NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Lato to dziwny okres.
W trakcie ma się wrażenie, że trwa wiecznie,
a gdy się kończy, to jakby w ogóle go nie było.
Ale to lato było inne,
bo tego lata zaszło wiele zmian.
Mama wzięła ślub.
Kiedy wróciłam z obozu do Stoneybrook,
miałam już nowy dom i rodzinę.
Większość rzeczy zabraliśmy,
ale nie wszystkie.
Ciężko mi bez niego zasnąć.
Wiem.
Myślisz, że wiedział, co go czeka u weterynarza?
Był naprawdę chory.
I strasznie cierpiał.
Wiedział, że weterynarz pomoże
i że bardzo go kochaliśmy.
David Michael był w takim stanie, odkąd nasz pies, Louie…
no wiecie.
Całe jego życie i dużą część mojego
Louie zawsze czekał za nami pod drzwiami.
Teraz już go nie ma.
Chodźmy na śniadanie.
Dom też nie był już domem, choć mama i Watson się starali.
Dzień dobry, śpiochy.
Witajcie w śniadaniowym bufecie rodziny Thomas-Brewer!
Czemu robią to co weekend?
Żebyśmy poczuli się jak rodzina.
Było naprawdę miło,
ale dla mnie rodzina jest wtedy,
kiedy można jeść płatki ręką prosto z pudełka.
Tu nie było tej atmosfery,
bez względu na sałatkę owocową mamy.
Musisz spróbować naleśników Watsona.
- To jego specjalność. - O tak!
Prosto z patelni. Są jagodowe, bananowe.
I malinowe z czekoladą.
Spójrz tylko.
„D” jak David.
„M” jak Michael.
I „T” jak Thomas.
- Urocze, co? - Prawda?
Mogę zamienić „T” z „M”.
W monogramie „T” powinno być pośrodku.
Jest super, dzięki.
- Jesteś niesamowity. - Kocham cię.
David Michael nie cierpi naleśników, ale nie chce urazić Watsona.
Dawniej, jeśli czegoś nie chciał,
dawał to Louiemu.
Teraz ja jestem Louiem.
Liz.
Kantalupa to twoje dzieło?
Zgadza się, złotko.
Tak na przyszłość,
wolę ją w formie łódeczek, a nie kostek.
Oczywiście niektórzy poczuli się nad wyraz komfortowo.
Na przykład moi bracia, Charlie i Sam.
Nazywają się „Brewer”…
Tak, powiedziałam to w cudzysłowie.
…do dwóch miesięcy, a zachowują się,
jakby od urodzenia wszędzie mieli monogramy.
Naprawdę cieszę się, że tu jestem, ale w tym rzecz.
Szczęście oznacza, że cząstce ciebie czegoś brakuje.
Tęsknię za obozem, przyjaciółkami i…
Stacey!
Hej! Liczyłam, że cię tu spotkam.
No raczej. Co ty tu robisz?
- Byłaś w okolicy? - Sam do mnie napisał.
Sam?
Zapytał, czy nie chcę do was wpaść.
Spotykasz się z moim bratem? Jest w drugiej klasie.
Przyjaźnimy się. Piszemy ze sobą.
Więc tak naprawdę nie przyszłaś do mnie?
Przyszłam do was obojga.
Cześć, Stacey.
Pójdę się przywitać.
- Zaraz wrócę. - Idź.
Sam!
Jak widać, Stacey tuli teraz chłopaków.
Szukasz kogoś?
Amanda Delaney. Mieszkam na końcu ulicy.
Nie wiedziałam. Jestem Kristy.
Wiem, kim jesteś.
- Jesteś dla pana Brewera nową… nieważne. - Pasierbicą.
To od mojej mamy. Nie wiem po co.
Na Bradford Court kazałabym jej wsadzić sobie tę kopertę.
Ale tutaj była na swoim terenie,
a ja nie.
Przekażę. Dzięki.
Wiesz, że to ręcznik kąpielowy?
Wychowałaś się w stodole? A może w New Jersey?
Nie wiedziałam, że są rodzaje ręczników,
ani o co chodzi z New Jersey.
Ale lato dobiegało końca.
Wreszcie wróciłam na swoje miejsce.
Zaczynamy spotkanie Klubu Opiekunek.
Co to ma być, Claud?
Fuji X-T10. Niby cyfrówka, a wygląda jak analogowy.
Chcę udokumentować ten rok.
Mów dalej, bądź naturalna.
Kupiłaś go na Etsy?
W B&H. Ja ją tam zabrałam.
To taki znany sklep przy Dziewiątej Alei.
Dali mi dobrą ofertę.
- Świetnie. - Dawn, ale jesteś opalona.
Trzy tygodnie w Karolinie Południowej. Słońce jak w reklamach.
Czuję się jak nowo narodzona.
To było cudowne lato. Mogę zobaczyć?
Ale lato się skończyło,
a Klub Opiekunek wraca oficjalnie do pracy.
Przez ostatni rok rozwinęłyśmy się
pod kątem fizycznym, osobowościowym, a przede wszystkim ilościowym.
To dobry moment, by przedstawić naszą nową członkinię…
Hej, wybaczcie.
Jessi.
Zajęcia się przedłużyły. Pani Noelle każe zostawać do końca.
Nienawidzę spóźnialstwa,
ale sama też się rozwinęłam.
Chyba.
W porządku. Tym razem.
Klub Opiekunek.
Doktor Johanssen!
Też cieszymy się z powrotu.
Czwartek wieczorem?
Stacey.
Opiekunką będzie Stacey. Do widzenia.
Sprawnie jak w zegarku.
Gładko jak jedwab. Albo naoliwiona maszyna.
Jesteście super.
Co założycie pierwszego dnia szkoły?
Mam marynarkę w stylu vintage, którą pofarbowałam wybielaczem,
do tego szorty ze skaju z wysoki stanem i martensy.
Wybaczcie, muszę je trochę rozbić przed wieczorem.
Dopiero co przyszłaś z baletu.
Z lekcji. Wieczorem mam próbę przed pokazem.
To jak, pani od cudownego lata?
To będzie cudowna jesień?
- Co? - Wiesz, ty i Logan.
Na obozie było już dość poważnie.
- Wiecie… - Całowali się.
Cicho!
Trzykrotnie.
Czyli trzy razy.
Jesteście już oficjalnie parą?
Nie wiem. Nie rozmawialiśmy od końca obozu.
Mary Anne!
Minęły zaledwie trzy tygodnie. Są wakacje.
Miał jechać do dziadków do Kentucky.
No tak, pewnie nie mają zasięgu.
Mają.
W Kentucky na pewno jest zasięg.
Jest jeden sposób, by sprawdzić tę relację.
Śledzić go w sieci.
Nie.
Porównać wykresy astrologiczne,
by sprawdzić, czy miłość jest wam pisana.
Ustalimy układ planet w dniach waszych narodzin…
Albo po prostu napisz mu, że tęsknisz.
Nie.
- Ty byś tak zrobiła. - Mówiłam, że to Sam do mnie napisał!
Jasne.
Anastasio Elizabeth McGill. Nic mi o tym nie powiedziałaś?
To nic wielkiego.
Jesteś spod znaku Barana?
Zaprosił mnie na basen do Watsonów. Siedziałam głównie z Kristy.
Sam stara się mieć życie towarzyskie w nowym sąsiedztwie.
W przeciwieństwie do innych, Kristin Amando Thomas.
To Claudia użyła twojego pełnego nazwiska, nie ja.
A poza tym mam życie towarzyskie w sąsiedztwie.
- Tak? - A z kim?
Za parę dni idę w odwiedziny do Amandy Delaney.
Z mamą. Na herbatę.
- Czad. - Elegancja.
W stylu Paddingtona.
Wcale nie było w stylu Paddingtona.
Po pierwsze, Paddington lubi jeść.
A po drugie, jest przyjacielski.
Przepiękny dom.
Wykończenia są naprawdę śliczne.
Na górze jest podobnie?
Tak.
Powiesz mi, jak poznałaś Watsona?
Oj, to było urocze.
On szukał nowej powierzchni biurowej,
a ja zajmowałam się sprzedażą przerobionego magazynu w Stamford.
Pracowałaś dla niego.
Z nim.
Jako jego agentka nieruchomości.
Zawsze pracowałam.
Muszę utrzymać czwórkę dzieci.
One też pracują.
Kristy ma nawet firmę. Opiekują się dziećmi.
- Masz firmę? - To raczej klub.
Klub Opiekunek.
To wspaniale.
Trafił się wam los na loterii, prawda?
Ale baba ma tupet.
Kpi z mojej pracy? Los na loterii?
Za kogo ona się uważa?
Mówiłam, że to snobka.
Miałaś rację. Ale spokojnie, więcej tam nie pójdziemy.
Nie wszyscy sąsiedzi są jak Claudia i Mary Anne.
Na Boga!
Agentka nieruchomości, tak.
Właśnie tym się zajmuję. Boże drogi!
Wybierz kartę.
To powie nam, co on myśli o tobie i waszej relacji.
- Hej! - My wychodzimy.
Przyniesiemy wam deser. Mają wyśmienite ciasto marchewkowe.
A co to takiego?
Magik.
Symbolizuje niestabilność życia, ale również nowe możliwości.
No dobrze, tylko zróbcie prace domowe, zanim wezwiecie diabła.
- Ale ty jesteś surowy. - Chodź.
No dobra.
Pora na mapy gwiazd.
Słońce w Pannie.
Księżyc w Pannie.
Ascendent w Pannie.
Trzy razy Panna.
To rzadkość.
A co to oznacza?
Jesteś zorganizowana i szczegółowa.
Sprawdźmy jego i porównajmy je.
- Dobra. - Kiedy się urodził?
10 stycznia.
Koziorożec. Świetna partia dla ciebie.
Miejsce urodzenia?
- Kentucky? - Jakie miasto?
Dokładny czas urodzenia?
- Daj telefon. - Nie dzwoń do niego!
Chcę tylko jego numer.
Luz, mam ukryty numer.
- Dzwoni. - Chyba zwymiotuję.
Halo?
Pan Bruno?
Mówi Esperanza…
Kensington.
Z Biura Spisu Ludności.
Dzwonię w sprawie braku danych w formularzu.
Chyba nic nie uzupełniałem.
To dobrze, że zadzwoniłam.
Spis ludności to jeden z ważniejszych obowiązków obywatelskich.
- Muszę potwierdzić datę urodzenia. - 10 stycznia 2007 roku.
- Miejsce urodzenia? - Louisville w Kentucky.
Chociaż mieszkaliśmy w Bloomfield, więc nie mam pewności.
Czas urodzenia?
Logan, znowu przekazujesz dane osobowe?
Nie, mamo.
Mary Anne i Dawn szukały odpowiedzi w świecie duchów,
a mnie brakowało tego jednego ducha.
Nie mogłam znaleźć misek.
Mogę zjeść płatki?
Czy możesz zjeść płatki?
Oczywiście.
Jesteś u siebie, Kristy.
Jasne, że możesz. Pomogę ci.
A miski są tutaj.
- Dobra. - Sięgniesz mleko?
- Pewnie. - Super.
Dziękuję.
Rozmiękłe są lepsze.
Chodźmy do mojego kącika podjadania.
Zawsze możesz ze mną pogadać.
Kiedy zechcesz.
Możesz też nie mówić.
Nie musimy rozmawiać.
Możemy spędzać czas w towarzyskiej ciszy.
W środku nocy.
- Odłożę to. - Dobra.
- W bezpieczne miejsce. - Okej.
Watson?
Dziękuję.
Miałam wrażenie, że po naszym wyjściu zacznie ścierać kurze.
Powiedziała, że mama trafiła los na loterii.
- Dacie wiarę? - Niemiło.
Może chodziło o to, że Watson to fajny człowiek.
Albo jest nieśmiała.
Można wziąć za snoba kogoś,
kto właściwie jest antyspołeczny.
Nie porównuj pani Delaney do siebie.
Właśnie, to „pani Delaney”.
Bez imienia. Mocno to podkreślała.
W końcu jest dorosła. To chyba kwestia szacunku.
A jak tam wasza astrologia?
Zgodność niejednoznaczna.
Bez czasu urodzenia jest nienaukowa niczym horoskop w gazecie.
Doprawdy, Esperanzo?
- Czas na plan B. - Seans spirytystyczny?
Faceci to istoty wizualne, a ja mam nowy aparat.
Rany, sesja zdjęciowa?
Zrobimy zdjęcie Mary Anne i podrzucimy mu do szafki?
Instagram, światowa szafka.
- Nie cierpisz portali. - Cel uświęca środki.
- Założymy ci konto. - Będziecie pisać.
I żyć długo i szczęśliwie.
Możesz też do niego zadzwonić jak normalny człowiek.
Nie mogę.
Podobała mu się na obozie niecały miesiąc temu.
Byli prawie nierozłączni.
A teraz on nie wie, czy ona w ogóle żyje,
bo wsiadła do autobusu?
I spuentowane.
Klub Opiekunek. Tu przewodnicząca Kristy Thomas.
Tu pani Delaney. Potrzebuję opiekunki na niedzielę.
Na niedzielę? Chwileczkę.
To pani Delaney we własnej osobie, rodem ze Stoneybrook Abbey.
Szuka opiekunki dla Amandy.
Mówiłaś, że jest w moim wieku. Po co jej opiekunka?
- Bogaci różnią się od nas. - Mówi dziedziczka sklepu.
Sklepu, który sprzedano 20 lat temu.
Staram się nie wywyższać.
Kristy…
tylko ty masz wolne po południu.
Nie. Dlaczego? Powiedzcie coś o czyszczeniu rynien i publicznej szkole.
- Byle uznała to za niestosowne. - Też chodzimy do publicznej.
To tylko snobka. Ty jesteś profesjonalistką.
Dasz sobie radę.
Opiekunką będę ja. Dziękuję.
Dobra robota.
Wcale nie potrzebuję opiekunki.
Twoja mama myśli inaczej.
To dlatego, że przyłapała mnie, kiedy próbowałam wymknąć się…
do chłopaka.
Nie jesteś za młoda na chłopaka?
Idę oglądać telewizję. Przynieś wodę.
Tak, byłam profesjonalistką.
Była u siebie, ja nie.
Ale pomyślałam, że zabiorę ją na własne podwórko,
jakie by nie było.
Myślałam, że możemy wpaść do mnie
i mojego uroczego brata, ale pewnie nie masz ochoty.
W końcu masz chłopaka.
- W tę stronę. - Patrz tutaj.
- Tak. - Super.
Daj rękę wyżej. Tak jest!
Zabawa. Beztroska.
Jesteś młoda, zakochana i w Paryżu.
- Nie jestem w Paryżu. - Niestety my też nie.
Chyba to mam.
Ponura mina jest trochę w klimacie brytyjskich modelek z lat 90.
Damy na to jakiś filtr. Gotowa?
I szyli długo i szczęśliwie! Gotowe.
To taki żart. Żyli długo i szczęśliwie.
W końcu lubisz szyć.
Lubię robić na drutach.
To coś podobnego.
I proszę, „loganbrunoCT” już cię obserwuje.
- Serio? Dobra, wysyłam. - Publikuję.
Boże, polubił je! Pisze wiadomość. To działa.
Zobaczmy.
Czy Logan Bruno hoduje świnki miniaturki?
A może sam jest świnką?
Skasuj to.
- Już! - Dobra.
Choć przyjaciółkę podrywała świnka miniaturka
dość aktywna w social mediach,
to mój podstępny plan najwyraźniej zadziałał.
To on?
Na tyle, na ile to zaplanowałam.
Mówiłam o uroczym bracie. Nie sprecyzowałam.
Cześć, to Amanda. Mieszka na końcu ulicy.
Chcesz obejrzeć film? Mogę włączyć od nowa.
To legowisko dla psa?
- Mojego psa, Louiego. - Gdzie on jest?
Miał raka serca.
Po co ci jego legowisko?
Wciąż ma jego zapach. To jakby nadal tutaj był.
Jesteś jak moja mama.
Ma fioła na punkcie zwierzaków. To jej jedyni przyjaciele.
Rozumiem.
Pewnie dlatego zatrudnia ludzi, żeby spędzali ze mną czas.
Myśli, że jestem jak ona.
Nie chciałam podsłuchiwać. No dobra, chciałam.
Dotarło do mnie, że nie widziałam Amandy z innym dziećmi.
Żadnych braci, sióstr, przyjaciół.
Lubisz zwierzęta?
Czasem bardziej niż ludzi.
Może i Amanda była snobką,
ale była też bardzo samotna.
Kristy, podobno wczoraj zaprosiłaś Amandę Delaney.
Dla Amandy liczy się status. Nie umie rozmawiać z ludźmi.
No tak. Grałem dziś z jej mamą w tenisa.
O proszę.
Amanda bardzo dobrze się bawiła.
Naprawdę?
Owszem. Dlatego jej mama zaprosiła nas do siebie na imprezę charytatywną.
Serio? Ta kobieta mnie trolluje.
Co? Co to niby znaczy?
Najpierw herbata, teraz impreza?
Niedługo powie mi, że zostałam królową balu
i wyleje mi na głowę świńską krew.
- Ale dlaczego? - Nie zrobi tego.
To scena z filmu.
Próbuje być miła. Już przyjąłem zaproszenie.
Nie pytając mnie?
Nie sądziłem, że to będzie problem.
Będzie miło. Poznasz więcej sąsiadów.
Nie mam potrzeby ich poznawać.
Zwyciężczyni loterii zostaje w domu.
Jasne?
Liz? Proszę cię.
Przepraszam. Zaraz wracam.
Liz?
Czytałam kiedyś, że zwycięzcy loterii po roku nie mają już pieniędzy.
Jakby nigdy nie wygrali.
- A Liz nie idzie? - Przyjdzie później.
Bo kiedy zdobędzie się to, czego się pragnie,
czasem okazuje się, że nie jest nam to pisane.
Patrzcie.
To jest ta impreza charytatywna?
To miała być niespodzianka.
Mogę iść zobaczyć jaszczurki?
Jasne, że możesz. Idź!
- Przyszliście. - Pewnie. Hej.
- Dobrze was widzieć. - Wzajemnie.
Amanda powiedziała mi o Louiem.
Przykro mi.
Wiem, że nic go nie zastąpi,
ale co parę miesięcy robimy imprezy adopcyjne.
Może znajdziesz nowego przyjaciela.
Pomyślałam o tym.
Jest z pseudohodowli.
Porzucono ją z braćmi.
Jest słodka,
a jej futro przypomina twoje włosy.
Chyba cię wybrała.
Jak dasz jej na imię?
Przyszłaś.
Jak ma pani na imię?
Shannon.
No to niech będzie Shannon.
No dobrze. Cześć, Shannon.
Tego dnia wszyscy się czegoś nauczyliśmy.
Snoby też kochają psy.
Żartuję! Państwo Delaney byli powierzchowni
i mieli problemy w kontaktach z ludźmi,
ale nie wszystko widać od razu.
O tym wiemy wszyscy. Ale nauczyłam się czegoś jeszcze.
Weź ją.
Żeby poczuć się gdzieś jak u siebie, trzeba się tak zachowywać.
Hej, Kristy.
Cześć!
Fajnie, że wpadłaś.
- A raczej wpadłyście. - Cześć!
Ładny strój.
A ty zajmujesz się pszczołami?
Tata jest rudy. Uważa, że mam alergię na słońce.
Ale śmieszne!
- Bardzo. - Pogadam z nim.
- Trochę tak. - Też pomogę. Jako ruda.
Czasem dom jest tam, gdzie go zostawiliśmy,
a czasem…
- Mary Anne? - No! Znaczy tak!
To znaczy…
Cześć.
- Hej. - Co ty tu robisz?
Zadzwoniłam do niego.
…trzeba go zaprosić.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI ANN M. MARTIN
Napisy: Krzysztof Łuczak