SERIAL NETFLIX
Ekranizacja oparta na faktach.
Niektóre sceny, postaci, zdarzenia
i miejsca zostały zmienione.
Aresztowanie generała Rebollo wstrząsnęło Meksykiem i USA.
Ujawniło niekompetencję władzy.
Korupcję.
Albo nieświadomość.
Generała nazywano zbawcą.
USA udostępniały mu najlepsze dane wywiadowcze.
Meksyk powierzył mu zwierzchnictwo nad wojną z narkotykami.
A on cały czas pracował dla kartelu.
Nie do wiary.
Szlag.
Ładnie tu. Przestronnie.
Amado uciekł, ale nie opuści kraju.
Zostało jeszcze kilka miejscówek.
Mamy też cynk o jego bracie Vicente.
Musisz mieć dobre źródło w Juárez.
Korupcja Rebolla najwyraźniej nic nie znaczyła.
Kilka tygodni przed aresztowaniem
amerykański szef wojny z narkotykami zapewniał o jego uczciwości.
Cytat słabo się zestarzał.
Rebollo może trafić za kraty na 40 lat.
Amado Carillo Fuentes był najsłynniejszym żyjącym przemytnikiem.
Doniesienia o postępach brzmiały jak kiepski żart.
Wojna USA z narkotykami sięgnęła dna.
Meksyk i USA zgadzały się co do jednego.
Trzeba szybko schwytać Amada.
Spokojnie.
Odpowiadaj na pytania.
Ale najpierw trzeba go znaleźć.
Poszukiwania szefa kartelu z Juárez,
Amada Carilla Fuentesa, trwają.
Uważa się, że zbiegł…
Pytanie brzmi,
czy ktokolwiek poza Amadem i Rebollem
wypłynie na powierzchnię.
Odpowie za grzechy.
DO WYNAJĘCIA
Nadal czekasz?
Nikt w Citibanku nie wie, co się stało z kontami.
Zniknęły i już.
Hank zaciera ślady.
No to jutro przyniosę.
Pokażę ci, że to prawda.
Na razie.
Cześć. Podwieźć cię?
Jadę przez Las Flores. Może być?
Nie trzeba.
To kawałek, ale lepiej nie iść pieszo.
Chciałeś mi ustąpić?
Uważasz, że gorsza ze mnie…
Mogę zajarać?
ZAKAZ PALENIA
- Ciekawy z ciebie chłopak. - Dzięki.
Możemy się gdzieś przejechać?
Popatrzymy na surferów.
Mieliśmy się nie wychylać.
Przynajmniej do przesłuchania.
Stresujesz się?
Nie wiem. Jeszcze nie.
Wyjdę na minutkę.
Możemy znów zjeść pizzę na kolację?
Jasne.
- Jak tam? - Nieźle.
Co to znaczy?
Pięć dni temu dowiedział się o śmierci brata.
Potem przekroczył granicę
i kazano mu zeznawać w sprawie kartelu.
Nieźle.
Ma ochotę na pizzę.
- Co? - Muszę mówić?
Sprawa z Rebollem się posrała.
Pozbyliśmy się konkurencji Amada.
Podręcznik nie mówi, co robić?
Polecą głowy, Walt.
Może i słusznie.
Racja.
Wiesz coś o Amadzie? Co mówią w El Paso?
Szukają. Wszyscy.
Chłopak powie, co trzeba?
Rebollo był czarną owcą.
Taka cena interesów w Meksyku.
I tyle.
Co z jego immunitetem?
Pracuję nad tym.
Myślałem, że to zamknięty temat.
Alex Hodoyan nie jest święty.
Niech jutro na przesłuchanie
włoży długi rękaw.
Żeby nie było pytań o siniaki.
- Jasne? - Tak.
Ani śladu Amada.
Wszystko w pizdu.
Arellano zaczynają się mścić.
Na tych, którzy im zaszli za skórę.
Ludzie się wykruszają?
Boją się, Chapo.
Trup ściele się na ulicach.
Ale w Tijuanie nie ma już armii.
Granica jest otwarta.
Nie mamy towaru.
Amado zniknął, kurwa!
Mayo ogarnie towar?
Wrócił do Mazatlán.
Arellano go szukają.
To jasne.
Trzeba wycofać ludzi z Tijuany.
Nie powinniśmy ich tam trzymać, skoro Mayo spierdolił.
Wycofanie się to oznaka słabości.
Tu nie chodzi o wycofanie się.
Przegrałeś i chuj.
Nazywaj rzeczy po imieniu.
To zawsze był głupi pomysł.
Czas ograniczać straty.
Powiedzmy ludziom…
Palma ma rację.
Tak jest.
- Gotowe? - Tak jest.
Cela spakowana, mamy zgodę na przeniesienie.
Wybierasz się dokądś?
Nie ja, Palma.
Dobrze rozegrane.
Puścić gnojka z poczuciem wygranej.
Powiadom go.
Czekają.
Dobrze. Zaczynajmy.
Dalej ani śladu Amada?
- Nie. - Miejcie oko.
Mam wieści od ludzi z El Rubi.
Ekipa Maya się zwinęła.
To dobrze, nie?
Ja wróciłem, a armia się wyniosła.
Znów będzie jak dawniej.
Żeby to było jasne.
Po tym, co przeszliśmy…
liczy się to, że jesteśmy razem.
Rodzina Arellano Felix w komplecie.
Silniejsza.
- Na zdrowie. - Tak!
Zdrowie!
Dino, zaczekaj.
Odpowiada ci to?
Cieszę się, że wróciłeś.
Prawie zatankowane.
Ruszajmy.
Ruszamy.
Kurwa mać…
Tędy! Ruchy!
Szybko!
Do samolotu!
Drzwi!
Zakładaj.
Kurwa!
Klapy padły.
Co to znaczy?
Nie wystartujemy.
Musimy wysiąść.
Idź.
Jedziemy, szefie!
Dzięki.
Dziękuję.
Gotów na jutro?
Oni są jak adwokaci?
Tak.
Sporządzają akt oskarżenia Arellanów.
Powiesz im, co wiesz.
Twoi szefowie się martwią, co powiem.
Prawda?
Przez Rebolla wiele osób wyszło na kretynów.
Prędzej czy później
spytają cię o to,
co zaszło w bazie.
Ile czasu tam byłeś, co się działo.
Rebollo cię okłamał.
Nie powinni cię karać, bo mu uwierzyłeś.
Spokojnie,
powiem to, co twoi szefowie chcą usłyszeć.
Mój tata je pizzę sztućcami.
Jak dostaną, czego chcą,
może pozwolą mi wrócić do mamy.
Alex, rozmawialiśmy o tym.
Tak.
Nie mogę wrócić, bo sypię.
Arellano cię zabiją, jeśli wrócisz.
Pewnie czekają już pod domem twoich rodziców.
Jeszcze nie możesz wrócić.
Chcę się upewnić, że nic ci nie będzie.
Dzięki.
Nie stresuj się jutrem.
To my zjebaliśmy, nie ty.
Mów prawnikom, co chcesz.
Do jutra, Walt.
Do jutra.
Andréa…
Mamy odpowiedź z ministerstwa.
Odmowną.
Nikt z prasy nie porozmawia z Rebollem.
On sam wyda oświadczenie.
I to wszystko.
A to „oświadczenie”…
Klasyczne.
Ani słowa o Hanku.
Przykro mi.
Nic więcej nie osiągniemy.
Czas odpuścić.
Racja.
I tak mamy niezły temat. Rebollo.
Zasłużyłaś na urlop.
Nie trzeba.
Jeszcze mam kilka tematów.
Dobra robota.
Ponoć pisze pan o Arellano.
Podając nazwiska i zdjęcia ich znanych wspólników.
Uważają, że sprawy wracają do normy.
Czas ich rozczarować.
Dzwoniłam. Bałam się.
Wiem. Przepraszam.
Jesteś cały?
Tak.
Kiedy uda ci się zorganizować lot?
Czy to ważne?
Amado…
Ucieknę. Co dalej?
Moja gęba jest wszędzie.
To się nie skończy.
Człowiek, którego zniszczyłem, nie odpuści mi.
Nie myśl tak nawet.
Leć do Chile beze mnie.
Nie czekaj.
Nie…
Przylecę, gdy będę mógł.
Co zamierzasz?
Mam jeszcze jedną opcję.
Jeśli wypali…
jesteśmy w domu.
Bez ciebie nigdzie się nie ruszam.
Marto, Chile jest załatwione.
Dom i cała reszta. Przyjadę, gdy sprawa ucichnie.
Nie wierzę ci.
Obiecaj, że przyjedziesz.
Nie mogę.
Ale zrobię, co w mojej mocy.
To najlepsze wyjście.
Odezwę się.
Ja pierdolę.
Wysiadaj!
Wysiadaj, draniu!
Już!
Wysiadaj!
Dalej.
Ruchy!
Jakiś problem?
Podejdź.
O co chodzi?
Jesteś gliną?
Stój.
Rozepnij koszulę.
Daj spokój.
Podoba ci się?
- Nie potrzebuję… - Rozpinaj!
Mam pieniądze.
Ściągaj koszulę, fiucie!
Czasem te panny…
Sam nie wiem,
lubią na ostro.
Dzień dobry.
Alex, otwórz.
Daj mi klucz.
Alex?
Kurwa mać!
Młody spierdolił.
Wrócił do Tijuany.
- Nie wiadomo. - Zbierzmy ludzi…
- Walt. - Wraca do domu. Zabiją go.
Zaufaj mi, Jack.
Jebał go pies.
Nie wiemy, gdzie jest. Może to i lepiej.
Rebello nas zrobił jak dzieci.
Im mniej nam o tym przypomina, tym lepiej.
Arellano go zabiją, wiesz o tym.
Przez nas.
Przez nas?
Walt, bądź rozsądny.
Nie miał szans na immunitet.
Czas odpuścić.
Kurwa mać.
Pospałeś.
Tak. Mam dobry humor.
Lepiej uważaj.
- Jasne. - No co?
- Halo? - Cześć.
Słyszałeś o Vicente?
Roznieśli jeszcze trzy miejscówki.
Długo nie pociągnie.
Skąd oni, kurwa, wiedzą?
Kto wie?
Ma dla nas robotę dziś wieczorem.
Jasne.
Będę po ciebie o 22.
Do zobaczenia.
Cześć.
Rogelio się martwi?
Ułoży się.
Szefowie się zmieniają.
A to twoje zajęcie?
Przy fabrykach…
W tej sytuacji…
To już za mną.
Skończyłem.
Nie martw się.
Ja pozmywam.
Seksownie wyglądasz.
Tak?
Musisz częściej zmywać.
Myślisz, że nie wiem, że to ty?
Ten syf z Mayem…
Masz się za szychę?
To nic osobistego.
Zawsze będziesz częścią Sinaloi.
Sinaloa to mój kartel!
Już nie.
Teraz rządzimy ja i Mayo.
Tak powinno być.
Beze mnie nie ma kartelu.
Zapomniałeś, skąd pochodzisz?
Trzymaj się.
Przejdzie mu.
Nowe więzienie w La Mirze jest niezłe.
Z widokiem na ocean.
Jeszcze ci wyśle pocztówkę.
Skontaktuj się z Mayem. Dopytaj o nowy produkt.
A on… Dużo mu nie zostało.
Coś wymyślimy.
Jak tam?
Chcesz krzesło?
Ty też wylatujesz, Neto.
Z Palmą do La Miry.
Jesteś już spakowany.
Nie spodziewałem się.
Kurwa.
Szef musi być jak szef.
Ktoś mi to powiedział.
Widzą, jak mi podpowiadasz.
Kto tu wygląda na szefa?
Dobrze ci doradzałem.
Ani się, kurwa, waż.
Jeszcze mi podziękujesz.
To niezłe więzienie.
Widok na ocean.
Pocztówki nie dostaniesz.
Jebane gnojki.
Chodźmy.
- Dobry. - Dzień dobry.
Coś jeszcze?
Los.
Jasne.
Cholera.
ZAKŁAD KRYMINALISTYKI
Tędy nie wolno…
Tapia.
Dzięki.
To ty, Tapia?
Cześć.
Akurat przejeżdżałem.
Ktoś znalazł martwą dziewczynę.
Nasi ludzie
znaleźli nie jedną, a siedem.
Skurwiel ostatniej nawet nie zakopał. Wrzucił ją tu rano.
Dziś rano?
Tak.
Ziemia pod ciałem była jeszcze mokra.
Na pewno dziś rano?
Wiecie, kto to był?
Kilka miało rany.
Od ugryzień. Jedną udusił.
Śledczy mówią, że zabójców było kilku,
ale korzystają z jednej miejscówki.
Pojebana sprawa.
W latach 90. ciała zamordowanych kobiet
zaczęły się pojawiać na pustyni pod Juárez.
Wiele z nich zmuszono do pracy w fabrykach wzdłuż granicy.
Były trybami w maszynie.
Napędzały zglobalizowaną gospodarkę.
Zginęły, bo były kobietami.
To setki ofiar.
Władze latami ignorowały tę epidemię śmierci.
Aż kobiety z Juárez
zaczęły domagać się odpowiedzi,
ryzykując życiem. Trwa to do dziś.
Alex?
Jack, to ja. Co jest?
Mamy Alexa Hodoyana. Uznałem, że zechcesz wiedzieć.
Gdzie jest? Zgarnę go.
Nie.
Lokalni znaleźli jego ciało.
Wisiało na wiadukcie.
Nie wytrzymał dwóch godzin. Nic byś nie zrobił.
Jesteś tam?
Jeśli jesteś tam, gdzie myślę, to wracaj na północ.
Jasne. Dzięki.
To twoje pismo?
Łącznik DEA z grupą zadaniową.
Ambasada oddzwoniła.
Mam zadzwonić?
Ja to zrobię.
Pamiątki z Meksyku!
GRANICA USA Z MEKSYKIEM SAN DIEGO
Pamiątki!
Pamiątki z Meksyku!
Dziękuję za spotkanie.
Nadal w Tijuanie?
Tylko dziś.
To pan był łącznikiem DEA w grupie Rebolla?
Zgadza się.
Rozmawiamy nieoficjalnie.
Będę tylko notować.
Nie podam nazwiska.
Ile pracował pan z Rebollem?
Nie chcę o nim mówić.
Ponoć to wy odkryliście ten temat.
Słyszała pani o przetrzymywanym chłopaku z podwójnym obywatelstwem?
Bez prawnika?
Nie mówiłeś, że przyjedziesz.
Dorwaliśmy gościa z Sinaloi.
Zaczął mówić.
Co powiedział?
Mayo.
Jest w Mazatlán. W jakimś wieżowcu…
Mamy go, Enedino.
Co na to Benjamín?
Nie wie.
Przyszedłem do ciebie.
Porozmawiam z nim.
Wyślemy ludzi do Mazatlán.
Zabijemy cwela.
Tortury…
przyniosły skutek?
Zawsze jakiś przynoszą.
Kiedy je przerwano?
Państwa drinki.
Dziękujemy.
Sypał przez wzgląd na brata.
Chciał go ratować.
Dlaczego myślał, że go ocali?
Bo mu tak powiedziałem.
Czy informacje od Hodoyana pozwoliły kogoś aresztować?
Nie.
Czy coś z nich wyniknęło?
Jego śmierć.
Jest pani młodsza, niż myślałem.
Czy gdy przetrzymywano go bez adwokata
i torturowano,
w DEA o tym wiedzieli?
Jasno powiedzieli, że nie chcą wiedzieć.
Ale wiedzieli.
Mieli tego świadomość.
Kończy nam się czas.
Można się w tym pogubić.
Chciała pani kiedyś niemożliwego?
Mimo wielkich starań?
Co pan robi w takiej sytuacji?
Nie wiem.
Uczę się, jak tego nie chcieć.
Nie podam pana nazwiska.
Ale to może się zemścić.
Dlaczego pan ze mną rozmawia?
Wszyscy mówią o Rebollu,
ale to nie takie proste.
Nie jesteśmy dobrzy.
Ja nie jestem dobry.
SZPITALNY ODDZIAŁ RATUNKOWY
Dzień dobry. Proszę za mną.
Lekarze zaraz przyjdą.
Wychodzisz?
Tak.
Wszystko w porządku?
Piłeś?
Tak.
Myliłem się.
Nie przerwałem tego.
Nie mogę.
Myślałem, że sprawca jest jeden.
Ale jest ich więcej.
Chodzi o te dziewczyny?
Muszę iść.
Victorze.
Gotowy?
Tak.
- Luis, gotowy? - Dobranoc, szefie.
Gdzie on mieszka?
Niedaleko.
MAFIA WRACA DO TIJUANY
Od trzech dni
trwają negocjacje za zamkniętymi drzwiami.
Omawiają…
Głowa nisko!
Cholera!
Kula wystrzelona przez ludzi Barrona rykoszetem trafiła go w lewe oko.
Legendarny siepacz Arellano
okazał się śmiertelnikiem.
Motyw ataków był jasny dla uważnych obserwatorów.
W latach 90. w Meksyku zginęło ponad 40 dziennikarzy.
Za mówienie prawdy.
To tutaj?
Tak.
Co my tu robimy?
Długo pracujesz dla DEA?
To nie tak.
Zrób to, jak musisz.
Służby w końcu dostały cynk w sprawie Amada.
Nie ruszać się!
Nic tu nie ma.
Tędy!
To nie moja wina. Próbowaliśmy go ratować.
Znał ryzyko.
Siódmego lipca 1997 roku
Amado Carillo Fuentes zmarł w stolicy Meksyku.
Jego serce przestało bić podczas operacji plastycznej.
Jego czas dobiegł końca.
Witamy w Chile.
Władze USA spodziewają się walki o władzę między kartelami
po śmierci największego barona narkotykowego z Meksyku.
Carillo Fuentes, Pan Przestworzy, nie żyje.
Jego ciało zidentyfikowano w stołecznej klinice…
Carlos Hank Gonzaléz
nie odpowiadał na pytania o Amada.
Operowano go?
Kto wie.
Dajcie znać, jak coś.
Będę u siebie.
Andrea, po co?
Jutro trzeba to puścić.
Carlos Hank Gonzaléz zmarł w 2001 roku
wśród rodziny i przyjaciół.
Na jego pogrzeb przyszło ponad 2000 osób.
W Meksyku nadal stoi jego pomnik.
W 1998 roku służby amerykańskie wszczęły dochodzenie
w sprawie związku Hanka z kartelami.
Operacja Biały Tygrys.
Gdy sprawa wyszła na jaw,
jego zwolennicy po obu stronach granicy zamknęli dochodzenie.
Janet Reno musiała przeprosić.
Czasem prawda nie wystarczy.
Ale jeśli to cię powstrzymuje…
to nie robisz tego, co trzeba.
To piosenka o mecie.
A te słowa?
Chore, co?
Musimy zarzucić.
Racja.
Luz.
Patrzcie.
Mam „odznakę”.
Ściszcie muzykę.
Jakiś problem, panie władzo?
Prowadzimy dochodzenie.
PROKURATURA
Harujemy.
Wysiadać.
Wysiadać!
No to wysiadam.
- Wyluzuj. - Łapy na furę.
Mówiłem, pracujemy…
Spokojnie.
Wrzuć na luz.
Ładne buty.
Japa. Głowa nisko.
Pierdol się!
Rzuć broń!
Jeb się!
Ramón…
Ja pierdolę.
Halo?
Enedina, cześć.
Ponoć twoja rodzina mnie szuka.
Już niedługo.
Nie mamy o czym rozmawiać, Mayo.
No nie wiem.
Twój brat, Ramón…
miał kłopoty.
Nie czekałbym na niego.
Enedina.
Co się stało?
Śledzisz sprawę Amada?
Coś się odpierdala z ciałem.
Meksykanie zidentyfikowali ciało, a ono zniknęło.
Chirurdzy, którzy go operowali, nie żyją.
Ciała znaleźli w ropie pod Jalisco.
Zemsta?
Kto to wie?
To Meksyk.
Wojna z narkotykami.
Na pewno dragi wygrywają?
Tak.
Możliwe.
Myślisz o przeniesieniu?
Tak.
El Paso ma mnie dość.
Co dalej?
Odczekam swoje i spróbuję się ogarnąć.
Prędzej czy później muszę.
Ponoć w Chicago przydałby się dobry agent.
Rozmawiałeś z Danny?
Spieprzyłem ten temat.
Nie da mi szansy, by to naprawić.
Zawsze możesz być szczery.
Wobec niej.
I wobec siebie.
Tak.
Słyszałem o Ramónie.
Jak to zrobiłeś?
Moi ludzie przebrali się za psy.
Zaskoczyli go na autostradzie.
Mój pomysł. Puerto Vallarta…
Wyprzedziłeś myśl.
To twoi ludzie?
Moi.
Chapo.
Nasz kawałek granicy…
Mam go.
Juárez.
Amada już nie ma.
Czas na nasz ruch.
Jego brat będzie walczył.
Vicente nie da sobie rady.
Dziwne.
Amado i jego zniknięcie…
On nie wróci.
Przyszłość należy do Sinaloi. Do nas.
Czas poszukać nowej mety.
Wracaj do domu, bracie.
Nie wiem, co chcesz usłyszeć.
Nie chciałem być tym, kim byłem.
Uznałem, że bliscy to dostrzegą.
Prędzej czy później.
Zacząłem szukać.
Czegoś, co nada mi…
Sam nie wiem, wartość.
A tylko…
wszystko psułem i krzywdziłem ludzi.
Dziękuję.
Już tego nie naprawię.
Zrozumiałem to.
Przepraszam.
Wiem, że to trudne.
Po to nam spotkania.
Starość nie gwarantuje mądrości.
Dwa razy byłem żonaty.
Córka ze mną nie rozmawia.
Nie znam wszystkich wnuków.
Nie jest łatwo, stary.
Wypadłem na cztery lata.
Nadal staram się to naprawić.
Rozumiem.
Jednego się nauczyłem.
Siedemdziesiąt koła piechotą nie chodzi.
Racja.
Prowadzisz?
Zaparkowałem z tyłu.
Idę zadzwonić.
Nie.
Możesz iść ze mną.
- Poznasz mojego wspólnika. - Dobra, Bobby.
- Prowadzisz? - Mam motocykl.
Cel wykonuje telefon.
Umawia spotkanie.
Czekać na parkingu.
Napisy: Konrad Szabowicz