NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Getirebildin mi?
Evet.
Al.
Getirebildiğine inanamıyorum.
Bütün Divide albümü var. "Supermarket Flowers" hariç.
O bir şarkı değil mi?
-Personel bazı şeyleri sildi. -Ölümle alakalı olduğu için mi?
-Onlara karşı çıkmamı ister misin? -Yok, sorun değil. Kötüydü zaten.
Peki.
Bu arada, sağ ol.
Ne demek.
Danışman ile konuştun mu?
-Şeyden sonra... -Sinir krizimden sonra mı?
Aradığım kelime bu değildi.
Daha politik bir kelime arıyordun.
Konuştun mu?
Her gün sorgu yapılmasa da hazırlık soruşturması bitmedi.
Cep telefonumu getiremez misin?
Bunun saati bile yok.
Bugün Salı, değil mi?
Evet.
Ne zaman başlayacak?
Saat üçte.
Şu an saat kaç?
10.30.
Hazır mısın?
Görüşürüz.
Böyle dikilmiş neyin hayalini kuruyorsun?
Hayatın anlamını. Sen bulabildin mi?
Ne? Hayır.
Park yeri bulmak için ne kadar dolandım biliyor musun? Kilometrelerce.
800 metre ötede oturuyorsun.
Farkındayım. Yürüyerek rahat rahat gelirdim.
Şu Nobel Ödüllü yazar var ya. O, çok ünlü ve burada olması mükemmel.
-Hoş geldiniz. -Teşekkürler.
Ama okula gelmemiz gerekiyor.
Hafta sonunu iple çekmesem buna katlanamazdım.
Çok hoş olacak.
-Labbe’nin ailesiyle tanıştın mı? -Galiba.
-Babası hep takunya giyiyor, değil mi? -Aynen.
O kadar iyiler ki. Mags’e bayılacaksın.
Geçen gün beni arayıp yazın ne yapacağımı sordu.
Tüm sülale toplanacakmış, ben de gelmeliymişim.
Elbise bakmaya başladım bile. Bana seçmemde yardım etmelisin.
-Alo? Dinliyor musun beni? -Claes da mı burada?
Evet, neden?
Sebatian’ın eğitimiyle pek ilgilenmiyor gibiydi.
Haberin yok mu? Parayı o vermiş.
Bir saat konuşması için elli bin dolar.
Hadi be.
Burada ekonomiden nefret eden var mı?
Kim gerçekten önemli bir şey yapacağı bir meslek ister?
Doğru tercih. İktisatçılara güven olmaz.
İktisatçılar çok basit bir nedenden ötürü tehlikelidir. Küresel ekonominin…
Pek çok insanın inanışı, ekonominin
yer çekimi gibi kuvvetlerle işleyen bir bilim olduğu yönünde.
-Tehlikeli bir iktisatçı söyleyin. -Karl Marx.
Milton Friedman.
Ben de bunu diyorum.
Vergilerin amacı zenginleri fakirleştirmek değil,
yoksulların ve orta sınıfın gelirini artırmak olmalıdır.
Dinlediğiniz için teşekkür ederim. Sorularınız için birkaç dakikamız var.
Christer'ın elinde mikrofon var. Neredesin?
-Buradayım. -Harika.
-Çok teşekkür ederiz. -Kimden başlayalım?
Evet, sen.
-Adın nedir? -Merhaba! Ben, Sebastian Fagerman.
Ne soracaksın?
Batı’nın rekabetçiliğini korumasını istiyorsak
şirketlere yüksek vergi uygulanmaya devam edilebilir mi?
Komşu ülkeler daha düşük vergiler uyguluyor.
Yoksa bu şirketlerin taşınmasına mı neden olur?
Sorun için teşekkür ederim Sebastian.
Kısaca cevap verirsem evet. Tabii işler başka ülkelere geçsin istiyorsan.
Pekâlâ, sıradaki soruyu alalım. Evet, sen.
Merhaba. Bize hazır sorular verdiler ama ben başka bir şey sormak istiyorum.
Sor bakalım.
Avrupa’daki sorunların göçmenlerden kaynaklandığını söyleniyor.
Savaşlar ve İslami teröristler yüzünden.
Yani siyasilerin kontrol edemeyeceği şeyler yüzünden.
Ama bu sırada zenginler zenginleşirken fakirler iyice fakirleşiyor.
Ekonominin demokrasiyi nasıl etkilediğini konuşmamız gerekmez mi?
Yanlış söyleşiye gelmişsin.
-Kusura bakma. Adını duyamadım. -Samir.
Söylesene Samir, bu soruyu neden bir iktisatçıya uygun gördün?
Her şey parayla alakalı değil mi?
Sermayenin nereden geleceğini bilmeden
"Altyapıya yatırım yapmalıyız." demenin bir anlamı yok.
Hele de göçmenlere giden para yüzünden yeterli para olmadığı söyleniyorsa.
Kamu yatırımları harikadır.
Kimsenin söyleyemediği şeyse
bunları ödemesi gerekenin burada oturan kişiler olduğudur.
Saçmalık.
-Öyle mi? -Öyle tabii.
Hemşirelerin, milyarder mirasyedilerden daha çok vergi ödemesi adil mi?
Kim insanlara iş sağlayacak? Samir’in babası mı?
Kapitalizme inanırım ama Samir, çok güzel bir noktaya parmak bastı.
Demokratik kurumlara olan inanç çökmeden önce
bir toplum, ne kadar adaletsiz hâle gelebilir?
Dinlediğiniz için teşekkürler.
Daha önce hiç anlamamışım.
Biz mini miniciğiz.
Bunu iyi manada söylüyorum.
Doğa ise öyle kocaman ki.
Labbe, "On sekiz olunca avlanma ruhsatı al." dedi.
-Ama sen vejetaryensin. -Evet ama ikisi bambaşka şeyler.
Bu şarkıya bayılıyorum. Sesi açsana.
Doldur mideyi Los Angeles palmiyeleriyle
Dizüstünde içkiler Panik yapar
Metroda geçecek bir sene daha
Biri bunu durdursun Lütfen
Merhaba.
-Merhaba yakışıklı. -Merhaba.
-Ne haber oğlum? Her şey yolunda mı? -Evet.
Babam size her yeri gezdirmek istiyor.
-Çok iyi. -Hayır, iyi falan değil.
Soru sormayın çünkü sorarsanız onu susturamayız.
Şaka yaptığını düşünürseniz biraz gülün.
-Hoş geldiniz! Merhaba. -Merhaba!
-Şu tura hemen başlayalım. -Önce gidip eşyalarını bıraksalar.
Çantaların bir yere gittiği yok Labbe. Hadi, gelin.
Samir’in geleceğini düşünmemiştim.
Ne kadar kalabalık, o kadar iyi.
-Çantalarını şöyle koyun. Ben getiririm. -Teşekkürler Mags.
Burası evin en eski yeri. 17. yüzyıldan kalma
ama 16. yüzyıldan kalmış gibi görünmesi için yenilendi.
Şu duvardaki ahşap panele bakın.
Bu, bir savaş zırhı.
16. yüzyılın sonlarından kalma bir Japon savaş zırhı.
Bir samuraya aitmiş.
Gezginimiz Nordenskjöld sayesinde buraya getirilmiş.
Bunu ona Japon İmparatoru hediye etmiş.
Dikkatli bakarsanız miğferdeki püskülün insan saçından yapıldığını görürsünüz.
-İğrenç. -Evet.
Kafa derisini yüzmüşler herhâlde. Zavallı adam.
İğrenç...
Bu mülk, 1889 yılında şatoya dönüştürülmüş.
Dönüşüm, şu girişte gördüğünüz dört devasa kulenin eklenmesiyle olmuş.
Peki, bu neden yapılmış?
16. yüzyıl şatoları, o dönemde tekrar moda olmuştu.
Beni izleyin ve tüm aileyi selamlayın.
Bu ikisi kim sizce?
14. Charles ve Hedwig Eleonora.
-O kimle evliydi? -10. Charles.
10. Charles. Aferin Samir.
Şimdi şatonun en önemli yerine gidiyoruz, kütüphaneye.
Bu adam gerçekten çok ilginçtir çünkü kimse kim olduğunu bilmiyor.
Muhtemelen 1650 civarında resmedilen bir İngiliz lordu. Ünlü biri değil çünkü kimse hikâyesini gelecek nesillere aktarmamış.
Bence güzel bir portre.
Bu bir Liège mi?
-O ne ki? -Fitilli tüfek.
Bu, benim bilgilerimi aşıyor.
1600’lerde İsveç Donanması’na özel olarak üretilmişler.
Evet, Sebastian. Bu hiç ilgimi çekmemişti.
Üst kata çıkacak zamanımız var, gelin.
Şimdi tavana bakın. Bunlar, 17. yüzyıldan kalma orijinal freskler.
Vay.
Hem son derece güzeller hem de çok iyi korunmuşlar.
-Hadi, yukarı çıkalım. -Gel.
Yukarıda sadece 25 oda var.
Sebastian...
Sebastian, tam şuradalar.
Seninle sevişmek istiyorum.
Dur, dibimizdeler.
Dur.
Sebastian.
Seninle sevişmek istiyorum.
O odada ne yapıyordunuz siz?
Şipşak seks.
Gelecek dönem mezun oluyoruz demek.
Ne? Öyle mi? Niye daha önce söylemediniz?
Maja, ben ciddiyim. Ben Londra’ya taşınıyorum, sense Amerika’ya.
-Birbirimizi bir daha göremeyebiliriz. -Tabii ki görüşeceğiz.
Evet ama…
-Ya beceremezsem? -Neyi?
Londra’ya gidenler, gece yarılarına kadar çalışıyorlarmış.
Fotokopi çekmek, kahve yapmak falan. Bu tip şeyler.
Yapabilirim. Yapacağım.
Tabii yapacaksın.
Peki ya ne istediğimi bilmiyorsam?
Dünya barışı ve her çocuğa yetecek kadar yiyecek dışında çünkü bunları istiyorum.
Dünya barışını bilemem ama yakında her çocuğa yetecek kadar yiyecek olacak.
-Çocuklara haber verebilir misin? -Tabii Mags!
Seni seviyor.
-Maja, çorba ister misin? -Evet, lütfen!
-Sebastian, soda mı, su mu? -Varsa şarap alayım.
-Maden suyu içelim. -Ben 18 yaşından büyüğüm Mags.
Ben de öyleyim ama maden suyu yeterli olur bence.
-Al bakalım. -Teşekkür ederim.
-Maja? -Soda alayım ben.
Al bakalım.
-Mags, sen normalde soda alırdın. -Evet, soda olsun.
Samir, konferans salonunda ne yaptığını duydum.
Demek bir komünist ile bir aradayız!
Yok, sadece bir soru sordum.
İyi yapmışsın Sammie. Her şey sorgulanmalı.
Evet. Yemeğin yanında ne içileceği dışında her şey.
-Sebastian, bu yeter mi, daha ister misin? -Böyle iyi. Sağ ol Margareta.
-Al bakalım. -Sağ ol.
-Ailen nasıl Samir? -İyiler.
Annen neler yapıyor?
Huddinge hastanesinde çalışıyor.
Lisans sorunlarını çözmüş demek. Çok sevindim.
Ona bizden selam söyle.
Sorunların hallolmasını beklerken hemşire yardımcısı olarak çalışıyor.
Hastanede olmaktan mutlu.
Ülkedeki kaynakları iyi kullanamıyor oluşumuz akıl almaz.
Katılıyorum. Herkes istediğini yapabilmeli.
Merak etme Samir. Annen için işler yoluna girecek.
Bu çok garip...
Yanlışsam düzelt ama annenin avukat olduğunu söylediğine eminim.
Labbe? Samir okulumuza başladığında
herkese annesinin avukat olduğunu söylememiş miydi?
Çift ana dal yapmıştır belki. Hayran kalınası.
-Babam avukat, annemse doktor. -Baban avukat mı?
Taksici değil mi?
Labbe. Bir ay önce Stureplan'dayken
"Bizi eve Samir’in babası bıraktı." dememiş miydin?
-Sebastian, yeter. -Ne yeter?
Samir’in ailesinin ne iş yaptığının ne önemi var?
Tamam ama bana şunu açıkla.
Nasıl oluyor da metro süren veya temizlik yapan herkesin,
pardon Sammie, taksi şoförü olan veya hemşire yardımcısı olan herkesin
asıl unvanı aslında doktor, avukat
ya da nükleer fizikçi olabiliyor?
Ne yani, Suriye ve Irak’ta markette çalışan kimse yok mu?
-Yeter artık Sebastian. -Her şeyi sorgulamayacak mıydık?
Yeter artık.
Sebastian, şimdi beni iyi dinle.
İsveç’e kadar gelebilen mültecilerin çoğunluğu,
maddi durumları iyi olan ve iyi bir eğitimden geçmiş kişiler.
Çünkü buraya gelmek para gerektirir.
Senin için büyük bir miktar değil Sebastian ama anlayacağını düşünüyorum.
Tabii tabii.
Humlegården Park'ında çadır kent kuranlar da
tam anlamıyla elitler.
Seni küçüklüğünden beri tanırım. Bu kadar ahmak olamazsın.
Ahmak mı? Samir’i buraya Labbe’nin notları yükselsin diye çağırdınız.
-Sana ne kadar ödüyorlar Sammie? -Sebastian’la yürüyüşe çıkacağım.
-Kovulan ben miyim? -Durumu kötüleştirme.
Bu piç yüzünüze baka baka yalan söylerken ben mi kovuluyorum?
Hadi, gel. Sebastian!
Taşak geçiyorsunuz. Geliyor musun Maja?
İyi, kal o zaman!
-Siktiğimin paraziti seni! -Yeter artık!
-Seni iğrenç göt dalkavuk! -Sus artık!
Tuvalete gideceğim.
Ne var?
-Saat kaç? -Bir yere mi yetişeceksin?
Saati söylesene işte.
Bunu konuştuk. Canın her istediğinde butona basamazsın.
Saati söyle.
12.15.
Rica ederim.
Uzun sürdü.
Evet, Sebastian gitti.
Bugün insanlarla zaman geçirecek hâlde değil. Babası da aynı fikirde.
-Yani sözünü dinletebildin. -Evet.
Sevgili Claes ne diyor bu duruma?
-Sonra konuşalım Mags. -Kusura bakmayın, Sebastian’ı aramalıyım.
Şerefe.
Alo Sebastian. Beni hemen arar mısın? Lütfen.
Teselliye ihtiyacım yok.
Okulun ilk günüydü ve çok gergindim.
Sizin gergin olmamanız doğal, birbirinizi 17 nesildir tanıyorsunuz.
Göt liseliler “Annen baban ne iş yapıyor?” diye darladılar.
Kafayı yemişler.
-Evet, cidden. -Çıldırmışlar.
Yani annen ne doktor ne de avukat.
Avukat olduğunu söylemedim. Labbe yanlış hatırlıyor.
Doktor mu?
Tıp okumak istemiş ama okuyamamış.
Hemşire yardımcılığından memnun ve bunda yanlış bir şey yok.
Peki ya baban?
Sebastian haklıydı.
Margareta ve Georg asıl beni kovmalıydı.
-Hayır. -Böyle düşünüyorsun.
-Ne düşündüğümü sen söyleme. -Ne düşünüyorsun?
Rol yapmak ve yalan söylemek zorunda olduğunu düşünmen çok üzücü.
Gerçeği anlatsan herkes seni daha çok severdi, anlayamıyor musun?
Annen hemşire yardımcısı, babansa taksici. Sense buralara kadar gelmişsin.
İnsanlar böyle şeylere bayılır. Gerçekten.
Maja, hiç anlamıyorsun!
Idol'u, The X Factor'u veya Master Baker mıdır nedir, onu izlesen
geçmişin işin yarısı olduğunu anlardın.
Çünkü göçmenlere biraz daha iyi bakarsak
onlar da birazcık daha İsveçlileşir ve biraz da çalışırlarsa
Amerikan rüyası gerçek olur.
Hepiniz Amerikan rüyasına bayılıyorsunuz.
Zlatan’a bayılıyorsunuz. Hepiniz bayılıyorsunuz Maja.
En çok da Zlatan'ın, “Hiç kitap okumadım.”
veya “Kızlar futbol oynayamaz.” demesine. Çünkü göçmenler böyledir.
Eğitimsiz ve kadın düşmanıdırlar. Ama onları seversiniz çünkü hoşgörülüsünüz.
-Ve… -“Hepiniz” derken?
Sürekli "Hepiniz böyle düşünüyorsunuz." diyorsun. "Hepiniz" kim?
Senden hoşlandığımı biliyorsun.
SİKİŞECEKSENİZ KORUN BARİ
Maja, buna bir son vermelisin.
Spor salonuna gitmek istiyorum.
Şu an dolu.
-Duş alayım. -Orası da dolu.
Dolu mu diye bakmadın.
Maja, burada bir sen yoksun. Tamam mı?
Rahiple görüşmek istiyorum.
Baksana, rahiple görüşmek istiyorum. Buna hakkım var.
Müsait mi diye bakarım.
Konuşmak istediğin bir şey var mı?
Yok aslında.
DJURSHOLM YASTA
Genel olarak nasıl hissediyorsun?
Beni bugün çağırmanın bir tesadüf olmadığını düşünüyorum.
-Nasılsın? -Harika.
Cenazeye gidememek konusunda nasıl hissediyorsun?
Beni orada istemiyorlardı zaten.
Diyelim ki onlar orada değil, o zaman gitmek ister miydin?
Buraya tıkıldım kaldım.
Bunu personelle konuştun mu?
Burada yapabileceğin pek çok…
Belki de yapmak istemiyorsundur.
Yapamam ki. Diğer mahkûmlarla görüşmem yasak.
Doğru.
Personelle konuşayım ve kısıtlamalarına uygun bir şey bulalım.
Olur mu?
Tamamdır.
Hiç cenaze yönettiniz mi?
Evet, yönettim.
Zor mu?
Bazen zor.
Bazense muhteşem.
Sonuçta insanız. Yas tutmamız gerekiyor.
Cenazelerin insanı teskin eden güzel bir yanı var.
Ama...
Cenazeye gidebilseydin…
...ne demek isterdin?
Bilmiyorum.
Bence biliyorsun Maja.
Bence affedilmek isterdin.
Affedilmeyi hak etmediğini düşünüyorsun ama hak ediyorsun.
Bu herkesin hakkıdır. Affetmek, merhamet göstergesidir.
Masum olan af dilemez. Tam tersidir.
Durum zorsa ancak o zaman bir anlamı vardır.
-Bir şey soracağım. -Tabii sorabilirsin.
Saat kaç?
Samir’le yatmayacağımı biliyorsun. Seni seviyorum.
Bir şey söyle.
Ne?
Ne dememi istiyorsun?
Aramızda sorun olmadığını.
Ne yapmamı istiyorsun?
Neden hep bir şeyler yapmamız gerekiyor?
Aşırı başarı odaklısın. Arada bir sakin takılmayı dene.
Kes şunu.
Tamam.
Sorunumuz yok.
Bir şey yapmak ister misin?
Ne gibi?
Bilmem. Her şey olur. Konuşmak, sinemaya gitmek. Bir şey işte.
Dışarı çıkabiliriz.
Hadi, dışarı çıkalım.
İnsanları arayıp çağırabilirim.
İyi olur.
Filip. Buradayız.
Hemen dönerim. Bir şeye bakmam lazım.
-Hadi ama. Hava buz gibi. -İçeri gir.
-Ne haber kanka? -Her şey yolunda mı?
-Bu gece akacağız. -Harikasın.
Her şeyi hallettin mi? Peki.
Hadi.
Gelsene.
Sonra görüşürüz.
Dennis’le ne konuşuyordunuz?
İyi misin? Merhaba.
Hava.
-Merhaba. Hoş geldiniz. -Sağ ol. Merhaba.
Merhaba Seb.
Bir tuvalete uğrayacağım. Sen locaya geç, hemen gelirim.
Baksana, Amanda...
-Ne haber? -Sebastian’ı gördün mü?
-Nasılsın? -Sence nasılım?
Bu siktiğimin yeri! Bu siktiğimin şehri!
İğrenç iğrenç insanlar. Burada ne bok yiyoruz ki biz?
-Ne sikime… -Eve dönelim mi?
-Hayır, Barselona’ya gitmek istiyorum. -Ne?
Çok iyi tapas yapan bir yer var. Bir kilisenin yakınında. Yok Palma’daydı.
Yok, New York'a gidelim. Orada... Orası çok rahat.
Dokunma bana. Tanrı’m. "Dokunma." dedim.
-Ona ne verdin? -Bir sakin ol.
Ne dediği anlaşılmıyor! Kafası bir milyon.
-Ne verdin? -Sakin ol!
-Ona ne verdiğini söyle! -Tamam. Bırakacağım.
Sebastian’a mal satmayı bırakacaksın, anladın mı? Sıçtığımın götü!
Sonra bir hafta Londra’da kalırız…
Ha siktir! Ne yapıyorsun ya?
-Sıçtığımın… -Sebastian, buraya gel. Ayağa kalk.
Hadi. Eve dönüyoruz.
-Sebastian, bir koruma geliyor. -Ceketleri verin.
-Çok çılgın... -Hayır!
Hadi.
Buraya gel Sebastian.
Hadi artık, hadi. Taksi!
Karanlıkta mı oturuyorsun?
Sebastian’dasın sanıyordum.
Aç mısın?
Hadi, küçük bir kahvaltı edelim.
Sebastian’ı akşam yemeğe çağırmak ister misin?
Bu akşam değil ama bu hafta sonu falan.
Bence çok hoş olur ve Lina da çok eğlenir.
Babanla düzgün davranacağız. Merak etme, seni utandırmayız.
Neden önemli şeyleri hiç sormazsın?
Unut gitsin.
-Ne istiyorsun? -Dışarı çıkmalıyım.
-Bu mümkün değil. -Ne olur aç. Dışarı çıkmalıyım!
Yeter artık.
-Neredeydin? -Mesaim yeni başladı.
Saat kaç?
14.45. Peki, sağ ol.
İyi misin Maja?
-Bir ihtiyacın var mı? -Yok.
Bir şey gerekirse dışarıdayım. Tamam mı?
Peki.
On beş dakika...
900 saniye...
Bir, iki, üç, dört...
Ona hâlâ âşık mıyım, bilmiyorum.
Canım benim.
Yalnız değilsin.
Buna dayanabilir miyim, bilmiyorum.
Dayanabilirsin.
Bir başına değilsin.
Seb’i destekliyorsan ben de seni desteklerim. Tamam mı?
Sen çok ama çok güçlüsün.
Sen var ya benim kahramanımsın.
Kaç kişi bırakır kaçardı, biliyor musun? Ama sen kaçmıyorsun.
Bir yolunu bulacağız.
895, 896, 897,
898, 899, 900.
Milyonlarca çatının üzerinde Pespembe bir gökyüzü
Yine pespembe bir gök
Pespembe bir gök ve şehrin yarısına
Çift sıra park etmiş siyah arabalar
Doldur mideyi Los Angeles palmiyeleriyle
Dizüstünde içkiler Panik yapar
Kalle, kapıyı aç!
-Ne var? -Çıkmalıyım!
Avluda insanlar var. Beklemelisin.
Çıkmam lazım, çıkmalıyım!
Buradan çıkmalıyım.
Kes şunu!
Bazen o kadar yüzeysel olurdu ki.
“Baskı kötüdür.”
“Yoksulluk kötüdür.”
“Irkçılık ise çok çok kötüdür.”
Hep böyle şeyler söylerdi.
Her şeye ya “Çok ama çok harika.” ya da “Çok ama çok rahat.” derdi.
Ya da “mini mini minicik”.
Mesela Youtube'da bir şey izliyorsak
mesela dünyanın en şişman adamının otuz yıl sonra ilk kez yürüdüğü videoyu
"Sessiz ol, haberleri izliyorum.” derdi.
Herkes için çok üzülürdü.
Ama kendisi için de bir o kadar üzülürdü.
Birinin kanser olduğunu öğrendiğinde de, sivilce çıkardığında da...
...aynı tepkiyi veriyordu.
Son derece bencildi.
Hep geç kalır, bizi bekletirdi.
Ama o...
Amanda’ydı işte...
Her şeyi beraber yapardık.
Bulut yok Bir tek sıcak hava balonları var
Tam on yedi tane var Yemin ederim
-Nasıl hissediyorsun Maja? -Daha iyi.
İyi.
Amanda’yı vurduğun andan bahsetmeni istiyorum.
Müvekkilim, olayların nasıl geliştiğini birkaç kez anlattı.
Tekrar dinlemek istiyorum.
Sebastian’ı vurmaya çalışmıştım.
Silah birden ateş aldı.
Elindeki silah mı?
-Yüksek sesle cevaplamalısın. -Evet.
Fark etmemiştim.
Amanda’ya asla zarar vermezdim. Asla.
Sınıfınızdaki görgü tanığını sorguladık.
Tanık ifadesi senin anlattıklarınla tamamen çelişiyor.
-Ne, nasıl? -Tamam, bir durun.
-Müvekkilimle konuşmam gerekiyor. -Hayır.
-Maja, seninle konuşmalıyım. -Devam edin!
Görgü tanığı, Amanda’ya iki el ateş etmeden önce ona nişan aldığını söylüyor.
Ne?
Onu kasten öldürdüğünü söylüyor.
Bu hikâyenin üzerinden tekrar geçmeliyiz.
Amanda’yı vurduğun sırada sınıfta ne oldu?