NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
DAWN VE HAYLAZ ÇOCUKLAR
Normal anneler, ilk buluşmasına giden kızlarının
eve dönmesini bekler.
Normal anneler ayrıca bazen ülkenin bir ucuna taşındıkları zaman
sene bitmeden kolileri de açar.
Ama benim annemin normallikle alakası yok.
Muhteşemdi.
Selam bebeğim.
Nasıl geçti?
Çok tatlıydı.
Yemek mi pişirdin?
Leziz kokuyor.
Bana ver.
Peki.
Çok heyecanlıyım.
Aynen! Yıllardır ayrı kalan liseli âşıklar yine kavuştu.
Aynı Romeo ve Juliet gibi
ama Romeo büyüyüp hukuk fakültesine gitse
ve Juliet'le yaşlanınca yine buluşsaydı tabii.
Nedime elbiselerimiz aynı olur mu?
Belki ama ben aslında kulüp toplantısını diyordum.
Tabii.
Beni de götürdüğün için sağ ol. Yine bir şeye dâhil olmak iyi gelecek.
Kristy için sorun olmaz mı?
Ona söylemedim.
Ama Mary Anne!
Zamanlama harika.
Yeni bir yıl.
Herkes tatilden döndü.
Önce yapacağını yap, sonra özür dile.
Ama yanımda acayip davranıyor. Uyuz olacak ve asla BK'ya giremeyeceğim.
Sadece seni tanıması lazım.
O, öyle biri.
Görürsün.
Başkan olduğum için tüm misafirler onayımdan geçmeli.
Yönetmelikte öyle diyor.
Yönetmeliğimiz mi var artık?
Tatilde yazdığım kulüp yasasında var. E-postana bakmıyor musun?
Çok iyi bir dost ve çok iyi bir bakıcı olduğu için
Dawn'ı getirdim.
Tatil döneminde işler durgundu ama müşterilerimiz döndü.
Bize bir bakıcı daha lazım yoksa yetişemeyiz.
Kasabanın ondan önceki yeni kızı olarak Dawn'ın gelmesine çok sevindim.
Şu yönetmelikte, bayram hediyesiyle yeni binici çizmeleri yüzünden
parası biten üyelere iş paslamaya dair bir şey var mı?
Aynen. Dick Blick'te bir rulo el yapımı washi kâğıdı ayırttım.
Alışveriş demişken...
Bazı haberlerim var.
Babam odamı elden geçirmeme izin verdi.
-Yaşasın! Yeni yıl, yeni sen. -Çok bir şey yapmayacağım.
Bakıcılıktan para biriktirdim, o da bir şeyler almama izin verdi.
Belki birkaç yeni yastık, yeni, şık bir lamba!
Süper. Hadi, araştıralım.
Tamam, Pinterest'imi açayım. Taşınırken yaptığım panolar duruyor hâlâ.
Rengine göre ayırdım.
Lacivert çok güzel.
Hem kiri de saklar.
Bir temaya ne dersin? Sevdiğin, sana özel bir şey?
-Broadway müzikalleri. -Veya örgü.
Nasıl, yün gibi mi?
Şükürler olsun.
Alo, Bakıcılar Kulübü.
Merhaba Natalie.
Tamam, bakayım.
"İşe ihtiyacım var." demiştim ya? Bir sonrakini alsam olur mu?
Evet, ben de çulsuzum ama Barrett'lara bakacak kadar değil.
Barrett'ların nesi var?
Üç çocuk da kontrolden çıkmış
ve anneleri de yeni boşanmış enkaz döneminde.
Bu biraz aşağılayıcı oldu.
Pardon?
Yeni boşanmış? Üç çocuk annesi?
Kadın tabii ki de bunalacak.
O hâlde niye işi sen almıyorsun?
Kulübe girdim mi yani?
Muhtemelen, deneme amaçlı. Nasıl bir iş çıkardığını görür,
son kararı ona göre veririz.
Yani başarırsa, ki başaracak, kulüpte mi?
Beceremezse de
Natalie bizi bir daha asla aramaz. İki taraf da kârlı çıkar.
Bol şans. Beni uyarmadılar, deme.
Merhaba Natalie.
Kristy gözümü korkutamayacaktı. Rahatımdır ama mücadeleden de kaçmam.
Hem dağınık bir anneyle başa çıkmasını bilen biri varsa...
İşi ustasından öğrendim diyelim.
Gövdesi risotto, ruhu polenta olan bir yemek düşünüyorum.
Anne, bir yemeğin ruhu diye başladığın an sofraya anca onda oturuyoruz.
Çantamdaki atıştırmalıktan ye.
Pardon, ben amarant arıyordum da...
Bay Thompson?
Küçük Sharon, sen misin?
Bu, Stoneybrook'un her yerinde böyle.
Sanki hiç gitmemiş gibi.
Bense hâlâ evrenden buraya ait olduğumu gösteren bir işaret bekliyorum.
Merhaba!
Uzun zaman oldu.
-Burada ne işin var? -Yemek alışverişi.
Biz de.
-Merhaba. -Merhaba.
Richie!
-Merhaba. -Sharon.
Buradasın, benim olduğum yerde. Markette, süpermarkette.
Akşam yemeği için bir şeyler alıyoruz.
Bu akşam yemekte bize katılmak ister misiniz?
Çok isteriz.
Hiç amarant kalmamış.
Amarant yok mu? Ne bekliyorlar, açlıktan ölmemizi mi?
Yani alo!
"Müşterilerin dikkatine. Amarant aramayın. Yok." Değil mi ama?
Değil mi? Aynen.
İki şey var.
Bir, yetişkinler ata tahılları üstünden flört ediyor
ve iki, evren gizlice beynimdeki monoloğu dinlemiş olabilir.
Çok lezzetliydi.
Önlük koleksiyonu böyle geniş olan biriyle de ilk kez çıkıyorum.
O kadar etkileyici geldiyse şef ceketlerime bayılacaksın.
-Mary Anne, masada telefon yok. -Aslında o benimki. Bir dakika.
Farklı aile ve farklı kurallar.
Claudia. "Mary Anne için oda planları." Bir iki de ilham panosu yollamış.
İlham panosu mu?
Odan için mi?
Birkaç şeyi değiştirebilirsin, dedin ya?
Kızlar için eğlenceli bir proje, seve seve yardım ederim.
Bizim çatı, vermek istediğim bir sürü eşyayla dolu.
Aşırıya kaçma sakın.
Sharon, kahve alır mısın?
Yardım edeyim.
Kızlar, siz de sofrayı toplayın.
Aklını kaçırmadı!
Bu bir mucize. Normal ebeveyn böyle mi oluyormuş?
Normal geldiği kesin.
Ertesi gün Barrett'larda karşılaştığım manzaraya
kesinlikle hazır değildim.
Yerde lav var!
-Lav. -Ben güvendeyim, iskemledeyim.
-Ben Dawn. Annen burada mı? -Bilmiyorum.
Kıyafetim, seyahat sitesinden son anda tatil planı yapan yönetici tarzı mı?
Evet, galiba.
Süper çünkü seçmelere gidiyorum, eski kocamın jeti varmış gibi olmamalı.
Keşke... Neyse, çok sağ ol Dana.
-Bebeğim ağlıyor. -Adım Dawn aslında.
Niye, biliyorum.
Birinin bezinin değişmesi gerek. Al bakalım.
Bilmem gereken bir şey var mı?
-Herhangi bir ev kuralı? -Zaten geç kaldım.
Harika bir iş çıkaracaksın. Şimdiden belli oluyor.
Dawn!
Lavların içindesin!
Evet.
Belki Kristy haklıydı.
Natalie biraz fazla dağınıktı.
Ama BK'ya üyeliğim söz konusuydu.
Bu aileye yardım edersem kendi ailemi kazanmış gibi olacaktım.
"Beyzbol şapkası eksikti ama yürümeye devam etti."
-Dawn, nasıl başardın? -Onu bilmiyorum.
Yani bu nasıl oldu?
Ha gayret deyince oldu.
Çocuklar yardım etti.
Vay canına.
Çok etkilendim.
O kadar etkilendi ki beni ertesi gün yine çağırdı.
Ondan sonraki gün de.
Sonraki gün de.
Makası bırak!
Buddy'nin kılıcını bulabilir misin? Sence kâküllerimi uzatsam mı?
-Tabii, evet. -Belki perma yaptırmalıyım.
Yani evet, Natalie biraz unutkandı.
Hatta o kadar unutkandı ki gece eve gelmeyi unutuyordu.
Hayır efendim, annen geldi diye çocukları alamazsın.
Geçen hafta çocukları almanı istediğimde annen neredeydi?
O zaman neredeydi?
-Çıkmam lazım. -Selam.
Anne, su getirir misin?
Hayır, sen zavallının tekisin. Bu ay çekin bir hafta geç geldi.
Bu nasıl bir baba olduğunu gösteriyor peki?
Asit sarısı mı, güvercin grisi mi?
Dawn?
-Ben iyiyim, içim geçmiş. -Bugün biyolojide de uyuyakaldın.
Bayan Fairmont kesin fark etmiştir.
Barrett'lar yüzünden işte.
Biliyordum.
Senin suçun değil. Dayanılmazlar.
Natalie evi yangın yeri gibi bırakıyor.
Yardım olsun diye evi toplamaya başladım
ama artık bunu hep bekliyor ve dediği saatte de dönmüyor,
çocuklarda da hiç disiplin yok.
Kulağa korkunç geliyor.
Hepsi düzelir. Ben sadece biraz uyuyayım...
...bir şeyim kalmaz.
İptal et.
Hemen.
Ciddiyim Dawn.
Kıyıda köşede ve kurbağa diseksiyonlarında uyuyarak yaşayamazsın.
Ama çocukların bana ihtiyacı var. Bu olaylar olurken onları bırakmak
her şeyi daha da kötüleştirir.
Hem deneme sürecinde değil miyim?
Belki Natalie'yle konuşabilirsin.
Bir bakıcıdan ne istenip istenmeyeceğini konuşun.
Ya da belki ailenin birazcık daha deneyimli,
sınır koymasını bilen birine ihtiyacı vardır.
Tabii ki! İşte cevap buydu.
İlahi kıvılcımımın Kristy Thomas'ınkini tanımasına izin vermeliyim.
Namaste ile boyun eğdirmeliyim.
Kristy, kulübe katılmayı ne kadar çok istediğimi biliyorsun.
Bu çocukları yüzüstü bırakmak istemiyorum. Tanıdığım en tecrübeli bakıcısın.
Yarın bize gelsen ve bana birkaç tüyo versen nasıl olur?
Merhaba! Kristy!
Gel buraya.
-Çok memnun oldum. -Mahallemize hoş geldiniz.
-Buyurun. Ben Liz Thomas. -Memnun oldum. Sharon Porter.
Ne zamandır uğrayacaktım.
Aylarca bu evin satışını üstlenmeye çalışmıştım.
İçeri gelin hadi.
Bu ev uzun bir süre boştu.
Ailemin ne yapacağını bilmediği bir sürü mülkü var.
Bilmiyordum.
Pardon, çevre yapmak annem için nefes almak gibidir.
-Bana evi gezdirsenize. -Seve seve. Buyurun.
Dawn yukarıda Kristy. Kapıyı da kapatıver.
Burada kendi kombuçamı yapacağım.
-Kombuça! -Sadece yetişkinler için.
Yüksek ateşin ısısı kaçtır?
Dil altı 37,6 derece, popo da 38 derece.
Tamam, en güzel çıtır çıtır kaşarlı tost nasıl yapılır?
Sıcak tavada mı?
Mayonez, gerekirse vegan mayonezle.
-Ama ocağı kullanırken müşteriye sor. -Gıda alerjisi olup olmadığını da.
Belli olmaz, aile söylemeyi unutabilir.
Burası küçük bir kasaba, o yüzden çok seçenek yok
ama nişanlım Watson'ın kel olmayan birkaç düzgün arkadaşı var.
Aslında biriyle görüşüyorum.
Daha doğrusu tekrar görüşüyorum. Liseden tanışıyoruz.
Ağırdan alıyoruz...
Kulağa romantik geliyor. O kişiyi tanıyor muyum?
Richard Spier.
O da ne?
Eminim sadece Kristy'dir.
Richard, öyle mi?
-Tanıyor musun? -Evet.
Tanıyorum.
Pardon. Sizi birlikte hayal edemedim de, anlatabildim mi?
Niye öyle dedin?
İyi niyetli biri.
Sen çok hoş ve özgür birine benziyorsun
ama o, gömleğini pantolonun içine sıkı sıkı sokuyor, anladın mı?
Doğru.
Ama çok badireler atlatmış, aslında gayet uysal ve sevimli biri.
Aynı çocukluğumuzdaki gibi, o yüzden...
-Kabuğundan çıktığını duyduğuma sevindim. -Evet.
Yeter!
Tanrım!
Islıktan öyle korktu ki ekmeği düşürdü.
Sana asıl sorunu söylemeleri için onları sakinleştirmelisin.
David Michael'ın derdi peynirin aşırı sarı olması değildi.
İlgi görmeyince ekmeği silah olarak kullandı.
Kesinlikle. Nasıl öyle ıslık çalıyorsun?
Aile sırrı.
Hadi ama.
İyi, peki. Elini böyle yap, sonra da sıkıca dişinin arkasına daya.
Pardon, babam bu saatlerde beni Facetime'la arar.
-Her gün mü? -Neredeyse.
Hafta sonları daha çok görüşüyoruz.
Merhaba baba.
-Selam bebeğim! Gus'a merhaba de! -Zaten diyecekti.
Selam Gus. Ne yapıyorsunuz?
Bezelye filizli omlet.
Sebzeleri biraz büyük kesmemiş misiniz?
-Ben gideyim. -Dur. Baba, seni sonra arayayım mı?
Hayır, gerek yok.
Babanla konuş.
Belki telefonla konuşmak bakıcı protokolüne aykırıydı
ama bir tek o yüzden toz olmadı.
Bilmiyorum.
Sanki cüzzamlıyım falan demişim gibi evimden kaçtı gitti.
Belki fenalaşmıştır.
Evet.
Ne çarpıcı olur, biliyor musunuz? Vurgu duvarı.
Ama duvardaki bordürü boyayamayız.
Şu köşeler soyulmaya başlamış zaten. Bir bakalım.
İşte.
Çık buraya.
Aman Tanrım.
İşte böyle!
Ne oluyor?
Richie! Geldin demek. Bordür boyanır mı diye bakıyoruz.
Duvar kâğıtlarımı sökerek mi?
Baba, zaten soyuluyordu.
Badanayı da sökmeyeceğinden emin olmak istedim sadece.
Kızımla yastık ve lambalardan konuşmuştuk.
Richard, kız kıza burada vakit geçirmek eğlenceli olur diye düşündüm.
-Odayı canlı renklerle... -Gitseniz iyi olur.
Hepiniz.
-Yani bunu bir konuşsak... -Üzgünüm. Bence iş işten geçti.
Kızlar.
Gidelim.
Hadi tatlım.
Annem gecenin kalanında tek kelime bile etmedi.
Çok üzgünüm.
Kolay olmadığını biliyorum.
Ama yüreğimin içini bir görebilseydiniz...
Hay aksi. Sufle!
"Bu böbreğe ne kadar ihtiyacım var, anlardınız Dr. Blatchton."
Niye hep şu replikte takılıyorum?
-David Michael'la oynayabilir miyim? -Banyomu göle çevirdin, cezalısın.
Aquaman'cilik oynuyordum!
Natalie...
-Seninle konuşmak istiyordum. -Aynı babası gibi.
İstediği, istediği anda olsun istiyor.
Evet ama...
Önce istediğini veriyorsun, sonra kendinden vazgeçiyorsun.
Sonra bir gün yalnız kalıp baştan başlıyorsun,
yoğurt reklamı seçmelerine koşturuyorsun.
Ama bunu başarmak zorundayım.
Bir işe yarayabileceğimi çocuklarıma kanıtlamalıyım.
Tabii ki de.
Dawn.
Harikasın.
Yüz kriyoterapimden sonra dönerim.
Dur, seçmelerin vardı hani?
Pazartesi. Kusursuz görünmeliyim.
Hoşça kalın!
Buddy!
Abur cubur yarışması yapalım mı?
Buddy!
Buddy?
Buddy!
Buddy?
Tamam. David Michael'la oynamak istedi, yani oraya gitmiş olmalı.
Kristy'yi aramak BK'ya asla girememek demekti
ama Buddy'yi bulmak daha mühimdi.
BAĞLANIYOR...
Buyur.
-Buddy Barrett sizde mi? -Ona sen bakmıyor musun?
Arka kapıyı açık bırakmış ve evde yok. Size gitmek istediğini söylemişti.
Geliyorum.
Merhaba, ben Kristy.
Dawn'la Buddy Barrett'a bakıyorduk. Buddy gitmiş.
Natalie'nin telefonu kapalıydı ve tabii ki başka numara bırakmamıştı.
Kristy okul rehberini bulup Buddy'nin olabileceği her yeri aradı.
Onu gören yoktu. Kaçtığından ya da kaçırıldığından korkuyordum.
Bu yüzden Kristy polisi aradı, ben de annemi aradım.
Onu bulacaklar bebeğim.
-Ya bulamazlarsa? -Bulurlar.
Merhaba?
Ne oluyor?
Bayım, kimliğinizi görmem lazım.
-Tamam. -Baba!
-Seni seviyorum! -Ben de seni seviyorum ufaklık.
Dawn, beni bugün yüzme dersinde görmeliydin.
Koca bir tur boyunca nefesimi tuttum.
Buddy'nin babasıyım, Hamilton Barrett.
Buddy'yi birkaç saat önce alıp yüzme dersine götürdüm.
-Natalie sana bunu söylemedi mi? -Ne?
Hayır. Herhâlde aklından...
Aklından çıktı. Evet.
Tabii ki. Hiç şaşırmadım. Buddy sokaktaydı. Beni beklediğini sandım.
Natalie birbirimizi görmeyelim diye öyle yapabiliyor.
Bugüne bakıcı tuttuğunu bilmiyordum. Çok üzgünüm.
Bayağı korkmuşsundur.
-Marnie bu, ben... -Hayır, ben alırım.
Size birkaç sorumuz daha var ve eski eşinizle de konuşsak iyi olur.
Tabii ki, ne gerekirse.
Peki, ben hemen dönerim.
Hadi, kardeşine bakalım.
Kardeşime bakalım.
İnanabiliyor musun?
Natalie, Buddy'nin babasıyla yüzmeye gideceğini söylemedi.
O yüzünü dondurmaya falan giderken
ben de çocuğu tanımadığım birine mi verecektim?
Kızlar!
-İyi misiniz? -Evet.
Sorun ne, bilmiyordum.
Derken çok akıllı, çok tecrübeli bir bakıcının dediği şey aklıma geldi.
Özür dilerim.
Sakinleşmeni ve bana ne olduğunu söylemeni istedim.
Hani David Michael ve ekmek gibi?
Babası.
Hep babasıyla beraberdi.
Herkesin babası, çocuğuyla vakit geçirmek için ölüp bitiyor.
Bay Barrett, Buddy'yi yüzmeye götürüyor.
Mary Anne'in babası, kızı her gün, her saniye evde olsun istiyor,
seninki hep Facetime'dan arıyor ama benim babam...
Babam beni terk etti.
Nerede, bilmiyorum.
Bir buçuk yıldır beni aramadı.
Her sinir krizinin ardında başka bir şey gizlidir.
Kristy, bana bak.
Hayatında olmak isteyen birçok insan var.
Annen, erkek kardeşlerin, kulüp, Mary Anne...
Annemin yanında Watson, kardeşimin yanında ağabeyim var.
Mary Anne'in yanında sen varsın.
Bu seni daha az seviyor demek değil ki.
O hâlâ arkadaşın.
Ben de öyleyim.
Ama...
...sana çok kötü davrandım.
Sorun değil.
İkimiz de karakterli, güçlü kadınlarız.
Ve öyle herkesi BK'ya alamazsın.
Bence seni kulübe almam lazım.
Deneme dönemi bitti mi?
Sana bir unvan lazım.
Alternatif oyuncu.
Yani her şeyi yapacaksın.
Çünkü yaparsın.
Alternatif bir tip sayılırsın, 90'ların tarzıyla yani.
Burayı temizlesem iyi olur.
Natalie fark etmez bile.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Anne babamızı biz seçemiyoruz.
Kim denk gelirse.
Yemek vakti.
Git başımdan.
Bir ailen olacak kadar şanslıysan o da.
Anne baba olmanın bir yönetmeliği yok.
Kuralı yok.
Kış tatilinde okuyabileceğiniz bir anayasa yok.
Patlıcanı dene. Şarkı söylüyor.
Natalie Barrett mı? Olamaz.
-Dawn'ın telefonu. Ben annesiyim. -Anne.
Üzgünüm, şu anda telefona gelemez.
O, kendi hayatı olan bir çocuk.
Önce kendi hayatınızı düzeltin, sonra kızımdan özür dilersiniz.
Bunu ben de söyleyebilirdim.
Biliyorum bebeğim ama ben annenim
ve arada sırada seninle ilgilenmek istiyorum.
Ebeveynler de elinden geleni yapan erişkin ucubeler sadece.
Patlıcanı ye.
Aynı bizim gibi.
Tamam.
Üç, iki, bir.
Ye!
Altyazı çevirmeni: Zeynep Tangün