NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
CLAUDIA VE SESSİZ TELEFONLAR
Pek çok konuda yetenekliyim.
Evet!
Mesela modada.
Bir de bakıcılıkta.
Bakıcılıkta gerçekten iyiyim.
Hepsinden çok sanatta iyiyim.
Hatta harikayım.
Sanat dersinde ev ödevi de sınav da yok.
Resim ya da heykel yaparken ne yapmam
ya da kim olmam gerektiğini söyleyen bütün küçük sesler kayboluyor.
Çok güzel.
Aman Tanrım! Trevor Sandbourne.
Sakin ol Claudia. Nefes al.
Biraz Elizabeth Peyton havası var.
Onu biliyor musun?
90'larda Chelsea Otel'de babamla sergi yaparlarmış.
Vay canına! Yani...
Güzel. Güzelmiş.
Yağlı boyayla böyle yarı saydam doku elde etmek zordur
ama başarmışsın.
Çalışmanı sevdim. Ne hakkında?
Seninki gibi. Otoportre.
-Soyut mu? -Evet.
Cuma geceki danstan haberin var mı?
-Cadılar Bayramı mı? -Evet.
Gidiyor musun?
Aman Tanrım!
Evet. Yani...
Hayır.
Yani daha karar vermedim.
Peki.
Belki görüşürüz.
Davet etti mi, etmedi mi?
Kristy Thomas da pek çok konuda yeteneklidir.
Ee?
Ne yazık ki yetenekleri arasında incelik yok.
Gidecek miyim diye sordu ve görüşürüz dedi.
Yani davet etti sayılır. Orada beraber olacağız.
-Bir anlamda. -Mesele şu.
Trevor Sandbourne gibi bir çocuk öyle çiçeklerle kapına dayanmaz.
Onun gibilerin çevrelerinde işler böyle yürümez.
Hangi çevreler?
Entelektüel çevreler! Sanatsal çevreler!
Kostüm giyecek misin?
Troll bebek olacaktım
ama Trevor için daha şık bir şeyler düşünmeliyim.
-Kesinlikle. -Gerçekten mi?
Düzgünce çıkma teklif etmemiş biri için o kadar hazırlanacak mısın?
Çocuk gibi olmak istemiyorum.
Asıl çocukça olan o aptal dans,
erkeklere bizi üzmeleri için bir şans daha vermek,
kızları da onlar için ömür boyu bahaneler üretmeye hazırlamak.
-Para verseler gitmem. -Ya sen Mary Anne?
Şu tatlı Logan da gelebilir. Hep kestiğin, kütüphanedeki gönüllü hani.
Öyle bir şey bilmiyorum.
Neyse, zaten babam gitmeme asla izin vermez.
Son günlerde şu telefon sapığıyla kafayı bozdu.
-O ne? -Haberlerde evlere girdiği söylenen sapık.
Önce ürkütücü, isimsiz aramalar geliyor.
Sonra fark ediyorsun ki aramalar evin içinden geliyormuş.
Bizi duydu! Telefon sapığı!
Alo? Bakıcılar Kulübü.
Watson'la cuma Cadılar Bayramı partisine gidiyoruz.
-Karen'la Andrew'a bakıcı lazım. -Bekle lütfen.
Watson cumaya bakıcı istiyormuş.
Ama o akşam dans var.
Evet, biz kesin gidiyoruz.
Kristy, kulüp açıldığından beri annenle Watson
yedi kez falan bakıcı istedi.
Tek gitmeyen sensin.
Asıl istedikleri bakıcı da sensin zaten.
Cuma bakıcınız Mary Anne Spier olacak.
İyi günler dilerim.
Cadılar Bayramı dansına geliyor musun yani?
Tekrar bitlenmeyi tercih ederim.
Çok bitleniyorsun.
Bir diğer yeteneğim de yemek yapmak.
Büyükannem Mimi'yle çok yaparız. Bana çok şey öğretti.
Havuçları uzatır mısın?
Mimi, tanıdığım en yetenekli insan. Her konuda.
Sanırım bunun nedeni yaptığı her şeyi sevgiyle yapıyor olması.
Yavaşça kaynasın.
Sen de bana şu çocuktan bahset.
Trevor. Çok tatlı.
O kadar güzel soyut çalışmalar yapıyor ki...
Bir de babası çok ünlü bir ressam ve sanat dünyasında bir sürü tanıdığı var.
Seni gerçekten anlayan bir ailenin olması harika olmaz mıydı?
Claudia'm.
Senin yaşındaki kimse ailesinin kendini anladığını düşünmez.
Büyükanneler başkadır tabii.
Ondan çok hoşlanıyorum, galiba o da benden hoşlanıyor.
Stacey de öyle diyor. Ne diyorsun?
Bence bu çocuk sana zil zurna âşık değilse tamamen aklını kaçırmış olmalı.
-Diğer derslerin nasıl gidiyor? -Sanat dışındakiler mi?
Bu yılın farklı olur diyorduk.
Ortaokul yeni bir başlangıç olacaktı.
Temiz bir sayfa.
-Yardım etmek istiyoruz. -Yardıma ihtiyacım yok.
Bir şeyden kaldığım da yok.
Bugün matematik öğretmenin aradı.
Yarınki konu testine mutlaka hazırlan diye.
Claudia...
Bu yıl okulu ciddiye almaya başlamalısın.
Artık ilkokulda değilsin. Notların kalıcı olarak kayda geçecek.
İyi okullara girmek istemez misin?
Ailemle buna benzer konuşmaları ikinci sınıftan beri yapıyoruz.
Yapabildiğim onca şeye rağmen onlar yapamadığım tek şeyi önemsiyor.
-Öneride bulunabilir miyim? -Tabii.
Psikoloji dergisinde yeni yapılan bir davranış deneyini okudum.
Kazanma umudundan çok kaybetme korkusu işleri yapmak için motive ediyormuş.
Sadede gel Janine.
Claudia'nın bakıcılar toplantısında
dansa erkek bir sınıf arkadaşının partneri olarak katılacağını duydum.
Trevor'dı sanırım.
Gizlice beni mi dinliyorsun?
Ses kesici kulaklığımı kaybettim.
Teklifim şu: İyi not alırsa dansa gider, alamazsa da gidemez.
Çok güzel.
Bu kadar hedefe yönelik ve yapıcı olduğun için sağ ol Janine.
Hayatımı mahveden ayaklı ansiklopedi olduğun için sağ ol Janine.
O gece bir sürprizle karşılaşan sadece ben değildim.
Merhaba.
Baba?
Baba!
Niye karanlıkta oturuyorsun?
Saatin farkında mısın?
20:20.
Peki, kaçta gelmeliydin?
Sekiz.
-Baba, sadece 20 dakika. -20 dakikada neler olur, biliyor musun?
Araba çarpabilirdi, kaçırılabilirdin.
-Evlere giren... -Telefon sapığı mı?
Hâlâ Fairfield ilçesinde.
Ama sen zahmet edip yaşıyorum diye haber verme.
Özür dilerim.
Kabul ediyorum.
Ama sorumluca kullanmayacaksan aldırmak için yalvardığın şu telefona
gerek göremiyorum.
Hayır! Baba, telefonumu alamazsın.
Seni nasıl arayacağım?
Ya acil bir şey olursa?
Onu da düşündüm.
Ama neyse ki eski telefonun gayet iyi çalışıyor.
Her şey ayarlandı ve kullanıma hazır.
Neredeyse tüm gece ikinci derece denklemlere çalıştım.
Her ne demekse!
Zarif bir kıyafet giydim. Ruth Bader Ginsburg şıklığında.
Çok sevimli.
Claud, neredeyse bulmuşsun.
Sadece sekize bölüp çarpanı sıfıra eşitlemelisin.
İşte oldu.
-Bunu nasıl yapıyorsun? -Sen de yapabilirsin.
Nefes al, yavaş ol ve sağlama yap.
Matematikte doğru yapınca anlarsın.
Bana hiç öyle gelmedi, diyecektim ki...
Aman Tanrım! Buraya geliyor!
Aman Tanrım!
Hadi, söyle.
Yarın Brewer'ın çocuklarına bakamayacağım.
Dün gece 20 dakika geç kaldı diye babası ceza vermiş.
Biriniz dansa gitmekten vazgeçmezse
aptal Watson'ın aptal çocuklarına benim bakmam lazım.
Hayatta olmaz.
Önce Karen ve Andrew'a baktı diye kızmıştın.
Şimdi de bakamıyor diye mi?
İyice delirdin.
Pardon da burada bir iş yürütmeye çalışıyorum.
Biri amatörce davrandığında ona kızmak delilik değildir.
Asıl deli olan, Richard Spier.
Kristy, öyle deme!
Adam paranoyak. Sana kutusunda bir porselen bebek gibi davranıyor.
Hele şu televizyon sapığı meselesi...
-Telefon sapığı. -Neyse işte! Adam psikopat.
Annem bile öyle düşünüyor. Hiç normal değil.
Normal babayı nereden bileceksin?
Kristy, ben...
Çok kötü bir insanım.
Kristy'yle Mary Anne kreşten beri çok yakınlar
ve onları hiç böyle görmemiştim.
Ama şimdi matematikçi gibi düşünmeliyim, evlilik danışmanı gibi değil.
-Pardon! -Pardon!
-Selam. -Merhaba.
Öğle yemeğinde yanına gelecektim ama meşguldün.
Sana yarınki dansla ilgili bir şey söyleyecektim.
Bırakacak biri lazımsa babamla seni alıp oraya birlikte gidebiliriz.
Olur.
-Cidden mi? -Harika olur.
Süper. Gözlüğün de güzelmiş.
Sessiz olun!
Kitaplarınızı kaldırın.
Mahşer günü geldi.
O gece Mary Anne hâlâ berbat bir arkadaş olduğunu düşünüyordu.
Maalesef Mary Anne'in eski telefonu dört numarayı arayabiliyordu:
babasını, babasını, 911'i ve babasını.
Ama Mary Anne ve Kristy'nin daha eski bir iletişim yöntemi vardı.
Özür dilerim.
Öyle dememem...
...gerekirdi.
Mesaj alındı.
Ertesi gün benim için kader anıydı.
Bu gece bir rüya mı olacaktı yoksa kâbus mu?
Trevor'la dansa gidişim
nihai birlikteliğimiz ve sanat dünyasında bir numara olmamızla mı sonuçlanacaktı
yoksa hayatımın geri kalanında Janine'in Reddit'te
milletin gramerini düzeltmesini mi izleyecektim?
Geçecek miydim yoksa...
Kaldım.
Geçen seferden daha iyi.
Belki ailen "Yaşasın! Gelişme var." der.
Trevor ezik olduğumu düşünecek.
Hayır, düşünmez. Bir de beni düşün.
Okulda sen, Kristy ve Mary Anne'den başka kimseyi tanımıyorum
ve dansa gelmiyorsunuz.
Özür dilerim Stace.
Gerçekten.
Pekâlâ. Şunu al.
-Bu ne için? -Aslında alıştırma için.
Ama fark ettiysen adım da dâhil her şeyi kurşun kalemle yazdım.
Yani istersen yanındaki şu hamur silgiyle sanatını konuştur.
-Aileme yalan mı söyleyeyim? -Hayır.
Sadece gerçeği gizle. Yarına kadar.
Önce harika kostümünü giy, Trevor'la birbirinize âşık olun.
Claudia, bu yeni okulumdaki ilk dansım.
Gitmeyi çok istiyorum.
Yalnız gitmek istemiyorum.
Tam bir ahlaki ikilemdi.
Düşünebileceğim bir yere gitmeliydim. Kendim olabileceğim bir yere.
Ama biri benden önce davranmıştı.
Nasıl olmuş?
Dürüst ol.
Harika.
Gerçekten.
Babam, özgün değil, dedi.
80'lerdeki çalışmalarına benziyormuş.
Onun gibi resim yaparsam
benimle bir kez olsun gurur duyar sanıyordum.
Ne denersem deneyeyim, istediği şey olmuyor.
O zaman fark ettim ki
ailen kim olursa olsun, hayal kırıklığı yaşattığını hissettiriyor.
İşte gerçek telefon sapığı
bu seni üzen, korkutan, kendini yetersiz hissettiren duygu.
Sen iyi bir ressamsın ve istediğini çizmelisin Trevor.
Sanatın olayı da bu değil mi?
Çok özelsin, biliyor musun?
Akşama görüşürüz.
Aman Tanrım! Artık dansa gitmek zorundayım.
Hem bu gerçek dışı beklentileri yaratmak ailemin suçu değil miydi zaten?
ANNEM
Yani kimse mükemmel değil.
Bu fresklerin hepsi yüzyılın başından kalma.
Burası da evin en sevdiğim bölümü.
Fısıltı koridoru.
Ben bir tarafından fısıldarsam diğer taraftan duyarsın.
Bak, göstereyim. Gel. Bayılacaksın.
Burada dur. Tamam.
Andrew, buraya gel.
Pekâlâ.
Kristy.
Gelmene çok sevindik.
-Değil mi Andrew? -Evet.
Ben Andrew'a biraz süt içireyim.
Çok çaba gösteriyor.
Birlikte olduğunuz için çok heyecanlıyız.
Hele Karen seninle olacağı için çok heyecanlandı.
Pekâlâ.
Sanırım birilerinin artık cicilerini giyip baş baş yapma vakti geldi.
Hadi ufaklık.
İyi geceler.
Geldiğin için sağ ol.
Hadi bakalım.
Memnun oldum Karen.
Kurabiye çıkar.
Bebeğimin cenaze töreni için atıştırmalık lazım.
Harika görünüyorsun.
-Öyle mi? -Çığır açacak bir kostüm.
En iyi işlerinden biri.
Hepimiz seninle gurur duyuyoruz.
Sınavdan dolayı mı?
Sınavı geçmene çok sevindim
ama benim Claudia'm olduğun için seninle gurur duyuyorum.
Benim için bu yeter de artar bile.
Hadi sana küpe bulalım.
-Gözlerini kapatsak mı? -Hayır.
Mezar yeterince karanlık zaten.
Güle güle Krakatoa.
Yaşadın ve şimdi ölüsün.
Dua edecek miyiz?
Krakatoa ateistti.
Kim arıyor?
-Kimse. -Kimse olamaz.
Muhtemelen yanlış numaradır.
Ya da telefon sapığıdır.
Onu duydun mu?
Seni arayıp durur ve aslında hep evinin bir yerindedir.
Seni izler.
Seni dinler.
Seni koklar.
Telefon sapığı aramıyor Karen.
İşte!
A alan öğrencimiz!
Olağanüstü görünüyorsun.
Tam 95'lik öğrenci gibi görünüyor.
Canım, bizi çok mutlu ettin.
Sağ ol anne.
Kağıdını göstersene. Kusura bakma.
Sadece o notun yanında adını görmek istiyorum.
Claudia, bu ne?
Sınavım.
Benim gerçek sınavım.
Peki ya 95?
O Stacey'nindi.
Yani bize yalan mı söyledin?
Evet, sizi yanılttım. Çünkü dansa gitmeyi çok istiyordum.
Ama yıllarca bölmeyi bile zar zor yaptıktan sonra
matematikte iyi notlar alabilecek biri olamam.
Ben Janine değilim ve onun gibi olmaya çalışmaktan bıktım.
-Tek isteğimiz çabalaman. -Çabalıyorum.
Kafamda sürekli bunların önemsiz olduğunu söyleyen
telefon sapıklarını dinlemektense iyi olduğum şeylere odaklanmak istiyorum.
İyi ki gerçeği söyledin.
Bence de.
Sizi seviyorum.
Biz de seni.
Gel buraya.
Eve onda gelirim.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Dansa gidemez miyim gerçekten?
Delirdin mi?
Olumsuz pekiştirme işe yarar ama tutarlılık önemlidir.
Kapa çeneni Janine.
Gerçeği söyledim. Özür dilerim.
Merak etme, herkes arkadaşın olmak ister. Özellikle de ben.
Not: Trevor'a selam söyle ve ne giymiş, bana anlat.
BİLİNMEYEN NUMARA
Bence açmalısın.
Ne istiyorsun?
Özür dilemek.
Mary Anne?
Seni arayıp durdum. Niye açmıyorsun?
-Numaran neden görünmüyor? -Babam yine o aptal fare telefonu verdi.
Bu şeyle seni aramak ne kadar zor, biliyor musun?
Diyecektim ki Karen korkunç şeyleri sevdiği bir dönemde ama çok eğlencelidir.
Seni özleyeceğim.
Bodrumda bir derin dondurucu daha var, dondurulmuş Snickers dolu.
Çocuklara söyleme ama sen istediğin kadar yiyebilirsin.
Bu kadar mı?
Ayrıca baban hakkında söylediklerim için özür dilerim.
Ama Watson'la olan sorununu çözmelisin Kristy.
İstesen de istemesen de ailene girecek, yani istemeye çalışsan iyi edersin.
Yarın görüşürüz.
Bir daha da arama. Karen korkuyor.
Ben korkmuyorum.
Hoşça kal.
Donmuş Snickers ister misin?
Hiç sormayacaksın sanmıştım.
Bu arada Stacey kendi korku filminde yaşayıp
Marie Antoinette kostümüyle olabildiğince göze çarpmamaya çalışıyordu.
Sonunda tanıdığı birini gördü.
Sanat öğretmenimiz Bayan Johanssen.
Öğretmen ama iyilerdendir.
-Merhaba. -Selam.
Bu çok iddialı bir kostüm.
Ne yazık ki öyle.
Canım, Stacey McGill'i hatırladın mı?
-Charlotte'ın en sevdiği bakıcı. -Elbette.
Durun, ikiniz de buradasınız.
Charlotte'a kim bakıyor?
Cadılar Bayramı dansına gitmedim.
Trevor'la her ne olacaksa beklemek zorundaydı.
Ama mutlu olduğum yerde en iyi yaptığım şeyi yapıyordum.
Sonuç olarak kötü bir gece değildi.
Ta ki Stacey'den haber gelene kadar.
Şuna bak! Bakıcılar Ajansı.
BAKICI MI LAZIM? ARAYIN
Mimi, görünüşe göre rakibimiz var.
Alt yazı çevirmeni: Kerim Melih Evci