‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คุณเอาเข้ามาได้ไหม
‎ได้สิ
‎เอ้า
‎ไม่อยากเชื่อว่าคุณเอามาได้
‎ในนี้มีเพลงอัลบั้มดีไวด์ครบเลย ‎ยกเว้น "ซูเปอร์มาร์เก็ตฟลาวเวอส์"
‎ชื่อเพลงใช่ไหมน่ะ
‎- เจ้าหน้าที่ลบบางอย่างไปน่ะ ‎- เพราะมันเกี่ยวกับความตายใช่ไหม
‎- จะให้ฉันค้านการตัดสินใจนั่นไหม ‎- ไม่เป็นไร เพลงนั้นห่วยพอดี
‎อ๋อ
‎ยังไงก็ขอบคุณนะคะ
‎ไม่เป็นไร
‎เธอได้คุยกับที่ปรึกษา...
‎- หลังจาก... ‎- หลังจากที่ฉันสติแตกน่ะเหรอ
‎ฉันไม่ได้จะใช้คำนั้นนะ
‎คุณอยากได้คำที่มีชั้นเชิงกว่านั้น
‎แล้วได้ไปมาไหม
‎การสอบปากคำไม่ได้มีทุกวัน ‎แต่การสืบสวนก่อนพิจารณาคดียังไม่จบ
‎คุณเอามือถือฉันเข้ามาในนี้ได้ไหม
‎เครื่องนี้ไม่มีนาฬิกา
‎วันนี้วันอังคารใช่ไหม
‎ใช่
‎มันจะเริ่มตอนไหน
‎บ่ายสาม
‎ตอนนี้กี่โมงแล้ว
‎สิบโมงครึ่ง
‎เสร็จธุระหรือยัง
‎ไปนะ
‎(เวลา 15:00 น.)
‎(เวลา 10:30 น.)
‎(เวลา 11:23 น.)
‎(เวลา 15:00 น.)
‎ยืนฝันถึงอะไรอยู่น่ะ
‎ความหมายของชีวิตไง เธอเจอหรือยังล่ะ
‎อะไรนะ ไม่
‎รู้ไหมว่าฉันต้องวนรถ ‎หาที่จอดไกลแค่ไหน หลายไมล์เลยล่ะ
‎บ้านเธอห่างไปแค่ครึ่งไมล์เอง
‎ก็ใช่ไง ฉันเดินมายังจะดีกว่า
‎เจ้าของรางวัลโนเบลคนนี้น่ะ ‎รู้นะว่าเธอดังและเจ๋งมากที่เธอมานี่
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ขอบคุณ
‎แต่ขอเถอะ เราควรต้องมาโรงเรียนได้สิ
‎ฉันคงทนไม่ไหวแน่ ‎ถ้าไม่มีสุดสัปดาห์ให้ตั้งตาคอย
‎มันต้องดีมากแน่เลยล่ะ
‎- เธอเคยเจอพ่อแม่ลาแบหรือยัง ‎- ฉันว่าเคยนะ
‎- พ่อเขาใส่แต่รองเท้าไม้หัวโตใช่ไหม ‎- ถูกเผงเลย
‎พวกเขาน่ารักมากเลย ‎เธอจะต้องชอบแม็กส์แน่
‎แม็กส์โทรมาถามฉัน ‎ว่าช่วงฤดูร้อนนี้จะทำอะไร
‎จะมีการรวมญาติครั้งใหญ่ ‎และฉันต้องไปให้ได้
‎ฉันเริ่มหาดูชุดแล้ว ‎เธอต้องช่วยฉันเลือกนะ
‎- นี่ สนใจที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่า ‎- คลอสมาด้วยเหรอ
‎ใช่ ทำไมเหรอ
‎ฉันนึกว่าเขาไม่ค่อยสนใจ ‎เรื่องการเรียนของเซบาสเตียน
‎ไม่รู้เหรอ เขาเป็นคนออกเงินนะ
‎ห้าหมื่นดอลลาร์ ‎สำหรับหนึ่งชั่วโมงในหอประชุม
‎ให้ตายสิ
‎มีใครในนี้เกลียดเศรษฐศาสตร์บ้างไหม
‎มีใครบ้างที่อยาก ‎ก้าวสู่สายอาชีพที่ได้ทำอะไรสำคัญ
‎ตัดสินใจได้ฉลาดแล้ว ‎เราเชื่อใจนักเศรษฐศาสตร์ไม่ได้
‎นักเศรษฐศาสตร์อันตรายด้วยเหตุผล ‎ง่ายๆ ที่ว่าเศรษฐกิจโลกส่งผล...
‎มีหลายคนเชื่อว่าเศรษฐศาสตร์ ‎เป็นศาสตร์ที่ถูกกำหนดทิศทางด้วยแรง
‎ที่เหมือนกฎแรงดึงดูด
‎- ลองยกนักเศรษฐศาสตร์อันตรายมา ‎- คาร์ล มากซ์
‎มิลตัน ฟรีดแมน
‎นั่นล่ะค่ะประเด็นของฉัน
‎เราไม่ควรเก็บภาษี ‎เพื่อทำลายความร่ำรวยของคนรวย
‎แต่ควรเพิ่มความร่ำรวย ‎ของชนชั้นล่างและชั้นกลาง
‎ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาค่ะ ‎เรามีเวลานิดหน่อยสำหรับคำถาม
‎ไมโครโฟนอยู่กับคริสเทอร์ใช่ไหมคะ ‎คุณอยู่ตรงไหนคะ
‎- ทางนี้ครับ ‎- ดีเลย
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- ใครอยากถามก่อนคะ
‎ได้ค่ะ เชิญเลย
‎- เธอชื่ออะไร ‎- สวัสดี เซบาสเตียน ฟาเกร์มันครับ
‎ถามมาได้เลย
‎ถ้าเราอยากให้โลกตะวันตก ‎ยังคงมีความสามารถในการแข่งขัน
‎เป็นไปได้ไหมที่เรา ‎จะยังเก็บภาษีกับบริษัทในอัตราสูง
‎ขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านมีภาษีต่ำกว่า
‎หรือนี่จะนำไปสู่ ‎การย้ายที่ตั้งบริษัทครับ
‎ขอบคุณสำหรับคำถามนั้น เซบาสเตียน
‎คำตอบแบบสั้นก็คือใช่ ‎ถ้าเธออยากเห็นงานย้ายไปประเทศอื่น
‎เอาล่ะ คำถามต่อไป ค่ะ เชิญเลย
‎สวัสดีครับ เขาถามคำถามที่เตรียมมา ‎แต่ผมอยากถามอย่างอื่น
‎เชิญเลย
‎เราถูกสอนว่าทุกปัญหาในยุโรป ‎มาจากการย้ายถิ่นฐาน
‎สงคราม และกลุ่มผู้ก่อการร้ายอิสลาม
‎เรื่องที่นักการเมือง ‎ของเราควบคุมไม่ได้
‎แต่ในขณะเดียวกัน ‎คนรวยก็ยิ่งรวยขึ้นและคนจนก็ยิ่งจนลง
‎เราควรคุยกันว่าเศรษฐศาสตร์มีอิทธิพล ‎ต่อประชาธิปไตยอย่างไรไหมครับ
‎เข้าบรรยายผิดห้องแล้ว ไอ้หนุ่ม
‎- ขอโทษด้วย เธอชื่ออะไรแล้วนะ ‎- ซามีร์ครับ
‎บอกฉันหน่อย ซามีร์ ว่าทำไม ‎ถึงถามคำถามนั้นกับนักเศรษฐศาสตร์
‎สุดท้ายทุกอย่าง ‎ก็เกี่ยวกับเงินไม่ใช่เหรอครับ
‎มันไม่มีความหมายที่จะบอก ‎ว่าเราควรลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน
‎ถ้าคุณบอกไม่ได้ ‎ว่าเงินทุนควรมาจากที่ไหน
‎โดยเฉพาะเมื่อเราถูกพร่ำบอกว่าเรา ‎ไม่มีงบเพราะค่าใช้จ่ายด้านผู้อพยพ
‎การลงทุนสาธารณะเป็นสิ่งที่ดี
‎สิ่งที่ไม่มีใครกล้าพูด
‎ก็คือคนที่ควรควักเงิน ‎ต่างนั่งอยู่ในหอประชุมสวยๆ นี่
‎เหลวไหล
‎- อย่างนั้นเหรอ ‎- ใช่สิครับ
‎มันยุติธรรมไหมที่พยาบาลจ่ายภาษี ‎มากกว่าคนที่ได้รับมรดกหลายพันล้าน
‎งั้นใครจะจ้างงานประชาชนล่ะ ‎พ่อซามีร์เหรอ
‎อย่างนี้ค่ะ ฉันเชื่อในทุนนิยมจริงๆ ‎แต่ประเด็นที่ซามีร์พูดก็น่าสนใจมาก
‎สังคมหนึ่งจะไม่ยุติธรรมได้แค่ไหน
‎ก่อนที่ความศรัทธา ‎ในสถาบันประชาธิปไตยจะล่มสลาย
‎ขอบคุณที่สละเวลามาค่ะ
‎ฉันไม่เคยเข้าใจมาก่อนเลย
‎เราตัวเล็กจิ๋วกระจิ๋วหลิว
‎ฉันหมายถึงในทางที่ดีนะ
‎ธรรมชาติช่างยิ่งใหญ่มโหฬาร ‎ลาแบบอกว่าพอฉันอายุ 18 ‎ฉันควรมีใบอนุญาตล่าสัตว์
‎- แต่เธอเป็นมังสวิรัตินะ ‎- ก็ใช่ แต่มันไม่เหมือนกันนี่
‎ฉันชอบเพลงนี้ เปิดดังๆ สิ
‎ในฟีดมีแต่ต้นปาล์มในแอลเอ
‎เครื่องดื่มข้างแล็ปท็อป ‎ทำให้ใจตื่นตระหนก
‎ฉันขอนั่งรถไฟใต้ดินอีกปี
‎ใครสักคนช่วยหยุดที ขอร้องล่ะ
‎สวัสดี
‎- ว่าไง สุดหล่อ ‎- ว่าไง
‎- ไงเพื่อน ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ ‎- ใช่
‎พ่อฉันอยากพาชมบ้านทั้งหลัง
‎- ดีสิ ‎- ไม่ล่ะ ไม่ดี
‎อย่าถามอะไรล่ะ ‎ถ้าถามขึ้นมา เขาพูดไม่หยุดแน่
‎แล้วก็หัวเราะสักนิด ‎ถ้าคิดว่าเขาเล่นมุก
‎- ยินดีต้อนรับ สวัสดี ‎- สวัสดีค่ะ
‎- ไปชมบ้านกันเลยเถอะ ‎- ให้พวกเขาเก็บของก่อนไม่ได้เหรอ
‎กระเป๋าไม่หนีไปไหนหรอก ลาแบ มาเถอะ
‎ไม่คิดว่าซามีร์จะมาด้วยนะ
‎สนุกแน่ ยิ่งคนเยอะยิ่งครึกครื้น
‎- วางกระเป๋าไว้นี่แหละ ฉันจัดการเอง ‎- ขอบคุณครับ แม็กส์
‎นี่เป็นส่วนเก่าแก่ที่สุด ‎มาจากศตวรรษที่ 17
‎แต่ถูกบูรณะให้ ‎เหมือนมาจากศตวรรษที่ 16
‎เราดูจากแผงไม้ที่ผนังตรงนี้ได้
‎นี่คือชุดเกราะ
‎ชุดเกราะของญี่ปุ่น ‎จากปลายศตวรรษที่ 16
‎ชุดนี้เป็นของซามูไร
‎มาลงเอยที่นี่ผ่านนูร์เดนเควลล์ ‎นักสำรวจของเรา
‎ที่ได้รับมันเป็นของขวัญ ‎จากจักรพรรดิญี่ปุ่น
‎ถ้าดูให้ดี จะเห็นว่า ‎ส่วนด้านบนหมวกทำมาจากผมคน
‎อี๋ น่าขยะแขยงจังค่ะ
‎เขาต้องถูกถลกหนังหัวแน่ น่าสงสารนะ
‎อี๋
‎การเปลี่ยนที่นี่จากคฤหาสน์ ‎เป็นปราสาทเกิดขึ้นในปี 1889
‎ตอนที่สร้างเสาปราการขนาดใหญ่ทั้งสี่ ‎เสาที่พวกเธอเห็นก่อนหน้านี้น่ะ
‎เขาทำแบบนั้นทำไมกัน
‎ก็เพราะปราสาทยุคศตวรรษที่ 16 ‎กลับมาเป็นที่นิยมไง
‎ตามฉันมา ‎เราจะไปทักทายทั้งครอบครัวกัน
‎คิดว่าสองคนนี้คือใคร
‎พระเจ้าคาร์ลที่ 14 ‎กับเฮดวิก เอเลโอโนรา
‎- นางเสกสมรสกับใคร ‎- พระเจ้าคาร์ลที่สิบ
‎พระเจ้าคาร์ลที่สิบ ดีมาก ซามีร์
‎ทีนี้เรามาเข้าห้องสมุด ‎ซึ่งเป็นหัวใจของที่นี่กัน
‎ภาพนี้น่าสนใจทีเดียว ‎เพราะไม่มีใครรู้ว่าชายคนนี้คือใคร
‎เขาอาจเป็นขุนนางอังกฤษ ‎ภาพนี้ถูกวาดประมาณปี 1650 ‎แต่เขาไม่ใช่คนดัง เพราะไม่มี ‎การบันทึกเรื่องเขาไว้ให้คนรุ่นหลัง
‎แต่ฉันว่ามันเป็นภาพเหมือนที่สวยดี
‎นี่ลีชใช่ไหมครับ
‎- รู้ได้ไงเหรอ ‎- ปืนแก๊ปไรเฟิลไงครับ
‎เธอรู้มากกว่าฉันนะ
‎มันถูกผลิต ‎ให้กองทัพเรือสวีเดนในศตวรรษที่ 17
‎เซบาสเตียน ‎พอดีฉันไม่เคยสนใจมันมาก่อนเลย
‎เรามีเวลาขึ้นชั้นบนด้วย ตามฉันมาสิ
‎ลองดูที่เพดาน นี่เป็นภาพฝาผนังเดิม ‎ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 17
‎ว้าว
‎สวยงามมากเลยล่ะ ‎และได้รับการรักษาอย่างดีด้วย
‎- ขึ้นบันไดกัน ‎- มาเถอะ
‎ข้างบนมีแค่ 25 ห้อง
‎เซบาสเตียน
‎พวกเขาอยู่ข้างนอกนี่เองนะ
‎ฉันอยากมีอะไรกับเธอ
‎หยุดนะ พวกนั้นอยู่ข้างนอกนี่เอง
‎หยุดนะ หยุด
‎เซบาสเตียน
‎ฉันอยากมีเซ็กส์กับเธอ
‎ไปทำอะไรกันมาในห้องนั้น
‎จู๋จี๋แบบเร่งด่วน
‎เทอมหน้าเราก็จะจบแล้วนะ
‎อะไรนะ จริงเหรอ ‎ทำไมไม่มีใครบอกฉันเลยล่ะ
‎มายา ฉันจริงจังนะ ‎ฉันจะย้ายไปลอนดอน ส่วนเธอไปอเมริกา
‎- เราอาจไม่เจอกันอีกก็ได้ ‎- ต้องได้เจอสิ
‎ก็ใช่ แต่...
‎- ถ้าฉันไปไม่รอดล่ะ ‎- หมายความว่าไง
‎พวกคนที่เคยไปลอนดอน ‎บอกว่าต้องทำงานช่วงกลางคืนด้วย
‎ถ่ายเอกสาร ชงกาแฟ อะไรแบบนั้นน่ะ
‎แต่ฉันจะทำให้ได้ ต้องได้
‎เธอทำได้อยู่แล้ว
‎แต่ถ้าฉันคิดไม่ออก ‎ว่าตัวเองต้องการอะไรล่ะ
‎นอกจากอยากให้โลกสงบสุขและมีอาหาร ‎พอเลี้ยงเด็กทุกคน อันนั้นฉันรู้
‎ฉันสัญญาไม่ได้ว่าโลกจะสงบสุข ‎แต่อีกไม่นานจะมีอาหารให้เด็กทุกคน
‎- ช่วยไปบอกพวกหนุ่มๆ ทีได้ไหม ‎- ได้เลยค่ะ แม็กส์
‎ท่านรักเธอนะ
‎- มายา ซุปไหมจ๊ะ ‎- ดีเลยค่ะ
‎- เซบาสเตียน น้ำเปล่าหรืออัดลมดี ‎- มีไวน์ไหมครับ
‎- เราจะดื่มน้ำแร่กัน ‎- แต่ผมอายุเกิน 18 แล้ว แม็กส์
‎ฉันก็เหมือนกัน ‎แต่ดื่มน้ำแร่ก็ใช้ได้นี่
‎- เอ้านี่ ‎- ขอบคุณ
‎- มายาล่ะ ‎- ขอแบบอัดลมค่ะ
‎นี่จ้ะ
‎- แม็กส์ คุณชอบดื่มแบบอัดลมนี่ ‎- ขอแบบอัดลมค่ะ
‎ซามีร์ ฉันได้ข่าว ‎เรื่องที่เธอก่อไว้ในหอประชุม
‎มีคอมมิวนิสต์อยู่ท่ามกลางพวกเราสินะ
‎ไม่เลยครับ ผมแค่ถามคำถาม
‎ดีแล้ว เธอควรตั้งคำถามกับทุกอย่าง
‎ครับ ยกเว้นถามว่าจะดื่มอะไร ‎คู่อาหารเย็น
‎- เซบาสเตียน เอาอีกไหม ‎- พอแล้วครับ ขอบคุณ มาร์กาเรียตา
‎- เริ่มทานกันเลย ‎- ขอบคุณครับ
‎- พ่อแม่เธอเป็นยังไงบ้าง ซามีร์ ‎- สบายดีครับ
‎ตอนนี้แม่เธอทำอะไรอยู่
‎ท่านทำงานที่โรงพยาบาลฮูดิงเกครับ
‎อ๋อ แม่เธอคงแก้ปัญหาเรื่อง ‎ใบอนุญาตได้แล้วสินะ น่าดีใจจัง
‎ใช่ ฝากยินดีกับแม่เธอด้วยนะ
‎ท่านทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาลระหว่างรอ ‎ท่านชอบบรรยากาศในโรงพยาบาลครับ
‎ไม่อยากเชื่อว่าเราใช้ทรัพยากร ‎ของเราให้คุ้มค่ากว่านี้ไม่ได้
‎ฉันเห็นด้วยค่ะ ‎ทุกคนควรได้ทำในสิ่งที่ต้องการ
‎ไม่ต้องห่วงนะ ซามีร์ ‎เรื่องของแม่เธอจะคลี่คลายไปด้วยดี
‎แปลกจังนะ
‎ไม่รู้จำผิดหรือเปล่า แต่ฉันจำได้ ‎ว่านายเคยบอกว่าแม่เป็นทนายนี่
‎ลาแบ ตอนซามีร์เพิ่งเข้าโรงเรียนเรา
‎เขาเคยบอกทุกคน ‎ว่าแม่เป็นทนายไม่ใช่เหรอ
‎หรือว่าเธอเรียนมาทั้งสองเอกเลย ‎อย่างนั้นคงเจ๋งน่าดูเลยนะ
‎- พ่อฉันเป็นทนาย แม่ฉันเป็นหมอ ‎- พ่อนายเป็นทนายเหรอ
‎งั้นเขาไม่ได้ขับแท็กซี่ใช่ไหม
‎ลาแบ เดือนก่อน ‎ตอนเราอยู่ที่สตูร์พลาน
‎นายบอกว่าพ่อซามีร์ ‎ขับรถส่งเรากลับบ้านไม่ใช่เหรอ
‎- เซบาสเตียน หยุดนะ ‎- อะไรล่ะ
‎พ่อแม่ซามีร์ทำงานอะไรมันสำคัญตรงไหน
‎งั้นอธิบายให้ฉันฟังที
‎ทำไมทุกคนที่ขับรถไฟใต้ดิน ‎หรือเป็นภารโรง
‎หรือไม่ก็ โทษทีนะ แซมมี ‎เป็นคนขับแท็กซี่ หรือผู้ช่วยพยาบาล
‎ที่จริงแล้ว ‎ทุกคนต่างเป็นหมอไม่ก็ทนาย
‎หรือแม่งก็พวก ‎นักฟิสิกส์นิวเคลียร์ จริงไหม
‎ไม่มีใครสักคนในซีเรียหรืออิรัก ‎ที่ทำงานในร้านของชำเลยเหรอ
‎- พอได้แล้ว เซบาสเตียน ‎- เราควรตั้งคำถามไม่ใช่เหรอครับ
‎พอได้แล้ว
‎เซบาสเตียน ตั้งใจฟังนะ
‎ผู้ลี้ภัยที่มาได้ถึงสวีเดน
‎ส่วนใหญ่เป็นพวกที่มี ‎ความมั่นคงทางการเงินและการศึกษาสูง
‎เพราะจะมาได้มันต้องใช้เงิน
‎อาจไม่ใช่เงินจำนวนมากในโลกของเธอ ‎แต่เธอก็น่าจะยังเข้าใจได้
‎แน่สิ
‎พวกคนที่กางเต็นท์ ‎สร้างอาณาจักรในสวนฮุมเลียโกเดน
‎ต้องมาจากชนชั้นหัวกะทิแน่นอน
‎ฉันรู้จักเธอมาทั้งชีวิต ‎ฉันจะไม่เชื่อว่าเธอบ้องตื้นแบบนี้
‎บ้องตื้นเหรอ คุณแค่เชิญซามีร์มา ‎เพราะเขาจะช่วยให้ลาแบคะแนนดีขึ้น
‎- พวกเขาจ่ายให้นายเท่าไรล่ะ แซมมี ‎- เซบาสเตียนกับฉันจะออกไปเดินกัน
‎- ผมต้องเป็นคนไปเหรอ ‎- อย่าทำให้แย่ไปกว่านี้
‎ผมต้องไป ‎ทั้งที่ไอ้เลวนี่นั่งโกหกอยู่นี่เหรอ
‎ไปกันเถอะ เซบาสเตียน
‎ตลกโคตรๆ เลย เธอจะไปไหม มายา
‎งั้นก็อยู่ไปเลย
‎- ไอ้ปรสิตเอ๊ย ‎- พอได้แล้ว
‎- ไอ้ทุเรศขี้ประจบ ‎- เงียบนะ
‎ผมขอตัวไปห้องน้ำนะครับ
‎มีอะไร
‎- ตอนนี้กี่โมงแล้ว ‎- เธอจะรีบไปไหนหรือไง
‎ช่วยบอกเวลาฉันทีไม่ได้เหรอ
‎เราคุยกันแล้วนะ ‎เธอจะกดปุ่มตามอำเภอใจทุกครั้งไม่ได้
‎บอกทีว่ากี่โมง
‎เที่ยงสิบห้า
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎หายไปพักใหญ่เลยนะคะ
‎ใช่ เซบาสเตียนไปแล้ว
‎วันนี้เขาไม่พร้อมจะอยู่กับใคร ‎พ่อเขาก็เห็นด้วย
‎- คุณติดต่อเขาได้เหรอ ‎- ใช่
‎แล้วคลอสที่รักของเราว่ายังไงบ้าง
‎- เรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกัน แม็กส์ ‎- ขอโทษค่ะ ฉันต้องโทรหาเซบาสเตียน
‎ชนแก้ว
‎ว่าไง เซบาสเตียน ‎ช่วยโทรหาฉันทันทีเลยได้ไหม ขอล่ะ
‎ไม่ต้องมาปลอบฉันหรอก
‎วันนั้นเปิดเทอมวันแรก ‎และฉันก็เครียดมาก
‎ฉันเข้าใจถ้าพวกเธอไม่เครียด ‎เธอทุกคนรู้จักกันมา 17 ชั่วคนแล้ว
‎ไอ้พวกเด็กอายุ 15 ก็เอาแต่ถามว่า ‎"พ่อแม่นายทำงานอะไร"
‎เธอว่ามันไม่แย่เหรอ
‎- แย่สิ ‎- แย่ที่สุดเลยล่ะ
‎แม่นายคงไม่ใช่หมอหรือทนายสินะ
‎ฉันไม่เคยบอกว่าท่านเป็นทนาย ‎ลาแบเข้าใจผิด
‎แล้วหมอล่ะ
‎แม่อยากเรียนหมอ แต่ก็ไม่เคยได้เรียน
‎แต่ท่านมีความสุขกับการเป็น ‎ผู้ช่วยพยาบาล ก็ไม่ผิดอะไรนี่
‎แล้วพ่อนายล่ะ
‎เซบาสเตียนพูดถูก
‎มาร์กาเรียตากับยอร์จน่าจะไล่ฉันไป ‎เธอคิดแบบนั้นอยู่สินะ
‎- นายจะรู้ดีไปกว่าฉันได้ไง ‎- แล้วเธอคิดอะไรอยู่ล่ะ
‎น่าเศร้านะที่นายคิดว่า ‎ตัวเองต้องเสแสร้ง ต้องโกหก
‎นายไม่เข้าใจเหรอว่าถ้าคนรู้ ‎พวกนั้นจะชอบนายยิ่งกว่าเดิม
‎แม่นายเป็นผู้ช่วยพยาบาล พ่อนาย ‎ขับแท็กซี่ แล้วนายก็มาไกลถึงขนาดนี้
‎คนชอบเรื่องแบบนี้จะตายไป จริงๆ นะ
‎มายา เธอไม่เข้าใจสักนิดเลย
‎ไปดูรายการไอดอล ดิเอกซ์แฟกเตอร์ ‎หรือมาสเตอร์เบเกอร์บ้าอะไรนั่น
‎แล้วจะรู้ว่าพื้นเพของคน ‎มันก็แค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้นแหละ
‎ถ้าเราสนใจ ‎เรื่องผู้อพยพกว่านี้อีกนิด
‎และถ้าพวกเขามีความเป็นสวีเดนอีกนิด ‎และถ้าพวกเขาเรียนเพิ่มอีกนิด
‎ถึงตอนนั้น พวกเขา ‎ก็จะเอื้อมถึงความฝันแบบอเมริกันชน
‎เธอทุกคนชอบความฝันแบบอเมริกัน ‎และทุกคนก็ชอบซลาตัน
‎ให้ตายสิ ทุกคนคลั่งไคล้ซลาตัน มายา
‎แล้วมันดีกว่าเดิมอีกตอนที่ซลาตัน ‎พูดว่า "ผมไม่เคยอ่านหนังสือ"
‎หรือ "ผู้หญิงเตะบอลไม่ได้อยู่แล้ว" ‎เพราะผู้อพยพเป็นแบบนั้น
‎พวกนั้นเหยียดเพศหญิงและไร้การศึกษา ‎แต่ทุกคนชอบพวกนั้นก็เพราะรับได้
‎- แล้วก็... ‎- "ทุกคน" นี่ใคร
‎นายพูดแต่ว่า "ทุกคนคิดแบบนี้" ‎"ทุกคนคิดแบบนั้น" "ทุกคน" นี่ใคร
‎เธอก็รู้ว่าฉันชอบเธอ
‎(เซบาสเตียน: ‎ถ้าเอากับมัน ก็ใส่ถุงด้วยนะ)
‎มายา หยุดได้แล้วนะ
‎ฉันอยากไปยิม
‎มีคนใช้อยู่
‎- ฉันอยากอาบน้ำ ‎- มีคนใช้อยู่เหมือนกัน
‎เช็กแล้วหรือไง
‎มายา เธอไม่ใช่ ‎ลูกค้าคนเดียวของที่นี่นะ
‎ฉันอยากพบบาทหลวง
‎นี่ ฉันอยากเข้าพบบาทหลวง ‎ฉันมีสิทธิ์นะ
‎ฉันจะดูให้ว่าท่านว่างไหม
‎อยากคุยเรื่องอะไรเป็นพิเศษไหม
‎ไม่มีค่ะ
‎(ยูร์ชโฮล์มกำลังเศร้าโศก)
‎เธอรู้สึกยังไงกับทุกอย่าง
‎การที่เธอมาพบพ่อในวันนี้ ‎ไม่ใช่เหตุบังเอิญ
‎- เธอรู้สึกยังไงบ้าง ‎- ดีมากเลยค่ะ
‎รู้สึกยังไงที่ไปงานศพไม่ได้
‎ไม่มีใครอยากให้ฉันไปอยู่แล้ว
‎ถ้าไม่พูดถึงพวกนั้น เธอจะอยากไปไหม
‎ค่ะ
‎แต่ฉันติดอยู่ที่นี่
‎เธอคุยเรื่องนั้น ‎กับเจ้าหน้าที่หรือยัง
‎มีกิจกรรมตั้งหลายอย่าง...
‎เธออาจจะไม่อยากทำ
‎ฉันไม่ได้รับอนุญาต ‎ฉันพูดคุยกับนักโทษคนอื่นไม่ได้
‎จริงสิ
‎พ่อจะคุยกับเจ้าหน้าที่ ‎และพยายามหาอะไรที่ตรงกับข้อจำกัดเธอ
‎- เธอว่าดีไหม ‎- ค่ะ
‎เยี่ยมเลย
‎คุณเคยทำหน้าที่ในงานศพไหม
‎เคย เคยสิ
‎มันยากไหม
‎บางครั้งก็ยาก
‎แต่บางครั้งก็งดงามมากเช่นกัน
‎ถึงยังไงเราก็เป็นมนุษย์ ‎เราต้องโศกเศร้าเสียใจ
‎มันเป็นสิ่งสวยงาม ‎และจะช่วยปลดเปลื้องอารมณ์
‎แล้ว...
‎ถ้าเธอไปงานศพได้
‎เธออยากจะพูดอะไรล่ะ
‎ฉันไม่รู้
‎พ่อว่าเธอรู้นะ มายา
‎พ่อว่าเธอคงอยากขอให้ได้รับการอภัย
‎เธอคิดว่าไม่มีสิทธิ์จะร้องขอ ‎การให้อภัย แต่เธอมีสิทธิ์นะ
‎ทุกคนมีสิทธิ์ ‎การให้อภัยเป็นการแสดงความเมตตา
‎เราจะไม่ร้องขอยามที่ไม่รู้สึกผิด ‎ตรงกันข้ามเลยล่ะ
‎ยามที่ทุกอย่างย่ำแย่ที่สุด ‎ตอนนั้นแหละที่มันมีความหมาย
‎- ฉันมีคำถามค่ะ ‎- ได้สิ ว่ามาเลย
‎ตอนนี้กี่โมงแล้ว
‎(เวลา 13:25 น.)
‎นายก็รู้ว่าฉันไม่มีทางนอนกับซามีร์ ‎ฉันรักนายนะ
‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎อะไรล่ะ
‎เธออยากให้ฉันพูดอะไร
‎ว่านายกับฉันยังดีกันอยู่
‎นายอยากให้ฉันทำยังไง
‎ทำไมเราต้องทำอะไรตลอดด้วยล่ะ
‎เธอสนใจแต่ผลลัพธ์ ‎อย่าจริงจังให้มากนักสิ
‎หยุดน่า
‎ก็ได้ ‎เรายังดีกันอยู่
‎นายอยากทำอะไรไหม
‎อะไรล่ะ
‎ไม่รู้สิ อะไรก็ได้ ‎ไปเดินเล่น ดูหนัง อะไรสักอย่าง
‎ไปเที่ยวกันก็ได้
‎ไปเที่ยวกัน
‎ขอโทรศัพท์ก่อนนะ จะชวนคนมากันเยอะๆ
‎จะต้องดีแน่ๆ
‎ฟีลิป เราอยู่นี่
‎เดี๋ยวฉันกลับมา ต้องไปทำอะไรหน่อย
‎- มาเถอะ หนาวจะตาย ‎- เข้าไปข้างในสิ
‎- ว่าไง เพื่อน ‎- เรียบร้อยดีนะ
‎- คืนนี้ฉันจะจัดเต็มเหนี่ยว ‎- นายเจ๋งเป็นบ้า
‎นายจัดการทุกอย่างเลย โอเค
‎เอาเลย
‎มาเถอะ
‎ไว้เจอกัน
‎คุยอะไรกับเดนนิสน่ะ
‎สบายดีนะ ว่าไง
‎ดินฟ้าอากาศน่ะ
‎- สวัสดี ยินดีต้อนรับ ‎- ขอบคุณ ว่าไง
‎ว่าไง ซิบแบ
‎ฉันจะไปห้องน้ำ ‎ไปห้องวีไอพีสิ เดี๋ยวตามไป
‎นี่ อะมานด้า...
‎- เป็นไงบ้าง ‎- เธอเห็นเซบาสเตียนไหม
‎- นายเป็นไงบ้าง ‎- เธอคิดว่าเป็นห่าอะไรล่ะ
‎ที่เฮงซวยนี่ เมืองเฮงซวยนี่
‎พวกคนทุเรศๆ นี่ ‎เรามาทำบ้าอะไรที่นี่วะ
‎- อะไรวะแม่ง... ‎- กลับบ้านกันไหม
‎- ไม่ ฉันอยากไปบาร์เซโลนา ‎- อะไรนะ
‎มีร้านทาปาสเด็ดๆ อยู่ข้างโบสถ์ ‎ไม่สิ นั่นที่ปัลมา
‎ไม่ ไปนิวยอร์กกัน ที่นั่นน่าอยู่มาก
‎อย่าแตะตัวฉัน ให้ตายสิ ‎บอกว่าอย่าแตะต้องตัวฉันไง
‎- นายเอาบ้าอะไรให้เขาไป ‎- ใจเย็นก่อน
‎ฉันไม่เข้าใจที่เขาพูดเลย เขาเมาเละ
‎- นายให้อะไรเขา ‎- ใจเย็น
‎- บอกมาว่าให้อะไรเขา ‎- ก็ได้ๆ ฉันจะเลิกแล้ว
‎เลิกขายของห่าเหวให้เซบาสเตียนสักที ‎เข้าใจไหม ไอ้เวรนี่
‎เราจะไปลอนดอนสักสัปดาห์...
‎ทำบ้าอะไรของนายน่ะ
‎- ตายแล้ว ‎- เซบาสเตียน มานี่ ลุกขึ้น
‎ไปเถอะ กลับบ้านกัน
‎- เซบาสเตียน คนคุมคลับกำลังมา ‎- ส่งแจ็กเก็ตมา
‎- บ้าเอ๊ย... ‎- ไม่
‎ไปเถอะ
‎มาทางนี้ เซบาสเตียน
‎ไปได้แล้ว มานี่ แท็กซี่
‎อ้าว ทำไมลูกมานั่งอยู่มืดๆ
‎แม่นึกว่าลูกอยู่บ้านเซบาสเตียน
‎หิวหรือเปล่า
‎มาสิ เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน
‎ลูกอยากชวนเซบาสเตียน ‎มากินมื้อค่ำที่นี่ไหม
‎ไม่ใช่คืนนี้นะ ‎แต่สุดสัปดาห์นี้เป็นไงล่ะ
‎น่าจะดีนะ แม่ว่าลีนาคงชอบ
‎พ่อกับแม่จะทำตัวให้ดี ‎ไม่ต้องห่วง เราไม่ทำลูกขายหน้าหรอก
‎ทำไมแม่ไม่เคย ‎ถามเรื่องอะไรที่สำคัญเลย
‎ช่างเถอะค่ะ
‎(เวลา 15:00 น. 14:05 น.)
‎- ต้องการอะไร ‎- ฉันต้องออกไป
‎- เธอไปไม่ได้ ‎- เปิดประตูนะ ฉันต้องออกไปจากที่นี่
‎หยุดได้แล้ว
‎- คุณหายไปไหนมา ‎- ฉันเพิ่งเข้าเวร
‎ตอนนี้กี่โมงแล้ว
‎บ่ายสอง 45 นาที
‎โอเค ขอบคุณ
‎เธอเป็นอะไรหรือเปล่า มายา
‎- ต้องการอะไรไหม ‎- ไม่
‎ฉันอยู่ด้านนอกนะ ‎ถ้าเธอต้องการอะไร ตกลงไหม
‎โอเค
‎(เวลา 14:45 น.)
‎อีก 15 นาที
‎เป็น 900 วินาที
‎หนึ่ง สอง สาม สี่...
‎ฉันไม่รู้ว่ายังรักเขาอยู่ไหม
‎โธ่ เพื่อนรัก
‎เธอไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
‎ฉันไม่รู้ว่าจะไหวไหม
‎ไหวสิ
‎เธอไม่ได้ตัวคนเดียว
‎ถ้าเธออยู่เคียงข้างซิบแบ ‎ฉันก็จะอยู่เคียงข้างเธอ ตกลงไหม
‎เธอเข้มแข็งมากเลยนะ
‎เธอเป็นฮีโร่ของฉันเลย
‎ถ้าเป็นคนอื่นก็คงชิ่งไปแล้ว ‎แต่เธอจะไม่ไปไหน
‎เราจะหาทางออกไปด้วยกันนะ
‎แปดร้อยเก้าสิบห้า ‎แปดร้อยเก้าสิบหก แปดร้อยเก้าสิบเจ็ด
‎แปดร้อยเก้าสิบแปด ‎แปดร้อยเก้าสิบเก้า เก้าร้อย
‎ท้องฟ้าสีชมพู ‎เหนือเหล่าเพนต์เฮาส์ราคาแพง
‎ท้องฟ้าเป็นสีชมพูอีกครั้ง
‎ท้องฟ้าสีชมพูและเหล่ารถเอสยูวีสีดำ
‎มาจอดซ้อนคันกันเต็มครึ่งเมือง
‎ในฟีดมีแต่ต้นปาล์มในแอลเอ
‎เครื่องดื่มข้างแล็ปท็อป ‎ทำให้ใจตื่นตระหนก
‎คัลเล เปิดนะ
‎- มีอะไร ‎- ฉันต้องออกไป
‎มีคนอยู่ในสนาม เธอต้องรอก่อน
‎ฉันต้องออกไป ต้องออกไป
‎ฉันต้องออกไปจากที่นี่
‎พอได้แล้ว
‎บางครั้งเธอก็มองอะไรตื้นๆ
‎"การกดขี่แย่มาก"
‎"ความยากจนแย่มาก"
‎"และการเหยียดเชื้อชาติก็แย่มากๆ "
‎เธอพูดอะไรแบบนั้นตลอด
‎ว่าทุกอย่างช่าง "ดีมากๆ " ‎หรือ "สบายที่สุดของที่สุด"
‎หรือ "เล็กจิ๋วกระจิ๋วหลิว"
‎แล้วถ้าเราดูวิดีโอในยูทูบ
‎แบบ ชายอ้วนที่สุดในโลก ‎ลุกเดินเป็นครั้งแรกใน 30 ปี
‎เธอจะบอกว่า ‎"เงียบก่อน ฉันดูข่าวอยู่"
‎เธอสงสารทุกคน
‎แต่เธอก็สงสารตัวเองพอกัน
‎ถ้าเธอมีสิวขึ้นสักเม็ด ‎เธอก็รู้สึกไม่ต่างอะไร...
‎กับคนที่เป็นมะเร็ง
‎โคตรจะสนแต่ตัวเองเลย
‎ทุกคนจะต้องรอเธอตลอดเวลา
‎แต่เธอ... ‎เธอคืออะมานด้า
‎และเราก็ทำทุกอย่างด้วยกัน
‎ไม่มีก้อนเมฆ มีก็แต่บอลลูน
‎มี 17 ลูก ฉันสาบานได้
‎- รู้สึกยังไงบ้าง มายา ‎- ดีขึ้น
‎ดีแล้ว
‎ฉันอยากให้เธอเล่าให้ฟัง ‎ถึงตอนที่เธอยิงอะมานด้า
‎ลูกความผมบรรยาย ‎รายละเอียดเหตุการณ์หลายครั้งแล้ว
‎ฉันอยากฟังอีกครั้ง ‎ฉันพยายามยิงเซบาสเตียน
‎แล้วปืนเกิดลั่นขึ้นมา
‎ปืนที่เธอถืออยู่เหรอ
‎- เธอต้องพูดออกมา ‎- ค่ะ
‎ฉันไม่ได้สังเกตว่ามันเกิดขึ้น
‎ฉันไม่มีวันทำร้ายอะมานด้า ไม่มีวัน
‎พยานที่อยู่ในห้องเรียนให้การได้แล้ว
‎และคำพูดของพยานคนนั้น ‎ก็ตรงข้ามกับเรื่องของเธอโดยสิ้นเชิง
‎- เดี๋ยว อะไรนะ ‎- เดี๋ยวนะ เราจะหยุดตรงนี้
‎- ผมต้องคุยกับลูกความของผม ‎- ไม่ๆ
‎- มายา ฉันอยากคุยกับเธอ ‎- ว่ามาสิ
‎พยานบอกว่าเธอเล็งไปที่อะมานด้า ‎ก่อนที่จะยิงสองนัด
‎อะไรนะ
‎ว่าเธอฆ่าหล่อนโดยเจตนา
‎มาคุยเรื่องนี้กันอีกครั้งเถอะ
‎เกิดอะไรขึ้นในห้องเรียนกันแน่ ‎ตอนที่เธอยิงอะมานด้า