Je zult het nodig hebben.
Nee.
Sorry. Nee.
Nee.
Je zult het nodig hebben.
Oh, wat is dit verdomme? Een simkaart?
Een soort toets?
Een droomsequentie?
Luister, de Galanthi is uit,
Maladie wil het vermoorden, als ze dat nog niet heeft gedaan.
Ik heb momenteel geen tijd voor een drankje met mijn dode zelven.
Er zal een naad zijn waar de code
niet overeenkomt, en dat is mijn uitweg.
Eerste fase van verdriet. Ontkenning.
-Weet ze niet dat ze dood is? -Ik ben niet dood.
Je moet het op zijn minst overwegen.
Ik bedoel, ik heb zelfmoord gepleegd.
Baker hier heeft zelfmoord gepleegd.
Het was slechts een kwestie van tijd voordat je bij ons kwam.
Oké, hoe ben ik hier gekomen?
Ik was... in het water. Ik was--
God maakt zijn plannen, dus hier zijn we dan.
Als je God zegt, bedoel je de
grote, glimmende ruimteolifant, toch?
-Omdat dat is waar ons geloof thuishoort.
Dit is toch geen sim?
Dit is de Galanthi.
Het is een escape room voor meerdere zelven.
Ontgrendel mijn innerlijke strijd om de waarheid te zien of wat dan ook.
Weet je nog toen we werden gestuurd om psychiaters voor PiTSiD te bestrijden?
Vroege dagen, voordat ze gewoon begonnen met doseren.
- Ja, want dat hielp. -Amalia: Dat is wat dit is.
Akkoord. Ik weet hoe dit werkt.
Empathie.
Hoi.
Wauw.
Amalia: Je deed je werk.
Vergeef jezelf en laat het los.
Ik weet helemaal niets over jou.
Het spijt me dat ook jouw leven naar de klote was.
Bedankt voor het lichaam.
Neuken.
Mijn vader weigerde me te laten jagen.
Een zomer,
Ik besloot een expert te worden op het gebied van de vos.
De jachtopzieners leerden me elk detail van hun heimelijke leven.
Ik bestudeerde hun prooi en hun verspreidingsgebied,
hun gewoonten en leefomgeving.
Ik leerde ze in mijn eigen tijd te volgen
totdat ik de aarde van elke vos vond
binnen 15 mijl van het huis.
Ik had dit allemaal gedaan,
zodat toen de ochtend aanbrak,
de hoorns bliezen.
De jonge mannen gingen op hun rossen om mijn vader
te volgen, om het blaffende peloton te volgen.
Ik wist al waar de vos heen ging.
Dus ik wachtte daar.
Voorbij de honden. Voorafgaand aan de jacht.
Zelf de moord plegen.
En toen mijn vader uiteindelijk arriveerde,
Ik hield die bebloede lap van een
dier omhoog en eiste zijn waardering.
De kunst van de jacht, heren, is om de prooi voor te zijn!
Rustig!
Je duwde me!
Ik was een kind!
We moeten allemaal af en toe van onze lasten worden verlost.
Hulp!
Help ons alsjeblieft!
Hallo? Alsjeblieft!
Alsjeblieft. We hebben je hulp nodig. We hebben een aangeraakt meisje.
We hebben haar gered! Ze zit in mijn rijtuig.
Het is oke. Ik ken hem. Heer Swann.
Alsjeblieft?
Ja.
Waar is Horatio? Waar is mevrouw True?
Dus jij bent de tof die de Ferryman's runt?
Heer Swann.
Altijd gedacht dat dat een valse titel was, om eerlijk te zijn.
Kijk, ik weet wat je van me moet
denken, maar ik wil dat ze veilig is.
Dat verdient ze op zijn minst.
-Uh, misschien kan ik een donatie doen? - Telt het als een donatie
als je het van de ruggen van de Touched hebt gehaald om mee te beginnen?
Uh, nee, we hebben geen geld nodig, Lord Swann. We hebben belangenbehartiging nodig.
We hebben iemand nodig die echt op ons let en luistert.
Nee, eerlijk gezegd, ik... ik luister.
Vandaag gaat er een amendement door het House
of Lords. Je zou je er tegen kunnen uitspreken.
Wiens amendement, mag ik vragen?
Heer Massens.
De vader van het meisje dat je zojuist hebt
ontvoerd en naar onze deur hebt gebracht.
Dat heb je me niet verteld...
- Dat gaat de zaken niet helpen, toch? -Frank: Ik denk dat het zou kunnen.
Ik vond dit bij Massen's.
Hij was op zoek naar een remedie voor zijn dochter,
een dokter gebruiken om in de Touched
rond te graven voor een antwoord.
Deze vrouw hier was de primaire casestudy.
Hij haalde haar uit een gesticht.
Dokter sneed haar in
stukken, maar ze bleef leven.
Als ik haar kan vinden,
hebben we iets over Massen.
Heb iets echts.
Je hebt misschien gelijk, maar het
zal het amendement niet tegenhouden.
We hebben iemand in het House of
Lords nodig die zich ertegen uitspreekt.
En we hebben ze nodig om het vandaag te doen.
Kijk...
The Lords is sowieso weinig meer dan een optocht.
Echte beslissingen worden genomen rond tafels en met rook gevulde kliekjes
zo ver mogelijk van de publieke ogen.
Dus je hebt plaats aan een van deze tafels?
De Swanns hebben de neiging om, ja.
Prima.
Vertel me over dit amendement.
Moeten we nog veel verder, of
krijg ik vanavond de volledige opera?
-Het is van Verdi.
Het is een prachtigeauto-da-fé, een boetedoening.
Betaalt u vaak boete, boete?
Ik schaam me niet voor mijn geloof als u
wilt suggereren dat ik dat zou moeten doen.
Ah...
We hoeven geen vijanden te zijn, mevrouw Adair.
Ik wees alleen op de tegenstrijdigheid in het zijn van een, eh...
religieus wetenschapper.
Niet meer tegenstrijdig dan een dokter die alleen maar kwaad doet.
Nou, wetenschap gaat over bewijzen.
Religie gaat over, uh, ik weet
het niet, knielen? Gebed? Schuld?
Wetenschap kan als een gebed zijn als je de juiste vragen stelt.
Hij luistert en onthult langzaam het
buitengewone plan van Zijn universum.
Het is echt charmant.
Dit grote ogen, ernstige ding.
Maar...
je hoeft niet tegen me te liegen.
Binnenkort zullen er geen geheimen zijn tussen...
ons drieën.
Drie?
De Heilige Geest natuurlijk.
- Oh, niet fronsen!
We zijn er snel.
Een gemeenschap die... ons allemaal in vervoering zal brengen.
Akkoord!
-Ho!
-En nu.
Oh! Je hebt mijn jongens al ontmoet.
Ja. Ja. Vele keren.
Oh ja. Ik moet jou en
je, uh, je vriend bedanken
voor al die reparaties.
U moet weten dat ik mijn geweten niet aan de
deur laat om de nieuwsgierigheid te bevredigen.
Kijk...
Eve is toch in de tuin?
En de slang komt naar haar toe met de appel.
Al die kennis, al die kracht,
in ruil voor slechts één hap.
En de mensheid draagt ​​de last van die zonde voor altijd.
Het is niet het overtuigende argument dat je denkt dat het is.
Hoe is dit voor een overtuigend argument?
Uw heilige boek zegt
Eve neemt een hap van die appel, geeft
wat aan haar kerel en het paradijs eindigt!
Ik zeg...
Eve kauwt op dat
fruit en alles begint!
Annie: Je blijft je gedragen als een beest en wij zullen je ook zo behandelen.
Kan je praten?
Hoe doe je dat?
-Wat dit?
Oefening.
Controle.
Discipline.
Allemaal dingen die je hier kunt leren.
Mijn vader zei dat ik de enige was.
Geen lieveling. Jij bent niet speciaal.
Hoe was het?
Met je familie, toen ze erachter kwamen.
Ik had drie zussen.
Jongeren. Vervelend.
Koppig. Beetje eng.
Je had ze graag gehad.
We stonden er alleen voor. We hadden niet veel.
We hebben het een tijdje goed gedaan. Dan...
er was een winter waarin het gewoon...
zo koud.
Ik probeerde ze warm te houden, ze veilig te houden, maar...
Ze zijn overleden.
Ja.
Ik zou er alles voor over hebben gehad om dit geschenk toen te hebben gehad.
Ik wou dat ik vuur kon maken.
Ik zou mijn huis kunnen afbranden.
Brand die gevangenis af.
En het verleden.
Het verleden is waar we leren.
En waar we pijn hebben.
Ik wil alles in de as.
Wat is dat?
-Ik zal je vertellen wat het niet is. Hugo: Ik...
Nee, ik denk dat ik liever heb dat je me vertelt wat het is.
Ja.
- Hugo, hé.
- Oh, verdomme. -Jij draagt ​​dit oortje, en ik draag de andere,
en op die manier kan ik je de argumenten voeren als je verdwaalt.
Je kunt niet serieus zijn.
Dit zal nooit werken.
Deze mensen hebben een hekel aan mij.
Massen beschouwt mij als de plaag van zijn klas.
Hij en zijn trawanten zullen niet luisteren naar wat
ik te zeggen heb, hoe overtuigend je demagogie ook is.
Iedereen kan een argument winnen, je hoeft het alleen maar te weten
wat de ander wil. Als je enige integriteit had...
Integriteit is een luxe van de armen. Ik heb er geen.
Je hebt de verkeerde man voor de taak.
Het spijt me, maar dit is een vreselijke vergissing.
Nee! Nee nee nee nee nee.
Dit is jouw verantwoordelijkheid!
Je bent bang.
Wat...
Waarom heb je dat kleine meisje gered?
Omdat het leek alsof het menselijk was om te doen!
-Je nam een ​​risico. -Een risico?!
Zie je niet wat hij haar aandeed?
Ze was dol op hem en hij stopte haar als een dier in een kooi!
Een monster!
Mijn vader was precies hetzelfde.
Mijn enige spijt van zijn dood is dat ik hem eigenlijk
nooit heb kunnen vertellen dat hij het monster was.
Dus...
Carpe bloedige diem.
-Au!
- O, shit. Sorry.
Au! Echt au!
Alsjeblieft, we hebben niet veel. Neem wat je wilt.
Doe me alsjeblieft geen pijn.
Oh...
Je bent gekomen voor thee, nietwaar?
Nou, we zullen het moeten
doen met brood en boter.
Dit is jou huis.
Ja. Oh, we wonen hier al jaren.
Alleen, nou, ik ben weggeweest, zie je.
Dus ik ben allemaal op zessen en zevens. Wil je niet gaan zitten?
Kun je haar voelen?
Neemt ze contact met je op?
Hoezo? Je vertellen wat ze nodig heeft?
-Zij? -Oh.
Ik kan niet wachten om je eindelijk voor te stellen.
Mijn moeder.
Rechts. Sorry.
-Zitten.
Zitten!
Moeder is er maar half.
In de draden. Je kunt haar voelen. Het is gewoon haar geest.
Het is gewoon haar-haar-haar trillende ziel,
maar je kunt dit afmaken.
En dan kunnen we al die energie naar een nieuw lichaam leiden,
en we kunnen haar bevrijden uit de muil des doods zelf.
Dat probeerde je te doen met... je jongens?
Ja! Precies.
Vroege pogingen. Ruw.
Ik heb jouw expertise niet, snap je?
Ik ben maar een dokter!
Ik kon de transfer niet goed krijgen en mensen
zijn niet sterk genoeg voor de Grand Dame.
Ze braadde ze binnen enkele uren binnenstebuiten,
maar ik vond er toepassingen voor.
Ik kan niet tegen verspilling.
Hoe zit het met de zielen die zich al in die lichamen bevinden?
Hague: Oh, gewoon een slachtoffer van de wetenschap, mijn liefste.
Boetedoening: Zielen zijn niet het domein van de wetenschap.
Dit is waar onze twee overtuigingen elkaar ontmoeten.
Nee... -God maakt zijn plannen,
- dus hier zijn we. -Dus hier zijn we.
Het probleem is, als we terugvallen,
Freelife haalt ons in voordat we de pods bereiken.
En als we dat niet doen, hebben ze
twee keer zoveel nummers, dus ze...
haal ons er gewoon uit.
Dus wat heb je gedaan?
Ze verliet haar man en
haar vrouw en 30 anderen
om de lijn vast te houden terwijl zij en
twee andere hoge rangen Edinburgh verlieten.
Laatste overgave van die
oorlog voor ons die niet alleen...
verliezen.
Het was ze gewoon kwijt.
I...
Ik kon ze niet meenemen.
Maar het is je nooit helemaal gelukt om ze achter te laten.
Al dat schuldgevoel.
Al die geesten.
Niets dat een ijskoud blikje necro
kon niet oplossen.
Het is niet grappig. Je hebt jezelf vermoord.
We hebben onszelf gedood.
Weet je, toen ik daar
beneden in het water was,
dieper en dieper zinkend, herinner ik me dat ik dacht...
Wat?
Voordat het eindigde, herinner ik me dat ik wenste
een andere kans.
-Nog een adem.
Nog een...
Is dat hoe je je voelde?
-Nee. -Nee.
Lester zal zo teleurgesteld zijn.
Waar is je man?
-Mevrouw... -Eason. We zeiden wel.
Natuurlijk deed hij dat. Ik wist het.
Ik kan het me gewoon niet herinneren.
-Oh!
Oh. Het is lastig.
D-maakt meneer Eason zich zorgen over uw geheugen?
Hij zegt dat ik niet meer dezelfde ben sinds het sanatorium.
Ik kan me niet herinneren waar hij...
Hm.
Gaat er bij Strohman's Asylum een ​​belletje rinkelen?
Dat was de eerste. De aardige.
De andere, die herinner ik me niet zo goed.
Herinner je je een Dr. Hague?
Was hij de Amerikaanse gentleman? Amerikanen zijn erg beleefd.
Hou je van jam? Ik hou ervan.
- -Ik heb ooit een hele pot opgegeten.
Maar vertel het niet aan Lester.
Vertel het alsjeblieft niet aan Lester.
Vestig er geen aandacht op.
Mm, ik trek al genoeg aandacht.
En laat ze je niet lokken of over je heen praten.
-Vergeet niet dat jij een van hen bent. -Goed...
dat is wat mij zorgen baart.
Als we hoog alarm houden zonder de bevolking in paniek te
brengen, kunnen we deze zaak snel onder controle krijgen.
Het laatste wat we echter nodig hebben, is
onderbreking door bendes van de Touched.
Ze moeten weten dat er geen kracht is in aantallen.
Alleen straf. We moeten ervoor zorgen dat dit amendement nu wordt aangenomen.
Dit gaat niet over politiek, man.
Deze situatie is volkomen ongekend.
Alle reden om vertrouwen te hebben in de politiek.
Ook zonder unanieme instemming
- het lijkt erop dat we de stemmen hebben.
Uhm niet alle stemmen.
Wat ben je aan het doen, Swann?
De stoel van mijn vader innemen waar hij niet aanwezig kan zijn.
-Je vader is dood.
Nou, dan ben ik hier misschien een tijdje.
Hij heeft het recht. En de prins is afwezig.
Bettina's lumbago heeft een merkwaardige neiging om op te
flakkeren als onze ontmoetingen over de Aangeraakte gaan.
Ik ben bang dat je een beetje laat bent, Swann.
Onze zaken hier zijn zo goed als afgerond.
Het is de wil van deze vergadering dat het Touched-amendement
op de Prosperity of London Bill vanavond wordt aangenomen.
Haast je.
Ja ja ja ja ja.
Dus, eh, ahum...
Mijne heren.
We hebben allemaal de onrust op
straat gezien na de ophanging van Maladie.
We geven allemaal om de veiligheid van onze burgers.
Maar de problemen werden niet veroorzaakt door haar dood,
maar eerder door degenen onder ons met machtsintenties
op het maken van een spektakel van de Touched.
Het is geen verrassing dat je je collega's zou
aanvallen om dissidenten en terroristen te verdedigen.
Terroristen?
Maar weet je hoeveel van de Touched kinderen zijn?
Weet je hoeveel van de Touched kinderen zijn?
Waar moeten ze heen?
Uw nieuwe wet is hun enige veilige haven
- in deze stad illegaal. -Broughton: Oh, wees stil,
jij verdomde verworpene. Ik heb een halve geest om je te laten zien...
Het feit dat je überhaupt een geest hebt, is
het meest betwistbare onderwerp aan deze tafel.
- Dit is geen vaudeville, Swann.
-Mm. Stop ermee.
Je moet ze aan jouw kant krijgen, Hugo.
-Het beest zelf is vrij rond.
Ja sorry. Sorry.
-Wat gebeurt er? Wat is het?
Sorry, waar kijk ik naar?
Een monster van ongekende kracht en wreedheid.
Weet je het zeker? Omdat dit gewoon...
We hebben niet de luxe om hier verder over te discussiëren.
Degenen die in staat zijn om deze dreiging op te sporen en
uit te schakelen, moeten daartoe in staat worden gesteld
zonder tussenkomst van je ongedierte Touched.
Hm...
Wacht even.
Je bent echter geen onbekende voor monsters, toch?
Heer Massen?
Nee nee nee nee nee nee. Dit is niet wat we besproken hebben.
Dit is niet wat we zouden moeten doen, Hugo.
Je schaamt jezelf en je familienaam met dit display.
Inderdaad, ik ken schaamte...
-Wat ben je aan het doen? Hou op!
Wie van ons hier niet?
Ik weet zeker dat velen van jullie achter
gesloten deuren de Touched hebben omarmd
zo intiem als elk ander.
Nee, niet zo, Hugo!
En u, heer Massen? Verwaardig je je om te slepen
-je schaamte in het licht? -Eruit!
Of verbergt de sluier van uw deugd niets
-maar pure hypocrisie? -Je was altijd een verdomde schande!
Stop!
Hugo!
Vergeef me.
Een van je courtisanes, neem ik aan.
Ik weet dat je me immoreel vindt.
Hopeloos.
Misschien ben ik dat.
Maar op de een of andere manier is het vandaag aan mij om u eraan
te herinneren dat de beslissingen die rond deze tafel zijn genomen
het leven van miljoenen beïnvloeden.
Wil je alsjeblieft even luisteren.
Dus, zie je het nu? Hij
is in competitie met hen!
Oh jee...
Mijn, eh...
Mijne heren, het is niet
mijn bedoeling u te beledigen.
Maar aangezien we terechtstaan ​​in
de rechtbank van uw goede mening,
Ik zou mijn zaak willen verdedigen.
Hm.
Vorige maand was er brand in een pension
in Islington. Het brandde zo plotseling,
zo fel, dat de plaats in sintels zou hebben
gestaan ​​voordat de brandweer het kon bereiken.
Toch liep er een jonge aangeraakte man voorbij
die het vermogen had om water te genereren.
Hij heeft het vuur zelf geblust.
Redde tientallen levens omdat hij vrij was om dat te doen.
Stel je voor dat je vrouw in dat huis was geweest.
Jouw kind.
Jij.
Maar je zou die jongeman opsluiten voor
de misdaad van niets meer dan zijn bestaan.
Je hebt de meest uniek machtige groep mensen die
de mensheid ooit heeft geregistreerd, hier, nu,
in je stad.
Waarom zou je ons wegsturen?
Een enkele aanraking kan een brandend gebouw redden.
Een ander kan talen van alle naties vertalen en handel
vergemakkelijken, oorlog beëindigen, harmonie zaaien.
Er zijn anderen met een ongeëvenaarde kracht en
sommigen, zoals u weet, met zicht op de toekomst zelf.
Stel je eens voor welke toekomst we
zouden zien als we zouden samenwerken
in plaats van angst ons uit elkaar te laten houden.
Moeder, moeder, moeder, hier komt ze.
Moeder, moeder, moeder, ik kan niet wachten.
Ik kan altijd zien waar energie heen wil.
-Dit is anders.
Ik kan zien wat het wil zijn.
-De stroming is zo sterk,
Ik weet niet eens wat het zou kunnen bevatten.
Nou, ongebruikelijk theatraal van mij,
Ik weet het, maar er is een onthulling!
-De perfecte gastheer.
Wauw!
O, dat kan niet.
Waar heb je het gevonden?
Alleen het beste voor moeder, vind je ook niet?
Ik bedoel, we willen niet dat ze eindigt in een, mm, wat?
Een hooi penny bakker.
-Wat? -Oh.
Ik was je aansporing bijna vergeten!
-Amalia?! -Ah, nee, nee, nee, nee, nee, nee...
Ik wist dat de stem uit was. Ik was zo geïrriteerd door moeder
toen ik erachter kwam dat mevrouw True een transplantatie was,
uit het hiernamaals gerukt en in een dood meisje gestopt.
Als ik had gekund, had ik moeder misschien
zonder jouw hulp uit de draden kunnen halen
om in het hoofd van je vriend te kijken.
Misschien...
Misschien doe ik dat nog wel, als dit niet lukt.
Ik zweer bij God, als je haar pijn doet...
Nou, ze is nu in jouw handen.
Prima. Ik zal het doen.
Ik heb nooit aan je getwijfeld.
Heeft dr. Hague ooit iemand meegebracht om u te zien?
Ze zeiden dat ik geen bezoek mocht ontvangen.
Daarom heb ik Lester nooit gezien.
Het werk van de dokter was te belangrijk om te delen.
Wel, dat is wat hij zei.
Al kreeg hij wel eens telefoontjes.
Ja? Van wie?
Nou ja, zijn moeder, meestal.
Ze was een echte oude zeur, zoals Lester zou zeggen.
Gezegd.
Zegt.
En er was ook een man met een
grote, strenge stem die dreunde.
En hij zei nooit sorry, en hij zei nooit alsjeblieft.
Hij heeft net de dokter bevolen.
Breng hem altijd in een slecht humeur.
Hij zou zijn dienblad met alle zilverstukken
tevoorschijn halen nadat de strenge man had gebeld.
Om zichzelf op te vrolijken.
Herinner je je nog iets anders
over de... de strenge man?
Ik herinner me de pijn.
Hebben ze gevonden wat ze zochten?
Niemand heeft het ooit gezegd.
Ik weet niet zeker of dat eerlijk was.
Nee.
Nee, ik denk niet dat het dat was.
Ik vind het leuk om met je te praten.
Ik wed dat je aardig bent tegen je vrouw.
Heb je kinderen?
Nee.
Schaamte.
Je zou een goede vader zijn.
Kan dat zien. Droevige ogen.
Vriendelijk, zacht beetje in de hoek.
Je ziet eruit als iemand die het goede wil doen.
Het is soms moeilijk om dat te weten.
Wat?
Het juiste ding.
Boven.
-Nee. Ik nu!
Ik... Alsjeblieft. Alstublieft meneer.
Ik denk dat we op mijn man moeten wachten.
Ik denk echt dat we op Lester moeten wachten.
-Je zei dat je niet wist waar hij was. -Nee.
Ik zei dat ik het me niet herinnerde.
Ga maar... Maladie.
-Goed spel wel.
Eh? Heerlijk theekransje.
Lester had het over een ziekte tijdens het diner.
Hij leest me soms de kranten voor.
Ze was niet erg aardig, hè?
Nee.
Ze heeft veel mensen vermoord. Gaan.
Ga verder!
Open de deur.
Alsjeblieft...
Open die verdomde deur.
-Oh nee!
Nee, nee... Jezus Christus! Nee! Wat heb je--
-Wat heb je verdomme gedaan?! Ga op de verdomde vloer! -Kan me niet herinneren--
Nee nee nee.
Nee, ik dacht dat ze me had vermoord!
Dus ik hield me stil en bleef heel stil.
Maar toen werd God herboren en kwam ze dicht bij hem.
Maar hij vertelde haar een prachtig geheim.
Onze vloek. Het was geen vloek. Het was een geschenk.
En we hoefden ons er niet voor te verstoppen. Het was om ons te beschermen.
-Dus ik werd wakker en... -Je bent geen huisvrouw!
Ik ben haar ook niet.
Dit is geen verdomd spel meer!
Nee. Nee, dat is het niet.
Het is geen spel.
Dit is weer een slechte plek.
Het is weer een helder licht
en dienblad met zilverstukken,
kies gewoon,
alles binnenin doorzoeken,
totdat het brandt als vervoering!
God gaf Maladie macht omdat mannen Sarah pijn deden,
en nu zijn ze allebei hier, en ik weet het niet!
Niemand heeft me ooit verteld wie ik moest
zijn nadat ze me in tweeën hadden gescheurd!
Maar je zult het niet begrijpen.
Hier. Hier.
-Luister naar me.
Blijf stil.
-Blijf daar.
Ik zit hier.
Daar.
Ga je me niet arresteren?
Frank: De wereld kan veel van ons vragen.
Soms te veel.
Je vergeet wie je bent.
Jij bent het zachte, vriendelijke stukje in de hoek, denk ik.
Zelfs Maladie wist het.
Maria vertelde het haar.
Ik heb je ooit horen zeggen dat ik gerechtigheid moet krijgen.
-Mm.
Ze stierven in Edinburgh
terwijl ze ons zagen vertrekken.
Hun ogen op onze rug gericht.
Je weet niet dat ze ons hebben gezien.
Nee, haar ogen op ons gericht.
Kijken naar ons.
Kogels barsten tussen hen elke nacht na...
Tussen hen elke avond erna.
Weet je nog... Weet je nog...
Weet je nog...
het laatste wat hij zei?
Zeg het verdomme niet,
Zeg het verdomme niet. -Jij...
-Nee. -Je bent nooit,
nooit, nooit hier wegkomen.
Ik kan niet geloven dat je onze tijd zou verspillen
- met zo'n kleinzielig, kinderachtig gekibbel. -Harriët...
Dit is misschien een lachertje voor jou, maar het is mijn leven,
-en het leven van talloze anderen... -Harriet.
...die je op de weegschaal hebt gelegd!
Harriët!
De nee's hebben het.
Wat...
Dankzij jou.
Zeg tegen de rattenkoning dat er niet meer gewacht hoeft te worden.
Zijn leger marcheert bij zonsopgang.
Ben je nu een van ons?
-Nee, lieverd. Jij bent een van mij.
Werkt het?
-Ik moet de energie verzamelen.
Oh Jezus.
-Oh Oh...
-Jij wat?
Jij komt uit de toekomst. Eh...
Uit Amalia's tijd?
We hebben elkaar maar één keer ontmoet,
toen ze soldaat was.
We vochten aan dezelfde kant.
Wat zegt ze?
Dus je missie was om de Galanthi te beschermen?
Dat was het, maar...
Ik heb veel tijd gehad om erover na te denken, lieverd.
De Galanthi werden aangekondigd als redders.
Maar wat hebben ze eigenlijk bereikt?
Alles werd alleen maar erger nadat ze aankwamen.
Mensen maakten het erger. Het was niet de schuld van de Galanthi.
Hoe zit het met alle levens in dat weeshuis van jou?
Hebben de Galanthi hen geholpen?
En kijk.
Wie weet wat ze je vriend hebben aangedaan.
Of als ze wakker wordt.
De Galanthi zouden Amalia nooit pijn doen.
Het is misschien niet de bedoeling om iemand pijn te doen.
Maar dat betekent niet dat het niet zo was.
Betekent niet dat het niet zal gebeuren.
Durf jij te gokken op goede voornemens?
Ik weet niet eens wat je bedoelingen zijn.
Je gokt niet op mij.
Ik wed op jou.
Het is geen zonde om te overwegen
wat een klein ding als jezelf
zou kunnen doen met dergelijke kennis.
Ik zou graag zien wat voor goeds je zou kunnen doen,
Boete Adair,
met alle technologie van de toekomst
-binnen handbereik.
Meer goed dan Galanthi ooit heeft gedaan.
Denk je niet?
Dit is net als jij.
Dronken uit je reet!
Een verdomde missie najagen waarvan je
diep in je hart wist dat die nooit bestond.
Je had een kans op een
leven met liefde en muziek...
...jurken geschikt voor een
dame, en je hebt het verspild!
Iedereen achtergelaten. Opnieuw!
-En wat heb jij gedaan
met dit leven dat je werd gegeven?
- Hij gaat helpen. -Streep: Wat heb je gedaan?!
Hm? Wat heb je gedaan?!
Waarheen dan?
Geen andere uitweg dan erdoor.
Ik heb iemand onze naam verteld.
-Ik heb iemand onze naam verteld.
Jij bent Maria niet.
Dit gaat niet over mij.
En dit alles was...
Voor jou.
En...
is er nog iets anders?
Alsjeblieft, ik luister. Zojuist...
praat met mij.
We hebben dit eerder meegemaakt.
Praten is niet altijd vertellen.
We weten nooit echt waar we voor leven
totdat we weten waarvoor we zouden sterven.
Oh...
Ze zal allemaal het circuit moeten verlaten.
Anders riskeren we te verliezen...
-stukjes. -Nee nee nee!
Geen enkele molecule van Mother kan verloren gaan.
Ah! We verliezen macht.
Ah!
- Heb je lekker geslapen?
- Boetedoening, je bent in gevaar. -Nou, ik weet het, vandaar het losmaken.
- Ga nu weg. -Ik verlaat je niet. Niet weer.
Het spijt me dat ik u geen behoorlijke pauze heb gegeven, mevrouw Adair!
Maar nu je het gehad hebt, weer aan het werk!
-Nee!
Maak af wat je begonnen bent, en ik zal ze afzeggen.
Wat ben je aan het doen?!
Moeder.
Ah!
Het is tijd.
Ah!
Amalia! In het licht!
Oh!
Moeder!
Dat is je moeder niet!
-Mevr. Adair. -Mevr. WAAR.
Je ziet er heel goed uit.
Dat denk ik ook.
Wat is er mis?
Deur!
-Mijne heren!
Deugd mag niet ineenkrimpen voor het kwaad.
Het moet het recht in de ogen kijken en zorgvuldig mikken.