NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
STACEY I CHŁOPAKI
To był pierwszy tydzień ferii
i miałam opuścić z Mary Anne Stoneybrook, bo czekało nas zlecenie poza miastem w...
Sea City!
Jeden tydzień, ośmioro Pike’ów, dwie opiekunki.
Nie wierzę, że jedziecie.
I że tata cię puścił.
Jak Richard to znosi?
Całkiem nieźle.
Jak na okoliczności.
Nie pozwolił mi wziąć bikini,
przez co poczuł, że znów ma nade mną kontrolę.
Pójdziemy kupić bikini. Spędzimy razem trochę czasu.
- Serio? - Tak.
Zazdroszczę wam.
Wy jedziecie w fajną podróż służbową,
a ja będę umierać z nudów w Vermont.
Będziesz z Mimi.
Też będzie się nudzić.
À propos nudy,
to całe wesele zmieniło moją mamę w najbanalniejszą osobę na świecie.
„Kieliszki czy spodki? Róże czy orchidee?”
To jak rozmowa z magazynem Panna Młoda z lat 50.
Przynajmniej nie szuka facetów na Tinderze.
Sharon wszystkich przesuwa w prawo.
Dlatego nie mogę jej zostawić.
Mój tata będzie w domu, bezbronny...
Nic nie mów.
Przygotowania w toku.
Projekt Pułapka
właśnie się zaczął.
Mary Anne i Dawn liczyły, że ich rodzice do siebie wrócą,
ale w końcu postanowiły wziąć sprawy w swoje ręce.
Dobra, zanim o tym wszystkim pogadamy,
ustalmy pewne zasady.
Kodeks postępowania.
O matko.
Żadnych SMS-ów w trakcie pracy.
Nie możecie się rozpraszać.
I pamiętajcie o smarowaniu dzieci kremem z filtrem.
A co najważniejsze…
Spoko. Odłączę pompę, jak będę chciała popływać.
Nie. To znaczy: dobrze...
ale co najważniejsze…
Będę za wami tęsknić.
Kristy, przez ciebie się rozpłaczę.
Dziewczyny.
Przecież wyjeżdżamy tylko na tydzień.
Tyle, ile w moim odczuciu
trwała podróż z ośmioma dzieciakami bez żadnych zahamowań.
Ale w końcu, po trzech incydentach wymiotowania
i 650 milionach pytań o to, kiedy dojedziemy,
Mary Anne, rodzina Pike’ów i ja dotarliśmy do Sea City.
Pike’owie, meldujcie się!
- Mallory! - Jordan.
Adam.
Byron.
Nicky, Margo i Claire.
Tato, nie jestem Claire, tylko Fido.
Vanesso, chodź.
Moja mroczna dusza łzami się zalewa.
Oby czekała nas tylko ulewa.
Przechodzi fazę poezji.
Wcale nie!
To irytujące, ale zachęcamy dzieci, by podążały za powołaniem.
Tymczasem w Stoneybrook
Dawn wdrażała pierwszą część planu.
Nadal żadnych morderstw.
Sharon, cóż za miła niespodzianka.
Richie.
Cześć, kochanie.
Dzwonię, by zaprosić cię na kolację.
Może napijemy się wina?
- Z lodem? - Nie pije się wina z lodem.
Dawn, oddaj mamie telefon.
Richard, daj spokój.
Daj szansę miłości.
Pamiętasz, jak byłeś jej żółwikiem?
Co powiedziałaś?
Mówiła ci o tym...?
Nie, przeglądałam jej kronikę szkolną.
- Nie rób tego. - Była taka zakochana.
- Dobra. - A teraz jest taka samotna.
Rozłączam się...
Nie...
O nie.
Witajcie w żółtym pokoju. To chyba mój ulubiony.
Słychać ocean.
To takie romantyczne.
W razie czego jestem w różowym pokoju obok.
Mallory, pomóż siostrom się przebrać
i pójdziemy na plażę.
Robi się.
Rany boskie.
Wierzysz, że płacą nam za bycie tutaj?
Nie.
To będzie podróż naszego życia.
Przynajmniej mojego. Pewnie byłaś w milionach takich miejsc.
Nie z przyjaciółką.
Deirdre mówiła, że w sobotę mamy wolne.
Skoczymy po bikini i pojeździmy na diabelskim młynie.
I kupimy koszulki z nadrukiem.
Na sto procent.
Mary Anne i ja stałyśmy się fankami Sea City i naszego pokoju.
Ale Kristy...
Więc? Co myślisz?
Kristy nie mogła przyzwyczaić się do swojego.
Jest...
duży.
Duży, tak.
Duży.
W sobotę mamy degustację menu na wesele.
Popilnujesz dla nas Karen i Andrew? To znaczy dla mnie.
Cóż... dla nas.
Jasne.
Świetnie. Dziękuję, więc...
Bardzo dziękuję.
Dobra, pozwolę ci nacieszyć się przestrzenią.
Jest twój.
Pa.
Idę w tę stronę.
Nasz pierwszy dzień w Sea City.
Stanowiłyśmy zgrany zespół.
Podczas gdy państwo Pike spali po raz pierwszy od 11 lat,
my byłyśmy zwarte i gotowe.
Stacey, chodź zobaczyć!
Tak?
Przekopujemy się do Chin.
Mogę z wami?
Nie, spadaj, rudzielcu.
Adam, bądź miły dla Nicky’ego.
Nie będziesz nam rozkazywać.
Nie mów tak do Stacey!
Stracili nad sobą panowanie.
Pozwólcie mu się z wami bawić.
I nagle...
ja też je straciłam.
Właśnie widziałam mojego męża.
Poślubiłaś mój dywanik.
No i pracujemy.
Zobaczyliśmy się i czas się zatrzymał.
Spójrz na niego. Ratownik z prawej.
Co słychać?
Stacey, ten facet jest dla ciebie za stary.
Ma z 17 lat.
Muszę przykuć jego uwagę. Jak wyglądam?
Wyglądasz i gadasz jak wariatka.
Co chcesz zrobić? Udawać, że się topisz?
A to coś da?
Pójdę z nim pogadać.
- Wyczyściłem to. - Tak.
Cześć, jestem Stacey.
Stacey McGill.
Dawniej z Manhattanu, obecnie ze Stoneybrook w Connecticut.
Też pracuję na plaży.
Więc gdybyś czegoś potrzebował, krzyknij do moi.
„Krzyknij do moi”?
Powinnam była udać, że się topię.
Dobra, fajnie.
Jestem Scott.
Hej, Scott.
- Skoczysz po picie? - Jasne.
- Muszę lecieć. Widzimy się. - Pewnie.
Zgubiłeś to.
To dla ciebie, ślicznotko.
Ślicznotko.
Pieszczotliwe przezwisko i romantyczny prezent.
To był dopiero początek.
Mam napoje.
Nie wierzę. Dzięki, mała.
Dasz mi jeden?
Przynajmniej karmimy mewy, nie?
Nie rzucaj we mnie!
Chłopaki!
Gdzieś w zakamarkach mojego oszalałego umysłu
wiedziałam, że zawodzę Mary Anne.
Ale to było przeznaczenie.
A przeznaczenie nie czeka na opiekunkę.
O czym myślisz?
O burgerach, które wrąbię w Burger Garden.
O Boże.
Idziesz do Burger Garden? Zgadnij, dokąd ja później idę.
Do Burger Garden!
Super.
Na razie.
Jordan! Adam! Nicky!
No weźcie.
Boże.
Mamy cię odkopać czy robisz fotkę na Insta?
Odkopcie mnie, proszę.
Jak widzicie, tkwię po uszy w bagnie,
bo moja rzekoma przyjaciółka i zarazem koleżanka z pracy
zostawiła mnie na pożarcie mewom,
podczas gdy sama próbuje poślubić starego ratownika.
Przepraszam. Cześć.
Jestem Mary Anne.
Jestem Alex. I nie przepraszaj.
Nie wyobrażasz sobie, ilu ludzi wykopywałem już z tej plaży.
Jak mogę się wam odwdzięczyć? Lody?
Tatuaż z henny?
Zdechłego kraba?
Zabawna jesteś.
Nieznajomi często mi to mówią.
To mój kuzyn Toby.
Przyjechał z Kanady.
Spotkamy się później?
Nie mogę.
Umówiłam się już z moją koleżanką,
jeśli znajdzie dla mnie czas.
Jest zajęta.
Dam ci mój numer.
W razie czego napisz.
Scott mówił, że będzie potem w Burger Garden,
więc bądźmy czujne.
Tyle z naszych zakupów.
Odłóżmy na razie zakup bikini.
I tak jest za zimno.
Tyle z zabawy na słońcu.
Dołączy do nas mój nowy kolega Alex i jego kuzyn.
Spodobają się Scottowi?
Stacey, czemu skaczesz wokół tego zupełnie przeciętnego kolesia,
którego ledwo znasz?
- Przykro mi to mówić, ale nie jesteś... - Jaka?
Tak dojrzała jak ty?
Na tyle dojrzała, by wykonywać swoją pracę.
Wiedziałam, że ma rację.
Nie byłam dobrą opiekunką
ani przyjaciółką,
ale Scott był tego wart.
Prawda?
Myjnia!
Umyjemy tatusiowi auto!
Podczas gdy Watson i Liz testowali menu,
Kristy wpadła na kolejny genialny pomysł.
Przyjemne z pożytecznym. Co mogło pójść nie tak?
Macie takie duże gąbki?
W garażu.
Tylko nie wchodź do pokoju z niebieskimi drzwiami.
Tata przechowuje tam wszystkie swoje sekrety.
Hej, Andrew!
Andrew, kolego!
Nie.
Nie, to wata stalowa!
Podrapiesz karoserię!
Nie!
- Słyszeliście o zacofanym zegarze? - Nie.
Cofnął się w czasie.
Łapiesz, Stacey?
Cofnął się w czasie...
Nie wysilaj się.
Szukasz kogoś?
Słucham?
Szuka napakowanego, opalonego przystojniaka wrąbującego hamburgery.
Też rąbię hamburgery.
A może wrzucimy na luz i zepchniemy auto na ulicę?
Może ktoś w nie przywali.
Powiemy, że ktoś chciał je ukraść, ale nim uderzył i uciekł.
Albo wepchnijmy je do garażu.
Tatuś rzadko nim jeździ.
Jest bardzo stare
i wyprodukowano niecałe sto sztuk.
Przyszedł. Co mam zrobić?
Kup mu prezent.
Świetny pomysł. W końcu też dał mi prezent.
Co? Nie, tylko żartowałam.
Dał ci gwizdek, przypadkiem.
Jesteś chłopakiem. Chodź.
Widzisz, co muszę znosić?
W sumie ją rozumiem.
Zabujałem się w jednym gościu
i trochę mnie poniosło, gdy zagrałem jego ojca w musicalu.
A ty?
To znaczy?
Byłaś zakochana?
Jest jeden chłopak.
Logan.
Może to nie miłość, ale gdy go widzę, nogi się pode mną uginają.
Nawet nie rozmawiamy.
Mary Anne,
porozmawiaj z nim albo całe życie będziesz się głowić,
czy pod nim nogi też się uginają.
To dobry prezent dla chłopaka?
Zależy.
Czy interesuje się mięczakami?
Nieważne.
Nie, chodziło mi o to,
że od wyjątkowej osoby wszystko może być wyjątkowe.
Boże, to on.
Cześć, ślicznotko.
Sprzedajesz czekoladki?
Skarbie,
chyba są dla ciebie.
Kolejna zakochana dziewuszka z plaży.
Nie...
- Są... - Moje.
Dzięki, że mi potrzymałaś, ukochana.
Przepraszam, muszę lecieć.
Jak to ujęła mądra poetka,
moja mroczna dusza łzami się zalewa.
Oby czekała nas tylko ulewa.
Dasz radę?
Kompletnie się zbłaźniłam.
Tak, jak mówiłaś.
Cześć, Byron. Chcę być sama, szkrabie.
Powiedzieć jej, co nam mówiłeś, szkrabie?
- Nie waż się! - Co?
- Byron po uszy się... - Cicho!
Dobra, wynocha.
Byron, chodź tu.
Nie powinieneś popychać brata.
Jordan to kretyn.
Ale ma rację.
Kocham cię.
Byron, jestem dla ciebie za stara.
Ale uważam cię za wspaniałego człowieka
i cenię jako przyjaciela.
Mogę z tym żyć.
Przytulas?
Gdy naprawiałam złamane serce Byrona, poczułam, że moje też się goi.
Ile?
Ale w Stoneybrook…
Za samo lakierowanie?
Nie.
Muszę to zrobić w tajemnicy i na miejscu, bo nie umiem jeździć.
...niektóre rzeczy były za drogie, by je naprawić.
Chwilkę, dzwoni nieznany numer.
Halo, Kristy Thomas, Klub Opiekunek.
Cześć, Kristy.
Wygląda na to, że ignorujesz moje telefony.
Co?
No co ty.
Ciągle dzwonią do mnie automaty.
Muszę kończyć.
Tak, czy masz mi coś do powiedzenia na temat mojego auta?
Wepchnęłam je do garażu. Będzie padać.
A zadrapania z tyłu?
Karen mówiła, że ukrywasz coś w pokoju obok garażu,
utknęłam tam, a oni wyczyścili auto watą stalową.
A teraz mnie zamordujesz i to będzie twój sekret.
Bardzo przepraszam.
Rozumiem. Karen to niezłe ziółko.
Ale nie mam żadnych sekretów. Jestem normalnym człowiekiem.
Przysięgam.
Przyjęłam.
A czy musimy wspominać o tym mamie...?
Boże, nie.
Nie ma mowy.
Dziękuję.
Nie ma za co.
I... podoba mi się mój nowy pokój.
Tak?
Dobrze...
Raz, dwa, trzy! Dalej, drużyno!
Jestem berkiem!
Ostatniego dnia w Sea City w końcu dobrze się bawiłam.
Nie obchodziło mnie, jak wyglądam i czy ktoś wie, kim jestem.
Ja wiedziałam.
Mary Anne, zaraz wracam.
Ślicznotko.
Przyszłam ci coś oddać.
Znalazłaś japonkę?
Jeśli chodzi o miłość...
W sumie nie wiem jeszcze dużo o miłości.
Ale wiem, że ludzie, którzy na nią zasługują...
Patrz!
...to ci, którzy zawsze cię kochali.
„Wybacz, że schowałem się w skorupie”.
Richard?
Ciekawe, co je.
Trzeba to sprawdzić.
Ludzie, którzy zasługują na miłość,
to ci, którzy są przy tobie na dobre i na złe.
Mary Anne, jestem ci winna przeprosiny.
Zostawiłam cię całkiem samą,
i to na wiele sposobów.
Przepraszam.
Wiesz co?
Zawsze myślałam, że jesteś taka wyluzowana,
i bałam się, że zobaczysz, jaka ze mnie emocjonalna świruska.
Ale teraz widzę, że obie jesteśmy kompletnymi świruskami.
Mam coś dla ciebie.
Stacey McGill, nie!
Rany!
Wypasiona. Kiedy miałaś czas, żeby to zrobić?
Tajemnica.
No i spadła mi ocena Airbnb.
Plaża była bombowa. Oby kolejna podróż była taka odlotowa.
Cześć, Byron.
Chcesz siedzieć obok mnie?
Chyba... potrzebuję trochę przestrzeni.
Stacey?
Z dedykacją.
PRZEWODNIK PO MUSZELKACH
„Dla Stacey, bardzo wyjątkowego mięczaka”.
To prawda. Że jesteś wyjątkowa, nie że jesteś mięczakiem.
Żegnaj, Toby.
- Gadaj. - Mój pierwszy pocałunek.
Co? O Boże!
Ciekawe, czy nam się uda.
Może przyjedzie do nas na święta.
A ja dostanę podwójne obywatelstwo.
- Już za nim tęsknię. - Boże.
Napisy: Monika Bartz