EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik had je niet gezien.
De tijden zijn veranderd.
In de snelle wereld van vandaag...
...heb je hulp nodig met je kleintjes.
Oppas nodig? Bel de letters die je kunt vertrouwen.
Het Babys
Het Babysittersbureau.
HET BABYSITTERSBUREAU
'Oppas nodig?' Dat heb ik bedacht.
Ze zitten in de bovenbouw.
Waarom zitten ze niet in het winkelcentrum als normale tieners?
Niemand wil ze aannemen in plaats van ons, toch?
Stacey?
Ik wist dat we in de problemen zaten, maar ik behaag graag.
Nee, zeker niet.
Mevrouw de secretaris, leest u alstublieft onze aanstaande opdrachten?
Stacey past donderdag op Charlotte.
Claudia is bij de drie jongste Pikes.
Ik ben zaterdag en zondag bij de Marshalls.
En de nieuwe baby van Newton komt er elk moment aan.
Ik wil haar ruiken. -Zo fijn.
Kim zei vorige maand dat ze op de club rekent om op Jamie te passen.
Dus we doen het heel goed.
Het Babysittersbureau maakt geen schijn van kans.
Het is het bewijs van ons succes. Ze willen er een deel van.
Dus we moeten ons onderscheiden van de concurrentie.
Kinderkits.
'Wat is een kinderkit?' Ik ben zo blij dat je het vraagt.
Mary Anne, waarom ga ik zo graag naar je huis?
Omdat het niet naar tienerjongens ruikt?
Waar, maar nee.
Omdat je vader elk bordspel ter wereld heeft.
En Stacey...
Ik ben nog nooit in je huis geweest.
Maar je hebt vast veel leuke dingen.
Ik kan niet wachten tot jullie eens komen. M'n moeder wilde eerst de...
...badkamerrenovatie voltooien.
En Claudia, de goudmijn.
Wat als Claudia haar toffe spullen meebracht als we gaan spelen?
Ik bedoel, daar zijn.
Geniaal.
Dus we vullen de dozen met oud speelgoed...
...en we gebruiken clubgeld om aan te vullen.
We brengen de dozen en ze zullen popelen om te zien wat we hebben.
We moeten ze versieren.
Kristy had gelijk.
Sinds de Babysittersclub kwam zelfs Claudia niet op bezoek.
Pak dit papier.
Als ze ooit komen om te logeren of gewoon langskomen...
...zou het moeilijker zijn dit te verbergen.
Zes maanden geleden werd diabetes type 1 bij me vastgesteld.
Het is te kort. We proberen iets langers.
Zo zie je de pomp niet als je je armen optilt.
We moeten ons haasten voor je vader.
M'n alvleesklier maakt geen insuline, wat je nodig hebt om te leven.
Ik draag een pomp en let op m'n dieet of ik beland in 't ziekenhuis.
Als mensen het weten, is dat het enige waar ze aan denken.
Nog strak.
Kijk naar m'n moeder. -Een jasje?
Soms heb ik het gevoel dat ze zich schaamt voor mijn ziekte.
Maar hoe graag we ook willen dat alles weer normaal wordt, zit ik ermee.
Ik pak nog wat spullen.
Mam. God.
Je hebt geluk. Je hebt minstens tien jaar voordat ze alles wat je doet haat.
Mam, alsjeblieft. Kim is een cliënt.
Hoe voel je je?
Als een olifant.
Een zwangere.
Alle meiden zijn zo enthousiast.
We popelen om de baby te zien en op Jamie te passen.
Kom maar op visite.
Nou, ik kan maar beter zien of ze me passen.
Ze heeft niks gezien.
Maar dat zat me niet dwars.
'Kom maar op visite'? Bedoelt ze niet babysitten?
Een verspreking, dacht ik.
Tot ik de volgende dag op Charlotte paste.
Stacey.
Is dit voor mij? -Zeker weten.
Ik voelde me flauw.
Ik heb altijd appelsap bij me om m'n bloedsuiker te verhogen.
Mag ik wat sap?
Hé, meisje. Niet alles wat Stacey heeft is voor jou.
Het is oké.
Parels. Ik ga sieraden maken.
Oké.
Ik ga. Veel plezier. Gedraag je. Dag. -Dag, mam.
Voor Charlotte ben ik gewoon een geweldige oppas.
Mag ik gaan spelen? -Ja, natuurlijk.
Maar voor mij is het weer een herinnering dat ik ziek ben. Alsof ik dat nodig had.
Kijk.
Waar komt dat vandaan?
Het Babysittersbureau.
Pardon. Jij bent vast Lacy Lewis. -In levenden lijve.
Met wie heb ik 't genoegen? -Penningmeester van de Babysittersclub.
Moet ik die naam kennen?
Laat maar. Jullie hebben ons idee gestolen.
Jullie bureau is 'n kopie van onze club.
Nou en? Ideeën zijn geen intellectueel eigendom.
Ik doe de club en ik doe het beter. Ik heb geen avondklok en kan zelf rijden.
Welkom op de vrije markt.
Nou, succes, want onze klanten zijn tevreden met onze diensten.
Is dat zo?
Ja. -Je moet echt vrouwen steunen.
Als een van ons slaagt, slagen we allemaal.
Behalve als jullie stoppen. Geniet van de ballon.
Ze wil het niet eens.
Waarom mag ik geen ballon? Ben ik stout?
Kom, Charlotte.
Moge de beste oppas winnen.
Het Bureau valt ons aan.
Mobiliseer.
Een oppas nodig?
Bel de Babysittersclub.
Kijk, yogales.
Jackpot.
HET BABYSITTERSBUREAU
We deden ons best, maar ze waren altijd een stap voor.
Hallo, Babysittersclub.
Babysittersbureau?
Nee, dit is de Babysitters...
Bureau.
Hoi, ik kom op Carl passen.
Ik ben Carl.
Heeft m'n schoonzoon je hierheen gestuurd?
M'n luier hoeft niet vervangen te worden.
Ik kan het zelf wel.
Ja, het Bureau stuurde ons op nepklussen...
...terwijl zij bezig waren met de echte.
Kristy begon een vreemd boek te lezen dat ze in de bibliotheek vond.
DE KUNST VAN HET OORLOGVOEREN
Maar ze wist niet hoeveel we het nodig hadden.
Mam, wat doe je thuis?
De baby komt.
Jamie.
Hoi, Kristy. -Hoi.
De weeën van Kim zijn begonnen en Jamie blijft hier tot nader order.
We zijn gered. -Hoe bedoel je?
De Newton-baby is een verlosser...
...die de club weer op de kaart zet.
Ik bel Kim en kijk wanneer ze ons nodig heeft. Dat zal de hele week zijn.
Laat Kim eerst bevallen van haar baby voor je haar lastigvalt met...
...je werkschema. -Je hebt gelijk. Ik sms haar.
Een baby verzorgen is veel werk.
Ik denk dat Kim iemand met wat meer ervaring wil.
Iemand die wat ouder is.
Oudere babysitters?
Ja.
Mam, wat is dat?
Dit?
Watson liet zijn familiering op mijn maat maken.
Het is wel wat, hè?
Dat zal wel.
Ik snap niet waarom je moet laten zien dat je bezet bent.
Net eigendom. Wat is het volgende? Ga je steeds achter hem lopen?
Natuurlijk.
Het zou voor ons fijner zijn...
...als je me vanaf nu 'van Watson' noemt.
Geen mam meer.
We willen dat iedereen weet hoe het zit.
Ik ga eten maken en dan kun je je oppasvaardigheden oefenen.
Toen belegde Kristy de allereerste noodvergadering van de Babysittersclub.
Er is een slang genaamd de shuai-jan...
...en als je de shuai-jan op het hoofd raakt, valt zijn staart je aan.
Als je de staart raakt, valt de kop aan.
Als je hem in het midden raakt, vallen beide kanten aan.
Wat? -Het is uit De kunst van het oorlogvoeren.
Het Bureau komt op ons terrein. We hebben een nieuw plan nodig.
We mogen niet verliezen. Het is m'n beste idee.
Dit is het enige waarvoor ik buiten mag komen.
Ik heb geld nodig. Ik ben gewend aan 'n bepaalde levenskwaliteit.
Marterpenselen.
Ik heb de Club nodig om m'n vrienden niet weer te verliezen.
Dat had ik moeten zeggen...
...maar toen werd ik afgeleid.
Sukkel, hebben we frisdrank?
Geen idee. Ik ben je butler niet.
Hé, kijk eens.
Ik begon te zweten. Mijn knieën knikten. Ik wou hem leren kennen.
Hoi. -Hé.
Sam, dit is mijn vriendin Stacey.
Stacey, dit is mijn broer Sam.
Waar had je hem verstopt?
De bovenbouw?
Zei ik dat hardop?
Ja. -Ja.
Nou, als je naar Stoneybrook High gaat, ken je de meisjes van het Bureau?
Wat weet je over Lacy Lewis en Michelle Patterson?
Ze begonnen met babysitten.
In een groep?
Ze verdienen veel geld. Het is een erg goed idee.
Dat is onze club, idioot. Ze hebben ons gekopieerd.
Wij babysitten in een groep.
Is dat wat je club doet? Ik dacht dat je over baby's praatte.
Pas op de gitaar.
Wat moeten we? Je eigen broer weet niet eens wat we doen.
We hebben iets groots nodig. Hoeveel is een reclamebord?
Veel geld, denk ik. -Ja.
Veel geld.
O, mijn god, ik viel niet in zwijm voor Sam.
Ik bedoel, ook wel...
...maar mijn bloedsuiker daalde.
Ik moest weg voordat er iets ergs of gênants gebeurde.
Stace.
Waar ga je heen?
Ik moet de hond uitlaten.
Sinds wanneer heb je een hond? -Ik heb hem net. Hij is rond.
Leuk je te ontmoeten. Dag.
Rond? -Geen idee.
Stace?
M'n suiker was wat gedaald. Het gaat wel weer.
Was je alleen? Heeft iemand je gezien?
Waar was je sap? -Het was niet genoeg. Het gaat weer.
Alsjeblieft, rustig. -Nee.
Het gaat niet goed met je. Geef me m'n telefoon. Stacey.
Mam, nee. -Geef het.
Het gaat prima. -Niet waar.
M'n moeder zorgde voor een spoedconsult in Stamford...
...waardoor ik de hele dag bloed mag trekken en in bekers plassen.
Die dag was een dieptepunt voor ons allemaal.
Babysittersclub. Hé, we hebben een Babysittersclub.
Babysittersclub.
Een oppas nodig?
Bel de Babysittersclub.
Mary Anne, je zegt niets.
Dit is mijn nachtmerrie.
Kristy is een It-clown die nachtmerries werkelijk maakt.
We geven trouwe klanten speciale prijzen.
Onthoud, soms denk je dat mensen ons veroordelen ook al doen ze dat niet.
Je ziet er stom uit.
Losers.
We gaan naar huis.
Dus we kregen geen nieuwe opdrachten van de borden.
Maar we hebben onze stappen gehaald.
Sorry dat ik er niet bij kon zijn.
Weer een uitstapje naar New York in je vaders zwarte Porsche?
We begrijpen het.
Is een vergadering vandaag nodig? We weten dat we geen telefoontjes krijgen.
Ik heb veel wiskundehuiswerk.
Wil je gewoon afzeggen?
We hebben geen nieuwe opdrachten.
Ik kan niet kijken hoe de telefoon niet overgaat.
Wat is dat?
Jamie.
Wat doe je? Je mag niet alleen op straat zijn.
Mijn nieuwe oppas zei dat ik hier alleen moest spelen.
Schaam je je niet?
Wat?
Jamie werd buiten haast door een auto geraakt.
Noem je dat babysitten?
Waar heb je het over? Hij is in orde.
Ga op je kamer spelen.
Kinderen mogen er niet langs.
Je krijgt een gangpas.
Of een Disneyland-snelpas.
Of je krijgt een klap.
Dat rijmt niet.
Ik ben de baas, dus het is m'n recht om dit pand met alle middelen te beschermen.
Ik ben normaal geen klikspaan. Het hoort gewoon niet.
Maar een jongetje alleen op straat laten spelen?
Dat gaat te ver.
Hoi, Kim. Stacey van de Babysittersclub.
Ik wilde je vertellen wat er met Jamie is gebeurd.
Hier krijg je spijt van.
Ze had gelijk.
HET BABYSITTERSBUREAU
'Wil je haar op je kinderen laten passen?'
Stacey.
O, mijn god.
Stacey, gaat het?
Na wat speurwerk...
...hadden ze ontdekt waarom we echt naar Stoneybrook verhuisden.
Ik dacht dat het voorbij was.
Ik had het mis.
Stacey.
Wat is dit?
Je moet het ons vertellen.
Ik weet het.
We weten dat je al de hele tijd iets verbergt.
Wat is het? Een zenuwinzinking?
Een neurologisch probleem?
Harddrugs?
Kristy. -Wat?
Ze deden dit om ons in diskrediet te brengen.
We hebben het recht om het te weten.
Het is diabetes.
Ik heb diabetes, oké?
Type 1. Er is geen remedie. Het is voor de rest van m'n leven.
Hoelang weet je 't al?
Sinds vorige lente.
Ik begon me raar te voelen.
Ik was veel afgevallen. M'n moeder dacht dat ik een eetstoornis had.
Ze stuurde me naar een psychiater.
Intussen werd ik steeds zieker tot...
Nou, tot wat je net zag.
Maar waarom loog je tegen ons?
Omdat ik bang was.
Als jullie het wisten, zouden jullie me zo zien.
Het zieke meisje.
Stacey.
Die video was de ergste dag van m'n leven.
Zelfs m'n beste vriendin, Laine, stuurde het rond. Ze gaf er commentaar op.
Ze zorgde dat elk kind in Manhattan het minstens één keer zag.
Wat een eikels.
Ik dacht dat jullie me ook zouden uitlachen.
Stacey, dat zouden we nooit doen.
Nooit.
Absoluut niet.
Ben je gek?
Of daalt je bloedsuiker?
Te vroeg.
Hoe weet je dat?
Je bent niet de eerste met diabetes. M'n moeders vriendin heeft het.
M'n nicht Erica.
En actrice Halle Berry.
Wat?
Echt.
Wat doen we, jongens?
Alle ouders zagen dit en ze waren al bang dat we niet verantwoordelijk genoeg zijn.
Dan bewijzen we hun ongelijk. We doen het meest verantwoordelijke.
Stofzuigen.
Nee, de waarheid vertellen.
O, ja.
Ik weet niet hoe het zit in glamoureus Manhattan.
Maar hier in Stoneybrook doen we het zo.
Vind je dat goed?
We moeten rondbellen.
We belegden een noodvergadering van de Babysittersclub.
Het was 'n ongewone vergadering.
In de video die jullie zagen, ging ik in insulineschok.
Het gebeurde voor diabetes werd vastgesteld.
Het kwam van het Bureau zodat jullie ons zouden wantrouwen.
Het ziet er slecht uit, maar ik ben nu veel beter.
Ik weet hoe ik voor mezelf en voor jullie kinderen moet zorgen.
Het spijt me dat dit gebeurde...
...maar ik moet weten dat m'n kinderen veilig zijn.
Medische apparatuur kan gevaarlijk zijn als een kind ermee in contact komt.
De vraag is: kunnen we echt zeker weten dat ze niet nog zo'n aanval krijgt?
De waarheid is dat je dat niet kunt.
Ik begrijp het als jullie zich niet op jullie gemak voelen met mij als oppas.
Maar straf de rest van de Club er niet voor.
Misschien zijn ze jonger, kunnen ze niet zo laat blijven.
Maar ze geven hier om.
Als het moet, neem ik ontslag bij de Babysittersclub.
Wacht, Stacey.
Kom nou. -Ik denk niet dat dat nodig is.
Ik ken de meesten van jullie. Ik ben Peggy Johanssen, Charlottes moeder.
Ik ben ook endocrinoloog bij Stamford Presbyterian.
Ik zag haar insulinepomp meteen.
Wist je dat, Stacey?
Ze hield haar symptomen onder controle als ze babysitte.
Stacey is volwassener dan de meesten juist door haar gezondheidsproblemen.
Charlotte vraagt altijd wanneer ze terugkomt om te spelen...
...met haar kinderkit.
Iets wat al onze babysitters bij elke klus meebrengen.
Daarom is onze club zo bijzonder.
Als Claudia op Eleanor en Nina past, komen we thuis bij een kunstproject.
We horen over de boeken die Mary Anne las. Bij het Bureau niet.
Als Kristy op m'n Jackie past, voetballen ze in het park.
Toen ik hem naar bed stuurde zei hij: 'Je bent niet m'n baas, coach Kristy wel.'
Soms moet iemand laat kunnen blijven, daarom gebruikten we het Bureau.
Ze probeerden Stacey te pesten.
Is dat een goed voorbeeld voor je kinderen?
Luister, we werken aan de avondklok. Toch, mam?
We praten erover.
In de tussentijd bieden we speciale prijzen voor onze trouwe klanten.
Het spijt me zo.
Toen besefte ik dat ik erbij hoorde.
Niet alleen bij de Club, maar ook iets groters, een gemeenschap.
En ze vonden me leuk zoals ik was.
Geweldige top, Stace.
Wat denk je?
Geweldig.
Wat? Mijn dochter is geweldig.
Dat moet je met m'n telefoon doen, dan ben ik de coolste op kantoor.
Ik ga ontbijt maken, want... Tja.
Schattig, toch?
Het is blauw.
Ik schaam me niet meer voor m'n diabetes. Ik wil dat jij je ook niet schaamt.
Schamen? Nee.
Ik wilde je beschermen. Maar me voor je schamen?
Nooit.
Weet je, ik dacht, veel mensen gebruiken heuptasjes voor hun insulinepompen...
...en Gucci heeft nu ook eentje.
Lichtblauw en zo schattig.
Goed dat je weer gaat babysitten.
Dan heb je misschien genoeg als je 35 bent.
O, mijn god.
Babysittersclub.
Dus we hebben al onze klanten terug...
...en ook nieuwe.
Want toen zij laag gingen, gingen wij...
...nou, niet echt hoog.
We gingen eerlijk.
Ja, Kim. Dat willen we graag.
Ik wil het hele verhaal horen.
Mam zegt dat ik om 8.00 uur kwam, ogen wijd open, alles observerend.
Ik werd geboren om 4.36 uur, toch? -Klaar om de wereld te verslaan.
M'n moeder weet niet meer hoe laat ik ben geboren, na 30 uur bevallen.
En jij, Mary Anne? -Ik weet het niet.
Vraag 't Mimi. Ze weet het vast. Ze was bevriend met je moeder.
Ja? -Ja.
Dit is Lucy.
Stacey, wil je de andere meisjes laten zien hoe het moet?
Welkom in Stoneybrook, Lucy.
Ondertiteld door: Sofie Vandenberghe