NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Hokuto?
Tak. Seiji Hokuto.
Podobno chodzi do tej klasy.
Nie znam.
A ja go kojarzę.
Zapisał się do nas, ale ani razu nie przyszedł.
No tak, teraz pamiętam.
Nie był na ani jednych zajęciach?
Czyżby przeniósł się do mojej szkoły tylko po to, by się do mnie zbliżyć?
Tak?
Shinjiro.
Chcę, żebyś udał się w pewne miejsce.
Dobrze, ale po co?
Normalnie bym cię o to nie prosił,
ale trzeba to załatwić.
Błagam!
Gdyby ktoś się dowiedział,
że ktoś taki jak ty zarabia kupę forsy na internetowych oszustwach,
to ciekawe, co by cię spotkało.
Proszę!
Nie mów nic mojej firmie ani rodzinie!
Już ci mówiłem.
Oddam ci to, jeśli mi zapłacisz.
Co ty wyprawiasz?
O rany.
Co pan tu robi, panie Hayata?
Daruj sobie.
Szkoda, że nie zjawił się ktoś bardziej rozsądny.
Proszę, pomóż mi!
Próbuje mnie szantażować!
Co tu się dzieje, Hokuto?
Niech się pan nie da zwieść.
Wie pan, kto to jest?
Przykład raka toczącego społeczeństwo.
Złoczyńcy skrywają się i wśród kosmitów, i ludzi.
- Dlatego wymierzam sprawiedliwość. - Przestań chrzanić!
Chcesz tylko kasy!
W dupie masz sprawiedliwość!
Kasy?
Przecież to szantaż.
No dobrze.
Z szacunku dla pana tym razem odpuszczę.
Ale następnym razem...
nie wywiniesz się tak łatwo!
Co jest z tobą?
Nie mam wyboru.
Bycie Ultramanem to drogi interes.
W taki sposób pozyskuję fundusze na moją działalność.
Ale chyba nie ma sensu panu tego tłumaczyć.
Proszę to przekazać temu całemu Ide.
Jeśli pozwolicie mi dołączyć do SPN,
nie będę musiał uciekać się do takich sposobów.
Daruj sobie te gadki.
Masz już tego nie robić, nawet jeśli cię nie przyjmą.
Cóż...
Wiedziałem, że pan nie zrozumie, panie Hayata.
Tylko za sprawą bycia synem Hayaty
odziedziczył pan moce Ultramana.
Hej!
Skąd o tym wiesz?
Proszę posłuchać.
Nie próbuję być Ultramanem dla frajdy.
Mam ważny powód.
W odróżnieniu od pana,
który stał się nim, bo tak panu kazali dorośli.
Proszę zostawić mnie w spokoju.
Tak będzie najlepiej dla nas obu.
Tylko pan może sobie pozwolić
na bycie niedorobionym bohaterem,
jak jakieś popychadło.
- Stój. - Słucham?
Mam napięty grafik.
Przyznaję, masz rację.
Nie miałem powodu, by być Ultramanem. Słuchałem innych.
Ale póki nim jestem,
wiem, że nie powinienem postępować w sposób niemoralny!
No i?
Jeśli tego nie rozumiesz, Hokuto...
to nie masz prawa być Ultramanem!
Jeśli zamierza pan tak do mnie mówić,
to sprawdźmy się.
Co?
Przekonajmy się tu i teraz, kto bardziej nadaje się na Ultramana.
Pokażę panu, jak bardzo ta pańska połowiczna sprawiedliwość...
nie sprawdza się.
Czego chcesz?
Możemy pogadać?
Szkoda, że udało się panu uchylić.
On tak na serio?
W czym problem?
Jeśli nie zmieni się pan w Ultramana,
czeka pana śmierć.
Nie mam wyboru.
Co jest?
W końcu zdecydował się pan walczyć, panie Hayata.
Nie będę się już hamował.
Poczekaj!
Od początku nie chciałem się hamować!
Dość tego!
A to co?
Panie Moroboshi...
Nie zbliżaj się i obserwuj, głupcze.
Super! Zawsze chciałem z nim powalczyć.
To zabolało.
Cholera.
Ale mnie pan testuje.
Na pewno może mnie pan zabić?
A może wyznaczono mnie do likwidacji?
Zaraz to potwierdzę.
Niech pan przestanie!
Panie Moroboshi!
Hokuto to człowiek!
To Ziemianin!
Panie Moroboshi!
Słuchaj uważnie, gnojku.
Jeśli uznam, że nadajesz się do likwidacji,
to nie okażę ci litości, nawet jeśli jesteś Ziemianinem.
Ale wygląda na to, że nie będzie to konieczne.
Hokuto...
Ale...
powinniśmy pozwolić mu uciec?
Takie dostałem rozkazy.
To ja.
Cel zgodnie z planem...
wraca do domu.
„Zgodnie z planem”?
Dobra.
To nie spadek krążenia energii w kombinezonie.
Problem tkwi w środku.
Czyli za bardzo forsuję system?
Wątpię, byś przybył tutaj tylko z takim pytaniem.
Dlaczego pozwalasz, by ten młody Seiji Hokuto
przeprowadzał te bezmyślne akcje?
Bo nawet gdybym go powstrzymał, to nie zrezygnowałby z tego.
Zawsze tropił tego, który zniszczył tamten samolot.
Nawet gdyby miało go to kosztować zdrowie albo i życie, nie odpuści.
Takim właśnie jest chłopakiem.
Jesteś zadowolony z obecnego stanu rzeczy?
A co mogę na to poradzić?
To i tak moja wina.
A co z tobą?
Wróciłeś do gry?
Naprawdę chcesz rzucić wyzwanie Radzie Powszechnego Sojuszu?
Tak.
Gdyby tak nie było...
nie przybrałbym tej postaci.
Wybacz, że musiałaś czekać.
Wyszedł ze szkoły, gdy dzwoniłem, więc może to trochę potrwać.
Panie Maru!
Szybki jesteś, Shin.
Pędziłem tak szybko, jak tylko mogłem.
Przepraszam za takie najście.
Musiałam się z tobą zobaczyć.
Ale nie miałam twojego numeru.
No tak, nawet się nie przedstawiłam!
Przecież wiem, kim jesteś.
Rena Sayama, prawda?
To mój pseudonim artystyczny.
Tak naprawdę nazywam się Rena Endo.
I jestem gwiazdą popu.
- Miło cię poznać. - No tak.
Nazywam się Shinjiro Hayata i jestem Ultra...
Mało brakowało!
Hayata? Jak słynny pan Hayata?
- Tak, jestem jego synem. - Nie wierzę!
Dlatego tu pracujesz?
Można tak powiedzieć.
Dlaczego tu...
Co to za dziwne uczucie?
Coś się stało?
Wyczuwam złe zamiary.
Co za dzieciak.
To piosenkarka i rzekoma fanka Ultramana.
Próbuje się do ciebie zbliżyć,
by dowiedzieć się więcej o Ultramanie.
Nie wątpię, że takiego młodziana jak ty
pociąga obecność atrakcyjnej celebrytki.
Podejrzewam nawet, że jeśli się dogadacie, to pewnie nawet skończycie w łóżku.
Ale jeśli przez pociąg do niej wypaplasz jej cokolwiek...
to cię zabiję!
Hayata?
Rena...
Może skoczymy gdzieś?
Nie chcę ryzykować, że ktoś nas tu podsłucha.
Jasne. Nie ma sprawy.
Zabiję cię!
Co? Do Nowego Jorku?
Tak.
Nie wiem, kiedy będę mogła wrócić na scenę,
więc szef agencji doradził mi zwolnić i zająć się nauką.
Kiedy wyjeżdżasz.
Jutro o tej godzinie będę już lecieć nad Pacyfikiem.
Czyli dlatego chciałaś się dzisiaj spotkać.
Na jak długo lecisz?
Jeszcze nie wiem.
Może znajdę tam pracę.
Co? Czyli już nie wrócisz?
Coś ty, nie ma mowy!
Chociaż nie jestem aż tak pewna.
Chyba żartujesz.
Ale chciałabym utrzymywać z tobą kontakt.
Dobrze, dam ci swój numer.
Miałam też nadzieję, że opowiesz mi coś o Ultramanie.
O Ultramanie?
No tak, wszystko jasne.
To mój numer.
Mogę na chwilę?
No to załatwione.
A dowiedziałeś się czegoś?
Masz jakieś nowe informacje o Ultramanie?
Tak, coś się pojawiło, ale...
No cóż...
Hayata!
Źle to wygląda!
I to bardzo!
Tak się składa, że mam numer do Ultramana.
- Co? - Zadzwonię do niego,
żeby ich uratował!
Co? Hayata!
Nie wziąłeś telefonu!
WYSYŁANIE KOMBINEZON ULTRAMANA
Niesamowite!
Nie zginęliśmy!
- Rety! - Dziękujemy, Ultramanie!
I jak? Ultraman się zjawił?
Tak, pojawił się.
Uratował tych pracowników i od razu odleciał.
Naprawdę? Niesamowite.
- Posłuchaj... - Tak?
Muszę się przygotować do wyjazdu, więc będę lecieć.
Odprowadzę cię.
Możemy wrócić do tego, o czym rozmawialiśmy?
Jasne.
Ultraman pojawił się,
próbując uratować wszystkich tych ludzi.
Posłuchał mojej egoistycznej prośby,
aby nikt nie zginął.
Egoistycznej?
To chyba naturalne tak pomyśleć.
Czy...
Czy właśnie tak powiedziałby Ultraman?
Tak.
Jestem pewna...
że w dniu moich narodzin...
Ultraman też próbował ocalić wszystkich.
Mnie, moją mamę, wszystkich.
Dlatego muszę powiedzieć obecnemu Ultramanowi...
i temu poprzedniemu...
co naprawdę czuję.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Cóż...
Czuję, że jeśli powiem to tobie, usłyszy o tym także Ultraman.
A właśnie. Trzymaj swój telefon.
Rena!
Przepraszam!
RENA ENDO
Halo?
Hayata?
Tak?
Dziękuję...
że tym razem...
spełniłeś moją prośbę.
Pamiętaj, by zawsze być sobą, dobrze?
Dobrze. Zrobię, co w mojej mocy.
Napisy: Krzysiek Igielski