NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
To powinno być tutaj.
Trzyosobowe zespoły.
- Tak jest! - Tak jest!
Co to?
Spóźniliśmy się.
Zabito go już jakiś czas temu.
Nasz cel zdążył zbiec.
Tam!
Myślicie, że traficie?
- Za nim! - Tak jest!
Proszę! Nie zabijaj mnie!
Posłuchaj mnie! Jestem...
Ultramanem...
Proszę!
Nie zabijaj mnie!
Proszę, nie rób tego.
Zabezpieczyć cel.
NIEBEZPIECZNA ZAWARTOŚĆ
To tylko zwykły pożeracz,
który grasuje pod ziemią.
Zabił już siedem osób.
To wystarczający powód do likwidacji.
O ile dobrze pamiętam,
sam chciałeś się tu z nami wybrać.
Schwytaliśmy go.
To nie wystarczy?
Nie oczekiwałem zbyt wiele po tobie,
więc nie powinienem czuć się zawiedziony.
Ale i tak jestem.
Nie bądź tak pewny siebie.
I nie myśl, że będziesz jedynym, którego ludzie poproszą o pomoc.
Ale...
- jestem Ultramanem! - Nie!
Nie jesteś jedynym,
kto mógłby być Ultramanem.
Nie!
Poczekaj! Nie!
KOMISARIAT POLICJI W NISHITOKYO
Panie Endo, miał pan rację.
Dostałem cynk od znajomego z centrali.
Sprawdził adresy IP ofiar.
Wszystkie pisały negatywne komentarze na blogu Reny Sayamy.
Doprawdy?
Naprawdę ma pan szansę to rozwiązać.
Ucisz się na chwilę.
Skoro wszystkie ofiary pisały złośliwe komentarze,
- to sprawca jest fanem Reny... - Głupcze!
Nie gadaj tak głośno.
Przepraszam. Czyli uważa pan...
że mordercą jest kosmita, którego napotkaliśmy?
Zatem jest on też wielkim fanem Reny Sayamy.
Co się stało? Niech pan zaczeka!
Hayata!
- Możesz już wstawać? - Tak.
Cieszę się, że wracasz do zdrowia tak szybko.
Na to wygląda.
Oznacza to, że Bemular hamował się podczas walki.
Myślę, że gdyby chciał, mógłby mnie z łatwością zabić.
- Chyba żartujesz. - Nie wiem, dlaczego mnie nie zabił
ani dlaczego wybrał tę chwilę,
by nawiązać kontakt z Shinjiro.
To znaczy?
Cóż...
Widziałem raport Moroboshiego.
I zdałem sobie sprawę, że może wtajemniczyliśmy go zbyt szybko.
Uratował też kierowcę ciężarówki tuż po wypadku samochodowym.
Oto nagranie.
CZY JESTEŚMY ZNÓW ATAKOWANI PRZEZ ISTOTY POZAZIEMSKIE?
Rozumiem.
Opowiedz więc o tym człowieku, który wygląda jak Ultraman.
Dzielnie walczył z kosmitą i wszyscy obecnie o nim mówią.
To Ultraman!
- Słucham? - To nie przebieraniec.
To prawdziwy Ultraman.
- Gdy następnym razem go zobaczę... - Jestem!
...muszę go o coś spytać.
Padam z nóg.
- W pracy dali mi w kość. - Cześć.
Widzę, że też wcześnie wróciłeś, tato.
Rena!
Tak?
Dlaczego udzieliłaś tego wywiadu?
No cóż...
„Jestem Rena Sayama, gwiazda popu i fanka Ultramana!”
- Dlatego. - Co jest z tobą?
Wiem, że gardzisz Ultramanem, tato.
Ale...
miałam ku temu powód.
Czyżby?
Nie gadajmy już o tym.
- Poczekaj! - A właśnie.
Znowu śledził mnie ten sam koleś. Mój menedżer ma już dość.
Jestem już pełnoprawną gwiazdą!
Kto to był?
Nie widziałam jego twarzy.
Miał kaptur i podejrzanie wyglądał.
Kaptur?
Olałam go, ale menedżer się wkurzył.
Jedziemy z koksem.
A masz!
Nie podkręciła się.
- Dawaj! - Teraz ty, Shinjiro.
- Bierz go! - Dobra.
- A masz! - Dajesz!
Tak jest!
Wymiatam. Kluczem jest chyba środkowy palec.
- Jesteś pewny? - Trzeba robić tak.
Ale nie działa z...
To dziwne uczucie...
Robiłem wszystko tak samo.
Dlaczego czuję się inaczej?
Widzę, że w końcu mnie pan docenił jako partnera, panie Endo.
Daruj sobie. Idziemy.
Planujemy zasadzkę, prawda?
Oby kosmita nic nam nie zrobił.
Wracaj, jeśli się rozmyśliłeś.
Chwileczkę!
Nie rozmyśliłem się.
Ale dlaczego ma pan taką obsesję na punkcie tej sprawy?
Może też jest pan fanem Reny Sayamy?
Nie bądź niemądry!
Jak byś się czuł, gdyby za twoją córką łaził obrzydliwy kosmita?
Nie zastanawiałbyś się.
Oczywiście, że...
Córką?
Naprawdę?
Ciężko mi pisać brzydkie rzeczy o tak ładnej dziewczynie.
Przestań narzekać i pisz dalej.
To pan miesza pracę z życiem prywatnym, więc niech pan pisze te...
Chciałem powiedzieć...
Nie obchodzi mnie, co sobie o mnie pomyślisz.
Masz rację.
Mieszam życie prywatne z pracą.
Ale w sumie nikt oficjalnie nie przydzielił nam tego śledztwa.
Chyba nie ma nic złego w dbaniu o własną córkę, prawda?
Jesteś zbyt miękki.
Nie zajdziesz daleko w takim zawodzie.
To ja.
Odnalazłem go, szanowny panie Moroboshi.
Wiem, od kogo się zaczęło.
Jestem.
Shinjiro.
Widzę, że jesteś rozdarty.
Nie jestem pewny...
czy zabijanie kosmitów jest absolutnie konieczne.
Wiem, że robią straszne rzeczy,
takie jak mordowanie ludzi, ale czy to akurat ja muszę ich zabijać?
Dlaczego...
nie może tego robić ktoś inny, jak pan Moroboshi?
- Jest w tym... - Nie ma mowy.
Misja Ultramana jest niezwykle ważna...
ale wiąże się to z wielkim brzemieniem.
Tobie jednak zależy tylko na tym, jak Ultraman będzie postrzegany.
- Skąd ta pewność? - Ponieważ...
też kiedyś byłem Ultramanem.
Przecież ratuję ludziom życie.
Nie mogę choć trochę się tym cieszyć?
Dlaczego jestem za to krytykowany?
Przyznaję, że masz trochę racji.
I to z pewnością nie jest typowa rozmowa ojca z synem.
Też nie wyobrażałem sobie,
że po sześćdziesiątce znów będę walczył z kosmitami.
Przypomniały mi się dawne czasy i zrobiło mi się miło na sercu.
Ale...
pojąłem coś, walcząc z Bemularem.
Gdy walczyliśmy...
zrozumiałem...
że nic nie jest dla mnie tak ważne jak twoje bezpieczeństwo.
Shinjiro...
Nigdy nie chciałem cię zmuszać do podjęcia się tego.
Chciałem, byś miał normalne i szczęśliwe życie.
Jako twój ojciec chciałem tego dla ciebie z całego serca.
Ale nie mogło się to ziścić przez ciążącą na mnie klątwę.
Płynąca we mnie krew Ultramana...
za wszelką cenę pragnie, abyś i ty się nim stał.
Bycie Ultramanem...
to klątwa?
DZWONI: MITSUHIRO IDE
TAKA TĘPA DZIWKA NIE DOSTAŁABY NORMALNEJ PRACY.
Naprawdę uważa pan, że to zwabi tu kosmitę?
Jeśli dziś się nie uda, spróbujemy jutro.
Nie powinniśmy mieć jakiejś obstawy?
To przecież nie jest człowiek.
Przestań być taki zastrachany.
Jest szybki, ale też mały. Gdy go chwycimy, damy sobie radę.
Jest pan pewny?
Potrącił go samochód, a wstał sobie jakby nigdy nic.
I sposób, w jaki zabija ludzi...
To musi być jakaś broń, której nie możemy sobie nawet wyobrazić.
Nie ruszaj się!
Panie Endo, to ktoś inny.
Nasza broń nic mu nie zrobiła!
Jesteście gliniarzami?
Mniejsza o to.
Zginiecie tak samo.
Cholera!
Jest was więcej?
Co jest grane?
Wygląda na to, że ten seryjny morderca
to nielegalny imigrant i śmieć.
Ty nędzny człowieku!
Jak śmiesz tak mnie nazywać?
Nie jesteś człowiekiem.
Coś za jeden?
Nazywam się Dan Moroboshi.
I wiedz jedno.
Jestem Ultramanem.
Co jest?
Masz nadprzyrodzone moce, a nawet mnie nie drasnąłeś.
Mam to gdzieś! Potnę cię na kawałki!
Pełna moc!
O cholera! Już po nas, panie Endo!
Proszę cię.
Chyba nie chcesz powiedzieć, że tylko na tyle cię stać?
- Jesteś cały? - Tak.
Myślisz, że atakując bezbronnych ludzi, jesteś jakimś wielkim zbirem?
Jesteś jedynie...
zwykłym śmieciem.
Proszę, nie rób tego!
Powiem ci wszystko!
Jeśli mnie zabijesz, pewnych rzeczy już się nie dowiesz.
Wiem, kto cię przysłał.
Jeśli myślisz, że jesteś mi potrzebny...
to się mylisz.
Czy to nie...
Błagam, nie zabijaj mnie!
Pan Moroboshi?
Nie!
- Panie Moroboshi. - Co ci mówiłem?
Nie tylko ty możesz być Ultramanem.
SPOTKANIE Z RENĄ SAYAMĄ
Następna osoba.
- Dziękuję. - Uwielbiam cię!
- Oby tak dalej! - Dzięki.
- Do zobaczenia! Dzięki. - Następna osoba.
No więc...
Oby tak dalej!
Dziękuję.
Z drogi!
- Dziwadło. - Nic ci nie jest?
Cześć, Rena!
Mógłbyś być bardziej miły wobec innych.
Wszystko w porządku?
- To znowu ja. - Dziękuję.
Nigdy nie mógłbym...
zrobić czegoś takiego.
To ten sam kosmita z tamtego miasta!
Co mam robić?
Mam nadzieję, że nie macie mi tego za złe.
Napisy: Krzysiek Igielski