OBÓZ MOOSEHEAD
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
OBÓZ MOOSEHEAD: CZĘŚĆ 2
Trujący bluszcz?
Najgorszy przypadek od 15 lat.
Siłowałaś się w nim?
Dzisiaj premiera.
Nie wyjdę tak na scenę. Nawet nie widzę na lewe oko.
Pójdę po więcej okładów.
Tak źle?
Co z występem?
Jakbyś miała trąd.
Mignonette nie miała trądu.
Musiałabym zmienić cały scenariusz.
A na to nie ma czasu!
Claudia jest więźniem politycznym!
Jestem jej oczami i uszami.
Jedynym sposobem, by ją uwolnić, jest rewolucja!
Tak, ale jeśli tu jeszcze posiedzę,
potrzebuję trzech paczek Doritos.
Boże, ale swędzi!
Stacey, nie.
Żadnego drapania.
Kristy, zrób coś.
Mamy tylko jedno wyjście.
Zwołuję nadzwyczajne zebranie Klubu Opiekunek.
Kolejna.
Tutaj. Drugie łóżko.
Laine?
Nie.
Co ty tu robisz?
- A jak myślisz? - Klątwa.
Jest prawdziwa.
Pacjentki potrzebują spokoju.
Koniec odwiedzin.
Nie możemy zostawić z nią Stacey.
Wykluczone.
Nie można jej ufać.
Mam nadzieję, że skonfiskowała pani wszystkie urządzenia.
Idźcie, dziewczyny.
Nic z tego nie poprawia mi nastroju.
Przykro mi, Stace.
Odwiedzę cię... później.
Boże.
Pa.
Słuchaj, możemy pogadać?
A więc nasza bohaterka musi odważnie udać się do lasu,
by zdjąć klątwę.
Sama.
Wiem, że to trudna chwila dla całej obsady i ekipy.
Atmosfera w obozie jest napięta,
a my straciliśmy zarówno producentkę, jak i gwiazdę.
Kto przejmie główną rolę?
I światła?
Ja biorę światła.
To oczywiste.
Tylko jedna osoba zna spektakl na wylot.
Ty.
Ja?
Logan ma rację.
Byłaś na każdej próbie, znasz każdą kwestię.
Tylko ty możesz uratować występ.
Kristy, co ty tu robisz?
Oferuję moralne wsparcie, bo nie ma tu nic innego do roboty.
Ale musimy zrobić powtórkę przed premierą, i to natychmiast.
Więc co ty na to?
Co ja na to?
Na miejsca!
Sieroty, pamiętajcie, by zamiatać równocześnie.
Monsieur Croquet, nie kop generała na serio,
a ty Karen, gdy wchodzisz w akcie...
Gdzie Karen?
Była na śniadaniu.
Może się spóźni.
Może. Ale nie możemy na nią czekać.
Vanessa, zastąpisz ją.
Daj czadu. Jak na broadwayowskiej premierze.
To duża presja.
- Na popołudniowym występie. Kristy? - Poszukam Karen.
Wreszcie jakiś cel.
- Możemy pomóc. - Tak, wchodzimy w akcie II.
Koniec z niesprawiedliwym systemem!
Uwaga, obozowicze!
To strajk leżankowy.
Będziemy kontynuować pokojowy protest,
póki stara Maruda nie zmieni niesprawiedliwego systemu
lub nie pozwoli Claudii prowadzić darmowych zajęć plastycznych.
Złapmy się za ręce.
Razem jesteśmy silniejsi.
Proszę, proszę.
Przyszłaś negocjować.
Właściwie idę do samochodu.
Ale ten wasz protest jest niezgodny z protokołem
i mam dość tych wybryków.
Macie iść do domków i siedzieć w nich do odwołania.
Aż wrócę od dentysty. Przesuńcie się.
Z drogi.
Czy to znaczy, że opuścimy zajęcia popołudniowe?
Nie opuścimy zajęć,
jeśli żadnych nie będzie.
Dzięki, towarzyszko broni.
Dni!
W poprzednich odcinkach…
Łazienka czysta.
Wiedźmowata, ale wytworna kukła.
Ewidentnie robota Karen.
Gdzie ona może być?
Cóż, pomyślmy.
Często daje wskazówki na temat rzeczy, które ją zajmują.
Mówiła o czymś ostatnio?
O czarownicach, skrzatach, chorobach zakaźnych?
O klątwie.
Myśli, że w starym obozie jest eremita, który rzucił klątwę na teatr.
Weźcie spray na kleszcze.
Idziemy do lasu.
Do lasu, z lasu i do domu...
- Nie teraz. - Dobra.
Cofnęłam się w czasie
A miłość wyszła mi naprzeciw
Marzenie, o którym śniłam W teraźniejszości
W końcu cię znalazłem, Mignonette
Po tak długiej samotności
Już nie jestem zagubiona
Już nie jestem sam
Zachowajmy pocałunek na prawdziwy występ.
Żeby był świeży.
Tak.
Bonjour, monsieur Czemu nie odpoczniesz w moim zajeździe
Przyniosę kiełbasę A i gin się znajdzie
Vanessa, to nie ta część.
Mogę iść do toalety?
Pięć minut przerwy.
Jest 14.52, więc wróćcie o 14.57.
Wszystko gra?
Moja główna aktorka i producentka są oszpecone.
Wszyscy stale chcą robić przerwy. Nikt nie pamięta, kiedy ma wchodzić.
Próbowałam szefować jak Kristy, ale nie potrafię.
Nie jestem liderką.
Żartujesz?
Jesteś wspaniałą liderką.
Musical się sypie.
Dokładnie wiesz, jaką masz wizję i jak pokazać ją widzom.
Chciałbym umieć tak rozmawiać z ludźmi.
- Naprawdę? - Naprawdę.
Nie szefujesz jak Kristy.
Szefujesz jak Mary Anne.
Do roboty.
Dopiero 14.56.
SEKRETARIAT
Uwaga, ludzie.
Mówi Dawn Schafer,
wasza organizatorka, ale nie przełożona.
Proszę wszystkich obozowiczów, by się dziś poświęcili.
Nie dla siebie ani dla mnie.
Dla sprawiedliwości.
Wzywam was do strajku generalnego.
Połóżcie jajka.
Odłóżcie łuki.
Zostawcie karty.
Musimy wstrzymać się od zajęć, póki wszyscy nie będziemy równi.
Czekajcie.
Wybacz, Mary Anne, jestem związkowcem.
Ale sztuka jest najlepszym protestem. Nie o to chodzi w Paris Magic?
Może w akcie solidarności powinniśmy odwołać występ.
Albo możemy świętować ducha rewolucji w teatrze muzycznym.
Ja zostanę, by kontynuować występ.
W końcu to moja przełomowa rola.
Taka jest niebios wola.
Tędy.
Stary obóz był na północ od jeziora, więc niedługo dotrzemy do chatki.
Nie wiedziałam, że jesteś ekspertką od dziczy.
W sumie uważam się za koniarę, ale to po drodze.
To chyba ten dom.
Wejdę pierwsza.
Jestem najstarsza.
Co znaczy „eremita”?
To jakieś seksistowskie określenie na starą pannę?
Czemu nie „eremit”?
Właściwie trochę spokoju nie zaszkodzi.
Chyba nic jej nie jest?
Karen wydaje się dojrzała i pewna siebie,
ale ma tylko siedem lat i zaginęła.
Znajdziemy ją, Kristy.
Może po prostu uciekła.
Mój brat tak robi, gdy się denerwuje. To go uspokaja.
Dziewczyny.
Spójrzcie.
Kartonik mleka z obozu. A ten baton był dziś na śniadanie.
Była tu.
Robi się późno. Może poszła po prowiant.
Albo nawiała.
Niedaleko jest przystanek autobusowy.
Po co budujemy fort?
To nie fort, tylko barykada.
Aktywizm polega na korzystaniu z wszelkich dostępnych platform.
Co czasem oznacza wykrzykiwanie na stercie starych mebli.
Co robicie?
Nie powinnaś siedzieć w chacie?
To akt nieposłuszeństwa obywatelskiego.
Marudy i tak nie ma.
Tylko się nie skaleczcie.
Dokąd poszła Maruda?
Mówiła, że do dentysty, ale pewnie pojechała po posiłki.
Każdy, kto nie jest gotowy na konfrontację, może odejść.
Jesteście ze mną?
Zostanę.
Jestem z ciebie dumna.
Karen?
PRZYSTANEK AUTOBUSOWY
Znalazłaś mnie.
Co ty wyprawiasz?
Czekam na autobus.
Który dokąd cię zabierze?
Nie znam nikogo w chatce.
Chciałam zagrać w sztuce, by zdobyć przyjaciół, ale...
Mary Anne jest taka zajęta,
a reszta ma mnie za dziwaczkę.
David Michael mówił, że jestem tylko przyrodnią siostrą.
Chciałam zdjąć klątwę, by inni mnie polubili, ale nie ma klątwy.
W zeszłym roku też nikogo nie znałam.
Wiem, że to trudne.
Ale my tu jesteśmy.
I jesteśmy przyjaciółkami.
Tak?
Jeśli chcesz wyjechać, wrócimy i zadzwonimy do mamy i Watsona.
Ale...
byłoby mi bardzo przykro, gdybym nie spędziła reszty lata z siostrą.
Moją prawdziwą siostrą.
A skoro mowa o siostrach,
Vanessa zagra za ciebie w musicalu, jeśli się spóźnimy.
Vanessa Pike ukradła mi rolę?
Idziemy. Dalej!
To nie jej ojciec?
Był nim. Chyba zasnęłaś, gdy pokazali ostatnią zmianę twarzy.
Stacey…
Przepraszam za to, co się stało.
Było, minęło.
Nigdy nie miałam okazji przeprosić, bo...
nie wiedziałam, co się dzieje.
Zupełnie mnie od tego odcięłaś,
jeszcze przed incydentem na stołówce.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Byłam przerażona.
Nie wiedziałam, komu zaufać.
Gdy zaczęłam opuszczać lekcje, ludzie się ode mnie odcięli
i myślałam, że muszę trzymać to w sekrecie.
Nie mogłam nikomu o tym powiedzieć.
Byłam twoją przyjaciółką.
Powinnaś była mi o tym powiedzieć.
Chyba zaczynam to rozumieć.
Tak. Twoje nowe przyjaciółki wydają się super.
Są super.
Ale nie wiedzą, jak zdobyć stolik w popularnej knajpie.
Też tęsknię.
RÓWNOŚĆ TERAZ!
Chcemy sztuki!
Co to ma być i czemu budujesz to tak blisko teatru?
Chcemy, by ludzie biorący udział w zajęciach
zastanowili się nad niesprawiedliwością wokół nas.
Spektakl jest dla mnie bardzo ważny, a ty go właśnie rujnujesz.
Spektakl nie jest istotny.
Jesteś moją przyjaciółką, więc może powinien być.
Mary Anne, posłuchaj.
Nie chcę ranić twoich uczuć.
Za bardzo cię szanuję.
Ale gdy pracujesz nad sztuką, czujesz się cudownie, prawda?
Robisz to, na czym ci zależy.
Jesteś najlepszą wersją siebie.
Rozmawiam z ludźmi i przestaję być nieśmiała,
bo nie chodzi o mnie.
Tylko o coś dużo większego.
Tym właśnie jest dla mnie protest.
Nie próbuję zrujnować ci spektaklu.
Tylko coś zmienić.
Dzieci są pomijane, bo nie mają pieniędzy.
Jeśli mogę to jakoś zmienić,
muszę to zrobić.
Bo to najlepsza wersja mnie.
Chyba rozumiem.
Zmieniajmy świat każda na swój sposób.
Ale pozostańmy przyjaciółkami, dobrze?
Dobra.
A jeśli będziecie chcieli chwilę odpocząć,
wejdźcie do środka...
i usiądźcie na widowni podczas występu!
Powodzenia.
Wzajemnie.
Mówi się „połamania nóg”. Nie chcemy kolejnej klątwy.
Chyba nie jesteśmy łamistrajkami?
To raczej mała demonstracyjka.
A Mary Anne potrzebuje widowni.
Jola lojalna, Jola nielojalna.
Jola lojalna...
Niedoczekanie twoje.
W roku 1815, 26 lat po rozpoczęciu rewolucji,
na tronie Francji znów zasiada król.
W roku 2019, dwa tygodnie po zakończeniu roku,
pewna szesnastolatka wsiada na pokład samolotu do Paryża.
Wróciła!
Nadjeżdża Maruda.
Na stanowiska.
Niech żyje rewolucja!
RÓWNE PRAWA! SPRAWIEDLIWOŚĆ
ZABAWA DLA WSZYSTKICH!
Dość tego!
Opiekunowie, zbierzcie swoich podopiecznych!
Inaczej pójdziecie siedzieć do domków,
a obóz zostanie zamknięty do końca wakacji.
Trzy tygodnie w chatkach.
Dobrze to przemyślcie.
Dobra, spadamy.
Schafer, Kishi,
do mojego gabinetu!
Naprawdę zadzwonisz do rodziców?
Nie, odeślę was do domu.
Nie możemy na to pozwolić. Idę tam.
Jeśli odeśle je do domu, mnie też może odesłać.
Popieram. Zrobiłam tu już wszystko, co chciałam.
No i tęsknię za swoim łóżkiem. Jestem okropna?
Czekajcie.
Idę z wami.
A występ?
I tak jest zrujnowany. Udamy, że to próba generalna.
Poza tym jak mogłabym nie pomóc przyjaciółkom?
Zaczekaj.
Wybacz, ale muszę to zrobić.
Wiem. Jesteś taka odważna.
Ale przegapisz pocałunek.
Nie.
Nie przegapię.
Muszę iść. Robota czeka.
- Boże! - Mary Anne!
Nie próbowałyśmy niczego zepsuć.
Ani robić problemów.
Chciałyśmy tylko sprawiedliwości, bo na razie jej nie ma.
Z choinki się urwałyście?
Wysłuchaj nas, proszę.
Prowadzisz obóz od 26 lat i wiem, że zależy ci na obozowiczach.
Każdy chce czuć, że przynależy.
Niezależnie od pieniędzy.
Chciałabym, by wszystko było za darmo, ale poszlibyśmy z torbami.
Mimo że doprowadzacie mnie do szału,
a musiałam jechać dziś w końcu
na leczenie kanałowe, bo od tygodni boli mnie ząb...
Nie żebyście zauważyły...
Jestem świadoma faktu,
że odkrywacie tu siebie i swoją rolę w świecie.
Po to spędzacie czas z dala od rodziców.
Czyli możemy zostać?
Nie.
Odpowiadam za te dzieciaki i muszę dać przykład.
Claudio…
Przepraszam, że cię w to wciągnęłam.
Uwielbiam obóz, ale bycie twoją towarzyszką było najfajniejsze.
Więc jeśli to koniec, trudno.
Rzuć telefon.
Tylko nie ona.
Nie możesz odesłać ich do domu.
Tak? Dlaczego?
Bo całe popołudnie szukałam zaginionej obozowiczki.
Czyli źle wykonuję swoją pracę?
Z całym szacunkiem, ale tak. Potrzebujesz pomocy.
Moja siostra Karen uciekła z obozu i nikt z was nie zauważył.
Nic jej się nie stało?
Na szczęście nie, ale czekała na autobus na nieczynnym przystanku.
A wiem to dlatego, bo to ja musiałam iść jej szukać.
Chcesz, by obóz był wspaniały.
Dlatego potrzebujesz więcej opiekunów.
Takich jak my.
Którzy poświęcają dzieciom uwagę i rozumieją ich potrzeby.
Nie uważasz?
Opiekunki w trakcie szkolenia!
To najlepsze lato na świecie.
Mówiłam, że kocham ten obóz?
Ja też!
Od kiedy wróciłyśmy do codziennych zajęć,
śpię jak niemowlę,
po treningu.
Niech żyje rewolucja!
Niech żyje Klub Opiekunek!
Przyjdź na zajęcia plastyczne!
Dziś prasujemy kwiatki.
Przyjdę.
A wy możecie przyjść na występ w dowolny wieczór,
bo Maruda pozwala nam występować przez trzy kolejne noce.
Gratulacje, Mary Anne!
Zasłużyłaś na to, zwłaszcza po tym, co wydarzyło się na premierze.
Powiedzmy, że to była próba generalna.
Cześć, Marudo.
Chciałabym porozmawiać o tym,
jak kaski jeździeckie przyczyniają się do roznoszenia wszy...
Porozmawiaj o tym z tymi opiekunkami w trakcie szkolenia.
Opowiedz im ze szczegółami.
Dzięki.
Przepraszam!
Dziewczyny?
Cześć.
Co tu robicie?
Mamy niespodziankę.
Zaimponowało mi, jak pomogłyście mi znaleźć Karen,
i postanowiłyśmy...
że dołączycie do opiekunów.
Maruda pozwala na to 11-latkom?
Dołączycie nieoficjalnie.
Ale pomyślałyśmy też, że gdy wrócimy do Stoneybrook,
mogłybyście pomóc nam w opiece.
Mamy taki klub.
Boże, Klub Opiekunek?
Wszyscy go znają.
Jeśli chcecie, możecie być młodszymi członkami.
O Boże! Nie sądziłam, że ten dzień nadejdzie!
- Wchodzicie w to? - Jasne.
Czyli pozostało nam tylko jedno.
Obóz nie do końca wyszedł tak, jak planowałyśmy.
Tylko lepiej.
Zrobisz nam fotkę?
Bo czegoś się nauczyłyśmy.
Nieważne, gdzie byłyśmy…
I kogo spotkałyśmy…
Nadal byłyśmy sobą.
Raz, dwa, trzy!
Klub Opiekunek!
OBÓZ MOOSEHEAD KLUB OPIEKUNEK!!!
Napisy: Monika Bartz