ΚΡΙΣΤΙ ΤΟΜΑΣ
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η ΚΡΙΣΤΙ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ
Λένε ότι οι ελέφαντες δεν ξεχνούν ποτέ.
Δεν ξέρω πώς το ξέρουν, αφού οι ελέφαντες δεν μιλούν.
Η οικογένειά σου, από την άλλη, θυμάται πραγματικά τα πάντα.
Τη ναυτία στο αμάξι, τα άσχημα κουρέματα,
τότε που έκανες το σκυλί και δάγκωσες τον ταχυδρόμο.
Χαριτωμένο!
Το φορούσες στο σαφάρι στο Six Flags,
τότε που σε κατούρησε ο γίββωνας από την ηλιοροφή.
-Ακόμη φαίνεται ο λεκές. -Γιατί το κράτησες;
Δεν ήταν συνειδητή απόφαση.
Μαζεύεις πράγματα και δένεσαι μαζί τους.
-Σίγουρα θες να τα δώσουμε όλα; -Φυσικά.
Δεν θα τα χρησιμοποιήσουμε, ας τα δώσουμε σε όσους τα χρειάζονται.
Μετά από όσα είχε περάσει η μαμά μου φέτος,
αυτό ήταν δύσκολο να το πει.
Αλλά για να κάνεις χώρο για νέα πράγματα, ξεφορτώνεσαι τα παλιά.
Νέα Ζηλανδία!
Ξέρετε ότι έχει περισσότερα πρόβατα από κατοίκους;
-Όλοι το ξέρουν. -Αλήθεια; Όλοι;
-Ναι! -Καλά.
Ήξερες ότι υπάρχει και μια ράτσα
μίνι προβάτων στη Νέα Ζηλανδία που χτίζουν τρύπες σε γκρεμούς
και που αποτέλεσαν έμπνευση για τις τρύπες των χόμπιτ του Τόλκιν;
Όχι, δεν το ήξερες.
Δεν γινόταν, γιατί μάντεψε; Μόλις το επινόησα. Δεν ισχύει.
Πάντως, πιστεύω ότι είναι τέλειος προορισμός η Νέα Ζηλανδία.
Από τότε που η μαμά κι ο Γουάτσον άφησαν την ιδέα του μωρού,
ο Γουάτσον θέλει να την πάει ταξίδι.
Νομίζω ότι θέλει να ξεχάσει τη στεναχώρια η μαμά, κάτι που υποστηρίζω.
Μόλις έλαβα ένα πολύ ενδιαφέρον μέιλ.
Όχι κινητά στο τραπέζι, μαμά.
Έβλεπα το κινητό στην κουζίνα, όσο έφερνα το Perrier,
που κανείς άλλος δεν θυμήθηκε.
Κρίστι,
θα είσαι στην Παρέλαση των Μωρών.
Τι είναι αυτό;
Η Παρέλαση των Μωρών του Στόνιμπρουκ.
Ξεκίνησε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
τότε που οι γυναίκες τρελαίνονταν στο σπίτι.
Έντυναν τα μωρά τους με αστείες στολές και έδιναν βραβεία στις καλύτερες.
Έγινε ετήσια εκδήλωση, μέχρι πριν από δέκα χρόνια
που αποσύρθηκαν ή πέθαναν ή κάτι τέτοιο.
Φέτος είναι η 80ή επέτειος και η πόλη αποφάσισε να ξαναγίνει.
Θέλουν όλους τους νικητές σε ένα ειδικό άρμα.
Δηλαδή κι εσένα μαζί, Κρίστι!
Ακριβώς!
Κέρδισα την Παρέλαση των Μωρών;
Ήταν τυφλοί οι κριτές;
Ήσουν αξιολάτρευτη. 18 μηνών.
Σε έντυσα μωρό κυρία Αϊ Βασίλη.
Και με τα μεγάλα κόκκινα μάγουλά σου έμοιαζες με χριστουγεννιάτικη κάρτα.
Μπουμ. Να το.
Ποιο πράγμα;
Ο νικητής της Παρέλασης των Μωρών του Στόνιμπρουκ του 1973.
-Όχι. -Ακριβώς.
Η γιαγιά Μπρούερ με έντυσε μωρό Νίξον. Όχι ειρωνικά.
Όχι και πολύ καλή στολή, αλλά ο τίτλος παραμένει.
Είμαστε μαζί, κορίτσι.
Όχι, δεν είμαστε.
-Είμαστε. -Τι χαριτωμένο!
Δεν το αντέχω! Πρέπει να πας.
-Σε παρακαλώ. -Θα σε ζητωκραυγάζω.
Είχα βδομάδες να δω τη μαμά τόσο ενθουσιασμένη,
αλλά εγώ σκεφτόμουν μόνο…
Θα το μάθουν οι φίλες μου;
Η Παρέλαση των Μωρών. Επέστρεψε.
Μετά από τόσα χρόνια, ήρθε η ώρα μου.
Πρέπει να είσαι το πολύ δύο για να πάρεις μέρος.
Η Μίμι κι η Άλμα, η μαμά της Μαίρη Ανν, μας πήγαν στην παρέλαση.
-Ναι; -Η μαμά σου ήταν ήδη άρρωστη.
Ήταν κάτι που έκαναν για να ξεχαστούν.
Πέρασαν βδομάδες ράβοντας στολές.
Αρχικά ήθελαν να μας ντύσουν κούκλες.
Αλλά η Μίμι είπε "Τι είναι πιο χαριτωμένο από μωρά κούκλες;"
-Μωρά ντυμένα άλογα. -Κοντά έπεσες.
Μωρά ντυμένα μωρά ζώα ντυμένα κούκλες.
Δεν είχα ιδέα.
Ήταν τόσο χαριτωμένο που αλλάξαμε την έννοια του kawaii.
Και μετά τι έγινε;
Ο μπαμπάς έθαψε τις αποδείξεις στις καταπιεσμένες αναμνήσεις;
Η Λιζ ήρθε τελευταία στιγμή με την Κρίστι
να φοράει χριστουγεννιάτικη στολή και κέρδισε επειδή…
Η λευκή μετριότητα υπερέχει της έγχρωμης τελειότητας;
Ναι, αλλά επίσης η θεία Τζούντι της Κρίστι
ήταν κριτής, και δεν παρασύρθηκε.
"Αποσύρθηκε".
Πάντως, αδικηθήκαμε.
Πρώτον, δεν είχα ιδέα
για τη θεία μου, που τη λένε Τρούντι.
Δεύτερον, είχα ντυθεί κυρία Αϊ Βασίλη.
Και τρίτον, μακάρι να είχατε νικήσει
και να έπρεπε να είστε εσείς στο άρμα
με τον Γουάτσον και τα άλλα μωρά.
-Θα είσαι σε άρμα; -Ναι.
Με τον Γουάτσον και άλλα μεγάλα μωρά.
Το ΚΜΣ θα έχει δικό του άρμα.
Αλήθεια;
Θα το σχεδιάσουμε εμείς και θα πάρουμε μωρά που φυλάμε.
Με ασφάλεια, φυσικά.
-Πολύ καλή ιδέα. -Ναι!
Ήταν όντως καλή ιδέα,
αλλά πάντα με ενοχλούσε όταν οι καλές ιδέες δεν ήταν δικές μου.
Ακριβό δεν θα είναι;
Η εγγραφή είναι 15 δολάρια,
και έχουμε πολλά λεφτά για υλικά στο ταμείο.
Θα είναι τέλεια διαφήμιση.
Θα μας δουν τόσες οικογένειες, τόσοι μελλοντικοί πελάτες.
Ναι.
Ας το κάνουμε.
Ποιο θα είναι το θέμα;
Ας ντύσουμε τα μωρά ζώα να είμαστε ζωολογικός κήπος.
-Ή τσίρκο. -Ή κιβωτός, σαν του Νώε.
Δεν θέλω πρόχειρες ιδέες. Σκεφτείτε το.
Είναι θέμα τιμής. Της τιμής της Μίμι.
-Και της μαμάς μου. -Και της μαμάς της Κρίστι.
Η Κρίστι μπορεί επιτέλους να κερδίσει το στέμμα με την αξία της.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει στέμμα.
Κι όμως, υπάρχει.
-Σιγά. Οικογένεια είμαστε. -Δώσε ένα μπράουνι.
Μη μου το ταΐζεις, ρε!
Τα δάχτυλά σου!
-Παιδιά; -Στο κουτάλι μου.
Τι;
-Αηδία! Και δεν χρειάζεται… -Παιδιά;
Έλαβα μέιλ από τον πατέρα σας.
Θα περάσουν από το Στόνιμπρουκ με την κοπέλα του στον δρόμο
για το Μέιν και τους γονείς της
με το νέο μωρό τους.
Δεν ήξερα ότι έχουν μωρό.
Ούτε κι εγώ.
Αλλά έχουν, και μαζί με την Τζόσλιν, έτσι νομίζω τη λένε, σκέφτηκαν
να έρθουν στην παρέλαση, για να τον γνωρίσετε κιόλας.
Αγόρι είναι;
Εσύ θέλεις να τον δούμε;
Από εσάς εξαρτάται.
Ατομικά, συλλογικά. Ό,τι κι αν αποφασίσετε.
Έχω πονοκέφαλο, θα ξαπλώσω λίγο.
Αν θέλει να μας δει, μάλλον καλύτερα να πάμε.
Σιγά. Λεφτά θα θέλει.
-Σαμ. -Τι;
Έχουμε να τον δούμε δύο χρόνια; Τρία;
Η μαμά παντρεύεται πλούσιο, και ξαφνικά έρχεται με μια τυχαία κοπέλα.
Κάντε ό,τι θέλετε. Εγώ τελείωσα.
-Θα του μιλήσω. -Ευχαριστώ.
Εσύ τι θέλεις;
Θέλεις να τον δεις;
Η αλήθεια ήταν ότι δεν είχα ιδέα,
αλλά ήξερα ότι δεν θα σκεφτόμουν τίποτα άλλο μέχρι να αποφάσιζα.
Αγρογλυφικά που φαίνονται μόνο από ψηλά,
φτιαγμένα από εξωγήινους ή χρονοταξιδιώτες.
Ή ίσως απομεινάρια ενός μυστήριου παρελθόντος.
Θα πάρουμε έμπνευση από τον γλύπτη Ρίτσαρντ Σέρα.
Κυματισμοί, γήινοι τόνοι και μωρά που θα ταιριάζουν…
Εξωγήινοι υποτίθεται ότι είναι;
Ή πλάσματα σε αρχικό στάδιο εξέλιξης.
Το γλυπτό θα είναι σαν διαστημόπλοιο! Ή αρχέγονο, σαν το Στόουνχεντζ.
Εκείνο είναι νεολιθικό.
Το είδα σε επεισόδιο Doctor Who.
Ωραία όλα αυτά, Κλόντια,
αλλά ίσως να είναι λίγο υπερβολικό για την Παρέλαση των Μωρών.
Είναι μια επιλογή. Έχετε τον λόγο.
Σκέφτηκα να βρούμε θέμα που θα αρέσει και στα μωρά.
Μουσικό φεστιβάλ ίσως.
Τα μωρά θα φοράνε στεφάνια, θα έχουμε και ηχεία
και το άρμα θα έχει λάσπη.
-Λάσπη; -Τα μωρά λατρεύουν τη λάσπη.
Αν υποτίθεται ότι είναι και διαφήμιση, δεν νομίζω να αρέσει στον κόσμο η λάσπη.
Καλά. Εσείς τι έχετε;
Καρυοθραύστης για μωρά.
-Μωρό χιονονιφάδα, νεράιδα… -Μωρό Κλάρα!
-Ή Μαρί. Η εκδοχή του Μπαλανσίν. -Κι αληθινό χιόνι!
-Πώς; -Με μηχάνημα.
Μπορούμε να αγοράσουμε.
Λοιπόν. Η Κυρία που Ζούσε σε Παπούτσι.
Η γνωστή ιστορία.
Το άρμα θα είναι παπούτσι, τα μωρά θα είναι τα παιδιά.
Περίμενα κάτι πιο προσωπικό.
Είναι προσωπική ιστορία.
Η ζωή μου είναι.
Η μαμά έχει τόσα παιδιά που δεν ξέρει τι να κάνει.
Κι η Κρίστι έχει μεγάλη οικογένεια. Ξέρει τι λέω.
Ειλικρινά, δεν είχα ιδέα τι έλεγαν.
Σκεφτόμουν μόνο τον μπαμπά.
Μωρά ντυμένα άνθρωποι της λάσπης ή καφές ή οτιδήποτε…
Τέλεια ιδέα.
Δεν έχεις ιδέα;
Για πρώτη φορά, δεν είχα.
Καλύτερη της Μάλορι.
Αλήθεια; Στέις;
Η δική μου είναι ηλίθια. Μωρά στο Μπρόντγουεϊ.
-Θεέ μου, πώς δεν το σκέφτηκα; -Όχι μιούζικαλ.
Ο ορίζοντας του Μανχάταν και τα μωρά με σμόκιν.
Είναι χαζό.
Ο μπαμπάς σου;
Με το μάρκετινγκ δεν ασχολείται;
-Ίσως να μπορεί να βοηθήσει με ιδέες. -Ναι, ίσως.
Δεν περιμένω και πολλά.
Δεν περιμένω και πολλά από εκείνον γενικά πια.
Τι γίνεται;
Ο μπαμπάς είναι στην πόλη.
Τυχερός.
Όχι, είναι πάντα εκεί. Σχεδόν ζει εκεί.
Όχι με τη μαμά μου ή με εμάς.
Σου είπαν τίποτα;
Λένε συνέχεια ότι είναι λόγω δουλειάς, αλλά μαλώνουν πολύ.
Δεν ξέρω.
Επειδή δεν ξέρουν κι εκείνοι.
Δεν πειράζει.
-Κι αν πάρουν… -Μπορεί.
Αλλά μπορεί και όχι.
Εσύ πρέπει μόνο να τους δώσεις μία ευκαιρία.
Οι γονείς έχουν πάντα τον τρόπο τους.
Ό,τι κι αν γίνει
θα είναι το σωστό, επειδή έτσι πρέπει.
Ντον, πρέπει να γίνεις ψυχολόγος.
Το ξέρω.
Ευχαριστώ.
Αν ήταν να πω για τον μπαμπά μου, αυτή θα ήταν καλή ώρα,
αλλά…
-Σας αγαπώ. -Κι εγώ!
Λοιπόν, δύο ψήφοι για την Κυρία που Ζούσε σε Παπούτσι.
Τώρα, Μάλορι;
Ντέιβιντ Μάικλ…
Εκείνο το βράδυ, σκεφτόμουν πολύ όσα είπε η Ντον.
Να δίνουμε ευκαιρίες στους άλλους, να περιμένουμε το καλύτερο.
Δεν ήταν ποτέ του στιλ μου,
αλλά τα στιλ αλλάζουν, έτσι λένε όλοι.
Λέω να δω τον μπαμπά.
Αν δεν σας πειράζει.
Φυσικά, καλή μου. Θα τον ενημερώσω.
-Κι εγώ θέλω. -Κι εγώ.
Σαμ! Φίλε!
Δώσ' του λίγο χώρο.
Κρίστι.
Άκουσα ότι η επιτροπή της παρέλασης
ετοιμάζει πολύ διασκεδαστικές στολές για τους νικητές.
Είσαι ενθουσιασμένη;
Θεέ μου.
Όλα περιστρέφονταν γύρω από την παρέλαση, κι η παρέλαση ερχόταν εδώ,
στη μεγάλη και σε βολική τοποθεσία πίσω αυλή μου.
Τι είναι αυτό;
Συρματόπλεγμα. Για τον σκελετό του παπουτσιού.
Θα τυλιχθεί με παπιέ μασέ και θα μπει στο αμάξι του Τσάρλι.
-Συμφώνησε ο Τσάρλι; -Του μίλησα.
Και η Τζανίν βοήθησε να σχεδιάσω κάθισμα.
Οδηγίες της Ikea είναι;
Τι αριθμοί είναι αυτοί;
Τέλειο;
Αν σ' αρέσει το πορτοκαλί.
Ναι. Είναι το χρώμα της εποχής.
Αντίο, ροζ των μιλένιαλ. Γεια σου, πορτοκαλί της γενιάς Ζ.
Κρίστι, το ύφασμα που πήρα.
Για τι είναι αυτό;
Για τις στολές των μωρών.
-Ροζ των μιλένιαλ είναι; -Όχι.
-Δεν ταιριάζει με το πορτοκαλί. -Αν βάψουμε το παπούτσι;
Μπορεί το πορτοκαλί και το ροζ να ταιριάζουν.
Ψυχεδελική ατμόσφαιρα από το 1960.
Ωραία θα ήταν.
Θα δούμε όταν βαφτεί.
Εντάξει.
Καλά.
Να αποφασίσουμε ποια θα είναι με τα μωρά.
Εγώ θα είμαι στο άλλο άρμα.
Σωστά.
Βασικά, ένα μεγάλο αμάξι είναι.
Και μετά θα δω τον μπαμπά μου.
Ναι! Ξέχασα ότι θα είναι κι ο Γουάτσον.
-Τόσο αστείο που… -Όχι.
Τον αληθινό μπαμπά μου.
Είναι εδώ;
Έρχεται με τη νέα του κοπέλα.
Έχουν και μωρό.
Είναι εντάξει η μαμά σου;
Εσύ;
Εκείνος επικοινώνησε, θα είναι σημαντικό για εκείνον.
Και γιατί να μην του δώσω μία ευκαιρία;
Πόση μπογιά έχουμε;
Όχι.
Σαμποτάζ!
-Αστειεύομαι. Έλεος. -Μαζέψτε τα πράγματα.
Σίγουρα είσαι εντάξει;
Με τον μπαμπά σου;
Δεν γίνεται να παραπονιέμαι που δεν τον βλέπω
και μετά να μην τον δω όταν θέλει να με δει εκείνος, έτσι;
Μάλλον.
Σημασία έχεις εσύ, Κρίστι.
Αυτό που θέλεις εσύ, όχι εκείνος.
Ίσως να είχε δίκιο η Μαίρη Ανν,
αλλά κάποιος άλλος είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία,
κι εκείνος ήθελε
να τον βοηθήσω να φτιάξει άλμπουμ για δώρο για τον μπαμπά,
για να του δείξει όσα έχασε.
Δες αυτήν.
Πότε είναι;
Η πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό.
Έκλαιγες τόσο, που η πινακίδα της μαμάς πήγε στράφι.
Ίσως να βρούμε μια που δεν κλαίω.
Δύσκολο θα είναι. Έκλαιγες πολύ.
Ωραία αυτή!
Τις λάτρευες τις ρίζες στο μεγάλο δέντρο στο παλιό σπίτι.
Γέμιζαν νερό, κι εσύ φώναζες "Δείτε, πισίνα για ποντίκια".
Πιστεύεις ότι έχει δει καμία ο μπαμπάς; Τις έστελνε η μαμά;
Δεν ξέρω, μικρέ.
Κρίστι, αυτή πρέπει να είναι όταν κέρδισες την παρέλαση.
Μάλλον έχεις δίκιο.
Ο μπαμπάς σε κρατάει;
Πρέπει.
Δεν το θυμάμαι, αλλά θυμάμαι το πουκάμισο.
Το φορούσε συνέχεια.
Να βάλουμε κι αυτή. Είναι ωραία ανάμνηση.
Ακόμα κι αν δεν τη θυμάσαι.
Ξαφνικά, κατάλαβα γιατί ο μπαμπάς μου εμφανίστηκε τόσο απροειδοποίητα.
Θα έλαβε το ίδιο μέιλ με τη μαμά.
Θυμήθηκε την παρέλαση. Ήταν σημαντική για εκείνον.
Είχα την ευκαιρία να του δείξω ποια είμαι τώρα.
Για πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησαν όλα,
ήμουν χαρούμενη για την επιστροφή της παρέλασης,
γιατί μαζί θα επέστρεφε κι ο μπαμπάς.
Είναι φόρεμα ή μαξιλαροθήκη;
Έκανα έρευνα για τα μωρά. Τα αγόρια φορούσαν φορέματα μέχρι τα πέντε.
Είναι ιστορικά ακριβές.
Ο αδερφός μου δεν το βάζει αυτό.
Γιατί; Επειδή είναι ροζ;
Έμαθα κι ότι το ροζ ήταν αγορίστικο χρώμα μέχρι το 1940.
Δεν με νοιάζει που είναι ροζ!
Δεν έχει τρύπα για το χέρι!
Θα φτιάξω άλλη τρύπα.
Μέχρι αύριο;
Και η μπογιά στέγνωσε και σκούρυνε πολύ.
Ούτε που θα φαίνονται τα μωρά με αυτό το χρώμα.
-Είναι σαν καμουφλάζ. -Καλό είναι.
Μην ανησυχείς, σύντομα θα είσαι πάλι φυσιολογικός.
-Θεέ μου, το σκίζεις! -Ή φτιάχνει άλλη τρύπα.
Πρέπει να βγάλω τον αδερφό μου.
Είναι ιστορικά ακριβές φόρεμα!
Ίσως το άρμα του ΚΜΣ να μην εντυπωσίαζε τον μπαμπά μου.
Αλλά είχαμε μέχρι αύριο το πρωί.
Και δεν ερχόταν για να δει το άρμα.
Ερχόταν για να δει εμάς.
Εμένα.
Σου έχω μια έκπληξη!
Είσαι καλά, μωρό μου;
Δική μου είναι η μάσκαρα;
Ναι, τη δανείστηκα.
Θες να σε βοηθήσω;
Όχι. Ήταν χαζή ιδέα. Ποια είναι η έκπληξη;
Η οργανωτική επιτροπή έστειλε να βάλεις αυτό στο άρμα.
Όχι.
Θα είναι τόσο χαριτωμένο, Κρίστι.
Γελοίο θα είναι.
-Ξέρεις το σχέδιο για σήμερα; -Ναι.
Θα περάσουν να μας πάρουν και θα πάμε στο άρμα.
Μετά θα βρεθώ με τα αγόρια στο πάρκο
κι ο Τσάρλι θα μας πάει για φαγητό.
Με τον μπαμπά.
Και την Τζόσλιν και το μωρό.
Να σας κάνω κράτηση κάπου καλά;
Στο Stoneybrook Inn ή…
Όχι, θα πάμε για καμιά πίτσα. Ό,τι είναι πιο βολικό.
Πώς νιώθεις;
Ενθουσιασμένη!
Ωραία.
Και αγχωμένη. Δεν ξέρω. Εσύ;
Τα αισθήματά μου για τον πατέρα σου
είναι διαφορετικά από τα δικά σου αισθήματα για εκείνον.
Ό,τι σας κάνει εσάς χαρούμενους με κάνει κι εμένα.
Λυπάμαι για το νέο μωρό.
Ήταν δύσκολο στην αρχή,
αλλά το σκέφτηκα και δεν είναι κάτι που με αφορά.
Εσύ και τα αδέρφια σου θα έχετε ένα νέο μωρό να αγαπάτε.
Και πάντα είναι καλό να υπάρχει περισσότερη αγάπη.
Μωρό μου.
Εντάξει. Παρακαλώ, Στόνιμπρουκ.
Ναι!
-Ναι! -Έλα, Κρίστι.
Έλα, μη μ' αφήνεις μόνο.
-Φόρα το. -Όχι!
Περιμένω μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όπως θέλεις.
Περισσότερες πιπίλες για μένα.
Μωρό μου…
Δεν στεγνώνει.
Είναι ακόμα υγρό. Ελπίζω να μη λερώσει το αμάξι μου.
Εμένα με ανησυχούν περισσότερο οι στολές.
-Είναι έτοιμο; -Τι ωραία κολοκύθα!
Παπούτσι είναι.
Τέλεια. Ήρθε όλη η γειτονιά.
Όπως είπα, τι ωραίο παπούτσι.
Να δει τον Γουάτσον μωρό.
-Παπιέ μασέ είναι; -Δες αν έχουμε ανεμιστήρες.
-Μήπως το στεγνώσουμε. -Υγρό φαίνεται.
-Ναι. -Δοκιμάσαμε ήδη!
Τι είναι αυτά;
Συγγνώμη, Μαλ, αλλά προσπάθησα με το δικό σου και σκίστηκε στη ραφή.
Κι εδώ το ίδιο.
Νομίζω ότι η Λούσι θα νιώθει πιο άνετα σε κάτι πιο προσεγμένο.
Είναι η στολή που σας έλεγα. Την έφτιαξε η Μίμι.
Φαίνεται καινούρια.
Ναι, και είναι αξιολάτρευτη,
αλλά δούλεψα πολύ σκληρά για αυτές.
Το ξέρουμε και το εκτιμούμε πολύ.
Απλώς πιστεύουμε ότι αυτές είναι λίγο καλύτερες.
-Δεν ταιριάζουν καν! -Όχι.
Τουλάχιστον έχουν τρύπες.
Ο Σκουίρτ θα είναι τέλειος.
Ορίστε.
Θα σας δείξω.
Θεέ μου!
Δεν είναι καλό αυτό.
-Θεέ μου. -Εντάξει.
-Όχι! -Όχι!
Το παπιέ μασέ. Δεν το αντέχει.
Η δομική του ακεραιότητα φταίει!
Αν κάναμε τα αγρογλυφικά, το κάθισμα θα ήταν στο πάτωμα!
Το παπούτσι ήταν καλή ιδέα, αλλά δεν εκτελέστηκε σωστά.
Και τι έπρεπε να κάνω;
Η μπογιά ξεπλένεται εύκολα. Έτσι;
Υποτίθεται. Νομίζω.
Είχαμε μπροστά μας μια καταστροφή,
όχι μόνο για το Κλαμπ, για όλη την ανθρωπότητα.
Δηλαδή, ο μπαμπάς θα δει αυτό.
Μην ανησυχείς. Δεν θα το δει.
Τι;
Μου έστειλε μέιλ. Δεν θα έρθουν.
Γιατί;
Είπε ότι βιάζονται να φτάσουν στους γονείς της
και θα έρθουν άλλη φορά. Ίσως στον γυρισμό.
Πολύ της τελευταίας στιγμής.
Κάρεν!
Αφού είναι!
Τουλάχιστον, επικοινώνησε.
Καλό δεν είναι αυτό; Και θα υπάρξει κι επόμενη φορά.
Ίσως να του στείλω το άλμπουμ.
Φυσικά, γλυκέ μου. Φυσικά.
Συγγνώμη, αλλά πλάκα κάνει ο τύπος;
-Μπαμπά, μην ταράζεσαι. -Ταράχτηκα ήδη.
Ταράχτηκα τόσο, που καλύτερα που δεν ήρθε,
γιατί θα του έσπαγα το κεφάλι.
Όχι μπροστά τους.
Λες να μην ξέρουν πόσο εγωιστής είναι;
Νομίζεις ότι τα προστατεύεις επειδή δεν λες τα πράγματα όπως είναι;
Ειλικρινά, τι να πεις για κάποιον που παράτησε την οικογένειά του;
Που εξαφανίζεται για χρόνια, και μετά ξαφνικά
"Θεέ μου! Έρχεται. Ναι!"
Σαν να μην έγινε τίποτα; Και μετά στήνει τα ίδια του τα παιδιά;
Δίκιο έχει.
Είμαστε κολλητές όλη μας τη ζωή,
και έχει ξαναγίνει αυτό.
Γενέθλια, ρεσιτάλ.
Τότε στη δευτέρα δημοτικού
που παράτησες την προπόνηση, για να περάσετε χρόνο μαζί,
και τι; Το ακύρωσε;
Κάθε φορά που έρχεται, θέλουμε να είναι αλλιώς.
Η μαμά μου πέθανε όταν ήμουν 18 μηνών.
Στην ηλικία που είναι πολλά μωρά εδώ.
Και είμαι σίγουρη ότι θα έκανε τα πάντα,
για να έχει άλλα πέντε λεπτά μαζί μου.
Το να βλέπω τον μπαμπά σου
να αγνοεί τις ευκαιρίες να είναι μαζί σας ξανά και ξανά είναι…
Δεν βλέπω τον μπαμπά μου όσο θα ήθελα,
αλλά δεν θα έχανε ποτέ την ευκαιρία να είναι μαζί μου.
Όχι επειδή είναι άγιος, επειδή είναι γονείς,
κι έτσι πρέπει να είναι οι γονείς.
Γλυκιά μου…
Περάσαμε τόσα τους τελευταίους μήνες
θέλοντας να ολοκληρώσουμε την οικογένειά μας,
αλλά ίσως αυτό που χρειαζόμασταν να ήταν πάντα μπροστά μας.
Τι εννοείς;
Τα παιδιά.
Θέλω τα παιδιά σου να είναι και δικά μου. Με τον νόμο.
Μιλάς για υιοθεσία;
-Είναι πολύ περίπλοκο. -Θα το λύσουμε αργότερα.
Θέλω αυτή η οικογένεια
να είναι μία οικογένεια. Η δική μας.
Θέλω να είμαστε
εμείς.
Τι λες;
Δεν νομίζω ότι πρέπει να ρωτήσεις εμένα.
Γουάτσον Μπρούερ,
από τότε που μπήκε στη ζωή μας με τα ντάμπλινγκ του
και τον τρελό ενθουσιασμό του, ήταν λίγο υπερβολικός.
Προσπαθούσε πολύ σκληρά κι ανακάτωνε κάποια πράγματα.
Τι λέω;
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Τελικά πέρασα όντως το απόγευμα με τον μπαμπά μου.
Τον αληθινό μου μπαμπά. Αν και μας περίμεναν πολλά χαρτιά πρώτα.
Και πάλι όμως.
Εκείνη τη μέρα, βρήκαν όλοι αυτό που ήθελαν.
Η Μάλορι είχε μια τέλεια ιδέα.
Η ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΣΕ ΣΕ ΠΑΠΟΥΤΣΙ
Εντάξει, αυτό θα το πάω στην παρέλαση.
Η Κλόντια συμμετείχε στην κατηγορία ατομικής στολής με τη Λούσι Νιούτον,
και η υπέροχη στολή της Μίμι κέρδισε επιτέλους το πρώτο βραβείο.
Φύγαμε.
Για δες!
ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝΙΜΠΡΟΥΚ
Η οικογένεια είναι αυτοί που θυμούνται το παρελθόν σου,
αλλά είναι κι εκείνοι που σε οδηγούν προς το μέλλον σου.
Είστε τέλειοι.
Σας αγαπώ! Τα λέμε μετά την παρέλαση!
Κι όπου κι αν πηγαίνουμε,
μόνο προχωρώντας μπροστά θα φτάσουμε εκεί.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΝ. Μ ΜΑΡΤΙΝ
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης