Buhay ang Kamatayan, sa dilim ay nabubuhay
Nalalanta't namimilipit Sa liwanag ng Araw
Pero dala ng Fallen One Ang walang hanggang gabi
Nakita ng pagibig ang liwanag Sa matang madilim
Nasusunog ang lahat Pag may bituwing namamatay
Mahiwaga ang paraan ng tadhana.
Napasaninuno ko ang Novablade,
upang mawala nang matagal hanggang kailanganin natin.
Di ako kailanman nag-alinlangan.
Nagpakawala na ako ng mga palaso
bago pa mabuo ang isip ko.
Pero parang may hindi tama dito.
Dapat na gawin.
Papatayin ko siya.
Baka gusto niyang mahanap mo 'yan?
Itinago niya 'yon sa bugtong para isipin mong ideya mo 'to.
Paano kung bitag 'to?
Maaari, pero haharapin ko siya.
Hindi ngayon.
Patawad. Di ko maipapangako 'yan.
Napakalayo ng Lux Aurea.
Hindi tayo aabot.
Ano'ng nangyayari?
Hala!
Hindi. Di pwede!
Hindi! Callum, wag!
Pagkatapos, papatayin niya ako.
Wala ka nang sisidlan na makokontrol.
Makukulong ka ulit habang-buhay.
'Yan ang tadhana na pinili ko.
Sinulat ko para sa akin!
Ezran?
Tingnan mo!
Anak natin 'yan!
Di siya pwedeng hayaang gawin 'to.
Bilis, Zym! Bilis!
Nawawalan ka na ng oras, dark mage.
Bilisan mo, o tatatakan ng hari at ng Dragon Prince ang kapalaran ko
at susunugin ang mundo.
Callum, hindi mo pwedeng gawin 'to!
Kailangan. Kung hindi, mamamatay ang lahat!
Huli na, Callum.
Kung sasabihin mo ang spell ngayon, magiging akin ka.
Walang daan sa tagumpay.
Tapos na.
Tama ka, wala na.
Wala rin para sa 'yo!
Isasakripisyo namin ang kahit ano para pigilan ka at iligtas ang mundo.
Ang puso ko para sa Xadia!
Avizandum, noong mamatay ka, ibinigay mo ang lahat para protektahan ang anak natin.
Alam kong nasa loob mo pa rin ang pag-ibig.
Ang mararangal na hangal ay mga hangal pa rin.
Pitong taon man o 700 taon,
darating ang oras ko!
Claudia.
Umalis ka na!
Matutulungan kita! Kaya ko…
Hindi ako…
manonood ng isa pang anak na mamamatay.
Tatakas si Claudia. Tulungan mo sila!
Nahila kita.
Alam ko.
Ano? Itutuloy mo ba 'to?
Patayin ako? Kapatid mo?
Di ko alam.
Sinukuan mo na ako.
Mapapatay ko kayo!
Pero… mabait pa rin ako.
Ako pa rin 'to.
Pagkamatay ng bituin…
masusunog ang lahat.
Lahat kayo!
Sa ilalim ng pakpak ko!
At ano ang makukuha ng sakripisyo n'yo?
Sandaling panahon ng kapayapaan, bago ako bumalik sa mundong wala na kayo?
Isang mundong walang mga Archdragon?
Walang kabuluhan ang pagkamatay n'yo.
Ako ay…
Kumapit kayo sa isa't isa.
Paalam, Azymondias.
Lagi kitang mamahalin…
Sinagad tayo ni Aaravos.
Isasakripisyo natin lahat.
Lahat.
Ikaw at ako, Callum, Rayla… Halos isuko na natin ang lahat.
Pero dahil sa mga Archdragon, di natin kinailangan.
Binigyan nila tayo ng pagkakataong patuloy na mabuhay.
Patuloy na magpakabuti.
Nasa atin na, Zym.
Gumawa tayo ng mas magandang mundo.
Uy.
Hi.
Iniisip ko ang laruan kong banther noong bata ka pa lang.
Mahal ko 'yon higit sa anuman sa mundo,
pero sinira mo.
At binabalik mo 'yan ngayon?
Galit na galit ako.
Sabi ko, ayaw ko sa 'yo, at kamumuhian kita habang-buhay.
Sabi ni Ina, ayos lang magalit,
pero wag kong panatilihin
dahil kailangan natin ang isa't isa, magkapatid tayo.
Kailangan pa rin kita, Ezran. Alam kong mahirap, pero…
Ako din.
-Magkapatid. -Magkapatid.
Magkapatid.
Siya ba ang…
Nagsalita? Oo. Ito ang boses ko.
Ano?
-Ano? -Ano?
Wala na si Aaravos,
pero di habambuhay.
Babalik siya pagkahanay ng mga bituin niya.
Dapat handa tayo, pero tuloy ang buhay natin.
Haring Ezran, oras na para magtayong muli.
Hindi.
Ano?
Oras na para magtayo ng bago.
Potato, sabi ko po-tah-to.
Para alam mo, potato 'yon.
Hindi, at 'yon ang punto.
Wag mo siyang simulan sa tomatoes.
To-mah-toes. Napag-usapan na natin 'to!
-Tingnan mo. Nandito si Gus. -Gus?
Nakita ng mundo ang katapusan, pero nakaligtas tayo.
Pagkatapos, nahanap natin ang bagong simula.
Magpapasinaya tayo ng bagong lungsod.
"Nakatayo tayo sa hangganang naghahati sa atin.
Pero sa halip na hangganan, ang lungsod na ito ay magiging tulay,
lugar kung saan ang mga tao at elf ay magsama-sama sa unang pagkakataon,
hawak-kamay."
Teka. Kung ang lugar na ito ay itatayo ng mga elf at tao,
may tanong ako.
Sino'ng maumuno?
Mismo.
"Kayo."
Hindi maganda 'to.
"Lahat kayo ang mamamahala.
Bawat isa ay magkakaroon ng boses
sa desisyon na huhubog sa kinabukasan."
Pinag-isipan namin ang ipapangalan dito.
Nakaisip ng akmang pangalan si Terrestrius.
Hello.
Ako si Terry. Gaya ng sinabi niya.
Maligayang pagdating sa EvrKynd.
Isang lugar kung saan tanggap ang lahat.
Kung saan magiging mabuti sa isa't isa.
Walang utopia.
Pero sa pagsisikap at disiplina, tiyaga at pasensiya,
may mas magandang lugar.
Welcome sa EvrKynd!
Miss ko rin siya.
Iniisip ko…
kung nasaan siya.
Pitong taon.
Uy.
Sabi ko kay Ezran darating ka. Parang galit, pero makikinig daw siya.
Nandito ako sa awa mo.
Haharapin ko ang kabayaran sa ginawa ko.
Tatanggapin ko ang hustisya.
Bilang assassin, kinumbinsi ko ang sarili kong tagapamayapa ako.
Isang baluktot na tagapamayapa, siguro.
Naniwala ako na mas mabuti ang karahasan ko,
kinakailangan pa nga,
para iwasan ang higit na patayan.
Pero kita mo, no'ng sandaling bumalik ako sa Katolis at nakita ko ang mga mata mo,
alam kong nagsinungaling ako sa sarili ko.
Ang karahasan ko ay nagtanim ng binhi ng kadiliman,
mga binhi ng galit at poot,
na mas lalaki pa sa higit na karahasang akala ko ay mapipigilan ko.
Nakikita ko na ngayon na dala mo ang sakit sa loob mo.
Gayunpaman, may biyaya at lakas mong
nagawa ang mamuno nang may kabutihan.
Sinanay akong tanggapin na patay na ako,
para magawa ko ang maitim kong balak na walang takot.
Pero…
Hindi ako patay!
Buhay ako!
May pamilya akong minamahal.
Maraming mawawala sa akin, ang mismong mga bagay na kinuha ko sa 'yo.
Patatawarin kita.
Di ko alam kung paano, pero subukan ko.
Salamat, Ezran. At… patawad.
Huwag. Mahal na mahal kita, Rayla.
Mahal din kita.
Kailangan kong malaman. May sinabi ba ang ama ko?
Hindi ako sigurado.
Pagpasok ko, handa na ang pana ko.
Pero nang pakawalan ko ang palaso,
napakakakaiba no'n.
Nakaupo sa gilid ng mesa ang Hari, nakatanaw sa bintana.
Humarap siya sa akin at…
Ano?
Lumingon siya, at pumutak siya.
Alam mo na…
Hindi ko maintindihan.
Paumanhin, Haring Ezran, pero ilang linggo matapos ang gabing iyon,
may mga kakaibang usap-usapan.
Usap-usapan?
Akala ko ay imposible 'yon, pero binago nito ang lahat.
May hahanapin tayong ibon.
Sino 'yan, ano'ng…
Callum!
Nagtitiwala ka?
Oo.
Sige, malapit na tayo.
Parang nasa tulay tayo.
Kung patatalunin mo ako sa tubig, di maganda 'to.
Sa lahat ng nangyari, may gusto akong gawin para sa 'yo, katuwaan lang.
Kaya ginawa namin 'to!
Nakakatawa ka.
Salamat. Salamat siguro.
Maganda ang ibig mong sabihin, di ba? Pwedeng papuri ang "nakakatawa".
Alam mo ang gusto ko sa 'yo?
Lahat.
HULING HILING NI LEOLA
SANA KAHIT SA DILIM
LUNGKOT
TAKOT
PAG-IISA
DAPAT NA MALAMAN NG BAWAT BATA…
MINAMAHAL KA
Nagsalin ng Subtitle: Sol Santos