες που ήρθαν για την ατυχής περιπέτεια.
-Το ποτάμι έχει 18 μ. βάθος; -160 χλμ. την ώρα ροή.
-Και 15 μ. πλάτος. -Θα πεθάνουμε όλοι, ουσιαστικά.
Οι αληθινοί μετανάστες πληρώνουν περίπου 3.000 δολάρια στους δουλεμπόρους
για να τους περάσουν με ασφάλεια.
Αλλά, αυτή η ξενάγηση κοστίζει 50 δολάρια.
Αν δεν πληρώσετε, θα πεθάνετε.
Εντάξει, δεν θέλω να πεθάνω.
Ο Διοικητής μας, παίρνει τον ρόλο του πολύ σοβαρά
και αναχωρούμε με άγχος.
Η δράση αρχίζει με το ξεκίνημα του εξάωρου ταξιδιού μας
στα υποτιθέμενα σύνορα.
Να πάρει!
Δεν ξέρω από πού προέρχονται, αλλά ακούγονται σαν αληθινοί πυροβολισμοί.
Πόσο ρεαλιστικό θα γίνει;
Δεν ξέρω αν είναι το Μεξικό ή η ξενάγηση.
Είμαι γεμάτος ένταση και δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Ποιος μας πυροβολεί;
Θα το μάθουμε.
Είμαστε όλοι...
Φαίνεται ότι οι ληστείες στα σύνορα είναι κάτι συνηθισμένο.
Για μια στιγμή, ξεχνάω ότι είναι ξενάγηση.
Πολύ ρεαλιστικό.
Κοιτάω τον Διοικητή για οδηγίες.
Διοικητά, τι συμβαίνει;
...αλλά έπρεπε να το βουλώσω.
Δεν ξέρω τι θέλεις.
Μπορείς να το πάρεις.
Δεν ξέρω πώς ν' αντιδράσω.
Είναι τρέλα.
Μόνο αγγλικά. Όχι ισπανικά.
Είναι περίεργη μίξη ερασιτεχνικού δράματος και βίαιης πραγματικότητας.
Επιτέλους, οι κακοποιοί φεύγουν
και ο Διοικητής μάς καλεί.
Είμαστε ασφαλείς,
όμως η σκηνοθετημένη επίθεση μάς επηρέασε όλους.
Η Μαξ παρέδωσε το αξίας 3.000 δολαρίων διαμαντένιο δαχτυλίδι της.
-Έχασες το δαχτυλίδι; -Του το έδωσα.
-Του το έδωσες; -Να μην σε χτυπήσει.
-Πολύ ευγενικό. -Το ξέρω.
Δεν δώσατε άλλα;
Αναχωρώντας ξανά,
μιλάω με τον Αντρέας από την Πόλη του Μεξικού.
Βρίσκει την ξενάγηση πιο απαιτητική απ' όσο θα περίμενε.
-Σκύψε... -Εκείνα...
τα όπλα μ' έκαναν και χέστηκα απ' τον φόβο μου.
Τι να έκανες, όταν τ' άκουσες;
Είναι... "Γαμώτο". Έλεγα συνεχώς "Γαμώτο".
Πόσο απελπισμένος θα 'σαι για να προσπαθήσεις να περάσεις τα σύνορα
και να ρισκάρεις τη ζωή σου;
Πέρασαν μόλις δύο ώρες στην ξενάγηση
κι έχουμε ακόμα ένα τετράωρο περπάτημα στη φύση, προς τα σύνορα.
Το βουνίσιο μέρος.
Είμαστε κουρασμένοι και πεινασμένοι, αλλά για τους αληθινούς μετανάστες,
υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα ν' ανησυχούν.
Βίαιοι διακινητές ναρκωτικών, ή Νάρκος, περιφέρονται στα σύνορα,
ψάχνοντας απελπισμένους μετανάστες να ληστέψουν, βιάσουν ή σκοτώσουν.
Κάνουμε στάση για διάλειμμα.
Είμαστε αγχωμένοι για το τι ακολουθεί.
Σε έδειραν ήδη.
-Τι άλλο να σου συμβεί; -Ναι, δεν...
Δεν είμαι σίγουρη.
Σκατά. Τι γίνεται εκεί;
Να περάσουν οι Νάρκος.
Πιο κακοί, κινηματογραφικοί
και πιο δραματικοί από τους νεαρούς γκάνγκστερ.
Τα πράγματα δεν φαίνονταν καλά για εμάς.
Και τότε, ο σάκος μου γέμισε με ψεύτικα ναρκωτικά...
Τι συμβαίνει;
και κατηγορούμαι για διακίνηση.
Τι;
-Γιατί έχεις τόσα ναρκωτικά; -Ποια ναρκωτικά;
Μπορούσα να προσποιηθώ ότι ήταν δικά μου...
Δεν έπρεπε να έχουμε ναρκωτικά.
αλλά χάθηκα στη στιγμή και αυτοσχεδίασα.
-Είναι δικά σου; -Όχι, δικά του.
Και πούλησα τον Διοικητή μας.
Ναι, είναι δικά του. Αυτός.
Δεν γίνεται να τα βρούμε; Μην τον σκοτώσετε;
Συγγνώμη γι' αυτό, Διοικητά.
Αλλά ο δραματικός μου αυτοσχεδιασμός δεν βγήκε σε καλό για τους υπόλοιπους.
Φαίνεται ότι όλοι παρασυρθήκαμε στο δράμα.
Γιατί το έκανες;
Πανικοβλήθηκα.
Να πάρει. Δεν το πιστεύω ότι...
-Νόμιζα ότι θα με... -Τους έδωσες τα ναρκωτικά μας! Γιατί;
Όλοι είναι κουρασμένοι και το ηθικό χαμηλό.
Και η κατάσταση γίνεται περίεργη.
Αν δεν θέλετε να περπατήσετε, μείνετε εδώ.
Δεν με νοιάζει, εντάξει;
Όποιος θέλει, ας μείνει εδώ.
Αύριο, ίσως έρθουν τα κογιότ...
να σας φάνε.
Ο Διοικητής ξεκαθάρισε την κατάσταση.
Κατανοούμε καλύτερα τα δεινά των αληθινών παράνομων μεταναστών.
Παράξενο αν σκεφτείς ότι... άνθρωποι το κάνουν στ' αλήθεια,
-ενώ εμείς απλά για... -Ναι, μια μίξη συναισθημάτων.
-Για την εμπειρία. -Για διασκέδαση,
αλλά, είναι επίσης, "Να πάρει!"
Και αν τους τελειώσει το νερό, πεθαίνουν.
Απολύτως. Ενώ, εμείς τσιμπάμε μια μπάρα με μούσλι όποτε θελήσουμε.
-Ναι. -Σε κάνει ν' αναρωτιέσαι...
ότι αφού είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν τη ζωή τους περνώντας όλα αυτά,
πρέπει να περνούν πολύ χάλια στην πατρίδα τους.
-Είμαστε πολύ προνομιούχοι. -Απόλυτα προνομιούχοι.
-Όχι απλά πολύ. Απόλυτα. -Ναι, 100%.
Τα όπλα και οι προσβολές είναι ψεύτικα,
αλλά μετά από έξι ώρες, όλοι έχουμε στερέψει σωματικά.
Κι έμεινε ακόμα μία σκηνή να παιχτεί.
Κοιτώντας κάτω, την άλλη πλευρά του βουνού,
γευόμαστε την ελευθερία.
Ο Διοικητής μάς δίνει τις τελικές οδηγίες,
προτρέποντάς μας προς τα οχήματα διαφυγής.
Με την ήττα από τη Συνοριοφυλακή, στο τελευταίο εμπόδιο,
το σενάριο της ξενάγησης καταλήγει
σαν το καταθλιπτικό τέλος ενός κακού σπαγγέτι γουέστερν,
που νομίζεις ότι θα ξεφύγουν οι πρωταγωνιστές, αλλά δεν τα καταφέρνουν.
Όλοι, τα χέρια πίσω απ' το κεφάλι.
Οι άνθρωποι που οργάνωσαν την ξενάγηση, θέλουν να κατανοήσουμε
τα δεινά των παράνομων μεταναστών.
Και μέχρι τέλους, η αφοσίωση στο ρόλο τους είναι αξιοθαύμαστη.
Είναι καλό που ακόμα...
Πρέπει να είναι ρεαλιστικό.
Είναι περίεργη εμπειρία εναλλαγής ρόλων,
που για έξι τρελές ώρες
μας επιτράπηκε να μπούμε και να βγούμε σε μια διαφορετική πραγματικότητα.
Προσπαθείτε να περάσετε τα σύνορα; Γιατί το κάνετε;
Ενίοτε, ήταν διασκεδαστικό.
Κι ένιωσα σαν κομπάρσος σε ταινία δεύτερης διαλογής.
Ωστόσο, στο τέλος, πήρα το μήνυμα.
Για τους αληθινούς μετανάστες,
δεν είναι ποτέ διασκεδαστικό.