NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
STACEY'NİN YENİ AŞKI
Bahar tatilinin ilk haftasıydı
ve ilk şehir dışı işimiz için Mary Anne'le Stoneybrook'tan ayrılıp...
Sea City'ye gidiyoruz!
Bir hafta, Pike ailesinin sekiz çocuğu, iki bakıcı.
-Gideceğinize inanamıyorum. -Ben de babanın izin verdiğine.
Richard bunu nasıl karşıladı?
Aslına bakarsanız gayet iyi. Gerçi sadece mayo almama izin verdi.
Böylece kendini yine bir nevi kontrol sahibi hissetti.
Boş gecemizde bikini almaya gideriz. Kaynaşma şansımız olur.
-Sahi mi? -Evet.
Çok kıskandım.
Ben Vermont'ta sıkıntıdan patlayacakken siz şaşaalı bir iş gezisine çıkıyorsunuz.
Mimi'yle olacaksın.
O da sıkılacak.
Sıkıcı demişken, tüm bu düğün işleri
annemi yeryüzünün en sıradan insanına çevirdi.
"Flüt kadeh mi, yayvan mı? Gül mü, orkide mi?"
Karşımda sanki 1950'lerden kalma bir Brides dergisi var.
En azından deli gibi Tinder'da sevgili aramıyor.
Sharon herkesi sağa kaydırır.
O yüzden onu yalnız bırakamam.
Babam evde ve savunmasız olacak...
Başka söze gerek yok. Görev başladı.
Komik Tuzak projesi şu anda başlıyor.
Dawn ve Mary Anne, anne ve babası kendiliğinden barışır diye umuyordu
ama aylarca bekleyişten sonra daha aktif bir yol seçtiler.
Tamam, o işlere girmeden önce bazı temel kurallar belirleyelim.
-BK davranış kuralları. -Of ya.
Mesai saatinde mesajlaşmak yok.
Dikkatimiz dağılmamalı.
Güneş kremi konusunda da her daim tetikte olun.
En önemlisi de...
Korkma. Yüzmek istersem pompamı bir saat sökebilirim.
Yok. Yani güzelama en önemlisi...
...sizi özleyeceğim kızlar.
Kristy, beni ağlatacaksın.
Kızlar.
Hadi ama, sadece bir hafta yokuz.
Tamam.
Davranış adabından yoksun sekiz çocukla araba yolculuğuna çıkmak da
işte tam o kadar sürmüş gibi geldi.
Ama üç kusma vakası
ve 650 milyon "daha gelmedik mi" sorusundan sonra
Mary Anne, Pike ailesi ve ben nihayet Sea City'ye vardık.
Pike'lar, sol baştan say!
-Mallory! -Jordan.
Adam.
-Dostum. -Byron.
Nicky, Margo ve Claire.
Baba, Claire değilim ben, Fido'yum.
Vanessa, gel artık.
Kararan ruhum yaralı ve acı çekiyor.
Umarım plajdayken hep yağmur yağar.
-Şiir döneminden geçiyor. -Hayır, geçmiyorum!
Çok gıcık ama çocuklarımızı
mutluluklarının peşinden gitmeye teşvik ediyoruz.
Bu arada Stoneybrook'ta
Dawn çok kademeli bir planın birinci kısmını hayata geçiriyordu.
Hâlâ bir cinayet yok.
Sharon, ne hoş bir sürpriz.
Richie.
Merhaba canım.
Seni akşam yemeğine çağırmak için aradım.
Belki bir şişe şarabı paylaşırız.
Tamam.
Buzlu mu?
Kimse şarabı buzlu içmez.
-Dawn, annenin telefonunu geri ver. -Richard, yapma be dostum.
Aşka bir şans ver.
Eskiden minik kaplumbağasıydın ya hani?
Sen ne dedin... Sen bunu... Yoksa sana o mu...
Hayır, yıllığını buldum ve okumaya başladım.
-Sakın. -Nasıl da âşıkmış.
-Tamam. -Şimdiyse yapayalnız.
Kapatıyorum.
Hayır, kapatma...
Olamaz.
Sarı odaya hoş geldiniz. Herhâlde favori odam bu.
Okyanusu duyabiliyorsun. Çok romantik.
Bir şey lazım olursa yandaki pembe odadayım.
Kardeşlerinin giyinmesine yardım et de sonra plaja inelim, olur mu?
Tamamdır.
Tanrım. Bize burada kalalım diye para vereceklerine inanabiliyor musun?
-Hayır. -Bu, hayatımızın en harika tatili olacak.
En azından benim için. Sen bir sürü müthiş yere gitmişsindir.
Bir dostumla gitmedim.
Deirdre cumartesi akşamına izin verdi.
Bikini almaya gidip gün batımında dönme dolaba binelim.
Şu sprey boyamalı tişörtlerden de alalım.
Kesinlikle.
Mary Anne'le ben Sea City'ye ve yeni odamıza resmen vurulmuştuk.
Ama Kristy...
Evet? Ne düşünüyorsun?
Kristy kendi odasına alışmakta biraz zorlanıyordu.
Çok...
...büyük.
Büyük, evet.
Büyük.
Kristy, cumartesi günü annenle düğün için menü tadımına gideceğiz.
Bizim için Karen ve Andrew'a bakar mısın? Yani benim için.
Aslında bizim için.
Elbette.
Harika! Çok sağ ol...
Çok teşekkürler.
Peki, seni bırakayım da odanın keyfini çıkar. Bir yokla.
Hepsi senin.
Hoşça kal.
O tarafa gidiyorum.
Sea City'deki ilk tam günümüz.
Mary Anne'le çok iyi bir takımız.
Bay ve Bayan Pike 11 senedir ilk defa geç saate kadar uyurken
biz tamamen uyanığız.
Stacey, gel de şuna bak!
Efendim?
-Çin'e tünel kazıyoruz. -Yardım edeyim mi?
-Hayır, toz ol kusmuk kafa. -Adam, Nicky'ye iyi davran.
-Senin sözün geçmez. Annemiz değilsin. -Stacey'yle öyle konuşma!
-Pike'lar kontrolden çıkmıştı. -Kibar olun ve Nicky'yi de oynatın.
Ve birdenbire...
...ben de çıktım.
-Demin kocamı gördüm. -Halımla evlisin sanıyordum.
Ayrıca mesaideyiz.
Göz göze geldik ve zaman durdu.
Ona baksana!
Cankurtaran, üç yönünde.
Ne haber?
Stacey, o adam senden çok büyük.
En az 17 yaşındadır.
Dikkatini çekmem lazım. Tipim nasıl?
Tipin de söylediklerin de deli gibi.
Dikkatini çekmek mi? Ne, boğuluyor gibi mi yapacaksın?
Sence işe yarar mı?
Gidip onunla konuşacağım.
-Ve temizledim işte. -Evet.
Merhaba, ben Stacey.
Stacey McGill.
Eski Manhattanlı, şu an için de Connecticut, Stoneybrooklu.
Ben de plajda çalışıyorum.
O yüzden yardım lazım olursa selam çak moi.
"Selam çak moi" mı? Belki boğulma taklidi yapsam daha iyiydi.
Tamam, süper.
Ben de Scott.
Baksana Scott.
Gazoz bitmiş.
-Markete gitmek ister misin? -Olur.
-Gitmem lazım. Görüşürüz. -Evet. Tabii.
Bunu düşürdün.
Sende kalsın, hediyem olsun tatlım.
"Tatlım."
Lakap ve romantik bir hediye.
Bu daha başlangıçtı.
Gazoz getirdim.
Hadi canım. Sağ ol evlat.
Kanka, ben de alabilir miyim?
En azından martıları besliyoruz, değil mi?
Bana atma!
Çocuklar!
Aşk sarhoşu beynimin ücra köşelerinde
tüm yükü Mary Anne'e yıkmanın yanlış olduğunu biliyordum.
Ama bu kaderdi...
...ve kader hiçbir bakıcıyı beklemez.
Ne düşünüyorsun?
Burger Garden'da ezeceğim hamburgerleri.
Tanrım. Burger Garden'a mı gideceksin? Bu çok çılgın! Ben nerede olacağım dersin?
Burger Garden!
Harika. Orada görüşürüz o zaman.
Jordan! Adam! Nicky!
Hadi ama!
Tanrım.
Seni çıkaralım mı yoksa bunu Instagram için mi yapıyorsun?
Çıkarın lütfen.
Gördüğünüz gibi resmen batmış durumdayım
çünkü sözde dostum ve bakıcı ortağım beni martılara yem olmak üzere terk edip
kendinden yaşça büyük bir cankurtarana kaçtı.
-Özür dilerim, merhaba. Ben Mary Anne. -Merhaba.
Ben de Alex. Ve özür dileme.
Buralıyım ve yıllar içinde şu plajda kaç kişiyi kumdan çıkardım,
saymakla bitiremem.
Borcumu nasıl ödeyebilirim?
Dondurma? Kına dövmesi?
-Neredeyse ölü bir evcil yengeç? -Çok komiksin.
Beni az tanıyan herkes bunu söyler.
Bu kuzenim Toby.
Kanada'dan geldi.
-Merhaba. -Sonra takılalım mı?
Olmaz.
Bakıcı ortağımla görüşmem lazım.
Bana ayıracak vakti varsa tabii.
Meşgul gibi.
Sana numaramı vereyim. Fikrin değişirse mesaj at.
Scott dedi ki akşamüstü Burger Garden'a gidecekmiş,
yani gözümüzü dört açalım.
İyi ki bikini alacaktık.
Bikini işini muhtemelen ertelemeliyiz. Zaten hava da buz gibi.
İyi ki güneşte eğlenecektik.
Yeni arkadaşım Alex ve kuzenini de çağırıyorum o zaman.
Scott onları sever mi?
Stacey, neredeyse hiç tanımadığın,
gayet vasat bir çocuk için niye kendini değiştiriyorsun?
Kusura bakma ama sen benim kadar şey değilsin...
Ne değilim? Olgun mu değilim?
Bana verilen işi yapacak kadar olgunum en azından.
Mary Anne'in haklı olduğunu biliyordum. İyi bir bakıcı olmamıştım.
İyi bir dost da.
Ama Scott buna değerdi.
Değil mi?
Araba yıkama! Babamın arabası yıkanacak!
Watson ve Liz menü tadımındayken
Kristy'nin aklına kendince müthiş fikirlerinden biri geldi.
Çocukları oyala, ev işlerini hallet. Ne ters gidebilirdi ki?
-Sizde şu büyük süngerlerden var mı? -Garajda.
Ama mavi kapılı küçük odaya girme sakın.
Babam bütün sırlarını orada saklıyor.
Andrew!
Andrew, dostum!
Hayır.
Hayır, ovma teli o!
Boyayı çizeceksiniz!
Hayır!
-Adamın saati yokmuş, niye? -Bilmem.
Saatleri geri almışlar.
Anladın mı Stacey?
Hani saatleri geri alıyorlar...
Boş verin.
Birini mi arıyorsun?
Pardon, ne?
Hamburgerleri ezen, uzun boylu, bronz, iri yarı bir yakışıklı arıyor.
Ben de hamburger ezerim.
Arabayı boşa alıp yola itsek ve biri çarpsın diye dua etsek,
Watson gelince "Arabayı çalmak istediler ama kaza yapıp kaçtılar." desek?
Garaja da koyabilirsin.
Babam zaten bu arabayı kullanmıyor sayılır.
Gerçekten çok eski ve bugüne kadar 100 taneden az üretilmiş.
Tanrım, geldi işte. Ne yapayım?
Ona hediye al.
Harika fikir. Sonuçta o da bana hediye verdi.
Ne? Hayır, şaka yapıyordum.
-O sana düdük verdi, hem de kazara. -Sen erkeksin. Gel benimle.
-Neyle uğraşıyorum, görüyor musun? -Anlayabiliyorum.
Tiyatro kampında bir çocuğu beğendim,
The Fantasticks'te babasını oynayınca işler kızıştı.
Peki ya sen?
Bana ne olmuş?
Hiç âşık oldun mu?
Aslında bir çocuk var.
Logan.
Buna aşk diyemem
ama onu her gördüğümde bacaklarım jöleye dönüyor.
Ama çok az konuştuk.
Mary Anne, onunla konuş
yoksa seni görünce onun da bacakları jöleye dönüyor mu, hep merak edersin.
-Bir erkek olarak bu hoşuna gider mi? -Duruma bağlı.
Bu oğlan yumuşakçalarla ilgileniyor mu?
Boş ver.
Hayır, demek istediğim,
özel birinden geldikten sonra her şey özel olabilir.
Tanrım, işte orada.
Selam tatlım.
O çikolata ne? Satıyor musun?
Bebeğim, galiba onlar sana.
Yine plajda bir kız sana âşık olmuş.
Hayır...
Onlar...
Benim.
Tuttuğun için sağ ol canım kız arkadaşım.
Üzgünüm, gitmeliyim.
Bilge bir şairin dediği gibi, kararan ruhum yaralı ve acı çekiyordu.
Plajdayken yağmur yağsın diye dua ediyordum.
-İyi olacak mısın? -Kendimi düpedüz rezil ettim.
Aynen dediğin gibi oldu.
Byron, biraz yalnız kalmak istiyorum dostum.
Bize ne dediğini ona söyleyelim mi dostum?
-Sakın! -Ne söyleyeceksiniz?
-Byron sana... -Sus be!
Tamam, herkes dışarı.
Byron, gel buraya.
Abini itmemelisin, biliyorsun, değil mi?
Jordan tam bir hödük.
Ama haklı.
Seni seviyorum.
Byron, ben senden çok büyüğüm.
Ama yine de müthiş biri olduğunu düşünüyor ve bir dost olarak sana değer veriyorum.
Ne yapalım, olsun.
Sarılalım mı?
Byron'ın kırık kalbini onarırken benimki de iyileşmeye başlıyordu.
Kaç para?
Ama Stoneybrook'ta...
Sırf çamurluk boyası mı?
Hayır, boyanın gizlice ve yerinde yapılması lazım
çünkü araba süremiyorum.
...maalesef bazı şeyleri onarmak çok pahalıydı.
Durun, gizli numaradan biri arıyor.
Alo, Kristy Thomas, Bakıcılar Kulübü başkanı.
Merhaba Kristy.
Telefonlarımı özellikle açmıyorsun galiba.
Ne?
Yok canım.
Bir sürü sahte arama geliyor da.
Kapatmalıyım, güle güle.
Evet, arabamla ilgili söylemek istediğin bir şey var mı?
Garaja ittim. Yağacak gibiydi. Rica ederim.
Peki bütün arkasındaki o çizikler?
Karen sırların olduğunu söyleyince mavi kapılı odaya girdim,
kilitli kaldım, onlar da ovma teliyle arabanı sildi.
Şimdi sen de beni öldüreceksin, sırrın da bu olacak
ve çok ama çok affedersin.
Dinle, anlıyorum. Karen zor bir çocuk.
Ama beni dinle. Benim gizli sırlarım yok. Tamam mı? Normal biriyim.
Yemin ederim.
Anlaşıldı.
Peki bu konuyla ilgili anneme dürüst olmamız lazım mı yoksa...
Tanrım, hayır.
Hayatta olmaz.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Ve...
Yeni odamı çok sevdim.
Öyle mi?
İyi o zaman...
Bir, iki, üç. Bastır takım!
Ebe benim!
Sea City'deki son günümüzde nihayet özgürce eğlendim.
Tipim nasıl, bir oğlan beni tanıyor mu, umurumda değildi. Ben kendimi tanıyordum.
Mary Anne, hemen dönerim.
Selam tatlım.
-Bir şeyi iade etmeye geldim. -Plaj terliğimi mi buldun?
Aşk öyle bir şeydir ki...
Aslında aşka dair henüz pek bir şey bildiğimi sanmıyorum.
Ama bildiğim tek bir şey var, sevginizi hak eden insanlar...
Bak!
...sizi hep sevmiş olanlardır.
"Kabuğuma geri kaçtığım için üzgünüm."
Richard mı?
Bu ne yer acaba?
Öğrenmemiz gerekecek.
Ve sevginizi hak eden insanlar
iyi günde, kötü günde yanınızda olan insanlardır.
Mary Anne, sana resmî bir özür borçluyum.
Seni birçok açıdan dımdızlak ortada bıraktım.
Gerçekten çok üzgünüm.
Şu çok komik:
Hep havalı biri olduğunu düşünürdüm ve bu yolculuk sırasında
beni duygusal, aşırı tepki veren bir ezik olarak görmenden çok korktum.
Ama şimdi fark ediyorum ki ikimiz de su katılmamış ezikleriz.
Bize ufak bir şey aldım.
Stacey McGill, yok artık!
Tanrım!
Bayıldım. Bunu yaptıracak vakti ne ara buldun?
Bu bir sır.
Gitti Airbnb puanlarım.
Plaj muhteşemdi.
Umarım bu, son tatilim olmaz.
Yine yanımda oturmak ister misin Byron?
Galiba biraz mesafe koymamız lazım.
Stacey?
İçine bir şey yazdım.
DENİZ KABUKLARI
"Çok özel bir yumuşakça olan Stacey'ye."
Bu doğru.
Özel kısmı yani, yumuşakça değil.
Hoşça kal Toby.
-Dökül. -İlk defa biriyle öpüştüm!
Ne? Aman Tanrım!
Bakalım, ilişkimiz nasıl olacak. Belki tatilde Stoneybrook'a gelir.
Belki çifte vatandaşlık alır.
-Onu şimdiden özlüyorum. -Tanrım.
Altyazı çevirmeni: Zeynep Tangün