ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Σας άφησαν να το φέρετε;
Ναι.
Ορίστε.
Δεν το πιστεύω ότι το έχετε.
Έχει όλο το άλμπουμ Divide, εκτός από το "Supermarket Flowers".
Τραγούδι είναι αυτό;
-Το προσωπικό έσβησε μερικά. -Επειδή μιλούν για τον θάνατο;
-Θέλεις να διαμαρτυρηθώ; -Όχι, δεν πειράζει. Το άλμπουμ είναι μάπα.
Κατάλαβα.
Ευχαριστώ, επί τη ευκαιρία.
Δεν κάνει τίποτα.
Έχεις μιλήσει με τον σύμβουλο;
-Μετά από... -Την κατάρρευσή μου;
Δεν θα χρησιμοποιούσα αυτήν τη λέξη.
Θα λέγατε κάτι πιο διπλωματικό.
Έτσι έγινε;
Δεν κάνουν ανακρίσεις καθημερινά, αλλά η έρευνα δεν τελείωσε.
Μπορείτε να μου φέρετε το κινητό μου;
Αυτό δεν έχει ούτε ρολόι.
Τρίτη είναι σήμερα;
Ναι.
Πότε θα αρχίσουμε;
Στις 3:00 μ.μ.
Και τι ώρα είναι τώρα;
10:30 π.μ.
Τελειώσατε;
Γεια σου.
3:00 Μ.Μ.
10:30 Π.Μ.
11:23 Π.Μ.
3:00 Μ.Μ.
Τι στέκεσαι εκεί και στοχάζεσαι;
Το νόημα της ζωής. Το έχεις βρει;
Τι; Όχι.
Εδώ έκανα χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο μέχρι να βρω να παρκάρω.
Μα εδώ κοντά μένεις.
Το ξέρω. Πιο γρήγορα θα έφτανα με τα πόδια.
Ήρθε η διάσημη νικήτρια του Νόμπελ. Έχω ξετρελαθεί που είναι εδώ.
-Καλωσήρθατε. -Ευχαριστώ.
Έπρεπε σώνει και καλά να έρθουμε στο σχολείο όμως.
Δεν θα την πάλευα αν δεν ακολουθούσε το σαββατοκύριακο.
Θα περάσουμε τέλεια!
-Ξέρεις τους γονείς του Λάμπε; -Νομίζω.
-Ο μπαμπάς του φοράει τσόκαρα; -Ακριβώς.
Είναι και οι πρώτοι όμως. Θα λατρέψεις τη Μαγκς.
Με ρώτησε τι θα κάνω αυτό το καλοκαίρι.
Οργανώνουν μια οικογενειακή μάζωξη και πρέπει να πάω.
Ήδη ψάχνω για φόρεμα. Πρέπει να με βοηθήσεις να βρω.
-Με ακούς; -Είναι και ο Κλάες εδώ;
Ναι, γιατί;
Μα δεν ενδιαφέρεται για τη μόρφωση του Σεμπάστιαν.
Δεν το έμαθες; Αυτός πληρώνει.
50 χιλιάρικα για μία ώρα εδώ μέσα.
Πλάκα κάνεις!
Κανείς που μισεί τα οικονομικά εδώ;
Ποιοι από εσάς θα προτιμούσατε μια αξιόλογη καριέρα;
Έξυπνη απόφαση! Οι οικονομολόγοι είναι αναξιόπιστοι.
Οι οικονομολόγοι είναι επικίνδυνοι. Η παγκόσμια οικονομία επηρεάζει...
Πολλοί πιστεύουν ότι τα οικονομικά διέπονται από απόλυτες δυνάμεις,
σαν τον νόμο της βαρύτητας.
-Ποιους θεωρείτε επικίνδυνους; -Τον Καρλ Μαρξ.
Τον Μίλτον Φρίντμαν.
Εκεί θέλω να καταλήξω.
Η φορολογία δεν πρέπει να πλήττει τους πλούσιους,
αλλά να δίνει πλούτο στην κατώτερη και τη μεσαία τάξη.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Έχουμε λίγα λεπτά για ερωτήσεις.
Ο Κρίστερ πρέπει να έχει το μικρόφωνο. Πού είσαι;
-Εδώ είμαι. -Τέλεια.
-Ευχαριστώ. -Ποιος θα μιλήσει πρώτος;
Ναι. Εσύ.
-Πώς σε λένε; -Γεια. Με λένε Σεμπάστιαν Φάγκερμαν.
Τι θέλεις να ρωτήσεις;
Αν θέλουμε η Δύση να παραμείνει ανταγωνιστική,
γίνεται εμείς να φορολογούμε υψηλά τις εταιρείες μας,
ενώ οι γειτονικές χώρες τις φορολογούν λιγότερο;
Ή έτσι οι εταιρείες θα πάνε σε άλλες χώρες;
Ευχαριστώ για την ερώτηση, Σεμπάστιαν.
Η σύντομη απάντηση είναι ναι.
Αν θέλετε, βέβαια, να έχετε μετανάστευση εργαζομένων.
Εντάξει. Επόμενη ερώτηση. Ναι, εσύ.
Μας έχουν δοθεί έτοιμες ερωτήσεις, αλλά θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άλλο.
Ελεύθερα.
Μας λένε ότι οι μετανάστες φταίνε για όλα στην Ευρώπη.
Οι πόλεμοι και οι ισλαμιστές τρομοκράτες.
Πράγματα που οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να ελέγξουν.
Συνάμα όμως, οι πλούσιοι πλουτίζουν ενώ οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι.
Μήπως να δούμε πώς η οικονομία επηρεάζει τη δημοκρατία;
Σε άλλη διάλεξη ήρθες.
-Με συγχωρείς. Δεν άκουσα το όνομά σου. -Σαμίρ.
Γιατί απευθύνεις αυτήν την ερώτηση σε μια οικονομολόγο;
Όλα με το χρήμα δεν έχουν να κάνουν;
Είναι ανούσιο να μιλάμε για επενδύσεις στις υποδομές,
αν αποφεύγουμε να πούμε ποιος πρέπει να πληρώσει.
Ειδικά όταν μας λένε ότι οι μετανάστες απομυζούν τους πόρους.
Καλές είναι οι δημόσιες επενδύσεις, μα ποιος τολμά να πει
ότι θα έπρεπε να βάλουν τα λεφτά όσοι βρίσκονται εδώ;
Μαλακίες.
-Είναι όντως; -Φυσικά και είναι.
Πρέπει να φορολογείται μια νοσοκόμα πιο πολύ από έναν δισεκατομμυριούχο;
Ποιος δημιουργεί δουλειές; Ο μπαμπάς του Σαμίρ;
Δείτε. Έχω πίστη στον καπιταλισμό, αλλά ο Σαμίρ έχει ένα δίκιο.
Πόσο άδικη μπορεί να γίνει μια κοινωνία
μέχρι να χαθεί κάθε εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς θεσμούς;
Σας ευχαριστώ.
Πρώτη φορά το συνειδητοποιώ.
Είμαστε τοσοδούλικα πλάσματα, τελικά.
Δεν το λέω με την κακή έννοια.
Η φύση είναι ασύλληπτα μεγάλη!
Ο Λάμπε λέει να βγάλω κυνηγετική άδεια στα 18.
-Μα εσύ είσαι χορτοφάγος. -Το ξέρω, άλλο αυτό όμως.
Λατρεύω αυτό το τραγούδι!
Η οθόνη μου γεμάτη Με φοίνικες του Λος Άντζελες
Ποτά στο λάπτοπ Και πανικόβλητα κλικ
Θέλω άλλον έναν χρόνο στο μετρό
Κάποιος πρέπει να σταματήσει Σας παρακαλώ, επιτέλους
Γεια.
-Γεια σου, κούκλα. -Γεια.
-Γεια σου, αδελφάκι. Όλα καλά; -Ναι.
Ο μπαμπάς θέλει να σας ξεναγήσει.
-Τέλεια. -Όχι, καθόλου.
Μην κάνετε ερωτήσεις. Δεν θα το βουλώσει ποτέ.
Γελάστε λίγο αν πει κανένα "αστείο".
-Καλωσήρθατε. Γεια σας. -Χαίρετε.
-Ας αρχίσουμε την ξενάγηση. -Να τακτοποιηθούν πρώτα.
Οι αποσκευές δεν θα πάνε πουθενά. Ελάτε.
Δεν περίμενα να δω εδώ τον Σαμίρ.
Θα έχει πλάκα. Η παρέα μεγαλώνει.
-Θα πάρω εγώ τις αποσκευές σας. -Ευχαριστούμε, Μαγκς.
Αυτή η πτέρυγα χτίστηκε τον 17ο αιώνα.
Όμως, έχει ανακαινιστεί στο στιλ του 16ου αιώνα.
Δείτε την ξύλινη επένδυση στους τοίχους.
Να μια πανοπλία.
Είναι μια ιαπωνική πανοπλία από τα τέλη του 16ου αιώνα.
Ανήκε σε έναν σαμουράι.
Κατέληξε εδώ χάρη στον εξερευνητή Νόρντενφρελντ.
Του την είχε δωρίσει ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας.
Θα δείτε ότι το λοφίο της περικεφαλαίας είναι φτιαγμένο από ανθρώπινα μαλλιά.
Τι αηδιαστικό!
Θα του πήραν το σκαλπ, του φουκαρά.
Αηδία!
Το κτήμα μετατράπηκε σε κάστρο το 1889.
Οι τέσσερις τεράστιοι πύργοι που είδατε χτίστηκαν εκείνη τη χρονιά.
Και γιατί συνέβη αυτό;
Τα κάστρα του 16ου αιώνα ήταν ξανά της μόδας.
Θα σας συστήσω όλη την οικογένεια.
Ποιοι νομίζετε ότι είναι αυτοί;
Ο Κάρολος ΙΔ' και η Χεδβίγη Ελεονόρα.
-Ποιος ήταν ο σύζυγός της; -Ο Κάρολος Ι'.
Σωστά. Μπράβο, Σαμίρ.
Πάμε στην καρδιά του κάστρου, τη βιβλιοθήκη.
Αυτό το πορτρέτο είναι ενδιαφέρον. Κανείς δεν ξέρει ποιον απεικονίζει.
Λογικά, είναι ένας Άγγλος λόρδος. Ζωγραφίστηκε γύρω στο 1650. Δεν είναι γνωστός όμως. Κανείς δεν απαθανάτισε την ιστορία του.
Είναι πανέμορφο πορτρέτο όμως.
Από τη Λιέγη είναι αυτό;
-Για ποιο λες; -Για αυτό το τουφέκι.
Θα σε γελάσω.
Κατασκευάστηκαν τον 17ο αιώνα, για το Σουηδικό Ναυτικό.
Ειλικρινά, δεν ενδιαφέρθηκα ποτέ.
Πάμε και στον πάνω όροφο. Ελάτε.
Ρίξτε μια ματιά στο ταβάνι. Οι τοιχογραφίες είναι του 17ου αιώνα.
Είναι πανέμορφο και καλοδιατηρημένο.
-Πάμε από τις σκάλες. -Έλα.
Έχουμε μόνο 25 δωμάτια εκεί πάνω.
Σεμπάστιαν!
Οι άλλοι είναι στον διάδρομο.
Θέλω να κάνουμε σεξ.
Κόφ' το. Είναι έξω όλοι.
Σταμάτα.
Σεμπάστιαν...
Θέλω να κάνουμε σεξ.
Τι κάνατε σε εκείνο το δωμάτιο;
Κάναμε ένα στα γρήγορα.
Θα αποφοιτήσουμε το επόμενο εξάμηνο.
Αλήθεια; Γιατί δεν μου το είπε κανείς;
Σοβαρά μιλάω, Μάγια. Εγώ θα πάω στο Λονδίνο κι εσύ στις ΗΠΑ.
-Μπορεί να μη σε ξαναδώ. -Θα ξαναβρεθούμε.
Ναι, μα...
-Κι αν δεν τα βγάλω πέρα; -Τι θέλεις να πεις;
Όσοι φοίτησαν στο Λονδίνο λένε ότι έπρεπε να δουλεύουν τις νύχτες.
Έβγαζαν φωτοτυπίες, έκαναν καφέδες, τέτοια πράγματα.
Εγώ θα τα βγάλω πέρα όμως. Θα τα καταφέρω.
Φυσικά και θα τα καταφέρεις.
Κι αν δεν μπορέσω να αποφασίσω τι θέλω;
Πέρα από την παγκόσμια ειρήνη και φαγητό για όλα τα παιδάκια, βέβαια.
Δεν ξέρω για την παγκόσμια ειρήνη, αλλά σε λίγο θα ταΐσουμε όλα τα παιδάκια.
-Θα το πείτε και στα αγόρια; -Φυσικά, Μαγκς.
Σε λατρεύει.
-Θέλεις λίγη σούπα, Μάγια; -Ναι, παρακαλώ.
-Θες ανθρακούχο νερό, Σεμπάστιαν; -Έχετε κρασί;
-Πίνουμε μεταλλικό νερό. -Έχω κλείσει τα 18, Μαγκς.
Κι εγώ το ίδιο, αλλά το μεταλλικό νερό αρκεί.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Μάγια; -Ανθρακούχο, παρακαλώ.
Ορίστε.
-Μαγκς, εσύ προτιμάς ανθρακούχο. -Ευχαριστώ.
Σαμίρ, έμαθα για τον σαματά που έκανες στη διάλεξη.
Ώστε έχουμε έναν κομουνιστή στην παρέα.
Μια ερώτηση έκανα.
Καλό είναι να αμφισβητείς τα πάντα.
Εκτός από το ποτό που σου σερβίρουν στο δείπνο.
-Σου φτάνει τόση ή θες κι άλλη; -Όχι, φτάνει. Ευχαριστώ, Μαργκαρέτα.
-Μπορείτε να φάτε. -Ευχαριστούμε.
-Πώς είναι οι γονείς σου, Σαμίρ; -Καλά.
Τι κάνει η μητέρα σου;
Δουλεύει στο νοσοκομείο Χούνγκε.
Άρα, λύθηκε το θέμα της άδειάς της. Χαίρομαι που το ακούω.
Δώσε της χαιρετίσματα.
Εργάζεται ως βοηθός νοσοκόμα όσο περιμένει. Της αρέσει το νοσοκομείο.
Θα έπρεπε να αξιοποιούμε καλύτερα τους πόρους μας.
Πρέπει όλοι να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
Μην ανησυχείς, Σαμίρ. Η μητέρα σου θα τη βρει την άκρη.
Μου φαίνεται παράξενο.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά ήμουν σίγουρος ότι η μαμά σου εργαζόταν ως δικηγόρος.
Λάμπε, όταν πρωτοήρθε ο Σαμίρ,
δεν είπε σε όλους ότι η μαμά του ήταν δικηγόρος;
Μπορεί να έχει δύο πτυχία όμως. Αυτό θα ήταν εντυπωσιακό.
-Ο μπαμπάς μου είναι δικηγόρος. -Δικηγόρος;
Δεν είναι ταξιτζής;
Λάμπε, όταν ήμασταν στο Στουρεπλάν πριν έναν μήνα,
ο πατέρας του δεν μας πήγε σπίτι;
-Σταμάτα, Σεμπάστιαν. -Τι είπα;
Δεν έχει σημασία τι δουλειά κάνουν οι γονείς του.
Τότε, εξήγησέ μου κάτι.
Έχουμε τόσους ανθρώπους που εργάζονται ως οδηγοί στο μετρό ή ως καθαρίστριες.
Ως ταξιτζήδες ή βοηθοί νοσοκόμες. Με το συμπάθιο βέβαια, Σάμι.
Στην πραγματικότητα όμως, είναι όλοι γιατροί, δικηγόροι
και πυρηνικοί φυσικοί. Καλά δεν λέω;
Δεν υπάρχει ούτε ένας μανάβης σε όλη τη Συρία και το Ιράκ;
-Φτάνει. -Δεν πρέπει να αμφισβητούμε τα πάντα;
Αρκετά.
Άκουσε καλά, Σεμπάστιαν.
Οι πρόσφυγες που φτάνουν μέχρι τη Σουηδία
κάποτε είχαν οικονομική σταθερότητα και είχαν λάβει τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Χρειάστηκαν πολλά λεφτά για να έρθουν.
Δεν είναι πολλά λεφτά για σένα, αλλά θα έπρεπε να το καταλαβαίνεις.
Ό,τι πείτε.
Όλοι όσοι κοιμούνται σε σκηνές στα πάρκα στην πραγματικότητα ανήκουν στην ελίτ.
Σε ξέρω από τότε που ήσουν μικρός. Δεν το πιστεύω ότι έγινες τόσο κουτός.
Κουτός; Προσκαλέσατε τον Σαμίρ, για να βοηθήσει τον Λάμπε στο διάβασμα.
-Πόσα σε πληρώνουν, Σάμι; -Πάω μια βόλτα με τον Σεμπάστιαν.
-Εγώ πρέπει να φύγω; -Αρκετά είπες.
Κι αυτό το καθίκι θα κάθεται εδώ και θα λέει ψέματα;
Έλα. Σεμπάστιαν!
Είστε όλοι γελοίοι. Θα έρθεις, Μάγια;
Καλά! Κάτσε εδώ!
-Γαμημένο παράσιτο! -Φτάνει!
-Σιχαμερό γλειφτρόνι! -Πάψε!
Πρέπει να πάω στο μπάνιο.
Ναι;
-Τι ώρα είναι; -Βιάζεσαι να πας κάπου;
Δεν μπορείτε να μου πείτε;
Το έχουμε ξαναπεί. Μην πατάς το κουμπί όποτε σου καπνίσει.
Πείτε μου τι ώρα είναι.
12:15 μ.μ.
Δεν κάνει τίποτα.
Έλειπες αρκετή ώρα.
Ναι. Ο Σεμπάστιαν έφυγε.
Δεν μπορεί να συμπεριφερθεί κόσμια σήμερα. Ο πατέρας του συμφώνησε.
-Μίλησες και με αυτόν; -Ναι.
Και τι είχε να πει ο αγαπητός μας Κλάες;
-Ας το συζητήσουμε αργότερα. -Πρέπει να πάρω τον Σεμπάστιαν.
Εις υγείαν.
Σεμπάστιαν, πάρε με όταν μπορέσεις. Σε παρακαλώ.
Δεν θέλω παρηγοριά.
Ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο. Είχα άγχος.
Εσείς, βέβαια, δεν είχατε. Γνωρίζεστε όλοι εδώ και 17 γενεές.
Κάτι 15χρονα με ρωτούσαν τι δουλειά κάνουν οι γονείς μου.
Δεν είναι χάλια αυτό; -Είναι, ναι. -Τέρμα χάλια είναι.
Η μαμά σου δεν είναι γιατρός, ούτε δικηγόρος, έτσι;
Ποτέ δεν είπα ότι είναι δικηγόρος. Ο Λάμπε έκανε λάθος.
Είναι γιατρός;
Ήθελε να σπουδάσει ιατρική, αλλά δεν μπόρεσε.
Αγαπάει τη δουλειά της όμως. Και πολύ καλά κάνει.
Και ο μπαμπάς σου;
Δίκιο είχε ο Σεμπάστιαν.
Εμένα έπρεπε να διώξουν η Μαργκαρέτα κι ο Γέοργκ. Αυτό σκέφτεσαι.
-Μη μου λες τι σκέφτομαι. -Τι σκέφτεσαι, τότε;
Σκέφτομαι ότι είναι κρίμα που πιστεύεις ότι πρέπει να λες ψέματα.
Δεν ξέρεις ότι ο κόσμος θα σε συμπαθούσε πιο πολύ αν το ήξερε;
Αν και δεν έχεις πλούσιους γονείς, έχεις καταφέρει τόσα πράγματα.
Ο κόσμος λατρεύει τέτοιες ιστορίες.
Μάγια, δεν καταλαβαίνεις!
Τράβα δες Pop Idol, The X-Factor, Master Baker, ή όπως αλλιώς λέγεται.
Θα δεις ότι δείχνουν μόνο τη μισή ιστορία!
Αν νοιαζόμασταν λίγο για τους μετανάστες,
αν γινόντουσαν λίγο πιο Σουηδοί κι αν διάβαζαν λίγο παραπάνω,
το αμερικανικό όνειρο θα ήταν εφικτό.
Όλοι λατρεύετε το αμερικανικό όνειρο.
Καραγουστάρετε τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς.
Ξετρελαίνεστε όταν λέει ότι δεν διαβάζει βιβλία
ή ότι τα κορίτσια δεν παίζουν μπάλα, επειδή έτσι είναι οι μετανάστες.
Είναι μισογύνηδες και αμόρφωτοι. Τους συμπαθείτε, επειδή είστε ανεκτικοί.
-Και... -Για ποιους μιλάς;
Λες πως όλοι σκεφτόσαστε το ένα ή το άλλο. Για ποιους μιλάς, δηλαδή;
Το ξέρεις ότι μου αρέσεις.
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ: ΜΗ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ.
Μάγια, σταμάτα πια.
Θέλω να πάω στο γυμναστήριο.
Είναι κατειλημμένο.
-Θέλω να κάνω ντους. -Είναι κατειλημμένο.
Μα δεν το ελέγξατε καν.
Μάγια, δεν είσαι μόνη σου εδώ.
Θέλω να δω τον ιερέα.
Θέλω να δω τον ιερέα. Είναι δικαίωμά μου.
Θα δω αν είναι διαθέσιμος.
Θες να μιλήσουμε για κάτι συγκεκριμένο;
Μάλλον όχι.
ΤΟ ΝΤΙΟΥΡΧΟΛΜ ΘΡΗΝΕΙ
Πώς αισθάνεσαι;
Δεν ήταν σύμπτωση που ήρθες να με δεις σήμερα.
-Πώς αισθάνεσαι; -Μούρλια.
Πώς νιώθεις που δεν μπορείς να πας στην κηδεία;
Δεν με θέλουν, έτσι κι αλλιώς.
Αν δεν ήταν αυτοί όμως, θα ήθελες να πας;
Με κρατάνε εδώ μέσα όμως.
Το έχεις συζητήσει με το προσωπικό;
Προσφέρονται πολλές δραστηριότητες.
Ίσως δεν σε ενδιαφέρουν.
Δεν μου επιτρέπεται. Απαγορεύονται οι συναναστροφές.
Μάλιστα.
Θα μιλήσω με το προσωπικό. Θα προσπαθήσω να βρω κάτι κατάλληλο.
Θα σου άρεσε;
Πολύ ωραία.
Έχετε τελέσει κηδείες;
Ναι, το έχω κάνει.
Είναι δύσκολο;
Μερικές φορές.
Άλλες πάλι, όχι.
Άνθρωποι είμαστε. Έχουμε ανάγκη να θρηνήσουμε.
Ο θρήνος έχει μια ομορφιά. Είναι σχεδόν λυτρωτικός.
Λοιπόν;
Αν μπορούσες να πας στην κηδεία...
τι θα ήθελες να πεις;
Δεν ξέρω.
Νομίζω ότι ξέρεις, Μάγια.
Νομίζω ότι θα ζητούσες συγχώρεση.
Νομίζεις ότι δεν έχεις το δικαίωμα.
Και όμως, το έχεις.
Όλοι το έχουν. Η συγχώρεση είναι πράξη ελέους.
Δεν ζητάς συγχώρεση αν δεν έχεις ενοχές. Το ακριβώς αντίθετο.
Η συγχώρεση έχει νόημα μόνο αν σε βαραίνουν οι ενοχές.
-Έχω μια ερώτηση. -Φυσικά. Ρώτα ό,τι θέλεις.
Τι ώρα είναι;
1:25 Μ.Μ.
Ποτέ δεν θα κοιμόμουν με τον Σαμίρ. Εσένα αγαπώ.
Πες κάτι.
Σαν τι;
Τι θέλεις να σου πω;
Ότι είμαστε εντάξει μεταξύ μας.
Τι θέλεις να κάνω;
Γιατί πρέπει συνεχώς να κάνουμε κάτι;
Έχεις μια μανία να πετυχαίνεις διάφορα. Κούλαρε λιγάκι.
Κόφ' το πια.
Καλά.
Είμαστε εντάξει.
Θέλεις να κάνουμε κάτι;
Σαν τι, δηλαδή;
Δεν ξέρω, οτιδήποτε. Πάμε μια βόλτα. Πάμε στο σινεμά. Κάτι, τέλος πάντων.
Θα μπορούσαμε να βγούμε.
Ας βγούμε.
Θα κάνω τηλεφωνήματα. Θα μαζέψω κόσμο.
Θα περάσουμε φίνα.
Φίλιπ, εδώ είμαστε.
Έρχομαι. Πάω να κανονίσω κάτι.
-Έλα! Έχει ψοφόκρυο! -Μπες εσύ.
-Τι λέει, αδερφέ; -Όλα καλά;
-Θα φτιαχτούμε απόψε. -Ωραίος, μάγκα.
Θα τα φροντίσεις όλα;
Έγινε.
Έλα.
Τα λέμε αργότερα.
Τι λέγατε με τον Ντένις;
Όλα καλά; Γεια χαρά.
Για τον καιρό μιλούσαμε.
-Γεια. Καλώς τους. -Ευχαριστώ. Γεια.
Γεια σου, Σεμπ.
Θα πεταχτώ στην τουαλέτα. Πήγαινε στο δωμάτιο VIP, κι έρχομαι.
Να σου πω, Αμάντα.
-Πώς πάει; -Έχεις δει τον Σεμπάστιαν;
-Πώς είσαι; -Πώς σκατά λες να είμαι;
Γαμώ το κλαμπ τους! Γαμώ την πόλη τους!
Είναι όλοι σιχαμένοι! Τι διάολο γυρεύουμε εδώ πέρα;
-Τι στον... -Θέλεις να γυρίσουμε στο σπίτι;
-Όχι. Θέλω να πάω στη Βαρκελώνη. -Τι πράγμα;
Ξέρω ένα μαγαζί με τάπας, δίπλα σε μια εκκλησία.
Όχι, στην Πάλμα είναι!
Να πάμε στη Νέα Υόρκη. Εκεί υπάρχει ένα... Είναι πολύ άνετο.
Μη με αγγίζεις! Άσε με, λέω!
-Τι σκατά τού έδωσες; -Ηρέμησε.
Δεν καταλαβαίνω τι μου λέει. Έχει γίνει σκατά.
-Τι του έδωσες; -Ηρέμησε!
-Πες μου τι του έδωσες! -Εντάξει. Θα σταματήσω.
Μην πουλάς αηδίες στον Σεμπάστιαν! Το κατάλαβες; Καριόλη!
Θα περάσουμε μια εβδομάδα στο Λονδίνο.
Τι στον πούτσο κάνεις;
-Γαμώτο! -Έλα, Σεμπάστιαν. Σήκω όρθιος.
Έλα. Θα γυρίσουμε στο σπίτι.
-Σεμπάστιαν, έρχεται ένας πορτιέρης. -Φέρε τα μπουφάν.
-Δεν πάει καλά. -Όχι!
Έλα.
Έλα, Σεμπάστιαν.
Έλα τώρα, ήρεμα. Ταξί! Γιατί κάθεσαι μες στα σκοτάδια;
Νόμιζα ότι ήσουν με τον Σεμπάστιαν.
Πεινάς;
Έλα. Θα μας φτιάξω πρωινό.
Θέλεις να πεις στον Σεμπάστιαν να έρθει εδώ για δείπνο;
Όχι απόψε, βέβαια. Τι λες για το σαββατοκύριακο;
Ωραία θα ήταν. Νομίζω ότι η Λίνα θα χαιρόταν πολύ.
Ο μπαμπάς κι εγώ θα είμαστε φρόνιμοι. Μη φοβάσαι, δεν θα σε ντροπιάσουμε.
Ποτέ δεν ρωτάς για κάτι σημαντικό.
Ξέχνα το.
3:00 Μ.Μ. 2:05 Μ.Μ.
-Τι θέλεις; -Πρέπει να βγω έξω.
-Αυτό δεν γίνεται. -Ανοίξτε! Πρέπει να βγω από εδώ μέσα!
Κόφ' το.
-Πού ήσασταν; -Η βάρδια μου μόλις ξεκίνησε.
Και τι ώρα είναι.
2:45 μ.μ.
Ευχαριστώ.
Είσαι εντάξει, Μάγια;
-Χρειάζεσαι τίποτα; -Όχι.
Θα είμαι εδώ έξω αν χρειαστείς κάτι.
Εντάξει.
2:45 Μ.Μ.
15 λεπτά...
900 δευτερόλεπτα...
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Δεν ξέρω αν είμαι ερωτευμένη πια.
Καρδούλα μου!
Δεν είσαι μόνη.
Δεν ξέρω αν θα αντέξω.
Θα αντέξεις.
Δεν είσαι μόνη σου.
Εσύ στέκεσαι στον Σεμπάστιαν, κι εγώ στέκομαι σε σένα. Εντάξει;
Είσαι πολύ δυνατή.
Είσαι η ηρωίδα μου.
Οι περισσότεροι θα τον εγκατέλειπαν. Εσύ δεν το κάνεις όμως.
Θα τη βρούμε την άκρη.
895, 896, 897,
898, 899, 900.
Ροζ ουρανοί Πάνω από ρετιρέ εκατομμυρίων
Ροζ ουρανοί ξανά
Ροζ ουρανοί και κατάμαυρα SUV
Έχουν διπλοπαρκάρει στη μισή πόλη
Η οθόνη μου γεμάτη Με φοίνικες του Λος Άντζελες
Ποτά στο λάπτοπ Και πανικόβλητα κλικ
Κάλε, άνοιξέ μου!
-Τι θέλεις; -Πρέπει να βγω από εδώ μέσα!
Έχει κόσμο στο προαύλιο. Θα περιμένεις.
Πρέπει να βγω έξω!
Πρέπει να βγω από εδώ μέσα!
Κόφ' το!
Υπήρχαν στιγμές που ήταν τελείως ρηχή.
"Η καταπίεση είναι κακή".
"Η φτώχια είναι κακή".
"Και ο ρατσισμός είναι τελείως κακός".
Όλο κάτι τέτοια έλεγε.
Για αυτήν, όλα ήταν "τέλεια" ή "σούπερ άνετα".
Ή "τοσοδούλικα".
Και αν τυχόν παρακολουθούσαμε ένα βίντεο στο YouTube,
με τον πιο χοντρό άνθρωπο στον κόσμο να περπατά ξανά μετά από 30 χρόνια...
μου έλεγε "Σώπα, βλέπω τα νέα".
Λυπόταν τους πάντες και τα πάντα.
Εξίσου, όμως, λυπόταν και τον εαυτό της.
Θεωρούσε ότι ζούσε την ίδια τραγωδία με έναν άνθρωπο που έπασχε από καρκίνο...
όταν η ίδια είχε ένα σπυράκι.
Ήταν τρομερά εγωπαθής.
Αντιμετώπιζε τους πάντες λες κι ήταν υπηρέτες της.
Αλλά ήταν... Ήταν η Αμάντα.
Και κάναμε τα πάντα μαζί.
Ούτε ένα σύννεφο Μονάχα αερόστατα
Είδα δεκαεπτά, το ορκίζομαι
-Πώς αισθάνεσαι, Μάγια; -Καλύτερα.
Αυτό είναι καλό.
Θα ήθελα μου περιγράψεις τι συνέβη όταν πυροβόλησες την Αμάντα.
Η πελάτισσά μου περιέγραψε τα γεγονότα πολλές φορές.
Θέλω να τα ακούσω ξανά.
Πήγα να πυροβολήσω τον Σεμπάστιαν.
Το όπλο εκπυρσοκρότησε κατά λάθος.
Το όπλο που κρατούσες;
-Πρέπει να το πεις. -Ναι.
Συνέβη χωρίς να το καταλάβω.
Δεν θα έκανα ποτέ κακό στην Αμάντα. Ποτέ.
Μιλήσαμε με τον μάρτυρα που βρισκόταν στην τάξη.
Και η κατάθεση του μάρτυρα αντικρούει τη δική σου εκδοχή.
-Τι πράγμα; -Σταθείτε. Ας σταματήσουμε εδώ.
-Θα μιλήσω με την πελάτισσά μου. -Όχι.
-Μάγια, πρέπει να μιλήσουμε. -Συνεχίστε!
Ο μάρτυρας λέει ότι σημάδεψες την Αμάντα και κατόπιν πυροβόλησες δύο φορές.
Τι;
Λέει ότι τη σκότωσες σκόπιμα.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Τι πραγματικά συνέβη όταν πυροβόλησες την Αμάντα; Υποτιτλισμός: Νάσος Πρωτόπαπας